ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಸಪತ್‍ನಮಧ್ಯೇ ಶೋಚನ್ತೀಂ ವೃಕಾನಾಂ ಹರಿಣೀಮಿವ । ಸಾನ್ತ್ವಯಿಷ್ಯತಿ ಮಾಂ ವಾಕ್ಯೈಃ ಪಿತೃಹೀನಾಂಶ್ಚ ಬಾಲಕಾನ್

ಸಹಪತ್ನಿಯರ ನಡುವೆ, ಕಾಡು ನರಿ群ದೊಳಗಿನ ಜಿಂಕೆಹಾಗೆ ದುಃಖದಿಂದಿರುವ ನನ್ನನ್ನು, ಅವನು ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ತಂದೆಯಿಲ್ಲದ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಅವನು ಹಗುರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣ ಮಹಾಯೋಗಿನ್ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನ್ ವಿಶ್ವಭಾವನ । ಪ್ರಪನ್ನಾಂ ಪಾಹಿ ಗೋವಿನ್ದ ಶಿಶುಭಿಶ್ಚಾವಸೀದತೀಮ್

ಕೃಷ್ಣಾ, ಕೃಷ್ಣಾ, ಮಹಾಯೋಗಿಯೇ, ಜಗತ್ತಿನ ಆತ್ಮನೇ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಜೀವ ನೀಡುವವನೇ, ನಾನೂ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳೂ ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇವೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡು ಗೋವಿಂದಾ, ನಾವು ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವೆವು.

ನಾನ್ಯತ್ತವ ಪದಾಮ್ಭೋಜಾತ್ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಶರಣಂ ನೃಣಾಮ್ । ಬಿಭ್ಯತಾಂ ಮೃತ್ಯುಸಂಸಾರಾದ್ ಈಸ್ವರಸ್ಯಾಪವರ್ಗಿಕಾತ್

ಪ್ರಭು, ಜನರಿಗೆ ಭಯಂಕರವಾದ ಜನನ–ಮರಣದ ಸಾಗರದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸುವ ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲಗಳ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.

ನಮಃ ಕೃಷ್ಣಾಯ ಶುದ್ಧಾಯ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ಪರಮಾತ್ಮನೇ । ಯೋಗೇಶ್ವರಾಯ ಯೋಗಾಯ ತ್ವಾಮಹಂ ಶರಣಂ ಗತಾ

ಪವಿತ್ರನಾದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ, ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ, ಯೋಗದ ಸ್ವಾಮಿಗೆ, ಯೋಗರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಾನಿನ್ನ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಇತ್ಯನುಸ್ಮೃತ್ಯ ಸ್ವಜನಂ ಕೃಷ್ಣಂ ಚ ಜಗದೀಶ್ವರಮ್ । ಪ್ರಾರುದದ್ ದುಖಿತಾ ರಾಜನ್ ಭವತಾಂ ಪ್ರಪಿತಾಮಹೀ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಹೀಗೆ ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳನ್ನೂ ಜಗದೀಶ್ವರನಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನೂ ನೆನೆಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಿಯಾದ ಕುಂತಿ ದುಃಖದಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ಸಮದುಃಖಸುಖೋಽಕ್ರೂರೋ ವಿದುರಶ್ಚ ಮಹಾಯಶಾಃ । ಸಾನ್ತ್ವಯಾಮಾಸತುಃ ಕುನ್ತೀಂ ತತ್ಪುತ್ರೋತ್ಪತ್ತಿಹೇತುಭಿಃ

ಸಮಭಾವನಲ್ಲಿದ್ದ, ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ವಿದುರನೂ, ಅಕ್ರೂರನೂ ಕುಂತಿಯನ್ನು ಅವಳ ಮಕ್ಕಳ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾದ ವಿಷಯಗಳನ್ನೆತ್ತಿ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದರು.

ಯಾಸ್ಯನ್ ರಾಜಾನಮಭ್ಯೇತ್ಯ ವಿಷಮಂ ಪುತ್ರಲಾಲಸಮ್ । ಅವದತ್ಸುಹೃದಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಬನ್ಧುಭಿಃ ಸೌಹೃದೋದಿತಮ್

ರಾಜನು ಹೊರಡುವಾಗ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಕಡೆ ಜಾಸ್ತಿ ಒಲವು ಹೊಂದಿದ್ದ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು. ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಬಂಧುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಹಿತಚಿಂತನೆಯಿಂದ ಮಾತಾಡಿದನು.

ಅಕ್ರೂರ ಉವಾಚ - ಭೋ ಭೋ ವೈಚಿತ್ರವೀರ್ಯ ತ್ವಂ ಕುರೂಣಾಂ ಕೀರ್ತಿವರ್ಧನ । ಭ್ರಾತರ್ಯುಪರತೇ ಪಾಣ್ಡೌ ಅಧುನಾಽಽಸನಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಅಕ್ರೂರನು ಹೇಳಿದನು: ವೈಚಿತ್ರವೀರ್ಯನ ವಂಶಜನೇ, ಕುರುಗಳ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನೇ, ಈಗ ನಿನ್ನ ತಮ್ಮ ಪಾಂಡು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ನೀನು ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದೀಯ.

ಧರ್ಮೇಣ ಪಾಲಯನ್ ಉರ್ವೀಂ ಪ್ರಜಾಃ ಶೀಲೇನ ರಞ್ಜಯನ್ । ವರ್ತಮಾನಃ ಸಮಃ ಸ್ವೇಷು ಶ್ರೇಯಃ ಕೀರ್ತಿಮವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ

ನೀನು ಧರ್ಮದ ಮೂಲಕ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ, ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ಸ್ವಜನರ ಕಡೆ ಸಮಭಾವದಿಂದ ವರ್ತಿಸಿದರೆ, ಶುಭವೂ ಕೀರ್ತಿಯೂ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.

ಅನ್ಯಥಾ ತ್ವಾಚರಁಲ್ಲೋಕೇ ಗರ್ಹಿತೋ ಯಾಸ್ಯಸೇ ತಮಃ । ತಸ್ಮಾತ್ಸಮತ್ವೇ ವರ್ತಸ್ವ ಪಾಣ್ಡವೇಷ್ವಾತ್ಮಜೇಷು ಚ

ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನೀನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸಿದರೆ, ಜನರು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನೀನು ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತೀ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಮಭಾವದಿಂದ ವರ್ತಿಸು.

ನೇಹ ಚಾತ್ಯನ್ತಸಂವಾಸಃ ಕಸ್ಯಚಿತ್ ಕೇನಚಿತ್ ಸಹ । ರಾಜನ್ ಸ್ವೇನಾಪಿ ದೇಹೇನ ಕಿಮು ಜಾಯಾತ್ಮಜಾದಿಭಿಃ

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಯಾರೊಡನೆ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸಂಗವಿಲ್ಲ, ರಾಜನೇ. ಸ್ವಂತ ದೇಹದೊಡನೆ ಕೂಡ ಇಲ್ಲ, ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದೇನು?

ಏಕಃ ಪ್ರಸೂಯತೇ ಜನ್ತುಃ ಏಕ ಏವ ಪ್ರಲೀಯತೇ । ಏಕೋಽನುಭುಙ್‌ಕ್ತೇ ಸುಕೃತಂ ಏಕ ಏವ ಚ ದುಷ್ಕೃತಮ್

ಪ್ರಾಣಿಯು ಒಬ್ಬನೇ ಹುಟ್ಟಿ, ಒಬ್ಬನೇ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ. ಒಬ್ಬನೇ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಒಬ್ಬನೇ ಕೆಟ್ಟದನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅಧರ್ಮೋಪಚಿತಂ ವಿತ್ತಂ ಹರನ್ತ್ಯನ್ಯೇಽಲ್ಪಮೇಧಸಃ । ಸಮ್ಭೋಜನೀಯಾಪದೇಶೈಃ ಜಲಾನೀವ ಜಲೌಕಸಃ

ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಹಣವನ್ನು, ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯವರು ಸ್ನೇಹದ ನೆಪದಲ್ಲಿ, ಜಲೌಕೆಯಂತೆ ನೀರನ್ನು ಹೀರುವಂತೆ, ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಪುಷ್ಣಾತಿ ಯಾನಧರ್ಮೇಣ ಸ್ವಬುದ್ಧ್ಯಾ ತಮಪಣ್ಡಿತಮ್ । ತೇಽಕೃತಾರ್ಥಂ ಪ್ರಹಿಣ್ವನ್ತಿ ಪ್ರಾಣಾ ರಾಯಃ ಸುತಾದಯಃ

ಯಾರು ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದೆ, ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದಂತೆ, ತಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಇತರರನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಪ್ರಾಣ, ಧನ, ಮಕ್ಕಳು ಇತ್ಯಾದಿ ಫಲವಿಲ್ಲದೆ ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತವೆ.

ಸ್ವಯಂ ಕಿಲ್ಬಿಷಮಾದಾಯ ತೈಸ್ತ್ಯಕ್ತೋ ನಾರ್ಥಕೋವಿದಃ । ಅಸಿದ್ಧಾರ್ಥೋ ವಿಶತ್ಯನ್ಧಂ ಸ್ವಧರ್ಮವಿಮುಖಸ್ತಮಃ

ಅವನೇ ಪಾಪವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು, ಧನದಲ್ಲಿ ಜಾಣನಾಗದೆ ಇತರರಿಂದ ತೊರೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಫಲವಿಲ್ಲದೆ, ತನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮಾಲ್ಲೋಕಮಿಮಂ ರಾಜನ್ ಸ್ವಪ್ನಮಾಯಾಮನೋರಥಮ್ । ವೀಕ್ಷ್ಯಾಯಮ್ಯಾತ್ಮನಾತ್ಮಾನಂ ಸಮಃ ಶಾನ್ತೋ ಭವ ಪ್ರಭೋ

ಆದಕಾರಣ, ರಾಜನೇ, ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಕನಸು, ಮಾಯೆ, ಕಲ್ಪನೆ ಎಂದು ನೋಡಿ, ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನೇ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ಸಮಭಾವದಿಂದ, ಶಾಂತನಾಗಿ ಇರಬೇಕು.

ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಉವಾಚ - ಯಥಾ ವದತಿ ಕಲ್ಯಾಣೀಂ ವಾಚಂ ದಾನಪತೇ ಭವಾನ್ । ತಥಾನಯಾ ನ ತೃಪ್ಯಾಮಿ ಮರ್ತ್ಯಃ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಯಥಾಮೃತಮ್

ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ದಾನಪತಿಗಳೇ, ನೀವು ಹೇಳುವ ಈ ಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯನು ಅಮೃತವನ್ನು ಪಡೆದರೂ ಹಸಿವಾಗಿರುವಂತೆ.

ತಥಾಪಿ ಸೂನೃತಾ ಸೌಮ್ಯ ಹೃದಿ ನ ಸ್ಥೀಯತೇ ಚಲೇ । ಪುತ್ರಾನುರಾಗವಿಷಮೇ ವಿದ್ಯುತ್ ಸೌದಾಮನೀ ಯಥಾ

ಮೃದುವಾದ ಮಾತುಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಪ್ರಿಯವನೇ, ಏಕೆಂದರೆ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಿನ ಅತಿಯಾದ ಪ್ರೀತಿಯ ವಿಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ.

ಈಶ್ವರಸ್ಯ ವಿಧಿಂ ಕೋ ನು ವಿಧುನೋತ್ಯನ್ಯಥಾ ಪುಮಾನ್ । ಭೂಮೇರ್ಭಾರಾವತಾರಾಯ ಯೋಽವತೀರ್ಣೋ ಯದೋಃ ಕುಲೇ

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಯಾರು ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು? ಭೂಮಿಯ ಭಾರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಯದುಕುಲದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸ್ವತಃ ಅವತರಿಸಿದ್ದಾನೆ.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಯೋ ದುರ್ವಿಮರ್ಶಪಥಯಾ ನಿಜಮಾಯಯೇದಂ ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ಗುಣಾನ್ ವಿಭಜತೇ ತದನುಪ್ರವಿಷ್ಟಃ । ತಸ್ಮೈ ನಮೋ ದುರವಬೋಧವಿಹಾರತನ್ತ್ರ ಸಂಸಾರಚಕ್ರಗತಯೇ ಪರಮೇಶ್ವರಾಯ

ತಾನೇ ತನ್ನ ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಗುಣಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ, ನಂತರ ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ, ಅವನ ಆಟವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಂತೆ, ಸಂಸಾರಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅವನಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಇತ್ಯಭಿಪ್ರೇತ್ಯ ನೃಪತೇಃ ಅಭಿಪ್ರಾಯಂ ಸ ಯಾದವಃ । ಸುಹೃದ್‌ಭಿಃ ಸಮನುಜ್ಞಾತಃ ಪುನರ್ಯದುಪುರೀಮಗಾತ್

ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನ ಮನಸ್ಸಿನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರಿತು, ಆ ಯಾದವನು ಸ್ನೇಹಿತರ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಮತ್ತೆ ಯಾದವರ ನಗರಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಶಶಂಸ ರಾಮಕೃಷ್ಣಾಭ್ಯಾಂ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರವಿಚೇಷ್ಟಿತಮ್ । ಪಾಣ್ಡವಾನ್ ಪ್ರತಿ ಕೌರವ್ಯ ಯದರ್ಥಂ ಪ್ರೇಷಿತಃ ಸ್ವಯಮ್

ಅವನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಪಾಂಡವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರಿಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು, ಏಕೆಂದರೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಪೂರ್ವಾರ್ಧೇ ಏಕೋನಪಞ್ಚಾಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಈ ರೀತಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲ ಭಾಗದ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ.

ರಾಮಕೃಷ್ಣಯೋರ್ಜರಾಸನ್ಧೇನ ಸಹ ಯುದ್ಧಂ, ದ್ವಾರಕಾದುರ್ಗನಿರ್ಮಾಣಂಚ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ಅಸ್ತಿಃ ಪ್ರಾಪ್ತಿಶ್ಚ ಕಂಸಸ್ಯ ಮಹಿಷ್ಯೌ ಭರತರ್ಷಭ। ಮೃತೇ ಭರ್ತರಿ ದುಃಖಾರ್ತೇ ಈಯತುಃ ಸ್ಮ ಪಿತುರ್ಗೃಹಾನ್

ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಕಂಸನ ಪತ್ನಿಗಳಾದ ಅಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಪ್ತಿ, ಗಂಡನ ಸಾವಿನಿಂದ ದುಃಖದಿಂದ, ತಂದೆಯ ಮನೆಗೆ ಹೋದರು.

ಪಿತ್ರೇ ಮಗಧರಾಜಾಯ ಜರಾಸನ್ಧಾಯ ದುಃಖಿತೇ। ವೇದಯಾಂ ಚಕ್ರತುಃ ಸರ್ವಮಾತ್ಮವೈಧವ್ಯಕಾರಣಮ್

ಅವರು ತಮ್ಮ ತಂದೆ, ಮಗಧರಾಜ ಜರಾಸಂಧನಿಗೆ, ತಮ್ಮ ವಿಧವೆಯಾದ ಕಾರಣವನ್ನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದರು.

ಸ ತದಪ್ರಿಯಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಶೋಕಾಮರ್ಷಯುತೋ ನೃಪ। ಅಯಾದವೀಂ ಮಹೀಂ ಕರ್ತುಂ ಚಕ್ರೇ ಪರಮಮುದ್ಯಮಮ್

ಆ ದುಃಖಕರ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜನು, ದುಃಖ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಯಾದವರ ವಂಶವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ದೊಡ್ಡ ಯತ್ನ ಆರಂಭಿಸಿದನು.

ಅಕ್ಷೌಹಿಣೀಭಿರ್ವಿಂಶತ್ಯಾ ತಿಸೃಭಿಶ್ಚಾಪಿ ಸಂವೃತಃ। ಯದುರಾಜಧಾನೀಂ ಮಥುರಾಂ ನ್ಯರುಧತ್ಸರ್ವತೋ ದಿಶಮ್

ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿ ಸೇನೆಗಳನ್ನೂ, ಇನ್ನೂ ಮೂರು ಸೇನೆಗಳನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ, ಜರಾಸಂಧನು ಯಾದವರ ರಾಜಧಾನಿಯಾದ ಮಥುರೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಆವರಿಸಿದನು.

ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ತದ್ಬಲಂ ಕೃಷ್ಣ ಉದ್ವೇಲಮಿವ ಸಾಗರಮ್। ಸ್ವಪುರಂ ತೇನ ಸಂರುದ್ಧಂ ಸ್ವಜನಂ ಚ ಭಯಾಕುಲಮ್

ಆ ಸೇನೆಯು ಸಾಗರದಂತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದನ್ನು, ತನ್ನ ನಗರವನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವುದನ್ನು, ಜನರು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ನೋಡಿ ಆಲೋಚನೆಮಾಡಿದನು.

ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ಭಗವಾನ್ಹರಿಃ ಕಾರಣಮಾನುಷಃ। ತದ್ದೇಶಕಾಲಾನುಗುಣಂ ಸ್ವಾವತಾರಪ್ರಯೋಜನಮ್

ಮಾನವನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದ ಭಗವಂತನು, ಆ ಸಮಯ, ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ತನ್ನ ಅವತಾರದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಚಿಂತನೆಮಾಡಿದನು.