ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಸರ್ಪ ಉವಾಚ। ಅಹಂ ವಿದ್ಯಾಧರಃ ಕಶ್ಚಿತ್ಸುದರ್ಶನ ಇತಿ ಶ್ರುತಃ। ಶ್ರಿಯಾ ಸ್ವರೂಪಸಮ್ಪತ್ತ್ಯಾ ವಿಮಾನೇನಾಚರನ್ದಿಶಃ

ಆ ಹಾವು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ನಾನು ವಿದ್ಯಾಧರನು, ನನಗೆ ಸುದರ್ಶನ ಎಂಬ ಹೆಸರು. ನಾನು ರೂಪದ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೆ, ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಋಷೀನ್ವಿರೂಪಾಙ್ಗಿರಸಃ ಪ್ರಾಹಸಂ ರೂಪದರ್ಪಿತಃ। ತೈರಿಮಾಂ ಪ್ರಾಪಿತೋ ಯೋನಿಂ ಪ್ರಲಬ್ಧೈಃ ಸ್ವೇನ ಪಾಪ್ಮನಾ

ವಿರೂಪ ಮತ್ತು ಅಂಗಿರಸರು ತಮ್ಮ ರೂಪದ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಾಡಿದರು. ನಾನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಅವರ ಶಾಪದಿಂದಲೇ ನಾನು ಈ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.

ಶಾಪೋ ಮೇಽನುಗ್ರಹಾಯೈವ ಕೃತಸ್ತೈಃ ಕರುಣಾತ್ಮಭಿಃ। ಯದಹಂ ಲೋಕಗುರುಣಾ ಪದಾ ಸ್ಪೃಷ್ಟೋ ಹತಾಶುಭಃ

ಆ ದಯಾಳು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಕೊಟ್ಟ ಶಾಪ ನನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿತ್ತು. ಲೋಕಗುರುನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ನನ್ನ ಎಲ್ಲ ದುರ್ಬಾಗ್ಯವೂ ಹೋಗಿಹೋಯಿತು.

ತಂ ತ್ವಾಹಂ ಭವಭೀತಾನಾಂ ಪ್ರಪನ್ನಾನಾಂ ಭಯಾಪಹಮ್। ಆಪೃಚ್ಛೇ ಶಾಪನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶಾದಮೀವಹನ್

ಈಗ ನಾನು ಶಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಭವಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಿಗೆ ಆಶ್ರಯಕೊಡುವ ನೀನನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ—ನಿನ್ನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದವನು ಹೊರಡುವಂತೆ ಅನುಮತಿಸು.

ಪ್ರಪನ್ನೋಽಸ್ಮಿ ಮಹಾಯೋಗಿನ್ಮಹಾಪುರುಷ ಸತ್ಪತೇ। ಅನುಜಾನೀಹಿ ಮಾಂ ದೇವ ಸರ್ವಲೋಕೇಶ್ವರೇಶ್ವರ

ಮಹಾಯೋಗಿ, ಮಹಾಪುರುಷ, ಸತ್ಪುರುಷರ ಅಧಿಪತಿ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ದೇವಾ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯ, ನನಗೆ ಹೊರಡುವ ಅನುಮತಿ ನೀಡು.

ಬ್ರಹ್ಮದಣ್ಡಾದ್ವಿಮುಕ್ತೋಽಹಂ ಸದ್ಯಸ್ತೇಽಚ್ಯುತ ದರ್ಶನಾತ್। ಯನ್ನಾಮ ಗೃಹ್ಣನ್ನಖಿಲಾನ್ಶ್ರೋತೄನಾತ್ಮಾನಮೇವ ಚ। ಸದ್ಯಃ ಪುನಾತಿ ಕಿಂ ಭೂಯಸ್ತಸ್ಯ ಸ್ಪೃಷ್ಟಃ ಪದಾ ಹಿ ತೇ

ಅಚ್ಯುತ, ನಿನ್ನ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮದಂಡದಿಂದ ಕೂಡ ಮುಕ್ತನಾದೆನು. ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೆ ಕೇಳುವವರಿಗೂ, ತಾನೂ ಕೂಡ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಪವಿತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಅದಾದ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಎಷ್ಟು ಶುದ್ಧಿಯಾಗಬಹುದು!

ಇತ್ಯನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ದಾಶಾರ್ಹಂ ಪರಿಕ್ರಮ್ಯಾಭಿವನ್ದ್ಯ ಚ। ಸುದರ್ಶನೋ ದಿವಂ ಯಾತಃ ಕೃಚ್ಛ್ರಾನ್ನನ್ದಶ್ಚ ಮೋಚಿತಃ

ಹೀಗೆ ದಾಶಾರ್ಹನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸುದರ್ಶನನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ನಂದನೂ ತನ್ನ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದನು.

ನಿಶಾಮ್ಯ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ತದಾತ್ಮವೈಭವಂ। ವ್ರಜೌಕಸೋ ವಿಸ್ಮಿತಚೇತಸಸ್ತತಃ। ಸಮಾಪ್ಯ ತಸ್ಮಿನ್ನಿಯಮಂ ಪುನರ್ವ್ರಜಂ। ನೃಪಾಯಯುಸ್ತತ್ಕಥಯನ್ತ ಆದೃತಾಃ

ಕೃಷ್ಣನ ದೈವಿಕ ವೈಭವವನ್ನು ನೋಡಿ, ವ್ರಜದ ನಿವಾಸಿಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವ್ರತವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.

ಕದಾಚಿದಥ ಗೋವಿನ್ದೋ ರಾಮಶ್ಚಾದ್ಭುತವಿಕ್ರಮಃ। ವಿಜಹ್ರತುರ್ವನೇ ರಾತ್ರ್ಯಾಂ ಮಧ್ಯಗೌ ವ್ರಜಯೋಷಿತಾಮ್

ಒಂದು ಬಾರಿ ಗೋವಿಂದ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿಯ ರಾಮ, ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ರಾತ್ರಿ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ ವಿಹರಿಸಿದರು.

ಉಪಗೀಯಮಾನೌ ಲಲಿತಂ ಸ್ತ್ರೀಜನೈರ್ಬದ್ಧಸೌಹೃದೈಃ। ಸ್ವಲಙ್ಕೃತಾನುಲಿಪ್ತಾಙ್ಗೌ ಸ್ರಗ್ವಿನೌ ವಿರಜೋಽಮ್ಬರೌ

ಅಲಂಕೃತರಾಗಿದ್ದ, ಸುಗಂಧ ತೈಲ ಹಚ್ಚಿದ್ದ, ಹಾರ ಧರಿಸಿದ್ದ, ಶುಭ್ರವಾದ ವಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು, ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಬಂಧಿತರಾದ ಮಹಿಳೆಯರು ಮಧುರವಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ನಿಶಾಮುಖಂ ಮಾನಯನ್ತಾವುದಿತೋಡುಪತಾರಕಮ್। ಮಲ್ಲಿಕಾಗನ್ಧಮತ್ತಾಲಿ ಜುಷ್ಟಂ ಕುಮುದವಾಯುನಾ

ರಾತ್ರಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಚಂದ್ರನೂ ನಕ್ಷತ್ರಗಳೂ ಉದಯಿಸಿದವು. ಕಮಲದ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಬರುವ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದ ಜೇನುಹುಳಗಳ ಗೂಡು ತುಂಬಿತ್ತು.

ಜಗತುಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಮನಃಶ್ರವಣಮಙ್ಗಲಮ್। ತೌ ಕಲ್ಪಯನ್ತೌ ಯುಗಪತ್ಸ್ವರಮಣ್ಡಲಮೂರ್ಚ್ಛಿತಮ್

ಅವರಿಬ್ಬರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಡಿದ ಹಾಡು, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಕಿವಿಗೂ ಶುಭವನ್ನು ತಂದಿತು; ಅವರು ಸಂಗೀತವನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿದರು.

ಗೋಪ್ಯಸ್ತದ್ಗೀತಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಮೂರ್ಚ್ಛಿತಾ ನಾವಿದನ್ನೃಪ। ಸ್ರಂಸದ್ದುಕೂಲಮಾತ್ಮಾನಂ ಸ್ರಸ್ತಕೇಶಸ್ರಜಂ ತತಃ

ಆ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿದ ಗೋಪಿಯರು, ಅರಿವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು; ಅವರ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಜಾರಿದವು, ಕೂದಲೂ ಹಾರವೂ ಬಿದ್ದವು.

ಏವಂ ವಿಕ್ರೀಡತೋಃ ಸ್ವೈರಂ ಗಾಯತೋಃ ಸಮ್ಪ್ರಮತ್ತವತ್। ಶಙ್ಖಚೂಡ ಇತಿ ಖ್ಯಾತೋ ಧನದಾನುಚರೋಽಭ್ಯಗಾತ್

ಹೀಗೆ ಅವರು ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ಹಾಡುತ್ತಾ, ಮೋಜಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ, ಕುಬೇರನ ಸೇವಕನಾದ ಶಂಖಚೂಡನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದುಹೋದನು.

ತಯೋರ್ನಿರೀಕ್ಷತೋ ರಾಜಂಸ್ತನ್ನಾಥಂ ಪ್ರಮದಾಜನಮ್। ಕ್ರೋಶನ್ತಂ ಕಾಲಯಾಮಾಸ ದಿಶ್ಯುದೀಚ್ಯಾಮಶಙ್ಕಿತಃ

ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮ ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ, ಶಂಖಚೂಡನು ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕೂಗಿ ಅಳುತ್ತಾ ನೋಡಿದನು ಮತ್ತು ಯಾವ ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅವರನ್ನು ಉತ್ತರದತ್ತ ಓಡಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಕ್ರೋಶನ್ತಂ ಕೃಷ್ಣ ರಾಮೇತಿ ವಿಲೋಕ್ಯ ಸ್ವಪರಿಗ್ರಹಮ್। ಯಥಾ ಗಾ ದಸ್ಯುನಾ ಗ್ರಸ್ತಾ ಭ್ರಾತರಾವನ್ವಧಾವತಾಮ್

ಮಹಿಳೆಯರು 'ಕೃಷ್ಣ! ರಾಮ!' ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮ ತಮ್ಮ ಹಸುಗಳನ್ನು ಕಳ್ಳನು ಕೊಂಡೊಯ್ದಂತೆ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಓಡಿದರು.

ಮಾ ಭೈಷ್ಟೇತ್ಯಭಯಾರಾವೌ ಶಾಲಹಸ್ತೌ ತರಸ್ವಿನೌ। ಆಸೇದತುಸ್ತಂ ತರಸಾ ತ್ವರಿತಂ ಗುಹ್ಯಕಾಧಮಮ್

'ಭಯಪಡುವದಕ್ಕೆ ಬೇಡ' ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಸಹೋದರರು, ಆ ದುಷ್ಟ ಯಕ್ಷನನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.

ಸ ವೀಕ್ಷ್ಯ ತಾವನುಪ್ರಾಪ್ತೌ ಕಾಲಮೃತ್ಯೂ ಇವೋದ್ವಿಜನ್। ವಿಸೃಜ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಜನಂ ಮೂಢಃ ಪ್ರಾದ್ರವಜ್ಜೀವಿತೇಚ್ಛಯಾ

ಅವರು ಯಮಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಕಾಲನಂತೆ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮೂಢ ಯಕ್ಷನು ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋದನು.

ತಮನ್ವಧಾವದ್ಗೋವಿನ್ದೋ ಯತ್ರ ಯತ್ರ ಸ ಧಾವತಿ। ಜಿಹೀರ್ಷುಸ್ತಚ್ಛಿರೋರತ್ನಂ ತಸ್ಥೌ ರಕ್ಷನ್ಸ್ತ್ರಿಯೋ ಬಲಃ

ಗೋವಿಂದನು ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿದರೂ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾ, ಅವನ ತಲೆಯ ಮಣಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು. ಬಲರಾಮನು ಮಹಿಳೆಯರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದನು.

ಅವಿದೂರ ಇವಾಭ್ಯೇತ್ಯ ಶಿರಸ್ತಸ್ಯ ದುರಾತ್ಮನಃ। ಜಹಾರ ಮುಷ್ಟಿನೈವಾಙ್ಗ ಸಹಚೂಡಮಣಿಂ ವಿಭುಃ

ಅತಿ ದುಷ್ಟನ ತಲೆಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋದ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯು, ತನ್ನ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವನ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದು, ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಚೂಡಾಮಣಿಯನ್ನೂ ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮಣಿಯನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ಶಙ್ಖಚೂಡಂ ನಿಹತ್ಯೈವಂ ಮಣಿಮಾದಾಯ ಭಾಸ್ವರಮ್। ಅಗ್ರಜಾಯಾದದಾತ್ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಪಶ್ಯನ್ತೀನಾಂ ಚ ಯೋಷಿತಾಮ್

ಶಂಖಚೂಡನನ್ನು ಕೊಂದ ಮೇಲೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಆ ಮಣಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಯುಗ್ಮಗೀತಂ; ಗೋಚಾರಣಾಯ ವನಂ ಗತಸ್ಯ ಭಗವತೋ ಗೋಪೀಜನಕೃತಂ ಗುಣಗಾನಮ್ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಗೋಪ್ಯಃ ಕೃಷ್ಣೇ ವನಂ ಯಾತೇ ತಮನುದ್ರುತಚೇತಸಃ । ಕೃಷ್ಣಲೀಲಾಃ ಪ್ರಗಾಯನ್ತ್ಯೋ ನಿನ್ಯುರ್ದುಃಖೇನ ವಾಸರಾನ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣನು ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸಲು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದಾಗ, ಅವನ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಗೋಪಿಯರು, ಕೃಷ್ಣನ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ದುಃಖದಿಂದ ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ಶ್ರೀಗೋಪ್ಯ ಊಚುಃ - ( ಸ್ವಾಗತಾ ) ವಾಮಬಾಹುಕೃತವಾಮಕಪೋಲೋ ವಲ್ಗಿತಭ್ರುರಧರಾರ್ಪಿತವೇಣುಮ್ । ಕೋಮಲಾಙ್‌ಗುಲಿಭಿರಾಶ್ರಿತಮಾರ್ಗಂ ಗೋಪ್ಯ ಈರಯತಿ ಯತ್ರ ಮುಕುನ್ದಃ

ಗೋಪಿಯರು ಹೇಳಿದರು: ಅವನು ಎಡಗೈಯಿಂದ ಎಡಗಂಡವನ್ನು ತೊಟ್ಟು, ಎಡಗಾಲನ್ನು ಎಡಗಂಡದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಿಕೊಂಡು, ತುಟಿಗೆ ಬಂಸಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಭ್ರೂಗಳು ನಗುತ್ತಾ, ಸೊಗಸಾದ ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಬಂಸಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವನು ಎಲ್ಲಿ ಕೂಗುತ್ತಾನೋ, ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ.

ವ್ಯೋಮಯಾನವನಿತಾಃ ಸಹ ಸಿದ್ಧೈಃ ವಿಸ್ಮಿತಾಸ್ತದುಪಧಾರ್ಯ ಸಲಜ್ಜಾಃ । ಕಾಮಮಾರ್ಗಣಸಮರ್ಪಿತಚಿತ್ತಾಃ ಕಶ್ಮಲಂ ಯಯುರಪಸ್ಮೃತನೀವ್ಯಃ

ಆಕಾಶದ ದೇವತೆಗಳ ಪತ್ನಿಯರು ಹಾಗೂ ಸಿದ್ಧರು, ಅವನ ಬಂಸಿಯ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರು; ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ, ಪ್ರೀತಿಯ ಬಾಣಗಳಿಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಅವರು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ತಮ್ಮ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಮರೆತುಹೋದರು.

ಹನ್ತ ಚಿತ್ರಮಬಲಾಃ ಶ್ರೃಣುತೇದಂ ಹಾರಹಾಸ ಉರಸಿ ಸ್ಥಿರವಿದ್ಯುತ್ । ನನ್ದಸೂನುರಯಮಾರ್ತಜನಾನಾಂ ನರ್ಮದೋ ಯರ್ಹಿ ಕೂಜಿತವೇಣುಃ

ಅಯ್ಯೋ, ವಿಸ್ಮಯಕರವಾದ ಹುಡುಗಿಯರೇ, ಕೇಳಿರಿ: ನಂದನಂದನನು, ದುಃಖಿತರಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡುವವನು, ಬಂಸಿಯನ್ನು ಕೂಗುವಾಗ, ಅವನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಹಾರವೂ ನಗುವೂ ಸ್ಥಿರವಾದ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ.

ವೃನ್ದಶೋ ವ್ರಜವೃಷಾ ಮೃಗಗಾವೋ ವೇಣುವಾದ್ಯಹೃತಚೇತಸ ಆರಾತ್ । ದನ್ತದಷ್ಟಕವಲಾ ಧೃತಕರ್ಣಾ ನಿದ್ರಿತಾ ಲಿಖಿತಚಿತ್ರಮಿವಾಸನ್

ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿ, ವ್ರಜದ ಎತ್ತುಗಳು, ಜಿಂಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಸುಗಳು, ದೂರದಿಂದ ಬಂಸಿಯ ಧ್ವನಿಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಬಾಯಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲು ಹಿಡಿದು, ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ, ಚಿತ್ತಾರದಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದವು.

ಬರ್ಹಿಣಸ್ತಬಕಧಾತುಪಲಾಶೈಃ ಬದ್ಧಮಲ್ಲಪರಿಬರ್ಹವಿಡಮ್ಬಃ । ಕರ್ಹಿಚಿತ್ಸಬಲ ಆಲಿ ಸ ಗೋಪೈಃ ಗಾಃ ಸಮಾಹ್ವಯತಿ ಯತ್ರ ಮುಕುನ್ದಃ

ನವಿಲಿನ ರೆಕ್ಕೆ, ಬಣ್ಣದ ಮಣ್ಣು, ಎಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕಾರ ಧರಿಸಿ, ಕುಸ್ತಿ ಪಟುವಿನಂತೆ ವೇಷ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಗೆಳೆಯರ ಜೊತೆ ಹಸುಗಳನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ.

ತರ್ಹಿ ಭಗ್ನಗತಯಃ ಸರಿತೋ ವೈ ತತ್ಪದಾಮ್ಬುಜರಜೋಽನಿಲನೀತಮ್ । ಸ್ಪೃಹಯತೀರ್ವಯಮಿವಾಬಹುಪುಣ್ಯಾಃ ಪ್ರೇಮವೇಪಿತಭುಜಾಃ ಸ್ತಿಮಿತಾಪಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನದಿಗಳ ಹರಿವು ಮುರಿದು, ಅವನ ಪಾದರಜದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಗಾಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ನಮಗೆ ಹೋಲುವಂತೆ ಅವನಿಗಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತವೆ; ಅವರ ಕೈಗಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಡುಗುತ್ತವೆ, ನೀರು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

( ಮಿಶ್ರ ) ಅನುಚರೈಃ ಸಮನುವರ್ಣಿತವೀರ್ಯ ಆದಿಪೂರುಷ ಇವಾಚಲಭೂತಿಃ । ವನಚರೋ ಗಿರಿತಟೇಷು ಚರನ್ತೀಃ ವೇಣುನಾಹ್ವಯತಿ ಗಾಃ ಸ ಯದಾ ಹಿ

ಅವನ ಗೆಳೆಯರು ಅವನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಮೊದಲ ಪುರುಷನು ಬೆಟ್ಟದ ಒಡಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಬಂಸಿಯ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಹಸುಗಳನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ.