ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸ ರುರೋದೋಚ್ಚೈಃ ತತ್ಪಾರ್ಶ್ವಂ ದುಃಖಪೀಡಿತಃ । ತದಾ ತಸ್ಯ ಯತೇಶ್ಚಿತ್ತೇ ಕರುಣಾಭೂತ್ ಗರೀಯಸೀ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವನು ಆ ತ್ಯಾಗಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದ ಜೋರಾಗಿ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಆಗ ಆ ಯತಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದಯೆ ಮೂಡಿತು.

ತದ್‌ಭಾಲಾಕ್ಷರಮಾಲಾಂ ಚ ವಾಚಮಾಯಾಸ ಯೋಗವಾನ್ । ಸರ್ವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಯತಿಃ ಪಶ್ಚಾತ್ ವಿಪ್ರಂ ಊಚೇ ಸವಿಸ್ತರಮ್

ಆ ಯತಿ ತನ್ನ ಯೋಗಬಲದಿಂದ ಮತ್ತು ತನ್ನ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅಕ್ಷರಮಾಲೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದು, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಯತಿರುವಾಚ - ಮುಞ್ಚ ಅಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಜಾರೂಪಂ ಬಲಿಷ್ಠಾ ಕರ್ಮಣೋ ಗತಿಃ । ವಿವೇಕಂ ತು ಸಮಾಸಾದ್ಯ ತ್ಯಜ ಸಂಸಾರವಾಸನಾಮ್

ತ್ಯಾಗಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಉಂಟಾಗುವ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು; ಕರ್ಮದ ಮಾರ್ಗ ಬಹಳ ಬಲವಾದುದು. ವಿವೇಕವನ್ನು ಪಡೆದು, ಸಂಸಾರದ ಆಸೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು.

ಶ್ರುಣು ವಿಪ್ರ ಮಯಾ ತೇಽದ್ಯ ಪ್ರಾರಬ್ಧಂ ತು ವಿಲೋಕಿತಮ್ । ಸಪ್ತಜನ್ಮಾವಧಿ ತವ ಪುತ್ರೋ ನೈವ ಚ ನೈವ ಚ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಇಂದು ನಿನ್ನ ಪ್ರಾರಬ್ಧವನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ನಿನಗೆ ಮಗನಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾವಾಗಲೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಂತತೇಃ ಸಗರೋ ದುಃಖಂ ಅವಾಪ ಅಙ್‌ಗಃ ಪುರಾ ತಥಾ । ರೇ ಮುಞ್ಚಾದ್ಯ ಕುಟುಮ್ಬಾಶಾಂ ಸಂನ್ಯಾಸೇ ಸರ್ವಥಾ ಸುಖಮ್

ಹಿಂದೆ ಸಂತಾನದ ಆಸೆಯಿಂದ ಸಾಗರನು ಬಹಳ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಈಗ ಕುಟುಂಬದ ಆಸೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು; ತ್ಯಾಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಸಂತೋಷ ಇದೆ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಉವಾಚ - ವಿವೇಕೇನ ಭವೇತ್ಕಿಂ ಮೇ ಪುತ್ರಂ ದೇಹಿ ಬಲಾದಪಿ । ನೋ ಚೇತ್ ತ್ಯಜಾಮ್ಯಹಂ ಪ್ರಾಣಾನ್ ತ್ವದಗ್ರೇ ಶೋಕಮೂರ್ಛಿತಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: ವಿವೇಕದಿಂದ ನನಗೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ನನಗೆ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡು, ಬಲವಂತವಾಗಿಯಾದರೂ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ದುಃಖದಿಂದ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಪುತ್ರಾದಿಸುಖಹೀನೋಽಯಂ ಸಂನ್ಯಾಸಃ ಶುಷ್ಕ ಏವ ಹಿ । ಗೃಹಸ್ಥಃ ಸರಸೋ ಲೋಕೇ ಪುತ್ರಪೌತ್ರಸಮನ್ವಿತಃ

ಮಕ್ಕಳಂತಹ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲದ ತ್ಯಾಗ ಜೀವನವು ಒಣದಂತಿದೆ; ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಗೃಹಸ್ಥನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹಸನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

ಇತಿ ವಿಪ್ರಾಗ್ರಹಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರಾಬ್ರವೀತ್ ಸ ತಪೋಧನಃ । ಚಿತ್ರಕೇತುರ್ಗತಃ ಕಷ್ಟಂ ವಿಧಿಲೇಖವಿಮಾರ್ಜನಾತ್

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹಠವನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಯತಿ ಹೇಳಿದನು: ವಿಧಿಯ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಲು ಚಿತ್ರಕೇತುನು ದೊಡ್ಡ ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸಿದನು.

ನ ಯಾಸ್ಯಸಿ ಸುಖಂ ಪುತ್ರಾತ್ ಯಥಾ ದೈವಹತೋದ್ಯಮಃ । ಅತೋ ಹಠೇನ ಯುಕ್ತೋಽಸಿ ಹ್ಯರ್ಥಿನಂ ಕಿಂ ವದಾಮ್ಯಹಮ್

ಮಗನಿಂದ ನಿನಗೆ ಸಂತೋಷ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾಕಂದರೆ ವಿಧಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಪ್ರಯತ್ನ ಫಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನು ಹಠದಿಂದ ಬಯಸುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಬಯಕೆಗಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹಠಪಟ್ಟುಕೊಂಡವನಿಗೆ ನಾನು ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಲಿ?

ತಸ್ಯಾಗ್ರಹಂ ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ಫಲಮೇಕಂ ಸ ದತ್ತವಾನ್ । ಇದಂ ಭಕ್ಷಯ ಪತ್‍ನ್ಯಾ ತ್ವಂ ತತಃ ಪುತ್ರೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ

ಅವಳ ಹಿಂಜರಿಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಒಂದು ಹಣ್ಣು ಕೊಟ್ಟು, 'ನೀನು ಹೆಂಡತಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಇದನ್ನು ತಿನ್ನು; ಆಗ ನಿಮಗೆ ಮಗುವಾಗುತ್ತದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಸತ್ಯಂ ಶೌಚಂ ದಯಾ ದಾನಂ ಏಕಭಕ್ತಂ ತು ಭೋಜನಮ್ । ವರ್ಷಾವಧಿ ಸ್ತ್ರಿಯಾ ಕಾರ್ಯಂ ತೇನ ಪುತ್ರೋಽತಿನಿರ್ಮಲಃ

ಸತ್ಯ, ಶುದ್ಧತೆ, ದಯೆ, ದಾನ ಮತ್ತು ದಿನಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಊಟ — ಇವುಗಳನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷ ಹೆಂಗಸು ಪಾಲಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಮಗುವು ತುಂಬಾ ಶುದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಯಯೌ ಯೋಗೀ ವಿಪ್ರಸ್ತು ಗೃಹಮಾಗತಃ । ಪತ್‍ನ್ಯಾಃ ಪಾಣೌ ಫಲಂ ದತ್ತ್ವಾ ಸ್ವಯಂ ಯಾತಸ್ತು ಕುತ್ರಚಿತ್

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಯೋಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋದನು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಹೆಂಡತಿಯ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣು ಇಟ್ಟು, ತಾನೂ ಎಲ್ಲೋ ಹೊರಟನು.

ತರುಣೀ ಕುಟಿಲಾ ತಸ್ಯ ಸಖ್ಯಗ್ರೇ ಚ ರುರೋದ ಹ । ಅಹೋ ಚಿನ್ತಾ ಮಮೋತ್ಪನ್ನಾ ಫಲಂ ಚಾಹಂ ನ ಭಕ್ಷ್ಯಯೇ

ಆ ಯುವತಿ, ಕುಟಿಲ ಮನಸ್ಸಿನವಳು, ಸ್ನೇಹಿತಿಯರ ಮುಂದೆ ಅಳುತ್ತಾ, 'ಅಯ್ಯೋ, ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಚಿಂತೆ ಬಂದಿದೆ; ನಾನು ಈ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.

ಫಲಭಕ್ಷೇಣ ಗರ್ಭಃ ಸ್ಯಾದ್ ಗರ್ಭೇಣ ಉದರವೃದ್ಧಿತಾ । ಸ್ವಲ್ಪಭಕ್ಷಂ ತತೋಽಶಕ್ತಿಃ ಗೃಹಕಾರ್ಯಂ ಕಥಂ ಭವೇತ್

'ಹಣ್ಣು ತಿಂದರೆ ಗರ್ಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಗರ್ಭದಿಂದ ಹೊಟ್ಟೆ ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತದೆ; ನಾನು ಕಡಿಮೆ ತಿಂದರೆ ಶಕ್ತಿ ಇರುತ್ತದೆ; ಹೀಗಿದ್ದರೆ ಮನೆಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಲಿ?'

ದೈವಾದ್ ಧಾಟೀ ವ್ರಜೇದ್‌ಗ್ರಾಮೇ ಪಲಾಯೇದ್‌ಗರ್ಭಿಣೀ ಕಥಮ್ । ಶುಕವತ್ ನಿವಸೇತ್ ಗರ್ಭಃ ತಂ ಕುಕ್ಷೇಃ ಕಥಮುತ್ಸೃಜೇತ್

'ದೈವದಿಂದ ಹೂಳಿ ವಸೂಲಿಗಾರನು ಊರಿಗೆ ಬಂದರೆ, ಗರ್ಭಿಣಿಯಾದ ನಾನು ಹೇಗೆ ಓಡಿಹೋಗಲಿ? ಗರ್ಭವು ಗಿಳಿಯಂತೆ ಉಳಿದರೆ, ಅದನ್ನು ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹೇಗೆ ಹೊರಹಾಕಲಿ?'

ತಿರ್ಯಕ್ ಚೇದಾಗತೋ ಗರ್ಭಃ ತದಾ ಮೇ ಮರಣಂ ಭವೇತ್ । ಪ್ರಸೂತೌ ದಾರುಣಂ ದುಃಖಂ ಸುಕುಮಾರೀ ಕಥಂ ಸಹೇ

'ಗರ್ಭವು ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಬಂದರೆ ನಾನು ಸತ್ತೇಬಿಡುತ್ತೇನೆ; ಹೆರಿಗೆಗೆ ಭಾರೀ ನೋವು — ನಾನು ಇಷ್ಟು ನಾಜೂಕಾದವಳಾಗಿ ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಹಿಸಲಿ?'

ಮನ್ದಾಯಾಂ ಮಯಿ ಸರ್ವಸ್ವಂ ನನಾನ್ದಾ ಸಂಹರೇತ್ ತದಾ । ಸತ್ಯಶೌಚಾದಿನಿಯಮೋ ದುರಾರಾಧ್ಯಃ ಸ ದೃಶ್ಯತೇ

'ನಾನು ನಿಧಾನವಾಗಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಸಹಪತ್ನಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ; ಸತ್ಯ, ಶುದ್ಧತೆ ಇತ್ಯಾದಿ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.'

ಲಾಲನೇ ಪಾಲನೇ ದುಃಖಂ ಪ್ರಸೂತಾಯಾಶ್ಚ ವರ್ತತೇ । ವನ್ಧ್ಯಾ ವಾ ವಿಧವಾ ನಾರೀ ಸುಖಿನೀ ಚೇತಿ ಮೇ ಮತಿಃ

'ಮಗುವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು, ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ದುಃಖಕರ; ಹೆರಿಗೆಗೂ ನೋವು ಇದೆ; ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ, ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದವಳು ಅಥವಾ ವಿಧವೆ ಸುಖಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ.'

ಏವಂ ಕುತರ್ಕಯೋಗೇನ ತತ್ಫಲಂ ನೈವ ಭಕ್ಷಿತಮ್ । ಪತ್ಯಾ ಪೃಷ್ಟಂ ಫಲಂ ಭುಕ್ತಂ ಭುಕ್ತಂ ಚೇತಿ ತಯೇರಿತಮ್

ಹೀಗೆ ತಪ್ಪು ಯೋಚನೆಗಳಿಂದ ಅವಳು ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನಲಿಲ್ಲ; ಗಂಡನು ಕೇಳಿದಾಗ, 'ನಾನು ತಿಂದೆ, ತಿಂದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.

ಏಕದಾ ಭಗಿನೀ ತಸ್ಯಾಃ ತದ್‌ಗೃಹಃ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾಽಽಗತಾ । ತದಗ್ರೇ ಕಥಿತಂ ಸರ್ವಂ ಚಿನ್ತೇಯಂ ಮಹತೀ ಹಿ ಮೇ

ಒಂದು ದಿನ, ಅವಳ ತಂಗಿ ಸ್ವಯಂ ಅವಳ ಮನೆಗೆ ಬಂದು, ಅವಳ ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿ, 'ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಚಿಂತೆ ಇದೆ' ಎಂದಳು.

ದುರ್ಬಲಾ ತೇನ ದುಃಖೇನ ಹ್ಯನುಜೇ ಕರವಾಣಿ ಕಿಮ್ । ಸಾಬ್ರವೀತ್ ಮಮ ಗರ್ಭೋಸ್ತಿ ತಂ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ಪ್ರಸೂತಿತಃ

'ಈ ದುಃಖದಿಂದ ನಾನು ದುರ್ಬಲಳಾಗಿದ್ದೇನೆ, ತಂಗಿ, ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?' ಎಂದಳು. ತಂಗಿ ಹೇಳಿದಳು, 'ನನಗೆ ಗರ್ಭವಾಗಿದೆ; ಹೆರಿಗೆ ಆದ ಮೇಲೆ ನಾನು ಮಗುವನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.'

ತಾವತ್ಕಾಲಂ ಸಗರ್ಭೇವ ಗುಪ್ತಾ ತಿಷ್ಠ ಗೃಹೇ ಸುಖಮ್ । ವಿತ್ತಂ ತ್ವಂ ಮತ್ಪತೇರ್ಯಚ್ಛ ಸ ತೇ ದಾಸ್ಯತಿ ಬಾಲಕಮ್

'ಆವರೆಗೆ ನೀನು ಗರ್ಭಿಣಿಯಂತೆ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಸುಖವಾಗಿ ಇರಬೇಕು; ನನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣ ಕೊಡು, ಅವನು ನಿನಗೆ ಮಗುವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.'

ಷಣ್ಮಾಸಿಕೋ ಮೃತೋ ಬಾಲ ಇತಿ ಲೋಕೋ ವದಿಷ್ಯತಿ । ತಂ ಬಾಲಂ ಪೋಷಯಿಷ್ಯಾಮಿ ನಿತ್ಯಮಾಗತ್ಯ ತೇ ಗೃಹೇ

'ಮಗುವು ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ತಿತು ಎಂದು ಜನರು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ನಾನು ಪ್ರತಿದಿನ ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಆ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.'

ಫಲಮರ್ಪಯ ಧೇನ್ವೈ ತ್ವಂ ಪರೀಕ್ಷಾರ್ಥಂ ತು ಸಾಮ್ಪ್ರತಮ್ । ತತ್ ತದ್ ಆಚರಿತಂ ಸರ್ವಂ ತಥೈವ ಸ್ತ್ರೀಸ್ವಭಾವತಃ

'ಈಗ ಪರೀಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಆ ಹಣ್ಣನ್ನು ಹಸುವಿಗೆ ಕೊಡು; ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೆಂಗಸಿನ ಸ್ವಭಾವದಂತೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.'

ಅಥ ಕಾಲೇನ ಸಾ ನಾರೀ ಪ್ರಸೂತಾ ಬಾಲಕಂ ತದಾ । ಆನೀಯ ಜನಕೋ ಬಾಲಂ ರಹಸ್ಯೇ ಧುನ್ಧುಲೀಂ ದದೌ

ನಂತರ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಆ ಹೆಂಗಸು ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದಳು; ತಂದೆ ಆ ಮಗುವನ್ನು ತಂದು, ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಧುಂಧುಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.

ತಯಾ ಚ ಕಥಿತಂ ಭರ್ತ್ರೇ ಪ್ರಸೂತಃ ಸುಖಮರ್ಭಕಃ । ಲೋಕಸ್ಯ ಸುಖಮುತ್ಪನ್ನಂ ಆತ್ಮದೇವ ಪ್ರಜೋದಯಾತ್

ಅವಳು ಗಂಡನಿಗೆ, 'ಮಗು ಸುಖವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದೆ; ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಂತೋಷ ಬಂದಿದೆ, ಆತ್ಮದೇವನಿಗೆ ಮಗುವಾಗಿದೆ' ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದಳು.

ದದೌ ದಾನಂ ದ್ವಿಜಾತಿಭ್ಯೋ ಜಾತಕರ್ಮ ವಿಧಾಯ ಚ । ಗೀತವಾದಿತ್ರಘೋಷೋಽಭೂತ್ ತದ್‌ದ್ವಾರಂ ಮಂಗಲಂ ಬಹು

ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಿ, ಜಾತಕರ್ಮ ಮಾಡಿಸಿದನು; ಮನೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಹಾಡು, ವಾದ್ಯಗಳ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಬಹಳ ಶುಭವಾಗಿತ್ತು.

ಭರ್ತುರಗ್ರೇಽಬ್ರವೀತ್ ವಾಕ್ಯಂ ಸ್ತನ್ಯಂ ನಾಸ್ತಿ ಕುಚೇ ಮಮ । ಅನ್ಯಸ್ತನ್ಯೇನ ನಿರ್ದುಗ್ಧಾ ಕಥಂ ಪುಷ್ಣಾಮಿ ಬಾಲಕಮ್

ತನ್ನ ಗಂಡನ ಮುಂದೆ ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು: 'ನನ್ನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಇಲ್ಲ; ಬೇರೆ ಯಾರೋ ಹಾಲು ಹೀರಿ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ, ನಾನು ಹೇಗೆ ಈ ಮಗುವನ್ನು ಪೋಷಿಸಲಿ?'

ಮತ್ಸ್ವಸುಶ್ಚ ಪ್ರಸೂತಾಯಾ ಮೃತೋ ಬಾಲಸ್ತು ವರ್ತತೇ । ತಾಮಾಕಾರ್ಯ ಗೃಹೇ ರಕ್ಷ ಸಾ ತೇಽರ್ಭಂ ಪೋಷಯಿಷ್ಯತಿ

ನನ್ನ ಸಹೋದರಿ ಹೆರಿಗೆಗೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ, ಆದರೆ ಅವಳ ಮಗುವು ಸತ್ತುಹೋಗಿದೆ; ಅವಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕರೆದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೋ, ಅವಳು ನಿನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಹಾಲು ಕುಡಿಸಿ ಬೆಳೆಸುತ್ತಾಳೆ.