ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಮಯ್ಯಾವೇಶ್ಯ ಮನಃ ಕೃತ್ಸ್ನಂ ವಿಮುಕ್ತಾಶೇಷವೃತ್ತಿ ಯತ್। ಅನುಸ್ಮರನ್ತ್ಯೋ ಮಾಂ ನಿತ್ಯಮಚಿರಾನ್ಮಾಮುಪೈಷ್ಯಥ

ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಬಾಂಧವ್ಯಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಶೀಘ್ರವೇ ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ.

ಯಾ ಮಯಾ ಕ್ರೀಡತಾ ರಾತ್ರ್ಯಾಂ ವನೇಽಸ್ಮಿನ್ವ್ರಜ ಆಸ್ಥಿತಾಃ। ಅಲಬ್ಧರಾಸಾಃ ಕಲ್ಯಾಣ್ಯೋ ಮಾಪುರ್ಮದ್ವೀರ್ಯಚಿನ್ತಯಾ

ನಾನು ಈ ವೃಂದಾವನದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕೆಲವರು ರಾಸಕ್ರೀಡೆಗೆ ಬರಲಾಗದೆ ಇದ್ದರೂ, ಅವರು ನನ್ನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ವಿಫಲರಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ಏವಂ ಪ್ರಿಯತಮಾದಿಷ್ಟಮಾಕರ್ಣ್ಯ ವ್ರಜಯೋಷಿತಃ। ತಾ ಊಚುರುದ್ಧವಂ ಪ್ರೀತಾಸ್ತತ್ಸನ್ದೇಶಾಗತಸ್ಮೃತೀಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಪ್ರಿಯನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿ, ವೃಂದಾವನದ ಮಹಿಳೆಯರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಉದ್ದವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರು. ಅವರು ತಂದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು.

ಗೋಪ್ಯ ಊಚುಃ। ದಿಷ್ಟ್ಯಾಹಿತೋ ಹತಃ ಕಂಸೋ ಯದೂನಾಂ ಸಾನುಗೋಽಘಕೃತ್। ದಿಷ್ಟ್ಯಾಪ್ತೈರ್ಲಬ್ಧಸರ್ವಾರ್ಥೈಃ ಕುಶಲ್ಯಾಸ್ತೇಽಚ್ಯುತೋಽಧುನಾ

ಗೋಪಿಯರು ಹೇಳಿದರು: ನಮ್ಮ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಯದುವಂಶದ ಶತ್ರುವಾದ ದುಷ್ಟ ಕಂಸನು ಸತ್ತನು. ನಮ್ಮ ಅಚ್ಯುತನು ಈಗ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಂಡು ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಕಚ್ಚಿದ್ಗದಾಗ್ರಜಃ ಸೌಮ್ಯ ಕರೋತಿ ಪುರಯೋಷಿತಾಮ್। ಪ್ರೀತಿಂ ನಃ ಸ್ನಿಗ್ಧಸವ್ರೀಡ ಹಾಸೋದಾರೇಕ್ಷಣಾರ್ಚಿತಃ

ಮೃದುಮನಸ್ಸಿನವನೇ, ಗದೆಯ ಅಣ್ಣನಾದ ಅವನು ನಗರದ ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರೀತಿಯ, ಲಜ್ಜೆಯ, ನಗುವಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಗೌರವಪಡುವವನಾಗಿ, ಅವರಿಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡುತ್ತಾನೆಯೋ?

ಕಥಂ ರತಿವಿಶೇಷಜ್ಞಃ ಪ್ರಿಯಶ್ಚ ಪುರಯೋಷಿತಾಮ್। ನಾನುಬಧ್ಯೇತ ತದ್ವಾಕ್ಯೈರ್ವಿಭ್ರಮೈಶ್ಚಾನುಭಾಜಿತಃ

ಪ್ರೇಮದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದವನೂ, ನಗರದ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನೂ ಆದ ಅವನು, ಅವರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಆಟಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗದೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?

ಅಪಿ ಸ್ಮರತಿ ನಃ ಸಾಧೋ ಗೋವಿನ್ದಃ ಪ್ರಸ್ತುತೇ ಕ್ವಚಿತ್। ಗೋಷ್ಠಿಮಧ್ಯೇ ಪುರಸ್ತ್ರೀಣಾಮ್ಗ್ರಾಮ್ಯಾಃ ಸ್ವೈರಕಥಾನ್ತರೇ

ಮಹಾನ್, ಗೋವಿಂದನು ನಗರದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅವರ ಸ್ವಂತ ಮಾತುಕತೆಗಳಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮೀಣ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆಯೋ?

ತಾಃ ಕಿಂ ನಿಶಾಃ ಸ್ಮರತಿ ಯಾಸು ತದಾ ಪ್ರಿಯಾಭಿರ್। ವೃನ್ದಾವನೇ ಕುಮುದಕುನ್ದಶಶಾಙ್ಕರಮ್ಯೇ। ರೇಮೇ ಕ್ವಣಚ್ಚರಣನೂಪುರರಾಸಗೋಷ್ಠ್ಯಾಮ್। ಅಸ್ಮಾಭಿರೀಡಿತಮನೋಜ್ಞಕಥಃ ಕದಾಚಿತ್

ಆ ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು ನೀನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯಾ? ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೃಂದಾವನದ ಸುಂದರವಾದ ಕಮಲ, ಜಾಸುಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ, ಪ್ರಿಯೆಯರೊಂದಿಗೆ ಕುಣಿದು, ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ನೂಪುರಗಳ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ರಾಸಕ್ರೀಡೆ ಆಡಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮಗೆ ಮನಮೋಹಕವಾದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಅಪ್ಯೇಷ್ಯತೀಹ ದಾಶಾರ್ಹಸ್ತಪ್ತಾಃ ಸ್ವಕೃತಯಾ ಶುಚಾ। ಸಞ್ಜೀವಯನ್ನು ನೋ ಗಾತ್ರೈರ್ಯಥೇನ್ದ್ರೋ ವನಮಮ್ಬುದೈಃ

ದಾಶಾರ್ಹ ವಂಶದವನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಉಂಟಾದ ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ನಮ್ಮನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಪುನಃ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುವುದೇ? ಇಂದ್ರನು ಮಳೆಯ ಮೂಲಕ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಹಸಿರಾಗಿಸುವಂತೆ.

ಕಸ್ಮಾತ್ಕೃಷ್ಣ ಇಹಾಯಾತಿ ಪ್ರಾಪ್ತರಾಜ್ಯೋ ಹತಾಹಿತಃ। ನರೇನ್ದ್ರ ಕನ್ಯಾ ಉದ್ವಾಹ್ಯ ಪ್ರೀತಃ ಸರ್ವಸುಹೃದ್ವೃತಃ

ಅವನಿಗೆ ರಾಜ್ಯ ದೊರೆತು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ರಾಜಕುಮಾರಿಯರನ್ನು ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲಾ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇರುವಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಬರುವನು, ಅರಸನೇ?

ಕಿಮಸ್ಮಾಭಿರ್ವನೌಕೋಭಿರನ್ಯಾಭಿರ್ವಾ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಶ್ರೀಪತೇರಾಪ್ತಕಾಮಸ್ಯ ಕ್ರಿಯೇತಾರ್ಥಃ ಕೃತಾತ್ಮನಃ

ನಾವು ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು ಅಥವಾ ಇತರರು, ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯಾದ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ, ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಂಡವನಿಗೆ, ಏನು ಉಪಕಾರ ಮಾಡಬಹುದು?

ಪರಂ ಸೌಖ್ಯಂ ಹಿ ನೈರಾಶ್ಯಂ ಸ್ವೈರಿಣ್ಯಪ್ಯಾಹ ಪಿಙ್ಗಲಾ। ತಜ್ಜಾನತೀನಾಂ ನಃ ಕೃಷ್ಣೇ ತಥಾಪ್ಯಾಶಾ ದುರತ್ಯಯಾ

ನಿರಾಶೆಯಲ್ಲೇ ಪರಮ ಸಂತೋಷ ಇದೆ ಎಂದು ಪಿಂಗಳಾ ಹೆಸರಿನ ವೇಶ್ಯೆಯೂ ಹೇಳಿದ್ದಾಳೆ. ಆದರೆ ನಾವು ಇದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಕ ಉತ್ಸಹೇತ ಸನ್ತ್ಯಕ್ತುಮುತ್ತಮಃಶ್ಲೋಕಸಂವಿದಮ್। ಅನಿಚ್ಛತೋಽಪಿ ಯಸ್ಯ ಶ್ರೀರಙ್ಗಾನ್ನ ಚ್ಯವತೇ ಕ್ವಚಿತ್

ಯಾರಿಂದಲೂ, ಅವನು ಇಚ್ಛಿಸದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅವನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಶ್ರೀದೇವಿಯು ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಸರಿಚ್ಛೈಲವನೋದ್ದೇಶಾ ಗಾವೋ ವೇಣುರವಾ ಇಮೇ। ಸಙ್ಕರ್ಷಣಸಹಾಯೇನ ಕೃಷ್ಣೇನಾಚರಿತಾಃ ಪ್ರಭೋ

ಈ ನದಿಗಳು, ಬೆಟ್ಟಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ವಂಶಿಯ ಧ್ವನಿ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಂಕರ್ಷಣನೊಂದಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನು ಸಂಚರಿಸಿದ ಸ್ಥಳಗಳೇ, ಪ್ರಭುವೇ.

ಪುನಃ ಪುನಃ ಸ್ಮಾರಯನ್ತಿ ನನ್ದಗೋಪಸುತಂ ಬತ। ಶ್ರೀನಿಕೇತೈಸ್ತತ್ಪದಕೈರ್ವಿಸ್ಮರ್ತುಂ ನೈವ ಶಕ್ನುಮಃ

ಪುನಃ ಪುನಃ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ನಿವಾಸಗಳು ನಮಗೆ ನಂದನಂದನನನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತವೆ; ಅವನ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳ ಮೂಲಕ ನಾವು ಅವನನ್ನು ಮರೆಯಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಗತ್ಯಾ ಲಲಿತಯೋದಾರ ಹಾಸಲೀಲಾವಲೋಕನೈಃ। ಮಾಧ್ವ್ಯಾ ಗಿರಾ ಹೃತಧಿಯಃ ಕಥಂ ತಂ ವಿಸ್ಮರಾಮ ಹೇ

ಅವನ ಸುಂದರ ನಡೆಯಿಂದ, ಉದಾರವಾದ ನಗೆಯಿಂದ, ಆಟದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಮಧುರವಾದ ಮಾತಿನಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಕರ್ಷಿಸಿದ್ದಾನೆ—ಅವನನ್ನು ನಾವು ಹೇಗೆ ಮರೆಯಬಹುದು?

ಹೇ ನಾಥ ಹೇ ರಮಾನಾಥ ವ್ರಜನಾಥಾರ್ತಿನಾಶನ। ಮಗ್ನಮುದ್ಧರ ಗೋವಿನ್ದ ಗೋಕುಲಂ ವೃಜಿನಾರ್ಣವಾತ್

ನಾಥನೇ, ರಾಮಾದೇವಿಯ ಪತಿಯೇ, ವ್ರಜದಾಧಿಪತಿಯೇ, ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನೇ, ಗೋವಿಂದಾ, ಸಂಕಟ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ಗೋಕುಳವನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸು.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ತತಸ್ತಾಃ ಕೃಷ್ಣಸನ್ದೇಶೈರ್ವ್ಯಪೇತವಿರಹಜ್ವರಾಃ। ಉದ್ಧವಂ ಪೂಜಯಾಂಚಕ್ರುರ್ಜ್ಞಾತ್ವಾತ್ಮಾನಮಧೋಕ್ಷಜಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣನ ಸಂದೇಶಗಳಿಂದ ವಿಯೋಗದ ಜ್ವರದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದ ಅವರು, ಉದ್ಧವನನ್ನು ಪರಮಾದರದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರು; ಅವನಲ್ಲಿಯೇ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಕಂಡರು.

ಉವಾಸ ಕತಿಚಿನ್ಮಾಸಾನ್ಗೋಪೀನಾಂ ವಿನುದನ್ಶುಚಃ। ಕೃಷ್ಣಲೀಲಾಕಥಾಂ ಗಾಯನ್ರಮಯಾಮಾಸ ಗೋಕುಲಮ್

ಅವನು ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದು, ಗೋಪಿಯರ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಲೀಲಾಕಥೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ ಗೋಕುಳವನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದನು.

ಯಾವನ್ತ್ಯಹಾನಿ ನನ್ದಸ್ಯ ವ್ರಜೇಽವಾತ್ಸೀತ್ಸ ಉದ್ಧವಃ। ವ್ರಜೌಕಸಾಂ ಕ್ಷಣಪ್ರಾಯಾಣ್ಯಾಸನ್ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ವಾರ್ತಯಾ

ನಂದನ ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಉದ್ಧವನು ಎಷ್ಟು ದಿನಗಳಿದ್ದನೋ, ಆವಧಿಯಲ್ಲಿ ವ್ರಜ ನಿವಾಸಿಗಳ ದಿನಗಳು ಕೃಷ್ಣನ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತಾ ಕ್ಷಣದಂತೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಹೋದವು.

ಸರಿದ್ವನಗಿರಿದ್ರೋ ಣೀರ್ವೀಕ್ಷನ್ಕುಸುಮಿತಾನ್ದ್ರು ಮಾನ್। ಕೃಷ್ಣಂ ಸಂಸ್ಮಾರಯನ್ರೇಮೇ ಹರಿದಾಸೋ ವ್ರಜೌಕಸಾಮ್

ನದಿಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮರಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಉದ್ಧವನು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ವ್ರಜ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವೈವಮಾದಿ ಗೋಪೀನಾಂ ಕೃಷ್ಣಾವೇಶಾತ್ಮವಿಕ್ಲವಮ್। ಉದ್ಧವಃ ಪರಮಪ್ರೀತಸ್ತಾ ನಮಸ್ಯನ್ನಿದಂ ಜಗೌ

ಗೋಪಿಯರು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಲೀನರಾಗಿದ್ದಾರೋ ನೋಡಿ, ಉದ್ಧವನಿಗೆ ಪರಮ ಸಂತೋಷ ಉಂಟಾಯಿತು; ಅವನು ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹಾಡಿದನು.

ಏತಾಃ ಪರಂ ತನುಭೃತೋ ಭುವಿ ಗೋಪವಧ್ವೋ। ಗೋವಿನ್ದ ಏವ ನಿಖಿಲಾತ್ಮನಿ ರೂಢಭಾವಾಃ । ವಾಞ್ಛನ್ತಿ ಯದ್ಭವಭಿಯೋ ಮುನಯೋ ವಯಂ ಚ। ಕಿಂ ಬ್ರಹ್ಮಜನ್ಮಭಿರನನ್ತಕಥಾರಸಸ್ಯ

ಈ ಗೋಪಿಯರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೇಹಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮರು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಆಳವಾಗಿದೆ. ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಭಯದಿಂದ ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ನಾವು ಕೂಡ ಈ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಅನಂತನ ಕಥೆಗಳ ರಸವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವುದು ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನ?

ಕ್ವೇಮಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯೋ ವನಚರೀರ್ವ್ಯಭಿಚಾರದುಷ್ಟಾಃ। ಕೃಷ್ಣೇ ಕ್ವ ಚೈಷ ಪರಮಾತ್ಮನಿ ರೂಢಭಾವಃ। ನನ್ವೀಶ್ವರೋಽನುಭಜತೋಽವಿದುಷೋಽಪಿ ಸಾಕ್ಷಾಚ್। ಛ್ರೇಯಸ್ತನೋತ್ಯಗದರಾಜ ಇವೋಪಯುಕ್ತಃ

ಈ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ, ಪಾತಕಗಳಿಂದ ದೋಷಿತರಾದ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಪ್ರೇಮ—ಇವುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಎಷ್ಟು ಅಂತರ! ಆದರೂ, ಯಾರು ದೇವರನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ರಾಜನು ಸೇವಕರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸುವಂತೆ, ಅವನು ಶುಭವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

ನಾಯಂ ಶ್ರಿಯೋಽಙ್ಗ ಉ ನಿತಾನ್ತರತೇಃ ಪ್ರಸಾದಃ। ಸ್ವರ್ಯೋಷಿತಾಂ ನಲಿನಗನ್ಧರುಚಾಂ ಕುತೋಽನ್ಯಾಃ। ರಾಸೋತ್ಸವೇಽಸ್ಯ ಭುಜದಣ್ಡಗೃಹೀತಕಣ್ಠ। ಲಬ್ಧಾಶಿಷಾಂ ಯ ಉದಗಾದ್ವ್ರಜವಲ್ಲಭೀನಾಮ್

ಓ ಸ್ನೇಹಿತೆ, ಈ ತೀವ್ರವಾದ ಅನುಗ್ರಹವು ಶ್ರೀದೇವಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಸ್ವರ್ಗದ ಸುಂದರಿಯರಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧವಿರುವವರಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ರಾಸೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಅವನು ವ್ರಜದ ಪ್ರಿಯೆಯರ ಕಂಠವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಾಗ, ಅವರಿಗೆ ಈ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಅನುಗ್ರಹ ದೊರಕಿತು.

ಆಸಾಮಹೋ ಚರಣರೇಣುಜುಷಾಮಹಂ ಸ್ಯಾಂ। ವೃನ್ದಾವನೇ ಕಿಮಪಿ ಗುಲ್ಮಲತೌಷಧೀನಾಮ್। ಯಾ ದುಸ್ತ್ಯಜಂ ಸ್ವಜನಮಾರ್ಯಪಥಂ ಚ ಹಿತ್ವಾ। ಭೇಜುರ್ಮುಕುನ್ದಪದವೀಂ ಶ್ರುತಿಭಿರ್ವಿಮೃಗ್ಯಾಮ್

ಅಯ್ಯೋ, ನಾನು ಈ ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹುಲ್ಲಿನ ತುದಿಯಾದರೂ, ಒಂದು ಜಾಡಿಯಾದರೂ, ಒಂದು ಬಳ್ಳಿಯಾದರೂ, ಒಂದು ಔಷಧಿಯಾದರೂ ಆಗಿಬಿಡಬೇಕೆಂದು ಎಷ್ಟೋ ಆಸೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ತಮ್ಮ ಮನೆಯವರನ್ನೂ, ಸಜ್ಜನರ ಮಾರ್ಗವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ವೇದಗಳೂ ಹುಡುಕುವ ಮುಕುಂದನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದವರ ಪಾದಧೂಳನ್ನು ನಾನು ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಯಾ ವೈ ಶ್ರಿಯಾರ್ಚಿತಮಜಾದಿಭಿರಾಪ್ತಕಾಮೈರ್। ಯೋಗೇಶ್ವರೈರಪಿ ಯದಾತ್ಮನಿ ರಾಸಗೋಷ್ಠ್ಯಾಮ್। ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ತದ್ಭಗವತಃ ಚರಣಾರವಿನ್ದಂ। ನ್ಯಸ್ತಂ ಸ್ತನೇಷು ವಿಜಹುಃ ಪರಿರಭ್ಯ ತಾಪಮ್

ಯಾರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೂ, ಮಹಾಯೋಗಿಗಳೂ ಪೂಜಿಸುವ ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಕಮಲಗಳು ನೆಲಸಿವೆ, ಆ ರಾಸಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದವರು ಅವನನ್ನು ಹೃದಯದಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲ ದುಃಖವನ್ನೂ ತೊರೆದರು.

ವನ್ದೇ ನನ್ದವ್ರಜಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಪಾದರೇಣುಮಭೀಕ್ಷ್ಣಶಃ। ಯಾಸಾಂ ಹರಿಕಥೋದ್ಗೀತಂ ಪುನಾತಿ ಭುವನತ್ರಯಮ್

ನಾನು ನಂದನ ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರ ಪಾದಧೂಳಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ವಂದನೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಅವರ ಹರಿಕಥೆಯ ಹಾಡು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ಅಥ ಗೋಪೀರನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ಯಶೋದಾಂ ನನ್ದಮೇವ ಚ। ಗೋಪಾನಾಮನ್ತ್ರ್ಯ ದಾಶಾರ್ಹೋ ಯಾಸ್ಯನ್ನಾರುರುಹೇ ರಥಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ, ಗೋಪಿಯರಿಗೂ, ಯಶೋದೆಯಿಗೂ, ನಂದನಿಗೂ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಗೋಪರಿಗೂ ಶುಭಾಶಯ ಹೇಳಿ, ಉದ್ಧವನು ಹೊರಡಲು ತನ್ನ ರಥಕ್ಕೆ ಏರಿದನು.