ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ತತ್ ಸಭಾಸಂಸ್ಥಿತಾನಾಂ ಚ ದೇಹಗೇಹಾತ್ಮವಿಸ್ಮೃತಿಃ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ತನ್ಮಯಾವಸ್ಥಾಂ ನಾರದೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್

ಅವರೆಲ್ಲರು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದಾಗ ದೇಹ, ಮನೆ, ಆತ್ಮ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತರು; ಅವರ ಆ ತಲ್ಲೀನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಾರದನು ಮಾತಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

(ವಂಶಸ್ಥ) ಅಲೌಕಿಕೋಽಯಂ ಮಹಿಮಾ ಮುನೀಶ್ವರಾಃ ಸಪ್ತಾಹಜನ್ಯೋಽದ್ಯ ವಿಲೋಕಿತೋ ಮಯಾ । ಮೂಢಾಃ ಶಠಾ ಯೇ ಪಶುಪಕ್ಷಿಣೋಽತ್ರ ಸರ್ವೇಽಪಿ ನಿಷ್ಪಾಪತಮಾ ಭವನ್ತಿ

ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಈ ಅದ್ಭುತ ಮಹಿಮೆ ನಾನು ಇಂದು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ, ಏಳು ದಿನಗಳ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದದು. ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮೂಢರು, ದುರಾತ್ಮರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಪಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

(ಉಪೇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ಅತೋ ನೃಲೋಕೇ ನನು ನಾಸ್ತಿ ಕಿಂಚಿತ್ ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಶೋಧಾಯ ಕಲೌ ಪವಿತ್ರಮ್ । ಅಘೌಘವಿಧ್ವಂಸಕರಂ ತಥೈವ ಕಥಾಸಮಾನಂ ಭುವಿ ನಾಸ್ತಿ ಚಾನ್ಯತ್

ಮಾನವರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸುವಂಥ ಪವಿತ್ರವಾದುದು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಪಾಪದ ಗುಡ್ಡಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂಥದು ಈ ಕಥೆಗಳ ಕೇಳುವಿಕೆಯ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.

(ಇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ಕೇ ಕೇ ವಿಶುದ್ಧ್ಯನ್ತಿ ವದನ್ತು ಮಹ್ಯಂ ಸಪ್ತಾಹಯಜ್ಞೇನ ಕಥಾಮಯೇನ । ಕೃಪಾಲುಭಿರ್ಲೋಕಹಿತಂ ವಿಚಾರ್ಯ ಪ್ರಕಾಶಿತಃ ಕೋಽಪಿ ನವೀನಮಾರ್ಗಃ

ಯಾರು ಈ ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಥಾಯಜ್ಞದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಿ. ಲೋಕದ ಹಿತವನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ, ದಯಾಳು ಯಾರಾದರೂ ಹೊಸ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಿಳಿಸಿರುವರಾ?

ಕುಮಾರಾ ಊಚುಃ - (ವಂಶಸ್ಥ) ಯೇ ಮಾನವಾಃ ಪಾಪಕೃತಸ್ತು ಸರ್ವದಾ ಸದಾ ದುರಾಚಾರರತಾ ವಿಮಾರ್ಗಗಾಃ । ಕ್ರೋಧಾಗ್ನಿದಗ್ಧಾಃ ಕುಟಿಲಾಶ್ಚ ಕಾಮಿನಃ ಸಪ್ತಾಹಯಜ್ಞೇನ ಕಲೌ ಪುನನ್ತಿ ತೇ

ಕುಮಾರರು ಹೇಳಿದರು: ಯಾವ ಮಾನವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಪಾಪಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಸದಾ ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾರೆ, ದಾರಿ ತಪ್ಪುತ್ತಾರೆ, ಕೋಪದಿಂದ ಸುಟ್ಟವರು, ವಕ್ರಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಕಾಮದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವರು—ಅವರು ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಈ ಏಳು ದಿನಗಳ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಸತ್ಯನ ಹೀನಾ ಪಿತೃಮಾತೃದೂಷಕಾಃ ತೃಷ್ಣಾಕುಲಾಚಾಶ್ರಮಧರ್ಮವರ್ಜಿತಾಃ । ಯೇ ದಾಮ್ಭಿಕಾ ಮತ್ಸರಿಣೋಽಪಿ ಹಿಂಸಕಾಃ ಸಪ್ತಾಹಯಜ್ಞೇನ ಕಲೌ ಪುನನ್ತಿ ತೇ

ಸತ್ಯವಿಲ್ಲದವರು, ತಂದೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವವರು, ಆಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವವರು, ಆಶ್ರಮಧರ್ಮವಿಲ್ಲದವರು, ದಂಭಿಗಳು, ಹಿಂಸೆಮಾಡುವವರು, ಈರುಷೆಯಿಂದ ಇರುವವರು—ಅವರೂ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಈ ಏಳು ದಿನಗಳ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಪಞ್ಚೋಗ್ರಪಾಪಾತ್ ಛಲಛದ್ಮಕಾರಿಣಃ ಕ್ರೂರಾಃ ಪಿಶಾಚಾ ಇವ ನಿರ್ದಯಾಶ್ಚ ಯೇ । ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವಪುಷ್ಟಾ ವ್ಯಭಿಚಾರಕಾರಿಣಃ ಸಪ್ತಾಹಯಜ್ಞೇನ ಕಲೌ ಪುನನ್ತಿ ತೇ

ಐದು ಭಯಾನಕ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರು, ಮೋಸಗಾರರು, ಕ್ರೂರರು, ಪಿಶಾಚಿಗಳಂತೆ ನಿರ್ದಯರು, ಬ್ರಹ್ಮದ್ರವ್ಯದಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುವವರು, ಪರಸ್ತ್ರೀಸಂಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು—ಅವರೂ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಈ ಏಳು ದಿನಗಳ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಕಾಯೇನ ವಾಚಾ ಮನಸಾಪಿ ಪಾತಕಂ ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಕುರ್ವನ್ತಿ ಶಠಾ ಹಠೇನ ಯೇ । ಪರಸ್ವಪುಷ್ಟಾ ಮಲಿನಾ ದುರಾಶಯಾಃ ಸಪ್ತಾಹಯಜ್ಞೇನ ಕಲೌ ಪುನನ್ತಿ ತೇ

ಯಾರು ದೇಹದಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಪಾಪಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಮೋಸಗಾರರು, ಹಠದಿಂದಿರುವವರು, ಪರದ್ರವ್ಯದಿಂದ ಬದುಕುವವರು, ಅಶುದ್ಧರು, ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯವರು—ಅವರೂ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಈ ಏಳು ದಿನಗಳ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.

(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಅತ್ರ ತೇ ಕೀರ್ತಯಿಷ್ಯಾಮ ಇತಿಹಾಸಂ ಪುರಾತನಮ್ । ಯಸ್ಯ ಶ್ರವಣಮಾತ್ರೇಣ ಪಾಪಹಾನಿಃ ಪ್ರಜಾಯತೇ

ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಪುರಾತನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದಷ್ಟೇ ಪಾಪಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ.

ತುಂಗಭದ್ರಾತಟೇ ಪೂರ್ವಂ ಅಭೂತ್ ಪತ್ತನಮುತ್ತಮಮ್ । ಯತ್ರ ವರ್ಣಾಃ ಸ್ವಧರ್ಮೇಣ ಸತ್ಯಸತ್ಕರ್ಮತತ್ಪರಾಃ

ತುಂಗಭದ್ರಾ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಪಟ್ಟಣವಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣದ ಜನರು ತಮ್ಮ ಧರ್ಮದಂತೆ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು.

ಆತ್ಮದೇವಃ ಪುರೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಸರ್ವವೇದ ವಿಶಾರದಃ । ಶ್ರೌತಸ್ಮಾರ್ತೇಷು ನಿಷ್ಣಾತೋ ದ್ವಿತೀಯ ಇವ ಭಾಸ್ಕರಃ

ಆ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮದೇವನು ಎಂಬವರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಅವರು ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದವರು, ಶ್ರುತಿ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾಗಿದ್ದರು, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಭಾಸ್ಕರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಭಿಕ್ಷುಕೋ ವಿತ್ತವಾನ್ ಲೋಕೇ ತತ್ಪ್ರಿಯಾ ಧುನ್ಧುಲೀ ಸ್ಮೃತಾ । ಸ್ವವಾಕ್ಯಸ್ಥಾಪಿಕಾ ನಿತ್ಯಂ ಸುನ್ದರೀ ಸುಕುಲೋದ್‌ಭವಾ

ಒಬ್ಬ ಭಿಕ್ಷುಕನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯು ಧುಂಧುಳಿಯೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಳು, ಯಾವಾಗಲೂ ತನ್ನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಳಾಗಿದ್ದಳು, ಸುಂದರಳೂ ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಳೂ ಆಗಿದ್ದಳು.

ಲೋಕವಾರ್ತಾರತಾ ಕ್ರೂರಾ ಪ್ರಾಯಶೋ ಬಹುಜಲ್ಪಿಕಾ । ಶೂರಾ ಚ ಗೃಹಕೃತ್ಯೇಷು ಕೃಪಣಾ ಕಲಹಪ್ರಿಯಾ

ಅವಳು ಲೋಕದ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಳಾಗಿದ್ದಳು, ಕ್ರೂರಳೂ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾತಾಡುವವಳೂ ಆಗಿದ್ದಳು, ಮನೆಯ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಚಾತುರ್ಯವಿದ್ದಳು, ಕಂಜೂಸಳೂ ಜಗಳ ಪ್ರಿಯಳೂ ಆಗಿದ್ದಳು.

ಏವಂ ನಿವಸತೋಃ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ದಂಪತ್ಯೋ ರಮಮಾಣಯೋಃ । ಅರ್ಥಾಃ ಕಾಮಾಸ್ತಯೋರಾಸನ್ ನ ಸುಖಾಯ ಗೃಹಾದಿಕಮ್

ಹೀಗೆ ಆ dampatigaḷu ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಒಟ್ಟಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು; ಆದರೆ ಅವರ ಧನ ಮತ್ತು ಕಾಮಗಳು ಮನೆಗೆ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಸುಖವನ್ನು ತರಲಿಲ್ಲ.

ಪಶ್ಚಾತ್ ಧರ್ಮಾಃ ಸಮಾರಬ್ಧಾಃ ತಾಭ್ಯಾಂ ಸಂತಾನಹೇತವೇ । ಗೋಭೂಹಿರಣ್ಯವಾಸಾಂಸಿ ದೀನೇಭ್ಯೋ ಯಚ್ಛತಃ ಸದಾ

ನಂತರ, ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಧರ್ಮಾಚರಣೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು; ಸದಾ ದೀನರಿಗೆ ಹಸು, ಭೂಮಿ, ಬಂಗಾರ, ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಧನಾರ್ಧಂ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗೇಣ ತಾಭ್ಯಾಂ ನೀತಂ ತಥಾಪಿ ಚ । ನ ಪುತ್ರೋ ನಾಪಿ ವಾ ಪುತ್ರೀ ತತಶ್ಚಿನ್ತಾತುರೋ ಭೃಶಮ್

ಅವರ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಪತ್ತಿನ ಅರ್ಧವನ್ನು ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದರು; ಆದರೂ ಅವರಿಗೆ ಮಗನೂ, ಮಗಳೂ ಹುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ, ಇದರಿಂದ ಅವರು ತುಂಬಾ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದರು.

ಏಕದಾ ಸ ತು ದ್ವಿಜೋ ದುಃಖಾದ್ ಗೃಹಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ವನಂ ಗತಃ । ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ತೃಷಿತೋ ಜಾತಃ ತಡಾಗಂ ಸಮುಪೇಯಿವಾನ್

ಒಂದು ದಿನ, ಆ ದ್ವಿಜನು ದುಃಖದಿಂದ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಅವನು ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ಒಂದು ಕೆರೆಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು.

ಪೀತ್ವಾ ಜಲಂ ನಿಷಣ್ಣಸ್ತು ಪ್ರಜಾದುಃಖೇನ ಕರ್ಶಿತಃ । ಮುಹೂರ್ತಾದಪಿ ತತ್ರೈವ ಸಂನ್ಯಾಸೀ ಕಶ್ಚಿತ್ ಆಗತಃ

ಅವನು ನೀರು ಕುಡಿಯಿತುಕೊಂಡು, ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ದುಃಖದಿಂದ ಕ್ಷೀಣನಾಗಿ ಅಲ್ಲೇ ಕುಳಿತನು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ, ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ತ್ಯಾಗಿಯು ಬಂದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪೀತಜಲಂ ತಂ ತು ವಿಪ್ರೋ ಯಾತಸ್ತದನ್ತಿಕಮ್ । ನತ್ವಾ ಚ ಪಾದಯೋಸ್ತಸ್ಯ ನಿಃಶ್ವಸನ್ ಸಂಸ್ಥಿತಃ ಪುರಃ

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ನೀರು ಕುಡಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು. ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆ ತ್ಯಾಗಿಯ ಎದುರು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ನಿಂತನು.

ಯತಿರುವಾಚ - ಕಥಂ ರೋದಿಷಿ ವಿಪ್ರ ತ್ವಂ ಕಾ ತೇ ಚಿನ್ತಾ ಬಲೀಯಸೀ । ವದ ತ್ವಂ ಸತ್ವರಮ್ ಮಹ್ಯಂ ಸ್ವಸ್ಯ ದುಃಖಸ್ಯ ಕಾರಣಮ್

ತ್ಯಾಗಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ಏಕೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ನಿನ್ನ ಈ ಭಾರೀ ಚಿಂತೆಯೇನು? ನಿನ್ನ ದುಃಖದ ಕಾರಣವನ್ನು ನನಗೆ ಬೇಗ ಹೇಳು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಉವಾಚ - ಕಿಂ ಬ್ರವೀಮಿ ಋಷೇ ದುಃಖಂ ಪೂರ್ವಪಾಪೇನ ಸಂಚಿತಮ್ । ಮದೀಯಾಃ ಪೂರ್ವಜಾಸ್ತೋಯಂ ಕವೋಷ್ಣಂ ಉಪಭುಞ್ಜತೇ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: ಋಷಿಯೇ, ಹಳೆಯ ಪಾಪದಿಂದ ಜಮಾಯಿಸಿದ ಈ ದುಃಖವನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ? ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜರು ತಂಪಾದ ನೀರಿನ ಬದಲು ಬಿಸಿಯ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಮದ್ದತ್ತಂ ನೈವ ಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ದೇವಾ ದ್ವಿಜಾತಯಃ । ಪ್ರಜಾದುಃಖೇನ ಶೂನ್ಯೋಽಹಂ ಪ್ರಾಣಾನ್ ತ್ಯಕ್ತುಂ ಇಹಾಗತಃ

ನಾನು ಅರ್ಪಿಸುವ ಹವನನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದ್ವಿಜರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ದುಃಖದಿಂದ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವ ನಾನು, ಜೀವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

ಧಿಕ್ ಜೀವಿತಂ ಪ್ರಜಾಹೀನಂ ಧಿಕ್ ಗೃಹಂ ಚ ಪ್ರಜಾಂ ವಿನಾ । ಧಿಕ್ ಧನಂ ಚಾನಪತ್ಯಸ್ಯ ಧಿಕ್ಕುಲಂ ಸಂತತಿಂ ವಿನಾ

ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ಬದುಕಿಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ, ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದ ಮನೆಯಿಗೂ ಧಿಕ್ಕಾರ; ಮಗನಿಲ್ಲದವನ ಧನಕ್ಕೂ ಧಿಕ್ಕಾರ, ಸಂತತಿಯಿಲ್ಲದ ಕುಲಕ್ಕೂ ಧಿಕ್ಕಾರ.

ಪಾಲ್ಯತೇ ಯಾ ಮಯಾ ಧೇನುಃ ಸಾ ವನ್ಧ್ಯಾ ಸರ್ವಥಾ ಭವೇತ್ । ಯೋ ಮಯಾ ರೋಪಿತೋ ವೃಕ್ಷಃ ಸೋಽಪಿ ವನ್ಧ್ಯತ್ವಮಾಶ್ರಯೇತ್

ನಾನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಸು ಯಾವತ್ತೂ ಗರ್ಭವತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ನಾನು ನೆಟ್ಟ ಮರವೂ ಫಲಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಯತ್ಫಲಂ ಮದ್‌ಗೃಹಾಯಾತಂ ತಚ್ಚ ಶೀಘ್ರಂ ವಿನಶ್ಯತಿ । ನಿರ್ಭಾಗ್ಯಸ್ಯಾನಪತ್ಯಸ್ಯ ಕಿಮತೋ ಜೀವಿತೇನ ಮೇ

ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಯಾವುದೇ ಹಣ್ಣು ಕೂಡ ಬೇಗವೇ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ನನ್ನಂಥ ದುರ್ಭಾಗ್ಯವಂತನಿಗೆ ಬದುಕಿನಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸ ರುರೋದೋಚ್ಚೈಃ ತತ್ಪಾರ್ಶ್ವಂ ದುಃಖಪೀಡಿತಃ । ತದಾ ತಸ್ಯ ಯತೇಶ್ಚಿತ್ತೇ ಕರುಣಾಭೂತ್ ಗರೀಯಸೀ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವನು ಆ ತ್ಯಾಗಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದ ಜೋರಾಗಿ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಆಗ ಆ ಯತಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದಯೆ ಮೂಡಿತು.

ತದ್‌ಭಾಲಾಕ್ಷರಮಾಲಾಂ ಚ ವಾಚಮಾಯಾಸ ಯೋಗವಾನ್ । ಸರ್ವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಯತಿಃ ಪಶ್ಚಾತ್ ವಿಪ್ರಂ ಊಚೇ ಸವಿಸ್ತರಮ್

ಆ ಯತಿ ತನ್ನ ಯೋಗಬಲದಿಂದ ಮತ್ತು ತನ್ನ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅಕ್ಷರಮಾಲೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದು, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಯತಿರುವಾಚ - ಮುಞ್ಚ ಅಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಜಾರೂಪಂ ಬಲಿಷ್ಠಾ ಕರ್ಮಣೋ ಗತಿಃ । ವಿವೇಕಂ ತು ಸಮಾಸಾದ್ಯ ತ್ಯಜ ಸಂಸಾರವಾಸನಾಮ್

ತ್ಯಾಗಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಉಂಟಾಗುವ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು; ಕರ್ಮದ ಮಾರ್ಗ ಬಹಳ ಬಲವಾದುದು. ವಿವೇಕವನ್ನು ಪಡೆದು, ಸಂಸಾರದ ಆಸೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು.

ಶ್ರುಣು ವಿಪ್ರ ಮಯಾ ತೇಽದ್ಯ ಪ್ರಾರಬ್ಧಂ ತು ವಿಲೋಕಿತಮ್ । ಸಪ್ತಜನ್ಮಾವಧಿ ತವ ಪುತ್ರೋ ನೈವ ಚ ನೈವ ಚ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಇಂದು ನಿನ್ನ ಪ್ರಾರಬ್ಧವನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ನಿನಗೆ ಮಗನಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾವಾಗಲೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.