ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಮಯಿ ಭೃತ್ಯ ಉಪಾಸೀನೇ ಭವತೋ ವಿಬುಧಾದಯಃ। ಬಲಿಂ ಹರನ್ತ್ಯವನತಾಃ ಕಿಮುತಾನ್ಯೇ ನರಾಧಿಪಾಃ

ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕನಾಗಿ ಇಲ್ಲಿರುವಾಗ, ದೇವತೆಗಳೂ ಕೂಡ ಬಂದು ವಂದಿಸಿ ಕಾಣಿಕೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಇತರ ಮಾನವರಾಜರು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಹೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.

ಸರ್ವಾನ್ಸ್ವಾನ್ಜ್ಞಾತಿಸಮ್ಬನ್ಧಾನ್ದಿಗ್ಭ್ಯಃ ಕಂಸಭಯಾಕುಲಾನ್। ಯದುವೃಷ್ಣ್ಯನ್ಧಕಮಧು ದಾಶಾರ್ಹಕುಕುರಾದಿಕಾನ್

ಕಂಸನ ಭಯದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆತಂಕಗೊಂಡಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳು, ಯದುಗಳು, ವೃಷ್ಣಿಗಳು, ಅಂಧಕರು, ಮಧುಗಳು, ದಾಶಾರ್ಹರು, ಕುಕುರುಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಅವರು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡರು.

ಸಭಾಜಿತಾನ್ಸಮಾಶ್ವಾಸ್ಯ ವಿದೇಶಾವಾಸಕರ್ಶಿತಾನ್। ನ್ಯವಾಸಯತ್ಸ್ವಗೇಹೇಷು ವಿತ್ತೈಃ ಸನ್ತರ್ಪ್ಯ ವಿಶ್ವಕೃತ್

ಅವರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸದಿಂದ ಹತಾಶರಾದವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಧನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದರು.

ಕೃಷ್ಣಸಙ್ಕರ್ಷಣಭುಜೈರ್ಗುಪ್ತಾ ಲಬ್ಧಮನೋರಥಾಃ। ಗೃಹೇಷು ರೇಮಿರೇ ಸಿದ್ಧಾಃ ಕೃಷ್ಣರಾಮಗತಜ್ವರಾಃ

ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಸಂಕರ್ಷಣರ ಭುಜಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ತಮ್ಮ ಹಾರೈಕೆಗಳು ಪೂರೈಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮರಿಂದ ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದರು.

ವೀಕ್ಷನ್ತೋಽಹರಹಃ ಪ್ರೀತಾ ಮುಕುನ್ದವದನಾಮ್ಬುಜಮ್। ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಮುದಿತಂ ಶ್ರೀಮತ್ಸದಯಸ್ಮಿತವೀಕ್ಷಣಮ್

ಪ್ರತಿ ದಿನ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವರು ಮುಕುಂದನ ಕಮಲಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಸದಾ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದ, ಸುಂದರವಾದ, ಕರುಣೆಯ ನಗುವಿನಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮುಖವನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ನೋಡುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು.

ತತ್ರ ಪ್ರವಯಸೋಽಪ್ಯಾಸನ್ಯುವಾನೋಽತಿಬಲೌಜಸಃ। ಪಿಬನ್ತೋಽಕ್ಷೈರ್ಮುಕುನ್ದಸ್ಯ ಮುಖಾಮ್ಬುಜಸುಧಾಂ ಮುಹುಃ

ಅಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರೂ ಸಹ ಯುವಕರಂತೆ ತಾಜಾ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು; ಅವರು ಮುಕುಂದನ ಕಮಲಮುಖದ ಅಮೃತವನ್ನು ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಪುನಃ ಪುನಃ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.

ಅಥ ನನ್ದಂ ಸಮಸಾದ್ಯ ಭಗವಾನ್ದೇವಕೀಸುತಃ। ಸಙ್ಕರ್ಷಣಶ್ಚ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯೇದಮೂಚತುಃ

ಆಗ ದೇವಕಿಯ ಪುತ್ರನಾದ ಭಗವಂತನು, ಸಂಕರ್ಷಣನೊಂದಿಗೆ ನಂದನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಆಲಿಂಗನ ಮಾಡಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು:

ಪಿತರ್ಯುವಾಭ್ಯಾಂ ಸ್ನಿಗ್ಧಾಭ್ಯಾಂ ಪೋಷಿತೌ ಲಾಲಿತೌ ಭೃಶಮ್। ಪಿತ್ರೋರಭ್ಯಧಿಕಾ ಪ್ರೀತಿರಾತ್ಮಜೇಷ್ವಾತ್ಮನೋಽಪಿ ಹಿ

ತಂದೆಯಾದ ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪೋಷಿಸಿ, ತುಂಬಾ ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ. ತಾಯಿ-ತಂದೆಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿ ಇರುತ್ತದೆ.

ಸ ಪಿತಾ ಸಾ ಚ ಜನನೀ ಯೌ ಪುಷ್ಣೀತಾಂ ಸ್ವಪುತ್ರವತ್। ಶಿಶೂನ್ಬನ್ಧುಭಿರುತ್ಸೃಷ್ಟಾನಕಲ್ಪೈಃ ಪೋಷರಕ್ಷಣೇ

ಯಾರಾದರೂ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಂತೆ, ಬಂಧುಗಳಿಂದ ತೊರೆದೂ, ತಾವು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ, ರಕ್ಷಣೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಯಾತ ಯೂಯಂ ವ್ರಜಂ ತಾತ ವಯಂ ಚ ಸ್ನೇಹದುಃಖಿತಾನ್। ಜ್ಞಾತೀನ್ವೋ ದ್ರಷ್ಟುಮೇಷ್ಯಾಮೋ ವಿಧಾಯ ಸುಹೃದಾಂ ಸುಖಮ್

ತಂದೆ, ನೀವು ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಹೋಗಿ. ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರ ಸುಖವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು, ನಂತರ ನಿಮ್ಮನ್ನೂ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ದುಃಖಪಡುತ್ತಿರುವ ನಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳನ್ನೂ ನೋಡಲು ಬರುವೆವು.

ಏವಂ ಸಾನ್ತ್ವಯ್ಯ ಭಗವಾನ್ನನ್ದಂ ಸವ್ರಜಮಚ್ಯುತಃ। ವಾಸೋಽಲಙ್ಕಾರಕುಪ್ಯಾದ್ಯೈರರ್ಹಯಾಮಾಸ ಸಾದರಮ್

ಈ ರೀತಿ ನಂದನನ್ನೂ, ವ್ರಜದ ಜನರನ್ನೂ ಭಗವಂತನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಉಡುಪು, ಆಭರಣ, ಪಾತ್ರೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಬಹುಮಾನಗಳನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ನೀಡಿದರು.

ಇತ್ಯುಕ್ತಸ್ತೌ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ನನ್ದಃ ಪ್ರಣಯವಿಹ್ವಲಃ। ಪೂರಯನ್ನಶ್ರುಭಿರ್ನೇತ್ರೇ ಸಹ ಗೋಪೈರ್ವ್ರಜಂ ಯಯೌ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ನಂದನು, ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ ಮಡುಗಟ್ಟಿ, ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಆಲಿಂಗನ ಮಾಡಿ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡು, ಗೋಪರೊಂದಿಗೆ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.

ಅಥ ಶೂರಸುತೋ ರಾಜನ್ಪುತ್ರಯೋಃ ಸಮಕಾರಯತ್। ಪುರೋಧಸಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಶ್ಚ ಯಥಾವದ್ದ್ವಿಜಸಂಸ್ಕೃತಿಮ್

ಆಮೇಲೆ ರಾಜನೇ, ಶೂರನ ಪುತ್ರನಾದ ವಸುದೇವನು, ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಉಪನಯನ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು, ಪುರೋಹಿತರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ವಿಧಿಯಂತೆ ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

ತೇಭ್ಯೋಽದಾದ್ದಕ್ಷಿಣಾ ಗಾವೋ ರುಕ್ಮಮಾಲಾಃ ಸ್ವಲಙ್ಕೃತಾಃ। ಸ್ವಲಙ್ಕೃತೇಭ್ಯಃ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಸವತ್ಸಾಃ ಕ್ಷೌಮಮಾಲಿನೀಃ

ಅವರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ, ಚಿನ್ನದ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಹಸುವುಗಳು, ಕರುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶುಭ್ರವಾದ ಉಡುಪು ಧರಿಸಿರುವ ಹಸುವುಗಳನ್ನು, ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಪುರೋಹಿತರಿಗೂ ಗೌರವದಿಂದ ನೀಡಿದರು.

ಯಾಃ ಕೃಷ್ಣರಾಮಜನ್ಮರ್ಕ್ಷೇ ಮನೋದತ್ತಾ ಮಹಾಮತಿಃ। ತಾಶ್ಚಾದದಾದನುಸ್ಮೃತ್ಯ ಕಂಸೇನಾಧರ್ಮತೋ ಹೃತಾಃ

ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮರ ಜನ್ಮದಿನದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದ ಹಸುವುಗಳನ್ನು, ವಸುದೇವನು ಈಗ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಕಂಸನು ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಕಸಿದುಕೊಂಡಿದ್ದುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಅರ್ಪಿಸಿದರು.

ತತಶ್ಚ ಲಬ್ಧಸಂಸ್ಕಾರೌ ದ್ವಿಜತ್ವಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸುವ್ರತೌ। ಗರ್ಗಾದ್ಯದುಕುಲಾಚಾರ್ಯಾದ್ಗಾಯತ್ರಂ ವ್ರತಮಾಸ್ಥಿತೌ

ಹೀಗೆ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದು, ದ್ವಿಜತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸದ್ಗುಣಿಗಳು, ಗರ್ಗ ಮತ್ತು ಇತರ ಕುಲಗುರುಗಳ ಬಳಿ ಗಾಯತ್ರಿ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡರು.

ಪ್ರಭವೌ ಸರ್ವವಿದ್ಯಾನಾಂ ಸರ್ವಜ್ಞೌ ಜಗದೀಶ್ವರೌ। ನಾನ್ಯಸಿದ್ಧಾಮಲಂ ಜ್ಞಾನಂ ಗೂಹಮಾನೌ ನರೇಹಿತೈಃ

ಅವರು ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯೆಗಳ ಮೂಲ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವರು, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯರಾದರೂ, ತಮ್ಮ ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯರಂತೆ ವರ್ತಿಸಿದರು.

ಅಥೋ ಗುರುಕುಲೇ ವಾಸಮಿಚ್ಛನ್ತಾವುಪಜಗ್ಮತುಃ। ಕಾಶ್ಯಂ ಸಾನ್ದೀಪನಿಂ ನಾಮ ಹ್ಯವನ್ತಿಪುರವಾಸಿನಮ್

ಗುರುವಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ಅವಂತಿಪುರದ ಕಾಶ್ಯನಾದ ಸಾಂದೀಪನಿಯವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು.

ಯಥೋಪಸಾದ್ಯ ತೌ ದಾನ್ತೌ ಗುರೌ ವೃತ್ತಿಮನಿನ್ದಿತಾಮ್। ಗ್ರಾಹಯನ್ತಾವುಪೇತೌ ಸ್ಮ ಭಕ್ತ್ಯಾ ದೇವಮಿವಾದೃತೌ

ಗುರುವನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸಮ್ಮಾನಿಸಿ, ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೋಷರಹಿತ ಸೇವೆ ಮಾಡಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವರಂತೆ ಗೌರವಿಸಿ, ಅವರಿಂದ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕಲಿತರು.

ತಯೋರ್ದ್ವಿಜವರಸ್ತುಷ್ಟಃ ಶುದ್ಧಭಾವಾನುವೃತ್ತಿಭಿಃ। ಪ್ರೋವಾಚ ವೇದಾನಖಿಲಾನ್ ಸಾಙ್ಗೋಪನಿಷದೋ ಗುರುಃ

ಆ ಇಬ್ಬರು ಶಿಷ್ಯರ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠೆ ನೋಡಿ, ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಗುರುವಾಗಿ ವೇದಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳನ್ನೂ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೋಧಿಸಿದನು.

ಸರಹಸ್ಯಂ ಧನುರ್ವೇದಂ ಧರ್ಮಾನ್ನ್ಯಾಯಪಥಾಂಸ್ತಥಾ। ತಥಾ ಚಾನ್ವೀಕ್ಷಿಕೀಂ ವಿದ್ಯಾಂ ರಾಜನೀತಿಂ ಚ ಷಡ್ವಿಧಾಮ್

ಅವನು ಧನುರ್ವೇದದ ಗುಪ್ತ ಅಂಶಗಳನ್ನೂ, ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನೂ, ನ್ಯಾಯಪಥಗಳನ್ನೂ, ವಿಚಾರಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ, ರಾಜಕೀಯದ ಆರು ವಿಧಗಳನ್ನೂ ಅವರಿಗೆ ಕಲಿಸಿದನು.

ಸರ್ವಂ ನರವರಶ್ರೇಷ್ಠೌ ಸರ್ವವಿದ್ಯಾಪ್ರವರ್ತಕೌ। ಸಕೃನ್ನಿಗದಮಾತ್ರೇಣ ತೌ ಸಞ್ಜಗೃಹತುರ್ನೃಪ

ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯೆಗಳ ಪ್ರಾರಂಭಕರ್ತರು; ಒಮ್ಮೆ ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿದರು, ಅರಸನೇ.

ಅಹೋರಾತ್ರೈಶ್ಚತುಃಷಷ್ಟ್ಯಾ ಸಂಯತ್ತೌ ತಾವತೀಃ ಕಲಾಃ*। ಗುರುದಕ್ಷಿಣಯಾಚಾರ್ಯಂ ಛನ್ದಯಾಮಾಸತುರ್ನೃಪ

ಅವರು ಅರವತ್ತನಾಲ್ಕು ದಿನ-ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಕಲೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಲಿತುಕೊಂಡರು; ನಂತರ ಗುರುದಕ್ಷಿಣೆಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಗುರುನಿಗೆ ಏನು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದರು.

ದ್ವಿಜಸ್ತಯೋಸ್ತಂ ಮಹಿಮಾನಮದ್ಭುತಂ ಸಂಲಕ್ಷ್ಯ ರಾಜನ್ನತಿಮಾನುಷೀಂ ಮತಿಮ್। ಸಮ್ಮನ್ತ್ರ್ಯ ಪತ್ನ್ಯಾ ಸ ಮಹಾರ್ಣವೇ ಮೃತಂ ಬಾಲಂ ಪ್ರಭಾಸೇ ವರಯಾಂ ಬಭೂವ ಹ

ಅವರ ಅದ್ಭುತ ಮತ್ತು ಮಾನವನಲ್ಲದ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ದ್ವಿಜನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚಿಸಿ, ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮೃತನಾದ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಮರಳಿ ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಗುರುದಕ್ಷಿಣೆ ಕೇಳಿದನು.

ತಥೇತ್ಯಥಾರುಹ್ಯ ಮಹಾರಥೌ ರಥಂ ಪ್ರಭಾಸಮಾಸಾದ್ಯ ದುರನ್ತವಿಕ್ರಮೌ। ವೇಲಾಮುಪವ್ರಜ್ಯ ನಿಷೀದತುಃ ಕ್ಷಣಂ ಸಿನ್ಧುರ್ವಿದಿತ್ವಾರ್ಹಣಮಾಹರತ್ತಯೋಃ

'ಹೌದು' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಆ ಇಬ್ಬರು ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಹಾರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿ, ಪ್ರಭಾಸವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಕಡಲ ತೀರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು; ಸಮುದ್ರವು ಅವರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಗೌರವದ ಅರ್ಪಣೆಗಳನ್ನು ತಂದಿತು.

ತಮಾಹ ಭಗವಾನಾಶು ಗುರುಪುತ್ರಃ ಪ್ರದೀಯತಾಮ್। ಯೋಽಸಾವಿಹ ತ್ವಯಾ ಗ್ರಸ್ತೋ ಬಾಲಕೋ ಮಹತೋರ್ಮಿಣಾ

ಪ್ರಭುನು ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ಸಮುದ್ರ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಅಲೆಯಿಂದ ಹಿಂಡಿಕೊಂಡ ಆ ಮಗನನ್ನು ಬೇಗನೆ ಮರಳಿ ಕೊಡು.'

ಶ್ರೀಸಮುದ್ರ ಉವಾಚ। ನ ಚಾಹಾರ್ಷಮಹಂ ದೇವ ದೈತ್ಯಃ ಪಞ್ಚಜನೋ ಮಹಾನ್। ಅನ್ತರ್ಜಲಚರಃ ಕೃಷ್ಣ ಶಙ್ಖರೂಪಧರೋಽಸುರಃ

ಶ್ರೀ ಸಮುದ್ರನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ದೇವಾ, ನಾನು ಅವನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ; ಮಹಾದೈತ್ಯ ಪಂಚಜನನು, ಜಲಚರನಾಗಿ ಶಂಖರೂಪದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅಸುರನು ಅವನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು, ಕೃಷ್ಣಾ.'

ಆಸ್ತೇ ತೇನಾಹೃತೋ ನೂನಂ ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಸತ್ವರಂ ಪ್ರಭುಃ। ಜಲಮಾವಿಶ್ಯ ತಂ ಹತ್ವಾ ನಾಪಶ್ಯದುದರೇಽರ್ಭಕಮ್

ಇದು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಭು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀರಿಗೆ ಇಳಿದು, ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರೂ, ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಮಗನನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.

ತದಙ್ಗಪ್ರಭವಂ ಶಙ್ಖಮಾದಾಯ ರಥಮಾಗಮತ್। ತತಃ ಸಂಯಮನೀಂ ನಾಮ ಯಮಸ್ಯ ದಯಿತಾಂ ಪುರೀಮ್

ಆ ದೈತ್ಯನ ದೇಹದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಶಂಖವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ರಥಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ನಂತರ ಯಮನ ಪ್ರಿಯವಾದ ಸಂಯಮನಿ ಎಂಬ ಪುರಿಗೆ ಹೋದನು.