ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಬಲಂ ತದಙ್ಗಾರ್ಣವದುರ್ಗಭೈರವಂ ದುರನ್ತಪಾರಂ ಮಗಧೇನ್ದ್ರ ಪಾಲಿತಮ್। ಕ್ಷಯಂ ಪ್ರಣೀತಂ ವಸುದೇವಪುತ್ರಯೋರ್ವಿಕ್ರೀಡಿತಂ ತಜ್ಜಗದೀಶಯೋಃ ಪರಮ್

ಅಂಗಾರ್ನವದಂತೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿದ್ದ, ಮಾಘಧ ರಾಜನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಅಪಾರ ಸೇನೆಯನ್ನು ವಸುದೇವ ಪುತ್ರರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಿದರು. ಅವರ ಆಟವೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ.

ಸ್ಥಿತ್ಯುದ್ಭವಾನ್ತಂ ಭುವನತ್ರಯಸ್ಯ ಯಃ। ಸಮೀಹಿತೇಽನನ್ತಗುಣಃ ಸ್ವಲೀಲಯಾ। ನ ತಸ್ಯ ಚಿತ್ರಂ ಪರಪಕ್ಷನಿಗ್ರಹಸ್। ತಥಾಪಿ ಮರ್ತ್ಯಾನುವಿಧಸ್ಯ ವರ್ಣ್ಯತೇ

ಯಾರು ತಮ್ಮ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅನಂತ ಗುಣಗಳ ಸ್ವಾಮಿಯಾದವರಿಗೆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಲ್ಲ. ಆದರೂ ಮನುಷ್ಯರಿಗಾಗಿ ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಜಗ್ರಾಹ ವಿರಥಂ ರಾಮೋ ಜರಾಸನ್ಧಂ ಮಹಾಬಲಮ್। ಹತಾನೀಕಾವಶಿಷ್ಟಾಸುಂ ಸಿಂಹಃ ಸಿಂಹಮಿವೌಜಸಾ

ರಥವಿಲ್ಲದೆ ಉಳಿದ ಜರಾಸಂಧನನ್ನು ರಾಮನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು. ಅವನ ಸೇನೆ ಹತವಾಗಿತ್ತು. ಸಿಂಹನು ಮತ್ತೊಂದು ಸಿಂಹವನ್ನು ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಹಿಡಿಯುವಂತೆ ರಾಮನು ಅವನನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಬಧ್ಯಮಾನಂ ಹತಾರಾತಿಂ ಪಾಶೈರ್ವಾರುಣಮಾನುಷೈಃ। ವಾರಯಾಮಾಸ ಗೋವಿನ್ದಸ್ತೇನ ಕಾರ್ಯಚಿಕೀರ್ಷಯಾ

ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ನಂತರ, ಮಾನವರ ಮತ್ತು ವಾರುಣ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ಗೋವಿಂದನು ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಅವನನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದನ್ನು ತಡೆಯಿದರು.

ಸಾ ಮುಕ್ತೋ ಲೋಕನಾಥಾಭ್ಯಾಂ ವ್ರೀಡಿತೋ ವೀರಸಮ್ಮತಃ। ತಪಸೇ ಕೃತಸಙ್ಕಲ್ಪೋ ವಾರಿತಃ ಪಥಿ ರಾಜಭಿಃ

ಲೋಕನಾಥರು ಅವನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ವೀರರಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆದ ಅವನು ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ತಲೆತಗ್ಗಿದನು; ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಅವನನ್ನು, ರಾಜರು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ತಡೆಯಿದರು.

ವಾಕ್ಯೈಃ ಪವಿತ್ರಾರ್ಥಪದೈರ್ನಯನೈಃ ಪ್ರಾಕೃತೈರಪಿ। ಸ್ವಕರ್ಮಬನ್ಧಪ್ರಾಪ್ತೋಽಯಂ ಯದುಭಿಸ್ತೇ ಪರಾಭವಃ

ಪವಿತ್ರ ಅರ್ಥವಿರುವ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಸಾಮಾನ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೂ, ಯದುವರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಈ ಸೋಲು ಸಂಭವಿಸಿತು; ಇದು ಅವನ ಸ್ವಂತ ಕರ್ಮದ ಫಲವಾಗಿತ್ತು.

ಹತೇಷು ಸರ್ವಾನೀಕೇಷು ನೃಪೋ ಬಾರ್ಹದ್ರಥಸ್ತದಾ। ಉಪೇಕ್ಷಿತೋ ಭಗವತಾ ಮಗಧಾನ್ದುರ್ಮನಾ ಯಯೌ

ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಗಳು ನಾಶವಾದಾಗ, ಬಾರ್ಹದ್ರಥ ವಂಶದ ರಾಜನು ಭಗವಂತನಿಂದ ಕಡೆಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದ ಮಗಧಕ್ಕೆ ಹೋಯಿತು.

ಮುಕುನ್ದೋಽಪ್ಯಕ್ಷತಬಲೋ ನಿಸ್ತೀರ್ಣಾರಿಬಲಾರ್ಣವಃ। ವಿಕೀರ್ಯಮಾಣಃ ಕುಸುಮೈಸ್ತ್ರೀದಶೈರನುಮೋದಿತಃ

ಮುಕುಂದನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದೆ, ಶತ್ರುಸೈನ್ಯಗಳ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿ, ದೇವತೆಗಳು ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿದು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದಾಗ, ಜಯಗೊಂಡನು.

ಮಾಥುರೈರುಪಸಙ್ಗಮ್ಯ ವಿಜ್ವರೈರ್ಮುದಿತಾತ್ಮಭಿಃ। ಉಪಗೀಯಮಾನವಿಜಯಃ ಸೂತಮಾಗಧಬನ್ದಿಭಿಃ

ಮಥುರೆಯ ಜನರು, ಎಲ್ಲ ದುಃಖವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ರಥಸಾರಥಿಗಳು, ಗಾಯಕರು ಮತ್ತು ಭಟ್ಟರು ಅವನ ವಿಜಯವನ್ನು ಹಾಡಿದರು.

ಶಙ್ಖದುನ್ದುಭಯೋ ನೇದುರ್ಭೇರೀತೂರ್ಯಾಣ್ಯನೇಕಶಃ। ವೀಣಾವೇಣುಮೃದಙ್ಗಾನಿ ಪುರಂ ಪ್ರವಿಶತಿ ಪ್ರಭೌ

ಶಂಖ, ದುಂಡುಭಿ, ಅನೇಕ ಬೇರಿ, ತೂರ್ಯಗಳು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಮೊಳಗಿದವು; ವೀಣೆ, ಬಾಸುರಿ, ಮೃದಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಭು ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.

ಸಿಕ್ತಮಾರ್ಗಾಂ ಹೃಷ್ಟಜನಾಂ ಪತಾಕಾಭಿರಭ್ಯಲಙ್ಕೃತಾಮ್। ನಿರ್ಘುಷ್ಟಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಘೋಷೇಣ ಕೌತುಕಾಬದ್ಧತೋರಣಾಮ್

ರಸ್ತೆಗಳು ನೀರಿನಿಂದ ಸಿಂಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು, ಜನರು ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರು, ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು, ವೇದಘೋಷದಿಂದ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಮೊಳಗುತ್ತಿದ್ದವು, ಕುತೂಹಲದಿಂದ ತೋರಣಗಳು ಕಟ್ಟಲಾಗಿದ್ದವು.

ನಿಚೀಯಮಾನೋ ನಾರೀಭಿರ್ಮಾಲ್ಯದಧ್ಯಕ್ಷತಾಙ್ಕುರೈಃ। ನಿರೀಕ್ಷ್ಯಮಾಣಃ ಸಸ್ನೇಹಂ ಪ್ರೀತ್ಯುತ್ಕಲಿತಲೋಚನೈಃ

ಅವನನ್ನು ಮಹಿಳೆಯರು ಹಾರ, ಮೊಸರು, ಅಕ್ಷತ ಮತ್ತು ಮೊಳಕುಗಳಿಂದ ಸನ್ಮಾನಿಸಿದರು; ಅವರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ಇದ್ದರು.

ಆಯೋಧನಗತಂ ವಿತ್ತಮನನ್ತಂ ವೀರಭೂಷಣಮ್। ಯದುರಾಜಾಯ ತತ್ಸರ್ವಮಾಹೃತಂ ಪ್ರಾದಿಶತ್ಪ್ರಭುಃ

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೊರೆತ, ಅನಂತವಾದ, ವೀರರ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಪತ್ತನ್ನು, ಯದುರಾಜನಿಗೆ ಭಗವಂತನು ತಂದು ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು.

ಏವಂ ಸಪ್ತದಶಕೃತ್ವಸ್ತಾವತ್ಯಕ್ಷೌಹಿಣೀಬಲಃ। ಯುಯುಧೇ ಮಾಗಧೋ ರಾಜಾ ಯದುಭಿಃ ಕೃಷ್ಣಪಾಲಿತೈಃ

ಹೀಗೆ, ಮಾಗಧ ರಾಜನು ಹದಿನೇಳು ಬಾರಿ ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ, ಕೃಷ್ಣನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಯದುವರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಅಕ್ಷಿಣ್ವಂಸ್ತದ್ಬಲಂ ಸರ್ವಂ ವೃಷ್ಣಯಃ ಕೃಷ್ಣತೇಜಸಾ। ಹತೇಷು ಸ್ವೇಷ್ವನೀಕೇಷು ತ್ಯಕ್ತೋಽಗಾದರಿಭಿರ್ನೃಪಃ

ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಕೃಷ್ಣನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದರು; ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವು ಹತರಾದಾಗ, ರಾಜನು ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿ ಹೊರಟನು.

ಅಷ್ಟಾದಶಮ ಸಙ್ಗ್ರಾಮ ಆಗಾಮಿನಿ ತದನ್ತರಾ। ನಾರದಪ್ರೇಷಿತೋ ವೀರೋ ಯವನಃ ಪ್ರತ್ಯದೃಶ್ಯತ

ಹದಿನೆಂಟನೇ ಯುದ್ಧವು ನಡೆಯಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದಾಗ, ನಾರದನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲಾದ ಯವನ ವೀರನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

ರುರೋಧ ಮಥುರಾಮೇತ್ಯ ತಿಸೃಭಿರ್ಮ್ಲೇಚ್ಛಕೋಟಿಭಿಃ। ನೃಲೋಕೇ ಚಾಪ್ರತಿದ್ವನ್ದ್ವೋ ವೃಷ್ಣೀನ್ಶ್ರುತ್ವಾತ್ಮಸಮ್ಮಿತಾನ್

ಆ ವಿದೇಶಿ, ಮೂರು ಕೋಟಿ ಮ್ಲೇಚ್ಛ ಸೈನ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಥುರೆಯನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡನು; ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಸಮಾನರು ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅವನು ವೃಷ್ಣಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಸಮಾನರೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾಚಿನ್ತಯತ್ಕೃಷ್ಣಃ ಸಙ್ಕರ್ಷಣ ಸಹಾಯವಾನ್। ಅಹೋ ಯದೂನಾಂ ವೃಜಿನಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಹ್ಯುಭಯತೋ ಮಹತ್

ಅವನನ್ನು ಕಂಡು, ಸಂಕರ್ಷಣನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದ ಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದನು: 'ಅಯ್ಯೋ, ಯದುವರಿಗೆ ಎರಡೂ ಕಡೆಗಳಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯ ಬಂದಿದೆ.'

ಯವನೋಽಯಂ ನಿರುನ್ಧೇಽಸ್ಮಾನದ್ಯ ತಾವನ್ಮಹಾಬಲಃ। ಮಾಗಧೋಽಪ್ಯದ್ಯ ವಾ ಶ್ವೋ ವಾ ಪರಶ್ವೋ ವಾಗಮಿಷ್ಯತಿ

ಈ ಯವನು ಇಂದು ತನ್ನ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ; ಮಾಗಧ ರಾಜನು ಇಂದು ಅಥವಾ ನಾಳೆ ಅಥವಾ ಮರುದಿನ ಬರುತ್ತಾನೆ.

ಆವಯೋಃ ಯುಧ್ಯತೋರಸ್ಯ ಯದ್ಯಾಗನ್ತಾ ಜರಾಸುತಃ। ಬನ್ಧೂನ್ಹನಿಷ್ಯತ್ಯಥ ವಾ ನೇಷ್ಯತೇ ಸ್ವಪುರಂ ಬಲೀ

ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವಾಗ, ಜರಾಸಂಧನು ಬಂದರೆ, ಅವನು ನಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಹುದು ಅಥವಾ ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಊರಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬಹುದು.

ತಸ್ಮಾದದ್ಯ ವಿಧಾಸ್ಯಾಮೋ ದುರ್ಗಂ ದ್ವಿಪದದುರ್ಗಮಮ್। ತತ್ರ ಜ್ಞಾತೀನ್ಸಮಾಧಾಯ ಯವನಂ ಘಾತಯಾಮಹೇ

ಆದರಿಂದ, ಇಂದು ನಾವು ಮಾನವರಿಗೆ ತಲುಪಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಒಂದು ಕೋಟೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸೋಣ; ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಇರಿಸಿ, ನಂತರ ಯವನನನ್ನು ಸಂಹರಿಸೋಣ.

ಇತಿ ಸಮ್ಮನ್ತ್ರ್ಯ ಭಗವಾನ್ದುರ್ಗಂ ದ್ವಾದಶಯೋಜನಮ್। ಅನ್ತಃಸಮುದ್ರೇ ನಗರಂ ಕೃತ್ಸ್ನಾದ್ಭುತಮಚೀಕರತ್

ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಭಗವಂತನು ಸಮುದ್ರದ ಒಳಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ಯೋಜನ ಅಗಲದ, ಅದ್ಭುತವಾದ ಒಂದು ಕೋಟೆಯನ್ನೂ ನಗರವನ್ನೂ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

ದೃಶ್ಯತೇ ಯತ್ರ ಹಿ ತ್ವಾಷ್ಟ್ರಂ ವಿಜ್ಞಾನಂ ಶಿಲ್ಪನೈಪುಣಮ್। ರಥ್ಯಾಚತ್ವರವೀಥೀಭಿರ್ಯಥಾವಾಸ್ತು ವಿನಿರ್ಮಿತಮ್

ಅಲ್ಲಿ ತ್ವಷ್ಟೃನ ಕೌಶಲ್ಯ, ಶಿಲ್ಪದ ನಿಪುಣತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು; ಬೀದಿಗಳು, ಚೌಕಗಳು, ಹಾದಿಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾದ ವಾಸ್ತುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಲಾಗಿದ್ದವು.

ಸುರದ್ರುಮಲತೋದ್ಯಾನ ವಿಚಿತ್ರೋಪವನಾನ್ವಿತಮ್। ಹೇಮಶೃಙ್ಗೈರ್ದಿವಿಸ್ಪೃಗ್ಭಿಃ ಸ್ಫಟಿಕಾಟ್ಟಾಲಗೋಪುರೈಃ

ಆ ನಗರವು ದೇವವೃಕ್ಷಗಳು, ಸುಂದರ ಉದ್ಯಾನಗಳು, ವಿಚಿತ್ರ ವನಗಳು, ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪುವ ಬಂಗಾರದ ಗೋಪುರಗಳು, ಸ್ಫಟಿಕದ ಮನೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಾಗಿಲುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.

ರಾಜತಾರಕುಟೈಃ ಕೋಷ್ಠೈರ್ಹೇಮಕುಮ್ಭೈರಲಙ್ಕೃತೈಃ। ರತ್ನಕೂತೈರ್ಗೃಹೈರ್ಹೇಮೈರ್ಮಹಾಮಾರಕತಸ್ಥಲೈಃ

ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿಯೂ ಬಂಗಾರದೂ ಗೋಪುರಗಳು, ಬಂಗಾರದ ಕಳಶಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಕೋಶಗಳು, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಮನೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾ ಪಚ್ಚೆ ರತ್ನದ ವೇದಿಕೆಗಳು ಇದ್ದವು.

ವಾಸ್ತೋಷ್ಪತೀನಾಂ ಚ ಗೃಹೈರ್ವಲ್ಲಭೀಭಿಶ್ಚ ನಿರ್ಮಿತಮ್। ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯಜನಾಕೀರ್ಣಂ ಯದುದೇವಗೃಹೋಲ್ಲಸತ್

ದಿಕ್ಕುಪಾಲಕರ ಮನೆಗಳು, ಪ್ರಿಯ ಮಹಿಳೆಯರ ನಿವಾಸಗಳು, ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣದ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದದು, ಯದು ದೇವತೆಗಳ ಮನೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು.

ಸುಧರ್ಮಾಂ ಪಾರಿಜಾತಂ ಚ ಮಹೇನ್ದ್ರಃ ಪ್ರಾಹಿಣೋದ್ಧರೇಃ। ಯತ್ರ ಚಾವಸ್ಥಿತೋ ಮರ್ತ್ಯೋ ಮರ್ತ್ಯಧರ್ಮೈರ್ನ ಯುಜ್ಯತೇ

ಸುಧರ್ಮಾ ಸಭಾ ಮತ್ತು ಪಾರಿಜಾತ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಇಂದ್ರನು ಅಲ್ಲಿ ಕಳುಹಿಸಿದನು; ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರು ಕೂಡ ಮಾನವನ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಶ್ಯಾಮೈಕವರ್ಣಾನ್ವರುಣೋ ಹಯಾನ್ಶುಕ್ಲಾನ್ಮನೋಜವಾನ್। ಅಷ್ಟೌ ನಿಧಿಪತಿಃ ಕೋಶಾನ್ಲೋಕಪಾಲೋ ನಿಜೋದಯಾನ್

ವರುಣನು ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣದ, ಬಿಳಿಯ, ಮನಸ್ಸಿನ ವೇಗದ ಹಸುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ನಿಧಿಪತಿಗಳು ಎಂಟು ನಿಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು; ಲೋಕಪಾಲಕರು ತಮ್ಮ ವೈಭವವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅರ್ಪಿಸಿದರು.

ಯದ್ಯದ್ಭಗವತಾ ದತ್ತಮಾಧಿಪತ್ಯಂ ಸ್ವಸಿದ್ಧಯೇ। ಸರ್ವಂ ಪ್ರತ್ಯರ್ಪಯಾಮಾಸುರ್ಹರೌ ಭೂಮಿಗತೇ ನೃಪ

ಭಗವಂತನು ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದ ಯಾವ ಅಧಿಕಾರವಿದ್ದರೂ, ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಎಲ್ಲರೂ ಅದನ್ನು ಹರಿಗೆ ಮರಳಿ ನೀಡಿದರು.