ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಕರೀನ್ದ್ರಸ್ತಮಭಿದ್ರುತ್ಯ ಕರೇಣ ತರಸಾಗ್ರಹೀತ್ । ಕರಾದ್ ವಿಗಲಿತಃ ಸೋಽಮುಂ ನಿಹತ್ಯಾಙ್‌ಘ್ರಿಷ್ವಲೀಯತ

ಆನೆಗಳ ರಾಜನು ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದು ತನ್ನ ಸೊಂಡಿಲಿನಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿತು. ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನು ಅದರ ಹಿಡಿತದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ಹೊಡೆದು ಅದರ ಕಾಲುಗಳ ಕೆಳಗೆ ಹೋದನು.

ಸಙ್‌ಕ್ರುದ್ಧಸ್ತಮಚಕ್ಷಾಣೋ ಘ್ರಾಣದೃಷ್ಟಿಃ ಸ ಕೇಶವಮ್ । ಪರಾಮೃಶತ್ ಪುಷ್ಕರೇಣ ಸ ಪ್ರಸಹ್ಯ ವಿನಿರ್ಗತಃ

ಆ ಆನೆ ಕೋಪದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಸೊಂಡಿಲಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿತು. ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅದರ ಹಿಡಿತದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಪುಚ್ಛೇ ಪ್ರಗೃಹ್ಯಾತಿಬಲಂ ಧನುಷಃ ಪಞ್ಚವಿಂಶತಿಮ್ । ವಿಚಕರ್ಷ ಯಥಾ ನಾಗಂ ಸುಪರ್ಣ ಇವ ಲೀಲಯಾ

ಅವನ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಆ ಆನೆಯ ಹಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವನು ಅದನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಧನುಸ್ಸು ದೂರ ಎಳೆದನು. ಅದು ಸುಪರ್ಣನು ಹಾವನ್ನು ಆಟವಾಡುವಂತೆ ಇತ್ತು.

ಸ ಪರ್ಯಾವರ್ತಮಾನೇನ ಸವ್ಯದಕ್ಷಿಣತೋಽಚ್ಯುತಃ । ಬಭ್ರಾಮ ಭ್ರಾಮ್ಯಮಾಣೇನ ಗೋವತ್ಸೇನೇವ ಬಾಲಕಃ

ಅಚ್ಯುತನು ಆ ಆನೆಯನ್ನು ಎಡಬದಿಗೂ ಬಲಬದಿಗೂ ತಿರುಗಿಸಿ, ಮಕ್ಕಳೊಬ್ಬನು ಕರುವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುವಂತೆ ಅದನ್ನು ಸುತ್ತಾಡಿಸಿದನು.

ತತೋಽಭಿಮಖಮಭ್ಯೇತ್ಯ ಪಾಣಿನಾಽಽಹತ್ಯ ವಾರಣಮ್ । ಪ್ರಾದ್ರವನ್ ಪಾತಯಾಮಾಸ ಸ್ಪೃಶ್ಯಮಾನಃ ಪದೇ ಪದೇ

ನಂತರ, ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಆನೆಯನ್ನು ಎದುರಿನಿಂದ ಹತ್ತಿ ಬಂದು, ಕೈಯಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾ ಅದನ್ನು ಬಿದ್ದಂತೆ ಮಾಡಿಸಿದನು.

ಸ ಧಾವನ್ ಕ್ರೀಡಯಾ ಭೂಮೌ ಪತಿತ್ವಾ ಸಹಸೋತ್ಥಿತಃ । ತಂ ಮತ್ವಾ ಪತಿತಂ ಕ್ರುದ್ಧೋ ದನ್ತಾಭ್ಯಾಂ ಸೋಽಹನತ್ ಕ್ಷಿತಿಮ್

ಆ ಆನೆ ಆಟದಂತೆ ಓಡುತ್ತಾ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು, ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು, ತನ್ನನ್ನು ಬಿದ್ದೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದಿತು.

ಸ್ವವಿಕ್ರಮೇ ಪ್ರತಿಹತೇ ಕುಂಜರೇನ್ದ್ರೋಽತ್ಯಮರ್ಷಿತಃ । ಚೋದ್ಯಮಾನೋ ಮಹಾಮಾತ್ರೈಃ ಕೃಷ್ಣಮಭ್ಯದ್ರವದ್ ರುಷಾ

ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಆ ಮಹಾ ಆನೆ ಆನೆಗಾರರಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ, ಭಾರೀ ಕೋಪದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಕಡೆಗೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿತು.

ತಮಾಪತನ್ತಮಾಸಾದ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಮಧುಸೂದನಃ । ನಿಗೃಹ್ಯ ಪಾಣಿನಾ ಹಸ್ತಂ ಪಾತಯಾಮಾಸ ಭೂತಲೇ

ಅದು ವೇಗವಾಗಿ ಬರುವಾಗ, ಭಗವಂತನಾದ ಮಧುಸೂದನನು ಅದರ ಸೊಂಡಿಲನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ಮಾಡಿದನು.

ಪತಿತಸ್ಯ ಪದಾಽಽಕ್ರಮ್ಯ ಮೃಗೇನ್ದ್ರ ಇವ ಲೀಲಯಾ । ದನ್ತಮುತ್ಪಾಟ್ಯ ತೇನೇಭಂ ಹಸ್ತಿಪಾಂಶ್ಚಾಹನದ್ಧರಿಃ

ಆ ಆನೆ ಬಿದ್ದ ಮೇಲೆ, ಸಿಂಹನು ಆಟವಾಡುವಂತೆ, ಕೃಷ್ಣನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು, ಅದರ ಹಲ್ಲನ್ನು ಕಿತ್ತು, ಅದರಿಂದ ಆನೆಗಾರನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

ಮೃತಕಂ ದ್ವಿಪಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ದನ್ತಪಾಣಿಃ ಸಮಾವಿಶತ್ । ಅಂಸನ್ಯಸ್ತವಿಷಾಣೋಽಸೃಙ್‌ ಮದಬಿನ್ದುಭಿರಙ್‌ಕಿತಃ । ವಿರೂಢಸ್ವೇದಕಣಿಕಾ ವದನಾಮ್ಬುರುಹೋ ಬಭೌ

ಮೃತವಾದ ಆ ಆನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಹಲ್ಲನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಅದನ್ನು ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಮದದ ಹನಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಬೆವರಿನ ಹನಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ವೃತೌ ಗೋಪೈಃ ಕತಿಪಯೈಃ ಬಲದೇವಜನಾರ್ದನೌ । ರಙ್‌ಗಂ ವಿವಿಶತೂ ರಾಜನ್ ಗಜದನ್ತವರಾಯುಧೌ

ಕೆಲವು ಗೋಪರು ಜೊತೆಗೆ ಇದ್ದಾಗ, ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಜನಾರ್ದನನು ಆನೆಗಳ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಆಯುಧವಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ರಾಜನೇ, ರಂಗಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.

( ಶಾರ್ದೂಲವಿಕ್ರೀಡಿತ ) ಮಲ್ಲಾನಾಮಶನಿರ್ನೃಣಾಂ ನರವರಃ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಸ್ಮರೋ ಮೂರ್ತಿಮಾನ್ । ಗೋಪಾನಾಂ ಸ್ವಜನೋಽಸತಾಂ ಕ್ಷಿತಿಭುಜಾಂ ಶಾಸ್ತಾ ಸ್ವಪಿತ್ರೋಃ ಶಿಶುಃ । ಮೃತ್ಯುರ್ಭೋಜಪತೇರ್ವಿರಾಡವಿದುಷಾಂ ತತ್ತ್ವಂ ಪರಂ ಯೋಗಿನಾಂ । ವೃಷ್ಣೀನಾಂ ಪರದೇವತೇತಿ ವಿದಿತೋ ರಙ್‌ಗಂ ಗತಃ ಸಾಗ್ರಜಃ

ಮಲ್ಲರಿಗೆ ಅವನು ಬಜ್ರದಂತೆ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಕಾಮದೇವನಂತೆ ರೂಪವಂತನು, ಗೋಪರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮನೆಯವನು, ದುಷ್ಟ ರಾಜರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಕನು, ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೆ ಮಗನು, ಭೋಜರಾಜನಿಗೆ ಮರಣವೇ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ವಿಶಾಲರೂಪ, ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಪರಮಸತ್ಯ, ವೃಷ್ಣಿಕುಳಕ್ಕೆ ಪರಮದೈವ — ಇಂತಹವನಾಗಿ ತನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಜೊತೆ ರಂಗಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಹತಂ ಕುವಲಯಾಪೀಡಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾವಪಿ ದುರ್ಜಯೌ । ಕಂಸೋ ಮನಸ್ವ್ಯಪಿ ತದಾ ಭೃಶಮುದ್ವಿವಿಜೇ ನೃಪ

ಕುವಲಯಾಪೀಡನನ್ನು ಕೊಂದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಅಜೇಯರು ಕೂಡ, ಧೈರ್ಯವಂತನಾದ ಕಂಸನು ಕೂಡ ತುಂಬಾ ಆತಂಕಗೊಂಡನು, ರಾಜನೇ.

( ಮಿಶ್ರ ) ತೌ ರೇಜತೂ ರಙ್‌ಗಗತೌ ಮಹಾಭುಜೌ ವಿಚಿತ್ರವೇಷಾಭರಣಸ್ರಗಮ್ಬರೌ । ಯಥಾ ನಟಾವುತ್ತಮವೇಷಧಾರಿಣೌ ಮನಃ ಕ್ಷಿಪನ್ತೌ ಪ್ರಭಯಾ ನಿರೀಕ್ಷತಾಮ್

ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳೊಂದಿಗೆ ರಂಗಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ವಿಭಿನ್ನ ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣ, ಹಾರ ಹಾಗೂ ಉಡುಪುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಟರು ಹೇಗೆ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಮೆರೆದಂತೆ, ತಮ್ಮ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿರುವವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದರು.

ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ತಾವುತ್ತಮಪೂರುಷೌ ಜನಾ ಮಞ್ಚಸ್ಥಿತಾ ನಾಗರರಾಷ್ಟ್ರಕಾ ನೃಪ । ಪ್ರಹರ್ಷವೇಗೋತ್ಕಲಿತೇಕ್ಷಣಾನನಾಃ ಪಪುರ್ನ ತೃಪ್ತಾ ನಯನೈಸ್ತದಾನನಮ್

ರಾಜನೇ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷರನ್ನು ನೋಡಿ, ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದ ನಗರ ಹಾಗೂ ಹಳ್ಳಿ ಜನರು, ಆನಂದದ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಹೊತ್ತಿದ್ದು, ಅವರ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು, ತೃಪ್ತಿ ಪಡಲಿಲ್ಲ.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಪಿಬನ್ತ ಇವ ಚಕ್ಷುರ್ಭ್ಯಾಂ ಲಿಹನ್ತ ಇವ ಜಿಹ್ವಯಾ । ಜಿಘ್ರನ್ತ ಇವ ನಾಸಾಭ್ಯಾಂ ಶ್ಲಿಷ್ಯನ್ತ ಇವ ಬಾಹುಭಿಃ

ಅವರು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ, ನಾಲಗೆಯಿಂದ ಚಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಮೂಗಿನಿಂದ ವಾಸನೆ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಕೈಗಳಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡರು.

ಊಚುಃ ಪರಸ್ಪರಂ ತೇ ವೈ ಯಥಾದೃಷ್ಟಂ ಯಥಾಶ್ರುತಮ್ । ತದ್ ರೂಪಗುಣಮಾಧುರ್ಯ ಪ್ರಾಗಲ್ಭ್ಯಸ್ಮಾರಿತಾ ಇವ

ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ನೋಡಿದ ಹಾಗೆ, ಕೇಳಿದ ಹಾಗೆ, ಅವರ ರೂಪ, ಗುಣ, ಮಧುರತೆ, ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು.

ಏತೌ ಭಗವತಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಹರೇರ್ನಾರಾಯಣಸ್ಯ ಹಿ । ಅವತೀರ್ಣಾವಿಹಾಂಶೇನ ವಸುದೇವಸ್ಯ ವೇಶ್ಮನಿ

ಇವರು ಇಬ್ಬರೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ಭಗವಂತನಾದ ಹರಿಯು, ನಾರಾಯಣನೇ, ಭಾಗಶಃ ವಸುದೇವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಏಷ ವೈ ಕಿಲ ದೇವಕ್ಯಾಂ ಜಾತೋ ನೀತಶ್ಚ ಗೋಕುಲಮ್ । ಕಾಲಮೇತಂ ವಸನ್ ಗೂಢೋ ವವೃಧೇ ನನ್ದವೇಶ್ಮನಿ

ಈತನು ದೇವಕಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ, ನಂತರ ಗೋಕುಳಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲಾಯಿತು; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಈ ಕಾಲವರೆಗೆ ನಂದನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದನು.

ಪೂತನಾನೇನ ನೀತಾನ್ತಂ ಚಕ್ರವಾತಶ್ಚ ದಾನವಃ । ಅರ್ಜುನೌ ಗುಹ್ಯಕಃ ಕೇಶೀ ಧೇನುಕೋಽನ್ಯೇ ಚ ತದ್ವಿಧಾಃ

ಈತನಿಂದ ಪೂತನೆಗೆ ಅಂತ್ಯವಾಯಿತು, ಚಕ್ರವಾತ್ ದಾನವನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು, ಅರ್ಜುನ ಗುಹ್ಯಕ, ಕೇಶಿ, ಧೇನುಕ ಹಾಗೂ ಇತರ ದುಷ್ಟರು ಕೂಡ ನಾಶವಾದರು.

ಗಾವಃ ಸಪಾಲಾ ಏತೇನ ದಾವಾಗ್ನೇಃ ಪರಿಮೋಚಿತಾಃ । ಕಾಲಿಯೋ ದಮಿತಃ ಸರ್ಪ ಇನ್ದ್ರಶ್ಚ ವಿಮದಃ ಕೃತಃ

ಈತನಿಂದ ಹಸುಗಳು ಹಾಗೂ ಹಸುಗಾರರು ಅರಣ್ಯದ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಕಾಲಿಯ ಸರ್ಪನು ಶಮನಗೊಂಡನು, ಇಂದ್ರನ ಹೆಮ್ಮೆಯೂ ಕುಗ್ಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

ಸಪ್ತಾಹಮೇಕಹಸ್ತೇನ ಧೃತೋಽದ್ರಿಪ್ರವರೋಽಮುನಾ । ವರ್ಷವಾತಾಶನಿಭ್ಯಶ್ಚ ಪರಿತ್ರಾತಂ ಚ ಗೋಕುಲಮ್

ಈತನು ಏಕ ಕೈಯಿಂದ ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ದೊಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮಳೆ, ಗಾಳಿ, ಮಿಂಚಿನಿಂದ ಗೋಕುಳವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದನು.

ಗೋಪ್ಯೋಽಸ್ಯ ನಿತ್ಯಮುದಿತ ಹಸಿತಪ್ರೇಕ್ಷಣಂ ಮುಖಮ್ । ಪಶ್ಯನ್ತ್ಯೋ ವಿವಿಧಾಂಸ್ತಾಪಾನ್ ತರನ್ತಿ ಸ್ಮಾಶ್ರಮಂ ಮುದಾ

ಗೋಪಿಯರು ಸದಾ ಅವನ ನಗುತ್ತಾ ನೋಡುವ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಕಷ್ಟ, ದುಗುರುಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ದಾಟಿದರು.

ವದನ್ತ್ಯನೇನ ವಂಶೋಽಯಂ ಯದೋಃ ಸುಬಹುವಿಶ್ರುತಃ । ಶ್ರಿಯಂ ಯಶೋ ಮಹತ್ವಂ ಚ ಲಪ್ಸ್ಯತೇ ಪರಿರಕ್ಷಿತಃ

ಈತನಿಂದ ಯದುಕುಲವು, ಈಗಾಗಲೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವದು, ಇನ್ನೂ ಶ್ರೀ, ಕೀರ್ತಿ, ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಜನರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಅಯಂ ಚಾಸ್ಯಾಗ್ರಜಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ರಾಮಃ ಕಮಲಲೋಚನಃ । ಪ್ರಲಮ್ಬೋ ನಿಹತೋ ಯೇನ ವತ್ಸಕೋ ಯೇ ಬಕಾದಯಃ

ಇವನ ಅಣ್ಣನಾದ ಶ್ರೀಮಂತನೂ, ಕಮಲನಯನನೂ ರಾಮನು; ಅವನೇ ಪ್ರಲಂಬ, ವತ್ಸಕ, ಬಕ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಜನೇಷ್ವೇವಂ ಬ್ರುವಾಣೇಷು ತೂರ್ಯೇಷು ನಿನದತ್ಸು ಚ । ಕೃಷ್ಣರಾಮೌ ಸಮಾಭಾಷ್ಯ ಚಾಣೂರೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್

ಜನರು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ವಾದ್ಯಗಳು ಮೊಳಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಚಾಣೂರನು ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಹೇ ನನ್ದಸೂನೋ ಹೇ ರಾಮ ಭವನ್ತೌ ವೀರಸಂಮತೌ । ನಿಯುದ್ಧಕುಶಲೌ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಜ್ಞಾಽಽಹೂತೌ ದಿದೃಕ್ಷುಣಾ

ನಂದನಂದನೆ, ರಾಮಾ, ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ವೀರರೆಂದು, ಕುಸ್ತಿ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತರೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೀರಿ; ರಾಜನು ನೋಡಲು ಆಸೆಪಟ್ಟು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಪ್ರಿಯಂ ರಾಜ್ಞಃ ಪ್ರಕುರ್ವತ್ಯಃ ಶ್ರೇಯೋ ವಿನ್ದನ್ತಿ ವೈ ಪ್ರಜಾಃ । ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ವಾಚಾ ವಿಪರೀತ ಮತೋಽನ್ಯಥಾ

ರಾಜನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದಾಗ, ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಕಲ್ಯಾಣ ಸಿಗುತ್ತದೆ — ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಕಾರ್ಯದಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದರೆ ಫಲವೂ ಬೇರೆ.

ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಮುದಿತಾ ಗೋಪಾ ವತ್ಸಪಾಲಾ ಯಥಾ ಸ್ಫುಟಮ್ । ವನೇಷು ಮಲ್ಲಯುದ್ಧೇನ ಕ್ರೀಡನ್ತಶ್ಚಾರಯನ್ತಿ ಗಾಃ

ಗೋಪರು, ಹಸುಗಾರರು ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕುಸ್ತಿ ಆಡುತ್ತಾ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.