ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಸರಿದ್ವನಗಿರಿದ್ರೋ ಣೀರ್ವೀಕ್ಷನ್ಕುಸುಮಿತಾನ್ದ್ರು ಮಾನ್। ಕೃಷ್ಣಂ ಸಂಸ್ಮಾರಯನ್ರೇಮೇ ಹರಿದಾಸೋ ವ್ರಜೌಕಸಾಮ್

ನದಿಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮರಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಉದ್ಧವನು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ವ್ರಜ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವೈವಮಾದಿ ಗೋಪೀನಾಂ ಕೃಷ್ಣಾವೇಶಾತ್ಮವಿಕ್ಲವಮ್। ಉದ್ಧವಃ ಪರಮಪ್ರೀತಸ್ತಾ ನಮಸ್ಯನ್ನಿದಂ ಜಗೌ

ಗೋಪಿಯರು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಲೀನರಾಗಿದ್ದಾರೋ ನೋಡಿ, ಉದ್ಧವನಿಗೆ ಪರಮ ಸಂತೋಷ ಉಂಟಾಯಿತು; ಅವನು ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹಾಡಿದನು.

ಏತಾಃ ಪರಂ ತನುಭೃತೋ ಭುವಿ ಗೋಪವಧ್ವೋ। ಗೋವಿನ್ದ ಏವ ನಿಖಿಲಾತ್ಮನಿ ರೂಢಭಾವಾಃ । ವಾಞ್ಛನ್ತಿ ಯದ್ಭವಭಿಯೋ ಮುನಯೋ ವಯಂ ಚ। ಕಿಂ ಬ್ರಹ್ಮಜನ್ಮಭಿರನನ್ತಕಥಾರಸಸ್ಯ

ಈ ಗೋಪಿಯರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೇಹಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮರು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಆಳವಾಗಿದೆ. ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಭಯದಿಂದ ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ನಾವು ಕೂಡ ಈ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಅನಂತನ ಕಥೆಗಳ ರಸವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವುದು ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನ?

ಕ್ವೇಮಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯೋ ವನಚರೀರ್ವ್ಯಭಿಚಾರದುಷ್ಟಾಃ। ಕೃಷ್ಣೇ ಕ್ವ ಚೈಷ ಪರಮಾತ್ಮನಿ ರೂಢಭಾವಃ। ನನ್ವೀಶ್ವರೋಽನುಭಜತೋಽವಿದುಷೋಽಪಿ ಸಾಕ್ಷಾಚ್। ಛ್ರೇಯಸ್ತನೋತ್ಯಗದರಾಜ ಇವೋಪಯುಕ್ತಃ

ಈ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ, ಪಾತಕಗಳಿಂದ ದೋಷಿತರಾದ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಪ್ರೇಮ—ಇವುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಎಷ್ಟು ಅಂತರ! ಆದರೂ, ಯಾರು ದೇವರನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ರಾಜನು ಸೇವಕರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸುವಂತೆ, ಅವನು ಶುಭವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

ನಾಯಂ ಶ್ರಿಯೋಽಙ್ಗ ಉ ನಿತಾನ್ತರತೇಃ ಪ್ರಸಾದಃ। ಸ್ವರ್ಯೋಷಿತಾಂ ನಲಿನಗನ್ಧರುಚಾಂ ಕುತೋಽನ್ಯಾಃ। ರಾಸೋತ್ಸವೇಽಸ್ಯ ಭುಜದಣ್ಡಗೃಹೀತಕಣ್ಠ। ಲಬ್ಧಾಶಿಷಾಂ ಯ ಉದಗಾದ್ವ್ರಜವಲ್ಲಭೀನಾಮ್

ಓ ಸ್ನೇಹಿತೆ, ಈ ತೀವ್ರವಾದ ಅನುಗ್ರಹವು ಶ್ರೀದೇವಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಸ್ವರ್ಗದ ಸುಂದರಿಯರಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧವಿರುವವರಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ರಾಸೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಅವನು ವ್ರಜದ ಪ್ರಿಯೆಯರ ಕಂಠವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಾಗ, ಅವರಿಗೆ ಈ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಅನುಗ್ರಹ ದೊರಕಿತು.

ಆಸಾಮಹೋ ಚರಣರೇಣುಜುಷಾಮಹಂ ಸ್ಯಾಂ। ವೃನ್ದಾವನೇ ಕಿಮಪಿ ಗುಲ್ಮಲತೌಷಧೀನಾಮ್। ಯಾ ದುಸ್ತ್ಯಜಂ ಸ್ವಜನಮಾರ್ಯಪಥಂ ಚ ಹಿತ್ವಾ। ಭೇಜುರ್ಮುಕುನ್ದಪದವೀಂ ಶ್ರುತಿಭಿರ್ವಿಮೃಗ್ಯಾಮ್

ಅಯ್ಯೋ, ನಾನು ಈ ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹುಲ್ಲಿನ ತುದಿಯಾದರೂ, ಒಂದು ಜಾಡಿಯಾದರೂ, ಒಂದು ಬಳ್ಳಿಯಾದರೂ, ಒಂದು ಔಷಧಿಯಾದರೂ ಆಗಿಬಿಡಬೇಕೆಂದು ಎಷ್ಟೋ ಆಸೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ತಮ್ಮ ಮನೆಯವರನ್ನೂ, ಸಜ್ಜನರ ಮಾರ್ಗವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ವೇದಗಳೂ ಹುಡುಕುವ ಮುಕುಂದನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದವರ ಪಾದಧೂಳನ್ನು ನಾನು ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಯಾ ವೈ ಶ್ರಿಯಾರ್ಚಿತಮಜಾದಿಭಿರಾಪ್ತಕಾಮೈರ್। ಯೋಗೇಶ್ವರೈರಪಿ ಯದಾತ್ಮನಿ ರಾಸಗೋಷ್ಠ್ಯಾಮ್। ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ತದ್ಭಗವತಃ ಚರಣಾರವಿನ್ದಂ। ನ್ಯಸ್ತಂ ಸ್ತನೇಷು ವಿಜಹುಃ ಪರಿರಭ್ಯ ತಾಪಮ್

ಯಾರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೂ, ಮಹಾಯೋಗಿಗಳೂ ಪೂಜಿಸುವ ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಕಮಲಗಳು ನೆಲಸಿವೆ, ಆ ರಾಸಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದವರು ಅವನನ್ನು ಹೃದಯದಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲ ದುಃಖವನ್ನೂ ತೊರೆದರು.

ವನ್ದೇ ನನ್ದವ್ರಜಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಪಾದರೇಣುಮಭೀಕ್ಷ್ಣಶಃ। ಯಾಸಾಂ ಹರಿಕಥೋದ್ಗೀತಂ ಪುನಾತಿ ಭುವನತ್ರಯಮ್

ನಾನು ನಂದನ ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರ ಪಾದಧೂಳಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ವಂದನೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಅವರ ಹರಿಕಥೆಯ ಹಾಡು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ಅಥ ಗೋಪೀರನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ಯಶೋದಾಂ ನನ್ದಮೇವ ಚ। ಗೋಪಾನಾಮನ್ತ್ರ್ಯ ದಾಶಾರ್ಹೋ ಯಾಸ್ಯನ್ನಾರುರುಹೇ ರಥಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ, ಗೋಪಿಯರಿಗೂ, ಯಶೋದೆಯಿಗೂ, ನಂದನಿಗೂ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಗೋಪರಿಗೂ ಶುಭಾಶಯ ಹೇಳಿ, ಉದ್ಧವನು ಹೊರಡಲು ತನ್ನ ರಥಕ್ಕೆ ಏರಿದನು.

ತಂ ನಿರ್ಗತಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ನಾನೋಪಾಯನಪಾಣಯಃ। ನನ್ದಾದಯೋಽನುರಾಗೇಣ ಪ್ರಾವೋಚನ್ನಶ್ರುಲೋಚನಾಃ

ಅವನು ಹೊರಡುವಾಗ, ನಂದ ಮತ್ತು ಇತರರು ಕೈಯಲ್ಲಿ色色ವಾದ ಉಡುಗೊರೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಮನಸೋ ವೃತ್ತಯೋ ನಃ ಸ್ಯುಃ ಕೃಷ್ಣ ಪಾದಾಮ್ಬುಜಾಶ್ರಯಾಃ। ವಾಚೋಽಭಿಧಾಯಿನೀರ್ನಾಮ್ನಾಂ ಕಾಯಸ್ತತ್ಪ್ರಹ್ವಣಾದಿಷು

ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಕಮಲಗಳಲ್ಲೇ ನೆಲಸಲಿ, ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳು ಅವನ ಹೆಸರನ್ನೇ ಹೇಳಲಿ, ನಮ್ಮ ದೇಹ ಅವನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಮಿಸಲಿ.

ಕರ್ಮಭಿರ್ಭ್ರಾಮ್ಯಮಾಣಾನಾಂ ಯತ್ರ ಕ್ವಾಪೀಶ್ವರೇಚ್ಛಯಾ। ಮಙ್ಗಲಾಚರಿತೈರ್ದಾನೈ ರತಿರ್ನಃ ಕೃಷ್ಣ ಈಶ್ವರೇ

ನಾವು ನಮ್ಮ ಕರ್ಮದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಿರುಗಾಡಬೇಕಾದರೂ, ದೇವರ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ದಾನದಿಂದ ನಮ್ಮ ಭಕ್ತಿ ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ.

ಏವಂ ಸಭಾಜಿತೋ ಗೋಪೈಃ ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತ್ಯಾ ನರಾಧಿಪ। ಉದ್ಧವಃ ಪುನರಾಗಚ್ಛನ್ಮಥುರಾಂ ಕೃಷ್ಣಪಾಲಿತಾಮ್

ಹೀಗೆ, ಗೋಪರು ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗೌರವಿಸಿದ ಉದ್ಧವನು, ರಾಜನೇ, ಮತ್ತೆ ಕೃಷ್ಣನ ರಕ್ಷಣೆ ಇರುವ ಮಥುರೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಕೃಷ್ಣಾಯ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯಾಹ ಭಕ್ತ್ಯುದ್ರೇ ಕಂ ವ್ರಜೌಕಸಾಮ್। ವಸುದೇವಾಯ ರಾಮಾಯ ರಾಜ್ಞೇ ಚೋಪಾಯನಾನ್ಯದಾತ್

ಅವನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ವ್ರಜದ ಜನರಿಗಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮನ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ವಸುದೇವನಿಗೂ ರಾಮನಿಗೂ ರಾಜನಿಗೂ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ಭಗವತಾಕುಬ್ಜಾಮನೋರಥಪೂರ್ತಿಃ; ಅಕ್ರೂರಗೃಹಂ ಗತ್ವಾ ಪಾಣ್ಡವಸಮಾಚಾರಜ್ಞಾನಾಯ ಅಕ್ರೂರಸ್ಯ ಹಸ್ತಿನಾಪುರ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಸ್ಥಾನಂಚ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಅಥ ವಿಜ್ಞಾಯ ಭಗವಾನ್ ಸರ್ವಾತ್ಮಾ ಸರ್ವದರ್ಶನಃ । ಸೈರನ್ಧ್ರ್ಯಾಃ ಕಾಮತಪ್ತಾಯಾಃ ಪ್ರಿಯಮಿಚ್ಛನ್ ಗೃಹಂ ಯಯೌ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮರೂಪಿಯಾದ ಭಗವಂತನು, ಸೈರಂಧ್ರಿಯ ಆಸೆಯನ್ನು ಅರಿತು, ಅವಳಿಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡಲು ಅವಳ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.

ಮಹಾರ್ಹೋಪಸ್ಕರೈರಾಢ್ಯಂ ಕಾಮೋಪಾಯೋಪಬೃಂಹಿತಮ್ । ಮುಕ್ತಾದಾಮಪತಾಕಾಭಿಃ ವಿತಾನಶಯನಾಸನೈಃ । ಧೂಪೈಃ ಸುರಭಿಭಿರ್ದೀಪೈಃ ಸ್ರಗ್ ಗನ್ಧೈರಪಿ ಮಣ್ಡಿತಮ್

ಆ ಮನೆಯು ಅತ್ಯಂತ ವೈಭವದಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು, ಕಾಮಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಸಜ್ಜುಗೊಂಡಿತ್ತು, ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳು, ಧ್ವಜಗಳು, ಹಾಸಿಗೆಗಳು, ಆಸನಗಳು, ಸುಗಂಧ ಧೂಪ, ಬೆಳಕು, ಹೂಮಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.

( ಮಿಶ್ರ ) ಗೃಹಂ ತಮಾಯಾನ್ತಮವೇಕ್ಷ್ಯ ಸಾಸನಾತ್ ಸದ್ಯಃ ಸಮುತ್ಥಾಯ ಹಿ ಜಾತಸಮ್ಭ್ರಮಾ । ಯಥೋಪಸಙ್‌ಗಮ್ಯ ಸಖೀಭಿರಚ್ಯುತಂ ಸಭಾಜಯಾಮಾಸ ಸತ್-ಆಸನಾದಿಭಿಃ

ಅವನು ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವಳು ತಕ್ಷಣ ಆಸನದಿಂದ ಎದ್ದು, ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ, ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರೊಂದಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗೌರವದ ಆಸನ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ನೀಡಿದಳು.

ತಥೋದ್ಧವಃ ಸಾಧುತಯಾಭಿಪೂಜಿತೋ ನ್ಯಷೀದದುರ್ವ್ಯಾಮಭಿಮೃಶ್ಯ ಚಾಸನಮ್ । ಕೃಷ್ಣೋಽಪಿ ತೂರ್ಣಂ ಶಯನಂ ಮಹಾಧನಂ ವಿವೇಶ ಲೋಕಾಚರಿತಾನ್ಯನುವ್ರತಃ

ಉದ್ಧವನಿಗೂ ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಲಾಯಿತು. ಅವನು ಆಸನವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು. ಕೃಷ್ಣನು ಕೂಡ ಲೋಕದ ಆಚರಣೆಯಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಆ ವೈಭವಶಾಲಿ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಹೋದನು.

ಸಾ ಮಜ್ಜನಾಲೇಪದುಕೂಲಭೂಷಣ ಸ್ರಗ್ಗನ್ಧತಾಮ್ಬೂಲಸುಧಾಸವಾದಿಭಿಃ । ಪ್ರಸಾಧಿತಾತ್ಮೋಪಸಸಾರ ಮಾಧವಂ ಸವ್ರೀಡಲೀಲೋತ್ಸ್ಮಿತವಿಭ್ರಮೇಕ್ಷಿತೈಃ

ಅವಳು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಸುಗಂಧ ತೈಲ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಹೂಮಾಲೆ ಧರಿಸಿ, ಪಾನಸೊಪ್ಪು ತಿಂದು, ನಾಚಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬದಿಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಮಾಧವನ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋದಳು.

ಆಹೂಯ ಕಾನ್ತಾಂ ನವಸಙ್‌ಗಮಹ್ರಿಯಾ ವಿಶಙ್‌ಕಿತಾಂ ಕಙ್‌ಕಣಭೂಷಿತೇ ಕರೇ । ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಶಯ್ಯಾಮಧಿವೇಶ್ಯ ರಾಮಯಾ ರೇಮೇಽನುಲೇಪಾರ್ಪಣಪುಣ್ಯಲೇಶಯಾ

ಅವನ ಪ್ರಿಯತಮಳನ್ನು, ಮೊದಲ ಭೇಟಿಯ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳನ್ನು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಂಕಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಕರೆಯಿತು. ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿರಿಸಿ, ಅವಳಿಗೆ ಸುಗಂಧ ಹಚ್ಚಿದ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸಿದನು.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಸಾನಙ್‌ಗತಪ್ತಕುಚಯೋರುರಸಸ್ತಥಾಕ್ಷ್ಣೋಃ ಜಿಘ್ರನ್ತ್ಯನನ್ತಚರಣೇನ ರುಜೋ ಮೃಜನ್ತೀ । ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ಸ್ತನಾನ್ತರಗತಂ ಪರಿರಭ್ಯ ಕಾನ್ತಮ್ ಆನನ್ದಮೂರ್ತಿಮಜಹಾದತಿದೀರ್ಘತಾಪಮ್

ಅವಳ ಹೃದಯವೂ, ಕುದಿಯೂ ಕಾಮದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹಂಬಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು. ಅವಳು ಅವನ ಪಾದಗಳ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಉದುರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವುಗಳಿಂದ ತನ್ನ ನೋವನ್ನು ಮಸಾಜ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಆ ಆನಂದಮೂರ್ತಿಯಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ತಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿಕೊಂಡಳು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಸೈವಂ ಕೈವಲ್ಯನಾಥಂ ತಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ದುಷ್ಪ್ರಾಪ್ಯಮೀಶ್ವರಮ್ । ಅಙ್‌ಗರಾಗಾರ್ಪಣೇನಾಹೋ ದುರ್ಭಗೇದಮಯಾಚತ

ಹೀಗೆ, ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪವಾಗಿ ಸಿಗುವ, ಮೋಕ್ಷದ ಸ್ವಾಮಿಯಾದ ಅವನನ್ನು ಪಡೆದರೂ, ಅವಳು ದುರ್ಭಾಗ್ಯವತಿಯಾಗಿ, ಅವನಿಗೆ ಅಂಗರಾಗ ಹಚ್ಚಿ, ಒಂದು ವರವನ್ನು ಕೇಳಿದಳು.

ಆಹೋಷ್ಯತಾಮಿಹ ಪ್ರೇಷ್ಠ ದಿನಾನಿ ಕತಿಚಿನ್ಮಯಾ । ರಮಸ್ವ ನೋತ್ಸಹೇ ತ್ಯಕ್ತುಂ ಸಙ್‌ಗಂ ತೇಽಮ್ಬುರುಹೇಕ್ಷಣ

"ನನ್ನ ಪ್ರಿಯನು, ನೀನು ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಉಳಿಯಬೇಕು. ಕಣ್ಗಳಿಗೆ ಹಬ್ಬವಾದವನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರ್ಪಡುವುದನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು. ನನ್ನ ಜೊತೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯು" ಎಂದು ಅವಳು ಕೇಳಿದಳು.

ತಸ್ಯೈ ಕಾಮವರಂ ದತ್ತ್ವಾ ಮಾನಯಿತ್ವಾ ಚ ಮಾನದಃ । ಸಹೋದ್ಧವೇನ ಸರ್ವೇಶಃ ಸ್ವಧಾಮಾಗಮದರ್ಚಿತಮ್

ಆಕೆ ಬಯಸಿದ ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಿ, ಮಾನದಾತನು ಉದ್ಧವನ ಜೊತೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ವಂತ ಪವಿತ್ರ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಮರಳಿದನು.

ದುರಾರ್ಧ್ಯಂ ಸಮಾರಾಧ್ಯ ವಿಷ್ಣುಂ ಸರ್ವೇಶ್ವರೇಶ್ವರಮ್ । ಯೋ ವೃಣೀತೇ ಮನೋಗ್ರಾಹ್ಯಂ ಅಸತ್ತ್ವಾತ್ ಕುಮನೀಷ್ಯಸೌ

ಯಾರು ದೊಡ್ಡ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರಿಗೂ ದೇವರಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವರವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯತನ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅವರು ಸರಿಯಾದ ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದವರು.

ಅಕ್ರೂರಭವನಂ ಕೃಷ್ಣಃ ಸಹರಾಮೋದ್ಧವಃ ಪ್ರಭುಃ । ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಚಿಕೀರ್ಷಯನ್ ಪ್ರಾಗಾದ್ ಅಕ್ರೂರಪ್ರೀಯಕಾಮ್ಯಯಾ

ಕೃಷ್ಣನು ರಾಮ ಮತ್ತು ಉದ್ಧವನ ಜೊತೆ, ಅಕ್ರೂರನಿಗೆ ಸಂತೋಷ ಕೊಡಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಅಕ್ರೂರನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.

ಸ ತಾನ್ ನರವರಶ್ರೇಷ್ಠಾನ್ ಆರಾತ್ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಸ್ವಬಾನ್ಧವಾನ್ । ಪ್ರತ್ಯುತ್ಥಾಯ ಪ್ರಮುದಿತಃ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯಾಭಿನನ್ದ್ಯ ಚ

ಅಕ್ರೂರನು ದೂರದಿಂದ ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳಾದ ಆ ಮಹಾಪುರುಷರನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಎದ್ದು, ಅವರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಹರ್ಷದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು.

ನನಾಮ ಕೃಷ್ಣಂ ರಾಮಂ ಚ ಸ ತೈರಪ್ಯಭಿವಾದಿತಃ । ಪೂಜಯಾಮಾಸ ವಿಧಿವತ್ ಕೃತಾಸನಪರಿಗ್ರಹಾನ್

ಅಕ್ರೂರನು ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವರು ಕೂಡ ಅವನಿಗೆ ಗೌರವದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದರು. ನಂತರ, ಅವರು ಕುಳಿತುಕೊಂಡ ಮೇಲೆ, ಅಕ್ರೂರನು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.

ಪಾದಾವನೇಜನೀರಾಪೋ ಧಾರಯನ್ ಶಿರಸಾ ನೃಪ । ಅರ್ಹಣೇನಾಮ್ಬರೈರ್ದಿವ್ಯೈಃ ಗನ್ಧಸ್ರಗ್ ಭೂಷಣೋತ್ತಮೈಃ

ಅಕ್ರೂರನು ಅವರ ಪಾದ ತೊಳೆದ ನೀರನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಸ್ತ್ರ, ಸುಗಂಧ ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಿದನು.