ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

(ಇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ಭಕ್ತೇಷು ಗೋವಿನ್ದಸರೂಪಕರ್ತ್ರೀ ಪ್ರೇಮೈಕಧರ್ತ್ರೀ ಭವರೋಗಹನ್ತ್ರೀ । ಸಾ ತ್ವಂ ಚ ತಿಷ್ಠಸ್ವ ಸುಧೈರ್ಯಸಂಶ್ರಯಾ ನಿರಂತರಂ ವೈಷ್ಣವಮಾನಸಾನಿ

'ಭಕ್ತಿ, ನೀನು ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದನ ರೂಪಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವಳು, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸುವವಳು, ಭವಸಂಸಾರದ ರೋಗವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವವಳು. ಆದ್ದರಿಂದ, ದೃಢವಾದ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಸದಾ ವೈಷ್ಣವರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರು.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

(ಉಪೇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ತತೋಽಪಿ ದೋಷಾಃ ಕಲಿಜಾ ಇಮೇ ತ್ವಾಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ನ ಶಕ್ತಾಃ ಪ್ರಭವೋಽಪಿ ಲೋಕೇ । ಏವಂ ತದಾಜ್ಞಾವಸರೇಽಪಿ ಭಕ್ತಿಃ ತದಾ ನಿಷಣ್ಣಾ ಹರಿದಾಸಚಿತ್ತೇ

ಆದ್ದರಿಂದ, ಕಲಿಯುಗದ ದೋಷಗಳು ಕೂಡ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅವುಗಳ ಶಕ್ತಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಂದು ಆಜ್ಞೆ ಬಂದಾಗ, ಭಕ್ತಿ ಹರಿದಾಸರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದಳು.

(ಮಾಲಿನೀ) ಸಕಲಭುವನಮಧ್ಯೇ ನಿರ್ಧನಾಸ್ತೇಽಪಿ ಧನ್ಯಾ ನಿವಸತಿ ಹೃದಿ ಯೇಷಾಂ ಶ್ರೀಹರೇರ್ಭಕ್ತಿರೇಕಾ । ಹರಿರಪಿ ನಿಜಲೋಕಂ ಸರ್ವಥಾತೋ ವಿಹಾಯ ಪ್ರವಿಶತಿ ಹೃದಿ ತೇಷಾಂ ಭಕ್ತಿಸೂತ್ರೋಪನದ್ಧಃ

ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಬಡವರಾದರೂ, ಯಾರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಭಕ್ತಿಯೇ ಇರುವದೋ, ಅವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಧನ್ಯರು. ಏಕೆಂದರೆ, ಸ್ವಂತ ಲೋಕವನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟು, ಹರಿಯು ಭಕ್ತಿಯ ಹರಣಾಳಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟು ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

(ವಸಂತತಿಲಕಾ) ಬ್ರೂಮೋಽದ್ಯ ತೇ ಕಿಮಧಿಕಂ ಮಹಮಾನಮೇವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮಕಸ್ಯ ಭುವಿ ಭಾಗವತಾಭಿಧಸ್ಯ । ಯತ್ಸಂಶ್ರಯಾತ್ ನಿಗದಿತೇ ಲಭತೇ ಸುವಕ್ತಾ ಶ್ರೋತಾಪಿ ಕೃಷ್ಣಸಮತಾಮಲಮನ್ಯಧರ್ಮೈಃ

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವತನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮಹಿಮೆ ಬಗ್ಗೆ ಇಂದು ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬಹುದು? ಅವನ ಆಶ್ರಯದಿಂದ ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುವವನೂ ಕೇಳುವವನೂ ಕೂಡ, ಇತರ ಧರ್ಮಗಳಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕೃಷ್ಣನ ಸಮಾನ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀಮದ್‌ಭಾಗವತಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮ್ - ಚತುರ್ಥೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಸಪ್ತಾಹಕಥಾಯಾಂ ಭಗವತಃ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವಃ, ಗೋಕರ್ಣೋಪಾಖ್ಯಾನಾರಮ್ಭಶ್ಚ ಸೂತ ಉವಾಚ - (ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಅಥ ವೈಷ್ಣವಚಿತ್ತೇಷು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭಕ್ತಿಂ ಅಲೌಕಿಕೀಮ್ । ನಿಜಲೋಕಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಭಕ್ತವತ್ಸಲಃ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ವೈಷ್ಣವರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತವಾದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಕ್ತಪ್ರಿಯನಾದ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಸ್ವಲೋಕವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಂದನು.

ವನಮಾಲೀ ಘನಶ್ಯಾಮಃ ಪೀತವಾಸಾ ಮನೋಹರಃ । ಕಾಞ್ಚೀಕಲಾಪರುಚಿರೋ ಲಸನ್ ಮುಕುಟಕುಣ್ಡಲಃ

ಅವನಿಗೆ ಕಾಡುಹೂವಿನ ಹಾರ, ಮಳೆಯ ಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪು ವರ್ಣ, ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ, ಮನಮೋಹಕ ರೂಪ, ಹೊಳೆಯುವ ಬಂಗಾರದ ಕಟಿಬಂಧ, ಮಿಂಚುವ ಕಿರೀಟ ಹಾಗೂ ಕುಂಡಲಗಳಿದ್ದವು.

ತ್ರಿಭಙ್‌ಗಲಲಿತಶ್ಚಾರು ಕೌಸ್ತುಭೇನ ವಿರಾಜಿತಃ । ಕೋಟಿಮನ್ಮಥಲಾವಣ್ಯೋ ಹರಿಚನ್ದನಚರ್ಚಿತಃ

ಮೂಡುಬಗ್ಗಿದ ಸುಂದರ ನಿಲುವಿನಲ್ಲಿ, ಕೌಸ್ತುಭ ರತ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿ, ಕೋಟಿ ಮನ್ಮಥರಿಗೂ ಮಿಗಿಲಾದ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ, ಸುಗಂಧ ಹರಿಚಂದನವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.

ಪರಮಾನನ್ದ ಚಿನ್ಮೂರ್ತಿಃ ಮಧುರೋ ಮುರಲೀಧರಃ । ಆವಿವೇಶ ಸ್ವಭಕ್ತಾನಾಂ ಹೃದಯಾನಿ ಅಮಲಾನಿ ಚ

ಪರಮಾನಂದ ಮತ್ತು ಚೈತನ್ಯ ಸ್ವರೂಪಿಯಾದ, ಮಧುರವಾದ, ಮೂರಳಿ ಹಿಡಿದ ಆ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಭಕ್ತರ ಶುದ್ಧ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ವೈಕುಣ್ಠವಾಸಿನೋ ಯೇ ಚ ವೈಷ್ಣವಾ ಉದ್ಧವಾದಯಃ । ತತ್ಕಥಾಶ್ರವಣಾರ್ಥಂ ತೇ ಗೂಢರೂಪೇಣ ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ

ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು, ಉದ್ಧವನು ಮೊದಲಾದ ವೈಷ್ಣವರು, ಈ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ತದಾ ಜಯಜಯಾರಾವೋ ರಸಪುಷ್ಟಿರಲೌಕಿಕೀ । ಚೂರ್ಣಪ್ರಸೂನ ವೃಷ್ಟಿಶ್ಚ ಮುಹುಃ ಶಂಖರವೋಽಪ್ಯಭೂತ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜಯಧ್ವನಿಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೇಳಿಬಂದವು, ಅನನ್ಯವಾದ ಆನಂದ ತುಂಬಿತು, ಪುಡಿ ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಮರುಮರು ಸುರಿಯಿತು, ಶಂಖದ ಧ್ವನಿಯೂ ಕೇಳಿಬಂತು.

ತತ್ ಸಭಾಸಂಸ್ಥಿತಾನಾಂ ಚ ದೇಹಗೇಹಾತ್ಮವಿಸ್ಮೃತಿಃ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ತನ್ಮಯಾವಸ್ಥಾಂ ನಾರದೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್

ಅವರೆಲ್ಲರು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದಾಗ ದೇಹ, ಮನೆ, ಆತ್ಮ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತರು; ಅವರ ಆ ತಲ್ಲೀನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಾರದನು ಮಾತಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

(ವಂಶಸ್ಥ) ಅಲೌಕಿಕೋಽಯಂ ಮಹಿಮಾ ಮುನೀಶ್ವರಾಃ ಸಪ್ತಾಹಜನ್ಯೋಽದ್ಯ ವಿಲೋಕಿತೋ ಮಯಾ । ಮೂಢಾಃ ಶಠಾ ಯೇ ಪಶುಪಕ್ಷಿಣೋಽತ್ರ ಸರ್ವೇಽಪಿ ನಿಷ್ಪಾಪತಮಾ ಭವನ್ತಿ

ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಈ ಅದ್ಭುತ ಮಹಿಮೆ ನಾನು ಇಂದು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ, ಏಳು ದಿನಗಳ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದದು. ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮೂಢರು, ದುರಾತ್ಮರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಪಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

(ಉಪೇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ಅತೋ ನೃಲೋಕೇ ನನು ನಾಸ್ತಿ ಕಿಂಚಿತ್ ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಶೋಧಾಯ ಕಲೌ ಪವಿತ್ರಮ್ । ಅಘೌಘವಿಧ್ವಂಸಕರಂ ತಥೈವ ಕಥಾಸಮಾನಂ ಭುವಿ ನಾಸ್ತಿ ಚಾನ್ಯತ್

ಮಾನವರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸುವಂಥ ಪವಿತ್ರವಾದುದು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಪಾಪದ ಗುಡ್ಡಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂಥದು ಈ ಕಥೆಗಳ ಕೇಳುವಿಕೆಯ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.

(ಇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ಕೇ ಕೇ ವಿಶುದ್ಧ್ಯನ್ತಿ ವದನ್ತು ಮಹ್ಯಂ ಸಪ್ತಾಹಯಜ್ಞೇನ ಕಥಾಮಯೇನ । ಕೃಪಾಲುಭಿರ್ಲೋಕಹಿತಂ ವಿಚಾರ್ಯ ಪ್ರಕಾಶಿತಃ ಕೋಽಪಿ ನವೀನಮಾರ್ಗಃ

ಯಾರು ಈ ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಥಾಯಜ್ಞದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಿ. ಲೋಕದ ಹಿತವನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ, ದಯಾಳು ಯಾರಾದರೂ ಹೊಸ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಿಳಿಸಿರುವರಾ?

ಕುಮಾರಾ ಊಚುಃ - (ವಂಶಸ್ಥ) ಯೇ ಮಾನವಾಃ ಪಾಪಕೃತಸ್ತು ಸರ್ವದಾ ಸದಾ ದುರಾಚಾರರತಾ ವಿಮಾರ್ಗಗಾಃ । ಕ್ರೋಧಾಗ್ನಿದಗ್ಧಾಃ ಕುಟಿಲಾಶ್ಚ ಕಾಮಿನಃ ಸಪ್ತಾಹಯಜ್ಞೇನ ಕಲೌ ಪುನನ್ತಿ ತೇ

ಕುಮಾರರು ಹೇಳಿದರು: ಯಾವ ಮಾನವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಪಾಪಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಸದಾ ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾರೆ, ದಾರಿ ತಪ್ಪುತ್ತಾರೆ, ಕೋಪದಿಂದ ಸುಟ್ಟವರು, ವಕ್ರಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಕಾಮದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವರು—ಅವರು ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಈ ಏಳು ದಿನಗಳ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಸತ್ಯನ ಹೀನಾ ಪಿತೃಮಾತೃದೂಷಕಾಃ ತೃಷ್ಣಾಕುಲಾಚಾಶ್ರಮಧರ್ಮವರ್ಜಿತಾಃ । ಯೇ ದಾಮ್ಭಿಕಾ ಮತ್ಸರಿಣೋಽಪಿ ಹಿಂಸಕಾಃ ಸಪ್ತಾಹಯಜ್ಞೇನ ಕಲೌ ಪುನನ್ತಿ ತೇ

ಸತ್ಯವಿಲ್ಲದವರು, ತಂದೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವವರು, ಆಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವವರು, ಆಶ್ರಮಧರ್ಮವಿಲ್ಲದವರು, ದಂಭಿಗಳು, ಹಿಂಸೆಮಾಡುವವರು, ಈರುಷೆಯಿಂದ ಇರುವವರು—ಅವರೂ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಈ ಏಳು ದಿನಗಳ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಪಞ್ಚೋಗ್ರಪಾಪಾತ್ ಛಲಛದ್ಮಕಾರಿಣಃ ಕ್ರೂರಾಃ ಪಿಶಾಚಾ ಇವ ನಿರ್ದಯಾಶ್ಚ ಯೇ । ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವಪುಷ್ಟಾ ವ್ಯಭಿಚಾರಕಾರಿಣಃ ಸಪ್ತಾಹಯಜ್ಞೇನ ಕಲೌ ಪುನನ್ತಿ ತೇ

ಐದು ಭಯಾನಕ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರು, ಮೋಸಗಾರರು, ಕ್ರೂರರು, ಪಿಶಾಚಿಗಳಂತೆ ನಿರ್ದಯರು, ಬ್ರಹ್ಮದ್ರವ್ಯದಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುವವರು, ಪರಸ್ತ್ರೀಸಂಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು—ಅವರೂ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಈ ಏಳು ದಿನಗಳ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಕಾಯೇನ ವಾಚಾ ಮನಸಾಪಿ ಪಾತಕಂ ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಕುರ್ವನ್ತಿ ಶಠಾ ಹಠೇನ ಯೇ । ಪರಸ್ವಪುಷ್ಟಾ ಮಲಿನಾ ದುರಾಶಯಾಃ ಸಪ್ತಾಹಯಜ್ಞೇನ ಕಲೌ ಪುನನ್ತಿ ತೇ

ಯಾರು ದೇಹದಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಪಾಪಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಮೋಸಗಾರರು, ಹಠದಿಂದಿರುವವರು, ಪರದ್ರವ್ಯದಿಂದ ಬದುಕುವವರು, ಅಶುದ್ಧರು, ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯವರು—ಅವರೂ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಈ ಏಳು ದಿನಗಳ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.

(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಅತ್ರ ತೇ ಕೀರ್ತಯಿಷ್ಯಾಮ ಇತಿಹಾಸಂ ಪುರಾತನಮ್ । ಯಸ್ಯ ಶ್ರವಣಮಾತ್ರೇಣ ಪಾಪಹಾನಿಃ ಪ್ರಜಾಯತೇ

ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಪುರಾತನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದಷ್ಟೇ ಪಾಪಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ.

ತುಂಗಭದ್ರಾತಟೇ ಪೂರ್ವಂ ಅಭೂತ್ ಪತ್ತನಮುತ್ತಮಮ್ । ಯತ್ರ ವರ್ಣಾಃ ಸ್ವಧರ್ಮೇಣ ಸತ್ಯಸತ್ಕರ್ಮತತ್ಪರಾಃ

ತುಂಗಭದ್ರಾ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಪಟ್ಟಣವಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣದ ಜನರು ತಮ್ಮ ಧರ್ಮದಂತೆ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು.

ಆತ್ಮದೇವಃ ಪುರೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಸರ್ವವೇದ ವಿಶಾರದಃ । ಶ್ರೌತಸ್ಮಾರ್ತೇಷು ನಿಷ್ಣಾತೋ ದ್ವಿತೀಯ ಇವ ಭಾಸ್ಕರಃ

ಆ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮದೇವನು ಎಂಬವರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಅವರು ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದವರು, ಶ್ರುತಿ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾಗಿದ್ದರು, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಭಾಸ್ಕರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಭಿಕ್ಷುಕೋ ವಿತ್ತವಾನ್ ಲೋಕೇ ತತ್ಪ್ರಿಯಾ ಧುನ್ಧುಲೀ ಸ್ಮೃತಾ । ಸ್ವವಾಕ್ಯಸ್ಥಾಪಿಕಾ ನಿತ್ಯಂ ಸುನ್ದರೀ ಸುಕುಲೋದ್‌ಭವಾ

ಒಬ್ಬ ಭಿಕ್ಷುಕನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯು ಧುಂಧುಳಿಯೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಳು, ಯಾವಾಗಲೂ ತನ್ನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಳಾಗಿದ್ದಳು, ಸುಂದರಳೂ ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಳೂ ಆಗಿದ್ದಳು.

ಲೋಕವಾರ್ತಾರತಾ ಕ್ರೂರಾ ಪ್ರಾಯಶೋ ಬಹುಜಲ್ಪಿಕಾ । ಶೂರಾ ಚ ಗೃಹಕೃತ್ಯೇಷು ಕೃಪಣಾ ಕಲಹಪ್ರಿಯಾ

ಅವಳು ಲೋಕದ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಳಾಗಿದ್ದಳು, ಕ್ರೂರಳೂ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾತಾಡುವವಳೂ ಆಗಿದ್ದಳು, ಮನೆಯ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಚಾತುರ್ಯವಿದ್ದಳು, ಕಂಜೂಸಳೂ ಜಗಳ ಪ್ರಿಯಳೂ ಆಗಿದ್ದಳು.

ಏವಂ ನಿವಸತೋಃ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ದಂಪತ್ಯೋ ರಮಮಾಣಯೋಃ । ಅರ್ಥಾಃ ಕಾಮಾಸ್ತಯೋರಾಸನ್ ನ ಸುಖಾಯ ಗೃಹಾದಿಕಮ್

ಹೀಗೆ ಆ dampatigaḷu ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಒಟ್ಟಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು; ಆದರೆ ಅವರ ಧನ ಮತ್ತು ಕಾಮಗಳು ಮನೆಗೆ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಸುಖವನ್ನು ತರಲಿಲ್ಲ.

ಪಶ್ಚಾತ್ ಧರ್ಮಾಃ ಸಮಾರಬ್ಧಾಃ ತಾಭ್ಯಾಂ ಸಂತಾನಹೇತವೇ । ಗೋಭೂಹಿರಣ್ಯವಾಸಾಂಸಿ ದೀನೇಭ್ಯೋ ಯಚ್ಛತಃ ಸದಾ

ನಂತರ, ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಧರ್ಮಾಚರಣೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು; ಸದಾ ದೀನರಿಗೆ ಹಸು, ಭೂಮಿ, ಬಂಗಾರ, ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಧನಾರ್ಧಂ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗೇಣ ತಾಭ್ಯಾಂ ನೀತಂ ತಥಾಪಿ ಚ । ನ ಪುತ್ರೋ ನಾಪಿ ವಾ ಪುತ್ರೀ ತತಶ್ಚಿನ್ತಾತುರೋ ಭೃಶಮ್

ಅವರ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಪತ್ತಿನ ಅರ್ಧವನ್ನು ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದರು; ಆದರೂ ಅವರಿಗೆ ಮಗನೂ, ಮಗಳೂ ಹುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ, ಇದರಿಂದ ಅವರು ತುಂಬಾ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದರು.

ಏಕದಾ ಸ ತು ದ್ವಿಜೋ ದುಃಖಾದ್ ಗೃಹಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ವನಂ ಗತಃ । ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ತೃಷಿತೋ ಜಾತಃ ತಡಾಗಂ ಸಮುಪೇಯಿವಾನ್

ಒಂದು ದಿನ, ಆ ದ್ವಿಜನು ದುಃಖದಿಂದ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಅವನು ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ಒಂದು ಕೆರೆಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು.

ಪೀತ್ವಾ ಜಲಂ ನಿಷಣ್ಣಸ್ತು ಪ್ರಜಾದುಃಖೇನ ಕರ್ಶಿತಃ । ಮುಹೂರ್ತಾದಪಿ ತತ್ರೈವ ಸಂನ್ಯಾಸೀ ಕಶ್ಚಿತ್ ಆಗತಃ

ಅವನು ನೀರು ಕುಡಿಯಿತುಕೊಂಡು, ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ದುಃಖದಿಂದ ಕ್ಷೀಣನಾಗಿ ಅಲ್ಲೇ ಕುಳಿತನು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ, ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ತ್ಯಾಗಿಯು ಬಂದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪೀತಜಲಂ ತಂ ತು ವಿಪ್ರೋ ಯಾತಸ್ತದನ್ತಿಕಮ್ । ನತ್ವಾ ಚ ಪಾದಯೋಸ್ತಸ್ಯ ನಿಃಶ್ವಸನ್ ಸಂಸ್ಥಿತಃ ಪುರಃ

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ನೀರು ಕುಡಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು. ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆ ತ್ಯಾಗಿಯ ಎದುರು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ನಿಂತನು.