ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ತಂ ನಿಗೃಹ್ಯಾಚ್ಯುತೋ ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ಪಾತಯಿತ್ವಾ ಮಹೀತಲೇ । ಪಶ್ಯತಾಂ ದಿವಿ ದೇವಾನಾಂ ಪಶುಮಾರಮಮಾರಯತ್

ಅಚ್ಯುತನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಭೂಮಿಗೆ ಎಸೆದು, ದೇವತೆಗಳು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಹಸುಗಳನ್ನು ಕೊಂದ ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಗುಹಾಪಿಧಾನಂ ನಿರ್ಭಿದ್ಯ ಗೋಪಾನ್ ನಿಃಸಾರ್ಯ ಕೃಚ್ಛ್ರತಃ । ಸ್ತೂಯಮಾನಃ ಸುರೈರ್ಗೋಪೈಃ ಪ್ರವಿವೇಶ ಸ್ವಗೋಕುಲಮ್

ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಒಡೆದು, ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಗೋಪರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಪರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ತನ್ನ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಪೂರ್ವಾರ್ಧೇ ವ್ಯೋಮಾಸುರವಧೋ ನಾಮ ಸಪ್ತತ್ರಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಹೀಗೆ ಪರಮಹಂಸರಿಗಾಗಿ ರಚಿಸಲಾದ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಹತ್ತನೇ ಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲ ಭಾಗದಲ್ಲಿ 'ವ್ಯೋಮಾಸುರ ವಧೆ' ಎಂಬ ಮೂವತ್ತೇಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು.

ಕಂಸಾಜ್ಞಯಾ ರಾಮಕೃಷ್ಣೌ ಮಥುರಾಂ ಆನೇತುಂ ಅಕ್ರೂರಸ್ಯ ನನ್ದಗೋಕುಲಂ ಪ್ರತಿ ಗಮನಂ ತತ್ರ ರಾಮಕೃಷ್ಣದ್ವಾರಾ ತಸ್ಯ ಸತ್ಕಾರಶ್ಚ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಅಕ್ರೂರೋಽಪಿ ಚ ತಾಂ ರಾತ್ರಿಂ ಮಧುಪುರ್ಯಾಂ ಮಹಾಮತಿಃ । ಉಷಿತ್ವಾ ರಥಮಾಸ್ಥಾಯ ಪ್ರಯಯೌ ನನ್ದಗೋಕುಲಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಅಕ್ರೂರನು ಆ ರಾತ್ರಿ ಮಧುರೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದನು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿ, ನಂದಗೋಕುಲದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.

ಗಚ್ಛನ್ ಪಥಿ ಮಹಾಭಾಗೋ ಭಗವತ್ಯಮ್ಬುಜೇಕ್ಷಣೇ । ಭಕ್ತಿಂ ಪರಾಮುಪಗತ ಏವಮೇತದಚಿನ್ತಯತ್

ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಅವನು, ಭಗವಂತನಾದ ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನ ಮೇಲೆ ಗಾಢ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗಿ, ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋದನು.

ಕಿಂ ಮಯಾಽಽಚರಿತಂ ಭದ್ರಂ ಕಿಂ ತಪ್ತಂ ಪರಮಂ ತಪಃ । ಕಿಂ ವಾಥಾಪ್ಯರ್ಹತೇ ದತ್ತಂ ಯದ್ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯದ್ಯ ಕೇಶವಮ್

ನಾನು ಯಾವ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಯಾವ ದೊಡ್ಡ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದೇನೆ, ಅಥವಾ ಯಾರು ಅರ್ಹನಿಗೆ ಯಾವ ದಾನವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ, ಇಂದು ನಾನು ಕೇಶವನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ?

ಮಮೈತದ್ ದುರ್ಲಭಂ ಮನ್ಯೇ ಉತ್ತಮಃಶ್ಲೋಕದರ್ಶನಮ್ । ವಿಷಯಾತ್ಮನೋ ಯಥಾ ಬ್ರಹ್ಮ ಕೀರ್ತನಂ ಶೂದ್ರಜನ್ಮನಃ

ಈ ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಅಪರೂಪ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹೇಗೆಂದರೆ, ಇಂದ್ರಿಯಾಸಕ್ತನಾದ ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದು ಅಪರೂಪವಾದಂತೆ.

ಮೈವಂ ಮಮಾಧಮಸ್ಯಾಪಿ ಸ್ಯಾದೇವಾಚ್ಯುತದರ್ಶನಮ್ । ಹ್ರಿಯಮಾಣಃ ಕಲನದ್ಯಾ ಕ್ವಚಿತ್ತರತಿ ಕಶ್ಚನ

ನನ್ನಂತಹ ಪಾತಕಿಗೆ ಕೂಡ ಅಚ್ಯುತನ ದರ್ಶನ ಸಿಗದೆ ಹೋದರೆ ಅದು ಆಗಬಾರದು. ಕಾಲನದಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವವನೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದಡ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.

ಮಮಾದ್ಯಾಮಙ್‌ಗಲಂ ನಷ್ಟಂ ಫಲವಾಂಶ್ಚೈವ ಮೇ ಭವಃ । ಯನ್ನಮಸ್ಯೇ ಭಗವತೋ ಯೋಗಿಧ್ಯೇಯಾಂಘ್ರಿಪಙ್‌ಕಜಮ್

ಇಂದು ನನ್ನ ದುರ್ಭಾಗ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ದೂರವಾಗಿದೆ, ನನ್ನ ಜನ್ಮವೂ ಫಲವಂತವಾಗಿದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾನು ಯೋಗಿಗಳು ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಭಗವಂತನ ಪಾದಕಮಲಗಳಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

( ಮಿಶ್ರ ) ಕಂಸೋ ಬತಾದ್ಯಾಕೃತ ಮೇಽತ್ಯನುಗ್ರಹಂ ದ್ರಕ್ಷ್ಯೇಽಙ್‌ಘ್ರಿಪದ್ಮಂ ಪ್ರಹಿತೋಽಮುನಾ ಹರೇಃ । ಕೃತಾವತಾರಸ್ಯ ದುರತ್ಯಯಂ ತಮಃ ಪೂರ್ವೇಽತರನ್ ಯನ್ನಖಮಣ್ಡಲತ್ವಿಷಾ

ಇಂದು ಕಂಸನು ನನಗೆ ಮಹಾ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನೇ ಮಾಡಿದನು. ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಹರಿ ಅವತಾರವಾಗಿ ಬಂದ ಪಾದಕಮಲವನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಪಾದಗಳ ನಖದ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹಿಂದಿನವರು ದಾಟಲಾಗದ ಗಾಢ ಅಂಧಕಾರವೂ ದೂರವಾದಿತ್ತು.

ಯದರ್ಚಿತಂ ಬ್ರಹ್ಮಭವಾದಿಭಿಃ ಸುರೈಃ ಶ್ರಿಯಾ ಚ ದೇವ್ಯಾ ಮುನಿಭಿಃ ಸಸಾತ್ವತೈಃ । ಗೋಚಾರಣಾಯಾನುಚರೈಶ್ಚರದ್‌ವನೇ ಯದ್‍ಗೋಪಿಕಾನಾಂ ಕುಚಕುಙ್‌ಕುಮಾಙ್‌ಕಿತಮ್

ಆ ಪಾದಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು, ಶ್ರೀದೇವಿ, ಋಷಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸಾತ್ವತರು ಪೂಜಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಪಾದಗಳು ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತವೆ, ಗೋಪಿಯರ ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿವೆ.

ದ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ನೂನಂ ಸುಕಪೋಲನಾಸಿಕಂ ಸ್ಮಿತಾವಲೋಕಾರುಣಕಞ್ಜಲೋಚನಮ್ । ಮುಖಂ ಮುಕುನ್ದಸ್ಯ ಗುಡಾಲಕಾವೃತಂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ಮೇ ಪ್ರಚರನ್ತಿ ವೈ ಮೃಗಾಃ

ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಾನು ಮುಕುಂದನ ಸುಂದರ ಕಪೋಲ, ಮೂಗು, ನಗುವಿನ ಚಿತ್ತಾಕರ್ಷಕ ದೃಷ್ಠಿಯುಳ್ಳ ಕಮಲದಂತೆ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ಕುಡಿದ ಕೂದಲುಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ಆ ಮುಖದ ಸುತ್ತ ಮೃಗಗಳು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕುತ್ತಿವೆ.

ಅಪ್ಯದ್ಯ ವಿಷ್ಣೋರ್ಮನುಜತ್ವಮೀಯುಷೋ ಭಾರಾವತಾರಾಯ ಭುವೋ ನಿಜೇಚ್ಛಯಾ । ಲಾವಣ್ಯಧಾಮ್ನೋ ಭವಿತೋಪಲಮ್ಭನಂ ಮಹ್ಯಂ ನ ನ ಸ್ಯಾತ್ ಫಲಮಞ್ಜಸಾ ದೃಶಃ

ಇಂದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡುವ ಭಾಗ್ಯ ಸಿಗಬಹುದು. ಆತನು ಭೂಭಾರದ ನಿವಾರಣೆಗೆ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮಾನವನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ಸೌಂದರ್ಯದ ಸ್ವರೂಪ.

ಯ ಈಕ್ಷಿತಾಹಂರಹಿತೋಽಪ್ಯಸತ್ಸತೋಃ ಸ್ವತೇಜಸಾಪಾಸ್ತತಮೋಭಿದಾಭ್ರಮಃ । ಸ್ವಮಾಯಯಾಽಽತ್ಮನ್ ರಚಿತೈಸ್ತದೀಕ್ಷಯಾ ಪ್ರಾಣಾಕ್ಷಧೀಭಿಃ ಸದನೇಷ್ವಭೀಯತೇ

ನಾನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಆ ಭಗವಂತನು ಅಹಂಕಾರ, ಭೇದದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಆತನು ಪ್ರಾಣ, ಇಂದ್ರಿಯ, ಬುದ್ಧಿಯ ಮೂಲಕ ಜೀವಿಗಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಯಸ್ಯಾಖಿಲಾಮೀವಹಭಿಃ ಸುಮಙ್‌ಗಲೈಃ ವಾಚೋ ವಿಮಿಶ್ರಾ ಗುಣಕರ್ಮಜನ್ಮಭಿಃ । ಪ್ರಾಣನ್ತಿ ಶುಮ್ಭನ್ತಿ ಪುನನ್ತಿ ವೈ ಜಗತ್ ಯಾಸ್ತದ್ವಿರಕ್ತಾಃ ಶವಶೋಭನಾ ಮತಾಃ

ಭಗವಂತನ ಮಾತುಗಳು, ಅವನ ಗುಣ, ಕರ್ಮ, ಜನ್ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು, ಎಲ್ಲ ಅಶುಭವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತವೆ, ಲೋಕವನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಸುತ್ತವೆ, ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದವರು ಸುಂದರ ಶವಗಳಂತಿದ್ದಾರೆ.

ಸ ಚಾವತೀರ್ಣಃ ಕಿಲ ಸತ್ವತಾನ್ವಯೇ ಸ್ವಸೇತುಪಾಲಾಮರವರ್ಯಶರ್ಮಕೃತ್ । ಯಶೋ ವಿತನ್ವನ್ ವ್ರಜ ಆಸ್ತ ಈಶ್ವರೋ ಗಾಯನ್ತಿ ದೇವಾ ಯದಶೇಷಮಙ್‌ಗಲಮ್

ಆ ಭಗವಂತನು ಸಾತ್ವತ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿ, ತನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಕಾಯುವ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹರಡುತ್ತಾ, ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ಪವಿತ್ರ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.

ತಂ ತ್ವದ್ಯ ನೂನಂ ಮಹತಾಂ ಗತಿಂ ಗುರುಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಕಾನ್ತಂ ದೃಶಿಮನ್ಮಹೋತ್ಸವಮ್ । ರೂಪಂ ದಧಾನಂ ಶ್ರಿಯ ಈಪ್ಸಿತಾಸ್ಪದಂ ದ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ಮಮಾಸನ್ನುಷಸಃ ಸುದರ್ಶನಾಃ

ಇಂದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಾನು ಮಹಾತ್ಮರ ಗಮ್ಯ, ಗುರು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಪ್ರಿಯ, ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಹಬ್ಬವಾದ, ಶ್ರೀದೇವಿಯ ಆಸೆಯಾದ ರೂಪವನ್ನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ನೋಡುತ್ತೇನೆ.

ಅಥಾವರೂಢಃ ಸಪದೀಶಯೋ ರಥಾತ್ ಪ್ರಧಾನಪುಂಸೋಶ್ಚರಣಂ ಸ್ವಲಬ್ಧಯೇ । ಧಿಯಾ ಧೃತಂ ಯೋಗಿಭಿರಪ್ಯಹಂ ಧ್ರುವಂ ನಮಸ್ಯ ಆಭ್ಯಾಂ ಚ ಸಖೀನ್ ವನೌಕಸಃ

ನಂತರ, ಭಗವಂತನು ರಥದಿಂದ ಇಳಿಯುವಾಗ, ನಾನು ಸ್ವತಃ ಆ ಮಹಾಪುರುಷನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ. ಆ ಪಾದಗಳನ್ನು ಯೋಗಿಗಳೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಅವುಗಳಿಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು ಕೂಡ ವಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಪ್ಯಙ್‌ಘ್ರಿಮೂಲೇ ಪತಿತಸ್ಯ ಮೇ ವಿಭುಃ ಶಿರಸ್ಯಧಾಸ್ಯನ್ ನಿಜಹಸ್ತಪಙ್‌ಕಜಮ್ । ದತ್ತಾಭಯಂ ಕಾಲಭುಜಾಙ್‌ಗರಂಹಸಾ ಪ್ರೋದ್ವೇಜಿತಾನಾಂ ಶರಣೈಷಿಣಾಂ ಣೃನಾಮ್

ನಾನು ಅವನ ಪಾದದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಾಗ, ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಕಮಲದಂತೆ ಹಸ್ತವನ್ನು ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಡಬಹುದು. ಕಾಲ ರೂಪದ ಹಾವುಗಳಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು ಆಶ್ರಯ ಹುಡುಕುವವರಿಗೆ ಆತ ಭಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಸಮರ್ಹಣಂ ಯತ್ರ ನಿಧಾಯ ಕೌಶಿಕಃ ತಥಾ ಬಲಿಶ್ಚಾಪ ಜಗತ್ತ್ರಯೇನ್ದ್ರತಾಮ್ । ಯದ್ವಾ ವಿಹಾರೇ ವ್ರಜಯೋಷಿತಾಂ ಶ್ರಮಂ ಸ್ಪರ್ಶೇನ ಸೌಗನ್ಧಿಕಗನ್ಧ್ಯಪಾನುದತ್

ಆ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಕೌಶಿಕನು ಮತ್ತು ಬಲಿಯೂ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಅಥವಾ ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರ ಆಟದಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಸುಗಂಧಭರಿತ ಹಸ್ತದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಅವರ ದಣಿವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದನು.

ನ ಮಯ್ಯುಪೈಷ್ಯತ್ಯರಿಬುದ್ಧಿಮಚ್ಯುತಃ ಕಂಸಸ್ಯ ದೂತಃ ಪ್ರಹಿತೋಽಪಿ ವಿಶ್ವದೃಕ್ । ಯೋಽನ್ತರ್ಬಹಿಶ್ಚೇತಸ ಏತದೀಹಿತಂ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ ಈಕ್ಷತ್ಯಮಲೇನ ಚಕ್ಷುಷಾ

ನಾನು ಕಂಸನ ದೂತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಅಚ್ಯುತನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುವವನು, ನನ್ನನ್ನು ಶತ್ರುತೆಯಿಂದ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆತನು ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗಾದರೂ ಹೊರಗಾದರೂ ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನು.

ಅಪ್ಯಙ್‌ಘ್ರಿಮೂಲೇಽವಹಿತಂ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಂ ಮಾಮೀಕ್ಷಿತಾ ಸಸ್ಮಿತಮಾರ್ದ್ರಯಾ ದೃಶಾ । ಸಪದ್ಯಪಧ್ವಸ್ತಸಮಸ್ತಕಿಲ್ಬಿಷೋ ವೋಢಾ ಮುದಂ ವೀತವಿಶಙ್‌ಕ ಊರ್ಜಿತಾಮ್

ನಾನು ಪಾದದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಮುಗಿದು ಬಿದ್ದಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಭಗವಂತನು ನಗುವಿನೊಂದಿಗೆ, ದಯೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಬಹುದು. ಆಗ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ, ನಾನು ಭಯವಿಲ್ಲದ ಮಹಾ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸುಹೃತ್ತಮಂ ಜ್ಞಾತಿಮನನ್ಯದೈವತಂ ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ಬೃಹದ್‍ಭ್ಯಾಂ ಪರಿರಪ್ಸ್ಯತೇಽಥ ಮಾಮ್ । ಆತ್ಮಾ ಹಿ ತೀರ್ಥೀಕ್ರಿಯತೇ ತದೈವ ಮೇ ಬನ್ಧಶ್ಚ ಕರ್ಮಾತ್ಮಕ ಉಚ್ಛ್ವಸಿತ್ಯತಃ

ನಂತರ, ಆತನು ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನು, ಬಂಧುವು, ನನಗೆ ಏಕೈಕ ದೇವರು, ತನ್ನ ವಿಶಾಲವಾದ ಕೈಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆತನು ನನ್ನನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ, ನನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಬಂದ ಬಂಧನವೂ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಲಬ್ಧ್ವಾಙ್‌ಗಸಙ್‌ಗಂ ಪ್ರಣತಂ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಂ ಮಾಂ ವಕ್ಷ್ಯತೇಽಕ್ರೂರ ತತೇತ್ಯುರುಶ್ರವಾಃ । ತದಾ ವಯಂ ಜನ್ಮಭೃತೋ ಮಹೀಯಸಾ ನೈವಾದೃತೋ ಯೋ ಧಿಗಮುಷ್ಯ ಜನ್ಮ ತತ್

ನಾನು ಕೈಮುಗಿದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವನ ಅಂಗಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ, ಭಗವಂತನು, ಅಕ್ರೂರಾ, ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ನಾವು ಮಾನವನಾಗಿ ಜನಿಸಿದರೂ ಅವನು ನಮಗೆ ಗೌರವ ನೀಡದೆ ಇದ್ದರೆ, ಆ ಜನ್ಮವೇ ನಿಂದನೀಯ.

ನ ತಸ್ಯ ಕಶ್ಚಿದ್ ದಯಿತಃ ಸುಹೃತ್ತಮೋ ನ ಚಾಪ್ರಿಯೋ ದ್ವೇಷ್ಯ ಉಪೇಕ್ಷ್ಯ ಏವ ವಾ । ತಥಾಪಿ ಭಕ್ತಾನ್ ಭಜತೇ ಯಥಾ ತಥಾ ಸುರದ್ರುಮೋ ಯದ್ವದುಪಾಶ್ರಿತೋಽರ್ಥದಃ

ಆತನಿಗೆ ಯಾರೂ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವೋ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ನೇಹಿತನೋ ಇಲ್ಲ. ಯಾರೂ ಅವನಿಗೆ ಅಪ್ರಿಯ, ದ್ವೇಷಪಾತ್ರ ಅಥವಾ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಾಗಿರುವವರೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ, ದೇವವೃಕ್ಷದಂತೆ, ಅವನನ್ನು ಭಜಿಸುವವರಿಗೆ ಆತನು ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

ಕಿಂ ಚಾಗ್ರಜೋ ಮಾವನತಂ ಯದೂತ್ತಮಃ ಸ್ಮಯನ್ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಗೃಹೀತಮಞ್ಜಲೌ । ಗೃಹಂ ಪ್ರವೇಷ್ಯಾಪ್ತಸಮಸ್ತಸತ್ಕೃತಂ ಸಮ್ಪ್ರಕ್ಷ್ಯತೇ ಕಂಸಕೃತಂ ಸ್ವಬನ್ಧುಷು

ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯ, ಯದುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಹಿರಿಯವರು, ಅವನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಕೈಕಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದವನನ್ನು ಮುಗುಳುನಗುತ್ತಾ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಮನೆಗೆ ಒಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಎಲ್ಲ ಗೌರವಗಳನ್ನು ಪೂರ್ವಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಕಂಸನು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕಷ್ಟಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿದರು.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಇತಿ ಸಞ್ಚಿನ್ತಯನ್ಕೃಷ್ಣಂ ಶ್ವಫಲ್ಕತನಯೋಽಧ್ವನಿ । ರಥೇನ ಗೋಕುಲಂ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಸೂರ್ಯಶ್ಚಾಸ್ತಗಿರಿಂ ನೃಪ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಶ್ವಫಲ್ಕನ ಮಗನು ರಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿ, ರಾಜನೇ, ಸೂರ್ಯನು ಪಶ್ಚಿಮ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿದಂತೆ, ಗೋಕುಲವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

( ಮಿಶ್ರ ) ಪದಾನಿ ತಸ್ಯಾಖಿಲಲೋಕಪಾಲ ಕಿರೀಟಜುಷ್ಟಾಮಲಪಾದರೇಣೋಃ । ದದರ್ಶ ಗೋಷ್ಠೇ ಕ್ಷಿತಿಕೌತುಕಾನಿ ವಿಲಕ್ಷಿತಾನ್ಯಬ್ಜಯವಾಙ್‌ಕುಶಾದ್ಯೈಃ

ಅವನು ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಪಾಲಕರು ತಮ್ಮ ಕಿರೀಟಗಳಲ್ಲಿ ಧರಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ಪಾದಧೂಳಿಯ ಗುರುತುಗಳಾದ ಕಮಲ, ಜೋಳದ ಕಾಳು, ಅಂಕುಶ ಮುಂತಾದ ಗುರುತುಗಳಿಂದ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ತದ್ದರ್ಶನಾಹ್ಲಾದವಿವೃದ್ಧಸಮ್ಭ್ರಮಃ ಪ್ರೇಮ್ಣೋರ್ಧ್ವರೋಮಾಶ್ರುಕಲಾಕುಲೇಕ್ಷಣಃ । ರಥಾದವಸ್ಕನ್ದ್ಯ ಸ ತೇಷ್ವಚೇಷ್ಟತ ಪ್ರಭೋರಮೂನ್ಯಙ್‌ಘ್ರಿರಜಾಂಸ್ಯಹೋ ಇತಿ

ಆ ದೃಶ್ಯದಿಂದ ಆನಂದವೂ ಭಕ್ತಿಯ ಭಯವೂ ತುಂಬಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನ ಕಣ್ಣು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ರೋಮಾಂಚನದಿಂದ ಅವನ ದೇಹ ನಡುಗಿತು. ರಥದಿಂದ ಇಳಿದು, ಅವನು ಆ ಪಾದಧೂಳಿಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, 'ಅಯ್ಯೋ! ಇದು ಪ್ರಭುವಿನ ಪಾದಧೂಳಿ!' ಎಂದು ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಹೇಳಿದರು.