ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ನ ಮಯ್ಯುಪೈಷ್ಯತ್ಯರಿಬುದ್ಧಿಮಚ್ಯುತಃ ಕಂಸಸ್ಯ ದೂತಃ ಪ್ರಹಿತೋಽಪಿ ವಿಶ್ವದೃಕ್ । ಯೋಽನ್ತರ್ಬಹಿಶ್ಚೇತಸ ಏತದೀಹಿತಂ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ ಈಕ್ಷತ್ಯಮಲೇನ ಚಕ್ಷುಷಾ

ನಾನು ಕಂಸನ ದೂತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಅಚ್ಯುತನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುವವನು, ನನ್ನನ್ನು ಶತ್ರುತೆಯಿಂದ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆತನು ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗಾದರೂ ಹೊರಗಾದರೂ ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನು.

ಅಪ್ಯಙ್‌ಘ್ರಿಮೂಲೇಽವಹಿತಂ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಂ ಮಾಮೀಕ್ಷಿತಾ ಸಸ್ಮಿತಮಾರ್ದ್ರಯಾ ದೃಶಾ । ಸಪದ್ಯಪಧ್ವಸ್ತಸಮಸ್ತಕಿಲ್ಬಿಷೋ ವೋಢಾ ಮುದಂ ವೀತವಿಶಙ್‌ಕ ಊರ್ಜಿತಾಮ್

ನಾನು ಪಾದದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಮುಗಿದು ಬಿದ್ದಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಭಗವಂತನು ನಗುವಿನೊಂದಿಗೆ, ದಯೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಬಹುದು. ಆಗ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ, ನಾನು ಭಯವಿಲ್ಲದ ಮಹಾ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸುಹೃತ್ತಮಂ ಜ್ಞಾತಿಮನನ್ಯದೈವತಂ ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ಬೃಹದ್‍ಭ್ಯಾಂ ಪರಿರಪ್ಸ್ಯತೇಽಥ ಮಾಮ್ । ಆತ್ಮಾ ಹಿ ತೀರ್ಥೀಕ್ರಿಯತೇ ತದೈವ ಮೇ ಬನ್ಧಶ್ಚ ಕರ್ಮಾತ್ಮಕ ಉಚ್ಛ್ವಸಿತ್ಯತಃ

ನಂತರ, ಆತನು ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನು, ಬಂಧುವು, ನನಗೆ ಏಕೈಕ ದೇವರು, ತನ್ನ ವಿಶಾಲವಾದ ಕೈಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆತನು ನನ್ನನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ, ನನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಬಂದ ಬಂಧನವೂ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಲಬ್ಧ್ವಾಙ್‌ಗಸಙ್‌ಗಂ ಪ್ರಣತಂ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಂ ಮಾಂ ವಕ್ಷ್ಯತೇಽಕ್ರೂರ ತತೇತ್ಯುರುಶ್ರವಾಃ । ತದಾ ವಯಂ ಜನ್ಮಭೃತೋ ಮಹೀಯಸಾ ನೈವಾದೃತೋ ಯೋ ಧಿಗಮುಷ್ಯ ಜನ್ಮ ತತ್

ನಾನು ಕೈಮುಗಿದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವನ ಅಂಗಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ, ಭಗವಂತನು, ಅಕ್ರೂರಾ, ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ನಾವು ಮಾನವನಾಗಿ ಜನಿಸಿದರೂ ಅವನು ನಮಗೆ ಗೌರವ ನೀಡದೆ ಇದ್ದರೆ, ಆ ಜನ್ಮವೇ ನಿಂದನೀಯ.

ನ ತಸ್ಯ ಕಶ್ಚಿದ್ ದಯಿತಃ ಸುಹೃತ್ತಮೋ ನ ಚಾಪ್ರಿಯೋ ದ್ವೇಷ್ಯ ಉಪೇಕ್ಷ್ಯ ಏವ ವಾ । ತಥಾಪಿ ಭಕ್ತಾನ್ ಭಜತೇ ಯಥಾ ತಥಾ ಸುರದ್ರುಮೋ ಯದ್ವದುಪಾಶ್ರಿತೋಽರ್ಥದಃ

ಆತನಿಗೆ ಯಾರೂ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವೋ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ನೇಹಿತನೋ ಇಲ್ಲ. ಯಾರೂ ಅವನಿಗೆ ಅಪ್ರಿಯ, ದ್ವೇಷಪಾತ್ರ ಅಥವಾ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಾಗಿರುವವರೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ, ದೇವವೃಕ್ಷದಂತೆ, ಅವನನ್ನು ಭಜಿಸುವವರಿಗೆ ಆತನು ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

ಕಿಂ ಚಾಗ್ರಜೋ ಮಾವನತಂ ಯದೂತ್ತಮಃ ಸ್ಮಯನ್ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಗೃಹೀತಮಞ್ಜಲೌ । ಗೃಹಂ ಪ್ರವೇಷ್ಯಾಪ್ತಸಮಸ್ತಸತ್ಕೃತಂ ಸಮ್ಪ್ರಕ್ಷ್ಯತೇ ಕಂಸಕೃತಂ ಸ್ವಬನ್ಧುಷು

ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯ, ಯದುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಹಿರಿಯವರು, ಅವನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಕೈಕಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದವನನ್ನು ಮುಗುಳುನಗುತ್ತಾ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಮನೆಗೆ ಒಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಎಲ್ಲ ಗೌರವಗಳನ್ನು ಪೂರ್ವಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಕಂಸನು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕಷ್ಟಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿದರು.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಇತಿ ಸಞ್ಚಿನ್ತಯನ್ಕೃಷ್ಣಂ ಶ್ವಫಲ್ಕತನಯೋಽಧ್ವನಿ । ರಥೇನ ಗೋಕುಲಂ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಸೂರ್ಯಶ್ಚಾಸ್ತಗಿರಿಂ ನೃಪ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಶ್ವಫಲ್ಕನ ಮಗನು ರಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿ, ರಾಜನೇ, ಸೂರ್ಯನು ಪಶ್ಚಿಮ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿದಂತೆ, ಗೋಕುಲವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

( ಮಿಶ್ರ ) ಪದಾನಿ ತಸ್ಯಾಖಿಲಲೋಕಪಾಲ ಕಿರೀಟಜುಷ್ಟಾಮಲಪಾದರೇಣೋಃ । ದದರ್ಶ ಗೋಷ್ಠೇ ಕ್ಷಿತಿಕೌತುಕಾನಿ ವಿಲಕ್ಷಿತಾನ್ಯಬ್ಜಯವಾಙ್‌ಕುಶಾದ್ಯೈಃ

ಅವನು ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಪಾಲಕರು ತಮ್ಮ ಕಿರೀಟಗಳಲ್ಲಿ ಧರಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ಪಾದಧೂಳಿಯ ಗುರುತುಗಳಾದ ಕಮಲ, ಜೋಳದ ಕಾಳು, ಅಂಕುಶ ಮುಂತಾದ ಗುರುತುಗಳಿಂದ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ತದ್ದರ್ಶನಾಹ್ಲಾದವಿವೃದ್ಧಸಮ್ಭ್ರಮಃ ಪ್ರೇಮ್ಣೋರ್ಧ್ವರೋಮಾಶ್ರುಕಲಾಕುಲೇಕ್ಷಣಃ । ರಥಾದವಸ್ಕನ್ದ್ಯ ಸ ತೇಷ್ವಚೇಷ್ಟತ ಪ್ರಭೋರಮೂನ್ಯಙ್‌ಘ್ರಿರಜಾಂಸ್ಯಹೋ ಇತಿ

ಆ ದೃಶ್ಯದಿಂದ ಆನಂದವೂ ಭಕ್ತಿಯ ಭಯವೂ ತುಂಬಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನ ಕಣ್ಣು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ರೋಮಾಂಚನದಿಂದ ಅವನ ದೇಹ ನಡುಗಿತು. ರಥದಿಂದ ಇಳಿದು, ಅವನು ಆ ಪಾದಧೂಳಿಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, 'ಅಯ್ಯೋ! ಇದು ಪ್ರಭುವಿನ ಪಾದಧೂಳಿ!' ಎಂದು ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಹೇಳಿದರು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ದೇಹಂಭೃತಾಮಿಯಾನರ್ಥೋ ಹಿತ್ವಾ ದಮ್ಭಂ ಭಿಯಂ ಶುಚಮ್ । ಸನ್ದೇಶಾದ್ಯೋ ಹರೇರ್ಲಿಙ್‌ಗ ದರ್ಶನಶ್ರವಣಾದಿಭಿಃ

ದೇಹವಿರುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ, ಅಹಂಕಾರ, ಭಯ, ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು ದೊಡ್ಡ ಲಾಭ. ಅದು ಹರಿಯವರ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದು, ಕೇಳುವುದು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಂಪರ್ಕಗಳಿಂದ ಮೊದಲಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ದದರ್ಶ ಕೃಷ್ಣಂ ರಾಮಂ ಚ ವ್ರಜೇ ಗೋದೋಹನಂ ಗತೌ । ಪೀತನೀಲಾಮ್ಬರಧರೌ ಶರದಮ್ಬುರಹೇಕ್ಷಣೌ

ಅವನು ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನೂ ರಾಮನನ್ನೂ, ಹಾಲು ದೋಹನದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿರುವಾಗ ನೋಡಿದನು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಹಳದಿ ಮತ್ತು ನೀಲಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದರು, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಶರದೃತುವಿನ ಕಮಲದಂತೆ ಮೃದುವಾಗಿದ್ದವು.

ಕಿಶೋರೌ ಶ್ಯಾಮಲಶ್ವೇತೌ ಶ್ರೀನಿಕೇತೌ ಬೃಹದ್‍ಭುಜೌ । ಸುಮುಖೌ ಸುನ್ದರವರೌ ಬಲದ್ವಿರದವಿಕ್ರಮೌ

ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಯುವಕರು, ಒಬ್ಬನು ಕಪ್ಪು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಬಿಳಿ, ಸುಂದರತೆಯ ನಿವಾಸಿಗಳು, ವಿಶಾಲವಾದ ಭುಜಗಳು, ಸುಂದರ ಮುಖಗಳು, ಅದ್ಭುತ ರೂಪಗಳು, ಮತ್ತು ಯುವ ಆನೆಯ ಶಕ್ತಿಯೂ ನಡೆಯೂ ಅವರಲ್ಲಿತ್ತು.

ಧ್ವಜವಜ್ರಾಙ್‌ಕುಶಾಮ್ಭೋಜೈಃ ಚಿಹ್ನಿತೈರಙ್‌ಘ್ರಿಭಿರ್ವ್ರಜಮ್ । ಶೋಭಯನ್ತೌ ಮಹಾತ್ಮಾನೌ ಸಾನುಕ್ರೋಶಸ್ಮಿತೇಕ್ಷಣೌ

ಧ್ವಜ, ವಜ್ರ, ಅಂಕುಶ, ಕಮಲ ಮುಂತಾದ ಗುರುತುಗಳಿರುವ ಪಾದಗಳಿಂದ ಮಹಾತ್ಮರು ವ್ರಜವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದರು. ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಗಳು ಮುಗುಳುನಗುವ ಮತ್ತು ದಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು.

ಉದಾರರುಚಿರಕ್ರೀಡೌ ಸ್ರಗ್ವಿಣೌ ವನಮಾಲಿನೌ । ಪುಣ್ಯಗನ್ಧಾನುಲಿಪ್ತಾಙ್‌ಗೌ ಸ್ನಾತೌ ವಿರಜವಾಸಸೌ

ಅವರು ಉದಾರರಾದವರು, ಸುಂದರವಾದ ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು, ಹೂವಿನ ಹಾರ ಮತ್ತು ಕಾಡುಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ್ದರು, ಪವಿತ್ರ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿದ್ದರು, ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಶುಭ್ರವಾದ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಪ್ರಧಾನಪುರುಷಾವಾದ್ಯೌ ಜಗದ್ಧೇತೂ ಜಗತ್ಪತೀ । ಅವತೀರ್ಣೌ ಜಗತ್ಯರ್ಥೇ ಸ್ವಾಂಶೇನ ಬಲಕೇಶವೌ

ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯ ಪುರುಷರು, ಜಗತ್ತಿನ ಕಾರಣರೂ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯರೂ, ಭೂಮಿಯ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಭಾಗದಿಂದ ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಕೇಶವನಾಗಿ ಅವತರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ದಿಶೋ ವಿತಿಮಿರಾ ರಾಜನ್ ಕುರ್ವಾಣೌ ಪ್ರಭಯಾ ಸ್ವಯಾ । ಯಥಾ ಮಾರಕತಃ ಶೈಲೋ ರೌಪ್ಯಶ್ಚ ಕನಕಾಚಿತೌ

ರಾಜನೇ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದರು. ಅವರು ಪಚ್ಚೆಗಲ್ಲಿನ ಬೆಟ್ಟ ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಬೆಟ್ಟದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ರಥಾತ್ ತೂರ್ಣಂ ಅವಪ್ಲುತ್ಯ ಸೋಽಕ್ರೂರಃ ಸ್ನೇಹವಿಹ್ವಲಃ । ಪಪಾತ ಚರಣೋಪಾನ್ತೇ ದಣ್ಡವತ್ ರಾಮಕೃಷ್ಣಯೋಃ

ಅಕ್ರೂರನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ರಥದಿಂದ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಇಳಿದು, ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರ ಪಾದಗಳ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ದಂಡವತಾಗಿ ಬಿದ್ದನು.

ಭಗವದ್ದರ್ಶನಾಹ್ಲಾದ ಬಾಷ್ಪಪರ್ಯಾಕುಲೇಕ್ಷಣಃ । ಪುಲಕಚಿತಾಙ್‌ಗ ಔತ್ಕಣ್ಠ್ಯಾತ್ ಸ್ವಾಖ್ಯಾನೇ ನಾಶಕನ್ ನೃಪ

ಪ್ರಭುವನ್ನು ನೋಡಿದ ಆನಂದದಿಂದ, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟಾಗಿ, ಬಹಳ ಆತುರದಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನೂ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ರಾಜನೇ.

ಭಗವಾನ್ ತಮಭಿಪ್ರೇತ್ಯ ರಥಾಙ್‌ಗಾಙ್‌ಕಿತಪಾಣಿನಾ । ಪರಿರೇಭೇಽಭ್ಯುಪಾಕೃಷ್ಯ ಪ್ರೀತಃ ಪ್ರಣತವತ್ಸಲಃ

ಭಗವಂತನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ರಥಚಕ್ರದ ಗುರುತು ಇರುವ ಕೈಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಎಳೆದು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಭಕ್ತರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರು ಅವರು.

ಸಙ್‌ಕರ್ಷಣಶ್ಚ ಪ್ರಣತಂ ಉಪಗುಹ್ಯ ಮಹಾಮನಾಃ । ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪಾಣಿನಾ ಪಾಣೀ ಅನಯತ್ ಸಾನುಜೋ ಗೃಹಮ್

ಸಂಕರ್ಷಣನು, ಮಹಾಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿದವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅವನ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ತಮ್ಮ ಸಹೋದರನೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.

ಪೃಷ್ಟ್ವಾಥ ಸ್ವಾಗತಂ ತಸ್ಮೈ ನಿವೇದ್ಯ ಚ ವರಾಸನಮ್ । ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ವಿಧಿವತ್ ಪಾದೌ ಮಧುಪರ್ಕಾರ್ಹಣಮಾಹರತ್

ಅವನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಗೌರವಪೂರ್ಣ ಆಸನವನ್ನು ನೀಡಿದ ನಂತರ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಮಧುಪರ್ಕದ ಅರ್ಹತೆಯಾಗಿ ತಂದುಕೊಟ್ಟರು.

ನಿವೇದ್ಯ ಗಾಂ ಚಾತಿಥಯೇ ಸಂವಾಹ್ಯ ಶ್ರಾನ್ತಮಾದೃತಃ । ಅನ್ನಂ ಬಹುಗುಣಂ ಮೇಧ್ಯಂ ಶ್ರದ್ಧಯೋಪಾಹರದ್ ವಿಭುಃ

ಅತಿಥಿಗೆ ಒಂದು ಹಸುವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅವನ ದೇಹದ ದುರ್ಬಲತೆಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಮಸಾಜ್ ಮಾಡಿ, ಭಗವಂತನು ಶುದ್ಧವಾದ, ಬಹಳ ರುಚಿಯಾದ ಅನ್ನವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀಡಿದರು.

ತಸ್ಮೈ ಭುಕ್ತವತೇ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ರಾಮಃ ಪರಮಧರ್ಮವಿತ್ । ಮಖವಾಸೈರ್ಗನ್ಧಮಾಲ್ಯೈಃ ಪರಾಂ ಪ್ರೀತಿಂ ವ್ಯಧಾತ್ ಪುನಃ

ಅವನು ಊಟ ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದ ರಾಮನು, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಹೂಗಳಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಪಪ್ರಚ್ಛ ಸತ್ಕೃತಂ ನನ್ದಃ ಕಥಂ ಸ್ಥ ನಿರನುಗ್ರಹೇ । ಕಂಸೇ ಜೀವತಿ ದಾಶಾರ್ಹ ಸೌನಪಾಲಾ ಇವಾವಯಃ

ನಂದನು ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಗೌರವದಿಂದ ಆಕೃೂರನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ಕಂಸನು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತನಿರುವಾಗ, ದಯೆಯಿಲ್ಲದ ಈ ಊರಿನಲ್ಲಿ ನೀವು ಹೇಗೆ ಇದ್ದೀರಿ ದಾಶಾರ್ಹ? ನಾವು ದುಷ್ಟ ಮಾಲೀಕನ ಕೆಳಗಿನ ಮೇಯಗಾರರಂತೆಯೇ ಅಲ್ಲವೇ?'

ಯೋಽವಧೀತ್ ಸ್ವಸ್ವಸುಸ್ತೋಕಾನ್ ಕ್ರೋಶನ್ತ್ಯಾ ಅಸುತೃಪ್ ಖಲಃ । ಕಿಂ ನು ಸ್ವಿತ್ತತ್ಪ್ರಜಾನಾಂ ವಃ ಕುಶಲಂ ವಿಮೃಶಾಮಹೇ

ತಾನು ತನ್ನ ಸಹೋದರಿಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಅವರ ತಾಯಂದಿರು ಅಳುತ್ತಾ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ ಕೊಂದ ಆ ದುಷ್ಟನು, ನಿಮ್ಮಿಗೂ ನಿಮ್ಮ ಜನರಿಗೂ ಸುಖಶಾಂತಿ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುವೆವು.

ಇತ್ಥಂ ಸೂನೃತಯಾ ವಾಚಾ ನನ್ದೇನ ಸುಸಭಾಜಿತಃ । ಅಕ್ರೂರಃ ಪರಿಪೃಷ್ಟೇನ ಜಹಾವಧ್ವಪರಿಶ್ರಮಮ್

ಈ ರೀತಿ ನಂದನು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿ ಗೌರವಿಸಿದಾಗ, ಆಕೃೂರನು ಆನಂದದಿಂದ ತನ್ನ ಪ್ರಯಾಣದ ದಣಿವನ್ನು ಮರೆಯುವಂತೆ ಆಯಿತು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಬಲರಾಮಯೋರ್ಮಥುರಾಯಾಂ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಸ್ಥಾನಂ ವಿರಹಕಾತರ ಗೋಪೀನಾಂ ಕರುಣೋದ್‌ಗಾರಃ ಕಾಲಿಂದ್ಯಾಂ ಅಕ್ರೂರಕರ್ತೃಕಂ ಭಗವದ್‌ಧಾಮ ದರ್ಶನಂ ಚ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಸುಖೋಪವಿಷ್ಟಃ ಪರ್ಯಙ್‌ಕೇ ರಮಕೃಷ್ಣೋರುಮಾನಿತಃ । ಲೇಭೇ ಮನೋರಥಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಪನ್ಪಥಿ ಯಾನ್ ಸ ಚಕಾರ ಹ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಮನೂ ಕೃಷ್ಣನೂ ಗೌರವದಿಂದ ಆಕೃೂರನನ್ನು ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನಿತ್ತರು. ಆಕೃೂರನು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಕಿಮಲಭ್ಯಂ ಭಗವತಿ ಪ್ರಸನ್ನೇ ಶ್ರೀನಿಕೇತನೇ । ತಥಾಪಿ ತತ್ಪರಾ ರಾಜನ್ ನ ಹಿ ವಾಞ್ಛನ್ತಿ ಕಿಞ್ಚನ

ಭಗವಂತನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರೆ ಏನು ಅಸಾಧ್ಯ? ಆದರೂ, ರಾಜನೇ, ಆತನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶರಣಾದವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಏನನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಾಯಂತನಾಶನಂ ಕೃತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ ದೇವಕೀಸುತಃ । ಸುಹೃತ್ಸು ವೃತ್ತಂ ಕಂಸಸ್ಯ ಪಪ್ರಚ್ಛಾನ್ಯಚ್ಚಿಕೀರ್ಷಿತಮ್

ಸಂಜೆ ಊಟವಾದ ಮೇಲೆ ದೇವಕಿಯ ಮಗನಾದ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಲ್ಲಿ ಕಂಸನ ವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಅವನು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಏನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದನು.