ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ತಯಾ ಚ ಕಥಿತಂ ಭರ್ತ್ರೇ ಪ್ರಸೂತಃ ಸುಖಮರ್ಭಕಃ । ಲೋಕಸ್ಯ ಸುಖಮುತ್ಪನ್ನಂ ಆತ್ಮದೇವ ಪ್ರಜೋದಯಾತ್

ಅವಳು ಗಂಡನಿಗೆ, 'ಮಗು ಸುಖವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದೆ; ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಂತೋಷ ಬಂದಿದೆ, ಆತ್ಮದೇವನಿಗೆ ಮಗುವಾಗಿದೆ' ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದಳು.

ದದೌ ದಾನಂ ದ್ವಿಜಾತಿಭ್ಯೋ ಜಾತಕರ್ಮ ವಿಧಾಯ ಚ । ಗೀತವಾದಿತ್ರಘೋಷೋಽಭೂತ್ ತದ್‌ದ್ವಾರಂ ಮಂಗಲಂ ಬಹು

ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಿ, ಜಾತಕರ್ಮ ಮಾಡಿಸಿದನು; ಮನೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಹಾಡು, ವಾದ್ಯಗಳ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಬಹಳ ಶುಭವಾಗಿತ್ತು.

ಭರ್ತುರಗ್ರೇಽಬ್ರವೀತ್ ವಾಕ್ಯಂ ಸ್ತನ್ಯಂ ನಾಸ್ತಿ ಕುಚೇ ಮಮ । ಅನ್ಯಸ್ತನ್ಯೇನ ನಿರ್ದುಗ್ಧಾ ಕಥಂ ಪುಷ್ಣಾಮಿ ಬಾಲಕಮ್

ತನ್ನ ಗಂಡನ ಮುಂದೆ ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು: 'ನನ್ನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಇಲ್ಲ; ಬೇರೆ ಯಾರೋ ಹಾಲು ಹೀರಿ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ, ನಾನು ಹೇಗೆ ಈ ಮಗುವನ್ನು ಪೋಷಿಸಲಿ?'

ಮತ್ಸ್ವಸುಶ್ಚ ಪ್ರಸೂತಾಯಾ ಮೃತೋ ಬಾಲಸ್ತು ವರ್ತತೇ । ತಾಮಾಕಾರ್ಯ ಗೃಹೇ ರಕ್ಷ ಸಾ ತೇಽರ್ಭಂ ಪೋಷಯಿಷ್ಯತಿ

ನನ್ನ ಸಹೋದರಿ ಹೆರಿಗೆಗೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ, ಆದರೆ ಅವಳ ಮಗುವು ಸತ್ತುಹೋಗಿದೆ; ಅವಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕರೆದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೋ, ಅವಳು ನಿನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಹಾಲು ಕುಡಿಸಿ ಬೆಳೆಸುತ್ತಾಳೆ.

ಪತಿನಾ ತತ್ಕೃತಂ ಸರ್ವಂ ಪುತ್ರರಕ್ಷಣಹೇತವೇ । ಪುತ್ರಸ್ಯ ಧುನ್ಧುಕಾರೀತಿ ನಾಮ ಮಾತ್ರಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನ್

ಮಗನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಗಂಡನು ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮಾಡಿದನು; ತಾಯಿಯು ಮಗನಿಗೆ 'ಧುಂಧುಕಾರಿ' ಎಂದು ಹೆಸರು ಇಟ್ಟಳು.

ತ್ರಿಮಾಸೇ ನಿರ್ಗತೇ ಚಾಥ ಸಾ ಧೇನುಃ ಸುಷುವೇಽರ್ಭಕಮ್ । ಸರ್ವಾಂಗಸುನ್ದರಂ ದಿವ್ಯಂ ನಿರ್ಮಲಂ ಕನಕಪ್ರಭಮ್

ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಆ ಹಸು ಒಂದು ಕಂದನ್ನು ಹೆತ್ತಿತು—ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳಲ್ಲೂ ಸುಂದರ, ದಿವ್ಯ, ಶುಭ್ರ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರಸನ್ನೋ ವಿಪ್ರಸ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರಾನ್ ಸ್ವಯಮಾದಧೇ । ಮತ್ವಾ‌ಽಽಶ್ಚರ್ಯಂ ಜನಾಃ ಸರ್ವೇ ದಿದೃಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಸಮಾಗತಾಃ

ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸ್ವತಃ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ಇದು ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಜನರು ನೋಡಲು ಸೇರಿದರು.

ಭಾಗ್ಯೋದಯೋಽಧುನಾ ಜಾತ ಆತ್ಮದೇವಸ್ಯ ಪಶ್ಯತ । ಧೇನ್ವಾ ಬಾಲಃ ಪ್ರಸೂತಸ್ತು ದೇವರೂಪೀತಿ ಕೌತುಕಮ್

ನೋಡಿ, ಆತ್ಮದೇವನಿಗೆ ಈಗ ಶುಭದಿನ ಬಂದಿದೆ: ಹಸುವಿನಿಂದ ಒಂದು ಮಗು ಹುಟ್ಟಿದೆ, ಅದು ದೇವರ ರೂಪದವನು, ಇದು ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ.

ನ ಜ್ಞಾತಂ ತದ್‍ರಹಸ್ಯಂ ತು ಕೇನಾಪಿ ವಿಧಿಯೋಗತಃ । ಗೋಕರ್ಣಂ ತಂ ಸುತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಗೋಕರ್ಣಂ ನಾಮ ಚಾಕರೋತ್

ವಿಧಿಯ ನಿಯಮದಿಂದ ಆ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಯಾರೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ; ಆ ಮಗುವಿಗೆ ಹಸುವಿನ ಕಿವಿಗಳು ಇದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನಿಗೆ 'ಗೋಕರ್ಣ' ಎಂದು ಹೆಸರು ಇಟ್ಟರು.

ಕಿಯತ್ಕಾಲೇನ ತೌ ಜಾತೌ ತರುಣೌ ತನಯಾವುಭೌ । ಗೋಕರ್ಣಃ ಪಣ್ಡಿತೋ ಜ್ಞಾನೀ ಧುನ್ಧುಕಾರೀ ಮಹಾಖಲಃ

ಕಾಲಕ್ರಮೇನ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಮಕ್ಕಳು ಯೌವನಕ್ಕೆ ಬಂದರು; ಗೋಕರ್ಣನು ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಮುಂದಾಗಿದ್ದನು, ಧುಂಧುಕಾರಿ ತುಂಬಾ ದುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದನು.

ಸ್ನಾನಶೌಚಕ್ರಿಯಾಹೀನೋ ದುರ್ಭಕ್ಷೀ ಕ್ರೋಧವರ್ಜಿತಃ । ದುಷ್ಪರಿಗ್ರಹಕರ್ತಾ ಚ ಶವಹಸ್ತೇನ ಭೋಜನಮ್

ಅವನು ಸ್ನಾನ, ಶೌಚದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡದೆ, ಅಸಾಧಾರಣ ಆಹಾರ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ, ಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದ, ತಪ್ಪು ಸಂಪಾದನೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ, ಶವವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ ಕೈಯಿಂದ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ.

ಚೌರಃ ಸರ್ವಜನದ್ವೇಷೀ ಪರವೇಶ್ಮಪ್ರದೀಪಕಃ । ಲಾಲನಾಯಾರ್ಭಕಾನ್ ಧೃತ್ವಾ ಸದ್ಯಃ ಕೂಪೇ ನ್ಯಪಾತಯತ್

ಅವನು ಕಳ್ಳನಾಗಿದ್ದ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದ್ವೇಷಾರ್ಹನಾಗಿದ್ದ, ಇತರರ ಮನೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದ, ಆಟದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಕ್ಷಣ ಬಾವಿಗೆ ಎಸೆಯುತ್ತಿದ್ದ.

ಹಿಂಸಕಃ ಶಸ್ತ್ರಧಾರೀ ಚ ದೀನಾನ್ಧಾನಾಂ ಪ್ರಪೀಡಕಃ । ಚಾಣ್ಡಾಲಾಭಿರತೋ ನಿತ್ಯಂ ಪಾಶಹಸ್ತಃ ಶ್ವಸಂಗತಃ

ಅವನು ಹಿಂಸಕ, ಶಸ್ತ್ರ ಧಾರಕ, ಬಡವರನ್ನು ಮತ್ತು ಕುರುಡರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವವನು, ಯಾವಾಗಲೂ ಚಾಂಡಾಳರ ಜೊತೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಹಿಡಿದು, ನಾಯಿಗಳ ಜೊತೆ ಸಂಸರ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದ.

ತೇನ ವೇಶ್ಯಾಕುಸಂಗೇನ ಪಿತ್ರ್ಯಂ ವಿತ್ತಂ ತು ನಾಶಿತಮ್ । ಏಕದಾ ಪಿತರೌ ತಾಡ್ಯ ಪಾತ್ರಾಣಿ ಸ್ವಯಮಾಹರತ್

ವೇಶ್ಯೆಯರ ಸಂಗದಿಂದ ಅವನು ತಂದೆಯ ಸಂಪತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ಹಾಳುಮಾಡಿದನು; ಒಮ್ಮೆ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಅವರ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ತಾನೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ತತ್ಪಿತಾ ಕೃಪಣಃ ಪ್ರೋಚ್ಚೈಃ ಧನಹೀನೋ ರುರೋದ ಹ । ವಧ್ಯತವಂ ತು ಸಮೀಚೀನಂ ಕುಪುತ್ರೋ ದುಃಖದಾಯಕಃ

ಅವನ ಬಡ ತಂದೆ, ಸಂಪತ್ತಿಲ್ಲದೆ, ಜೋರಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು: 'ಇಂತಹ ದುಷ್ಟ ಮಗನು, ದುಃಖ ಕೊಡುವವನು, ಕೊಲ್ಲಬೇಕಾದವನು.'

ಕ್ವ ತಿಷ್ಠಾಮಿ ಕ್ವ ಗಚ್ಛಾಮಿ ಕೋ ಮೇ ದುಃಖಂ ವ್ಯಪೋಹಯೇತ್ । ಪ್ರಾಣಾನ್ ತ್ಯಜಾಮಿ ದುಃಖೇನ ಹಾ ಕಷ್ಟಂ ಮಮ ಸಂಸ್ಥಿತಮ್

'ನಾನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ, ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲಿ, ನನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಯಾರು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ನಾನು ಈ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟೇ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ—ಅಯ್ಯೋ, ನನ್ನ ಸ್ಥಿತಿ ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ!'

ತದಾನೀಂ ತು ಸಮಾಗತ್ಯ ಗೋಕರ್ಣೋ ಜ್ಞಾನಸಂಯುತಃ । ಬೋಧಯಾಮಾಸ ಜನಕಂ ವೈರಾಗ್ಯಂ ಪರಿದರ್ಶಯನ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಗೋಕರ್ಣನು ಬಂದು ತಂದೆಗೆ ಉಪದೇಶಮಾಡಿ, ವೈರಾಗ್ಯದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಅಸಾರಃ ಖಲು ಸಂಸಾರೋ ದುಃಖರೂಪೀ ವಿಮೋಹಕಃ । ಸುತಃ ಕಸ್ಯ ಧನಂ ಕಸ್ಯ ಸ್ನೇಹವಾನ್ ಜ್ವಲತೇಽನಿಶಮ್

ಈ ಲೋಕದ ಬದುಕು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಸ್ಥಿರ, ದುಃಖದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವದು; ಯಾರಿಗೆ ಮಗ, ಯಾರಿಗೆ ಧನ, ಯಾರಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಸದಾ ಉರಿಯುತ್ತದೆಯೆ?

ನ ಚೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಸುಖಂ ಕಿಂಚಿತ್ ನ ಸುಖಂ ಚಕ್ರವರ್ತಿನಃ । ಸುಖಮಸ್ತಿ ವಿರಕ್ತಸ್ಯ ಮುನೇಃ ಏಕಾನ್ತಜೀವಿನಃ

ಇಂದ್ರನಿಗೂ ಸುಖವಿಲ್ಲ, ವಿಶ್ವಾಧಿಪತಿಗೂ ಸುಖವಿಲ್ಲ; ಸುಖವಿರುವದು ವೈರಾಗ್ಯವಿರುವ ಮುನಿಗೆ, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ.

ಮುಞ್ಚ ಅಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಜಾರೂಪಂ ಮೋಹತೋ ನರಕೇ ಗತಿಃ । ನಿಪತಿಷ್ಯತಿ ದೇಹೋಽಯಂ ಸರ್ವಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ವನಂ ವ್ರಜ

ಮಗನ ಮೇಲೆ ಅಜ್ಞಾನ ರೂಪದ ಮೋಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು; ಮೋಹದಿಂದ ನರಕದ ದಾರಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಈ ದೇಹ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಕೊನೆಗೆ ಬಿದ್ದೇ ಬಿಡುತ್ತದೆ—ಅದು ಮುನ್ನೆ, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗು.

ತದ್ವಾಕ್ಯಂ ತು ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಗನ್ತುಕಾಮಃ ಪಿತಾಬ್ರವೀತ್ । ಕಿಂಕರ್ತವ್ಯಂ ವನೇ ತಾತ ತತ್ತ್ವಂ ವದ ಸವಿಸ್ತರಮ್

ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ತಂದೆ, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ಮಗನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಮಗನೇ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.'

ಅನ್ಧಕೂಪೇ ಸ್ನೇಹಪಾಶೇ ಬದ್ಧಃ ಪಂಗುರಹಂ ಶಠಃ । ಕರ್ಮಣಾ ಪತಿತೋ ನೂನಂ ಮಾಮುದ್ಧರ ದಯಾನಿಧೇ

ನಾನು ಈ ಅಂಧಕಾರವಾದ ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ, ಸ್ನೇಹದ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ನಾನು ಕುಂಟನೂ, ಮೋಸದವನೂ, ಕೆಟ್ಟ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬಿದ್ದವನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ. ದಯೆಯ ಸಾಗರನೇ, ದಯಮಾಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸು.

(ವಸಂತತಿಲಕಾ) ದೇಹೇಽಸ್ಥಿಮಾಂಸರುಧಿರೇಽಭಿಮತಿಂ ತ್ಯಜ ತ್ವಂ ಜಾಯಾಸುತಾದಿಷು ಸದಾ ಮಮತಾಂ ವಿಮುಞ್ಚ । ಪಶ್ಯಾನಿಶಂ ಜಗದಿದಂ ಕ್ಷಣಭಂಗನಿಷ್ಠಂ ವೈರಾಗ್ಯರಾಗರಸಿಕೋ ಭವ ಭಕ್ತಿನಿಷ್ಠಃ

ಈ ಎಲುಬು, ಮಾಂಸ, ರಕ್ತದಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೇಹದ ಮೇಲಿನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು; ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಇತರರ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಮಾಮಕಾರವನ್ನು ಸದಾ ತ್ಯಜಿಸು. ಈ ಲೋಕವು ಕ್ಷಣಭಂಗುರವಾದುದೆಂದು ಯಾವಾಗಲೂ ನೋಡಿ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿ ಇರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸು.

ಧರ್ಮ ಭಜಸ್ವ ಸತತಂ ತ್ಯಜ ಲೋಕಧರ್ಮಾನ್ ಸೇವಸ್ವ ಸಾಧುಪುರುಷಾನ್ ‍ಜಹಿ ಕಾಮತೃಷ್ಣಾಮ್ । ಅನ್ಯಸ್ಯ ದೋಷಗುಣಚಿನ್ತನಮಾಶು ಮುಕ್ತ್ವಾ ಸೇವಾಕಥಾರಸಮಹೋ ನಿತರಾಂ ಪಿಬ ತ್ವಮ್

ನಿಜವಾದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸದಾ ಆಚರಿಸು, ಲೋಕದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು, ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಸೇವೆ ಮಾಡು, ಕಾಮ ಮತ್ತು ತೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು. ಇತರರ ದೋಷ-ಗುಣಗಳನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದನ್ನು ಬೇಗನೆ ಬಿಡಿ, ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳ ರಸವನ್ನು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಸ್ವಾದಿಸು.

ಏವಂ ಸುತೋಕ್ತಿವಶತೋಽಪಿ ಗೃಹಂ ವಿಹಾಯ ಯಾತೋ ವನಂ ಸ್ಥಿರಮತಿರ್ಗತಷಷ್ಟಿವರ್ಷಃ । ಯುಕ್ತೋ ಹರೇರನುದಿನಂ ಪರಿಚರ್ಯಯಾಸೌ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಮಾಪ ನಿಯತಂ ದಶಮಸ್ಯ ಪಾಠಾತ್

ಹೀಗೆ ಮಗನ ಮಾತಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿ, ಆತನ ಮನಸ್ಸು ದೃಢವಾಗಿ ಅರೆವತ್ತನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹರಿಯ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಆತನಿಗೆ, ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಪಾಠದಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಸಂಭವಿಸಿತು.

  ದೇವೋದ್ಯಾನಶ್ರಿಯಾ ಜುಷ್ಟಂ ಅಧ್ಯಾಸ್ತೇ ಸ್ಮ ತ್ರಿಪಿಷ್ಟಪಮ್ ।  ಮಹೇನ್ದ್ರಭವನಂ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ನಿರ್ಮಿತಂ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಣಾ ।  ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾಯತನಂ ಅಧ್ಯುವಾಸಾಖಿಲರ್ದ್ಧಿಮತ್

ದೇವತೆಗಳ ತೋಟಗಳ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸ್ವರ್ಗನಗರಿಯಲ್ಲಿ, ಮಹೇಂದ್ರನ ಭವನದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಆ ಮಹಾಲಯದಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಐಶ್ವರ್ಯವೂ ಕೂಡಿರುವ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಸೌಭಾಗ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ವಾಸವನ್ನಾಡಿದನು.

  ವಿದ್ಯಾರ್ಥರೂಪಜನ್ಮಾಢ್ಯೋ ಮಾನಸ್ತಮ್ಭವಿವರ್ಜಿತಃ

ಅವನಿಗೆ ವಿದ್ಯೆ, ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಜನ್ಮವಿತ್ತು; ಆದರೆ ಅವನು ಹೆಮ್ಮೆ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದನು.

ಶ್ರೀಮದ್‌ಭಾಗವತಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮ್ - ಪಂಚಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಧುನ್ಧುಕಾರಿಣೋ ದುರ್ಮೃತ್ಯುನಿಮಿತ್ತಕ ಪ್ರೇತತ್ವಪ್ರಾಪ್ತಿವರ್ಣನಂ ತತೋ ಗೋಕರ್ಣಾನುಗ್ರಹೇಣೋದ್ಧಾರಶ್ಚ ಸೂತ ಉವಾಚ - (ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಪಿತರಿ ಉಪರತೇ ತೇನ ಜನನೀ ತಾಡಿತಾ ಭೃಶಮ್ । ಕ್ವ ವಿತ್ತಂ ತಿಷ್ಠತಿ ಬ್ರೂಹಿ ಹನಿಷ್ಯೇ ಲತ್ತಯಾ ನ ಚೇತ್

ತಂದೆ ಮೃತರಾದ ಮೇಲೆ, ಆತನ ತಾಯಿ ಮಗನಿಂದ ತುಂಬಾ ಹಿಂಸೆ ಅನುಭವಿಸಿದಳು. ಅವನು ಹೀಗೆ ಬೆದರಿಸಿ ಕೇಳಿದನು: 'ಹಣ ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಈ ಲಠ್ಠಿಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ!'

ಇತಿ ತದ್ವಾಕ್ಯ ಸಂತ್ರಾಸಾತ್ ಜನನ್ಯಾ ಪುತ್ರದುಃಖತಃ । ಕೂಪೇ ಪಾತಃ ಕೃತೋ ರಾತ್ರೌ ತೇನ ಸಾ ನಿಧನಂ ಗತಾ

ಆ ಮಾತಿನಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು, ಮಗನ ದುಃಖದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾದ ತಾಯಿ, ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಾವಿಗೆ ಹಾರಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದಳು.