ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಕಾ ತ್ವಂ ವರೋರ್ವೇತದು ಹಾನುಲೇಪನಂ ಕಸ್ಯಾಙ್‌ಗನೇ ವಾ ಕಥಯಸ್ವ ಸಾಧು ನಃ । ದೇಹ್ಯಾವಯೋರಙ್‌ಗವಿಲೇಪಮುತ್ತಮಂ ಶ್ರೇಯಃ ತತಸ್ತೇ ನ ಚಿರಾದ್ ಭವಿಷ್ಯತಿ

ನೀನು ಯಾರು, ಸುಂದರಿಯೇ? ಈ ಸುಗಂಧದ ಲೇಪನವೇನು? ನೀನು ಯಾರ ಮನೆದಾಸಿ? ದಯವಿಟ್ಟು ನಮಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳು. ನಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕೆ ಈ ಉತ್ತಮ ಲೇಪನವನ್ನು ಹಚ್ಚು; ಇದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಭಾಗ್ಯ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

ಸೈರನ್ಧ್ರಿ ಉವಾಚ - ದಾಸ್ಯಸ್ಮ್ಯಹಂ ಸುನ್ದರ ಕಂಸಸಮ್ಮತಾ ತ್ರಿವಕ್ರನಾಮಾ ಹ್ಯನುಲೇಪಕರ್ಮಣಿ । ಮದ್‍ಭಾವಿತಂ ಭೋಜಪತೇರತಿಪ್ರಿಯಂ ವಿನಾ ಯುವಾಂ ಕೋಽನ್ಯತಮಸ್ತದರ್ಹತಿ

ಸೈರಂಧ್ರಿ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: ಸುಂದರನೇ, ನಾನು ಕಂಸನಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿನ ದಾಸಿ, ನನ್ನ ಹೆಸರು ತ್ರಿವಕ್ರಾ. ನಾನು ಲೇಪನ ತಯಾರಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ತಯಾರಾದ ಲೇಪನ ಭೋಜರಾಜನಿಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯವಾದುದು. ನೀವು ಇಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ಯಾರು ಅರ್ಹರು?

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ರೂಪಪೇಶಲಮಾಧುರ್ಯ ಹಸಿತಾಲಾಪವೀಕ್ಷಿತೈಃ । ಧರ್ಷಿತಾತ್ಮಾ ದದೌ ಸಾನ್ದ್ರಂ ಉಭಯೋರನುಲೇಪನಮ್

ಅವರ ಸೌಂದರ್ಯ, ಮಧುರತೆ, ನಗುವು, ಮಾತು ಮತ್ತು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸು ಆಕರ್ಷಿತವಾಯಿತು. ಅವಳು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಗಾಢವಾದ ಲೇಪನವನ್ನು ಹಚ್ಚಿದಳು.

ತತಸ್ತಾವಙ್‌ಗರಾಗೇಣ ಸ್ವವರ್ಣೇತರಶೋಭಿನಾ । ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಪರಭಾಗೇನ ಶುಶುಭಾತೇಽನುರಞ್ಜಿತೌ

ಆ ಲೇಪನದಿಂದ ಅವರ ದೇಹಗಳು ಬೇರೆ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಮತ್ತಷ್ಟು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು; ಹೀಗಾಗಿ ಅವರ ರೂಪ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮನಮೋಹಕವಾಯಿತು.

ಪ್ರಸನ್ನೋ ಭಗವಾನ್ ಕುಬ್ಜಾಂ ತ್ರಿವಕ್ರಾಂ ರುಚಿರಾನನಾಮ್ । ಋಜ್ವೀಂ ಕರ್ತುಂ ಮನಶ್ಚಕ್ರೇ ದರ್ಶಯನ್ ದರ್ಶನೇ ಫಲಮ್

ಭಗವಂತನು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಸುಂದರಮುಖದ ಕುಬ್ಜೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು, ತನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ಫಲವನ್ನು ತೋರಿಸುವಂತೆ.

ಪದ್‍ಭ್ಯಾಮಾಕ್ರಮ್ಯ ಪ್ರಪದೇ ದ್ರ್ಯಙ್‌ಗುಲ್ಯುತ್ತಾನ ಪಾಣಿನಾ । ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಚಿಬುಕೇಽಧ್ಯಾತ್ಮಂ ಉದನೀನಮದಚ್ಯುತಃ

ಅಚ್ಯುತನು ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಅವಳ ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಕೈಯ ಬೆರಳಿನಿಂದ ಅವಳ ಮೊದಲು ಎತ್ತಿ, ಅವಳ ಮುಖವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವಳ ದೇಹವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಎಳೆದನು.

ಸಾ ತದರ್ಜುಸಮಾನಾಙ್‌ಗೀ ಬೃಹಚ್ಛ್ರೋಣಿಪಯೋಧರಾ । ಮುಕುನ್ದಸ್ಪರ್ಶನಾತ್ ಸದ್ಯೋ ಬಭೂವ ಪ್ರಮದೋತ್ತಮಾ

ಮುಕುಂದನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಆಕೆ ನೇರವಾದ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ವಿಶಾಲವಾದ ನಿತಂಬ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣವಾದ ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಳು.

ತತೋ ರೂಪಗುಣೌದಾರ್ಯ ಸಂಪನ್ನಾ ಪ್ರಾಹ ಕೇಶವಮ್ । ಉತ್ತರೀಯಾನ್ ತಮಕೃಷ್ಯ ಸ್ಮಯನ್ತೀ ಜಾತಹೃಚ್ಛಯಾ

ಆಕೆ ರೂಪ, ಗುಣ ಮತ್ತು ಉದಾರತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದವಳಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲಂಗಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ನಗುತ್ತಾ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಕೇಶವನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದಳು.

ಏಹಿ ವೀರ ಗೃಹಂ ಯಾಮೋ ನ ತ್ವಾಂ ತ್ಯಕ್ತುಮಿಹೋತ್ಸಹೇ । ತ್ವಯೋನ್ಮಥಿತಚಿತ್ತಾಯಾಃ ಪ್ರಸೀದ ಪುರುಷರ್ಷಭ

ವೀರನೇ, ಬನ್ನಿ, ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ; ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನೀನು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಕಾಡಿದ್ದೀಯೆ—ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹವಿರಲಿ.

ಏವಂ ಸ್ತ್ರಿಯಾ ಯಾಚ್ಯಮಾನಃ ಕೃಷ್ಣೋ ರಾಮಸ್ಯ ಪಶ್ಯತಃ । ಮುಖಂ ವೀಕ್ಷ್ಯಾನುಗಾನಾಂ ಚ ಪ್ರಹಸನ್ ತಾಮುವಾಚ ಹ

ಹೀಗೆ ಆ ಮಹಿಳೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡಾಗ, ರಾಮನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಕೂಡಿದ್ದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು ನಗುತ್ತಾ ಅವಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಏಷ್ಯಾಮಿ ತೇ ಗೃಹಂ ಸುಭ್ರು ಪುಂಸಾಮಾಧಿವಿಕರ್ಶನಮ್ । ಸಾಧಿತಾರ್ಥೋಽಗೃಹಾಣಾಂ ನಃ ಪಾನ್ಥಾನಾಂ ತ್ವಂ ಪರಾಯಣಮ್

ಸುಂದರ ಭ್ರುವಳೇ, ಪುರುಷರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆಯುವವಳೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರುವೆನು. ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ನಾವು ಸಂಚಾರಿ ಜನರಿಗೆ ನೀನು ಆಶ್ರಯವಾಗುವೆ.

ವಿಸೃಜ್ಯ ಮಾಧ್ವ್ಯಾ ವಾಣ್ಯಾ ತಾಂ ವ್ರಜನ್ ಮಾರ್ಗೇ ವಣಿಕ್ಪಥೈಃ । ನಾನೋಪಾಯನತಾಮ್ಬೂಲ ಸ್ರಗ್ಗನ್ಧೈಃ ಸಾಗ್ರಜೋಽರ್ಚಿತಃ

ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿ, ಕೃಷ್ಣನು ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದನು. ಜನರು ವಿವಿಧ ಉಡುಗೊರೆಗಳು, ಪಾನಸುಪಾರಿ, ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.

ತದ್ದರ್ಶನಸ್ಮರಕ್ಷೋಭಾದ್ ಆತ್ಮಾನಂ ನಾವಿದನ್ ಸ್ತ್ರಿಯಃ । ವಿಸ್ರಸ್ತವಾಸಃಕಬರ ವಲಯಾ ಲೇಖ್ಯಮೂರ್ತಯಃ

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ನೆನೆದು, ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು; ಅವರ ಬಟ್ಟೆ, ಕೂದಲು, ವಾಳುಗಳು ಜಾರಿಹೋದವು, ಅವರು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಸಿದವರಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದರು.

ತತಃ ಪೌರಾನ್ ಪೃಚ್ಛಮಾನೋ ಧನುಷಃ ಸ್ಥಾನಮಚ್ಯುತಃ । ತಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ದದೃಶೇ ಧನುರೈನ್ದ್ರಂ ಇವಾದ್‍ಭುತಮ್

ನಂತರ ಅಚ್ಯುತನು ಪೌರರನ್ನು ಧನುಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಇಂದ್ರನ ಧನುಸ್ಸಿನಂತೆ ಅದ್ಭುತವಾದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕಂಡನು.

ಪುರುಷೈರ್ಬಹುಭಿರ್ಗುಪ್ತಂ ಅರ್ಚಿತಂ ಪರಮರ್ದ್ಧಿಮತ್ । ವಾರ್ಯಮಾಣೋ ನೃಭಿಃ ಕೃಷ್ಣಃ ಪ್ರಸಹ್ಯ ಧನುರಾದದೇ

ಅದು ಅನೇಕ ಜನರಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಮಹಾ ವೈಭವದಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ರಕ್ಷಕರು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕೃಷ್ಣನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತಿದನು.

( ವಂಶಸ್ಥಾ ) ಕರೇಣ ವಾಮೇನ ಸಲೀಲಮುದ್‌ಧೃತಂ ಸಜ್ಯಂ ಚ ಕೃತ್ವಾ ನಿಮಿಷೇಣ ಪಶ್ಯತಾಮ್ । ನೃಣಾಂ ವಿಕೃಷ್ಯ ಪ್ರಬಭಞ್ಜ ಮಧ್ಯತೋ ಯಥೇಕ್ಷುದಣ್ಡಂ ಮದಕರ್ಯುರುಕ್ರಮಃ

ಕೃಷ್ಣನು ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಎತ್ತಿ, ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಅದನ್ನು ಹಾರವಿಟ್ಟು, ಬಲದಿಂದ ಹಿಂಡಿದನು. ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಡೆದನು, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕಬ್ಬಿನಕೋಲು ಮುರಿಯುವ ಆನೆಯಂತೆ.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಧನುಷೋ ಭಜ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಶಬ್ದಃ ಖಂ ರೋದಸೀ ದಿಶಃ । ಪೂರಯಾಮಾಸ ಯಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಕಂಸಸ್ತ್ರಾಸಮುಪಾಗಮತ್

ಆ ಧನುಸ್ಸು ಮುರಿಯುವ ಶಬ್ದವು ಆಕಾಶ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿತು. ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ ಕಂಸನು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದನು.

ತದ್ ರಕ್ಷಿಣಃ ಸಾನುಚರಂ ಕುಪಿತಾ ಆತತಾಯಿನಃ । ಗೃಹೀತುಕಾಮಾ ಆವವ್ರುಃ ಗೃಹ್ಯತಾಂ ವಧ್ಯತಾಮಿತಿ

ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ರಕ್ಷಕರು ತಮ್ಮ ಸಹಾಯಕರೊಂದಿಗೆ, ಹಿಂಸಕವಾಗಿ, ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು, 'ಹಿಡಿಯಿರಿ! ಕೊಲ್ಲಿರಿ!' ಎಂದು ಕೂಗಿ ಅವನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದರು.

ಅಥ ತಾನ್ ದುರಭಿಪ್ರಾಯಾನ್ ವಿಲೋಕ್ಯ ಬಲಕೇಶವೌ । ಕ್ರುದ್ಧೌ ಧನ್ವನ ಆದಾಯ ಶಕಲೇ ತಾಂಶ್ಚ ಜಘ್ನತುಃ

ಅವರ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ ಇಬ್ಬರೂ ಕೋಪಗೊಂಡರು. ಅವರು ಧನುಸ್ಸಿನ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಆ ದುಷ್ಟರನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೊಂದರು.

ಬಲಂ ಚ ಕಂಸಪ್ರಹಿತಂ ಹತ್ವಾ ಶಾಲಾಮುಖಾತ್ತತಃ । ನಿಷ್ಕ್ರಮ್ಯ ಚೇರತುರ್ಹೃಷ್ಟೌ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಪುರಸಮ್ಪದಃ

ಕಂಸನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸಭಾಭವನದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ನಗರದಲ್ಲಿ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸಿದರು.

ತಯೋಸ್ತದದ್‍ಭುತಂ ವೀರ್ಯಂ ನಿಶಾಮ್ಯ ಪುರವಾಸಿನಃ । ತೇಜಃ ಪ್ರಾಗಲ್ಭ್ಯಂ ರೂಪಂ ಚ ಮೇನಿರೇ ವಿಬುಧೋತ್ತಮೌ

ನಗರದ ಜನರು ಅವರ ಅದ್ಭುತ ಶೌರ್ಯ, ಪ್ರಕಾಶ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ, ಇವರಿಬ್ಬರನ್ನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.

ತಯೋರ್ವಿಚರತೋಃ ಸ್ವೈರಂ ಆದಿತ್ಯೋಽಸ್ತಮುಪೇಯಿವಾನ್ । ಕೃಷ್ಣರಾಮೌ ವೃತೌ ಗೋಪೈಃ ಪುರಾಚ್ಛಕಟಮೀಯತುಃ

ಅವರಿಬ್ಬರು ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸಿದನು. ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮ, ಗೋಪರೊಂದಿಗೆ ನಗರದಿಂದ ತಮ್ಮ ಗಾಡಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಗೋಪ್ಯೋ ಮುಕುನ್ದವಿಗಮೇ ವಿರಹಾತುರಾ ಯಾ ಆಶಾಸತಾಶಿಷ ಋತಾ ಮಧುಪುರ್ಯಭೂವನ್ । ಸಂಪಶ್ಯತಾಂ ಪುರುಷಭೂಷಣಗಾತ್ರಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಹಿತ್ವೇತರಾನ್ ನು ಭಜತಶ್ಚಕಮೇಽಯನಂ ಶ್ರೀಃ

ಮತುರೆಗೆ ಹೋದ ಮುಕುಂದನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಗೋಪಿಯರು ವಿಯೋಗದಿಂದ ದುಃಖಿತರಾಗಿ, ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ಕೋರಿದರು. ಪುರುಷರಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿ ಇತರರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವನನ್ನೇ ಆರಾಧಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದರು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಅವನಿಕ್ತಾಙ್‌ಘ್ರಿಯುಗಲೌ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಕ್ಷೀರೋಪಸೇಚನಮ್ । ಊಷತುಸ್ತಾಂ ಸುಖಂ ರಾತ್ರಿಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಕಂಸಚಿಕೀರ್ಷಿತಮ್

ಅವರಿಬ್ಬರು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆಸಿ, ಹಾಲು ಬೆರೆಸಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿಂದ ನಂತರ, ಕಂಸನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಆ ರಾತ್ರಿ ಸುಖವಾಗಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದರು.

ಕಂಸಸ್ತು ಧನುಷೋ ಭಙ್‌ಗಂ ರಕ್ಷಿಣಾಂ ಸ್ವಬಲಸ್ಯ ಚ । ವಧಂ ನಿಶಮ್ಯ ಗೋವಿನ್ದ ರಾಮವಿಕ್ರೀಡಿತಂ ಪರಮ್

ಕಂಸನು ಧನುಸ್ಸು ಮುರಿದುದು, ತನ್ನ ರಕ್ಷಕರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದುದು ಮತ್ತು ಗೋವಿಂದ ಹಾಗೂ ರಾಮನ ಅದ್ಭುತ ಕ್ರೀಡೆಗಳ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ತುಂಬಾ ಆತಂಕಗೊಂಡನು.

ದೀರ್ಘಪ್ರಜಾಗರೋ ಭೀತೋ ದುರ್ನಿಮಿತ್ತಾನಿ ದುರ್ಮತಿಃ । ಬಹೂನ್ಯಚಷ್ಟೋಭಯಥಾ ಮೃತ್ಯೋರ್ದೌತ್ಯಕರಾಣಿ ಚ

ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಕೆಟ್ಟ ಸೂಚನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಭಯದಿಂದ ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲದೆ, ನಿಜವಾದ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪಿತವಾದ ಅನೇಕ ಮರಣದ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಅದರ್ಶನಂ ಸ್ವಶಿರಸಃ ಪ್ರತಿರೂಪೇ ಚ ಸತ್ಯಪಿ । ಅಸತ್ಯಪಿ ದ್ವಿತೀಯೇ ಚ ದ್ವೈರೂಪ್ಯಂ ಜ್ಯೋತಿಷಾಂ ತಥಾ

ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಲೆ ಕಾಣದೆ ಹೋದಂತೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಎರಡು ತಲೆಗಳು ಕಂಡಂತೆ, ಹೀಗೆಯೇ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಿಚಿತ್ರತೆ ಕಂಡಿತು.

ಛಿದ್ರಪ್ರತೀತಿಶ್ಛಾಯಾಯಾಂ ಪ್ರಾಣಘೋಷಾನುಪಶ್ರುತಿಃ । ಸ್ವರ್ಣಪ್ರತೀತಿರ್ವೃಕ್ಷೇಷು ಸ್ವಪದಾನಾಮದರ್ಶನಮ್

ಅವನ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಬಿಡಿ ಭಾಗಗಳು ಕಂಡವು, ತನ್ನ ಉಸಿರಿನ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಲಿಲ್ಲ, ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ ಕಾಣಿಸಿದಂತೆ, ತನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಗುರುತು ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಸ್ವಪ್ನೇ ಪ್ರೇತಪರಿಷ್ವಙ್‌ಗಃ ಖರಯಾನಂ ವಿಷಾದನಮ್ । ಯಾಯಾನ್ನಲದಮಾಲ್ಯೇಕಃ ತೈಲಾಭ್ಯಕ್ತೋ ದಿಗಮ್ಬರಃ

ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ಸತ್ತವರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಂತೆ, ಕತ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಹೋದಂತೆ, ದುಃಖಗೊಂಡಂತೆ, ನಲದ ಹೂಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದಂತೆ, ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಂತೆ, ಬಟ್ಟೆಯಿಲ್ಲದೆ ತಿರುಗಿದಂತೆ ಕಂಡಿತು.