ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ವೃತೌ ಗೋಪೈಃ ಕತಿಪಯೈಃ ಬಲದೇವಜನಾರ್ದನೌ । ರಙ್‌ಗಂ ವಿವಿಶತೂ ರಾಜನ್ ಗಜದನ್ತವರಾಯುಧೌ

ಕೆಲವು ಗೋಪರು ಜೊತೆಗೆ ಇದ್ದಾಗ, ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಜನಾರ್ದನನು ಆನೆಗಳ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಆಯುಧವಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ರಾಜನೇ, ರಂಗಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.

( ಶಾರ್ದೂಲವಿಕ್ರೀಡಿತ ) ಮಲ್ಲಾನಾಮಶನಿರ್ನೃಣಾಂ ನರವರಃ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಸ್ಮರೋ ಮೂರ್ತಿಮಾನ್ । ಗೋಪಾನಾಂ ಸ್ವಜನೋಽಸತಾಂ ಕ್ಷಿತಿಭುಜಾಂ ಶಾಸ್ತಾ ಸ್ವಪಿತ್ರೋಃ ಶಿಶುಃ । ಮೃತ್ಯುರ್ಭೋಜಪತೇರ್ವಿರಾಡವಿದುಷಾಂ ತತ್ತ್ವಂ ಪರಂ ಯೋಗಿನಾಂ । ವೃಷ್ಣೀನಾಂ ಪರದೇವತೇತಿ ವಿದಿತೋ ರಙ್‌ಗಂ ಗತಃ ಸಾಗ್ರಜಃ

ಮಲ್ಲರಿಗೆ ಅವನು ಬಜ್ರದಂತೆ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಕಾಮದೇವನಂತೆ ರೂಪವಂತನು, ಗೋಪರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮನೆಯವನು, ದುಷ್ಟ ರಾಜರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಕನು, ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೆ ಮಗನು, ಭೋಜರಾಜನಿಗೆ ಮರಣವೇ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ವಿಶಾಲರೂಪ, ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಪರಮಸತ್ಯ, ವೃಷ್ಣಿಕುಳಕ್ಕೆ ಪರಮದೈವ — ಇಂತಹವನಾಗಿ ತನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಜೊತೆ ರಂಗಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಹತಂ ಕುವಲಯಾಪೀಡಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾವಪಿ ದುರ್ಜಯೌ । ಕಂಸೋ ಮನಸ್ವ್ಯಪಿ ತದಾ ಭೃಶಮುದ್ವಿವಿಜೇ ನೃಪ

ಕುವಲಯಾಪೀಡನನ್ನು ಕೊಂದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಅಜೇಯರು ಕೂಡ, ಧೈರ್ಯವಂತನಾದ ಕಂಸನು ಕೂಡ ತುಂಬಾ ಆತಂಕಗೊಂಡನು, ರಾಜನೇ.

( ಮಿಶ್ರ ) ತೌ ರೇಜತೂ ರಙ್‌ಗಗತೌ ಮಹಾಭುಜೌ ವಿಚಿತ್ರವೇಷಾಭರಣಸ್ರಗಮ್ಬರೌ । ಯಥಾ ನಟಾವುತ್ತಮವೇಷಧಾರಿಣೌ ಮನಃ ಕ್ಷಿಪನ್ತೌ ಪ್ರಭಯಾ ನಿರೀಕ್ಷತಾಮ್

ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳೊಂದಿಗೆ ರಂಗಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ವಿಭಿನ್ನ ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣ, ಹಾರ ಹಾಗೂ ಉಡುಪುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಟರು ಹೇಗೆ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಮೆರೆದಂತೆ, ತಮ್ಮ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿರುವವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದರು.

ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ತಾವುತ್ತಮಪೂರುಷೌ ಜನಾ ಮಞ್ಚಸ್ಥಿತಾ ನಾಗರರಾಷ್ಟ್ರಕಾ ನೃಪ । ಪ್ರಹರ್ಷವೇಗೋತ್ಕಲಿತೇಕ್ಷಣಾನನಾಃ ಪಪುರ್ನ ತೃಪ್ತಾ ನಯನೈಸ್ತದಾನನಮ್

ರಾಜನೇ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷರನ್ನು ನೋಡಿ, ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದ ನಗರ ಹಾಗೂ ಹಳ್ಳಿ ಜನರು, ಆನಂದದ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಹೊತ್ತಿದ್ದು, ಅವರ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು, ತೃಪ್ತಿ ಪಡಲಿಲ್ಲ.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಪಿಬನ್ತ ಇವ ಚಕ್ಷುರ್ಭ್ಯಾಂ ಲಿಹನ್ತ ಇವ ಜಿಹ್ವಯಾ । ಜಿಘ್ರನ್ತ ಇವ ನಾಸಾಭ್ಯಾಂ ಶ್ಲಿಷ್ಯನ್ತ ಇವ ಬಾಹುಭಿಃ

ಅವರು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ, ನಾಲಗೆಯಿಂದ ಚಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಮೂಗಿನಿಂದ ವಾಸನೆ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಕೈಗಳಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡರು.

ಊಚುಃ ಪರಸ್ಪರಂ ತೇ ವೈ ಯಥಾದೃಷ್ಟಂ ಯಥಾಶ್ರುತಮ್ । ತದ್ ರೂಪಗುಣಮಾಧುರ್ಯ ಪ್ರಾಗಲ್ಭ್ಯಸ್ಮಾರಿತಾ ಇವ

ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ನೋಡಿದ ಹಾಗೆ, ಕೇಳಿದ ಹಾಗೆ, ಅವರ ರೂಪ, ಗುಣ, ಮಧುರತೆ, ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು.

ಏತೌ ಭಗವತಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಹರೇರ್ನಾರಾಯಣಸ್ಯ ಹಿ । ಅವತೀರ್ಣಾವಿಹಾಂಶೇನ ವಸುದೇವಸ್ಯ ವೇಶ್ಮನಿ

ಇವರು ಇಬ್ಬರೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ಭಗವಂತನಾದ ಹರಿಯು, ನಾರಾಯಣನೇ, ಭಾಗಶಃ ವಸುದೇವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಏಷ ವೈ ಕಿಲ ದೇವಕ್ಯಾಂ ಜಾತೋ ನೀತಶ್ಚ ಗೋಕುಲಮ್ । ಕಾಲಮೇತಂ ವಸನ್ ಗೂಢೋ ವವೃಧೇ ನನ್ದವೇಶ್ಮನಿ

ಈತನು ದೇವಕಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ, ನಂತರ ಗೋಕುಳಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲಾಯಿತು; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಈ ಕಾಲವರೆಗೆ ನಂದನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದನು.

ಪೂತನಾನೇನ ನೀತಾನ್ತಂ ಚಕ್ರವಾತಶ್ಚ ದಾನವಃ । ಅರ್ಜುನೌ ಗುಹ್ಯಕಃ ಕೇಶೀ ಧೇನುಕೋಽನ್ಯೇ ಚ ತದ್ವಿಧಾಃ

ಈತನಿಂದ ಪೂತನೆಗೆ ಅಂತ್ಯವಾಯಿತು, ಚಕ್ರವಾತ್ ದಾನವನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು, ಅರ್ಜುನ ಗುಹ್ಯಕ, ಕೇಶಿ, ಧೇನುಕ ಹಾಗೂ ಇತರ ದುಷ್ಟರು ಕೂಡ ನಾಶವಾದರು.

ಗಾವಃ ಸಪಾಲಾ ಏತೇನ ದಾವಾಗ್ನೇಃ ಪರಿಮೋಚಿತಾಃ । ಕಾಲಿಯೋ ದಮಿತಃ ಸರ್ಪ ಇನ್ದ್ರಶ್ಚ ವಿಮದಃ ಕೃತಃ

ಈತನಿಂದ ಹಸುಗಳು ಹಾಗೂ ಹಸುಗಾರರು ಅರಣ್ಯದ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಕಾಲಿಯ ಸರ್ಪನು ಶಮನಗೊಂಡನು, ಇಂದ್ರನ ಹೆಮ್ಮೆಯೂ ಕುಗ್ಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

ಸಪ್ತಾಹಮೇಕಹಸ್ತೇನ ಧೃತೋಽದ್ರಿಪ್ರವರೋಽಮುನಾ । ವರ್ಷವಾತಾಶನಿಭ್ಯಶ್ಚ ಪರಿತ್ರಾತಂ ಚ ಗೋಕುಲಮ್

ಈತನು ಏಕ ಕೈಯಿಂದ ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ದೊಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮಳೆ, ಗಾಳಿ, ಮಿಂಚಿನಿಂದ ಗೋಕುಳವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದನು.

ಗೋಪ್ಯೋಽಸ್ಯ ನಿತ್ಯಮುದಿತ ಹಸಿತಪ್ರೇಕ್ಷಣಂ ಮುಖಮ್ । ಪಶ್ಯನ್ತ್ಯೋ ವಿವಿಧಾಂಸ್ತಾಪಾನ್ ತರನ್ತಿ ಸ್ಮಾಶ್ರಮಂ ಮುದಾ

ಗೋಪಿಯರು ಸದಾ ಅವನ ನಗುತ್ತಾ ನೋಡುವ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಕಷ್ಟ, ದುಗುರುಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ದಾಟಿದರು.

ವದನ್ತ್ಯನೇನ ವಂಶೋಽಯಂ ಯದೋಃ ಸುಬಹುವಿಶ್ರುತಃ । ಶ್ರಿಯಂ ಯಶೋ ಮಹತ್ವಂ ಚ ಲಪ್ಸ್ಯತೇ ಪರಿರಕ್ಷಿತಃ

ಈತನಿಂದ ಯದುಕುಲವು, ಈಗಾಗಲೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವದು, ಇನ್ನೂ ಶ್ರೀ, ಕೀರ್ತಿ, ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಜನರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಅಯಂ ಚಾಸ್ಯಾಗ್ರಜಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ರಾಮಃ ಕಮಲಲೋಚನಃ । ಪ್ರಲಮ್ಬೋ ನಿಹತೋ ಯೇನ ವತ್ಸಕೋ ಯೇ ಬಕಾದಯಃ

ಇವನ ಅಣ್ಣನಾದ ಶ್ರೀಮಂತನೂ, ಕಮಲನಯನನೂ ರಾಮನು; ಅವನೇ ಪ್ರಲಂಬ, ವತ್ಸಕ, ಬಕ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಜನೇಷ್ವೇವಂ ಬ್ರುವಾಣೇಷು ತೂರ್ಯೇಷು ನಿನದತ್ಸು ಚ । ಕೃಷ್ಣರಾಮೌ ಸಮಾಭಾಷ್ಯ ಚಾಣೂರೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್

ಜನರು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ವಾದ್ಯಗಳು ಮೊಳಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಚಾಣೂರನು ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಹೇ ನನ್ದಸೂನೋ ಹೇ ರಾಮ ಭವನ್ತೌ ವೀರಸಂಮತೌ । ನಿಯುದ್ಧಕುಶಲೌ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಜ್ಞಾಽಽಹೂತೌ ದಿದೃಕ್ಷುಣಾ

ನಂದನಂದನೆ, ರಾಮಾ, ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ವೀರರೆಂದು, ಕುಸ್ತಿ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತರೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೀರಿ; ರಾಜನು ನೋಡಲು ಆಸೆಪಟ್ಟು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಪ್ರಿಯಂ ರಾಜ್ಞಃ ಪ್ರಕುರ್ವತ್ಯಃ ಶ್ರೇಯೋ ವಿನ್ದನ್ತಿ ವೈ ಪ್ರಜಾಃ । ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ವಾಚಾ ವಿಪರೀತ ಮತೋಽನ್ಯಥಾ

ರಾಜನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದಾಗ, ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಕಲ್ಯಾಣ ಸಿಗುತ್ತದೆ — ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಕಾರ್ಯದಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದರೆ ಫಲವೂ ಬೇರೆ.

ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಮುದಿತಾ ಗೋಪಾ ವತ್ಸಪಾಲಾ ಯಥಾ ಸ್ಫುಟಮ್ । ವನೇಷು ಮಲ್ಲಯುದ್ಧೇನ ಕ್ರೀಡನ್ತಶ್ಚಾರಯನ್ತಿ ಗಾಃ

ಗೋಪರು, ಹಸುಗಾರರು ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕುಸ್ತಿ ಆಡುತ್ತಾ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ತಸ್ಮಾದ್ ರಾಜ್ಞಃ ಪ್ರಿಯಂ ಯೂಯಂ ವಯಂ ಚ ಕರವಾಮ ಹೇ । ಭೂತಾನಿ ನಃ ಪ್ರಸೀದನ್ತಿ ಸರ್ವಭೂತಮಯೋ ನೃಪಃ

ಆದುದರಿಂದ ಸ್ನೇಹಿತರೆ, ನಾವು ರಾಜನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡೋಣ. ರಾಜನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರೆ, ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ.

ತನ್ನಿಶಮ್ಯಾಬ್ರವೀತ್ ಕೃಷ್ಣೋ ದೇಶಕಾಲೋಚಿತಂ ವಚಃ । ನಿಯುದ್ಧಮಾತ್ಮನೋಽಭೀಷ್ಟಂ ಮನ್ಯಮಾನೋಽಭಿನನ್ದ್ಯ ಚ

ಇದು ಕೇಳಿದ ಕೃಷ್ಣನು, ಆ ಸಮಯಕ್ಕೂ ಸ್ಥಳಕ್ಕೂ ತಕ್ಕಂತೆ ಮಾತಾಡಿ, ತಾನೇ ಇಚ್ಛಿಸಿದ್ದ ಕುಸ್ತಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು.

ಪ್ರಜಾ ಭೋಜಪತೇರಸ್ಯ ವಯಂ ಚಾಪಿ ವನೇಚರಾಃ । ಕರವಾಮ ಪ್ರಿಯಂ ನಿತ್ಯಂ ತನ್ನಃ ಪರಮನುಗ್ರಹಃ

ನಾವು ಭೋಜರಾಜನ ಪ್ರಜೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರೂ ಕೂಡ, ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದು ಇಷ್ಟವೋ ಅದನ್ನೇ ಸದಾ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಅದೇ ನಮಗೆ ದೊಡ್ಡ ಅನುಗ್ರಹ.

ಬಾಲಾ ವಯಂ ತುಲ್ಯಬಲೈಃ ಕ್ರೀಡಿಷ್ಯಾಮೋ ಯಥೋಚಿತಮ್ । ಭವೇನ್ನಿಯುದ್ಧಂ ಮಾಧರ್ಮಃ ಸ್ಪೃಶೇನ್ಮಲ್ಲ ಸಭಾಸದಃ

ನಾವು ಮಕ್ಕಳು, ನಮ್ಮಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಯವರ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡುತ್ತೇವೆ. ಕುಸ್ತಿ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ನಡೆಯಲಿ, ಕುಸ್ತಿ ಸಭೆಯವರು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ತಪ್ಪು ಹುಡುಕದಂತೆ ಇರಲಿ.

ಚಾಣೂರ ಉವಾಚ - ನ ಬಾಲೋ ನ ಕಿಶೋರಸ್ತ್ವಂ ಬಲಶ್ಚ ಬಲಿನಾಂ ವರಃ । ಲೀಲಯೇಭೋ ಹತೋ ಯೇನ ಸಹಸ್ರದ್ವಿಪಸತ್ತ್ವಭೃತ್

ಚಾಣೂರನು ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ಮಗುವೂ ಅಲ್ಲ, ಹುಡುಗನೂ ಅಲ್ಲ. ನೀನು ಬಲಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ನೂರು ಆನೆಗಳಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದ ಆನೆನನ್ನು ಆಟದಂತೆ ಹೊಡೆದು ಕೊಂದವನು ನೀನೇ.

ತಸ್ಮಾದ್ ಭವದ್‍ಭ್ಯಾಂ ಬಲಿಭಿಃ ಯೋದ್ಧವ್ಯಂ ನಾನಯೋಽತ್ರ ವೈ । ಮಯಿ ವಿಕ್ರಮ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ ಬಲೇನ ಸಹ ಮುಷ್ಟಿಕಃ

ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಬಲಶಾಲಿಗಳ ಜೊತೆ ಕುಸ್ತಿ ಮಾಡಲೇಬೇಕು, ಇಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮುಷ್ಟಿಕನು ಬಲರಾಮನ ಜೊತೆ, ನಾನು ವೃಷ್ಣಿಕುಲದವನೇ, ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಪೂರ್ವಾರ್ಧೇ ಕುವಲಯಾಪೀಡವಧೋ ನಾಮ ತ್ರಿಚತ್ವಾರಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇಂತಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ, ಪರಮಹಂಸರಿಗಾಗಿ ರಚಿಸಲಾದ ಸಂಹಿತೆಯ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲಾರ್ಧದಲ್ಲಿ 'ಕುವಲಯಾಪೀಡನ ಶವ' ಎಂಬ ಮೂವತ್ತನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯ.

ಚಾಣೂರಮುಷ್ಟಿಕಾದೀನಾಂ ಮಲ್ಲಾನಾಂ ನಿಧನಂ ಕಂಸಸ್ಯ ವಧಶ್ಚ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಏವಂ ಚರ್ಚಿತಸಙ್‌ಕಲ್ಪೋ ಭಗವಾನ್ ಮಧುಸೂದನಃ । ಆಸಸಾದಾಥ ಚಣೂರಂ ಮುಷ್ಟಿಕಂ ರೋಹಿಣೀಸುತಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ತಾನು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದಂತೆ, ಭಗವಾನ್ ಮಧುಸೂದನನು, ರೋಹಿಣೀಪುತ್ರನಾದ ಬಲರಾಮನ ಜೊತೆ, ಚಾಣೂರ ಮತ್ತು ಮುಷ್ಟಿಕರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.

ಹಸ್ತಾಭ್ಯಾಂ ಹಸ್ತಯೋರ್ಬದ್ಧ್ವಾ ಪದ್‍ಭ್ಯಾಮೇವ ಚ ಪಾದಯೋಃ । ವಿಚಕರ್ಷತುರನ್ಯೋನ್ಯಂ ಪ್ರಸಹ್ಯ ವಿಜಿಗೀಷಯಾ

ಅವರು ಕೈಯನ್ನು ಕೈಯಿಂದ, ಕಾಲನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಬಲದಿಂದ ಎಳೆಯುತ್ತಾ ಜಯ ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು.

ಅರತ್‍ನೀ ದ್ವೇ ಅರತ್‍ನಿಭ್ಯಾಂ ಜಾನುಭ್ಯಾಂ ಚೈವ ಜಾನುನೀ । ಶಿರಃ ಶೀರ್ಷ್ಣೋರಸೋರಸ್ತೌ ಅನ್ಯೋನ್ಯಂ ಅಭಿಜಘ್ನತುಃ

ಅವರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಮೊಣಕಾಲಿನಿಂದ, ತಲೆಯಿಂದ, ಎದೆ ಮತ್ತು ಭುಜಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದರು.