ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ಅಥೋದ್ಧವೋ ನಿಶಮ್ಯೈವಂ ಕೃಷ್ಣದರ್ಶನಲಾಲಸಾಃ। ಸಾನ್ತ್ವಯನ್ಪ್ರಿಯಸನ್ದೇಶೈರ್ಗೋಪೀರಿದಮಭಾಷತ
ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ, ಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಗೋಪಿಯರು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಉದ್ಧವನು ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂದೇಶಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳಿ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಶ್ರೀಉದ್ಧವ ಉವಾಚ। ಅಹೋ ಯೂಯಂ ಸ್ಮ ಪೂರ್ಣಾರ್ಥಾ ಭವತ್ಯೋ ಲೋಕಪೂಜಿತಾಃ। ವಾಸುದೇವೇ ಭಗವತಿ ಯಾಸಾಮಿತ್ಯರ್ಪಿತಂ ಮನಃ
ಶ್ರೀಉದ್ಧವನು ಹೇಳಿದನು: ಅಯ್ಯೋ, ನೀವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಪರಿಪೂರ್ಣರಾಗಿದ್ದೀರಿ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆದಿದ್ದೀರಿ. ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದೀರಿ.
ದಾನವ್ರತತಪೋಹೋಮ ಜಪಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಸಂಯಮೈಃ। ಶ್ರೇಯೋಭಿರ್ವಿವಿಧೈಶ್ಚಾನ್ಯೈಃ ಕೃಷ್ಣೇ ಭಕ್ತಿರ್ಹಿ ಸಾಧ್ಯತೇ
ವ್ರತ, ತಪಸ್ಸು, ಹೋಮ, ಜಪ, ಅಧ್ಯಯನ, ನಿಯಮ ಮತ್ತು ಇತರ ಅನೇಕ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಭಗವತ್ಯುತ್ತಮಃಶ್ಲೋಕೇ ಭವತೀಭಿರನುತ್ತಮಾ। ಭಕ್ತಿಃ ಪ್ರವರ್ತಿತಾ ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ಮುನೀನಾಮಪಿ ದುರ್ಲಭಾ
ನಿಮ್ಮ ಶುಭದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಭಗವಂತನಿಗೆ ನೀವು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಈ ಭಕ್ತಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಗೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವುದಲ್ಲ.
ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ಪುತ್ರಾನ್ಪತೀನ್ದೇಹಾನ್ಸ್ವಜನಾನ್ಭವನಾನಿ ಚ। ಹಿತ್ವಾವೃಣೀತ ಯೂಯಂ ಯತ್ಕೃಷ್ಣಾಖ್ಯಂ ಪುರುಷಂ ಪರಮ್
ವಿಧಿಯ ದಯೆಯಿಂದ, ನೀವು ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಗಂಡಸರನ್ನು, ದೇಹವನ್ನು, ಬಂಧುಗಳನ್ನು, ಮನೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಕೃಷ್ಣನೆಂಬ ಪರಮ ಪುರುಷನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ.
ಸರ್ವಾತ್ಮಭಾವೋಽಧಿಕೃತೋ ಭವತೀನಾಮಧೋಕ್ಷಜೇ। ವಿರಹೇಣ ಮಹಾಭಾಗಾ ಮಹಾನ್ಮೇಽನುಗ್ರಹಃ ಕೃತಃ
ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತಿಯರೇ, ಭಗವಂತನಿಂದ ದೂರವಿರುವುದರಿಂದ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಏಕಾಗ್ರತೆ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಇದರಿಂದ ನೀವು ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನೇ ಮಾಡಿದಿರಿ.
ಶ್ರೂಯತಾಂ ಪ್ರಿಯಸನ್ದೇಶೋ ಭವತೀನಾಂ ಸುಖಾವಹಃ। ಯಮಾದಾಯಾಗತೋ ಭದ್ರಾ ಅಹಂ ಭರ್ತೂ ರಹಸ್ಕರಃ
ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಪತಿಯವರಿಂದ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ತಂದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುವ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.
ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ। ಭವತೀನಾಂ ವಿಯೋಗೋ ಮೇ ನ ಹಿ ಸರ್ವಾತ್ಮನಾ ಕ್ವಚಿತ್। ಯಥಾ ಭೂತಾನಿ ಭೂತೇಷು ಖಂ ವಾಯ್ವಗ್ನಿರ್ಜಲಂ ಮಹೀ । ತಥಾಹಂ ಚ ಮನಃಪ್ರಾಣ ಭೂತೇನ್ದ್ರಿಯಗುಣಾಶ್ರಯಃ
ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಯಾವತ್ತೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೂರವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ಇದ್ದೇನೆ. ಹೇಗೆ ಆಕಾಶ, ಗಾಳಿ, ಬೆಂಕಿ, ನೀರು, ಭೂಮಿ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ಇರುತ್ತದೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ಮನಸ್ಸು, ಪ್ರಾಣ, ಭೂತ, ಇಂದ್ರಿಯ, ಗುಣಗಳ ಆಧಾರವಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ಆತ್ಮನ್ಯೇವಾತ್ಮನಾತ್ಮಾನಂ ಸೃಜೇ ಹನ್ಮ್ಯನುಪಾಲಯೇ। ಆತ್ಮಮಾಯಾನುಭಾವೇನ ಭೂತೇನ್ದ್ರಿಯಗುಣಾತ್ಮನಾ
ನಾನು ನನ್ನೊಳಗೇ ನನ್ನಿಂದಲೇ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಉಳಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೂತ, ಇಂದ್ರಿಯ, ಗುಣಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಆತ್ಮಾ ಜ್ಞಾನಮಯಃ ಶುದ್ಧೋ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತೋಽಗುಣಾನ್ವಯಃ। ಸುಷುಪ್ತಿಸ್ವಪ್ನಜಾಗ್ರದ್ಭಿರ್ಮಾಯಾವೃತ್ತಿಭಿರೀಯತೇ
ಆತ್ಮನು ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿ, ಶುದ್ಧ, ವಿಭಿನ್ನ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಗೆ ಒಳಪಡುವವನು ಅಲ್ಲ. ಆದರೂ ಮಾಯೆಯ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ, ಆತ್ಮನು ಗಾಢನಿದ್ರೆ, ಕನಸು, ಜಾಗೃತ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಯೇನೇನ್ದ್ರಿಯಾರ್ಥಾನ್ಧ್ಯಾಯೇತ ಮೃಷಾ ಸ್ವಪ್ನವದುತ್ಥಿತಃ। ತನ್ನಿರುನ್ಧ್ಯಾದಿನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ವಿನಿದ್ರಃ ಪ್ರತ್ಯಪದ್ಯತ
ಯಾವುದರಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಸುಳ್ಳು ಕನಸಿನಂತೆ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ಅದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಸದಾ ಎಚ್ಚರದಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಏತದನ್ತಃ ಸಮಾಮ್ನಾಯೋ ಯೋಗಃ ಸಾಙ್ಖ್ಯಂ ಮನೀಷಿಣಾಮ್। ತ್ಯಾಗಸ್ತಪೋ ದಮಃ ಸತ್ಯಂ ಸಮುದ್ರಾನ್ತಾ ಇವಾಪಗಾಃ
ಇದು ಒಳಗಿನ ಉಪದೇಶ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗ. ತ್ಯಾಗ, ತಪಸ್ಸು, ದಮನ, ಸತ್ಯ ಇವುಗಳು ನದಿಗಳು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುತ್ತವೆ.
ಯತ್ತ್ವಹಂ ಭವತೀನಾಂ ವೈ ದೂರೇ ವರ್ತೇ ಪ್ರಿಯೋ ದೃಶಾಮ್। ಮನಸಃ ಸನ್ನಿಕರ್ಷಾರ್ಥಂ ಮದನುಧ್ಯಾನಕಾಮ್ಯಯಾ
ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಿಯನಾಗಿ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಬೇಕೆಂದು, ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ದೂರವಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಯಥಾ ದೂರಚರೇ ಪ್ರೇಷ್ಠೇ ಮನ ಆವಿಶ್ಯ ವರ್ತತೇ। ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಚ ನ ತಥಾ ಚೇತಃ ಸನ್ನಿಕೃಷ್ಟೇಽಕ್ಷಿಗೋಚರೇ
ಪ್ರಿಯವ್ಯಕ್ತಿ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಮನಸ್ಸು ಅವನಲ್ಲಿಯೇ ತೊಡಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ, ಪ್ರಿಯನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಹಾಗೆ ಮನಸ್ಸು ಅವನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ಮಯ್ಯಾವೇಶ್ಯ ಮನಃ ಕೃತ್ಸ್ನಂ ವಿಮುಕ್ತಾಶೇಷವೃತ್ತಿ ಯತ್। ಅನುಸ್ಮರನ್ತ್ಯೋ ಮಾಂ ನಿತ್ಯಮಚಿರಾನ್ಮಾಮುಪೈಷ್ಯಥ
ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಬಾಂಧವ್ಯಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಶೀಘ್ರವೇ ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ.
ಯಾ ಮಯಾ ಕ್ರೀಡತಾ ರಾತ್ರ್ಯಾಂ ವನೇಽಸ್ಮಿನ್ವ್ರಜ ಆಸ್ಥಿತಾಃ। ಅಲಬ್ಧರಾಸಾಃ ಕಲ್ಯಾಣ್ಯೋ ಮಾಪುರ್ಮದ್ವೀರ್ಯಚಿನ್ತಯಾ
ನಾನು ಈ ವೃಂದಾವನದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕೆಲವರು ರಾಸಕ್ರೀಡೆಗೆ ಬರಲಾಗದೆ ಇದ್ದರೂ, ಅವರು ನನ್ನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ವಿಫಲರಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ಏವಂ ಪ್ರಿಯತಮಾದಿಷ್ಟಮಾಕರ್ಣ್ಯ ವ್ರಜಯೋಷಿತಃ। ತಾ ಊಚುರುದ್ಧವಂ ಪ್ರೀತಾಸ್ತತ್ಸನ್ದೇಶಾಗತಸ್ಮೃತೀಃ
ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಪ್ರಿಯನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿ, ವೃಂದಾವನದ ಮಹಿಳೆಯರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಉದ್ದವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರು. ಅವರು ತಂದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು.
ಗೋಪ್ಯ ಊಚುಃ। ದಿಷ್ಟ್ಯಾಹಿತೋ ಹತಃ ಕಂಸೋ ಯದೂನಾಂ ಸಾನುಗೋಽಘಕೃತ್। ದಿಷ್ಟ್ಯಾಪ್ತೈರ್ಲಬ್ಧಸರ್ವಾರ್ಥೈಃ ಕುಶಲ್ಯಾಸ್ತೇಽಚ್ಯುತೋಽಧುನಾ
ಗೋಪಿಯರು ಹೇಳಿದರು: ನಮ್ಮ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಯದುವಂಶದ ಶತ್ರುವಾದ ದುಷ್ಟ ಕಂಸನು ಸತ್ತನು. ನಮ್ಮ ಅಚ್ಯುತನು ಈಗ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಂಡು ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಕಚ್ಚಿದ್ಗದಾಗ್ರಜಃ ಸೌಮ್ಯ ಕರೋತಿ ಪುರಯೋಷಿತಾಮ್। ಪ್ರೀತಿಂ ನಃ ಸ್ನಿಗ್ಧಸವ್ರೀಡ ಹಾಸೋದಾರೇಕ್ಷಣಾರ್ಚಿತಃ
ಮೃದುಮನಸ್ಸಿನವನೇ, ಗದೆಯ ಅಣ್ಣನಾದ ಅವನು ನಗರದ ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರೀತಿಯ, ಲಜ್ಜೆಯ, ನಗುವಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಗೌರವಪಡುವವನಾಗಿ, ಅವರಿಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡುತ್ತಾನೆಯೋ?
ಕಥಂ ರತಿವಿಶೇಷಜ್ಞಃ ಪ್ರಿಯಶ್ಚ ಪುರಯೋಷಿತಾಮ್। ನಾನುಬಧ್ಯೇತ ತದ್ವಾಕ್ಯೈರ್ವಿಭ್ರಮೈಶ್ಚಾನುಭಾಜಿತಃ
ಪ್ರೇಮದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದವನೂ, ನಗರದ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನೂ ಆದ ಅವನು, ಅವರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಆಟಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗದೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?
ಅಪಿ ಸ್ಮರತಿ ನಃ ಸಾಧೋ ಗೋವಿನ್ದಃ ಪ್ರಸ್ತುತೇ ಕ್ವಚಿತ್। ಗೋಷ್ಠಿಮಧ್ಯೇ ಪುರಸ್ತ್ರೀಣಾಮ್ಗ್ರಾಮ್ಯಾಃ ಸ್ವೈರಕಥಾನ್ತರೇ
ಮಹಾನ್, ಗೋವಿಂದನು ನಗರದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅವರ ಸ್ವಂತ ಮಾತುಕತೆಗಳಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮೀಣ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆಯೋ?
ತಾಃ ಕಿಂ ನಿಶಾಃ ಸ್ಮರತಿ ಯಾಸು ತದಾ ಪ್ರಿಯಾಭಿರ್। ವೃನ್ದಾವನೇ ಕುಮುದಕುನ್ದಶಶಾಙ್ಕರಮ್ಯೇ। ರೇಮೇ ಕ್ವಣಚ್ಚರಣನೂಪುರರಾಸಗೋಷ್ಠ್ಯಾಮ್। ಅಸ್ಮಾಭಿರೀಡಿತಮನೋಜ್ಞಕಥಃ ಕದಾಚಿತ್
ಆ ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು ನೀನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯಾ? ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೃಂದಾವನದ ಸುಂದರವಾದ ಕಮಲ, ಜಾಸುಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ, ಪ್ರಿಯೆಯರೊಂದಿಗೆ ಕುಣಿದು, ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ನೂಪುರಗಳ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ರಾಸಕ್ರೀಡೆ ಆಡಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮಗೆ ಮನಮೋಹಕವಾದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಅಪ್ಯೇಷ್ಯತೀಹ ದಾಶಾರ್ಹಸ್ತಪ್ತಾಃ ಸ್ವಕೃತಯಾ ಶುಚಾ। ಸಞ್ಜೀವಯನ್ನು ನೋ ಗಾತ್ರೈರ್ಯಥೇನ್ದ್ರೋ ವನಮಮ್ಬುದೈಃ
ದಾಶಾರ್ಹ ವಂಶದವನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಉಂಟಾದ ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ನಮ್ಮನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಪುನಃ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುವುದೇ? ಇಂದ್ರನು ಮಳೆಯ ಮೂಲಕ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಹಸಿರಾಗಿಸುವಂತೆ.
ಕಸ್ಮಾತ್ಕೃಷ್ಣ ಇಹಾಯಾತಿ ಪ್ರಾಪ್ತರಾಜ್ಯೋ ಹತಾಹಿತಃ। ನರೇನ್ದ್ರ ಕನ್ಯಾ ಉದ್ವಾಹ್ಯ ಪ್ರೀತಃ ಸರ್ವಸುಹೃದ್ವೃತಃ
ಅವನಿಗೆ ರಾಜ್ಯ ದೊರೆತು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ರಾಜಕುಮಾರಿಯರನ್ನು ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲಾ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇರುವಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಬರುವನು, ಅರಸನೇ?
ಕಿಮಸ್ಮಾಭಿರ್ವನೌಕೋಭಿರನ್ಯಾಭಿರ್ವಾ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಶ್ರೀಪತೇರಾಪ್ತಕಾಮಸ್ಯ ಕ್ರಿಯೇತಾರ್ಥಃ ಕೃತಾತ್ಮನಃ
ನಾವು ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು ಅಥವಾ ಇತರರು, ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯಾದ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ, ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಂಡವನಿಗೆ, ಏನು ಉಪಕಾರ ಮಾಡಬಹುದು?
ಪರಂ ಸೌಖ್ಯಂ ಹಿ ನೈರಾಶ್ಯಂ ಸ್ವೈರಿಣ್ಯಪ್ಯಾಹ ಪಿಙ್ಗಲಾ। ತಜ್ಜಾನತೀನಾಂ ನಃ ಕೃಷ್ಣೇ ತಥಾಪ್ಯಾಶಾ ದುರತ್ಯಯಾ
ನಿರಾಶೆಯಲ್ಲೇ ಪರಮ ಸಂತೋಷ ಇದೆ ಎಂದು ಪಿಂಗಳಾ ಹೆಸರಿನ ವೇಶ್ಯೆಯೂ ಹೇಳಿದ್ದಾಳೆ. ಆದರೆ ನಾವು ಇದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಕ ಉತ್ಸಹೇತ ಸನ್ತ್ಯಕ್ತುಮುತ್ತಮಃಶ್ಲೋಕಸಂವಿದಮ್। ಅನಿಚ್ಛತೋಽಪಿ ಯಸ್ಯ ಶ್ರೀರಙ್ಗಾನ್ನ ಚ್ಯವತೇ ಕ್ವಚಿತ್
ಯಾರಿಂದಲೂ, ಅವನು ಇಚ್ಛಿಸದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅವನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಶ್ರೀದೇವಿಯು ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಸರಿಚ್ಛೈಲವನೋದ್ದೇಶಾ ಗಾವೋ ವೇಣುರವಾ ಇಮೇ। ಸಙ್ಕರ್ಷಣಸಹಾಯೇನ ಕೃಷ್ಣೇನಾಚರಿತಾಃ ಪ್ರಭೋ
ಈ ನದಿಗಳು, ಬೆಟ್ಟಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ವಂಶಿಯ ಧ್ವನಿ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಂಕರ್ಷಣನೊಂದಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನು ಸಂಚರಿಸಿದ ಸ್ಥಳಗಳೇ, ಪ್ರಭುವೇ.
ಪುನಃ ಪುನಃ ಸ್ಮಾರಯನ್ತಿ ನನ್ದಗೋಪಸುತಂ ಬತ। ಶ್ರೀನಿಕೇತೈಸ್ತತ್ಪದಕೈರ್ವಿಸ್ಮರ್ತುಂ ನೈವ ಶಕ್ನುಮಃ
ಪುನಃ ಪುನಃ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ನಿವಾಸಗಳು ನಮಗೆ ನಂದನಂದನನನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತವೆ; ಅವನ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳ ಮೂಲಕ ನಾವು ಅವನನ್ನು ಮರೆಯಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಗತ್ಯಾ ಲಲಿತಯೋದಾರ ಹಾಸಲೀಲಾವಲೋಕನೈಃ। ಮಾಧ್ವ್ಯಾ ಗಿರಾ ಹೃತಧಿಯಃ ಕಥಂ ತಂ ವಿಸ್ಮರಾಮ ಹೇ
ಅವನ ಸುಂದರ ನಡೆಯಿಂದ, ಉದಾರವಾದ ನಗೆಯಿಂದ, ಆಟದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಮಧುರವಾದ ಮಾತಿನಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಕರ್ಷಿಸಿದ್ದಾನೆ—ಅವನನ್ನು ನಾವು ಹೇಗೆ ಮರೆಯಬಹುದು?