ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಆಗತೋಽಯಂ ಕಲಿರ್ಘೋರೋ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಪುನಃ ಖಲಾಃ । ತತ್ಸಂಗೇನೈವ ಸನ್ತೋಽಪಿ ಗಮಿಷ್ಯನ್ತಿ ಉಗ್ರತಾಂ ಯದಾ

ಈಗ ಭಯಾನಕವಾದ ಕಲಿಯುಗ ಬಂದಿದೆ. ಪುನಃ ದುಷ್ಟರು ಹುಟ್ಟಿಬರುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಸಂಗದಿಂದ ಸಜ್ಜನರೂ ಕ್ರೂರರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ತದಾ ಭಾರವತೀ ಭೂಮಿಃ ಗೋರೂಪೇಯಂ ಕಮಾಶ್ರಯೇತ್ । ಅನ್ಯೋ ನ ದೃಶ್ಯತೇ ತ್ರಾತಾ ತ್ವತ್ತಃ ಕಮಲಲೋಚನ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಭಾರದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿ, ಹಸುವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾಳೆ. ಕಮಲನಯನನೇ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವ ರಕ್ಷಕರೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಅತಃ ಸಸ್ತು ದಯಾಂ ಕೃತ್ವಾ ಭಕ್ತವತ್ಸಲ ಮಾ ವ್ರಜ । ಭಕ್ತಾರ್ಥಂ ಸಗುಣೋ ಜಾತೋ ನಿರಾಕಾರೋಽಪಿ ಚಿನ್ಮಯಃ

ಆದ್ದರಿಂದ, ಭಕ್ತವತ್ಸಲನೇ, ದಯೆ ತೋರಿಸಿ, ಹೋಗಬೇಡ. ಭಕ್ತರಿಗಾಗಿ ನೀನು ಗುಣಗಳಿರುವ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದೀಯೆ, ನೀನು ನಿರಾಕಾರರೂ ಚೈತನ್ಯರೂ ಆಗಿದ್ದರೂ.

ತ್ವದ್ ವಿಯೋಗೇನ ತೇ ಭಕ್ತಾಃ ಕಥಂ ಸ್ಥಾಸ್ಯನ್ತಿ ಭೂತಲೇ । ನಿರ್ಗುಣೋಪಾಸನೇ ಕಷ್ಟಂ ಅತಃ ಕಿಂಚಿದ್ ವಿಚಾರಯ

ನೀನು ಇಲ್ಲದಾಗ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ? ನಿರ್ಗುಣ ರೂಪದ ಪೂಜೆ ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಏನಾದರೂ ಉಪಾಯವನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸು.

ಇತಿ ಉದ್ಧವವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರಭಾಸೇಽಚಿನ್ತಯತ್ ಹರಿಃ । ಭಕ್ತಾವಲಮ್ಬನಾರ್ಥಾಯ ಕಿಂ ವಿಧೇಯಂ ಮಯೇತಿ ಚ

ಉದ್ಧವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಪ್ರಭಾಸ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಹರಿಯು, 'ನನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಲು ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?' ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸಿದನು.

ಸ್ವಕೀಯಂ ಯದ್ ಭವೇತ್ ತೇಜಃ ತಚ್ಚ ಭಾಗವತೇಽದಧಾತ್ । ತಿರೋಧಾಯ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋಽಯಂ ಶ್ರೀಮದ್ ಭಾಗವತಾರ್ಣವಮ್

ತನ್ನದೇ ದಿವ್ಯತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ, ತಾನು ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಆ ಪವಿತ್ರ ಭಾಗವತಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ತೇನೇಯಂ ವಾಙ್‌ಮಯೀ ಮೂರ್ತಿಃ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಾ ವರ್ತತೇ ಹರೇಃ । ಸೇವನಾತ್ ಶ್ರವಣಾತ್ ಪಾಠಾತ್ ದರ್ಶನಾತ್ ಪಾಪನಾಶಿನೀ

ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಭಾಗವತವೆಂಬ ಶಬ್ದರೂಪದ ಮೂರ್ತಿ, ಹರಿಯೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಳೆ. ಇದನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದರಿಂದ, ಕೇಳುವುದರಿಂದ, ಓದುವುದರಿಂದ ಅಥವಾ ನೋಡುವುದರಿಂದ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

ಸಪ್ತಾಹಶ್ರವಣಂ ತೇನ ಸರ್ವೇಭ್ಯೋಽಪ್ಯಧಿಕಂ ಕೃತಮ್ । ಸಾಧನಾನಿ ತಿರಸ್ಕೃತ್ಯ ಕಲೌ ಧರ್ಮೋಽಯಮೀರಿತಃ

ಈ ರೀತಿ, ಏಳು ದಿನ ಭಾಗವತವನ್ನು ಕೇಳುವುದು ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬದಿಗೊತ್ತಿ, ಇದುವೇ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ದುಃಖದಾರಿದ್ರ್ಯ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ ಪಾಪಪ್ರಕ್ಷಾಲನಾಯ ಚ । ಕಾಮಕ್ರೋಧ ಜಯಾರ್ಥಂ ಹಿ ಕಲೌ ಧರ್ಮೋಽಯಮೀರಿತಃ

ದುಃಖ, ಬಡತನ, ದುರ್ಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕಲು, ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಅನ್ಯಥಾ ವೈಷ್ಣವೀ ಮಾಯಾ ದೇವೈರಪಿ ಸುದುಸ್ತ್ಯಜಾ । ಕಥಂ ತ್ಯಾಜ್ಯಾ ಭವೇತ್ ಪುಮ್ಭಿಃ ಸಪ್ತಾಹೋಽತಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ

ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ವೈಷ್ಣವ ಮಾಯೆಯನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು ಹೇಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯ? ಆದ್ದರಿಂದ, ಏಳು ದಿನಗಳ ಪಾರಾಯಣವನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸೂತ ಉವಾಚ - (ಇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ಏವಂ ನಗಾಹಶ್ರವಣೋರುಧರ್ಮೇ ಪ್ರಕಾಶ್ಯಮಾನೇ ಋಷಿಭಿಃ ಸಭಾಯಾಮ್ । ಆಶ್ಚರ್ಯಮೇಕಂ ಸಮಭೂತ್ ತದಾನೀಂ ತದುಚ್ಯತೇ ಸಂಶ್ರೃಣು ಶೌನಕೋ ತ್ವಮ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ, ನಾಗಶ್ರವಣರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಕ್ಷಣವೇ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಅದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಶೌನಕ, ನೀನು ಕೇಳು.

ಭಕ್ತಿಃ ಸುತೌ ತೌ ತರುಣೌ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪ್ರೇಮೈಕರೂಪಾ ಸಹಸಾಽವಿರಾಸೀತ್ । ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಗೋವಿನ್ದ ಹರೇ ಮುರಾರೇ ನಾಥೇತಿ ನಾಮಾನಿ ಮುಹುರ್ವದನ್ತೀ

ಭಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಯುವಕ ಪುತ್ರರನ್ನು ಕೈಹಿಡಿದು, ಶುದ್ಧ ಪ್ರೀತಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಚಾನಕ್ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು. ಅವಳು 'ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ, ಗೋವಿಂದ, ಹರೇ, ಮುರಾರಿ, ನಾಥ' ಎಂಬ ನಾಮಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

ತಾಂ ಚಾಗತಾಂ ಭಾಗವತಾರ್ಥಭೂಷಾಂ ಸುಚಾರುವೇಷಾಂ ದದೃಶುಃ ಸದಸ್ಯಾಃ । ಕಥಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟಾ ಕಥಮಾಗತೇಯಂ ಮಧ್ಯೇ ಮುನೀನಾಮಿತಿ ತರ್ಕಯನ್ತಃ

ಭಾಗವತಾರ್ಥದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ, ಸುಂದರವಾದ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಭೆಯಲ್ಲಿರುವವರು ನೋಡಿದರು. ಅವಳು ಹೇಗೆ ಒಳಬಂದಳು? ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಳು? ಎಂದು ಮುನಿಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಯೋಚಿಸಿದರು.

ಊಚುಃ ಕುಮಾರಾ ವಚನಂ ತದಾನೀಂ ಕಥಾರ್ಥತೋ ನಿಶ್ಪತಿತಾಧುನೇಯಮ್ । ಏವಂ ಗಿರಃ ಸಾ ಸಸುತಾ ನಿಶಮ್ಯ ಸನತ್ಕುಮಾರಂ ನಿಜಗಾದ ನಮ್ರಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕುಮಾರರು ಹೇಳಿದರು: 'ಈಕೆ ಕಥೆಯ ಸಾರದಿಂದ ಈಗ ಹೊರಬಂದಿದ್ದಾಳೆ.' ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭಕ್ತಿ ತನ್ನ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಸನತ್ಕುಮಾರನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದಳು.

ಭಕ್ತಿರುವಾಚ - (ಉಪೇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ಭವದ್‌ಭಿಃ ಅದ್ಯೈವ ಕೃತಾಸ್ಮಿ ಪುಷ್ಟಾ ಕಲಿಪ್ರಣಷ್ಟಾಪಿ ಕಥಾರಸೇನ । ಕ್ವಾಹಂ ತು ತಿಷ್ಠಾಮ್ಯಧುನಾ ಬ್ರುವನ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಾ ಇದಂ ತಾಂ ಗಿರಮೂಚಿರೇ ತೇ

ಭಕ್ತಿಯು ಹೇಳಿದಳು: 'ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಇಂದು ನನ್ನನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದ್ದೀರಿ; ನಾನು ಕಲಿಯಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗಿದ್ದರೂ, ಈ ಕಥಾರಸದಿಂದ ಪುನಃ ಬಲವಂತಳಾದೆನು. ಈಗ ನಾನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ? ನಾನು ಎಲ್ಲಿರುವುದು ಯೋಗ್ಯ? ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನನಗೆ ಹೇಳಲಿ.' ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.

(ಇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ಭಕ್ತೇಷು ಗೋವಿನ್ದಸರೂಪಕರ್ತ್ರೀ ಪ್ರೇಮೈಕಧರ್ತ್ರೀ ಭವರೋಗಹನ್ತ್ರೀ । ಸಾ ತ್ವಂ ಚ ತಿಷ್ಠಸ್ವ ಸುಧೈರ್ಯಸಂಶ್ರಯಾ ನಿರಂತರಂ ವೈಷ್ಣವಮಾನಸಾನಿ

'ಭಕ್ತಿ, ನೀನು ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದನ ರೂಪಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವಳು, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸುವವಳು, ಭವಸಂಸಾರದ ರೋಗವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವವಳು. ಆದ್ದರಿಂದ, ದೃಢವಾದ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಸದಾ ವೈಷ್ಣವರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರು.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

(ಉಪೇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ತತೋಽಪಿ ದೋಷಾಃ ಕಲಿಜಾ ಇಮೇ ತ್ವಾಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ನ ಶಕ್ತಾಃ ಪ್ರಭವೋಽಪಿ ಲೋಕೇ । ಏವಂ ತದಾಜ್ಞಾವಸರೇಽಪಿ ಭಕ್ತಿಃ ತದಾ ನಿಷಣ್ಣಾ ಹರಿದಾಸಚಿತ್ತೇ

ಆದ್ದರಿಂದ, ಕಲಿಯುಗದ ದೋಷಗಳು ಕೂಡ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅವುಗಳ ಶಕ್ತಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಂದು ಆಜ್ಞೆ ಬಂದಾಗ, ಭಕ್ತಿ ಹರಿದಾಸರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದಳು.

(ಮಾಲಿನೀ) ಸಕಲಭುವನಮಧ್ಯೇ ನಿರ್ಧನಾಸ್ತೇಽಪಿ ಧನ್ಯಾ ನಿವಸತಿ ಹೃದಿ ಯೇಷಾಂ ಶ್ರೀಹರೇರ್ಭಕ್ತಿರೇಕಾ । ಹರಿರಪಿ ನಿಜಲೋಕಂ ಸರ್ವಥಾತೋ ವಿಹಾಯ ಪ್ರವಿಶತಿ ಹೃದಿ ತೇಷಾಂ ಭಕ್ತಿಸೂತ್ರೋಪನದ್ಧಃ

ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಬಡವರಾದರೂ, ಯಾರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಭಕ್ತಿಯೇ ಇರುವದೋ, ಅವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಧನ್ಯರು. ಏಕೆಂದರೆ, ಸ್ವಂತ ಲೋಕವನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟು, ಹರಿಯು ಭಕ್ತಿಯ ಹರಣಾಳಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟು ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

(ವಸಂತತಿಲಕಾ) ಬ್ರೂಮೋಽದ್ಯ ತೇ ಕಿಮಧಿಕಂ ಮಹಮಾನಮೇವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮಕಸ್ಯ ಭುವಿ ಭಾಗವತಾಭಿಧಸ್ಯ । ಯತ್ಸಂಶ್ರಯಾತ್ ನಿಗದಿತೇ ಲಭತೇ ಸುವಕ್ತಾ ಶ್ರೋತಾಪಿ ಕೃಷ್ಣಸಮತಾಮಲಮನ್ಯಧರ್ಮೈಃ

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವತನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮಹಿಮೆ ಬಗ್ಗೆ ಇಂದು ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬಹುದು? ಅವನ ಆಶ್ರಯದಿಂದ ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುವವನೂ ಕೇಳುವವನೂ ಕೂಡ, ಇತರ ಧರ್ಮಗಳಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕೃಷ್ಣನ ಸಮಾನ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀಮದ್‌ಭಾಗವತಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮ್ - ಚತುರ್ಥೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಸಪ್ತಾಹಕಥಾಯಾಂ ಭಗವತಃ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವಃ, ಗೋಕರ್ಣೋಪಾಖ್ಯಾನಾರಮ್ಭಶ್ಚ ಸೂತ ಉವಾಚ - (ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಅಥ ವೈಷ್ಣವಚಿತ್ತೇಷು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭಕ್ತಿಂ ಅಲೌಕಿಕೀಮ್ । ನಿಜಲೋಕಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಭಕ್ತವತ್ಸಲಃ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ವೈಷ್ಣವರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತವಾದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಕ್ತಪ್ರಿಯನಾದ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಸ್ವಲೋಕವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಂದನು.

ವನಮಾಲೀ ಘನಶ್ಯಾಮಃ ಪೀತವಾಸಾ ಮನೋಹರಃ । ಕಾಞ್ಚೀಕಲಾಪರುಚಿರೋ ಲಸನ್ ಮುಕುಟಕುಣ್ಡಲಃ

ಅವನಿಗೆ ಕಾಡುಹೂವಿನ ಹಾರ, ಮಳೆಯ ಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪು ವರ್ಣ, ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ, ಮನಮೋಹಕ ರೂಪ, ಹೊಳೆಯುವ ಬಂಗಾರದ ಕಟಿಬಂಧ, ಮಿಂಚುವ ಕಿರೀಟ ಹಾಗೂ ಕುಂಡಲಗಳಿದ್ದವು.

ತ್ರಿಭಙ್‌ಗಲಲಿತಶ್ಚಾರು ಕೌಸ್ತುಭೇನ ವಿರಾಜಿತಃ । ಕೋಟಿಮನ್ಮಥಲಾವಣ್ಯೋ ಹರಿಚನ್ದನಚರ್ಚಿತಃ

ಮೂಡುಬಗ್ಗಿದ ಸುಂದರ ನಿಲುವಿನಲ್ಲಿ, ಕೌಸ್ತುಭ ರತ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿ, ಕೋಟಿ ಮನ್ಮಥರಿಗೂ ಮಿಗಿಲಾದ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ, ಸುಗಂಧ ಹರಿಚಂದನವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.

ಪರಮಾನನ್ದ ಚಿನ್ಮೂರ್ತಿಃ ಮಧುರೋ ಮುರಲೀಧರಃ । ಆವಿವೇಶ ಸ್ವಭಕ್ತಾನಾಂ ಹೃದಯಾನಿ ಅಮಲಾನಿ ಚ

ಪರಮಾನಂದ ಮತ್ತು ಚೈತನ್ಯ ಸ್ವರೂಪಿಯಾದ, ಮಧುರವಾದ, ಮೂರಳಿ ಹಿಡಿದ ಆ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಭಕ್ತರ ಶುದ್ಧ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ವೈಕುಣ್ಠವಾಸಿನೋ ಯೇ ಚ ವೈಷ್ಣವಾ ಉದ್ಧವಾದಯಃ । ತತ್ಕಥಾಶ್ರವಣಾರ್ಥಂ ತೇ ಗೂಢರೂಪೇಣ ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ

ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು, ಉದ್ಧವನು ಮೊದಲಾದ ವೈಷ್ಣವರು, ಈ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ತದಾ ಜಯಜಯಾರಾವೋ ರಸಪುಷ್ಟಿರಲೌಕಿಕೀ । ಚೂರ್ಣಪ್ರಸೂನ ವೃಷ್ಟಿಶ್ಚ ಮುಹುಃ ಶಂಖರವೋಽಪ್ಯಭೂತ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜಯಧ್ವನಿಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೇಳಿಬಂದವು, ಅನನ್ಯವಾದ ಆನಂದ ತುಂಬಿತು, ಪುಡಿ ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಮರುಮರು ಸುರಿಯಿತು, ಶಂಖದ ಧ್ವನಿಯೂ ಕೇಳಿಬಂತು.

ತತ್ ಸಭಾಸಂಸ್ಥಿತಾನಾಂ ಚ ದೇಹಗೇಹಾತ್ಮವಿಸ್ಮೃತಿಃ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ತನ್ಮಯಾವಸ್ಥಾಂ ನಾರದೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್

ಅವರೆಲ್ಲರು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದಾಗ ದೇಹ, ಮನೆ, ಆತ್ಮ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತರು; ಅವರ ಆ ತಲ್ಲೀನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಾರದನು ಮಾತಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

(ವಂಶಸ್ಥ) ಅಲೌಕಿಕೋಽಯಂ ಮಹಿಮಾ ಮುನೀಶ್ವರಾಃ ಸಪ್ತಾಹಜನ್ಯೋಽದ್ಯ ವಿಲೋಕಿತೋ ಮಯಾ । ಮೂಢಾಃ ಶಠಾ ಯೇ ಪಶುಪಕ್ಷಿಣೋಽತ್ರ ಸರ್ವೇಽಪಿ ನಿಷ್ಪಾಪತಮಾ ಭವನ್ತಿ

ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಈ ಅದ್ಭುತ ಮಹಿಮೆ ನಾನು ಇಂದು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ, ಏಳು ದಿನಗಳ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದದು. ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮೂಢರು, ದುರಾತ್ಮರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಪಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

(ಉಪೇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ಅತೋ ನೃಲೋಕೇ ನನು ನಾಸ್ತಿ ಕಿಂಚಿತ್ ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಶೋಧಾಯ ಕಲೌ ಪವಿತ್ರಮ್ । ಅಘೌಘವಿಧ್ವಂಸಕರಂ ತಥೈವ ಕಥಾಸಮಾನಂ ಭುವಿ ನಾಸ್ತಿ ಚಾನ್ಯತ್

ಮಾನವರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸುವಂಥ ಪವಿತ್ರವಾದುದು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಪಾಪದ ಗುಡ್ಡಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂಥದು ಈ ಕಥೆಗಳ ಕೇಳುವಿಕೆಯ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.

(ಇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ಕೇ ಕೇ ವಿಶುದ್ಧ್ಯನ್ತಿ ವದನ್ತು ಮಹ್ಯಂ ಸಪ್ತಾಹಯಜ್ಞೇನ ಕಥಾಮಯೇನ । ಕೃಪಾಲುಭಿರ್ಲೋಕಹಿತಂ ವಿಚಾರ್ಯ ಪ್ರಕಾಶಿತಃ ಕೋಽಪಿ ನವೀನಮಾರ್ಗಃ

ಯಾರು ಈ ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಥಾಯಜ್ಞದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಿ. ಲೋಕದ ಹಿತವನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ, ದಯಾಳು ಯಾರಾದರೂ ಹೊಸ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಿಳಿಸಿರುವರಾ?