ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ತತಃ ಪೌರಾನ್ ಪೃಚ್ಛಮಾನೋ ಧನುಷಃ ಸ್ಥಾನಮಚ್ಯುತಃ । ತಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ದದೃಶೇ ಧನುರೈನ್ದ್ರಂ ಇವಾದ್‍ಭುತಮ್

ನಂತರ ಅಚ್ಯುತನು ಪೌರರನ್ನು ಧನುಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಇಂದ್ರನ ಧನುಸ್ಸಿನಂತೆ ಅದ್ಭುತವಾದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕಂಡನು.

ಪುರುಷೈರ್ಬಹುಭಿರ್ಗುಪ್ತಂ ಅರ್ಚಿತಂ ಪರಮರ್ದ್ಧಿಮತ್ । ವಾರ್ಯಮಾಣೋ ನೃಭಿಃ ಕೃಷ್ಣಃ ಪ್ರಸಹ್ಯ ಧನುರಾದದೇ

ಅದು ಅನೇಕ ಜನರಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಮಹಾ ವೈಭವದಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ರಕ್ಷಕರು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕೃಷ್ಣನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತಿದನು.

( ವಂಶಸ್ಥಾ ) ಕರೇಣ ವಾಮೇನ ಸಲೀಲಮುದ್‌ಧೃತಂ ಸಜ್ಯಂ ಚ ಕೃತ್ವಾ ನಿಮಿಷೇಣ ಪಶ್ಯತಾಮ್ । ನೃಣಾಂ ವಿಕೃಷ್ಯ ಪ್ರಬಭಞ್ಜ ಮಧ್ಯತೋ ಯಥೇಕ್ಷುದಣ್ಡಂ ಮದಕರ್ಯುರುಕ್ರಮಃ

ಕೃಷ್ಣನು ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಎತ್ತಿ, ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಅದನ್ನು ಹಾರವಿಟ್ಟು, ಬಲದಿಂದ ಹಿಂಡಿದನು. ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಡೆದನು, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕಬ್ಬಿನಕೋಲು ಮುರಿಯುವ ಆನೆಯಂತೆ.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಧನುಷೋ ಭಜ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಶಬ್ದಃ ಖಂ ರೋದಸೀ ದಿಶಃ । ಪೂರಯಾಮಾಸ ಯಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಕಂಸಸ್ತ್ರಾಸಮುಪಾಗಮತ್

ಆ ಧನುಸ್ಸು ಮುರಿಯುವ ಶಬ್ದವು ಆಕಾಶ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿತು. ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ ಕಂಸನು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದನು.

ತದ್ ರಕ್ಷಿಣಃ ಸಾನುಚರಂ ಕುಪಿತಾ ಆತತಾಯಿನಃ । ಗೃಹೀತುಕಾಮಾ ಆವವ್ರುಃ ಗೃಹ್ಯತಾಂ ವಧ್ಯತಾಮಿತಿ

ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ರಕ್ಷಕರು ತಮ್ಮ ಸಹಾಯಕರೊಂದಿಗೆ, ಹಿಂಸಕವಾಗಿ, ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು, 'ಹಿಡಿಯಿರಿ! ಕೊಲ್ಲಿರಿ!' ಎಂದು ಕೂಗಿ ಅವನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದರು.

ಅಥ ತಾನ್ ದುರಭಿಪ್ರಾಯಾನ್ ವಿಲೋಕ್ಯ ಬಲಕೇಶವೌ । ಕ್ರುದ್ಧೌ ಧನ್ವನ ಆದಾಯ ಶಕಲೇ ತಾಂಶ್ಚ ಜಘ್ನತುಃ

ಅವರ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ ಇಬ್ಬರೂ ಕೋಪಗೊಂಡರು. ಅವರು ಧನುಸ್ಸಿನ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಆ ದುಷ್ಟರನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೊಂದರು.

ಬಲಂ ಚ ಕಂಸಪ್ರಹಿತಂ ಹತ್ವಾ ಶಾಲಾಮುಖಾತ್ತತಃ । ನಿಷ್ಕ್ರಮ್ಯ ಚೇರತುರ್ಹೃಷ್ಟೌ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಪುರಸಮ್ಪದಃ

ಕಂಸನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸಭಾಭವನದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ನಗರದಲ್ಲಿ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸಿದರು.

ತಯೋಸ್ತದದ್‍ಭುತಂ ವೀರ್ಯಂ ನಿಶಾಮ್ಯ ಪುರವಾಸಿನಃ । ತೇಜಃ ಪ್ರಾಗಲ್ಭ್ಯಂ ರೂಪಂ ಚ ಮೇನಿರೇ ವಿಬುಧೋತ್ತಮೌ

ನಗರದ ಜನರು ಅವರ ಅದ್ಭುತ ಶೌರ್ಯ, ಪ್ರಕಾಶ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ, ಇವರಿಬ್ಬರನ್ನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.

ತಯೋರ್ವಿಚರತೋಃ ಸ್ವೈರಂ ಆದಿತ್ಯೋಽಸ್ತಮುಪೇಯಿವಾನ್ । ಕೃಷ್ಣರಾಮೌ ವೃತೌ ಗೋಪೈಃ ಪುರಾಚ್ಛಕಟಮೀಯತುಃ

ಅವರಿಬ್ಬರು ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸಿದನು. ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮ, ಗೋಪರೊಂದಿಗೆ ನಗರದಿಂದ ತಮ್ಮ ಗಾಡಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಗೋಪ್ಯೋ ಮುಕುನ್ದವಿಗಮೇ ವಿರಹಾತುರಾ ಯಾ ಆಶಾಸತಾಶಿಷ ಋತಾ ಮಧುಪುರ್ಯಭೂವನ್ । ಸಂಪಶ್ಯತಾಂ ಪುರುಷಭೂಷಣಗಾತ್ರಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಹಿತ್ವೇತರಾನ್ ನು ಭಜತಶ್ಚಕಮೇಽಯನಂ ಶ್ರೀಃ

ಮತುರೆಗೆ ಹೋದ ಮುಕುಂದನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಗೋಪಿಯರು ವಿಯೋಗದಿಂದ ದುಃಖಿತರಾಗಿ, ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ಕೋರಿದರು. ಪುರುಷರಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿ ಇತರರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವನನ್ನೇ ಆರಾಧಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದರು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಅವನಿಕ್ತಾಙ್‌ಘ್ರಿಯುಗಲೌ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಕ್ಷೀರೋಪಸೇಚನಮ್ । ಊಷತುಸ್ತಾಂ ಸುಖಂ ರಾತ್ರಿಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಕಂಸಚಿಕೀರ್ಷಿತಮ್

ಅವರಿಬ್ಬರು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆಸಿ, ಹಾಲು ಬೆರೆಸಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿಂದ ನಂತರ, ಕಂಸನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಆ ರಾತ್ರಿ ಸುಖವಾಗಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದರು.

ಕಂಸಸ್ತು ಧನುಷೋ ಭಙ್‌ಗಂ ರಕ್ಷಿಣಾಂ ಸ್ವಬಲಸ್ಯ ಚ । ವಧಂ ನಿಶಮ್ಯ ಗೋವಿನ್ದ ರಾಮವಿಕ್ರೀಡಿತಂ ಪರಮ್

ಕಂಸನು ಧನುಸ್ಸು ಮುರಿದುದು, ತನ್ನ ರಕ್ಷಕರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದುದು ಮತ್ತು ಗೋವಿಂದ ಹಾಗೂ ರಾಮನ ಅದ್ಭುತ ಕ್ರೀಡೆಗಳ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ತುಂಬಾ ಆತಂಕಗೊಂಡನು.

ದೀರ್ಘಪ್ರಜಾಗರೋ ಭೀತೋ ದುರ್ನಿಮಿತ್ತಾನಿ ದುರ್ಮತಿಃ । ಬಹೂನ್ಯಚಷ್ಟೋಭಯಥಾ ಮೃತ್ಯೋರ್ದೌತ್ಯಕರಾಣಿ ಚ

ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಕೆಟ್ಟ ಸೂಚನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಭಯದಿಂದ ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲದೆ, ನಿಜವಾದ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪಿತವಾದ ಅನೇಕ ಮರಣದ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಅದರ್ಶನಂ ಸ್ವಶಿರಸಃ ಪ್ರತಿರೂಪೇ ಚ ಸತ್ಯಪಿ । ಅಸತ್ಯಪಿ ದ್ವಿತೀಯೇ ಚ ದ್ವೈರೂಪ್ಯಂ ಜ್ಯೋತಿಷಾಂ ತಥಾ

ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಲೆ ಕಾಣದೆ ಹೋದಂತೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಎರಡು ತಲೆಗಳು ಕಂಡಂತೆ, ಹೀಗೆಯೇ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಿಚಿತ್ರತೆ ಕಂಡಿತು.

ಛಿದ್ರಪ್ರತೀತಿಶ್ಛಾಯಾಯಾಂ ಪ್ರಾಣಘೋಷಾನುಪಶ್ರುತಿಃ । ಸ್ವರ್ಣಪ್ರತೀತಿರ್ವೃಕ್ಷೇಷು ಸ್ವಪದಾನಾಮದರ್ಶನಮ್

ಅವನ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಬಿಡಿ ಭಾಗಗಳು ಕಂಡವು, ತನ್ನ ಉಸಿರಿನ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಲಿಲ್ಲ, ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ ಕಾಣಿಸಿದಂತೆ, ತನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಗುರುತು ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಸ್ವಪ್ನೇ ಪ್ರೇತಪರಿಷ್ವಙ್‌ಗಃ ಖರಯಾನಂ ವಿಷಾದನಮ್ । ಯಾಯಾನ್ನಲದಮಾಲ್ಯೇಕಃ ತೈಲಾಭ್ಯಕ್ತೋ ದಿಗಮ್ಬರಃ

ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ಸತ್ತವರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಂತೆ, ಕತ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಹೋದಂತೆ, ದುಃಖಗೊಂಡಂತೆ, ನಲದ ಹೂಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದಂತೆ, ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಂತೆ, ಬಟ್ಟೆಯಿಲ್ಲದೆ ತಿರುಗಿದಂತೆ ಕಂಡಿತು.

ಅನ್ಯಾನಿ ಚೇತ್ಥಂ ಭೂತಾನಿ ಸ್ವಪ್ನಜಾಗರಿತಾನಿ ಚ । ಪಶ್ಯನ್ ಮರಣಸನ್ತ್ರಸ್ತೋ ನಿದ್ರಾಂ ಲೇಭೇ ನ ಚಿನ್ತಯಾ

ಹೀಗೆ ಕನಸು ಮತ್ತು ಜಾಗೃತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಇಂತಹ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಮರಣ ಭಯದಿಂದ ಕಂಸನಿಗೆ ನಿದ್ರೆ ಬಾರದಂತೆ, ಮನಸ್ಸು ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.

ವ್ಯುಷ್ಟಾಯಾಂ ನಿಶಿ ಕೌರವ್ಯ ಸೂರ್ಯೇ ಚಾದ್‍ಭ್ಯಃ ಸಮುತ್ಥಿತೇ । ಕಾರಯಾಮಾಸ ವೈ ಕಂಸೋ ಮಲ್ಲಕ್ರೀಡಾಮಹೋತ್ಸವಮ್

ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿದು, ಸೂರ್ಯನು ಉದಯವಾದಾಗ, ಕಂಸನು ದೊಡ್ಡ ಮಲ್ಲಯುದ್ಧ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿದನು.

ಆನರ್ಚುಃ ಪುರುಷಾ ರಙ್‌ಗಂ ತೂರ್ಯಭೇರ್ಯಶ್ಚ ಜಘ್ನಿರೇ । ಮಞ್ಚಾಶ್ಚಾಲಙ್‌ಕೃತಾಃ ಸ್ರಗ್ಭಿಃ ಪತಾಕಾಚೈಲತೋರಣೈಃ

ಅಂಗಣದಲ್ಲಿ ಜನರು ಅಲಂಕರಿಸಿದರು, ತೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಡೊಳ್ಳುಗಳ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಬಂತು, ವೇದಿಕೆಗಳು ಹೂಮಾಲೆ, ಧ್ವಜ, ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ತೋರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.

ತೇಷು ಪೌರಾ ಜಾನಪದಾ ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಷತ್ರಪುರೋಗಮಾಃ । ಯಥೋಪಜೋಷಂ ವಿವಿಶೂ ರಾಜಾನಶ್ಚ ಕೃತಾಸನಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ನಗರವಾಸಿಗಳು, ಹಳ್ಳಿಗರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಮುಖಂಡರು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಒಳಬಂದರು. ರಾಜರು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು.

ಕಂಸಃ ಪರಿವೃತೋಽಮಾತ್ಯೈ ರಾಜಮಞ್ಚ ಉಪಾವಿಶತ್ । ಮಣ್ಡಲೇಶ್ವರಮಧ್ಯಸ್ಥೋ ಹೃದಯೇನ ವಿದೂಯತಾ

ಅಮಾತ್ಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಕಂಸನು, ಪ್ರಾಂತದ ರಾಜರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ರಾಜಮಂಚದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಯದಿಂದ ಕಲುಷಿತನಾಗಿದ್ದನು.

ವಾದ್ಯಮಾನೇಸು ತೂರ್ಯೇಷು ಮಲ್ಲತಾಲೋತ್ತರೇಷು ಚ । ಮಲ್ಲಾಃ ಸ್ವಲಙ್‌ಕೃತಾಃ ದೃಪ್ತಾಃ ಸೋಪಾಧ್ಯಾಯಾಃ ಸಮಾವಿಶನ್

ತೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಡೊಳ್ಳುಗಳ ಶಬ್ದದ ನಡುವೆ, ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಹೆಮ್ಮೆಯ ಮಲ್ಲರು ತಮ್ಮ ಗುರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಳಬಂದರು.

ಚಾಣೂರೋ ಮುಷ್ಟಿಕಃ ಕೂತಃ ಶಲಸ್ತೋಶಲ ಏವ ಚ । ತ ಆಸೇದುರುಪಸ್ಥಾನಂ ವಲ್ಗುವಾದ್ಯಪ್ರಹರ್ಷಿತಾಃ

ಚಾಣೂರ, ಮುಷ್ಟಿಕ, ಕೂಟ, ಶಾಲ ಮತ್ತು ತೋಷಲ ಎಂಬ ಮಲ್ಲರು, ಮಧುರವಾದ ಸಂಗೀತದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ವೇದಿಕೆಯತ್ತ ಬಂದರು.

ನನ್ದಗೋಪಾದಯೋ ಗೋಪಾ ಭೋಜರಾಜಸಮಾಹುತಾಃ । ನಿವೇದಿತೋಪಾಯನಾಸ್ತೇ ಏಕಸ್ಮಿನ್ ಮಞ್ಚ ಆವಿಶನ್

ನಂದನು ಮತ್ತು ಇತರ ಗೋಪರು, ಭೋಜರಾಜನ ಆಮಂತ್ರಣದಂತೆ, ತಮ್ಮ ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದು ವೇದಿಕೆಗೆ ಹತ್ತಿದರು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಪೂರ್ವಾರ್ಧೇ ಮಲ್ಲರಙೋಪವರ್ಣನಂ ನಾಮ ದ್ವಿಚತ್ವಾರಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇಂತಿ ಮಹಾಪುರಾಣವಾದ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ಹತ್ತನೇ ಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲ ಭಾಗದಲ್ಲಿ 'ಮಲ್ಲರಂಗದ ವರ್ಣನೆ' ಎಂಬ ಐಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು.

ಕುವಲಯಾಪೀಡವಧಃ; ಭಗವತೋ ಮಲ್ಲಶಾಖಾಯಾಂ ಪ್ರವೇಶಃ; ಚಾಣೂರೇಣಸಹ ಸಂವಾದಶ್ಚ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಅಥ ಕೃಷ್ಣಶ್ಚ ರಾಮಶ್ಚ ಕೃತಶೌಚೌ ಪರನ್ತಪ । ಮಲ್ಲದುನ್ದುಭಿನಿರ್ಘೋಷಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ದ್ರಷ್ಟುಮುಪೇಯತುಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವವನೇ, ಆಗ ಕೃಷ್ಣನೂ ಬಲರಾಮನೂ ಶುದ್ಧತೆ ಪಾಲಿಸಿ, ಮಲ್ಲರಂಗದಲ್ಲಿ ಬಾರುವ ಡೊಳ್ಳಿನ ಘೋಷವನ್ನು ಕೇಳಿ, ನೋಡಲು ಬಂದರು.

ರಙ್‌ಗದ್ವಾರಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ತಸ್ಮಿನ್ ನಾಗಮವಸ್ಥಿತಮ್ । ಅಪಶ್ಯತ್ಕುವಲಯಾಪೀಡಂ ಕೃಷ್ಣೋಽಮ್ಬಷ್ಠಪ್ರಚೋದಿತಮ್

ಅವರು ರಂಗದ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಬಂದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು ಅಲ್ಲಿ ಆನೆಗಾರನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ ಕುವಲಯಾಪೀಡ ಎಂಬ ಆನೆ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು.

ಬದ್ಧ್ವಾ ಪರಿಕರಂ ಶೌರಿಃ ಸಮುಹ್ಯ ಕುಟಿಲಾಲಕಾನ್ । ಉವಾಚ ಹಸ್ತಿಪಂ ವಾಚಾ ಮೇಘನಾದಗಭೀರಯಾ

ಶೌರಿಯು ತನ್ನ ಕಟಿಬಂಧವನ್ನು ಬಿಗಿದು, ಕೂದಲನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿ, ಗರ್ಜನೆಯಂತಿರುವ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಆನೆಗಾರನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಅಮ್ಬಷ್ಠಾಮ್ಬಷ್ಠ ಮಾರ್ಗಂ ನೌ ದೇಹ್ಯಪಕ್ರಮ ಮಾ ಚಿರಮ್ । ನೋ ಚೇತ್ಸಕುಞ್ಜರಂ ತ್ವಾದ್ಯ ನಯಾಮಿ ಯಮಸಾದನಮ್

ಓ ಆನೆಗಾರ, ನಮಗೆ ದಾರಿ ಬಿಡು, ಸಮಯ ಹಾಳು ಮಾಡಬೇಡ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ನಿನ್ನನ್ನೂ ಆ ಆನೆಯನ್ನು ಕೂಡ ನಾನು ಇಂದು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳಿಸುತ್ತೇನೆ.