ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಪೌಣ್ಡ್ರಕಸ್ಯ ವಧಂ ಪಶ್ಚಾತ್ ಕಾಶಿಪುರ್ಯಾಶ್ಚ ದೀಪನಮ್ । ದನ್ತವಕ್ರಸ್ಯ ನಿಧನಂ ಚೈದ್ಯಸ್ಯ ಚ ಮಹಾಕ್ರತೌ

ಪೌಂಡ್ರಕನ ವಧೆ, ಕಾಶಿಪುರಿಯನ್ನು ಸುಡುವುದು, ದಂತವಕ್ರನ ಸಂಹಾರ, ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಚೇದ್ಯನಾದ ಶಿಶುಪಾಲನ ಮರಣ.

ಯಾನಿ ಚಾನ್ಯಾನಿ ವೀರ್ಯಾಣಿ ದ್ವಾರಕಾಮಾವಸನ್ ಭವಾನ್ । ಕರ್ತಾ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ತಾನಿ ಗೇಯಾನಿ ಕವಿಭಿರ್ಭುವಿ

ಪ್ರಭು, ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಾಗ ನೀನು ಮಾಡುವ ಇತರ ವೀರ್ಯಮಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕವಿಗಳು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಅಥ ತೇ ಕಾಲರೂಪಸ್ಯ ಕ್ಷಪಯಿಷ್ಣೋರಮುಷ್ಯ ವೈ । ಅಕ್ಷೌಹಿಣೀನಾಂ ನಿಧನಂ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯರ್ಜುನಸಾರಥೇಃ

ಈಗ ನಾನು ಕಾಲಸ್ವರೂಪನಾದ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನಾದ, ಅರ್ಜುನನನ್ನು ತನ್ನ ರಥಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಆತನಿಂದ ಈ ಸೇನೆಗಳ ನಾಶವನ್ನು ನೋಡಲಿದ್ದೇನೆ.

( ಮಿಶ್ರ ) ವಿಶುದ್ಧವಿಜ್ಞಾನಘನಂ ಸ್ವಸಂಸ್ಥಯಾ ಸಮಾಪ್ತಸರ್ವಾರ್ಥಮಮೋಘವಾಞ್ಛಿತಮ್ । ಸ್ವತೇಜಸಾ ನಿತ್ಯನಿವೃತ್ತಮಾಯಾ ಗುಣಪ್ರವಾಹಂ ಭಗವನ್ತಮೀಮಹಿ

ನಾವು ಶುದ್ಧವಾದ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿರುವ, ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿರುವ, ಯಾವ ಆಸೆಗಳೂ ವಿಫಲವಾಗದ, ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿರುವ, ಗುಣಗಳ ಹರಿವಿಗೆ ಮೂಲವಾದ ಆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ.

ತ್ವಾಮೀಶ್ವರಂ ಸ್ವಾಶ್ರಯಮಾತ್ಮಮಾಯಯಾ ವಿನಿರ್ಮಿತಾಶೇಷವಿಶೇಷಕಲ್ಪನಮ್ । ಕ್ರೀಡಾರ್ಥಮದ್ಯಾತ್ತಮನುಷ್ಯವಿಗ್ರಹಂ ನತೋಽಸ್ಮಿ ಧುರ್ಯಂ ಯದುವೃಷ್ಣಿಸಾತ್ವತಾಮ್

ನೀನು ಎಲ್ಲರ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರುವ ಈಶ್ವರ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಮಾಯೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ವಿಭೇದಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನು, ಆಟಕ್ಕಾಗಿ ಮಾನವನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು, ಯದು, ವೃಷ್ಣಿ ಮತ್ತು ಸಾತ್ವತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಿನಗೆ ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಏವಂ ಯದುಪತಿಂ ಕೃಷ್ಣಂ ಭಾಗವತಪ್ರವರೋ ಮುನಿಃ । ಪ್ರಣಿಪತ್ಯಾಭ್ಯನುಜ್ಞಾತೋ ಯಯೌ ತದ್ದರ್ಶನೋತ್ಸವಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಯದುಗಳ ನಾಯಕನಾದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಆ ಮುನಿಯು ಅವನ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಆ ದರ್ಶನದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಹೋದನು.

ಭಗವಾನಪಿ ಗೋವಿನ್ದೋ ಹತ್ವಾ ಕೇಶಿನಮಾಹವೇ । ಪಶೂನಪಾಲಯತ್ ಪಾಲೈಃ ಪ್ರೀತೈರ್ವ್ರಜಸುಖಾವಹಃ

ಆ ಭಗವಂತನಾದ ಗೋವಿಂದನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೇಶಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುವ ಗೋಪರೊಂದಿಗೆ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಸುಖವನ್ನು ತಂದನು.

ಏಕದಾ ತೇ ಪಶೂನ್ ಪಾಲಾಃನ್ ಚಾರಯನ್ತೋಽದ್ರಿಸಾನುಷು । ಚಕ್ರುರ್ನಿಲಾಯನಕ್ರೀಡಾಃ ಚೋರಪಾಲಾಪದೇಶತಃ

ಒಂದು ದಿನ ಗೋಪರು ಹಸುಗಳನ್ನು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲ್ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರು ಕಳ್ಳರು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಕರು ಎಂಬಂತೆ ವಿಭಜಿಸಿ, ಅಡಗಾಟ ಆಟವಾಡಿದರು.

ತತ್ರಾಸನ್ಕತಿಚಿಚ್ಚೋರಾಃ ಪಾಲಾಶ್ಚ ಕತಿಚಿನ್ನೃಪ । ಮೇಷಾಯಿತಾಶ್ಚ ತತ್ರೈಕೇ ವಿಜಹ್ರುರಕುತೋಭಯಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಕಳ್ಳರಾಗಿ, ಕೆಲವರು ಗೋಪರಾಗಿ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಕುರಿಗಳಾಗಿ ಆಟವಾಡಿದರು; ಎಲ್ಲರೂ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ, ನಿರಾಳವಾಗಿ ಆನಂದಿಸಿದರು.

ಮಯಪುತ್ರೋ ಮಹಾಮಾಯೋ ವ್ಯೋಮೋ ಗೋಪಾಲವೇಷಧೃಕ್ । ಮೇಷಾಯಿತಾನಪೋವಾಹ ಪ್ರಾಯಶ್ಚೋರಾಯಿತೋ ಬಹೂನ್

ಮಾಯೆಯ ಮಗನಾದ ಮಹಾಮಾಯಿಯು, ವ್ಯೋಮನು, ಗೋಪರ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಕುರಿಗಳ ನಾಯಕನಾಗಿ ನಟನೆ ಮಾಡಿ, ಬಹಳಷ್ಟು ಕಳ್ಳರಾಗಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.

ಗಿರಿದರ್ಯಾಂ ವಿನಿಕ್ಷಿಪ್ಯ ನೀತಂ ನೀತಂ ಮಹಾಸುರಃ । ಶಿಲಯಾ ಪಿದಧೇ ದ್ವಾರಂ ಚತುಃಪಞ್ಚಾವಶೇಷಿತಾಃ

ಆ ಮಹಾಸುರನು ಅವರನ್ನು ಬೆಟ್ಟದ ಗುಹೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ನಾಲ್ಕು ಐದು ಜನರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಬಾಗಿಲನ್ನು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದನು.

ತಸ್ಯ ತತ್ಕರ್ಮ ವಿಜ್ಞಾಯ ಕೃಷ್ಣಃ ಶರಣದಃ ಸತಾಮ್ । ಗೋಪಾನ್ ನಯನ್ತಂ ಜಗ್ರಾಹ ವೃಕಂ ಹರಿರಿವೌಜಸಾ

ಅವನ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತು, ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಆಶ್ರಯನಾದ ಕೃಷ್ಣನು, ಗೋಪರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಸಿಂಹವು ಕೋತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯುವಂತೆ ಬಲದಿಂದ ಹಿಡಿದನು.

ಸ ನಿಜಂ ರೂಪಮಾಸ್ಥಾಯ ಗಿರೀನ್ದ್ರಸದೃಶಂ ಬಲೀ । ಇಚ್ಛನ್ ವಿಮೋಕ್ತುಮಾತ್ಮಾನಂ ನಾಶಕ್ನೋದ್ ಗ್ರಹಣಾತುರಃ

ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದೊಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟದಂತೆ ಭಯಾನಕನಾಗಿ ಬಲ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರೂ, ಬಂಧನದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ತಂ ನಿಗೃಹ್ಯಾಚ್ಯುತೋ ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ಪಾತಯಿತ್ವಾ ಮಹೀತಲೇ । ಪಶ್ಯತಾಂ ದಿವಿ ದೇವಾನಾಂ ಪಶುಮಾರಮಮಾರಯತ್

ಅಚ್ಯುತನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಭೂಮಿಗೆ ಎಸೆದು, ದೇವತೆಗಳು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಹಸುಗಳನ್ನು ಕೊಂದ ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಗುಹಾಪಿಧಾನಂ ನಿರ್ಭಿದ್ಯ ಗೋಪಾನ್ ನಿಃಸಾರ್ಯ ಕೃಚ್ಛ್ರತಃ । ಸ್ತೂಯಮಾನಃ ಸುರೈರ್ಗೋಪೈಃ ಪ್ರವಿವೇಶ ಸ್ವಗೋಕುಲಮ್

ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಒಡೆದು, ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಗೋಪರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಪರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ತನ್ನ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಪೂರ್ವಾರ್ಧೇ ವ್ಯೋಮಾಸುರವಧೋ ನಾಮ ಸಪ್ತತ್ರಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಹೀಗೆ ಪರಮಹಂಸರಿಗಾಗಿ ರಚಿಸಲಾದ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಹತ್ತನೇ ಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲ ಭಾಗದಲ್ಲಿ 'ವ್ಯೋಮಾಸುರ ವಧೆ' ಎಂಬ ಮೂವತ್ತೇಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು.

ಕಂಸಾಜ್ಞಯಾ ರಾಮಕೃಷ್ಣೌ ಮಥುರಾಂ ಆನೇತುಂ ಅಕ್ರೂರಸ್ಯ ನನ್ದಗೋಕುಲಂ ಪ್ರತಿ ಗಮನಂ ತತ್ರ ರಾಮಕೃಷ್ಣದ್ವಾರಾ ತಸ್ಯ ಸತ್ಕಾರಶ್ಚ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಅಕ್ರೂರೋಽಪಿ ಚ ತಾಂ ರಾತ್ರಿಂ ಮಧುಪುರ್ಯಾಂ ಮಹಾಮತಿಃ । ಉಷಿತ್ವಾ ರಥಮಾಸ್ಥಾಯ ಪ್ರಯಯೌ ನನ್ದಗೋಕುಲಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಅಕ್ರೂರನು ಆ ರಾತ್ರಿ ಮಧುರೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದನು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿ, ನಂದಗೋಕುಲದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.

ಗಚ್ಛನ್ ಪಥಿ ಮಹಾಭಾಗೋ ಭಗವತ್ಯಮ್ಬುಜೇಕ್ಷಣೇ । ಭಕ್ತಿಂ ಪರಾಮುಪಗತ ಏವಮೇತದಚಿನ್ತಯತ್

ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಅವನು, ಭಗವಂತನಾದ ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನ ಮೇಲೆ ಗಾಢ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗಿ, ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋದನು.

ಕಿಂ ಮಯಾಽಽಚರಿತಂ ಭದ್ರಂ ಕಿಂ ತಪ್ತಂ ಪರಮಂ ತಪಃ । ಕಿಂ ವಾಥಾಪ್ಯರ್ಹತೇ ದತ್ತಂ ಯದ್ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯದ್ಯ ಕೇಶವಮ್

ನಾನು ಯಾವ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಯಾವ ದೊಡ್ಡ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದೇನೆ, ಅಥವಾ ಯಾರು ಅರ್ಹನಿಗೆ ಯಾವ ದಾನವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ, ಇಂದು ನಾನು ಕೇಶವನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ?

ಮಮೈತದ್ ದುರ್ಲಭಂ ಮನ್ಯೇ ಉತ್ತಮಃಶ್ಲೋಕದರ್ಶನಮ್ । ವಿಷಯಾತ್ಮನೋ ಯಥಾ ಬ್ರಹ್ಮ ಕೀರ್ತನಂ ಶೂದ್ರಜನ್ಮನಃ

ಈ ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಅಪರೂಪ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹೇಗೆಂದರೆ, ಇಂದ್ರಿಯಾಸಕ್ತನಾದ ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದು ಅಪರೂಪವಾದಂತೆ.

ಮೈವಂ ಮಮಾಧಮಸ್ಯಾಪಿ ಸ್ಯಾದೇವಾಚ್ಯುತದರ್ಶನಮ್ । ಹ್ರಿಯಮಾಣಃ ಕಲನದ್ಯಾ ಕ್ವಚಿತ್ತರತಿ ಕಶ್ಚನ

ನನ್ನಂತಹ ಪಾತಕಿಗೆ ಕೂಡ ಅಚ್ಯುತನ ದರ್ಶನ ಸಿಗದೆ ಹೋದರೆ ಅದು ಆಗಬಾರದು. ಕಾಲನದಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವವನೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದಡ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.

ಮಮಾದ್ಯಾಮಙ್‌ಗಲಂ ನಷ್ಟಂ ಫಲವಾಂಶ್ಚೈವ ಮೇ ಭವಃ । ಯನ್ನಮಸ್ಯೇ ಭಗವತೋ ಯೋಗಿಧ್ಯೇಯಾಂಘ್ರಿಪಙ್‌ಕಜಮ್

ಇಂದು ನನ್ನ ದುರ್ಭಾಗ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ದೂರವಾಗಿದೆ, ನನ್ನ ಜನ್ಮವೂ ಫಲವಂತವಾಗಿದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾನು ಯೋಗಿಗಳು ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಭಗವಂತನ ಪಾದಕಮಲಗಳಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

( ಮಿಶ್ರ ) ಕಂಸೋ ಬತಾದ್ಯಾಕೃತ ಮೇಽತ್ಯನುಗ್ರಹಂ ದ್ರಕ್ಷ್ಯೇಽಙ್‌ಘ್ರಿಪದ್ಮಂ ಪ್ರಹಿತೋಽಮುನಾ ಹರೇಃ । ಕೃತಾವತಾರಸ್ಯ ದುರತ್ಯಯಂ ತಮಃ ಪೂರ್ವೇಽತರನ್ ಯನ್ನಖಮಣ್ಡಲತ್ವಿಷಾ

ಇಂದು ಕಂಸನು ನನಗೆ ಮಹಾ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನೇ ಮಾಡಿದನು. ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಹರಿ ಅವತಾರವಾಗಿ ಬಂದ ಪಾದಕಮಲವನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಪಾದಗಳ ನಖದ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹಿಂದಿನವರು ದಾಟಲಾಗದ ಗಾಢ ಅಂಧಕಾರವೂ ದೂರವಾದಿತ್ತು.

ಯದರ್ಚಿತಂ ಬ್ರಹ್ಮಭವಾದಿಭಿಃ ಸುರೈಃ ಶ್ರಿಯಾ ಚ ದೇವ್ಯಾ ಮುನಿಭಿಃ ಸಸಾತ್ವತೈಃ । ಗೋಚಾರಣಾಯಾನುಚರೈಶ್ಚರದ್‌ವನೇ ಯದ್‍ಗೋಪಿಕಾನಾಂ ಕುಚಕುಙ್‌ಕುಮಾಙ್‌ಕಿತಮ್

ಆ ಪಾದಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು, ಶ್ರೀದೇವಿ, ಋಷಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸಾತ್ವತರು ಪೂಜಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಪಾದಗಳು ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತವೆ, ಗೋಪಿಯರ ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿವೆ.

ದ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ನೂನಂ ಸುಕಪೋಲನಾಸಿಕಂ ಸ್ಮಿತಾವಲೋಕಾರುಣಕಞ್ಜಲೋಚನಮ್ । ಮುಖಂ ಮುಕುನ್ದಸ್ಯ ಗುಡಾಲಕಾವೃತಂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ಮೇ ಪ್ರಚರನ್ತಿ ವೈ ಮೃಗಾಃ

ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಾನು ಮುಕುಂದನ ಸುಂದರ ಕಪೋಲ, ಮೂಗು, ನಗುವಿನ ಚಿತ್ತಾಕರ್ಷಕ ದೃಷ್ಠಿಯುಳ್ಳ ಕಮಲದಂತೆ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ಕುಡಿದ ಕೂದಲುಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ಆ ಮುಖದ ಸುತ್ತ ಮೃಗಗಳು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕುತ್ತಿವೆ.

ಅಪ್ಯದ್ಯ ವಿಷ್ಣೋರ್ಮನುಜತ್ವಮೀಯುಷೋ ಭಾರಾವತಾರಾಯ ಭುವೋ ನಿಜೇಚ್ಛಯಾ । ಲಾವಣ್ಯಧಾಮ್ನೋ ಭವಿತೋಪಲಮ್ಭನಂ ಮಹ್ಯಂ ನ ನ ಸ್ಯಾತ್ ಫಲಮಞ್ಜಸಾ ದೃಶಃ

ಇಂದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡುವ ಭಾಗ್ಯ ಸಿಗಬಹುದು. ಆತನು ಭೂಭಾರದ ನಿವಾರಣೆಗೆ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮಾನವನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ಸೌಂದರ್ಯದ ಸ್ವರೂಪ.

ಯ ಈಕ್ಷಿತಾಹಂರಹಿತೋಽಪ್ಯಸತ್ಸತೋಃ ಸ್ವತೇಜಸಾಪಾಸ್ತತಮೋಭಿದಾಭ್ರಮಃ । ಸ್ವಮಾಯಯಾಽಽತ್ಮನ್ ರಚಿತೈಸ್ತದೀಕ್ಷಯಾ ಪ್ರಾಣಾಕ್ಷಧೀಭಿಃ ಸದನೇಷ್ವಭೀಯತೇ

ನಾನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಆ ಭಗವಂತನು ಅಹಂಕಾರ, ಭೇದದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಆತನು ಪ್ರಾಣ, ಇಂದ್ರಿಯ, ಬುದ್ಧಿಯ ಮೂಲಕ ಜೀವಿಗಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಯಸ್ಯಾಖಿಲಾಮೀವಹಭಿಃ ಸುಮಙ್‌ಗಲೈಃ ವಾಚೋ ವಿಮಿಶ್ರಾ ಗುಣಕರ್ಮಜನ್ಮಭಿಃ । ಪ್ರಾಣನ್ತಿ ಶುಮ್ಭನ್ತಿ ಪುನನ್ತಿ ವೈ ಜಗತ್ ಯಾಸ್ತದ್ವಿರಕ್ತಾಃ ಶವಶೋಭನಾ ಮತಾಃ

ಭಗವಂತನ ಮಾತುಗಳು, ಅವನ ಗುಣ, ಕರ್ಮ, ಜನ್ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು, ಎಲ್ಲ ಅಶುಭವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತವೆ, ಲೋಕವನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಸುತ್ತವೆ, ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದವರು ಸುಂದರ ಶವಗಳಂತಿದ್ದಾರೆ.

ಸ ಚಾವತೀರ್ಣಃ ಕಿಲ ಸತ್ವತಾನ್ವಯೇ ಸ್ವಸೇತುಪಾಲಾಮರವರ್ಯಶರ್ಮಕೃತ್ । ಯಶೋ ವಿತನ್ವನ್ ವ್ರಜ ಆಸ್ತ ಈಶ್ವರೋ ಗಾಯನ್ತಿ ದೇವಾ ಯದಶೇಷಮಙ್‌ಗಲಮ್

ಆ ಭಗವಂತನು ಸಾತ್ವತ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿ, ತನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಕಾಯುವ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹರಡುತ್ತಾ, ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ಪವಿತ್ರ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.