ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಹಸ್ತಾಭ್ಯಾಂ ಹಸ್ತಯೋರ್ಬದ್ಧ್ವಾ ಪದ್‍ಭ್ಯಾಮೇವ ಚ ಪಾದಯೋಃ । ವಿಚಕರ್ಷತುರನ್ಯೋನ್ಯಂ ಪ್ರಸಹ್ಯ ವಿಜಿಗೀಷಯಾ

ಅವರು ಕೈಯನ್ನು ಕೈಯಿಂದ, ಕಾಲನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಬಲದಿಂದ ಎಳೆಯುತ್ತಾ ಜಯ ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು.

ಅರತ್‍ನೀ ದ್ವೇ ಅರತ್‍ನಿಭ್ಯಾಂ ಜಾನುಭ್ಯಾಂ ಚೈವ ಜಾನುನೀ । ಶಿರಃ ಶೀರ್ಷ್ಣೋರಸೋರಸ್ತೌ ಅನ್ಯೋನ್ಯಂ ಅಭಿಜಘ್ನತುಃ

ಅವರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಮೊಣಕಾಲಿನಿಂದ, ತಲೆಯಿಂದ, ಎದೆ ಮತ್ತು ಭುಜಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದರು.

ಪರಿಭ್ರಾಮಣವಿಕ್ಷೇಪ ಪರಿರಮ್ಭಾವಪಾತನೈಃ । ಉತ್ಸರ್ಪಣಾಪಸರ್ಪಣೈಃ ಚಾನ್ಯೋನ್ಯಂ ಪ್ರತ್ಯರುನ್ಧತಾಮ್

ಅವರು ಸುತ್ತಾಡುವುದು, ಮೋಸ ಮಾಡುವಿಕೆ, ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸುವುದು, ಮುನ್ನಡೆಯುವುದು, ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಎದುರಿಸಿದರು.

ಉತ್ಥಾಪನೈರುನ್ನಯನೈಃ ಚಾಲನೈಃ ಸ್ಥಾಪನೈರಪಿ । ಪರಸ್ಪರಂ ಜಿಗೀಷನ್ತೌ ಅಪಚಕ್ರತುರಾತ್ಮನಃ

ಎಬ್ಬಿಸುವುದು, ಎತ್ತುವುದು, ಅಲುಗಿಸುವುದು, ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ, ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಜಯ ಸಾಧಿಸಲು ತಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದರು.

ತದ್‍ಬಲಾಬಲವದ್ ಯುದ್ಧಂ ಸಮೇತಾಃ ಸರ್ವಯೋಷಿತಃ । ಊಚುಃ ಪರಸ್ಪರಂ ರಾಜನ್ ಸಾನುಕಮ್ಪಾ ವರೂಥಶಃ

ಅವರ ಶಕ್ತಿಯೂ ದುರ್ಬಲತೆಯೂ ಕೂಡಿದ ಈ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಮಹಿಳೆಯರು, ರಾಜಾ, ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಅನುಕಂಪದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಮಹಾನಯಂ ಬತಾಧರ್ಮ ಏಷಾಂ ರಾಜಸಭಾಸದಾಮ್ । ಯೇ ಬಲಾಬಲವದ್ ಯುದ್ಧಂ ರಾಜ್ಞೋಽನ್ವಿಚ್ಛನ್ತಿ ಪಶ್ಯತಃ

ಅಯ್ಯೋ, ರಾಜಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಷ್ಟು ಅನ್ಯಾಯ! ರಾಜನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಶಕ್ತಿಯೂ ದುರ್ಬಲತೆಯೂ ಇರುವವರ ನಡುವೆ ಹೀಗೆ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಇವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

ಕ್ವ ವಜ್ರಸಾರಸರ್ವಾಙ್‌ಗೌ ಮಲ್ಲೌ ಶೈಲೇನ್ದ್ರಸನ್ನಿಭೌ । ಕ್ವ ಚಾತಿಸುಕುಮಾರಾಙ್‌ಗೌ ಕಿಶೋರೌ ನಾಪ್ತಯೌವನೌ

ಈ ಕುಸ್ತಿಪಟುಗಳು ವಜ್ರದಂತ ದೇಹ ಹೊಂದಿರುವವರು, ಪರ್ವತದಂತೆ ಬಲಿಷ್ಠರು. ಆದರೆ ಈ ಇಬ್ಬರು ಹುಡುಗರು ತುಂಬಾ ನಾಜೂಕು ದೇಹದವರು, ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ತಿ ಯೌವನಕ್ಕೇ ಬಾರದವರು. ಇವರನ್ನು ಹೋಲಿಸಬಹುದೆ?

ಧರ್ಮವ್ಯತಿಕ್ರಮೋ ಹ್ಯಸ್ಯ ಸಮಾಜಸ್ಯ ಧ್ರುವಂ ಭವೇತ್ । ಯತ್ರಾಧರ್ಮಃ ಸಮುತ್ತಿಷ್ಠೇತ್ ನ ಸ್ಥೇಯಂ ತತ್ರ ಕರ್ಹಿಚಿತ್

ಈ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದ ಉಲ್ಲಂಘನೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಅಕ್ರಮವು ಉದಯವಾಗುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಇರಬಾರದು.

ನ ಸಭಾಂ ಪ್ರವಿಶೇತ್ ಪ್ರಾಜ್ಞಃ ಸಭ್ಯದೋಷಾನ್ ಅನುಸ್ಮರನ್ । ಅಬ್ರುವನ್ ವಿಬ್ರುವನ್ನಜ್ಞೋ ನರಃ ಕಿಲ್ಬಿಷಮಶ್ನುತೇ

ಸಭ್ಯರಲ್ಲಿ ದೋಷಗಳಿವೆ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಜ್ಞಾನಿಯೊಬ್ಬನು ಸಭೆಗೆ ಹೋಗಬಾರದು. ಯಾರು ಹೇಳಲಿ, ಹೇಳದಿರಲಿ, ಅಜ್ಞಾನಿಯು ಪಾಪವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ವಲ್ಗತಃ ಶತ್ರುಮಭಿತಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ವದನಾಮ್ಬುಜಮ್ । ವೀಕ್ಷ್ಯತಾಂ ಶ್ರಮವಾರ್ಯುಪ್ತಂ ಪದ್ಮಕೋಶಮಿವಾಮ್ಬುಭಿಃ

ಶತ್ರುವಿನ ಎದುರಿಗೆ ನಿಂತಿರುವ ಕೃಷ್ಣನ ಮುಖವು, ಶ್ರಮದಿಂದ ಬೆವರು ತುಂಬಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿರುವ ಕಮಲದ ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ನೋಡಿ.

ಕಿಂ ನ ಪಶ್ಯತ ರಾಮಸ್ಯ ಮುಖಮಾತಾಮ್ರಲೋಚನಮ್ । ಮುಷ್ಟಿಕಂ ಪ್ರತಿ ಸಾಮರ್ಷಂ ಹಾಸಸಂರಮ್ಭಶೋಭಿತಮ್

ನೀವು ರಾಮನ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಮುಖವನ್ನು, ಮುಷ್ಠಿಕನ ಎದುರು ಕೋಪವೂ ನಗೆಯೂ ಬೆರೆತು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಆ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಪುಣ್ಯಾ ಬತ ವ್ರಜಭುವೋ ಯದಯಂ ನೃಲಿಙ್‌ಗ ಗೂಢಃ ಪುರಾಣಪುರುಷೋ ವನಚಿತ್ರಮಾಲ್ಯಃ । ಗಾಃ ಪಾಲಯನ್ಸಹಬಲಃ ಕ್ವಣಯಂಶ್ಚ ವೇಣುಂ ವಿಕ್ರೀದಯಾಞ್ಚತಿ ಗಿರಿತ್ರರಮಾರ್ಚಿತಾಙ್‌ಘ್ರಿಃ

ವ್ರಜಭೂಮಿ ಎಷ್ಟು ಧನ್ಯವಾದೆಂದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಮಾನವನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮರೆಮಾಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಪುರಾತನ ಪರಮಾತ್ಮನು, ಕಾಡಿನ ಹೂಮಾಲೆಗಳೊಡನೆ, ಬಲರಾಮನ ಜೊತೆ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾ, ಬಾಸುರಿಯನ್ನು ಊದುತ್ತಾ, ಪರ್ವತದ ದೇವಿಯ ಪ್ರಿಯತಮೆಯಾದವಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ,色色 ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾನೆ.

ಗೋಪ್ಯಸ್ತಪಃ ಕಿಮಚರನ್ ಯದಮುಷ್ಯ ರೂಪಂ ಲಾವಣ್ಯಸಾರಮಸಮೋರ್ಧ್ವಮನನ್ಯಸಿದ್ಧಮ್ । ದೃಗ್ಭಿಃ ಪಿಬನ್ತ್ಯನುಸವಾಭಿನವಂ ದುರಾಪಮ್ ಏಕಾನ್ತಧಾಮ ಯಶಸಃ ಶ್ರೀಯ ಐಶ್ವರಸ್ಯ

ವ್ರಜದ ಗೋಪಿಯರು ಯಾವ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದಾರೋ, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅವನ ರೂಪವನ್ನು—ಅದು ಸೌಂದರ್ಯದ ಸಾರ, ಅನನ್ಯ, ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊಸದಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವದು, ದೊರೆಯಲು ದುಷ್ಟವಾದದು, ಕೀರ್ತಿ, ಶ್ರೀ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯಗಳ ಏಕೈಕ ನಿವಾಸ—ಪಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಯಾ ದೋಹನೇಽವಹನನೇ ಮಥನೋಪಲೇಪ ಪ್ರೇಙ್‌ಖೇಙ್‌ಖನಾರ್ಭರುದಿತೋ-ಕ್ಷಣಮಾರ್ಜನಾದೌ । ಗಾಯನ್ತಿ ಚೈನಮನುರಕ್ತಧಿಯೋಽಶ್ರುಕಣ್ಠ್ಯೋ ಧನ್ಯಾ ವ್ರಜಸ್ತ್ರಿಯ ಉರುಕ್ರಮಚಿತ್ತಯಾನಾಃ

ಗೋವುಗಳನ್ನು ಹಾಲುಹಾಯಿಸುವಾಗ, ಹಸುವಿನ ಹಗಲು ಹಾಕುವಾಗ, ಬೆಣ್ಣೆ ಮಥಿಸುವಾಗ, ನೆಲಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚುವಾಗ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಜೋಲಾಡಿಸುವಾಗ, ನೆಲವನ್ನು ಒಗೆಯುವಾಗ—ಯಾವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಕಣ್ಣೀರುಗಟ್ಟಿದ ಗಲಿಯಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಹಾಡುವ ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರು ಎಷ್ಟು ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯರು.

ಪ್ರಾತರ್ವ್ರಜಾದ್ ವ್ರಜತ ಆವಿಶತಶ್ಚ ಸಾಯಂ ಗೋಭಿಃ ಸಮಂ ಕ್ವಣಯತೋಽಸ್ಯ ನಿಶಮ್ಯ ವೇಣುಮ್ । ನಿರ್ಗಮ್ಯ ತೂರ್ಣಮಬಲಾಃ ಪಥಿ ಭೂರಿಪುಣ್ಯಾಃ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಸಸ್ಮಿತಮುಖಂ ಸದಯಾವಲೋಕಮ್

ಪ್ರಾತಃಕಾಲ ವ್ರಜದಿಂದ ಹಸುಗಳ ಜೊತೆ ಹೊರಡುವಾಗ ಅಥವಾ ಸಂಜೆ ಹಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮರಳುವಾಗ ಅವನು ಬಾಸುರಿಯನ್ನು ಊದುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಧನ್ಯವಾದ ಯುವತಿಯರು ತಕ್ಷಣವೇ ದಾರಿಗೆ ಬಂದು, ಅವನ ನಗುತ್ತಿರುವ ಮುಖವನ್ನು, ಕರುಣೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿರುವ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಏವಂ ಪ್ರಭಾಷಮಾಣಾಸು ಸ್ತ್ರೀಷು ಯೋಗೇಶ್ವರೋ ಹರಿಃ । ಶತ್ರುಂ ಹನ್ತುಂ ಮನಶ್ಚಕ್ರೇ ಭಗವಾನ್ ಭರತರ್ಷಭ

ಹೀಗೆ ಮಹಿಳೆಯರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಭರತವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಯೋಗೇಶ್ವರನಾದ ಹರಿಯು ತನ್ನ ಶತ್ರುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವುದೆಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು.

ಸಭಯಾಃ ಸ್ತ್ರೀಗಿರಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪುತ್ರಸ್ನೇಹಶುಚಾಽಽತುರೌ । ಪಿತರೌ ಅನ್ವತಪ್ಯೇತಾಂ ಪುತ್ರಯೋರಬುಧೌ ಬಲಮ್

ಮಹಿಳೆಯರ ಭಯಭೀತ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪುತ್ರರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ತಂದೆತಾಯಿ, ಮಕ್ಕಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಅವರಿಗಾಗಿ ಬಹಳವಾಗಿ ಕಳವಳಪಟ್ಟರು.

ತೈಸ್ತೈರ್ನಿಯುದ್ಧವಿಧಿಭಿಃ ವಿವಿಧೈರಚ್ಯುತೇತರೌ । ಯುಯುಧಾತೇ ಯಥಾನ್ಯೋನ್ಯಂ ತಥೈವ ಬಲಮುಷ್ಟಿಕೌ

ಅಚ್ಯುತ ಮತ್ತು ಅವನ ಎದುರಾಳಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಮುಷ್ಠಿಕ, ಕುಸ್ತಿ ಕಲೆಯ ವಿವಿಧ ವಿಧಾನಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಹೋರಾಡಿದರು.

ಭಗವದ್‍ಗಾತ್ರನಿಷ್ಪಾತೈಃ ವಜ್ರನೀಷ್ಪೇಷನಿಷ್ಠುರೈಃ । ಚಾಣೂರೋ ಭಜ್ಯಮಾನಾಙ್‌ಗೋ ಮುಹುರ್ಗ್ಲಾನಿಮವಾಪ ಹ

ಭಗವಂತನ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಬಿದ್ದ ಬಲವಾದ ಹೊಡೆತಗಳು ವಜ್ರದ ರಭಸದಂತೆ ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ದವು. ಚಾಣೂರನ ದೇಹ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಅವನು ಶಕ್ತಿಹೀನನಾದನು.

ಸ ಶ್ಯೇನವೇಗ ಉತ್ಪತ್ಯ ಮುಷ್ಟೀಕೃತ್ಯ ಕರಾವುಭೌ । ಭಗವನ್ತಂ ವಾಸುದೇವಂ ಕ್ರುದ್ಧೋ ವಕ್ಷಸ್ಯಬಾಧತ

ಗಿಡುಗದ ವೇಗದಿಂದ ಚಾಣೂರನು ಹಾರಿಬಂದು, ಎರಡೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಮುಷ್ಟಿಯಾಗಿ, ಕೋಪದಿಂದ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು.

ನಾಚಲತ್ ತತ್ಪ್ರಹಾರೇಣ ಮಾಲಾಹತ ಇವ ದ್ವಿಪಃ । ಬಾಹ್ವೋರ್ನಿಗೃಹ್ಯ ಚಾಣೂರಂ ಬಹುಶೋ ಭ್ರಾಮಯನ್ ಹರಿಃ

ಆ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಅವನು ಚಲಿಸಲಿಲ್ಲ; ಹೂಮಾಲೆಯಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆನೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ. ಹರಿಯು ಚಾಣೂರನನ್ನು ಕೈಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅನೇಕ ಬಾರಿ ತಿರುಗಿಸಿದನು.

ಭೂಪೃಷ್ಠೇ ಪೋಥಯಾಮಾಸ ತರಸಾ ಕ್ಷೀಣ ಜೀವಿತಮ್ । ವಿಸ್ರಸ್ತಾಕಲ್ಪಕೇಶಸ್ರಗ್ ಇನ್ದ್ರಧ್ವಜ ಇವಾಪತತ್

ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಚಾಣೂರನ ಪ್ರಾಣ почти ಹೋದವು; ಅವನ ಕೂದಲು, ಹೂಮಾಲೆ ಚೆಲ್ಲಿಹೋಗಿ, ಇಂದ್ರಧ್ವಜ ಕುಸಿದಂತೆ ಬಿದ್ದನು.

ತಥೈವ ಮುಷ್ಟಿಕಃ ಪೂರ್ವಂ ಸ್ವಮುಷ್ಟ್ಯಾಭಿಹತೇನ ವೈ । ಬಲಭದ್ರೇಣ ಬಲಿನಾ ತಲೇನಾಭಿಹತೋ ಭೃಶಮ್

ಅದೇ ರೀತಿ, ಮುಷ್ಠಿಕನು ಮೊದಲು ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಬಲಭದ್ರನ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ನಂತರ ಅವನ ತೆಳುವಿನಿಂದ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು.

ಪ್ರವೇಪಿತಃ ಸ ರುಧಿರಂ ಉದ್‌ವಮನ್ ಮುಖತೋಽರ್ದಿತಃ । ವ್ಯಸುಃ ಪಪಾತೋರ್ವ್ಯುಪಸ್ಥೇ ವಾತಾಹತ ಇವಾಙ್‌ಘ್ರಿಪಃ

ಅವನು ಕಂಪಿತನಾಗಿ, ಬಾಯಿಂದ ರಕ್ತ ಹರಿದು, ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟು, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಬಿದ್ದ ಮರದಂತೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.

ತತಃ ಕೂಟಮನುಪ್ರಾಪ್ತಂ ರಾಮಃ ಪ್ರಹರತಾಂ ವರಃ । ಅವಧೀತ್ ಲೀಲಯಾ ರಾಜನ್ ಸಾವಜ್ಞಂ ವಾಮಮುಷ್ಟಿನಾ

ಆಮೇಲೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮನು, ಎದುರಿಗೆ ಬಂದ ಕೂಟನನ್ನು, ಎಡಗೈಯ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಾಗಿ ಹೊಡೆದು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂಹರಿಸಿದನು, ರಾಜನೇ.

ತರ್ಹ್ಯೇವ ಹಿ ಶಲಃ ಕೃಷ್ಣ ಪ್ರಪದಾಹತಶೀರ್ಷಕಃ । ದ್ವಿಧಾ ವಿದೀರ್ಣಸ್ತೋಶಲಕ ಉಭಾವಪಿ ನಿಪೇತತುಃ

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಕಾಲಿನಿಂದ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದ ಶಲನು ಮತ್ತು ತೋಷಲಕನು ಇಬ್ಬರೂ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಚೀರಿಕೊಂಡು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು.

ಚಾಣೂರೇ ಮುಷ್ಟಿಕೇ ಕೂಟೇ ಶಲೇ ತೋಶಲಕೇ ಹತೇ । ಶೇಷಾಃ ಪ್ರದುದ್ರುವುರ್ಮಲ್ಲಾಃ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಾಣಪರೀಪ್ಸವಃ

ಚಾಣೂರ, ಮುಷ್ಠಿಕ, ಕೂಟ, ಶಲ, ತೋಷಲಕ ಇವರು ಹತರಾದ ಮೇಲೆ, ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಮಲ್ಲರು ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಓಡಿಹೋದರು.

ಗೋಪಾನ್ ವಯಸ್ಯಾನ್ ಆಕೃಷ್ಯ ತೈಃ ಸಂಸೃಜ್ಯ ವಿಜಹ್ರತುಃ । ವಾದ್ಯಮಾನೇಷು ತೂರ್ಯೇಷು ವಲ್ಗನ್ತೌ ರುತನೂಪುರೌ

ಗೋಪ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯಗಳು ಬಾರುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕಾಲುಗಜ್ಜೆಗಳ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಟವಾಡಿದರು.

ಜನಾಃ ಪ್ರಜಹೃಷುಃ ಸರ್ವೇ ಕರ್ಮಣಾ ರಾಮಕೃಷ್ಣಯೋಃ । ಋತೇ ಕಂಸಂ ವಿಪ್ರಮುಖ್ಯಾಃ ಸಾಧವಃ ಸಾಧು ಸಾಧ್ವಿತಿ

ರಾಮನೂ ಕೃಷ್ಣನೂ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷಿಸಿದರು. ಕಂಸನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಪ್ರಮುಖ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಸದ್ಗುಣಿಗಳೆಲ್ಲಾ 'ಶಭಾಷ್! ಶಭಾಷ್!' ಎಂದು ಹೊಗಳಿದರು.