ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಈಶ್ವರಾಣಾಂ ವಚಃ ಸತ್ಯಂ ತಥೈವಾಚರಿತಂ ಕ್ವಚಿತ್ । ತೇಷಾಂ ಯತ್ ಸ್ವವಚೋಯುಕ್ತಂ ಬುದ್ಧಿಮಾಂಸ್ತತ್ ಸಮಾಚರೇತ್

ದೇವತೆಗಳ ಮಾತುಗಳು ಸತ್ಯ, ಅವರ ಕೆಲವೊಂದು ಕಾರ್ಯಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಆದರೆ, ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಅವರ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಯುಕ್ತಿಯುಳ್ಳದನ್ನಷ್ಟೇ ಅನುಸರಿಸಬೇಕು.

ಕುಶಲಾಚರಿತೇನೈಷಾಂ ಇಹ ಸ್ವಾರ್ಥೋ ನ ವಿದ್ಯತೇ । ವಿಪರ್ಯಯೇಣ ವಾನರ್ಥೋ ನಿರಹಙ್‌ಕಾರಿಣಾಂ ಪ್ರಭೋ

ಅವರ ನಡವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಾರ್ಥವಿಲ್ಲ; ಹೀಗೆಯೇ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಯಾವ ಹಾನಿಯೂ ಉಂಟಾಗದು, ಪ್ರಭುವೇ.

ಕಿಮುತಾಖಿಲಸತ್ತ್ವಾನಾಂ ತಿರ್ಯಙ್‌ ಮರ್ತ್ಯದಿವೌಕಸಾಮ್ । ಈಶಿತುಶ್ಚೇಶಿತವ್ಯಾನಾಂ ಕುಶಲಾಕುಶಲಾನ್ವಯಃ

ಮತ್ತು, ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು—ಪಶುಗಳು, ಮನುಷ್ಯರು, ದೇವತೆಗಳು—ಇವರು ಆಳಲ್ಪಡುವವರು. ಶುಭ-ಅಶುಭದ ಸಂಬಂಧವು ಅವರಿಗಷ್ಟೇ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಯತ್ಪಾದಪಙ್‌ಕಜಪರಾಗನಿಷೇವತೃಪ್ತಾ ಯೋಗಪ್ರಭಾವವಿಧುತಾಖಿಲಕರ್ಮಬನ್ಧಾಃ । ಸ್ವೈರಂ ಚರನ್ತಿ ಮುನಯೋಽಪಿ ನ ನಹ್ಯಮಾನಾಃ ತಸ್ಯೇಚ್ಛಯಾಽಽತ್ತವಪುಷಃ ಕುತ ಏವ ಬನ್ಧಃ

ಯಾರು ಅವನ ಪಾದದ ಧೂಳಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸಿ ಸಂತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಬಂಧಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ಯಾರೂ ತಡೆಯದೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದವರಿಗೆ ಬಂಧನವೇನು ಆಗಬಹುದು?

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಗೋಪೀನಾಂ ತತ್ಪತೀನಾಂ ಚ ಸರ್ವೇಷಾಮೇವ ದೇಹಿನಾಮ್ । ಯೋಽನ್ತಶ್ಚರತಿ ಸೋಽಧ್ಯಕ್ಷಃ ಕ್ರೀಡನೇನೇಹ ದೇಹಭಾಕ್

ಗೋಪಿಯರು, ಅವರ ಗಂಡಸರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನು ಅಂತರ್ಯಾಮಿ ಆಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವನು, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿರುವನು.

ಅನುಗ್ರಹಾಯ ಭೂತಾನಾಂ ಮಾನುಷಂ ದೇಹಮಾಸ್ಥಿತಃ । ಭಜತೇ ತಾದೃಶೀಃ ಕ್ರೀಡ ಯಾಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ತತ್ಪರೋ ಭವೇತ್

ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಲು ಅವನು ಮಾನವನ ರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಇಂತಹ ಲೀಲೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಈ ಕ್ರೀಡೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದವನು ಅವನ ಭಕ್ತನಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

ನಾಸೂಯನ್ ಖಲು ಕೃಷ್ಣಾಯ ಮೋಹಿತಾಸ್ತಸ್ಯ ಮಾಯಯಾ । ಮನ್ಯಮಾನಾಃ ಸ್ವಪಾರ್ಶ್ವಸ್ಥಾನ್ ಸ್ವಾನ್ ಸ್ವಾನ್ ದಾರಾನ್ ವ್ರಜೌಕಸಃ

ವೃಂದಾವನದ ನಿವಾಸಿಗಳು ಅವನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ತಮ್ಮದೇ ಗಂಡರು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಈರ್ಷೆಪಡಲಿಲ್ಲ.

ಬ್ರಹ್ಮರಾತ್ರ ಉಪಾವೃತ್ತೇ ವಾಸುದೇವಾನುಮೋದಿತಾಃ । ಅನಿಚ್ಛನ್ತ್ಯೋ ಯಯುರ್ಗೋಪ್ಯಃ ಸ್ವಗೃಹಾನ್ ಭಗವತ್ಪ್ರಿಯಾಃ

ಬ್ರಹ್ಮನ ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿದಾಗ, ಭಗವಂತನ ಪ್ರಿಯರಾದ ಗೋಪಿಯರು ವಸುದೇವನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ವಿಕ್ರೀಡಿತಂ ವ್ರಜವಧೂಭಿರಿದಂ ಚ ವಿಷ್ಣೋಃ ಶ್ರದ್ಧಾನ್ವಿತೋಽನುಶ್ರೃಣುಯಾದಥ ವರ್ಣಯೇದ್ಯಃ । ಭಕ್ತಿಂ ಪರಾಂ ಭಗವತಿ ಪ್ರತಿಲಭ್ಯ ಕಾಮಂ ಹೃದ್ರೋಗಮಾಶ್ವಪಹಿನೋತ್ಯಚಿರೇಣ ಧೀರಃ

ಯಾರು ಈ ವೃಂದಾವನದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯವಂತನು ಮನಸ್ಸಿನ ಕಾಮರೋಗವನ್ನು ಶೀಘ್ರವೇ ದೂರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಅಜಗರಮುಖಾತ್ ಅನನ್ದಸ್ಯ ಮೋಚನಮ್,ಅಜಗರಸ್ಯ ಪೂರ್ವವಿದ್ಯಾಧರಪ್ರಾಪ್ತಿ; ಶಂಖಚೂಡ ವಧಃ । ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ಏಕದಾ ದೇವಯಾತ್ರಾಯಾಂ ಗೋಪಾಲಾ ಜಾತಕೌತುಕಾಃ। ಅನೋಭಿರನಡುದ್ಯುಕ್ತೈಃ ಪ್ರಯಯುಸ್ತೇಽಮ್ಬಿಕಾವನಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಒಮ್ಮೆ ದೇವರ ಹಬ್ಬದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಗೋಪಕರು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ತಮ್ಮ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಹಗ್ಗಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಅಂಬಿಕಾವನಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು.

ತತ್ರ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಸರಸ್ವತ್ಯಾಂ ದೇವಂ ಪಶುಪತಿಂ ವಿಭುಮ್। ಆನರ್ಚುರರ್ಹಣೈರ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ದೇವೀಂ ಚ ಣೃಪತೇಽಮ್ಬಿಕಾಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಸರಸ್ವತಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಪಶುಪತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು ಮತ್ತು ದೇವಿಯನ್ನು, ಅಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕೂಡ ಗೌರವದಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದರು.

ಗಾವೋ ಹಿರಣ್ಯಂ ವಾಸಾಂಸಿ ಮಧು ಮಧ್ವನ್ನಮಾದೃತಾಃ। ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ದದುಃ ಸರ್ವೇ ದೇವೋ ನಃ ಪ್ರೀಯತಾಮಿತಿ

ಅವರು ಗೌರವದಿಂದ ಗೋವುಗಳು, ಚಿನ್ನ, ಬಟ್ಟೆ, ತುಪ್ಪ, ಮಧು ಮತ್ತು ಆಹಾರವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡಿದರು ಮತ್ತು 'ದೇವರು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷವಾಗಲಿ' ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು.

ಊಷುಃ ಸರಸ್ವತೀತೀರೇ ಜಲಂ ಪ್ರಾಶ್ಯ ಯತವ್ರತಾಃ। ರಜನೀಂ ತಾಂ ಮಹಾಭಾಗಾ ನನ್ದಸುನನ್ದಕಾದಯಃ

ಅವರು ಸರಸ್ವತಿ ನದಿಯ ತಟದಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ, ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾ, ಆ ರಾತ್ರಿ ನಂದ, ಸುನಂದ ಮತ್ತು ಇತರ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದರು.

ಕಶ್ಚಿನ್ಮಹಾನಹಿಸ್ತಸ್ಮಿನ್ವಿಪಿನೇಽತಿಬುಭುಕ್ಷಿತಃ। ಯದೃಚ್ಛಯಾಗತೋ ನನ್ದಂ ಶಯಾನಮುರಗೋಽಗ್ರಸೀತ್

ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹಾವು ಭಾರೀ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಅಲೆಯುತ್ತಾ, ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಬಂದಿತು ಮತ್ತು ನಂದನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿತು.

ಸ ಚುಕ್ರೋಶಾಹಿನಾ ಗ್ರಸ್ತಃ ಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣ ಮಹಾನಯಮ್। ಸರ್ಪೋ ಮಾಂ ಗ್ರಸತೇ ತಾತ ಪ್ರಪನ್ನಂ ಪರಿಮೋಚಯ

ಆ ಹಾವು ಹಿಡಿದಾಗ ನಂದನು, 'ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ, ಇದು ದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯ! ತಂದೆ, ಹಾವು ನನ್ನನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಿದೆ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ರಕ್ಷಿಸು!' ಎಂದು ಕೂಗಿದನು.

ತಸ್ಯ ಚಾಕ್ರನ್ದಿತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಗೋಪಾಲಾಃ ಸಹಸೋತ್ಥಿತಾಃ। ಗ್ರಸ್ತಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಭ್ರಾನ್ತಾಃ ಸರ್ಪಂ ವಿವ್ಯಧುರುಲ್ಮುಕೈಃ

ಅವನ ಕೂಗು ಕೇಳಿದ ಗೋಪಕರು ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು, ಅವನನ್ನು ಹಾವು ಹಿಡಿದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಗಾಬರಿಗೊಂಡು, ದಂಡಗಳಿಂದ ಆ ಹಾವನ್ನು ಹೊಡೆತರು.

ಅಲಾತೈರ್ದಹ್ಯಮಾನೋಽಪಿ ನಾಮುಞ್ಚತ್ತಮುರಙ್ಗಮಃ। ತಮಸ್ಪೃಶತ್ಪದಾಭ್ಯೇತ್ಯ ಭಗವಾನ್ಸಾತ್ವತಾಂ ಪತಿಃ

ಅವರು ಬೆಂಕಿಯ ಕಡ್ಡಿಗಳಿಂದ ಹಾವನ್ನು ಸುಟ್ಟರೂ ಅದು ನಂದನನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಸಾತ್ವತ ವಂಶದ ನಾಯಕನಾದ ಭಗವಂತನು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ತನ್ನ ಪಾದದಿಂದ ಹಾವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು.

ಸ ವೈ ಭಗವತಃ ಶ್ರೀಮತ್ಪಾದಸ್ಪರ್ಶಹತಾಶುಭಃ। ಭೇಜೇ ಸರ್ಪವಪುರ್ಹಿತ್ವಾ ರೂಪಂ ವಿದ್ಯಾಧರಾರ್ಚಿತಮ್

ಪರಮ ಪವಿತ್ರನಾದ ಭಗವಂತನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಆ ಹಾವಿನ ಪಾಪವು ನಾಶವಾಯಿತು; ಹಾವು ರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ವಿದ್ಯಾಧರರು ಪೂಜಿಸುವಂತಹ ದಿವ್ಯ ಶರೀರವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು.

ತಮಪೃಚ್ಛದ್ಧೃಷೀಕೇಶಃ ಪ್ರಣತಂ ಸಮವಸ್ಥಿತಮ್। ದೀಪ್ಯಮಾನೇನ ವಪುಷಾ ಪುರುಷಂ ಹೇಮಮಾಲಿನಮ್

ಹೃಷೀಕೇಶನು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು, ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮನಮಾಡುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ, ಹೊಳೆಯುವ ದೇಹ ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

ಕೋ ಭವಾನ್ಪರಯಾ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ರೋಚತೇಽದ್ಭುತದರ್ಶನಃ। ಕಥಂ ಜುಗುಪ್ಸಿತಾಮೇತಾಂ ಗತಿಂ ವಾ ಪ್ರಾಪಿತೋಽವಶಃ

ನೀನು ಯಾರು? ಅತ್ಯಂತ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಅದ್ಭುತವಾದ ರೂಪದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವೆ. ಹೇಗೆ ನೀನು ಇಂತಹ ಹೀನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಿದ್ದೆ?

ಸರ್ಪ ಉವಾಚ। ಅಹಂ ವಿದ್ಯಾಧರಃ ಕಶ್ಚಿತ್ಸುದರ್ಶನ ಇತಿ ಶ್ರುತಃ। ಶ್ರಿಯಾ ಸ್ವರೂಪಸಮ್ಪತ್ತ್ಯಾ ವಿಮಾನೇನಾಚರನ್ದಿಶಃ

ಆ ಹಾವು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ನಾನು ವಿದ್ಯಾಧರನು, ನನಗೆ ಸುದರ್ಶನ ಎಂಬ ಹೆಸರು. ನಾನು ರೂಪದ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೆ, ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಋಷೀನ್ವಿರೂಪಾಙ್ಗಿರಸಃ ಪ್ರಾಹಸಂ ರೂಪದರ್ಪಿತಃ। ತೈರಿಮಾಂ ಪ್ರಾಪಿತೋ ಯೋನಿಂ ಪ್ರಲಬ್ಧೈಃ ಸ್ವೇನ ಪಾಪ್ಮನಾ

ವಿರೂಪ ಮತ್ತು ಅಂಗಿರಸರು ತಮ್ಮ ರೂಪದ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಾಡಿದರು. ನಾನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಅವರ ಶಾಪದಿಂದಲೇ ನಾನು ಈ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.

ಶಾಪೋ ಮೇಽನುಗ್ರಹಾಯೈವ ಕೃತಸ್ತೈಃ ಕರುಣಾತ್ಮಭಿಃ। ಯದಹಂ ಲೋಕಗುರುಣಾ ಪದಾ ಸ್ಪೃಷ್ಟೋ ಹತಾಶುಭಃ

ಆ ದಯಾಳು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಕೊಟ್ಟ ಶಾಪ ನನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿತ್ತು. ಲೋಕಗುರುನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ನನ್ನ ಎಲ್ಲ ದುರ್ಬಾಗ್ಯವೂ ಹೋಗಿಹೋಯಿತು.

ತಂ ತ್ವಾಹಂ ಭವಭೀತಾನಾಂ ಪ್ರಪನ್ನಾನಾಂ ಭಯಾಪಹಮ್। ಆಪೃಚ್ಛೇ ಶಾಪನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶಾದಮೀವಹನ್

ಈಗ ನಾನು ಶಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಭವಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಿಗೆ ಆಶ್ರಯಕೊಡುವ ನೀನನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ—ನಿನ್ನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದವನು ಹೊರಡುವಂತೆ ಅನುಮತಿಸು.

ಪ್ರಪನ್ನೋಽಸ್ಮಿ ಮಹಾಯೋಗಿನ್ಮಹಾಪುರುಷ ಸತ್ಪತೇ। ಅನುಜಾನೀಹಿ ಮಾಂ ದೇವ ಸರ್ವಲೋಕೇಶ್ವರೇಶ್ವರ

ಮಹಾಯೋಗಿ, ಮಹಾಪುರುಷ, ಸತ್ಪುರುಷರ ಅಧಿಪತಿ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ದೇವಾ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯ, ನನಗೆ ಹೊರಡುವ ಅನುಮತಿ ನೀಡು.

ಬ್ರಹ್ಮದಣ್ಡಾದ್ವಿಮುಕ್ತೋಽಹಂ ಸದ್ಯಸ್ತೇಽಚ್ಯುತ ದರ್ಶನಾತ್। ಯನ್ನಾಮ ಗೃಹ್ಣನ್ನಖಿಲಾನ್ಶ್ರೋತೄನಾತ್ಮಾನಮೇವ ಚ। ಸದ್ಯಃ ಪುನಾತಿ ಕಿಂ ಭೂಯಸ್ತಸ್ಯ ಸ್ಪೃಷ್ಟಃ ಪದಾ ಹಿ ತೇ

ಅಚ್ಯುತ, ನಿನ್ನ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮದಂಡದಿಂದ ಕೂಡ ಮುಕ್ತನಾದೆನು. ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೆ ಕೇಳುವವರಿಗೂ, ತಾನೂ ಕೂಡ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಪವಿತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಅದಾದ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಎಷ್ಟು ಶುದ್ಧಿಯಾಗಬಹುದು!

ಇತ್ಯನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ದಾಶಾರ್ಹಂ ಪರಿಕ್ರಮ್ಯಾಭಿವನ್ದ್ಯ ಚ। ಸುದರ್ಶನೋ ದಿವಂ ಯಾತಃ ಕೃಚ್ಛ್ರಾನ್ನನ್ದಶ್ಚ ಮೋಚಿತಃ

ಹೀಗೆ ದಾಶಾರ್ಹನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸುದರ್ಶನನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ನಂದನೂ ತನ್ನ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದನು.

ನಿಶಾಮ್ಯ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ತದಾತ್ಮವೈಭವಂ। ವ್ರಜೌಕಸೋ ವಿಸ್ಮಿತಚೇತಸಸ್ತತಃ। ಸಮಾಪ್ಯ ತಸ್ಮಿನ್ನಿಯಮಂ ಪುನರ್ವ್ರಜಂ। ನೃಪಾಯಯುಸ್ತತ್ಕಥಯನ್ತ ಆದೃತಾಃ

ಕೃಷ್ಣನ ದೈವಿಕ ವೈಭವವನ್ನು ನೋಡಿ, ವ್ರಜದ ನಿವಾಸಿಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವ್ರತವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.

ಕದಾಚಿದಥ ಗೋವಿನ್ದೋ ರಾಮಶ್ಚಾದ್ಭುತವಿಕ್ರಮಃ। ವಿಜಹ್ರತುರ್ವನೇ ರಾತ್ರ್ಯಾಂ ಮಧ್ಯಗೌ ವ್ರಜಯೋಷಿತಾಮ್

ಒಂದು ಬಾರಿ ಗೋವಿಂದ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿಯ ರಾಮ, ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ರಾತ್ರಿ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ ವಿಹರಿಸಿದರು.