ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಲೋಹಮಯೈಃ ಪಾಶೈಃ ಬಬನ್ಧ ಸಹ ಭಾರ್ಯಯಾ । ಪ್ರತಿಯಾತೇ ತು ದೇವರ್ಷೌ ಕಂಸ ಆಭಾಷ್ಯ ಕೇಶಿನಮ್

ಇದನ್ನು ಅರಿತು, ಕಂಸನು ವಸುದೇವನನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಕಬ್ಬಿಣದ ಸರಪಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿದನು. ದೇವರ್ಷಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಕಂಸನು ಕೇಶಿಯನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದನು.

ಪ್ರೇಷಯಾಮಾಸ ಹನ್ಯೇತಾಂ ಭವತಾ ರಾಮಕೇಶವೌ । ತತೋ ಮುಷ್ಟಿಕಚಾಣೂರ ಶಲತೋಶಲಕಾದಿಕಾನ್

ನೀನು ಹೋಗಿ ರಾಮನನ್ನೂ ಕೇಶವನನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲು. ನಂತರ ಮುಷ್ಟಿಕ, ಚಾಣೂರ, ಶಲ, ತೋಷಲ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಕಳುಹಿಸು ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದನು.

ಅಮಾತ್ಯಾನ್ ಹಸ್ತಿಪಾಂಶ್ಚೈವ ಸಮಾಹೂಯಾಹ ಭೋಜರಾಟ್ । ಭೋ ಭೋ ನಿಶಮ್ಯತಾಮೇತದ್ ವೀರಚಾಣೂರಮುಷ್ಟಿಕೌ

ಭೋಜರಾಜನು ತನ್ನ ಅಮಾತ್ಯರನ್ನು ಮತ್ತು ಆನೆಗಾರರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ, "ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳಿರಿ, ಇವರು ವೀರರಾದ ಚಾಣೂರ ಮತ್ತು ಮುಷ್ಟಿಕ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ನನ್ದವ್ರಜೇ ಕಿಲಾಸಾತೇ ಸುತಾವಾನಕದುನ್ದುಭೇಃ । ರಾಮಕೃಷ್ಣೌ ತತೋ ಮಹ್ಯಂ ಮೃತ್ಯುಃ ಕಿಲ ನಿದರ್ಶಿತಃ

ನಂದನ ಗೋವಿನ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆನಕದುಂದುಭಿಯ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಂದಲೇ ನನಗೆ ಮರಣ ಸಂಭವಿಸುವುದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಭವದ್‍ಭ್ಯಾಮಿಹ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೌ ಹನ್ಯೇತಾಂ ಮಲ್ಲಲೀಲಯಾ । ಮಞ್ಚಾಃ ಕ್ರಿಯನ್ತಾಂ ವಿವಿಧಾ ಮಲ್ಲರಙ್‌ಗಪರಿಶ್ರಿತಾಃ । ಪೌರಾ ಜಾನಪದಾಃ ಸರ್ವೇ ಪಶ್ಯನ್ತು ಸ್ವೈರಸಂಯುಗಮ್

ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಇಲ್ಲಿ ಕುಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಬೇಕು. ವಿವಿಧ ವೇದಿಕೆಗಳನ್ನು ಕುಸ್ತಿ ಮೈದಾನದ ಸುತ್ತ ನಿರ್ಮಿಸಿ, ನಗರವಾಸಿಗಳು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಅವರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಲಿ.

ಮಹಾಮಾತ್ರ ತ್ವಯಾ ಭದ್ರ ರಙ್‌ಗದ್ವಾರ್ಯುಪನೀಯತಾಮ್ । ದ್ವಿಪಃ ಕುವಲಯಾಪೀಡೋ ಜಹಿ ತೇನ ಮಮಾಹಿತೌ

ಮಹಾಮಾತ್ಯನೇ, ನೀನು ಕುಸ್ತಿ ಮೈದಾನದ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಕುವಲಯಾಪೀಡ ಎಂಬ ಆನೆಯನ್ನು ತರಿಸು. ಅವನು ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕೊಲ್ಲಲಿ.

ಆರಭ್ಯತಾಂ ಧನುರ್ಯಾಗಃ ಚತುರ್ದಶ್ಯಾಂ ಯಥಾವಿಧಿ । ವಿಶಸನ್ತು ಪಶೂನ್ ಮೇಧ್ಯಾನ್ ಭೂತರಾಜಾಯ ಮೀಢುಷೇ

ನಾಲ್ಕನೇ ಹಬ್ಬದ ದಿನ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಧನುಸ್ಸಿನ ಯಾಗವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲಿ. ಶುದ್ಧವಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಭೂತಗಳ ರಾಜನಾದ, ಅನುಗ್ರಹದಾತನಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆಗೆ ತರುವಂತೆ ಮಾಡಿ.

ಇತ್ಯಾಜ್ಞಾಪ್ಯಾರ್ಥತನ್ತ್ರಜ್ಞ ಆಹೂಯ ಯದುಪುಙ್‌ಗವಮ್ । ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪಾಣಿನಾ ಪಾಣಿಂ ತತೋಽಕ್ರೂರಮುವಾಚ ಹ

ಹೀಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ, ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದವನನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ, ಯದುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅಕ್ರೂರನ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಭೋ ಭೋ ದಾನಪತೇ ಮಹ್ಯಂ ಕ್ರಿಯತಾಂ ಮೈತ್ರಮಾದೃತಃ । ನಾನ್ಯಸ್ತ್ವತ್ತೋ ಹಿತತಮೋ ವಿದ್ಯತೇ ಭೋಜವೃಷ್ಣಿಷು

ಓ ದಾನಶೀಲರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಗೌರವದಿಂದ ನನ್ನೊಡನೆ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ. ಭೋಜರು ಮತ್ತು ವೃಷ್ಣಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಹಿತಚಿಂತಕನೊಬ್ಬನೂ ಇಲ್ಲ.

ಅತಸ್ತ್ವಾಮಾಶ್ರಿತಃ ಸೌಮ್ಯ ಕಾರ್ಯಗೌರವಸಾಧನಮ್ । ಯಥೇನ್ದ್ರೋ ವಿಷ್ಣುಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಸ್ವಾರ್ಥಮಧ್ಯಗಮದ್ ವಿಭುಃ

ಆದಕಾರಣ, ಸೌಮ್ಯನೇ, ಮಹತ್ವದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ನಿನಗಿದೆ ಎಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಹೇಗೆ ಇಂದ್ರನು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದನೋ, ಹಾಗೆ.

ಗಚ್ಛ ನನ್ದವ್ರಜಂ ತತ್ರ ಸುತೌ ಆವಾನಕದುನ್ದುಭೇಃ । ಆಸಾತೇ ತೌ ಇಹಾನೇನ ರಥೇನಾನಯ ಮಾ ಚಿರಮ್

ನೀನು ನಂದನ ವೃಜಕ್ಕೆ ಹೋಗು. ಅಲ್ಲಿ ಅನಕದುಂಡುಭಿಯ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ. ಈ ರಥದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊ.

ನಿಸೃಷ್ಟಃ ಕಿಲ ಮೇ ಮೃತ್ಯುಃ ದೇವೈರ್ವೈಕುಣ್ಠಸಂಶ್ರಯೈಃ । ತಾವಾನಯ ಸಮಂ ಗೋಪೈಃ ನನ್ದಾದ್ಯೈಃ ಸಾಭ್ಯುಪಾಯನೈಃ

ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನ ಮರಣವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂದನನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಗೋಪರು ಮತ್ತು ಅವರೊಡನೆ ಉಡುಗೊರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊ.

ಘಾತಯಿಷ್ಯ ಇಹಾನೀತೌ ಕಾಲಕಲ್ಪೇನ ಹಸ್ತಿನಾ । ಯದಿ ಮುಕ್ತೌ ತತೋ ಮಲ್ಲೈಃ ಘಾತಯೇ ವೈದ್ಯುತೋಪಮೈಃ

ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ, ಕಾಲದಂತೆ ಭಯಂಕರವಾದ ಆನೆ ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ಕೊಲ್ಲುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಅವರು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಭಯಂಕರವಾದ ಮಲ್ಲರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.

ತಯೋರ್ನಿಹತಯೋಸ್ತಪ್ತಾನ್ ವಸುದೇವಪುರೋಗಮಾನ್ । ತದ್‍ಬನ್ಧೂನ್ ನಿಹನಿಷ್ಯಾಮಿ ವೃಷ್ಣಿಭೋಜದಶಾರ್ಹಕಾನ್

ಆ ಇಬ್ಬರು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ, ವಸುದೇವನನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಅವನ ಬಂಧುಗಳಾದ ವೃಷ್ಣಿ, ಭೋಜ, ದಶಾರ್ಹರನ್ನು ಕೂಡ ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಉಗ್ರಸೇನಂ ಚ ಪಿತರಂ ಸ್ಥವಿರಂ ರಾಜ್ಯಕಾಮುಕಮ್ । ತದ್‍ಭ್ರಾತರಂ ದೇವಕಂ ಚ ಯೇ ಚಾನ್ಯೇ ವಿದ್ವಿಷೋ ಮಮ

ಹಳೆಯವನಾದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವ ನನ್ನ ತಂದೆ ಉಗ್ರಸೇನನನ್ನು, ಅವನ ತಮ್ಮ ದೇವಕನನ್ನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳಾದ ಇತರರನ್ನೂ ಕೂಡ ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.

ತತಶ್ಚೈಷಾ ಮಹೀ ಮಿತ್ರ ಭವಿತ್ರೀ ನಷ್ಟಕಣ್ಟಕಾ । ಜರಾಸನ್ಧೋ ಮಮ ಗುರುಃ ದ್ವಿವಿದೋ ದಯಿತಃ ಸಖಾ

ನಂತರ, ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ಈ ಭೂಮಿ ಎಲ್ಲ ಕೆಡುಕಿನಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಜರಾಸಂಧನು ನನ್ನ ಗುರು, ದ್ವಿವಿದನು ನನಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನು.

ಶಮ್ಬರೋ ನರಕೋ ಬಾಣೋ ಮಯ್ಯೇವ ಕೃತಸೌಹೃದಾಃ । ತೈರಹಂ ಸುರಪಕ್ಷೀಯಾನ್ ಹತ್ವಾ ಭೋಕ್ಷ್ಯೇ ಮಹೀಂ ನೃಪಾನ್

ಶಂಬರ, ನರಕ, ಬಾಣ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನೊಡನೆ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಸಹಾಯದಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ಪರವಾಗಿರುವ ರಾಜರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಆಳುತ್ತೇನೆ.

ಏತಜ್ಜ್ಞಾತ್ವಾಽನಯ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ರಾಮಕೃಷ್ಣಾವಿಹಾರ್ಭಕೌ । ಧನುರ್ಮಖನಿರೀಕ್ಷಾರ್ಥಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಯದುಪುರಶ್ರಿಯಮ್

ಇದು ತಿಳಿದು, ಆಟದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವ ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು ಧನುಸ್ಸಿನ ಯಾಗವನ್ನು ನೋಡಲು ಮತ್ತು ಯದುಪುರಿಯ ವೈಭವವನ್ನು ಕಾಣಲು ಬೇಗನೆ ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊ.

ಶ್ರೀಅಕ್ರೂರ ಉವಾಚ - ರಾಜನ್ ಮನೀಷಿತಂ ಸಧ್ರ್ಯಕ್ ತವ ಸ್ವಾವದ್ಯಮಾರ್ಜನಮ್ । ಸಿದ್ಧ್ಯಸಿದ್ಧ್ಯೋಃ ಸಮಂ ಕುರ್ಯಾದ್ ದೈವಂ ಹಿ ಫಲಸಾಧನಮ್

ಶ್ರೀಅಕ್ರೂರನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ನಿಮ್ಮ ಆಜ್ಞೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ; ನಿಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವುದು ನಿಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ. ಯಶಸ್ಸು ಅಥವಾ ವಿಫಲತೆ ಎರಡೂ ವಿಧಿಯ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿವೆ; ಫಲದ ಕಾರಣ ವಿಧಿಯೇ.

ಮನೋರಥಾನ್ ಕರೋತ್ಯುಚ್ಚೈಃ ಜನೋ ದೈವಹತಾನಪಿ । ಯುಜ್ಯತೇ ಹರ್ಷಶೋಕಾಭ್ಯಾಂ ತಥಾಪ್ಯಾಜ್ಞಾಂ ಕರೋಮಿ ತೇ

ಜನರು ತಮ್ಮ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ, ವಿಧಿಯು ವಿರೋಧಿಸಿದರೂ ಸಹ. ಅವರು ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ದುಃಖ ಎರಡನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಏವಮಾದಿಶ್ಯ ಚಾಕ್ರೂರಂ ಮನ್ತ್ರಿಣಶ್ಚ ವಿಷೃಜ್ಯ ಸಃ । ಪ್ರವಿವೇಶ ಗೃಹಂ ಕಂಸಃ ತಥಾಕ್ರೂರಃ ಸ್ವಮಾಲಯಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಅಕ್ರೂರನಿಗೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿ, ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ವಿದಾಯಗೊಳಿಸಿ, ಕಂಸನು ತನ್ನ ಅರಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ಅಕ್ರೂರನು ಕೂಡ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಕೇಶಿವಧಃ; ನಾರದಕೃತಂ ಭಗವತಸ್ತವನಂ ನಿಲಾಯನ ಕ್ರೀಡಾಯಾಂ ವ್ಯೋಮಾಸುರವಧಶ್ಚ ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಮಿಶ್ರ ) ಕೇಶೀ ತು ಕಂಸಪ್ರಹಿತಃ ಖುರೈರ್ಮಹೀಂ ಮಹಾಹಯೋ ನಿರ್ಜರಯನ್ಮನೋಜವಃ । ಸಟಾವಧೂತಾಭ್ರವಿಮಾನಸಙ್‌ಕುಲಂ ಕುರ್ವನ್ನಭೋ ಹೇಷಿತಭೀಷಿತಾಖಿಲಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ಕಂಸನು ಕಳಿಸಿದ, ಮನದಷ್ಟು ವೇಗದ ಮಹಾ ಕುದುರೆ ಕೇಶಿ ತನ್ನ ಹೋಳಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಂಪಿಸಿದನು. ಅದರ ಕಂಬಳಿನಿಂದ ಆಕಾಶವೂ ನಡುಗಿತು; ಅದರ ಕಿರುಚಾಟದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಭಯಭೀತರಾದರು.

ವಿಶಾಲನೇತ್ರೋ ವಿಕಟಾಸ್ಯಕೋಟರೋ ಬೃಹದ್‌ಗಲೋ ನೀಲಮಹಾಮ್ಬುದೋಪಮಃ । ದುರಾಶಯಃ ಕಂಸಹಿತಂ ಚಿಕೀರ್ಷುಃ ವ್ರಜಂ ಸ ನಮ್ದಸ್ಯ ಜಗಾಮ ಕಮ್ಪಯನ್

ಆ ಕೇಶಿಗೆ ಅಗಾಧವಾದ ಕಣ್ಣು, ಭಯಾನಕವಾದ ಬಾಯಿ, ದೊಡ್ಡ ಕುತ್ತಿಗೆ, ಮೇಘದಂತೆ ಕಪ್ಪು ಮೈ, ಕೆಟ್ಟ ಉದ್ದೇಶವಿದ್ದವನು, ಕಂಸನಿಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಲು ನಂದನ ವೃಜವನ್ನು ನಡುಗಿಸುತ್ತಾ ಹೋದನು.

ತಂ ತ್ರಾಸಯನ್ತಂ ಭಗವಾನ್ ಸ್ವಗೋಕುಲಂ ತದ್ಧೇಷಿತೈರ್ವಾಲವಿಘೂರ್ಣಿತಾಮ್ಬುದಮ್ । ಆತ್ಮಾನಮಾಜೌ ಮೃಗಯನ್ತಮಗ್ರಣೀಃ ಉಪಾಹ್ವಯತ್ ಸ ವ್ಯನದನ್ ಮೃಗೇನ್ದ್ರವತ್

ಅವನ ಕಿರುಚಾಟದಿಂದ ಮತ್ತು ಬಾಲದ ಅಲುಗಾಟದಿಂದ ಮೇಘಗಳು ನಡುಗಿದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನ ಗೋಕುಲವನ್ನು ಭಯಭೀತಗೊಳಿಸಿದ ಆ ಕೇಶಿಯನ್ನು, ಗೋವಳದ ನಾಯಕನಾದ ಭಗವಂತನು ಸಿಂಹದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿ ಕರೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಸ ತಂ ನಿಶಾಮ್ಯಾಭಿಮುಖೋ ಮಖೇನ ಖಂ ಪಿಬನ್ನಿವಾಭ್ಯದ್ರವದತ್ಯಮರ್ಷಣಃ । ಜಘಾನ ಪದ್‍ಭ್ಯಾಮರವಿನ್ದಲೋಚನಂ ದುರಾಸದಶ್ಚಣ್ಡಜವೋ ದುರತ್ಯಯಃ

ಅವನನ್ನು ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಎದುರಿನಿಂದ ಕೋಪದಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನೇ ಕುಡಿಯಲು ಹೊರಟವನಂತೆ ದೌಡಾಯಿಸಿ, ಅದ್ಭುತ ವೇಗದ, ಯಾರಿಗೂ ಎದುರಾಗದ ಕೇಶಿಯು, ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದನು.

ತದ್ ವಞ್ಚಯಿತ್ವಾ ತಮಧೋಕ್ಷಜೋ ರುಷಾ ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ಪರಿವಿಧ್ಯ ಪಾದಯೋಃ । ಸಾವಜ್ಞಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ಧನುಃಶತಾನ್ತರೇ ಯಥೋರಗಂ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಸುತೋ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ

ಆದರೆ ಅದ್ಭುತ ಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಭಗವಂತನು, ಕೋಪದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸಿ, ತನ್ನ ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅವನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಿರುಗಿಸಿ, ಅವಮಾನದಿಂದ ಶತಧನುಸ್ಸು ದೂರ ಎಸೆದನು. ಅದು ಗರುಡನು ಹಾವನ್ನು ಎಸೆದಂತೆ ಆಗಿತ್ತು.

ಸಃ ಲಬ್ಧಸಂಜ್ಞಃ ಪುನರುತ್ಥಿತೋ ರುಷಾ ವ್ಯಾದಾಯ ಕೇಶೀ ತರಸಾಽಽಪತದ್ಧರಿಮ್ । ಸೋಽಪ್ಯಸ್ಯ ವಕ್ತ್ರೇ ಭುಜಮುತ್ತರಂ ಸ್ಮಯನ್ ಪ್ರವೇಶಯಾಮಾಸ ಯಥೋರಗಂ ಬಿಲೇ

ಮತ್ತೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬಂದಿದೆ ಕೇಶಿ ಕೋಪದಿಂದ ಎದ್ದು, ವೇಗವಾಗಿ ಹರಿಯನ್ನು ಬಾಯನ್ನು ತೆರೆದು ಹೋರಾಡಲು ಬಂದನು. ಆದರೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ನಗುತ್ತಾ ತನ್ನ ಬಲವನ್ನು ಅವನ ಬಾಯಿಗೆ ಹಾವೊಂದು ಬಿಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಹಾಕಿದನು.

ದನ್ತಾ ನಿಪೇತುರ್ಭಗವದ್‍ಭುಜಸ್ಪೃಶಃ ತೇ ಕೇಶಿನಸ್ತಪ್ತಮಯಸ್ಪೃಶೋ ಯಥಾ । ಬಾಹುಶ್ಚ ತದ್ದೇಹಗತೋ ಮಹಾತ್ಮನೋ ಯಥಾಽಽಮಯಃ ಸಂವವೃಧೇ ಉಪೇಕ್ಷಿತಃ

ಭಗವಂತನ ಬಾಹು ಅವನ ಹಲ್ಲುಗಳಿಗೆ ತಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವು ಬಿಸಿಯಾದ ಕಬ್ಬಿಣದಂತೆ ಬಿದ್ದುಹೋದವು. ಮಹಾತ್ಮನ ಬಾಹು ಅವನ ದೇಹದೊಳಗೆ ಹೋದಾಗ, ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸರಪಳಿಯಂತೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಯಿತು.

ಸಮೇಧಮಾನೇನ ಸ ಕೃಷ್ಣಬಾಹುನಾ ನಿರುದ್ಧವಾಯುಶ್ಚರಣಾಂಶ್ಚ ವಿಕ್ಷಿಪನ್ । ಪ್ರಸ್ವಿನ್ನಗಾತ್ರಃ ಪರಿವೃತ್ತಲೋಚನಃ ಪಪಾತ ಲೇಣ್ಡಂ ವಿಸೃಜನ್ ಕ್ಷಿತೌ ವ್ಯಸುಃ

ಕೃಷ್ಣನ ಬಾಹು ಅವನೊಳಗೆ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡಾಗ, ಉಸಿರಾಟ ಅಡಗಿಹೋಗಿ, ಕೈಕಾಲುಗಳನ್ನು ಅಡ್ಡಾಡಿಸುತ್ತಾ, ಬೆವರು ತುಂಬಿ, ಕಣ್ಣುಗಳು ತಿರುಗಿ, ಕೇಶಿ ರಕ್ತವನ್ನು ಉಗಿದು, ಪ್ರಾಣವಿಟ್ಟು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.