ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ತಾವಜ್ಞಾಪಯತಂ ಭೃತ್ಯಂ ಕಿಮಹಂ ಕರವಾಣಿ ವಾಮ್ । ಪುಂಸೋಽತ್ಯನುಗ್ರಹೋ ಹ್ಯೇಷ ಭವದ್‌ಭಿಃ ಯನ್ನಿಯುಜ್ಯತೇ

ಈಗ ನಿಮ್ಮ ದಾಸನಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ—ನಾನು ನಿಮಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಲಿ? ನಿಮ್ಮಿಂದ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಸಿಗುವುದು ಮಾನವನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅನುಗ್ರಹ.

ಇತ್ಯಭಿಪ್ರೇತ್ಯ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಸುದಾಮಾ ಪ್ರೀತಮಾನಸಃ । ಶಸ್ತೈಃ ಸುಗನ್ಧೈಃ ಕುಸುಮೈಂ ಮಾಲಾ ವಿರಚಿತಾ ದದೌ

ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸಿ, ಸುದಾಮನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸುಗಂಧದ ಸುಂದರ ಹೂಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

ತಾಭಿಃ ಸ್ವಲಙ್‌ಕೃತೌ ಪ್ರೀತೌ ಕೃಷ್ಣರಾಮೌ ಸಹಾನುಗೌ । ಪ್ರಣತಾಯ ಪ್ರಪನ್ನಾಯ ದದತುರ್ವರದೌ ವರಾನ್

ಆ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮರು ತಮ್ಮ ಜೊತೆಯವರೊಂದಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ಮತ್ತು ಶರಣಾದವನಿಗೆ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು.

ಸೋಽಪಿ ವವ್ರೇಽಚಲಾಂ ಭಕ್ತಿಂ ತಸ್ಮಿನ್ ಏವಾಖಿಲಾತ್ಮನಿ । ತದ್‍ಭಕ್ತೇಷು ಚ ಸೌಹಾರ್ದಂ ಭೂತೇಷು ಚ ದಯಾಂ ಪರಾಮ್

ಅವನು ಆ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕನಿಗೆ ಅಚಲ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು, ಅವನ ಭಕ್ತರೊಡನೆ ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಮ ದಯೆಯನ್ನು ವರವಾಗಿ ಕೇಳಿದನು.

ಇತಿ ತಸ್ಮೈ ವರಂ ದತ್ತ್ವಾ ಶ್ರಿಯಂ ಚಾನ್ವಯವರ್ಧಿನೀಮ್ । ಬಲಮಾಯುರ್ಯಶಃ ಕಾನ್ತಿಂ ನಿರ್ಜಗಾಮ ಸಹಾಗ್ರಜಃ

ಹೀಗೆ ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು, ಕುಲವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವ ಶ್ರೀಯನ್ನು, ಬಲ, ಆಯುಷ್ಯ, ಯಶಸ್ಸು, ಕಾಂತಿ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟು, ಭಗವಂತನು ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟರು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಪೂರ್ವಾರ್ಧೇ ಪುರಪ್ರವೇಶೋ ನಾಮ ಏಕಚತ್ವಾರಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಈ ರೀತಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ, ಪರಮಹಂಸರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ ಸಂಹಿತೆಯ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, 'ಪುರ ಪ್ರವೇಶ' ಎಂಬ ಒತ್ತತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ.

ಕುಬ್ಜಾಯಾಮನುಗ್ರಹಃ; ಧನುಷೋ ಭಙ್ಗಃ; ಮಲ್ಲಶಾಲಾಸಜ್ಜೀಕರಣಂ ಚ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಮಿಶ್ರ ) ಅಥ ವ್ರಜನ್ರಾಜಪಥೇನ ಮಾಧವಃ ಸ್ತ್ರಿಯಂ ಗೃಹೀತಾಙ್‌ಗವಿಲೇಪಭಾಜನಾಮ್ । ವಿಲೋಕ್ಯ ಕುಬ್ಜಾಂ ಯುವತೀಂ ವರಾನನಾಂ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಯಾನ್ತೀಂ ಪ್ರಹಸನ್ ರಸಪ್ರದಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ನಂತರ ಕುಬ್ಜೆಗೆ ಅನುಗ್ರಹ, ಧನುಸ್ಸು ಮುರಿಯುವುದು, ಮಲ್ಲಶಾಲೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುವುದು— ಹೀಗೆ, ಮಾಧವನು ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಸುಂದರಮುಖದ ಯುವತಿಯಾದ ಕುಬ್ಜೆ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಲೇಪನದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಗುತ್ತಾ ಆನಂದದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

ಕಾ ತ್ವಂ ವರೋರ್ವೇತದು ಹಾನುಲೇಪನಂ ಕಸ್ಯಾಙ್‌ಗನೇ ವಾ ಕಥಯಸ್ವ ಸಾಧು ನಃ । ದೇಹ್ಯಾವಯೋರಙ್‌ಗವಿಲೇಪಮುತ್ತಮಂ ಶ್ರೇಯಃ ತತಸ್ತೇ ನ ಚಿರಾದ್ ಭವಿಷ್ಯತಿ

ನೀನು ಯಾರು, ಸುಂದರಿಯೇ? ಈ ಸುಗಂಧದ ಲೇಪನವೇನು? ನೀನು ಯಾರ ಮನೆದಾಸಿ? ದಯವಿಟ್ಟು ನಮಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳು. ನಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕೆ ಈ ಉತ್ತಮ ಲೇಪನವನ್ನು ಹಚ್ಚು; ಇದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಭಾಗ್ಯ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

ಸೈರನ್ಧ್ರಿ ಉವಾಚ - ದಾಸ್ಯಸ್ಮ್ಯಹಂ ಸುನ್ದರ ಕಂಸಸಮ್ಮತಾ ತ್ರಿವಕ್ರನಾಮಾ ಹ್ಯನುಲೇಪಕರ್ಮಣಿ । ಮದ್‍ಭಾವಿತಂ ಭೋಜಪತೇರತಿಪ್ರಿಯಂ ವಿನಾ ಯುವಾಂ ಕೋಽನ್ಯತಮಸ್ತದರ್ಹತಿ

ಸೈರಂಧ್ರಿ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: ಸುಂದರನೇ, ನಾನು ಕಂಸನಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿನ ದಾಸಿ, ನನ್ನ ಹೆಸರು ತ್ರಿವಕ್ರಾ. ನಾನು ಲೇಪನ ತಯಾರಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ತಯಾರಾದ ಲೇಪನ ಭೋಜರಾಜನಿಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯವಾದುದು. ನೀವು ಇಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ಯಾರು ಅರ್ಹರು?

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ರೂಪಪೇಶಲಮಾಧುರ್ಯ ಹಸಿತಾಲಾಪವೀಕ್ಷಿತೈಃ । ಧರ್ಷಿತಾತ್ಮಾ ದದೌ ಸಾನ್ದ್ರಂ ಉಭಯೋರನುಲೇಪನಮ್

ಅವರ ಸೌಂದರ್ಯ, ಮಧುರತೆ, ನಗುವು, ಮಾತು ಮತ್ತು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸು ಆಕರ್ಷಿತವಾಯಿತು. ಅವಳು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಗಾಢವಾದ ಲೇಪನವನ್ನು ಹಚ್ಚಿದಳು.

ತತಸ್ತಾವಙ್‌ಗರಾಗೇಣ ಸ್ವವರ್ಣೇತರಶೋಭಿನಾ । ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಪರಭಾಗೇನ ಶುಶುಭಾತೇಽನುರಞ್ಜಿತೌ

ಆ ಲೇಪನದಿಂದ ಅವರ ದೇಹಗಳು ಬೇರೆ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಮತ್ತಷ್ಟು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು; ಹೀಗಾಗಿ ಅವರ ರೂಪ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮನಮೋಹಕವಾಯಿತು.

ಪ್ರಸನ್ನೋ ಭಗವಾನ್ ಕುಬ್ಜಾಂ ತ್ರಿವಕ್ರಾಂ ರುಚಿರಾನನಾಮ್ । ಋಜ್ವೀಂ ಕರ್ತುಂ ಮನಶ್ಚಕ್ರೇ ದರ್ಶಯನ್ ದರ್ಶನೇ ಫಲಮ್

ಭಗವಂತನು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಸುಂದರಮುಖದ ಕುಬ್ಜೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು, ತನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ಫಲವನ್ನು ತೋರಿಸುವಂತೆ.

ಪದ್‍ಭ್ಯಾಮಾಕ್ರಮ್ಯ ಪ್ರಪದೇ ದ್ರ್ಯಙ್‌ಗುಲ್ಯುತ್ತಾನ ಪಾಣಿನಾ । ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಚಿಬುಕೇಽಧ್ಯಾತ್ಮಂ ಉದನೀನಮದಚ್ಯುತಃ

ಅಚ್ಯುತನು ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಅವಳ ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಕೈಯ ಬೆರಳಿನಿಂದ ಅವಳ ಮೊದಲು ಎತ್ತಿ, ಅವಳ ಮುಖವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವಳ ದೇಹವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಎಳೆದನು.

ಸಾ ತದರ್ಜುಸಮಾನಾಙ್‌ಗೀ ಬೃಹಚ್ಛ್ರೋಣಿಪಯೋಧರಾ । ಮುಕುನ್ದಸ್ಪರ್ಶನಾತ್ ಸದ್ಯೋ ಬಭೂವ ಪ್ರಮದೋತ್ತಮಾ

ಮುಕುಂದನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಆಕೆ ನೇರವಾದ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ವಿಶಾಲವಾದ ನಿತಂಬ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣವಾದ ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಳು.

ತತೋ ರೂಪಗುಣೌದಾರ್ಯ ಸಂಪನ್ನಾ ಪ್ರಾಹ ಕೇಶವಮ್ । ಉತ್ತರೀಯಾನ್ ತಮಕೃಷ್ಯ ಸ್ಮಯನ್ತೀ ಜಾತಹೃಚ್ಛಯಾ

ಆಕೆ ರೂಪ, ಗುಣ ಮತ್ತು ಉದಾರತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದವಳಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲಂಗಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ನಗುತ್ತಾ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಕೇಶವನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದಳು.

ಏಹಿ ವೀರ ಗೃಹಂ ಯಾಮೋ ನ ತ್ವಾಂ ತ್ಯಕ್ತುಮಿಹೋತ್ಸಹೇ । ತ್ವಯೋನ್ಮಥಿತಚಿತ್ತಾಯಾಃ ಪ್ರಸೀದ ಪುರುಷರ್ಷಭ

ವೀರನೇ, ಬನ್ನಿ, ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ; ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನೀನು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಕಾಡಿದ್ದೀಯೆ—ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹವಿರಲಿ.

ಏವಂ ಸ್ತ್ರಿಯಾ ಯಾಚ್ಯಮಾನಃ ಕೃಷ್ಣೋ ರಾಮಸ್ಯ ಪಶ್ಯತಃ । ಮುಖಂ ವೀಕ್ಷ್ಯಾನುಗಾನಾಂ ಚ ಪ್ರಹಸನ್ ತಾಮುವಾಚ ಹ

ಹೀಗೆ ಆ ಮಹಿಳೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡಾಗ, ರಾಮನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಕೂಡಿದ್ದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು ನಗುತ್ತಾ ಅವಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಏಷ್ಯಾಮಿ ತೇ ಗೃಹಂ ಸುಭ್ರು ಪುಂಸಾಮಾಧಿವಿಕರ್ಶನಮ್ । ಸಾಧಿತಾರ್ಥೋಽಗೃಹಾಣಾಂ ನಃ ಪಾನ್ಥಾನಾಂ ತ್ವಂ ಪರಾಯಣಮ್

ಸುಂದರ ಭ್ರುವಳೇ, ಪುರುಷರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆಯುವವಳೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರುವೆನು. ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ನಾವು ಸಂಚಾರಿ ಜನರಿಗೆ ನೀನು ಆಶ್ರಯವಾಗುವೆ.

ವಿಸೃಜ್ಯ ಮಾಧ್ವ್ಯಾ ವಾಣ್ಯಾ ತಾಂ ವ್ರಜನ್ ಮಾರ್ಗೇ ವಣಿಕ್ಪಥೈಃ । ನಾನೋಪಾಯನತಾಮ್ಬೂಲ ಸ್ರಗ್ಗನ್ಧೈಃ ಸಾಗ್ರಜೋಽರ್ಚಿತಃ

ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿ, ಕೃಷ್ಣನು ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದನು. ಜನರು ವಿವಿಧ ಉಡುಗೊರೆಗಳು, ಪಾನಸುಪಾರಿ, ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.

ತದ್ದರ್ಶನಸ್ಮರಕ್ಷೋಭಾದ್ ಆತ್ಮಾನಂ ನಾವಿದನ್ ಸ್ತ್ರಿಯಃ । ವಿಸ್ರಸ್ತವಾಸಃಕಬರ ವಲಯಾ ಲೇಖ್ಯಮೂರ್ತಯಃ

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ನೆನೆದು, ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು; ಅವರ ಬಟ್ಟೆ, ಕೂದಲು, ವಾಳುಗಳು ಜಾರಿಹೋದವು, ಅವರು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಸಿದವರಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದರು.

ತತಃ ಪೌರಾನ್ ಪೃಚ್ಛಮಾನೋ ಧನುಷಃ ಸ್ಥಾನಮಚ್ಯುತಃ । ತಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ದದೃಶೇ ಧನುರೈನ್ದ್ರಂ ಇವಾದ್‍ಭುತಮ್

ನಂತರ ಅಚ್ಯುತನು ಪೌರರನ್ನು ಧನುಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಇಂದ್ರನ ಧನುಸ್ಸಿನಂತೆ ಅದ್ಭುತವಾದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕಂಡನು.

ಪುರುಷೈರ್ಬಹುಭಿರ್ಗುಪ್ತಂ ಅರ್ಚಿತಂ ಪರಮರ್ದ್ಧಿಮತ್ । ವಾರ್ಯಮಾಣೋ ನೃಭಿಃ ಕೃಷ್ಣಃ ಪ್ರಸಹ್ಯ ಧನುರಾದದೇ

ಅದು ಅನೇಕ ಜನರಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಮಹಾ ವೈಭವದಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ರಕ್ಷಕರು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕೃಷ್ಣನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತಿದನು.

( ವಂಶಸ್ಥಾ ) ಕರೇಣ ವಾಮೇನ ಸಲೀಲಮುದ್‌ಧೃತಂ ಸಜ್ಯಂ ಚ ಕೃತ್ವಾ ನಿಮಿಷೇಣ ಪಶ್ಯತಾಮ್ । ನೃಣಾಂ ವಿಕೃಷ್ಯ ಪ್ರಬಭಞ್ಜ ಮಧ್ಯತೋ ಯಥೇಕ್ಷುದಣ್ಡಂ ಮದಕರ್ಯುರುಕ್ರಮಃ

ಕೃಷ್ಣನು ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಎತ್ತಿ, ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಅದನ್ನು ಹಾರವಿಟ್ಟು, ಬಲದಿಂದ ಹಿಂಡಿದನು. ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಡೆದನು, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕಬ್ಬಿನಕೋಲು ಮುರಿಯುವ ಆನೆಯಂತೆ.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಧನುಷೋ ಭಜ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಶಬ್ದಃ ಖಂ ರೋದಸೀ ದಿಶಃ । ಪೂರಯಾಮಾಸ ಯಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಕಂಸಸ್ತ್ರಾಸಮುಪಾಗಮತ್

ಆ ಧನುಸ್ಸು ಮುರಿಯುವ ಶಬ್ದವು ಆಕಾಶ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿತು. ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ ಕಂಸನು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದನು.

ತದ್ ರಕ್ಷಿಣಃ ಸಾನುಚರಂ ಕುಪಿತಾ ಆತತಾಯಿನಃ । ಗೃಹೀತುಕಾಮಾ ಆವವ್ರುಃ ಗೃಹ್ಯತಾಂ ವಧ್ಯತಾಮಿತಿ

ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ರಕ್ಷಕರು ತಮ್ಮ ಸಹಾಯಕರೊಂದಿಗೆ, ಹಿಂಸಕವಾಗಿ, ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು, 'ಹಿಡಿಯಿರಿ! ಕೊಲ್ಲಿರಿ!' ಎಂದು ಕೂಗಿ ಅವನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದರು.

ಅಥ ತಾನ್ ದುರಭಿಪ್ರಾಯಾನ್ ವಿಲೋಕ್ಯ ಬಲಕೇಶವೌ । ಕ್ರುದ್ಧೌ ಧನ್ವನ ಆದಾಯ ಶಕಲೇ ತಾಂಶ್ಚ ಜಘ್ನತುಃ

ಅವರ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ ಇಬ್ಬರೂ ಕೋಪಗೊಂಡರು. ಅವರು ಧನುಸ್ಸಿನ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಆ ದುಷ್ಟರನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೊಂದರು.

ಬಲಂ ಚ ಕಂಸಪ್ರಹಿತಂ ಹತ್ವಾ ಶಾಲಾಮುಖಾತ್ತತಃ । ನಿಷ್ಕ್ರಮ್ಯ ಚೇರತುರ್ಹೃಷ್ಟೌ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಪುರಸಮ್ಪದಃ

ಕಂಸನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸಭಾಭವನದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ನಗರದಲ್ಲಿ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸಿದರು.

ತಯೋಸ್ತದದ್‍ಭುತಂ ವೀರ್ಯಂ ನಿಶಾಮ್ಯ ಪುರವಾಸಿನಃ । ತೇಜಃ ಪ್ರಾಗಲ್ಭ್ಯಂ ರೂಪಂ ಚ ಮೇನಿರೇ ವಿಬುಧೋತ್ತಮೌ

ನಗರದ ಜನರು ಅವರ ಅದ್ಭುತ ಶೌರ್ಯ, ಪ್ರಕಾಶ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ, ಇವರಿಬ್ಬರನ್ನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.

ತಯೋರ್ವಿಚರತೋಃ ಸ್ವೈರಂ ಆದಿತ್ಯೋಽಸ್ತಮುಪೇಯಿವಾನ್ । ಕೃಷ್ಣರಾಮೌ ವೃತೌ ಗೋಪೈಃ ಪುರಾಚ್ಛಕಟಮೀಯತುಃ

ಅವರಿಬ್ಬರು ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸಿದನು. ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮ, ಗೋಪರೊಂದಿಗೆ ನಗರದಿಂದ ತಮ್ಮ ಗಾಡಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.