ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ತತ್ರ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಸರಸ್ವತ್ಯಾಂ ದೇವಂ ಪಶುಪತಿಂ ವಿಭುಮ್। ಆನರ್ಚುರರ್ಹಣೈರ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ದೇವೀಂ ಚ ಣೃಪತೇಽಮ್ಬಿಕಾಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಸರಸ್ವತಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಪಶುಪತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು ಮತ್ತು ದೇವಿಯನ್ನು, ಅಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕೂಡ ಗೌರವದಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದರು.

ಗಾವೋ ಹಿರಣ್ಯಂ ವಾಸಾಂಸಿ ಮಧು ಮಧ್ವನ್ನಮಾದೃತಾಃ। ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ದದುಃ ಸರ್ವೇ ದೇವೋ ನಃ ಪ್ರೀಯತಾಮಿತಿ

ಅವರು ಗೌರವದಿಂದ ಗೋವುಗಳು, ಚಿನ್ನ, ಬಟ್ಟೆ, ತುಪ್ಪ, ಮಧು ಮತ್ತು ಆಹಾರವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡಿದರು ಮತ್ತು 'ದೇವರು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷವಾಗಲಿ' ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು.

ಊಷುಃ ಸರಸ್ವತೀತೀರೇ ಜಲಂ ಪ್ರಾಶ್ಯ ಯತವ್ರತಾಃ। ರಜನೀಂ ತಾಂ ಮಹಾಭಾಗಾ ನನ್ದಸುನನ್ದಕಾದಯಃ

ಅವರು ಸರಸ್ವತಿ ನದಿಯ ತಟದಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ, ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾ, ಆ ರಾತ್ರಿ ನಂದ, ಸುನಂದ ಮತ್ತು ಇತರ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದರು.

ಕಶ್ಚಿನ್ಮಹಾನಹಿಸ್ತಸ್ಮಿನ್ವಿಪಿನೇಽತಿಬುಭುಕ್ಷಿತಃ। ಯದೃಚ್ಛಯಾಗತೋ ನನ್ದಂ ಶಯಾನಮುರಗೋಽಗ್ರಸೀತ್

ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹಾವು ಭಾರೀ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಅಲೆಯುತ್ತಾ, ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಬಂದಿತು ಮತ್ತು ನಂದನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿತು.

ಸ ಚುಕ್ರೋಶಾಹಿನಾ ಗ್ರಸ್ತಃ ಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣ ಮಹಾನಯಮ್। ಸರ್ಪೋ ಮಾಂ ಗ್ರಸತೇ ತಾತ ಪ್ರಪನ್ನಂ ಪರಿಮೋಚಯ

ಆ ಹಾವು ಹಿಡಿದಾಗ ನಂದನು, 'ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ, ಇದು ದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯ! ತಂದೆ, ಹಾವು ನನ್ನನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಿದೆ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ರಕ್ಷಿಸು!' ಎಂದು ಕೂಗಿದನು.

ತಸ್ಯ ಚಾಕ್ರನ್ದಿತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಗೋಪಾಲಾಃ ಸಹಸೋತ್ಥಿತಾಃ। ಗ್ರಸ್ತಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಭ್ರಾನ್ತಾಃ ಸರ್ಪಂ ವಿವ್ಯಧುರುಲ್ಮುಕೈಃ

ಅವನ ಕೂಗು ಕೇಳಿದ ಗೋಪಕರು ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು, ಅವನನ್ನು ಹಾವು ಹಿಡಿದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಗಾಬರಿಗೊಂಡು, ದಂಡಗಳಿಂದ ಆ ಹಾವನ್ನು ಹೊಡೆತರು.

ಅಲಾತೈರ್ದಹ್ಯಮಾನೋಽಪಿ ನಾಮುಞ್ಚತ್ತಮುರಙ್ಗಮಃ। ತಮಸ್ಪೃಶತ್ಪದಾಭ್ಯೇತ್ಯ ಭಗವಾನ್ಸಾತ್ವತಾಂ ಪತಿಃ

ಅವರು ಬೆಂಕಿಯ ಕಡ್ಡಿಗಳಿಂದ ಹಾವನ್ನು ಸುಟ್ಟರೂ ಅದು ನಂದನನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಸಾತ್ವತ ವಂಶದ ನಾಯಕನಾದ ಭಗವಂತನು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ತನ್ನ ಪಾದದಿಂದ ಹಾವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು.

ಸ ವೈ ಭಗವತಃ ಶ್ರೀಮತ್ಪಾದಸ್ಪರ್ಶಹತಾಶುಭಃ। ಭೇಜೇ ಸರ್ಪವಪುರ್ಹಿತ್ವಾ ರೂಪಂ ವಿದ್ಯಾಧರಾರ್ಚಿತಮ್

ಪರಮ ಪವಿತ್ರನಾದ ಭಗವಂತನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಆ ಹಾವಿನ ಪಾಪವು ನಾಶವಾಯಿತು; ಹಾವು ರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ವಿದ್ಯಾಧರರು ಪೂಜಿಸುವಂತಹ ದಿವ್ಯ ಶರೀರವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು.

ತಮಪೃಚ್ಛದ್ಧೃಷೀಕೇಶಃ ಪ್ರಣತಂ ಸಮವಸ್ಥಿತಮ್। ದೀಪ್ಯಮಾನೇನ ವಪುಷಾ ಪುರುಷಂ ಹೇಮಮಾಲಿನಮ್

ಹೃಷೀಕೇಶನು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು, ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮನಮಾಡುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ, ಹೊಳೆಯುವ ದೇಹ ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

ಕೋ ಭವಾನ್ಪರಯಾ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ರೋಚತೇಽದ್ಭುತದರ್ಶನಃ। ಕಥಂ ಜುಗುಪ್ಸಿತಾಮೇತಾಂ ಗತಿಂ ವಾ ಪ್ರಾಪಿತೋಽವಶಃ

ನೀನು ಯಾರು? ಅತ್ಯಂತ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಅದ್ಭುತವಾದ ರೂಪದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವೆ. ಹೇಗೆ ನೀನು ಇಂತಹ ಹೀನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಿದ್ದೆ?

ಸರ್ಪ ಉವಾಚ। ಅಹಂ ವಿದ್ಯಾಧರಃ ಕಶ್ಚಿತ್ಸುದರ್ಶನ ಇತಿ ಶ್ರುತಃ। ಶ್ರಿಯಾ ಸ್ವರೂಪಸಮ್ಪತ್ತ್ಯಾ ವಿಮಾನೇನಾಚರನ್ದಿಶಃ

ಆ ಹಾವು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ನಾನು ವಿದ್ಯಾಧರನು, ನನಗೆ ಸುದರ್ಶನ ಎಂಬ ಹೆಸರು. ನಾನು ರೂಪದ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೆ, ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಋಷೀನ್ವಿರೂಪಾಙ್ಗಿರಸಃ ಪ್ರಾಹಸಂ ರೂಪದರ್ಪಿತಃ। ತೈರಿಮಾಂ ಪ್ರಾಪಿತೋ ಯೋನಿಂ ಪ್ರಲಬ್ಧೈಃ ಸ್ವೇನ ಪಾಪ್ಮನಾ

ವಿರೂಪ ಮತ್ತು ಅಂಗಿರಸರು ತಮ್ಮ ರೂಪದ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಾಡಿದರು. ನಾನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಅವರ ಶಾಪದಿಂದಲೇ ನಾನು ಈ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.

ಶಾಪೋ ಮೇಽನುಗ್ರಹಾಯೈವ ಕೃತಸ್ತೈಃ ಕರುಣಾತ್ಮಭಿಃ। ಯದಹಂ ಲೋಕಗುರುಣಾ ಪದಾ ಸ್ಪೃಷ್ಟೋ ಹತಾಶುಭಃ

ಆ ದಯಾಳು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಕೊಟ್ಟ ಶಾಪ ನನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿತ್ತು. ಲೋಕಗುರುನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ನನ್ನ ಎಲ್ಲ ದುರ್ಬಾಗ್ಯವೂ ಹೋಗಿಹೋಯಿತು.

ತಂ ತ್ವಾಹಂ ಭವಭೀತಾನಾಂ ಪ್ರಪನ್ನಾನಾಂ ಭಯಾಪಹಮ್। ಆಪೃಚ್ಛೇ ಶಾಪನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶಾದಮೀವಹನ್

ಈಗ ನಾನು ಶಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಭವಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಿಗೆ ಆಶ್ರಯಕೊಡುವ ನೀನನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ—ನಿನ್ನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದವನು ಹೊರಡುವಂತೆ ಅನುಮತಿಸು.

ಪ್ರಪನ್ನೋಽಸ್ಮಿ ಮಹಾಯೋಗಿನ್ಮಹಾಪುರುಷ ಸತ್ಪತೇ। ಅನುಜಾನೀಹಿ ಮಾಂ ದೇವ ಸರ್ವಲೋಕೇಶ್ವರೇಶ್ವರ

ಮಹಾಯೋಗಿ, ಮಹಾಪುರುಷ, ಸತ್ಪುರುಷರ ಅಧಿಪತಿ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ದೇವಾ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯ, ನನಗೆ ಹೊರಡುವ ಅನುಮತಿ ನೀಡು.

ಬ್ರಹ್ಮದಣ್ಡಾದ್ವಿಮುಕ್ತೋಽಹಂ ಸದ್ಯಸ್ತೇಽಚ್ಯುತ ದರ್ಶನಾತ್। ಯನ್ನಾಮ ಗೃಹ್ಣನ್ನಖಿಲಾನ್ಶ್ರೋತೄನಾತ್ಮಾನಮೇವ ಚ। ಸದ್ಯಃ ಪುನಾತಿ ಕಿಂ ಭೂಯಸ್ತಸ್ಯ ಸ್ಪೃಷ್ಟಃ ಪದಾ ಹಿ ತೇ

ಅಚ್ಯುತ, ನಿನ್ನ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮದಂಡದಿಂದ ಕೂಡ ಮುಕ್ತನಾದೆನು. ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೆ ಕೇಳುವವರಿಗೂ, ತಾನೂ ಕೂಡ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಪವಿತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಅದಾದ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಎಷ್ಟು ಶುದ್ಧಿಯಾಗಬಹುದು!

ಇತ್ಯನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ದಾಶಾರ್ಹಂ ಪರಿಕ್ರಮ್ಯಾಭಿವನ್ದ್ಯ ಚ। ಸುದರ್ಶನೋ ದಿವಂ ಯಾತಃ ಕೃಚ್ಛ್ರಾನ್ನನ್ದಶ್ಚ ಮೋಚಿತಃ

ಹೀಗೆ ದಾಶಾರ್ಹನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸುದರ್ಶನನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ನಂದನೂ ತನ್ನ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದನು.

ನಿಶಾಮ್ಯ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ತದಾತ್ಮವೈಭವಂ। ವ್ರಜೌಕಸೋ ವಿಸ್ಮಿತಚೇತಸಸ್ತತಃ। ಸಮಾಪ್ಯ ತಸ್ಮಿನ್ನಿಯಮಂ ಪುನರ್ವ್ರಜಂ। ನೃಪಾಯಯುಸ್ತತ್ಕಥಯನ್ತ ಆದೃತಾಃ

ಕೃಷ್ಣನ ದೈವಿಕ ವೈಭವವನ್ನು ನೋಡಿ, ವ್ರಜದ ನಿವಾಸಿಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವ್ರತವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.

ಕದಾಚಿದಥ ಗೋವಿನ್ದೋ ರಾಮಶ್ಚಾದ್ಭುತವಿಕ್ರಮಃ। ವಿಜಹ್ರತುರ್ವನೇ ರಾತ್ರ್ಯಾಂ ಮಧ್ಯಗೌ ವ್ರಜಯೋಷಿತಾಮ್

ಒಂದು ಬಾರಿ ಗೋವಿಂದ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿಯ ರಾಮ, ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ರಾತ್ರಿ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ ವಿಹರಿಸಿದರು.

ಉಪಗೀಯಮಾನೌ ಲಲಿತಂ ಸ್ತ್ರೀಜನೈರ್ಬದ್ಧಸೌಹೃದೈಃ। ಸ್ವಲಙ್ಕೃತಾನುಲಿಪ್ತಾಙ್ಗೌ ಸ್ರಗ್ವಿನೌ ವಿರಜೋಽಮ್ಬರೌ

ಅಲಂಕೃತರಾಗಿದ್ದ, ಸುಗಂಧ ತೈಲ ಹಚ್ಚಿದ್ದ, ಹಾರ ಧರಿಸಿದ್ದ, ಶುಭ್ರವಾದ ವಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು, ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಬಂಧಿತರಾದ ಮಹಿಳೆಯರು ಮಧುರವಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ನಿಶಾಮುಖಂ ಮಾನಯನ್ತಾವುದಿತೋಡುಪತಾರಕಮ್। ಮಲ್ಲಿಕಾಗನ್ಧಮತ್ತಾಲಿ ಜುಷ್ಟಂ ಕುಮುದವಾಯುನಾ

ರಾತ್ರಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಚಂದ್ರನೂ ನಕ್ಷತ್ರಗಳೂ ಉದಯಿಸಿದವು. ಕಮಲದ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಬರುವ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದ ಜೇನುಹುಳಗಳ ಗೂಡು ತುಂಬಿತ್ತು.

ಜಗತುಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಮನಃಶ್ರವಣಮಙ್ಗಲಮ್। ತೌ ಕಲ್ಪಯನ್ತೌ ಯುಗಪತ್ಸ್ವರಮಣ್ಡಲಮೂರ್ಚ್ಛಿತಮ್

ಅವರಿಬ್ಬರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಡಿದ ಹಾಡು, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಕಿವಿಗೂ ಶುಭವನ್ನು ತಂದಿತು; ಅವರು ಸಂಗೀತವನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿದರು.

ಗೋಪ್ಯಸ್ತದ್ಗೀತಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಮೂರ್ಚ್ಛಿತಾ ನಾವಿದನ್ನೃಪ। ಸ್ರಂಸದ್ದುಕೂಲಮಾತ್ಮಾನಂ ಸ್ರಸ್ತಕೇಶಸ್ರಜಂ ತತಃ

ಆ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿದ ಗೋಪಿಯರು, ಅರಿವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು; ಅವರ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಜಾರಿದವು, ಕೂದಲೂ ಹಾರವೂ ಬಿದ್ದವು.

ಏವಂ ವಿಕ್ರೀಡತೋಃ ಸ್ವೈರಂ ಗಾಯತೋಃ ಸಮ್ಪ್ರಮತ್ತವತ್। ಶಙ್ಖಚೂಡ ಇತಿ ಖ್ಯಾತೋ ಧನದಾನುಚರೋಽಭ್ಯಗಾತ್

ಹೀಗೆ ಅವರು ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ಹಾಡುತ್ತಾ, ಮೋಜಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ, ಕುಬೇರನ ಸೇವಕನಾದ ಶಂಖಚೂಡನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದುಹೋದನು.

ತಯೋರ್ನಿರೀಕ್ಷತೋ ರಾಜಂಸ್ತನ್ನಾಥಂ ಪ್ರಮದಾಜನಮ್। ಕ್ರೋಶನ್ತಂ ಕಾಲಯಾಮಾಸ ದಿಶ್ಯುದೀಚ್ಯಾಮಶಙ್ಕಿತಃ

ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮ ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ, ಶಂಖಚೂಡನು ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕೂಗಿ ಅಳುತ್ತಾ ನೋಡಿದನು ಮತ್ತು ಯಾವ ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅವರನ್ನು ಉತ್ತರದತ್ತ ಓಡಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಕ್ರೋಶನ್ತಂ ಕೃಷ್ಣ ರಾಮೇತಿ ವಿಲೋಕ್ಯ ಸ್ವಪರಿಗ್ರಹಮ್। ಯಥಾ ಗಾ ದಸ್ಯುನಾ ಗ್ರಸ್ತಾ ಭ್ರಾತರಾವನ್ವಧಾವತಾಮ್

ಮಹಿಳೆಯರು 'ಕೃಷ್ಣ! ರಾಮ!' ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮ ತಮ್ಮ ಹಸುಗಳನ್ನು ಕಳ್ಳನು ಕೊಂಡೊಯ್ದಂತೆ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಓಡಿದರು.

ಮಾ ಭೈಷ್ಟೇತ್ಯಭಯಾರಾವೌ ಶಾಲಹಸ್ತೌ ತರಸ್ವಿನೌ। ಆಸೇದತುಸ್ತಂ ತರಸಾ ತ್ವರಿತಂ ಗುಹ್ಯಕಾಧಮಮ್

'ಭಯಪಡುವದಕ್ಕೆ ಬೇಡ' ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಸಹೋದರರು, ಆ ದುಷ್ಟ ಯಕ್ಷನನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.

ಸ ವೀಕ್ಷ್ಯ ತಾವನುಪ್ರಾಪ್ತೌ ಕಾಲಮೃತ್ಯೂ ಇವೋದ್ವಿಜನ್। ವಿಸೃಜ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಜನಂ ಮೂಢಃ ಪ್ರಾದ್ರವಜ್ಜೀವಿತೇಚ್ಛಯಾ

ಅವರು ಯಮಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಕಾಲನಂತೆ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮೂಢ ಯಕ್ಷನು ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋದನು.

ತಮನ್ವಧಾವದ್ಗೋವಿನ್ದೋ ಯತ್ರ ಯತ್ರ ಸ ಧಾವತಿ। ಜಿಹೀರ್ಷುಸ್ತಚ್ಛಿರೋರತ್ನಂ ತಸ್ಥೌ ರಕ್ಷನ್ಸ್ತ್ರಿಯೋ ಬಲಃ

ಗೋವಿಂದನು ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿದರೂ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾ, ಅವನ ತಲೆಯ ಮಣಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು. ಬಲರಾಮನು ಮಹಿಳೆಯರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದನು.