ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಸ ಯಾಚಿತೋ ಭಗವತಾ ಪರಿಪೂರ್ಣೇನ ಸರ್ವತಃ । ಸಾಕ್ಷೇಪಂ ರುಷಿತಃ ಪ್ರಾಹ ಭೃತ್ಯೋ ರಾಜ್ಞಃ ಸುದುರ್ಮದಃ

ಭಗವಂತನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾದ ಅವನಿಗೆ, ರಾಜನ ಸೇವಕನು ಗರ್ವದಿಂದ, ಕೋಪದಿಂದ, ತಿರಸ್ಕಾರವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಈದೃಶಾನ್ಯೇವ ವಾಸಾಂಸೀ ನಿತ್ಯಂ ಗಿರಿವನೇಚರಾಃ । ಪರಿಧತ್ತ ಕಿಮುದ್‌ವೃತ್ತಾ ರಾಜದ್ರವ್ಯಾಣ್ಯಭೀಪ್ಸಥ

ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಕಾಡುಮಲೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ. ನೀವು ಹೀಗೆ ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ರಾಜನ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತೀರಿ?'

ಯಾತಾಶು ಬಾಲಿಶಾ ಮೈವಂ ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯಂ ಯದಿ ಜಿಜೀವೀಷಾ । ಬಧ್ನನ್ತಿ ಘ್ನನ್ತಿ ಲುಮ್ಪನ್ತಿ ದೃಪ್ತಂ ರಾಜಕುಲಾನಿ ವೈ

ನೀವು ಮಕ್ಕಳು, ಬೇಗ ಹೋಗಿ; ಬದುಕಬೇಕೆಂದಿದ್ದರೆ ಇಂತಹದನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ರಾಜಮನೆತನದವರು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಬಂಧಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾರೆ, ದೋಚುತ್ತಾರೆ.

ಏವಂ ವಿಕತ್ಥಮಾನಸ್ಯ ಕುಪಿತೋ ದೇವಕೀಸುತಃ । ರಜಕಸ್ಯ ಕರಾಗ್ರೇಣ ಶಿರಃ ಕಾಯಾದಪಾತಯತ್

ಹೀಗೆ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ದೇವಕಿಯ ಮಗನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಆ ರಜಕನ ತಲೆಯನ್ನು ದೇಹದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದನು.

ತಸ್ಯಾನುಜೀವಿನಃ ಸರ್ವೇ ವಾಸಃಕೋಶಾನ್ ವಿಸೃಜ್ಯ ವೈ । ದುದ್ರುವುಃ ಸರ್ವತೋ ಮಾರ್ಗಂ ವಾಸಾಂಸಿ ಜಗೃಹೇಽಚ್ಯುತಃ

ಅವನ ಸೇವಕರು ತಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಗುಡ್ಡೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿಹೋದರು; ಅಚ್ಯುತನು ಆ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ವಸಿತ್ವಾಽಽತ್ಮಪ್ರಿಯೇ ವಸ್ತ್ರೇ ಕೃಷ್ಣಃ ಸಙ್‌ಕರ್ಷಣಸ್ತಥಾ । ಶೇಷಾಣ್ಯಾದತ್ತ ಗೋಪೇಭ್ಯೋ ವಿಸೃಜ್ಯ ಭುವಿ ಕಾನಿಚಿತ್

ತಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡು, ಕೃಷ್ಣನು ಮತ್ತು ಸಂಕರ್ಷಣನು ಉಳಿದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಗೋಪ들에게 ಕೊಟ್ಟರು, ಕೆಲವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟರು.

ತತಸ್ತು ವಾಯಕಃ ಪ್ರೀತಃ ತಯೋರ್ವೇಷಮಕಲ್ಪಯತ್ । ವಿಚಿತ್ರವರ್ಣೈಶ್ಚೈಲೇಯೈಃ ಆಕಲ್ಪೈರನುರೂಪತಃ

ಆಮೇಲೆ ಒಬ್ಬ ನೆಯಗಾರಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇಬ್ಬರಿಗೆ ವಿವಿಧ ಬಣ್ಣದ, ಸೂಕ್ತವಾದ ವಿನ್ಯಾಸದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಕೊಟ್ಟನು.

ನಾನಾಲಕ್ಷಣವೇಷಾಭ್ಯಾಂ ಕೃಷ್ಣರಾಮೌ ವಿರೇಜತುಃ । ಸ್ವಲಙ್‌ಕೃತೌ ಬಾಲಗಜೌ ಪರ್ವಣೀವ ಸಿತೇತರೌ ತಸ್ಯ ಪ್ರಸನ್ನೋ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಾದಾತ್ ಸಾರೂಪ್ಯಮಾತ್ಮನಃ । ಶ್ರಿಯಂ ಚ ಪರಮಾಂ ಲೋಕೇ ಬಲೈಶ್ವರ್ಯಸ್ಮೃತೀನ್ದ್ರಿಯಮ್

ವಿವಿಧ ವೇಷಗಳಲ್ಲಿ, ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮರು ಹಬ್ಬದ ದಿನದಂತೆ, ಒಂದು ಬಿಳಿ, ಒಂದು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಬಾಲಗಜಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು. ಭಗವಂತನು ಆ ನೆಯಗಾರನ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ತನ್ನಂತೆಯೇ ರೂಪ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಶ್ರೀ, ಬಲ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಸ್ಮೃತಿ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ತತಃ ಸುದಾಮ್ನೋ ಭವನಂ ಮಾಲಾಕಾರಸ್ಯ ಜಗ್ಮತುಃ । ತೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ ಸಮುತ್ಥಾಯ ನನಾಮ ಶಿರಸಾ ಭುವಿ

ಆಮೇಲೆ ಅವರು ಸುದಾಮನ ಮಾಲಾಕಾರದ ಮನೆಗೆ ಹೋದರು; ಅವನು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಎದ್ದು, ನೆಲಕ್ಕೆ ತಲೆಯನ್ನೂ ಬಾಗಿದನು.

ತಯೋರಾಸನಮಾನೀಯ ಪಾದ್ಯಂ ಚಾರ್ಘ್ಯಾರ್ಹಣಾದಿಭಿಃ । ಪೂಜಾಂ ಸಾನುಗಯೋಶ್ಚಕ್ರೇ ಸ್ರಕ್‌ತಾಮ್ಬೂಲಾನುಲೇಪನೈಃ

ಅವರಿಗೆ ಆಸನಗಳನ್ನು ತಂದು, ಕಾಲಿಗೆ ನೀರು, ಅರ್ಘ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಸತ್ಕಾರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮಾಲೆ, ತಾಂಬೂಲ, ಲೇಪನಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಜೊತೆಯವರಿಗೂ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದನು.

ಪ್ರಾಹ ನಃ ಸಾರ್ಥಕಂ ಜನ್ಮ ಪಾವಿತಂ ಚ ಕುಲಂ ಪ್ರಭೋ । ಪಿತೃದೇವರ್ಷಯೋ ಮಹ್ಯಂ ತುಷ್ಟಾ ಹ್ಯಾಗಮನೇನ ವಾಮ್

ಅವನು ಹೇಳಿದನು: ಸ್ವಾಮಿ, ನಿಮ್ಮ ಆಗಮನದಿಂದ ನನ್ನ ಜನ್ಮ ಸಾರ್ಥಕವಾಗಿದೆ, ನನ್ನ ಕುಲವೂ ಪವಿತ್ರವಾಗಿದೆ; ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಭವನ್ತೌ ಕಿಲ ವಿಶ್ವಸ್ಯ ಜಗತಃ ಕಾರಣಂ ಪರಮ್ । ಅವತೀರ್ಣಾವಿಹಾಂಶೇನ ಕ್ಷೇಮಾಯ ಚ ಭವಾಯ ಚ

ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಪರಮ ಕಾರಣರು, ಲೋಕದ ಕ್ಷೇಮ ಮತ್ತು ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಭಾಗಶಃ ಅವತರಿಸಿದ್ದೀರಿ.

ನ ಹಿ ವಾಂ ವಿಷಮಾ ದೃಷ್ಟಿಃ ಸುಹೃದೋರ್ಜಗದಾತ್ಮನೋಃ । ಸಮಯೋಃ ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಭಜನ್ತಂ ಭಜತೋರಪಿ

ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿ ಎಂದಿಗೂ ಪಕ್ಷಪಾತವಿಲ್ಲ, ನೀವು ಲೋಕದ ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಆತ್ಮರೂ; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಸಮಾನರು, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಭಜಿಸುವವರಿಗೂ, ಭಜಿಸಲ್ಪಡುವವರಿಗೂ ಕೂಡ.

ತಾವಜ್ಞಾಪಯತಂ ಭೃತ್ಯಂ ಕಿಮಹಂ ಕರವಾಣಿ ವಾಮ್ । ಪುಂಸೋಽತ್ಯನುಗ್ರಹೋ ಹ್ಯೇಷ ಭವದ್‌ಭಿಃ ಯನ್ನಿಯುಜ್ಯತೇ

ಈಗ ನಿಮ್ಮ ದಾಸನಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ—ನಾನು ನಿಮಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಲಿ? ನಿಮ್ಮಿಂದ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಸಿಗುವುದು ಮಾನವನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅನುಗ್ರಹ.

ಇತ್ಯಭಿಪ್ರೇತ್ಯ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಸುದಾಮಾ ಪ್ರೀತಮಾನಸಃ । ಶಸ್ತೈಃ ಸುಗನ್ಧೈಃ ಕುಸುಮೈಂ ಮಾಲಾ ವಿರಚಿತಾ ದದೌ

ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸಿ, ಸುದಾಮನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸುಗಂಧದ ಸುಂದರ ಹೂಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

ತಾಭಿಃ ಸ್ವಲಙ್‌ಕೃತೌ ಪ್ರೀತೌ ಕೃಷ್ಣರಾಮೌ ಸಹಾನುಗೌ । ಪ್ರಣತಾಯ ಪ್ರಪನ್ನಾಯ ದದತುರ್ವರದೌ ವರಾನ್

ಆ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮರು ತಮ್ಮ ಜೊತೆಯವರೊಂದಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ಮತ್ತು ಶರಣಾದವನಿಗೆ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು.

ಸೋಽಪಿ ವವ್ರೇಽಚಲಾಂ ಭಕ್ತಿಂ ತಸ್ಮಿನ್ ಏವಾಖಿಲಾತ್ಮನಿ । ತದ್‍ಭಕ್ತೇಷು ಚ ಸೌಹಾರ್ದಂ ಭೂತೇಷು ಚ ದಯಾಂ ಪರಾಮ್

ಅವನು ಆ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕನಿಗೆ ಅಚಲ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು, ಅವನ ಭಕ್ತರೊಡನೆ ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಮ ದಯೆಯನ್ನು ವರವಾಗಿ ಕೇಳಿದನು.

ಇತಿ ತಸ್ಮೈ ವರಂ ದತ್ತ್ವಾ ಶ್ರಿಯಂ ಚಾನ್ವಯವರ್ಧಿನೀಮ್ । ಬಲಮಾಯುರ್ಯಶಃ ಕಾನ್ತಿಂ ನಿರ್ಜಗಾಮ ಸಹಾಗ್ರಜಃ

ಹೀಗೆ ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು, ಕುಲವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವ ಶ್ರೀಯನ್ನು, ಬಲ, ಆಯುಷ್ಯ, ಯಶಸ್ಸು, ಕಾಂತಿ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟು, ಭಗವಂತನು ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟರು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಪೂರ್ವಾರ್ಧೇ ಪುರಪ್ರವೇಶೋ ನಾಮ ಏಕಚತ್ವಾರಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಈ ರೀತಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ, ಪರಮಹಂಸರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ ಸಂಹಿತೆಯ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, 'ಪುರ ಪ್ರವೇಶ' ಎಂಬ ಒತ್ತತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ.

ಕುಬ್ಜಾಯಾಮನುಗ್ರಹಃ; ಧನುಷೋ ಭಙ್ಗಃ; ಮಲ್ಲಶಾಲಾಸಜ್ಜೀಕರಣಂ ಚ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಮಿಶ್ರ ) ಅಥ ವ್ರಜನ್ರಾಜಪಥೇನ ಮಾಧವಃ ಸ್ತ್ರಿಯಂ ಗೃಹೀತಾಙ್‌ಗವಿಲೇಪಭಾಜನಾಮ್ । ವಿಲೋಕ್ಯ ಕುಬ್ಜಾಂ ಯುವತೀಂ ವರಾನನಾಂ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಯಾನ್ತೀಂ ಪ್ರಹಸನ್ ರಸಪ್ರದಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ನಂತರ ಕುಬ್ಜೆಗೆ ಅನುಗ್ರಹ, ಧನುಸ್ಸು ಮುರಿಯುವುದು, ಮಲ್ಲಶಾಲೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುವುದು— ಹೀಗೆ, ಮಾಧವನು ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಸುಂದರಮುಖದ ಯುವತಿಯಾದ ಕುಬ್ಜೆ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಲೇಪನದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಗುತ್ತಾ ಆನಂದದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

ಕಾ ತ್ವಂ ವರೋರ್ವೇತದು ಹಾನುಲೇಪನಂ ಕಸ್ಯಾಙ್‌ಗನೇ ವಾ ಕಥಯಸ್ವ ಸಾಧು ನಃ । ದೇಹ್ಯಾವಯೋರಙ್‌ಗವಿಲೇಪಮುತ್ತಮಂ ಶ್ರೇಯಃ ತತಸ್ತೇ ನ ಚಿರಾದ್ ಭವಿಷ್ಯತಿ

ನೀನು ಯಾರು, ಸುಂದರಿಯೇ? ಈ ಸುಗಂಧದ ಲೇಪನವೇನು? ನೀನು ಯಾರ ಮನೆದಾಸಿ? ದಯವಿಟ್ಟು ನಮಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳು. ನಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕೆ ಈ ಉತ್ತಮ ಲೇಪನವನ್ನು ಹಚ್ಚು; ಇದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಭಾಗ್ಯ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

ಸೈರನ್ಧ್ರಿ ಉವಾಚ - ದಾಸ್ಯಸ್ಮ್ಯಹಂ ಸುನ್ದರ ಕಂಸಸಮ್ಮತಾ ತ್ರಿವಕ್ರನಾಮಾ ಹ್ಯನುಲೇಪಕರ್ಮಣಿ । ಮದ್‍ಭಾವಿತಂ ಭೋಜಪತೇರತಿಪ್ರಿಯಂ ವಿನಾ ಯುವಾಂ ಕೋಽನ್ಯತಮಸ್ತದರ್ಹತಿ

ಸೈರಂಧ್ರಿ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: ಸುಂದರನೇ, ನಾನು ಕಂಸನಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿನ ದಾಸಿ, ನನ್ನ ಹೆಸರು ತ್ರಿವಕ್ರಾ. ನಾನು ಲೇಪನ ತಯಾರಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ತಯಾರಾದ ಲೇಪನ ಭೋಜರಾಜನಿಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯವಾದುದು. ನೀವು ಇಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ಯಾರು ಅರ್ಹರು?

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ರೂಪಪೇಶಲಮಾಧುರ್ಯ ಹಸಿತಾಲಾಪವೀಕ್ಷಿತೈಃ । ಧರ್ಷಿತಾತ್ಮಾ ದದೌ ಸಾನ್ದ್ರಂ ಉಭಯೋರನುಲೇಪನಮ್

ಅವರ ಸೌಂದರ್ಯ, ಮಧುರತೆ, ನಗುವು, ಮಾತು ಮತ್ತು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸು ಆಕರ್ಷಿತವಾಯಿತು. ಅವಳು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಗಾಢವಾದ ಲೇಪನವನ್ನು ಹಚ್ಚಿದಳು.

ತತಸ್ತಾವಙ್‌ಗರಾಗೇಣ ಸ್ವವರ್ಣೇತರಶೋಭಿನಾ । ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಪರಭಾಗೇನ ಶುಶುಭಾತೇಽನುರಞ್ಜಿತೌ

ಆ ಲೇಪನದಿಂದ ಅವರ ದೇಹಗಳು ಬೇರೆ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಮತ್ತಷ್ಟು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು; ಹೀಗಾಗಿ ಅವರ ರೂಪ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮನಮೋಹಕವಾಯಿತು.

ಪ್ರಸನ್ನೋ ಭಗವಾನ್ ಕುಬ್ಜಾಂ ತ್ರಿವಕ್ರಾಂ ರುಚಿರಾನನಾಮ್ । ಋಜ್ವೀಂ ಕರ್ತುಂ ಮನಶ್ಚಕ್ರೇ ದರ್ಶಯನ್ ದರ್ಶನೇ ಫಲಮ್

ಭಗವಂತನು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಸುಂದರಮುಖದ ಕುಬ್ಜೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು, ತನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ಫಲವನ್ನು ತೋರಿಸುವಂತೆ.

ಪದ್‍ಭ್ಯಾಮಾಕ್ರಮ್ಯ ಪ್ರಪದೇ ದ್ರ್ಯಙ್‌ಗುಲ್ಯುತ್ತಾನ ಪಾಣಿನಾ । ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಚಿಬುಕೇಽಧ್ಯಾತ್ಮಂ ಉದನೀನಮದಚ್ಯುತಃ

ಅಚ್ಯುತನು ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಅವಳ ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಕೈಯ ಬೆರಳಿನಿಂದ ಅವಳ ಮೊದಲು ಎತ್ತಿ, ಅವಳ ಮುಖವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವಳ ದೇಹವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಎಳೆದನು.

ಸಾ ತದರ್ಜುಸಮಾನಾಙ್‌ಗೀ ಬೃಹಚ್ಛ್ರೋಣಿಪಯೋಧರಾ । ಮುಕುನ್ದಸ್ಪರ್ಶನಾತ್ ಸದ್ಯೋ ಬಭೂವ ಪ್ರಮದೋತ್ತಮಾ

ಮುಕುಂದನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಆಕೆ ನೇರವಾದ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ವಿಶಾಲವಾದ ನಿತಂಬ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣವಾದ ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಳು.

ತತೋ ರೂಪಗುಣೌದಾರ್ಯ ಸಂಪನ್ನಾ ಪ್ರಾಹ ಕೇಶವಮ್ । ಉತ್ತರೀಯಾನ್ ತಮಕೃಷ್ಯ ಸ್ಮಯನ್ತೀ ಜಾತಹೃಚ್ಛಯಾ

ಆಕೆ ರೂಪ, ಗುಣ ಮತ್ತು ಉದಾರತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದವಳಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲಂಗಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ನಗುತ್ತಾ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಕೇಶವನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದಳು.

ಏಹಿ ವೀರ ಗೃಹಂ ಯಾಮೋ ನ ತ್ವಾಂ ತ್ಯಕ್ತುಮಿಹೋತ್ಸಹೇ । ತ್ವಯೋನ್ಮಥಿತಚಿತ್ತಾಯಾಃ ಪ್ರಸೀದ ಪುರುಷರ್ಷಭ

ವೀರನೇ, ಬನ್ನಿ, ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ; ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನೀನು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಕಾಡಿದ್ದೀಯೆ—ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹವಿರಲಿ.