ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ತರ್ಹಿ ಭಗ್ನಗತಯಃ ಸರಿತೋ ವೈ ತತ್ಪದಾಮ್ಬುಜರಜೋಽನಿಲನೀತಮ್ । ಸ್ಪೃಹಯತೀರ್ವಯಮಿವಾಬಹುಪುಣ್ಯಾಃ ಪ್ರೇಮವೇಪಿತಭುಜಾಃ ಸ್ತಿಮಿತಾಪಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನದಿಗಳ ಹರಿವು ಮುರಿದು, ಅವನ ಪಾದರಜದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಗಾಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ನಮಗೆ ಹೋಲುವಂತೆ ಅವನಿಗಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತವೆ; ಅವರ ಕೈಗಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಡುಗುತ್ತವೆ, ನೀರು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

( ಮಿಶ್ರ ) ಅನುಚರೈಃ ಸಮನುವರ್ಣಿತವೀರ್ಯ ಆದಿಪೂರುಷ ಇವಾಚಲಭೂತಿಃ । ವನಚರೋ ಗಿರಿತಟೇಷು ಚರನ್ತೀಃ ವೇಣುನಾಹ್ವಯತಿ ಗಾಃ ಸ ಯದಾ ಹಿ

ಅವನ ಗೆಳೆಯರು ಅವನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಮೊದಲ ಪುರುಷನು ಬೆಟ್ಟದ ಒಡಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಬಂಸಿಯ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಹಸುಗಳನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ.

ವನಲತಾಸ್ತರವ ಆತ್ಮನಿ ವಿಷ್ಣುಂ ವ್ಯಞ್ಜಯನ್ತ್ಯ ಇವ ಪುಷ್ಪಫಲಾಢ್ಯಾಃ । ಪ್ರಣತಭಾರವಿಟಪಾ ಮಧುಧಾರಾಃ ಪ್ರೇಮಹೃಷ್ಟತನವಃ ಸಸೃಜುಃ ಸ್ಮ

ಕಾಡಿನ ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಮರಗಳು, ಹೂವು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ತಮ್ಮೊಳಗೆ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ತೋರಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ; ಅವರ ಕೊಂಬೆಗಳು ತೊಟ್ಟಿಲಿನಂತೆ ಬಾಗಿಕೊಂಡು, ಜೇನು ಹರಿದು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸಗೊಂಡ ದೇಹದಿಂದ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಉಳಿತವೆ.

ದರ್ಶನೀಯತಿಲಕೋ ವನಮಾಲಾ ದಿವ್ಯಗನ್ಧತುಲಸೀಮಧುಮತ್ತೈಃ । ಅಲಿಕುಲೈರಲಘು ಗೀತಾಮಭೀಷ್ಟಂ ಆದ್ರಿಯನ್ ಯರ್ಹಿ ಸನ್ಧಿತವೇಣುಃ

ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ತಿಲಕವಿದ್ದು, ಕಾಡಿನ ಹೂಗಳ ಹಾರ, ದಿವ್ಯವಾದ ಸುಗಂಧ, ಜೇನು ತುಂಬಿದ ತುಳಸಿ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವನು ಬಂಸಿಯನ್ನು ಕೂಗುವಾಗ, ಮಧುಮತ್ತಾದ ಜೇನುಹುಳುಗಳು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟದ ಹಾಡನ್ನು ಹಾಡುತ್ತವೆ.

ಸರಸಿ ಸಾರಸಹಂಸವಿಹಙ್‌ಗಾಃ ಚಾರುಗೀತಹೃತಚೇತಸ ಏತ್ಯ । ಹರಿಮುಪಾಸತ ತೇ ಯತಚಿತ್ತಾ ಹನ್ತ ಮೀಲಿತದೃಶೋ ಧೃತಮೌನಾಃ

ಸರೋವರದಲ್ಲಿ, ಸಾರಸುಗಳು, ಹಂಸಗಳು ಮತ್ತು ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಸುಂದರವಾದ ಹಾಡಿಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಹರಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ, ಮೌನದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತವೆ.

ಸಹಬಲಃ ಸ್ರಗವತಂಸವಿಲಾಸಃ ಸಾನುಷು ಕ್ಷಿತಿಭೃತೋ ವ್ರಜದೇವ್ಯಃ । ಹರ್ಷಯನ್ ಯರ್ಹಿ ವೇಣುರವೇಣ ಜಾತಹರ್ಷ ಉಪರಮ್ಭತಿ ವಿಶ್ವಮ್

ಅವನ ಗೆಳೆಯರ ಜೊತೆ, ಹಾರ ಮತ್ತು ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಅವನು ಬಂಸಿಯ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವಾಗ, ಆನಂದವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡುತ್ತದೆ.

ಮಹದತಿಕ್ರಮಣಶಙ್‌ಕಿತಚೇತಾ ಮನ್ದಮನ್ದಮನುಗರ್ಜತಿ ಮೇಘಃ । ಸುಹೃದಮಭ್ಯವರ್ಷತ್ ಸುಮನೋಭಿಃ ಛಾಯಯಾ ಚ ವಿದಧತ್ಪ್ರತಪತ್ರಮ್

ಮೇಘವು, ತನ್ನ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರುವ ಭಯದಿಂದ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಗುಡುಗುತ್ತಾ, ಸ್ನೇಹಿತನಂತೆ ಹೂಗಳನ್ನು ಸುರಿದು, ನೆರಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ ಅವನಿಗೆ ಛತ್ರದಂತೆ ಆವರಿಸುತ್ತದೆ.

ವಿವಿಧಗೋಪಚರಣೇಷು ವಿದಗ್ಧೋ ವೇಣುವಾದ್ಯ ಉರುಧಾ ನಿಜಶಿಕ್ಷಾಃ । ತವ ಸುತಃ ಸತಿ ಯದಾಧರಬಿಮ್ಬೇ ದತ್ತವೇಣುರನಯತ್ ಸ್ವರಜಾತೀಃ

ವಿವಿಧ ಹಸುಗಳನ್ನು ನೋಡುವಲ್ಲಿ ಕುಶಲನು, ಬಂಸಿಯನ್ನು ವಾದಿಸುವಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತನು, ನಿನ್ನ ಮಗನು ಬಂಸಿಯನ್ನು ತುಟಿಗೆ ಇಟ್ಟಾಗ, ತನ್ನದೇ ಆದ ಸುಂದರವಾದ ಸ್ವರಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತಾನೆ.

ಸವನಶಸ್ತದುಪಧಾರ್ಯ ಸುರೇಶಾಃ ಶಕ್ರಶರ್ವಪರಮೇಷ್ಠಿಪುರೋಗಾಃ । ಕವಯ ಆನತಕನ್ಧರಚಿತ್ತಾಃ ಕಶ್ಮಲಂ ಯಯುರನಿಶ್ಚಿತತತ್ತ್ವಾಃ

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರು - ಇಂದ್ರ, ಶಿವ, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರರು - ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ತಲೆ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿ ಗಾಬರಿಗೊಂಡರು.

ನಿಜಪದಾಬ್ಜದಲೈರ್ಧ್ವಜವಜ್ರ ನೀರಜಾಙ್‌ಕುಶವಿಚಿತ್ರಲಲಾಮೈಃ । ವ್ರಜಭುವಃ ಶಮಯನ್ ಖುರತೋದಂ ವರ್ಷ್ಮಧುರ್ಯಗತಿರೀಡಿತವೇಣುಃ

ಧ್ವಜ, ವಜ್ರ, ಕಮಲ, ಅಂಕುಶದ ಗುರುತುಗಳು ಇರುವ ಹಸುಗಳ ಕಾಳುಗಳಿಂದ, ಅವನು ಬಂಸಿಯನ್ನು ಕೂಗಿದಾಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಹಸುಗಳು, ತಮ್ಮ ಕಾಲಿನ ಗುರುತುಗಳಿಂದ ವ್ರಜಭೂಮಿಯ ನೋವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತವೆ.

ವ್ರಜತಿ ತೇನ ವಯಂ ಸವಿಲಾಸ ವೀಕ್ಷಣಾರ್ಪಿತಮನೋಭವವೇಗಾಃ । ಕುಜಗತಿಂ ಗಮಿತಾ ನ ವಿದಾಮಃ ಕಶ್ಮಲೇನ ಕವರಂ ವಸನಂ ವಾ

ಅವನ ಕಣ್ಣಿನ ಆಟದKathegala ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಆಕರ್ಷಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ಹಾದುಹೋಗುವಾಗ, ನಾವು ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದೂ, ನಮ್ಮ ಕೂದಲು ಅಥವಾ ಬಟ್ಟೆ ಹೇಗಿದೆ ಎಂಬುದೂ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿರುತ್ತೇವೆ.

ಮಣಿಧರಃ ಕ್ವಚಿದಾಗಣಯನ್ ಗಾ ಮಾಲಯಾ ದಯಿತಗನ್ಧತುಲಸ್ಯಾಃ । ಪ್ರಣಯಿನೋಽನುಚರಸ್ಯ ಕದಾಂಸೇ ಪ್ರಕ್ಷಿಪನ್ ಭುಜಮಗಾಯತ ಯತ್ರ

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಪ್ರಿಯ ತುಳಸಿಯ ಹೂವಿನ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅವನು ಹಸುವನ್ನು ಎಣಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಟು, ಹಾಡುತ್ತಾ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಕ್ವಣಿತವೇಣುರವವಞ್ಚಿತಚಿತ್ತಾಃ ಕೃಷ್ಣಮನ್ವಸತ ಕೃಷ್ಣಗೃಹಿಣ್ಯಃ । ಗುಣಗಣಾರ್ಣಮನುಗತ್ಯ ಹರಿಣ್ಯೋ ಗೋಪಿಕಾ ಇವ ವಿಮುಕ್ತಗೃಹಾಶಾಃ

ಅವನ ಬಾಸುರಿಯ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮೋಹಿತವಾದ ಕೃಷ್ಣನ ಪತ್ನಿಯರು, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನ ಗುಣಗಳ ಸಾಗರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಮನೆಗೆ ಬಂಧನವಿಲ್ಲದೆ, ಗೋಪಿಕೆಯರಂತೆ, ಜಿಂಕೆಗಳೂ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ.

( ಸ್ವಾಗತಾ ) ಕುನ್ದದಾಮಕೃತಕೌತುಕವೇಷೋ ಗೋಪಗೋಧನವೃತೋ ಯಮುನಾಯಾಮ್ । ನನ್ದಸೂನುರನಘೇ ತವ ವತ್ಸೋ ನರ್ಮದಃ ಪ್ರಣಯಿಣಾಂ ವಿಜಹಾರ

ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಹಾರ ಮತ್ತು ಹಬ್ಬದ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದನು, ಹಸುವಿನ ಕಾಪಾಡುಗಳ ಮತ್ತು ಹಸುವಿನ群ದಿಂದ ಯಮುನಾ ತೀರದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುವರೆದನು, ಪಾಪವಿಲ್ಲದವಳೇ, ನಂದನಂದನ, ನಿನ್ನ ಕರು, ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಆನಂದಪಡಿಸಿದನು.

ಮನ್ದವಾಯುರುಪವಾತ್ಯನಕೂಲಂ ಮಾನಯನ್ ಮಲಯಜಸ್ಪರ್ಶೇನ । ವನ್ದಿನಸ್ತಮುಪದೇವಗಣಾ ಯೇ ವಾದ್ಯಗೀತಬಲಿಭಿಃ ಪರಿವವ್ರುಃ

ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿ, ಚಂದನದ ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸುವಂತೆ ಬೀಸುತ್ತದೆ. ದೇವಗಣಗಳು ಸಂಗೀತ, ಹಾಡು ಮತ್ತು ಅರ್ಪಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ.

ವತ್ಸಲೋ ವ್ರಜಗವಾಂ ಯದಗಧ್ರೋ ವನ್ದ್ಯಮಾನಚರಣಃ ಪಥಿ ವೃದ್ಧೈಃ । ಕೃತ್ಸ್ನಗೋಧನಮುಪೋಹ್ಯ ದಿನಾನ್ತೇ ಗೀತವೇಣುರನುಗೇಡಿತಕೀರ್ತಿಃ

ವೃಂದಾವನದ ಹಸುವಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದವನು, ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರು ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ದಿನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಹಸುವನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾನೆ, ಅವನ ಬಾಸುರಿಯ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಅವನ ಕೀರ್ತಿ ಹಾಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಉತ್ಸವಂ ಶ್ರಮರುಚಾಪಿ ದೃಶೀನಾಂ ಉನ್ನಯ ಖುರರಜಶ್ಛುರಿತಸ್ರಕ್ । ದಿತ್ಸಯೈತಿ ಸುಹೃದಾಸಿಷ ಏಷ ದೇವಕೀಜಠರಭೂರುಡುರಾಜಃ

ಆಟದಿಂದ ಮುಖದ ಹೊಳಪು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅವನ ಹಾರವು ಹಸುವಿನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಎದ್ದ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮಸುಕಾಗಿದೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಲು ಬರುವನು — ದೇವಕಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಈ ರಾಜನು.

( ಮಿಶ್ರ ) ಮದವಿಘೂರ್ಣಿತಲೋಚನ ಈಷನ್ ಮಾನದಃ ಸ್ವಸುಹೃದಾಂ ವನಮಾಲೀ । ಬದರಪಾಣ್ಡುವದನೋ ಮೃದುಗಣ್ಡಂ ಮಣ್ಡಯನ್ ಕನಕಕುಣ್ಡಲಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ

ಆನಂದದಿಂದ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ತಿರುಗುತ್ತಿವೆ. ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಗೌರವ ನೀಡುವವನಾದ, ಹಾರಧಾರಿ, ಬದರಿ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ಬಿಳಿಯಾದ ತುಟಿಗಳು, ಮೃದುವಾದ ಗಂಡಗಳು, ಬಂಗಾರದ ಕುಂಡಲದ ಕಿರಣದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದವು.

ಯದುಪತಿರ್ದ್ವಿರದರಾಜವಿಹಾರೋ ಯಾಮಿನೀಪತಿರಿವೈಷ ದಿನಾನ್ತೇ । ಮುದಿತವಕ್ತ್ರ ಉಪಯಾತಿ ದುರನ್ತಂ ಮೋಚಯನ್ ವ್ರಜಗವಾಂ ದಿನತಾಪಮ್

ಯದುಕುಲದ ಸ್ವಾಮಿ, ಆನೆಗಳ ರಾಜನೊಡನೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ರಾತ್ರಿ ಸ್ವಾಮಿಯಂತೆ ದಿನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಆನಂದದಿಂದ ಮುಖದ ಹೊಳಪು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅವನು ವೃಂದಾವನದ ಹಸುವಿನ ದಿನದ ಬಿಸಿಲನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಏವಂ ವ್ರಜಸ್ತ್ರಿಯೋ ರಾಜನ್ ಕೃಷ್ಣಲೀಲಾನುಗಾಯತೀಃ । ರೇಮಿರೇಽಹಃಸು ತಚ್ಚಿತ್ತಾಃ ತನ್ಮನಸ್ಕಾ ಮಹೋದಯಾಃ

ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಹೀಗೆ ವೃಂದಾವನದ ಮಹಿಳೆಯರು ಕೃಷ್ಣನ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಅವನಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಹೃದಯದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾ, ದಿನಗಳನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಪೂರ್ವಾರ್ಧೇ ಗೋಪಿಕಾಯುಗಲಗೀತಂ ನಾಮ ಪಞ್ಚತ್ರಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಹೀಗೆ ಪರಮಹಂಸರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲ ಭಾಗದ 'ಗೋಪಿಕೆಯರ ಜೋಡಿಗಳ ಹಾಡು' ಎಂಬ ಐವತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ.

ಅರಿಷ್ಟಾಸುರವಧಃ, ಕಂಸಸ್ಯ ಅಕ್ರೂರಂ ಪ್ರತಿ ನನ್ದಗೋಕುಲ ಗಮನಾಯಾದೇಶಶ್ಚ - ಶ್ರೀ ಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಅಥ ತರ್ಹ್ಯಾಗತೋ ಗೋಷ್ಠಂ ಅರಿಷ್ಟೋ ವೃಷಭಾಸುರಃ । ಮಹೀಂ ಮಹಾಕಕುತ್ಕಾಯಃ ಕಮ್ಪಯನ್ ಖುರವಿಕ್ಷತಾಮ್

ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅರಿಷ್ಟನಾಮಕ ಎಮ್ಮೆ ರಾಕ್ಷಸನು ಗೋಕುಲಕ್ಕೆ ಬಂದು, ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಕುಂಬಳದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಂಪಿಸಿದನು, ತನ್ನ ಕಳಚಿನಿಂದ ನೆಲವನ್ನು ಒಡೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.

ರಮ್ಭಮಾಣಃ ಖರತರಂ ಪದಾ ಚ ವಿಲಿಖನ್ ಮಹೀಮ್ । ಉದ್ಯಮ್ಯ ಪುಚ್ಛಂ ವಪ್ರಾಣಿ ವಿಷಾಣಾಗ್ರೇಣ ಚೋದ್ಧರನ್

ಅವನು ಭಾರಿಯಾದ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಕಾಲಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಉದುರಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಹನ್ನನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಕೊಂಬಿನ ತುದಿಯಿಂದ ಗುಡ್ಡಗಳನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತಿದ್ದನು.

ಕಿಞ್ಚಿತ್ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಶಕೃನ್ ಮುಞ್ಚನ್ ಮೂತ್ರಯನ್ ಸ್ತಬ್ಧಲೋಚನಃ । ಯಸ್ಯ ನಿರ್ಹ್ರಾದಿತೇನಾಙ್‌ಗ ನಿಷ್ಠುರೇಣ ಗವಾಂ ನೃಣಾಮ್

ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪವಾಗಿ ಹಗುರವಾಗಿ ಪೂರುಸವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾ, ಮೂತ್ರ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನೆಟ್ಟಿದ್ದನು. ಅವನ ಭಯಂಕರ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಜನರು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದರು.

ಪತನ್ತ್ಯಕಾಲತೋ ಗರ್ಭಾಃ ಸ್ರವನ್ತಿ ಸ್ಮ ಭಯೇನ ವೈ । ನಿರ್ವಿಶನ್ತಿ ಘನಾ ಯಸ್ಯ ಕಕುದ್ಯಚಲಶಙ್‌ಕಯಾ

ಭಯದಿಂದ ಗರ್ಭಿಣಿಯರು ಸಮಯಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಗರ್ಭವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಮೋಡಗಳು ಅವನ ಕುಂಬಳನ್ನು ಪರ್ವತ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ದೂರ ಸರಿದವು.

ತಂ ತೀಕ್ಷ್ಣಶೃಙ್‌ಗಮುದ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ಗೋಪ್ಯೋ ಗೋಪಾಶ್ಚ ತತ್ರಸುಃ । ಪಶವೋ ದುದ್ರುವುರ್ಭೀತಾ ರಾಜನ್ ಸಂತ್ಯಜ್ಯ ಗೋಕುಲಮ್

ಅವನ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಕೊಂಬುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಗೋಪಿಯರು ಮತ್ತು ಗೋಪರು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದರು. ಹಸುಗಳು ಭಯದಿಂದ ಗೋಕುಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋದವು.

ಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣೇತಿ ತೇ ಸರ್ವೇ ಗೋವಿನ್ದಂ ಶರಣಂ ಯಯುಃ । ಭಗವಾನಪಿ ತದ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ಗೋಕುಲಂ ಭಯವಿದ್ರುತಮ್

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ 'ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ' ಎಂದು ಕೂಗಿ, ಗೋವಿಂದನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದರು. ಭಯದಿಂದ ಗೋಕುಲವು ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಭಗವಂತನು ನೋಡಿದನು.

ಮಾ ಭೈಷ್ಟೇತಿ ಗಿರಾಶ್ವಾಸ್ಯ ವೃಷಾಸುರಮುಪಾಹ್ವಯತ್ । ಗೋಪಾಲೈಃ ಪಶುಭಿರ್ಮನ್ದ ತ್ರಾಸಿತೈಃ ಕಿಮಸತ್ತಮ

ಅವನು 'ಭಯಪಡಬೇಡಿ' ಎಂದು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ವೃಷಾಸುರನನ್ನು ಕರೆದು, ಗೋಪರು ಮತ್ತು ಹಸುಗಳು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು: 'ಏನು ಈ ದುಷ್ಟನೇ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಬಲದರ್ಪಹಾಹಂ ದುಷ್ಟಾನಾಂ ತ್ವದ್ವಿಧಾನಾಂ ದುರಾತ್ಮನಾಮ್ । ಇತ್ಯಾಸ್ಫೋಟ್ಯಾಚ್ಯುತೋಽರಿಷ್ಟಂ ತಲಶಬ್ದೇನ ಕೋಪಯನ್

ಅಚ್ಯುತನು ತನ್ನ ಹಸ್ತದಿಂದ ನೆಲವನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದು, ಅರಿಷ್ಟನನ್ನು ಕೋಪಗೊಳಿಸಿ, "ನಿನ್ನಂಥ ದುಷ್ಟರು, ದುರ್ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ನಾನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು.