ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಪೃಷ್ಟ್ವಾಥ ಸ್ವಾಗತಂ ತಸ್ಮೈ ನಿವೇದ್ಯ ಚ ವರಾಸನಮ್ । ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ವಿಧಿವತ್ ಪಾದೌ ಮಧುಪರ್ಕಾರ್ಹಣಮಾಹರತ್

ಅವನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಗೌರವಪೂರ್ಣ ಆಸನವನ್ನು ನೀಡಿದ ನಂತರ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಮಧುಪರ್ಕದ ಅರ್ಹತೆಯಾಗಿ ತಂದುಕೊಟ್ಟರು.

ನಿವೇದ್ಯ ಗಾಂ ಚಾತಿಥಯೇ ಸಂವಾಹ್ಯ ಶ್ರಾನ್ತಮಾದೃತಃ । ಅನ್ನಂ ಬಹುಗುಣಂ ಮೇಧ್ಯಂ ಶ್ರದ್ಧಯೋಪಾಹರದ್ ವಿಭುಃ

ಅತಿಥಿಗೆ ಒಂದು ಹಸುವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅವನ ದೇಹದ ದುರ್ಬಲತೆಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಮಸಾಜ್ ಮಾಡಿ, ಭಗವಂತನು ಶುದ್ಧವಾದ, ಬಹಳ ರುಚಿಯಾದ ಅನ್ನವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀಡಿದರು.

ತಸ್ಮೈ ಭುಕ್ತವತೇ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ರಾಮಃ ಪರಮಧರ್ಮವಿತ್ । ಮಖವಾಸೈರ್ಗನ್ಧಮಾಲ್ಯೈಃ ಪರಾಂ ಪ್ರೀತಿಂ ವ್ಯಧಾತ್ ಪುನಃ

ಅವನು ಊಟ ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದ ರಾಮನು, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಹೂಗಳಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಪಪ್ರಚ್ಛ ಸತ್ಕೃತಂ ನನ್ದಃ ಕಥಂ ಸ್ಥ ನಿರನುಗ್ರಹೇ । ಕಂಸೇ ಜೀವತಿ ದಾಶಾರ್ಹ ಸೌನಪಾಲಾ ಇವಾವಯಃ

ನಂದನು ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಗೌರವದಿಂದ ಆಕೃೂರನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ಕಂಸನು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತನಿರುವಾಗ, ದಯೆಯಿಲ್ಲದ ಈ ಊರಿನಲ್ಲಿ ನೀವು ಹೇಗೆ ಇದ್ದೀರಿ ದಾಶಾರ್ಹ? ನಾವು ದುಷ್ಟ ಮಾಲೀಕನ ಕೆಳಗಿನ ಮೇಯಗಾರರಂತೆಯೇ ಅಲ್ಲವೇ?'

ಯೋಽವಧೀತ್ ಸ್ವಸ್ವಸುಸ್ತೋಕಾನ್ ಕ್ರೋಶನ್ತ್ಯಾ ಅಸುತೃಪ್ ಖಲಃ । ಕಿಂ ನು ಸ್ವಿತ್ತತ್ಪ್ರಜಾನಾಂ ವಃ ಕುಶಲಂ ವಿಮೃಶಾಮಹೇ

ತಾನು ತನ್ನ ಸಹೋದರಿಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಅವರ ತಾಯಂದಿರು ಅಳುತ್ತಾ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ ಕೊಂದ ಆ ದುಷ್ಟನು, ನಿಮ್ಮಿಗೂ ನಿಮ್ಮ ಜನರಿಗೂ ಸುಖಶಾಂತಿ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುವೆವು.

ಇತ್ಥಂ ಸೂನೃತಯಾ ವಾಚಾ ನನ್ದೇನ ಸುಸಭಾಜಿತಃ । ಅಕ್ರೂರಃ ಪರಿಪೃಷ್ಟೇನ ಜಹಾವಧ್ವಪರಿಶ್ರಮಮ್

ಈ ರೀತಿ ನಂದನು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿ ಗೌರವಿಸಿದಾಗ, ಆಕೃೂರನು ಆನಂದದಿಂದ ತನ್ನ ಪ್ರಯಾಣದ ದಣಿವನ್ನು ಮರೆಯುವಂತೆ ಆಯಿತು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಬಲರಾಮಯೋರ್ಮಥುರಾಯಾಂ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಸ್ಥಾನಂ ವಿರಹಕಾತರ ಗೋಪೀನಾಂ ಕರುಣೋದ್‌ಗಾರಃ ಕಾಲಿಂದ್ಯಾಂ ಅಕ್ರೂರಕರ್ತೃಕಂ ಭಗವದ್‌ಧಾಮ ದರ್ಶನಂ ಚ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಸುಖೋಪವಿಷ್ಟಃ ಪರ್ಯಙ್‌ಕೇ ರಮಕೃಷ್ಣೋರುಮಾನಿತಃ । ಲೇಭೇ ಮನೋರಥಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಪನ್ಪಥಿ ಯಾನ್ ಸ ಚಕಾರ ಹ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಮನೂ ಕೃಷ್ಣನೂ ಗೌರವದಿಂದ ಆಕೃೂರನನ್ನು ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನಿತ್ತರು. ಆಕೃೂರನು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಕಿಮಲಭ್ಯಂ ಭಗವತಿ ಪ್ರಸನ್ನೇ ಶ್ರೀನಿಕೇತನೇ । ತಥಾಪಿ ತತ್ಪರಾ ರಾಜನ್ ನ ಹಿ ವಾಞ್ಛನ್ತಿ ಕಿಞ್ಚನ

ಭಗವಂತನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರೆ ಏನು ಅಸಾಧ್ಯ? ಆದರೂ, ರಾಜನೇ, ಆತನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶರಣಾದವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಏನನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಾಯಂತನಾಶನಂ ಕೃತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ ದೇವಕೀಸುತಃ । ಸುಹೃತ್ಸು ವೃತ್ತಂ ಕಂಸಸ್ಯ ಪಪ್ರಚ್ಛಾನ್ಯಚ್ಚಿಕೀರ್ಷಿತಮ್

ಸಂಜೆ ಊಟವಾದ ಮೇಲೆ ದೇವಕಿಯ ಮಗನಾದ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಲ್ಲಿ ಕಂಸನ ವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಅವನು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಏನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದನು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ತಾತ ಸೌಮ್ಯಾಗತಃ ಕಚ್ಚಿತ್ ಸ್ವಾಗತಂ ಭದ್ರಮಸ್ತು ವಃ । ಅಪಿ ಸ್ವಜ್ಞಾತಿಬನ್ಧೂನಾಂ ಅನಮೀವಮನಾಮಯಮ್

ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: 'ಪ್ರಿಯವನೇ, ಸೌಮ್ಯನಾದ ಆಕೃೂರ, ಸ್ವಾಗತ. ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿರಲಿ. ನಿಮ್ಮ ಬಂಧುಮಿತ್ರರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ, ಯಾವುದೇ ದುಃಖವೋ ರೋಗವೋ ಇಲ್ಲವೇ?'

ಕಿಂ ನು ನಃ ಕುಶಲಂ ಪೃಚ್ಛೇ ಏಧಮಾನೇ ಕುಲಾಮಯೇ । ಕಂಸೇ ಮಾತುಲನಾಮ್ನ್ಯಙ್‌ಗ ಸ್ವಾನಾಂ ನಸ್ತತ್ಪ್ರಜಾಸು ಚ

'ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬವೇ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವಾಗ, ಕಂಸನು ನಮ್ಮ ಮಾವನಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಜನರ ಮೇಲೆ ಆಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಾನು ನಮ್ಮ ಸುಖವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕೇಳಬಹುದು?'

ಅಹೋ ಅಸ್ಮದಭೂದ್ ಭೂರಿ ಪಿತ್ರೋರ್ವೃಜಿನಮಾರ್ಯಯೋಃ । ಯದ್ಧೇತೋಃ ಪುತ್ರಮರಣಂ ಯದ್ಧೇತೋರ್ಬನ್ಧನಂ ತಯೋಃ

'ಅಯ್ಯೋ, ನಮ್ಮ ಕಾರಣದಿಂದ ನಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೆ ಎಷ್ಟೋ ದುಃಖ ಉಂಟಾಯಿತು. ನಮ್ಮಿಂದ ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು, ನಮ್ಮಿಂದ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದರು.'

ದಿಷ್ಟ್ಯಾದ್ಯ ದರ್ಶನಂ ಸ್ವಾನಾಂ ಮಹ್ಯಂ ವಃ ಸೌಮ್ಯ ಕಾಙ್‌ಕ್ಷಿತಮ್ । ಸಞ್ಜಾತಂ ವರ್ಣ್ಯತಾಂ ತಾತ ತವಾಗಮನಕಾರಣಮ್

'ಇಂದು ನನ್ನ ಜನರನ್ನು ನೋಡಲು ನನಗೆ ಭಾಗ್ಯವಾಯಿತು, ನಾನು ಬಹಳ ದಿನಗಳಿಂದ ಈ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಹಾರೈಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಪ್ರಿಯವನೇ, ನೀನು ಬಂದ ಕಾರಣವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.'

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಪೃಷ್ಟೋ ಭಗವತಾ ಸರ್ವಂ ವರ್ಣಯಾಮಾಸ ಮಾಧವಃ । ವೈರಾನುಬನ್ಧಂ ಯದುಷು ವಸುದೇವವಧೋದ್ಯಮಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಮಾಧವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದನು—ಯಾದವರಲ್ಲಿ ಇರುವ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಹಾಗೂ ಕಂಸನು ವಸುದೇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಮಾಡಿದ ಯತ್ನವನ್ನು.

ಯತ್ಸನ್ದೇಶೋ ಯದರ್ಥಂ ವಾ ದೂತಃ ಸಮ್ಪ್ರೇಷಿತಃ ಸ್ವಯಮ್ । ಯದುಕ್ತಂ ನಾರದೇನಾಸ್ಯ ಸ್ವಜನ್ಮಾನಕದುನ್ದುಭೇಃ

ಅವನನ್ನು ದೂತನಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಸಂದೇಶವನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ನರದನು ಅನಕದುಂದುಭಿಯ ಮಗನ ಜನನದ ಕುರಿತು ಕಂಸನಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದನು.

ಶ್ರುತ್ವಾಕ್ರೂರವಚಃ ಕೃಷ್ಣೋ ಬಲಶ್ಚ ಪರವೀರಹಾ । ಪ್ರಹಸ್ಯ ನನ್ದಂ ಪಿತರಂ ರಾಜ್ಞಾ ದಿಷ್ಟಂ ವಿಜಜ್ಞತುಃ

ಆಕೃೂರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೃಷ್ಣನೂ ಬಲರಾಮನೂ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸೋಲಿಸುವವರು, ನಗುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ತಂದೆ ನಂದನಿಗೆ ರಾಜನ ಆದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು.

ಗೋಪಾನ್ ಸಮಾದಿಶತ್ ಸೋಽಪಿ ಗೃಹ್ಯತಾಂ ಸರ್ವಗೋರಸಃ । ಉಪಾಯನಾನಿ ಗೃಹ್ಣೀಧ್ವಂ ಯುಜ್ಯನ್ತಾಂ ಶಕಟಾನಿ ಚ

ನಂದನು ಮೇಯಗಾರರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಎಲ್ಲ ಹಾಲು ಮತ್ತು ಹಾಲಿನ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ಕೊಡಬೇಕಾದ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸಿ, ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ರಥಗಳಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿ.'

ಯಾಸ್ಯಾಮಃ ಶ್ವೋ ಮಧುಪುರೀಂ ದಾಸ್ಯಾಮೋ ನೃಪತೇ ರಸಾನ್ । ದ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮಃ ಸುಮಹತ್ಪರ್ವ ಯಾನ್ತಿ ಜಾನಪದಾಃ ಕಿಲ । ಏವಮಾಘೋಷಯತ್ಕ್ಷತ್ರಾ ನನ್ದಗೋಪಃ ಸ್ವಗೋಕುಲೇ

'ನಾವು ನಾಳೆ ಮಧುರೆಗೆ ಹೋಗಿ ನಮ್ಮ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ರಾಜನಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇವೆ, ಅಲ್ಲಿಯ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಊರಿನ ಜನರು ಕೂಡ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ.' ಎಂದು ನಂದಗೋಪನು ತನ್ನ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಿದರು.

ಗೋಪ್ಯಸ್ತಾಸ್ತದ್ ಉಪಶ್ರುತ್ಯ ಬಭೂವುರ್ವ್ಯಥಿತಾ ಭೃಶಮ್ । ರಾಮಕೃಷ್ಣೌ ಪುರೀಂ ನೇತುಂ ಅಕ್ರೂರಂ ವ್ರಜಮಾಗತಮ್

ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಗೋಪಿಯರು ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತರಾದರು. ಏಕೆಂದರೆ ಆಕೃೂರನು ರಾಮನನ್ನೂ ಕೃಷ್ಣನನ್ನೂ ನಗರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದನು.

ಕಾಶ್ಚಿತ್ ತತ್ಕೃತಹೃತ್ತಾಪ ಶ್ವಾಸಮ್ಲಾನಮುಖಶ್ರಿಯಃ । ಸ್ರಂಸದ್‌ದುದ್ದುಕೂಲವಲಯ ಕೇಶಗ್ರಂಥ್ಯಶ್ಚ ಕಾಶ್ಚನ

ಕೆಲವರು ಇದರಿಂದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವುಗೊಂಡು, ಆಳವಾದ ಉಸಿರಾಟದಿಂದ ಮುಖವು ಬಾಡಿತ್ತು; ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಉಡುಪು, ಬಳೆ, ಕೂದಲಿನ ಜಡೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು.

ಅನ್ಯಾಶ್ಚ ತದನುಧ್ಯಾನ ನಿವೃತ್ತಾಶೇಷವೃತ್ತಯಃ । ನಾಭ್ಯಜಾನನ್ ಇಮಂ ಲೋಕಂ ಆತ್ಮಲೋಕಂ ಗತಾ ಇವ

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು; ಅವರು ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಮರೆತು, ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಲೋಕದಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಂತಾಗಿದ್ದರು.

ಸ್ಮರನ್ತ್ಯಶ್ಚಾಪರಾಃ ಶೌರೇಃ ಅನುರಾಗಸ್ಮಿತೇರಿತಾಃ । ಹೃದಿಸ್ಪೃಶಶ್ಚಿತ್ರಪದಾ ಗಿರಃ ಸಂಮುಮುಹುಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ

ಮತ್ತೊಂದು ಮಹಿಳೆಯರು ಶೌರಿಯ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಗುವು ಮತ್ತು ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನೆದು, ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಟ್ಟಿದ ಆ ಮನಮೋಹಕ ಪದಗಳು ಅವರ ಹೃದಯವನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಿತು.

ಗತಿಂ ಸುಲಲಿತಾಂ ಚೇಷ್ಟಾಂ ಸ್ನಿಗ್ಧಹಾಸಾವಲೋಕನಮ್ । ಶೋಕಾಪಹಾನಿ ನರ್ಮಾಣಿ ಪ್ರೋದ್ದಾಮಚರಿತಾನಿ ಚ

ಅವರು ಅವನ ಸುಂದರ ನಡೆಯನ್ನು, ಇಂಗಿತಗಳನ್ನು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಗುವನ್ನು ಮತ್ತು ಕಣ್ಣೋಟವನ್ನು, ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಅವನ ಹಾಸ್ಯವನ್ನೂ, ಆಟದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೂ ನೆನೆಸಿದರು.

ಚಿನ್ತಯನ್ತ್ಯೋ ಮುಕುನ್ದಸ್ಯ ಭೀತಾ ವಿರಹಕಾತರಾಃ । ಸಮೇತಾಃ ಸಙ್‌ಘಶಃ ಪ್ರೋಚುಃ ಅಶ್ರುಮುಖ್ಯೋಽಚ್ಯುತಾಶಯಾಃ

ಮುಕುಂದನನ್ನು ನೆನೆದು, ವಿಯೋಗದಿಂದ ಭಯಭೀತರಾಗಿದ್ದ ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿ ಸೇರಿ, ಅಶ್ರುವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮುಖಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅಚ್ಯುತನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಶ್ರೀಗೋಪ್ಯ ಊಚುಃ - ( ಮಿಶ್ರ ) ಅಹೋ ವಿಧಾತಸ್ತವ ನ ಕ್ವಚಿದ್ ದಯಾ ಸಂಯೋಜ್ಯ ಮೈತ್ರ್ಯಾ ಪ್ರಣಯೇನ ದೇಹಿನಃ । ತಾಂಶ್ಚಾಕೃತಾರ್ಥಾನ್ ವಿಯುನಙ್‌ಕ್ಷ್ಯಪಾರ್ಥಕಂ ವಿಕ್ರೀಡಿತಂ ತೇಽರ್ಭಕಚೇಷ್ಟಿತಂ ಯಥಾ

ಶ್ರೀಗೋಪಿಯರು ಹೇಳಿದರು: ಓ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ದಯೆ ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲವೇನು! ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿ, ಅವರ ಆಸೆಗಳು ಈಡೇರದ ಮೊದಲು ಬೇರ್ಪಡಿಸುವೆ. ಇದು ಮಕ್ಕಳ ಆಟದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯುವಂತೆ ಇದೆ.

ಯಸ್ತ್ವಂ ಪ್ರದರ್ಶ್ಯಾಸಿತಕುನ್ತಲಾವೃತಂ ಮುಕುನ್ದವಕ್ತ್ರಂ ಸುಕಪೋಲಮುನ್ನಸಮ್ । ಶೋಕಾಪನೋದಸ್ಮಿತಲೇಶಸುನ್ದರಂ ಕರೋಷಿ ಪಾರೋಕ್ಷ್ಯಮಸಾಧು ತೇ ಕೃತಮ್

ನೀನು ನಮ್ಮಿಗೆ ಮುಕುಂದನ ಕಪ್ಪು ಕೂದಲಿನಿಂದ ಆವರಿಸಲಾದ ಮುಖವನ್ನು, ಸುಂದರವಾದ ಕಪೋಲಗಳು ಮತ್ತು ಎತ್ತಿದ ಮೂಗಿನೊಂದಿಗೆ, ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ನಗುವಿನ ಛಾಯೆಯೊಂದಿಗೆ ತೋರಿಸಿದೆಯೆ. ಈಗ ಅವನನ್ನು ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರಮಾಡಿರುವೆ. ಇದು ಸರಿಯಲ್ಲ.

ಕ್ರೂರಸ್ತ್ವಮಕ್ರೂರಸಮಾಖ್ಯಯಾ ಸ್ಮ ನಃ ಚಕ್ಷುರ್ಹಿ ದತ್ತಂ ಹರಸೇ ಬತಾಜ್ಞವತ್ । ಯೇನೈಕದೇಶೇಽಖಿಲಸರ್ಗಸೌಷ್ಠವಂ ತ್ವದೀಯಮದ್ರಾಕ್ಷ್ಮ ವಯಂ ಮಧುದ್ವಿಷಃ

ನೀನು ಕ್ರೂರನು, ಅಕ್ರೂರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿಗೆ ತಕ್ಕವನಾಗಿರುವೆ! ನಮ್ಮಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಕೊಟ್ಟು, ಈಗ ಅದನ್ನು ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವೆ. ನಿನ್ನಿಂದ ನಾವು ಮಧುಶತ್ರುವಿನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು, ಒಂದೇ ಕಡೆ ನೋಡಿದ್ದೆವು.

ನ ನನ್ದಸೂನುಃ ಕ್ಷಣಭಙ್‌ಗಸೌಹೃದಃ ಸಮೀಕ್ಷತೇ ನಃ ಸ್ವಕೃತಾತುರಾ ಬತ । ವಿಹಾಯ ಗೇಹಾನ್ ಸ್ವಜನಾನ್ ತಾನ್ ಪತೀನ್ ತದ್ದಾಸ್ಯಮದ್ಧೋಪಗತಾ ನವಪ್ರಿಯಃ

ನಂದನಂದನನ ಪ್ರೀತಿ ಕ್ಷಣಿಕವಾದದು, ಅವನು ನಮ್ಮ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನೂ, ಬಂಧುಗಳನ್ನೂ, ಗಂಡಸರನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಅವನ ಸೇವೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ಈಗ ಅವನು ಹೊಸ ಪ್ರಿಯರನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.

ಸುಖಂ ಪ್ರಭಾತಾ ರಜನೀಯಮಾಶಿಷಃ ಸತ್ಯಾ ಬಭೂವುಃ ಪುರಯೋಷಿತಾಂ ಧ್ರುವಮ್ । ಯಾಃ ಸಂಪ್ರವಿಷ್ಟಸ್ಯ ಮುಖಂ ವ್ರಜಸ್ಪತೇಃ ಪಾಸ್ಯನ್ತ್ಯಪಾಙ್‌ಗೋತ್ ಕಲಿತಸ್ಮಿತಾಸವಮ್

ಆ ನಗರದ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಈ ರಾತ್ರಿ ಖುಷಿಯಿಂದ ಕಳೆಯಿತು, ಅವರ ಆಶೆಗಳು ನಿಜವಾದವು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ವ್ರಜಾಧಿಪತಿಯ ಮುಖವನ್ನು ಅವನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ, ಅವನ ಪಾರ್ಶ್ವದ ನಗುವಿನ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ.