ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ದದರ್ಶ ಕೃಷ್ಣಂ ರಾಮಂ ಚ ವ್ರಜೇ ಗೋದೋಹನಂ ಗತೌ । ಪೀತನೀಲಾಮ್ಬರಧರೌ ಶರದಮ್ಬುರಹೇಕ್ಷಣೌ

ಅವನು ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನೂ ರಾಮನನ್ನೂ, ಹಾಲು ದೋಹನದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿರುವಾಗ ನೋಡಿದನು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಹಳದಿ ಮತ್ತು ನೀಲಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದರು, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಶರದೃತುವಿನ ಕಮಲದಂತೆ ಮೃದುವಾಗಿದ್ದವು.

ಕಿಶೋರೌ ಶ್ಯಾಮಲಶ್ವೇತೌ ಶ್ರೀನಿಕೇತೌ ಬೃಹದ್‍ಭುಜೌ । ಸುಮುಖೌ ಸುನ್ದರವರೌ ಬಲದ್ವಿರದವಿಕ್ರಮೌ

ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಯುವಕರು, ಒಬ್ಬನು ಕಪ್ಪು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಬಿಳಿ, ಸುಂದರತೆಯ ನಿವಾಸಿಗಳು, ವಿಶಾಲವಾದ ಭುಜಗಳು, ಸುಂದರ ಮುಖಗಳು, ಅದ್ಭುತ ರೂಪಗಳು, ಮತ್ತು ಯುವ ಆನೆಯ ಶಕ್ತಿಯೂ ನಡೆಯೂ ಅವರಲ್ಲಿತ್ತು.

ಧ್ವಜವಜ್ರಾಙ್‌ಕುಶಾಮ್ಭೋಜೈಃ ಚಿಹ್ನಿತೈರಙ್‌ಘ್ರಿಭಿರ್ವ್ರಜಮ್ । ಶೋಭಯನ್ತೌ ಮಹಾತ್ಮಾನೌ ಸಾನುಕ್ರೋಶಸ್ಮಿತೇಕ್ಷಣೌ

ಧ್ವಜ, ವಜ್ರ, ಅಂಕುಶ, ಕಮಲ ಮುಂತಾದ ಗುರುತುಗಳಿರುವ ಪಾದಗಳಿಂದ ಮಹಾತ್ಮರು ವ್ರಜವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದರು. ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಗಳು ಮುಗುಳುನಗುವ ಮತ್ತು ದಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು.

ಉದಾರರುಚಿರಕ್ರೀಡೌ ಸ್ರಗ್ವಿಣೌ ವನಮಾಲಿನೌ । ಪುಣ್ಯಗನ್ಧಾನುಲಿಪ್ತಾಙ್‌ಗೌ ಸ್ನಾತೌ ವಿರಜವಾಸಸೌ

ಅವರು ಉದಾರರಾದವರು, ಸುಂದರವಾದ ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು, ಹೂವಿನ ಹಾರ ಮತ್ತು ಕಾಡುಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ್ದರು, ಪವಿತ್ರ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿದ್ದರು, ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಶುಭ್ರವಾದ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಪ್ರಧಾನಪುರುಷಾವಾದ್ಯೌ ಜಗದ್ಧೇತೂ ಜಗತ್ಪತೀ । ಅವತೀರ್ಣೌ ಜಗತ್ಯರ್ಥೇ ಸ್ವಾಂಶೇನ ಬಲಕೇಶವೌ

ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯ ಪುರುಷರು, ಜಗತ್ತಿನ ಕಾರಣರೂ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯರೂ, ಭೂಮಿಯ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಭಾಗದಿಂದ ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಕೇಶವನಾಗಿ ಅವತರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ದಿಶೋ ವಿತಿಮಿರಾ ರಾಜನ್ ಕುರ್ವಾಣೌ ಪ್ರಭಯಾ ಸ್ವಯಾ । ಯಥಾ ಮಾರಕತಃ ಶೈಲೋ ರೌಪ್ಯಶ್ಚ ಕನಕಾಚಿತೌ

ರಾಜನೇ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದರು. ಅವರು ಪಚ್ಚೆಗಲ್ಲಿನ ಬೆಟ್ಟ ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಬೆಟ್ಟದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ರಥಾತ್ ತೂರ್ಣಂ ಅವಪ್ಲುತ್ಯ ಸೋಽಕ್ರೂರಃ ಸ್ನೇಹವಿಹ್ವಲಃ । ಪಪಾತ ಚರಣೋಪಾನ್ತೇ ದಣ್ಡವತ್ ರಾಮಕೃಷ್ಣಯೋಃ

ಅಕ್ರೂರನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ರಥದಿಂದ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಇಳಿದು, ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರ ಪಾದಗಳ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ದಂಡವತಾಗಿ ಬಿದ್ದನು.

ಭಗವದ್ದರ್ಶನಾಹ್ಲಾದ ಬಾಷ್ಪಪರ್ಯಾಕುಲೇಕ್ಷಣಃ । ಪುಲಕಚಿತಾಙ್‌ಗ ಔತ್ಕಣ್ಠ್ಯಾತ್ ಸ್ವಾಖ್ಯಾನೇ ನಾಶಕನ್ ನೃಪ

ಪ್ರಭುವನ್ನು ನೋಡಿದ ಆನಂದದಿಂದ, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟಾಗಿ, ಬಹಳ ಆತುರದಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನೂ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ರಾಜನೇ.

ಭಗವಾನ್ ತಮಭಿಪ್ರೇತ್ಯ ರಥಾಙ್‌ಗಾಙ್‌ಕಿತಪಾಣಿನಾ । ಪರಿರೇಭೇಽಭ್ಯುಪಾಕೃಷ್ಯ ಪ್ರೀತಃ ಪ್ರಣತವತ್ಸಲಃ

ಭಗವಂತನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ರಥಚಕ್ರದ ಗುರುತು ಇರುವ ಕೈಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಎಳೆದು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಭಕ್ತರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರು ಅವರು.

ಸಙ್‌ಕರ್ಷಣಶ್ಚ ಪ್ರಣತಂ ಉಪಗುಹ್ಯ ಮಹಾಮನಾಃ । ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪಾಣಿನಾ ಪಾಣೀ ಅನಯತ್ ಸಾನುಜೋ ಗೃಹಮ್

ಸಂಕರ್ಷಣನು, ಮಹಾಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿದವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅವನ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ತಮ್ಮ ಸಹೋದರನೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.

ಪೃಷ್ಟ್ವಾಥ ಸ್ವಾಗತಂ ತಸ್ಮೈ ನಿವೇದ್ಯ ಚ ವರಾಸನಮ್ । ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ವಿಧಿವತ್ ಪಾದೌ ಮಧುಪರ್ಕಾರ್ಹಣಮಾಹರತ್

ಅವನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಗೌರವಪೂರ್ಣ ಆಸನವನ್ನು ನೀಡಿದ ನಂತರ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಮಧುಪರ್ಕದ ಅರ್ಹತೆಯಾಗಿ ತಂದುಕೊಟ್ಟರು.

ನಿವೇದ್ಯ ಗಾಂ ಚಾತಿಥಯೇ ಸಂವಾಹ್ಯ ಶ್ರಾನ್ತಮಾದೃತಃ । ಅನ್ನಂ ಬಹುಗುಣಂ ಮೇಧ್ಯಂ ಶ್ರದ್ಧಯೋಪಾಹರದ್ ವಿಭುಃ

ಅತಿಥಿಗೆ ಒಂದು ಹಸುವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅವನ ದೇಹದ ದುರ್ಬಲತೆಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಮಸಾಜ್ ಮಾಡಿ, ಭಗವಂತನು ಶುದ್ಧವಾದ, ಬಹಳ ರುಚಿಯಾದ ಅನ್ನವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀಡಿದರು.

ತಸ್ಮೈ ಭುಕ್ತವತೇ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ರಾಮಃ ಪರಮಧರ್ಮವಿತ್ । ಮಖವಾಸೈರ್ಗನ್ಧಮಾಲ್ಯೈಃ ಪರಾಂ ಪ್ರೀತಿಂ ವ್ಯಧಾತ್ ಪುನಃ

ಅವನು ಊಟ ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದ ರಾಮನು, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಹೂಗಳಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಪಪ್ರಚ್ಛ ಸತ್ಕೃತಂ ನನ್ದಃ ಕಥಂ ಸ್ಥ ನಿರನುಗ್ರಹೇ । ಕಂಸೇ ಜೀವತಿ ದಾಶಾರ್ಹ ಸೌನಪಾಲಾ ಇವಾವಯಃ

ನಂದನು ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಗೌರವದಿಂದ ಆಕೃೂರನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ಕಂಸನು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತನಿರುವಾಗ, ದಯೆಯಿಲ್ಲದ ಈ ಊರಿನಲ್ಲಿ ನೀವು ಹೇಗೆ ಇದ್ದೀರಿ ದಾಶಾರ್ಹ? ನಾವು ದುಷ್ಟ ಮಾಲೀಕನ ಕೆಳಗಿನ ಮೇಯಗಾರರಂತೆಯೇ ಅಲ್ಲವೇ?'

ಯೋಽವಧೀತ್ ಸ್ವಸ್ವಸುಸ್ತೋಕಾನ್ ಕ್ರೋಶನ್ತ್ಯಾ ಅಸುತೃಪ್ ಖಲಃ । ಕಿಂ ನು ಸ್ವಿತ್ತತ್ಪ್ರಜಾನಾಂ ವಃ ಕುಶಲಂ ವಿಮೃಶಾಮಹೇ

ತಾನು ತನ್ನ ಸಹೋದರಿಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಅವರ ತಾಯಂದಿರು ಅಳುತ್ತಾ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ ಕೊಂದ ಆ ದುಷ್ಟನು, ನಿಮ್ಮಿಗೂ ನಿಮ್ಮ ಜನರಿಗೂ ಸುಖಶಾಂತಿ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುವೆವು.

ಇತ್ಥಂ ಸೂನೃತಯಾ ವಾಚಾ ನನ್ದೇನ ಸುಸಭಾಜಿತಃ । ಅಕ್ರೂರಃ ಪರಿಪೃಷ್ಟೇನ ಜಹಾವಧ್ವಪರಿಶ್ರಮಮ್

ಈ ರೀತಿ ನಂದನು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿ ಗೌರವಿಸಿದಾಗ, ಆಕೃೂರನು ಆನಂದದಿಂದ ತನ್ನ ಪ್ರಯಾಣದ ದಣಿವನ್ನು ಮರೆಯುವಂತೆ ಆಯಿತು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಬಲರಾಮಯೋರ್ಮಥುರಾಯಾಂ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಸ್ಥಾನಂ ವಿರಹಕಾತರ ಗೋಪೀನಾಂ ಕರುಣೋದ್‌ಗಾರಃ ಕಾಲಿಂದ್ಯಾಂ ಅಕ್ರೂರಕರ್ತೃಕಂ ಭಗವದ್‌ಧಾಮ ದರ್ಶನಂ ಚ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಸುಖೋಪವಿಷ್ಟಃ ಪರ್ಯಙ್‌ಕೇ ರಮಕೃಷ್ಣೋರುಮಾನಿತಃ । ಲೇಭೇ ಮನೋರಥಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಪನ್ಪಥಿ ಯಾನ್ ಸ ಚಕಾರ ಹ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಮನೂ ಕೃಷ್ಣನೂ ಗೌರವದಿಂದ ಆಕೃೂರನನ್ನು ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನಿತ್ತರು. ಆಕೃೂರನು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಕಿಮಲಭ್ಯಂ ಭಗವತಿ ಪ್ರಸನ್ನೇ ಶ್ರೀನಿಕೇತನೇ । ತಥಾಪಿ ತತ್ಪರಾ ರಾಜನ್ ನ ಹಿ ವಾಞ್ಛನ್ತಿ ಕಿಞ್ಚನ

ಭಗವಂತನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರೆ ಏನು ಅಸಾಧ್ಯ? ಆದರೂ, ರಾಜನೇ, ಆತನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶರಣಾದವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಏನನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಾಯಂತನಾಶನಂ ಕೃತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ ದೇವಕೀಸುತಃ । ಸುಹೃತ್ಸು ವೃತ್ತಂ ಕಂಸಸ್ಯ ಪಪ್ರಚ್ಛಾನ್ಯಚ್ಚಿಕೀರ್ಷಿತಮ್

ಸಂಜೆ ಊಟವಾದ ಮೇಲೆ ದೇವಕಿಯ ಮಗನಾದ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಲ್ಲಿ ಕಂಸನ ವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಅವನು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಏನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದನು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ತಾತ ಸೌಮ್ಯಾಗತಃ ಕಚ್ಚಿತ್ ಸ್ವಾಗತಂ ಭದ್ರಮಸ್ತು ವಃ । ಅಪಿ ಸ್ವಜ್ಞಾತಿಬನ್ಧೂನಾಂ ಅನಮೀವಮನಾಮಯಮ್

ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: 'ಪ್ರಿಯವನೇ, ಸೌಮ್ಯನಾದ ಆಕೃೂರ, ಸ್ವಾಗತ. ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿರಲಿ. ನಿಮ್ಮ ಬಂಧುಮಿತ್ರರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ, ಯಾವುದೇ ದುಃಖವೋ ರೋಗವೋ ಇಲ್ಲವೇ?'

ಕಿಂ ನು ನಃ ಕುಶಲಂ ಪೃಚ್ಛೇ ಏಧಮಾನೇ ಕುಲಾಮಯೇ । ಕಂಸೇ ಮಾತುಲನಾಮ್ನ್ಯಙ್‌ಗ ಸ್ವಾನಾಂ ನಸ್ತತ್ಪ್ರಜಾಸು ಚ

'ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬವೇ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವಾಗ, ಕಂಸನು ನಮ್ಮ ಮಾವನಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಜನರ ಮೇಲೆ ಆಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಾನು ನಮ್ಮ ಸುಖವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕೇಳಬಹುದು?'

ಅಹೋ ಅಸ್ಮದಭೂದ್ ಭೂರಿ ಪಿತ್ರೋರ್ವೃಜಿನಮಾರ್ಯಯೋಃ । ಯದ್ಧೇತೋಃ ಪುತ್ರಮರಣಂ ಯದ್ಧೇತೋರ್ಬನ್ಧನಂ ತಯೋಃ

'ಅಯ್ಯೋ, ನಮ್ಮ ಕಾರಣದಿಂದ ನಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೆ ಎಷ್ಟೋ ದುಃಖ ಉಂಟಾಯಿತು. ನಮ್ಮಿಂದ ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು, ನಮ್ಮಿಂದ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದರು.'

ದಿಷ್ಟ್ಯಾದ್ಯ ದರ್ಶನಂ ಸ್ವಾನಾಂ ಮಹ್ಯಂ ವಃ ಸೌಮ್ಯ ಕಾಙ್‌ಕ್ಷಿತಮ್ । ಸಞ್ಜಾತಂ ವರ್ಣ್ಯತಾಂ ತಾತ ತವಾಗಮನಕಾರಣಮ್

'ಇಂದು ನನ್ನ ಜನರನ್ನು ನೋಡಲು ನನಗೆ ಭಾಗ್ಯವಾಯಿತು, ನಾನು ಬಹಳ ದಿನಗಳಿಂದ ಈ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಹಾರೈಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಪ್ರಿಯವನೇ, ನೀನು ಬಂದ ಕಾರಣವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.'

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಪೃಷ್ಟೋ ಭಗವತಾ ಸರ್ವಂ ವರ್ಣಯಾಮಾಸ ಮಾಧವಃ । ವೈರಾನುಬನ್ಧಂ ಯದುಷು ವಸುದೇವವಧೋದ್ಯಮಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಮಾಧವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದನು—ಯಾದವರಲ್ಲಿ ಇರುವ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಹಾಗೂ ಕಂಸನು ವಸುದೇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಮಾಡಿದ ಯತ್ನವನ್ನು.

ಯತ್ಸನ್ದೇಶೋ ಯದರ್ಥಂ ವಾ ದೂತಃ ಸಮ್ಪ್ರೇಷಿತಃ ಸ್ವಯಮ್ । ಯದುಕ್ತಂ ನಾರದೇನಾಸ್ಯ ಸ್ವಜನ್ಮಾನಕದುನ್ದುಭೇಃ

ಅವನನ್ನು ದೂತನಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಸಂದೇಶವನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ನರದನು ಅನಕದುಂದುಭಿಯ ಮಗನ ಜನನದ ಕುರಿತು ಕಂಸನಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದನು.

ಶ್ರುತ್ವಾಕ್ರೂರವಚಃ ಕೃಷ್ಣೋ ಬಲಶ್ಚ ಪರವೀರಹಾ । ಪ್ರಹಸ್ಯ ನನ್ದಂ ಪಿತರಂ ರಾಜ್ಞಾ ದಿಷ್ಟಂ ವಿಜಜ್ಞತುಃ

ಆಕೃೂರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೃಷ್ಣನೂ ಬಲರಾಮನೂ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸೋಲಿಸುವವರು, ನಗುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ತಂದೆ ನಂದನಿಗೆ ರಾಜನ ಆದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು.

ಗೋಪಾನ್ ಸಮಾದಿಶತ್ ಸೋಽಪಿ ಗೃಹ್ಯತಾಂ ಸರ್ವಗೋರಸಃ । ಉಪಾಯನಾನಿ ಗೃಹ್ಣೀಧ್ವಂ ಯುಜ್ಯನ್ತಾಂ ಶಕಟಾನಿ ಚ

ನಂದನು ಮೇಯಗಾರರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಎಲ್ಲ ಹಾಲು ಮತ್ತು ಹಾಲಿನ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ಕೊಡಬೇಕಾದ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸಿ, ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ರಥಗಳಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿ.'

ಯಾಸ್ಯಾಮಃ ಶ್ವೋ ಮಧುಪುರೀಂ ದಾಸ್ಯಾಮೋ ನೃಪತೇ ರಸಾನ್ । ದ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮಃ ಸುಮಹತ್ಪರ್ವ ಯಾನ್ತಿ ಜಾನಪದಾಃ ಕಿಲ । ಏವಮಾಘೋಷಯತ್ಕ್ಷತ್ರಾ ನನ್ದಗೋಪಃ ಸ್ವಗೋಕುಲೇ

'ನಾವು ನಾಳೆ ಮಧುರೆಗೆ ಹೋಗಿ ನಮ್ಮ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ರಾಜನಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇವೆ, ಅಲ್ಲಿಯ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಊರಿನ ಜನರು ಕೂಡ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ.' ಎಂದು ನಂದಗೋಪನು ತನ್ನ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಿದರು.

ಗೋಪ್ಯಸ್ತಾಸ್ತದ್ ಉಪಶ್ರುತ್ಯ ಬಭೂವುರ್ವ್ಯಥಿತಾ ಭೃಶಮ್ । ರಾಮಕೃಷ್ಣೌ ಪುರೀಂ ನೇತುಂ ಅಕ್ರೂರಂ ವ್ರಜಮಾಗತಮ್

ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಗೋಪಿಯರು ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತರಾದರು. ಏಕೆಂದರೆ ಆಕೃೂರನು ರಾಮನನ್ನೂ ಕೃಷ್ಣನನ್ನೂ ನಗರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದನು.