ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಸ ವೀಕ್ಷ್ಯ ತಾವನುಪ್ರಾಪ್ತೌ ಕಾಲಮೃತ್ಯೂ ಇವೋದ್ವಿಜನ್। ವಿಸೃಜ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಜನಂ ಮೂಢಃ ಪ್ರಾದ್ರವಜ್ಜೀವಿತೇಚ್ಛಯಾ

ಅವರು ಯಮಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಕಾಲನಂತೆ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮೂಢ ಯಕ್ಷನು ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋದನು.

ತಮನ್ವಧಾವದ್ಗೋವಿನ್ದೋ ಯತ್ರ ಯತ್ರ ಸ ಧಾವತಿ। ಜಿಹೀರ್ಷುಸ್ತಚ್ಛಿರೋರತ್ನಂ ತಸ್ಥೌ ರಕ್ಷನ್ಸ್ತ್ರಿಯೋ ಬಲಃ

ಗೋವಿಂದನು ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿದರೂ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾ, ಅವನ ತಲೆಯ ಮಣಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು. ಬಲರಾಮನು ಮಹಿಳೆಯರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದನು.

ಅವಿದೂರ ಇವಾಭ್ಯೇತ್ಯ ಶಿರಸ್ತಸ್ಯ ದುರಾತ್ಮನಃ। ಜಹಾರ ಮುಷ್ಟಿನೈವಾಙ್ಗ ಸಹಚೂಡಮಣಿಂ ವಿಭುಃ

ಅತಿ ದುಷ್ಟನ ತಲೆಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋದ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯು, ತನ್ನ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವನ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದು, ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಚೂಡಾಮಣಿಯನ್ನೂ ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮಣಿಯನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ಶಙ್ಖಚೂಡಂ ನಿಹತ್ಯೈವಂ ಮಣಿಮಾದಾಯ ಭಾಸ್ವರಮ್। ಅಗ್ರಜಾಯಾದದಾತ್ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಪಶ್ಯನ್ತೀನಾಂ ಚ ಯೋಷಿತಾಮ್

ಶಂಖಚೂಡನನ್ನು ಕೊಂದ ಮೇಲೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಆ ಮಣಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಯುಗ್ಮಗೀತಂ; ಗೋಚಾರಣಾಯ ವನಂ ಗತಸ್ಯ ಭಗವತೋ ಗೋಪೀಜನಕೃತಂ ಗುಣಗಾನಮ್ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಗೋಪ್ಯಃ ಕೃಷ್ಣೇ ವನಂ ಯಾತೇ ತಮನುದ್ರುತಚೇತಸಃ । ಕೃಷ್ಣಲೀಲಾಃ ಪ್ರಗಾಯನ್ತ್ಯೋ ನಿನ್ಯುರ್ದುಃಖೇನ ವಾಸರಾನ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣನು ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸಲು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದಾಗ, ಅವನ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಗೋಪಿಯರು, ಕೃಷ್ಣನ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ದುಃಖದಿಂದ ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ಶ್ರೀಗೋಪ್ಯ ಊಚುಃ - ( ಸ್ವಾಗತಾ ) ವಾಮಬಾಹುಕೃತವಾಮಕಪೋಲೋ ವಲ್ಗಿತಭ್ರುರಧರಾರ್ಪಿತವೇಣುಮ್ । ಕೋಮಲಾಙ್‌ಗುಲಿಭಿರಾಶ್ರಿತಮಾರ್ಗಂ ಗೋಪ್ಯ ಈರಯತಿ ಯತ್ರ ಮುಕುನ್ದಃ

ಗೋಪಿಯರು ಹೇಳಿದರು: ಅವನು ಎಡಗೈಯಿಂದ ಎಡಗಂಡವನ್ನು ತೊಟ್ಟು, ಎಡಗಾಲನ್ನು ಎಡಗಂಡದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಿಕೊಂಡು, ತುಟಿಗೆ ಬಂಸಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಭ್ರೂಗಳು ನಗುತ್ತಾ, ಸೊಗಸಾದ ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಬಂಸಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವನು ಎಲ್ಲಿ ಕೂಗುತ್ತಾನೋ, ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ.

ವ್ಯೋಮಯಾನವನಿತಾಃ ಸಹ ಸಿದ್ಧೈಃ ವಿಸ್ಮಿತಾಸ್ತದುಪಧಾರ್ಯ ಸಲಜ್ಜಾಃ । ಕಾಮಮಾರ್ಗಣಸಮರ್ಪಿತಚಿತ್ತಾಃ ಕಶ್ಮಲಂ ಯಯುರಪಸ್ಮೃತನೀವ್ಯಃ

ಆಕಾಶದ ದೇವತೆಗಳ ಪತ್ನಿಯರು ಹಾಗೂ ಸಿದ್ಧರು, ಅವನ ಬಂಸಿಯ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರು; ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ, ಪ್ರೀತಿಯ ಬಾಣಗಳಿಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಅವರು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ತಮ್ಮ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಮರೆತುಹೋದರು.

ಹನ್ತ ಚಿತ್ರಮಬಲಾಃ ಶ್ರೃಣುತೇದಂ ಹಾರಹಾಸ ಉರಸಿ ಸ್ಥಿರವಿದ್ಯುತ್ । ನನ್ದಸೂನುರಯಮಾರ್ತಜನಾನಾಂ ನರ್ಮದೋ ಯರ್ಹಿ ಕೂಜಿತವೇಣುಃ

ಅಯ್ಯೋ, ವಿಸ್ಮಯಕರವಾದ ಹುಡುಗಿಯರೇ, ಕೇಳಿರಿ: ನಂದನಂದನನು, ದುಃಖಿತರಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡುವವನು, ಬಂಸಿಯನ್ನು ಕೂಗುವಾಗ, ಅವನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಹಾರವೂ ನಗುವೂ ಸ್ಥಿರವಾದ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ.

ವೃನ್ದಶೋ ವ್ರಜವೃಷಾ ಮೃಗಗಾವೋ ವೇಣುವಾದ್ಯಹೃತಚೇತಸ ಆರಾತ್ । ದನ್ತದಷ್ಟಕವಲಾ ಧೃತಕರ್ಣಾ ನಿದ್ರಿತಾ ಲಿಖಿತಚಿತ್ರಮಿವಾಸನ್

ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿ, ವ್ರಜದ ಎತ್ತುಗಳು, ಜಿಂಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಸುಗಳು, ದೂರದಿಂದ ಬಂಸಿಯ ಧ್ವನಿಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಬಾಯಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲು ಹಿಡಿದು, ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ, ಚಿತ್ತಾರದಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದವು.

ಬರ್ಹಿಣಸ್ತಬಕಧಾತುಪಲಾಶೈಃ ಬದ್ಧಮಲ್ಲಪರಿಬರ್ಹವಿಡಮ್ಬಃ । ಕರ್ಹಿಚಿತ್ಸಬಲ ಆಲಿ ಸ ಗೋಪೈಃ ಗಾಃ ಸಮಾಹ್ವಯತಿ ಯತ್ರ ಮುಕುನ್ದಃ

ನವಿಲಿನ ರೆಕ್ಕೆ, ಬಣ್ಣದ ಮಣ್ಣು, ಎಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕಾರ ಧರಿಸಿ, ಕುಸ್ತಿ ಪಟುವಿನಂತೆ ವೇಷ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಗೆಳೆಯರ ಜೊತೆ ಹಸುಗಳನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ.

ತರ್ಹಿ ಭಗ್ನಗತಯಃ ಸರಿತೋ ವೈ ತತ್ಪದಾಮ್ಬುಜರಜೋಽನಿಲನೀತಮ್ । ಸ್ಪೃಹಯತೀರ್ವಯಮಿವಾಬಹುಪುಣ್ಯಾಃ ಪ್ರೇಮವೇಪಿತಭುಜಾಃ ಸ್ತಿಮಿತಾಪಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನದಿಗಳ ಹರಿವು ಮುರಿದು, ಅವನ ಪಾದರಜದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಗಾಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ನಮಗೆ ಹೋಲುವಂತೆ ಅವನಿಗಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತವೆ; ಅವರ ಕೈಗಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಡುಗುತ್ತವೆ, ನೀರು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

( ಮಿಶ್ರ ) ಅನುಚರೈಃ ಸಮನುವರ್ಣಿತವೀರ್ಯ ಆದಿಪೂರುಷ ಇವಾಚಲಭೂತಿಃ । ವನಚರೋ ಗಿರಿತಟೇಷು ಚರನ್ತೀಃ ವೇಣುನಾಹ್ವಯತಿ ಗಾಃ ಸ ಯದಾ ಹಿ

ಅವನ ಗೆಳೆಯರು ಅವನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಮೊದಲ ಪುರುಷನು ಬೆಟ್ಟದ ಒಡಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಬಂಸಿಯ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಹಸುಗಳನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ.

ವನಲತಾಸ್ತರವ ಆತ್ಮನಿ ವಿಷ್ಣುಂ ವ್ಯಞ್ಜಯನ್ತ್ಯ ಇವ ಪುಷ್ಪಫಲಾಢ್ಯಾಃ । ಪ್ರಣತಭಾರವಿಟಪಾ ಮಧುಧಾರಾಃ ಪ್ರೇಮಹೃಷ್ಟತನವಃ ಸಸೃಜುಃ ಸ್ಮ

ಕಾಡಿನ ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಮರಗಳು, ಹೂವು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ತಮ್ಮೊಳಗೆ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ತೋರಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ; ಅವರ ಕೊಂಬೆಗಳು ತೊಟ್ಟಿಲಿನಂತೆ ಬಾಗಿಕೊಂಡು, ಜೇನು ಹರಿದು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸಗೊಂಡ ದೇಹದಿಂದ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಉಳಿತವೆ.

ದರ್ಶನೀಯತಿಲಕೋ ವನಮಾಲಾ ದಿವ್ಯಗನ್ಧತುಲಸೀಮಧುಮತ್ತೈಃ । ಅಲಿಕುಲೈರಲಘು ಗೀತಾಮಭೀಷ್ಟಂ ಆದ್ರಿಯನ್ ಯರ್ಹಿ ಸನ್ಧಿತವೇಣುಃ

ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ತಿಲಕವಿದ್ದು, ಕಾಡಿನ ಹೂಗಳ ಹಾರ, ದಿವ್ಯವಾದ ಸುಗಂಧ, ಜೇನು ತುಂಬಿದ ತುಳಸಿ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವನು ಬಂಸಿಯನ್ನು ಕೂಗುವಾಗ, ಮಧುಮತ್ತಾದ ಜೇನುಹುಳುಗಳು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟದ ಹಾಡನ್ನು ಹಾಡುತ್ತವೆ.

ಸರಸಿ ಸಾರಸಹಂಸವಿಹಙ್‌ಗಾಃ ಚಾರುಗೀತಹೃತಚೇತಸ ಏತ್ಯ । ಹರಿಮುಪಾಸತ ತೇ ಯತಚಿತ್ತಾ ಹನ್ತ ಮೀಲಿತದೃಶೋ ಧೃತಮೌನಾಃ

ಸರೋವರದಲ್ಲಿ, ಸಾರಸುಗಳು, ಹಂಸಗಳು ಮತ್ತು ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಸುಂದರವಾದ ಹಾಡಿಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಹರಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ, ಮೌನದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತವೆ.

ಸಹಬಲಃ ಸ್ರಗವತಂಸವಿಲಾಸಃ ಸಾನುಷು ಕ್ಷಿತಿಭೃತೋ ವ್ರಜದೇವ್ಯಃ । ಹರ್ಷಯನ್ ಯರ್ಹಿ ವೇಣುರವೇಣ ಜಾತಹರ್ಷ ಉಪರಮ್ಭತಿ ವಿಶ್ವಮ್

ಅವನ ಗೆಳೆಯರ ಜೊತೆ, ಹಾರ ಮತ್ತು ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಅವನು ಬಂಸಿಯ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವಾಗ, ಆನಂದವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡುತ್ತದೆ.

ಮಹದತಿಕ್ರಮಣಶಙ್‌ಕಿತಚೇತಾ ಮನ್ದಮನ್ದಮನುಗರ್ಜತಿ ಮೇಘಃ । ಸುಹೃದಮಭ್ಯವರ್ಷತ್ ಸುಮನೋಭಿಃ ಛಾಯಯಾ ಚ ವಿದಧತ್ಪ್ರತಪತ್ರಮ್

ಮೇಘವು, ತನ್ನ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರುವ ಭಯದಿಂದ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಗುಡುಗುತ್ತಾ, ಸ್ನೇಹಿತನಂತೆ ಹೂಗಳನ್ನು ಸುರಿದು, ನೆರಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ ಅವನಿಗೆ ಛತ್ರದಂತೆ ಆವರಿಸುತ್ತದೆ.

ವಿವಿಧಗೋಪಚರಣೇಷು ವಿದಗ್ಧೋ ವೇಣುವಾದ್ಯ ಉರುಧಾ ನಿಜಶಿಕ್ಷಾಃ । ತವ ಸುತಃ ಸತಿ ಯದಾಧರಬಿಮ್ಬೇ ದತ್ತವೇಣುರನಯತ್ ಸ್ವರಜಾತೀಃ

ವಿವಿಧ ಹಸುಗಳನ್ನು ನೋಡುವಲ್ಲಿ ಕುಶಲನು, ಬಂಸಿಯನ್ನು ವಾದಿಸುವಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತನು, ನಿನ್ನ ಮಗನು ಬಂಸಿಯನ್ನು ತುಟಿಗೆ ಇಟ್ಟಾಗ, ತನ್ನದೇ ಆದ ಸುಂದರವಾದ ಸ್ವರಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತಾನೆ.

ಸವನಶಸ್ತದುಪಧಾರ್ಯ ಸುರೇಶಾಃ ಶಕ್ರಶರ್ವಪರಮೇಷ್ಠಿಪುರೋಗಾಃ । ಕವಯ ಆನತಕನ್ಧರಚಿತ್ತಾಃ ಕಶ್ಮಲಂ ಯಯುರನಿಶ್ಚಿತತತ್ತ್ವಾಃ

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರು - ಇಂದ್ರ, ಶಿವ, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರರು - ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ತಲೆ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿ ಗಾಬರಿಗೊಂಡರು.

ನಿಜಪದಾಬ್ಜದಲೈರ್ಧ್ವಜವಜ್ರ ನೀರಜಾಙ್‌ಕುಶವಿಚಿತ್ರಲಲಾಮೈಃ । ವ್ರಜಭುವಃ ಶಮಯನ್ ಖುರತೋದಂ ವರ್ಷ್ಮಧುರ್ಯಗತಿರೀಡಿತವೇಣುಃ

ಧ್ವಜ, ವಜ್ರ, ಕಮಲ, ಅಂಕುಶದ ಗುರುತುಗಳು ಇರುವ ಹಸುಗಳ ಕಾಳುಗಳಿಂದ, ಅವನು ಬಂಸಿಯನ್ನು ಕೂಗಿದಾಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಹಸುಗಳು, ತಮ್ಮ ಕಾಲಿನ ಗುರುತುಗಳಿಂದ ವ್ರಜಭೂಮಿಯ ನೋವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತವೆ.

ವ್ರಜತಿ ತೇನ ವಯಂ ಸವಿಲಾಸ ವೀಕ್ಷಣಾರ್ಪಿತಮನೋಭವವೇಗಾಃ । ಕುಜಗತಿಂ ಗಮಿತಾ ನ ವಿದಾಮಃ ಕಶ್ಮಲೇನ ಕವರಂ ವಸನಂ ವಾ

ಅವನ ಕಣ್ಣಿನ ಆಟದKathegala ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಆಕರ್ಷಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ಹಾದುಹೋಗುವಾಗ, ನಾವು ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದೂ, ನಮ್ಮ ಕೂದಲು ಅಥವಾ ಬಟ್ಟೆ ಹೇಗಿದೆ ಎಂಬುದೂ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿರುತ್ತೇವೆ.

ಮಣಿಧರಃ ಕ್ವಚಿದಾಗಣಯನ್ ಗಾ ಮಾಲಯಾ ದಯಿತಗನ್ಧತುಲಸ್ಯಾಃ । ಪ್ರಣಯಿನೋಽನುಚರಸ್ಯ ಕದಾಂಸೇ ಪ್ರಕ್ಷಿಪನ್ ಭುಜಮಗಾಯತ ಯತ್ರ

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಪ್ರಿಯ ತುಳಸಿಯ ಹೂವಿನ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅವನು ಹಸುವನ್ನು ಎಣಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಟು, ಹಾಡುತ್ತಾ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಕ್ವಣಿತವೇಣುರವವಞ್ಚಿತಚಿತ್ತಾಃ ಕೃಷ್ಣಮನ್ವಸತ ಕೃಷ್ಣಗೃಹಿಣ್ಯಃ । ಗುಣಗಣಾರ್ಣಮನುಗತ್ಯ ಹರಿಣ್ಯೋ ಗೋಪಿಕಾ ಇವ ವಿಮುಕ್ತಗೃಹಾಶಾಃ

ಅವನ ಬಾಸುರಿಯ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮೋಹಿತವಾದ ಕೃಷ್ಣನ ಪತ್ನಿಯರು, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನ ಗುಣಗಳ ಸಾಗರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಮನೆಗೆ ಬಂಧನವಿಲ್ಲದೆ, ಗೋಪಿಕೆಯರಂತೆ, ಜಿಂಕೆಗಳೂ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ.

( ಸ್ವಾಗತಾ ) ಕುನ್ದದಾಮಕೃತಕೌತುಕವೇಷೋ ಗೋಪಗೋಧನವೃತೋ ಯಮುನಾಯಾಮ್ । ನನ್ದಸೂನುರನಘೇ ತವ ವತ್ಸೋ ನರ್ಮದಃ ಪ್ರಣಯಿಣಾಂ ವಿಜಹಾರ

ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಹಾರ ಮತ್ತು ಹಬ್ಬದ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದನು, ಹಸುವಿನ ಕಾಪಾಡುಗಳ ಮತ್ತು ಹಸುವಿನ群ದಿಂದ ಯಮುನಾ ತೀರದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುವರೆದನು, ಪಾಪವಿಲ್ಲದವಳೇ, ನಂದನಂದನ, ನಿನ್ನ ಕರು, ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಆನಂದಪಡಿಸಿದನು.

ಮನ್ದವಾಯುರುಪವಾತ್ಯನಕೂಲಂ ಮಾನಯನ್ ಮಲಯಜಸ್ಪರ್ಶೇನ । ವನ್ದಿನಸ್ತಮುಪದೇವಗಣಾ ಯೇ ವಾದ್ಯಗೀತಬಲಿಭಿಃ ಪರಿವವ್ರುಃ

ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿ, ಚಂದನದ ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸುವಂತೆ ಬೀಸುತ್ತದೆ. ದೇವಗಣಗಳು ಸಂಗೀತ, ಹಾಡು ಮತ್ತು ಅರ್ಪಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ.

ವತ್ಸಲೋ ವ್ರಜಗವಾಂ ಯದಗಧ್ರೋ ವನ್ದ್ಯಮಾನಚರಣಃ ಪಥಿ ವೃದ್ಧೈಃ । ಕೃತ್ಸ್ನಗೋಧನಮುಪೋಹ್ಯ ದಿನಾನ್ತೇ ಗೀತವೇಣುರನುಗೇಡಿತಕೀರ್ತಿಃ

ವೃಂದಾವನದ ಹಸುವಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದವನು, ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರು ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ದಿನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಹಸುವನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾನೆ, ಅವನ ಬಾಸುರಿಯ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಅವನ ಕೀರ್ತಿ ಹಾಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಉತ್ಸವಂ ಶ್ರಮರುಚಾಪಿ ದೃಶೀನಾಂ ಉನ್ನಯ ಖುರರಜಶ್ಛುರಿತಸ್ರಕ್ । ದಿತ್ಸಯೈತಿ ಸುಹೃದಾಸಿಷ ಏಷ ದೇವಕೀಜಠರಭೂರುಡುರಾಜಃ

ಆಟದಿಂದ ಮುಖದ ಹೊಳಪು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅವನ ಹಾರವು ಹಸುವಿನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಎದ್ದ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮಸುಕಾಗಿದೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಲು ಬರುವನು — ದೇವಕಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಈ ರಾಜನು.

( ಮಿಶ್ರ ) ಮದವಿಘೂರ್ಣಿತಲೋಚನ ಈಷನ್ ಮಾನದಃ ಸ್ವಸುಹೃದಾಂ ವನಮಾಲೀ । ಬದರಪಾಣ್ಡುವದನೋ ಮೃದುಗಣ್ಡಂ ಮಣ್ಡಯನ್ ಕನಕಕುಣ್ಡಲಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ

ಆನಂದದಿಂದ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ತಿರುಗುತ್ತಿವೆ. ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಗೌರವ ನೀಡುವವನಾದ, ಹಾರಧಾರಿ, ಬದರಿ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ಬಿಳಿಯಾದ ತುಟಿಗಳು, ಮೃದುವಾದ ಗಂಡಗಳು, ಬಂಗಾರದ ಕುಂಡಲದ ಕಿರಣದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದವು.

ಯದುಪತಿರ್ದ್ವಿರದರಾಜವಿಹಾರೋ ಯಾಮಿನೀಪತಿರಿವೈಷ ದಿನಾನ್ತೇ । ಮುದಿತವಕ್ತ್ರ ಉಪಯಾತಿ ದುರನ್ತಂ ಮೋಚಯನ್ ವ್ರಜಗವಾಂ ದಿನತಾಪಮ್

ಯದುಕುಲದ ಸ್ವಾಮಿ, ಆನೆಗಳ ರಾಜನೊಡನೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ರಾತ್ರಿ ಸ್ವಾಮಿಯಂತೆ ದಿನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಆನಂದದಿಂದ ಮುಖದ ಹೊಳಪು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅವನು ವೃಂದಾವನದ ಹಸುವಿನ ದಿನದ ಬಿಸಿಲನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ.