ದಿನಪರಿಕ್ಷಯೇ ನೀಲಕುನ್ತಲೈಃ ವನರುಹಾನನಂ ಬಿಭ್ರದಾವೃತಮ್ । ಘನರಜಸ್ವಲಂ ದರ್ಶಯನ್ ಮುಹು ರ್ಮನಸಿ ನಃ ಸ್ಮರಂ ವೀರ ಯಚ್ಛಸಿ
ದಿನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನೀಲಿ ಕೂದಲಿನಿಂದ, ಕಾಡಿನ ಹೂವಿನ ಮುಖದಿಂದ, ಮೇಘದ ಧೂಳಿನಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವೀರನೇ, ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಉಣಬಡಿಸುತ್ತೀಯ.
ಪ್ರಣತಕಾಮದಂ ಪದ್ಮಜಾರ್ಚಿತಂ ಧರಣಿಮಣ್ಡನಂ ಧ್ಯೇಯಮಾಪದಿ । ಚರಣಪಙ್ಕಜಂ ಶನ್ತಮಂ ಚ ತೇ ರಮಣ ನಃ ಸ್ತನೇಷ್ವರ್ಪಯಾಧಿಹನ್
ನೀನು ನಮಸ್ಕರಿಸುವವರಿಗೆ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನು, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಪೂಜಿಸುವವನು, ಭೂಮಿಗೆ ಆಭರಣವಾದವನು, ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುವವನು, ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲಗಳು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ತರುತ್ತವೆ; ಪ್ರಿಯನೇ, ಅವುಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿ ನೋವನ್ನು ನಿವಾರಿಸು.
ಸುರತವರ್ಧನಂ ಶೋಕನಾಶನಂ ಸ್ವರಿತವೇಣುನಾ ಸುಷ್ಠು ಚುಮ್ಬಿತಮ್ । ಇತರರಾಗವಿಸ್ಮಾರಣಂ ನೃಣಾಂ ವಿತರ ವೀರ ನಸ್ತೇಽಧರಾಮೃತಮ್
ನಿನ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಮಧುರವಾದ ಬಾಸುರಿಂದ ಚುಂಬಿಸಲಾಗಿದೆ, ಅದು ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ, ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ, ಇತರ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಮರೆಸುತ್ತದೆ; ವೀರನೇ, ನಿನ್ನ ತುಟಿಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ನಮಗೆ ಕೊಡು.
ಅಟತಿ ಯದ್ ಭವಾನಹ್ನಿ ಕಾನನಂ ತ್ರುಟಿರ್ಯುಗಾಯತೇ ತ್ವಾಮಪಶ್ಯತಾಮ್ । ಕುಟಿಲಕುನ್ತಲಂ ಶ್ರೀಮುಖಂ ಚ ತೇ ಜಡ ಉದೀಕ್ಷತಾಂ ಪಕ್ಷ್ಮಕೃದ್ ದೃಶಾಮ್
ನೀನು ಹಗಲು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುವಾಗ, ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಣದವರಿಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೇ ಯುಗದಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ; ನಿನ್ನ ಕುಂತಲಗಳು, ಸುಂದರ ಮುಖ, ಮೂಢ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವವರಿಗೆ, ಅವರ ಕಣ್ಗಳ ಕಪ್ಪುರುಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
ಪತಿಸುತಾನ್ವಯಭ್ರಾತೃಬಾನ್ಧವಾನ್ ಅತಿವಿಲಙ್ಘ್ಯ ತೇಽನ್ತ್ಯಚ್ಯುತಾಗತಾಃ । ಗತಿವಿದಸ್ತವೋದ್ಗೀತಮೋಹಿತಾಃ ಕಿತವ ಯೋಷಿತಃ ಕಸ್ತ್ಯಜೇನ್ನಿಶಿ
ಪತಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಕುಟುಂಬ, ಅಣ್ಣ-ತಮ್ಮಂದಿರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಾವು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ, ಅಚ್ಯುತನೇ. ನಿನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅರಿತು, ನಿನ್ನ ಹಾಡಿಗೆ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ಯಾವ ಮಹಿಳೆ ರಾತ್ರಿ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾಳೆ?
ರಹಸಿ ಸಂವಿದಂ ಹೃಚ್ಛಯೋದಯಂ ಪ್ರಹಸಿತಾನನಂ ಪ್ರೇಮವೀಕ್ಷಣಮ್ । ಬೃಹದುರಃ ಶ್ರಿಯೋ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಧಾಮ ತೇ ಮುಹುರತಿಸ್ಪೃಹಾ ಮುಹ್ಯತೇ ಮನಃ
ಗುಪ್ತ ಸಂಭಾಷನೆಗಳು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮದ ಉದಯ, ನಿನ್ನ ನಗುವಿನ ಮುಖ, ಪ್ರೇಮಪೂರ್ಣ ದೃಷ್ಟಿ, ನಿನ್ನ ವಿಶಾಲವಾದ ವಕ್ಷಸ್ಥಲದ ಕೀರ್ತಿ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ನಿವಾಸ, ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿ ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ವ್ರಜವನೌಕಸಾಂ ವ್ಯಕ್ತಿರಙ್ಗ ತೇ ವೃಜಿನಹನ್ತ್ರ್ಯಲಂ ವಿಶ್ವಮಙ್ಗಲಮ್ । ತ್ಯಜ ಮನಾಕ್ ಚ ನಸ್ತ್ವತ್ಸ್ಪೃಹಾತ್ಮನಾಂ ಸ್ವಜನಹೃದ್ರುಜಾಂ ಯನ್ನಿಷೂದನಮ್
ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಿಗೇನು ಶುಭದ ರೂಪವಿರುವ ನೀನು, ನಿನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಶುಭವಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸುವ ಕಾರಣ ಉಂಟಾದ ನೋವು ಹೋಗಬೇಕಾದರೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯವಾದರೂ ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರವಾಗು; ನಿನ್ನ ದೂರವಿರುವುದೇ ನಮ್ಮ ಹೃದಯದ ನೋವಿಗೆ ಪರಿಹಾರವಾಗುತ್ತದೆ.
( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಯತ್ತೇ ಸುಜಾತಚರಣಾಮ್ಬುರುಹಂ ಸ್ತನೇಷು ಭೀತಾಃ ಶನೈಃ ಪ್ರಿಯ ದಧೀಮಹಿ ಕರ್ಕಶೇಷು । ತೇನಾಟವೀಮಟಸಿ ತದ್ ವ್ಯಥತೇ ನ ಕಿಂ ಸ್ವಿತ್ ಕೂರ್ಪಾದಿಭಿರ್ಭ್ರಮತಿ ಧೀರ್ಭವದಾಯುಷಾಂ ನಃ
ಪ್ರಿಯನೇ, ನಿನ್ನ ಸುಂದರವಾದ ಕಮಲದ ಪಾದಗಳನ್ನು ನಾವು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಇರಿಸುತ್ತೇವೆ, ಅವು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿವೆ ಎಂದು ಭಯಪಡುತ್ತೇವೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತೀಯೋ? ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಕಲ್ಲು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ನೋವು ಆಗುತ್ತದೆಯೋ? ನಿನ್ನ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಯಾವತ್ತೂ ನಿನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಪೂರ್ವಾರ್ಧೇ ರಾಸಕ್ರೀಡಾಯಾಂ ಗೋಪೀಗೀತಂ ನಾಮೈಕತ್ರಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ
ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಹತ್ತನೇ ಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ರಾಸಕ್ರೀಡೆ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ 'ಗೋಪೀಗೀತ' ಎಂಬ ಮುವತ್ತೊಂದುನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಇಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
ರಾಮಪತ್ನ್ಯಶ್ಚ ತದ್ದೇಹಂ ಉಪಗುಹ್ಯಾಗ್ನಿಮಾವಿಶನ್ । ವಸುದೇವಪತ್ನ್ಯಸ್ತದ್ಗಾತ್ರಂ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಾದೀನ್ ಹರೇಃ ಸ್ನುಷಾಃ । ಕೃಷ್ಣಪತ್ನ್ಯೋಽವಿಶನ್ನಗ್ನಿಂ ರುಕ್ಮಿಣ್ಯಾದ್ಯಾಃ ತದಾತ್ಮಿಕಾಃ
ರಾಮನ ಪತ್ನಿಯರು ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ವಸುದೇವನ ಪತ್ನಿಯರು ಮತ್ತು ಹರಿಯ ಪುತ್ರರಾದ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನಾದವರ ಪತ್ನಿಯರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದರು. ಕೃಷ್ಣನ ಪತ್ನಿಯರು, ರುಕ್ಮಿಣಿಯವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ, ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
ಅರ್ಜುನಃ ಪ್ರೇಯಸಃ ಸಖ್ಯುಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ವಿರಹಾತುರಃ । ಆತ್ಮಾನಂ ಸಾಂತ್ವಯಾಮಾಸ ಕೃಷ್ಣಗೀತೈಃ ಸದುಕ್ತಿಭಿಃ
ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ನೇಹಿತ ಕೃಷ್ಣನ ವಿಯೋಗದಿಂದ ತುಂಬಾ ದುಃಖಗೊಂಡು, ಕೃಷ್ಣನ ಕುರಿತು ಹಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಬಂಧೂನಾಂ ನಷ್ಟಗೋತ್ರಾಣಾಂ ಅರ್ಜುನಃ ಸಾಂಪರಾಯಿಕಮ್ । ಹತಾನಾಂ ಕಾರಯಾಮಾಸ ಯಥಾವದ್ ಅನುಪೂರ್ವಶಃ
ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳ ವಂಶ ನಾಶವಾದವರಿಗಾಗಿ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ, ಹತರಾದವರ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
ದ್ವಾರಕಾಂ ಹರಿಣಾ ತ್ಯಕ್ತಾಂ ಸಮುದ್ರೋಽಪ್ಲಾವಯತ್ ಕ್ಷಣಾತ್ । ವರ್ಜಯಿತ್ವಾ ಮಹಾರಾಜ ಶ್ರೀಮದ್ ಭಗವದಾಲಯಮ್
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಹರಿಯು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ಸಮುದ್ರವು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿತು; ಆದರೆ ಶ್ರೀಮಂತ ಭಗವಂತನ ಮಂದಿರವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಸಿತು.
ನಿತ್ಯಂ ಸನ್ನಿಹಿತಸ್ತತ್ರ ಭಗವಾನ್ ಮಧುಸೂದನಃ । ಸ್ಮೃತ್ಯಾಶೇಷಾಶುಭಹರಂ ಸರ್ವಮಙ್ಗಲಮಙ್ಗಲಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮನ್ ಮಧುಸೂದನನು ಸದಾ ಇರುವನು; ಅವನ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಅಶುಭಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅದು ಎಲ್ಲ ಶುಭಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ.
ಸ್ತ್ರೀಬಾಲವೃದ್ಧಾನಾದಾಯ ಹತಶೇಷಾನ್ ಧನಞ್ಜಯಃ । ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥಂ ಸಮಾವೇಶ್ಯ ವಜ್ರಂ ತತ್ರಾಭ್ಯಷೇಚಯತ್
ಧನಂಜಯನು ಉಳಿದಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರು, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ವೃದ್ಧರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋದನು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ವಜ್ರನನ್ನು ರಾಜನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು.
ಶ್ರುತ್ವಾ ಸುಹೃದ್ ವಧಂ ರಾಜನ್ ಅರ್ಜುನಾತ್ತೇ ಪಿತಾಮಹಾಃ । ತ್ವಾಂ ತು ವಂಶಧರಂ ಕೃತ್ವಾ ಜಗ್ಮುಃ ಸರ್ವೇ ಮಹಾಪಥಮ್
ಅರ್ಜುನನ ಪಿತಾಮಹರು ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮರಣದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ, ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ವಂಶದವರಾಗಿಸಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಮಹಾಪಥವನ್ನು ಹತ್ತಿದರು.
ಯ ಏತದ್ ದೇವದೇವಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋಃ ಕರ್ಮಾಣಿ ಜನ್ಮ ಚ । ಕೀರ್ತಯೇತ್ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಮರ್ತ್ಯಃ ಸರ್ವಪಾಪೈಃ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ
ಯಾರು ದೇವದೇವರಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಇತ್ಥಂ ಹರೇರ್ಭಗವತೋ ರುಚಿರಾವತಾರ ವೀರ್ಯಾಣಿ ಬಾಲಚರಿತಾನಿ ಚ ಶಂತಮಾನಿ । ಅನ್ಯತ್ರ ಚೇಹ ಚ ಶ್ರುತಾನಿ ಗೃಣನ್ ಮನುಷ್ಯೋ ಭಕ್ತಿಂ ಪರಾಂ ಪರಮಹಂಸಗತೌ ಲಭೇತ
ಹೀಗೆ, ಹರಿಯವರ ಆಕರ್ಷಕ ಅವತಾರಗಳು, ಶೌರ್ಯಮಯ ಕೃತ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಯಚರಿತ್ರೆಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಬೇರೆಡೆ ಕೇಳಿ, ಪಠಿಸುವವನು ಪರಮಹಂಸರ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಸಹ ದೇಹೇನ ಮಾನೇನ ವರ್ಧಮಾನೇನ ಮನ್ಯುನಾ । ಕರೋತಿ ವಿಗ್ರಹಂ ಕಾಮೀ ಕಾಮಿಷ್ವನ್ತಾಯ ಚಾತ್ಮನಃ
ದೇಹ, ಗೌರವ, ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಕೋಪ ಮತ್ತು ಕಾಮದಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ಇತರ ಕಾಮಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಜಗಳವಾಡುತ್ತಾ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ನಾಶಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಭೂತೈಃ ಪಞ್ಚಭಿರಾರಬ್ಧೇ ದೇಹೇ ದೇಹ್ಯಬುಧೋಽಸಕೃತ್ । ಅಹಂ ಮಮೇತ್ಯಸದ್ಗ್ರಾಹಃ ಕರೋತಿ ಕುಮತಿರ್ಮತಿಮ್
ಐದು ಭೂತಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ದೇಹದಲ್ಲಿ, ಅಜ್ಞಾನಿ ಆತ್ಮನು 'ನಾನು', 'ನನ್ನದು' ಎಂಬ ತಪ್ಪು ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ತಪ್ಪಾದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಾನೆ.
ಯದ್ಯಸದ್ಭಿ ಪಥಿ ಪುನಃ ಶಿಶ್ನೋದರಕೃತೋದ್ಯಮೈಃ । ಆಸ್ಥಿತೋ ರಮತೇ ಜನ್ತುಃ ತಮೋ ವಿಶತಿ ಪೂರ್ವವತ್
ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಣಿ ಮತ್ತೆ ದುಷ್ಟರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಹೊಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಆಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾನೆ.
ಸತ್ಯಂ ಶೌಚಂ ದಯಾ ಮೌನಂ ಬುದ್ಧಿಃ ಶ್ರೀರ್ಹ್ರೀರ್ಯಶಃ ಕ್ಷಮಾ । ಶಮೋ ದಮೋ ಭಗಶ್ಚೇತಿ ಯತ್ಸಙ್ಗಾದ್ಯಾತಿ ಸಙ್ಕ್ಷಯಮ್
ಸತ್ಯ, ಶುದ್ಧತೆ, ದಯೆ, ಮೌನ, ಬುದ್ಧಿ, ಶ್ರೀ, ಲಜ್ಜೆ, ಕೀರ್ತಿ, ಕ್ಷಮೆ, ಮನಶ್ಶಾಂತಿ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವುಗಳಿಲ್ಲದವರ ಸಂಗದಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ.
ತೇಷ್ವಶಾನ್ತೇಷು ಮೂಢೇಷು ಖಣ್ಡಿತಾತ್ಮಸ್ವಸಾಧುಷು । ಸಙ್ಗಂ ನ ಕುರ್ಯಾಚ್ಛೋಚ್ಯೇಷು ಯೋಷಿತ್ ಕ್ರೀಡಾಮೃಗೇಷು ಚ
ಶಾಂತವಲ್ಲದವರು, ಮೂಢರು, ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿದವರು, ದುಷ್ಟರು, ದುಃಖಪಡುವವರು ಮತ್ತು ಆಟದ ವಸ್ತುವಾಗಿ ಇರುವ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಂಗವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.
ನ ತಥಾಸ್ಯ ಭವೇನ್ಮೋಹೋ ಬನ್ಧಶ್ಚಾನ್ಯಪ್ರಸಙ್ಗತಃ । ಯೋಷಿತ್ಸಙ್ಗಾತ್ ಯಥಾ ಪುಂಸೋ ಯಥಾ ತತ್ಸಙ್ಗಿಸಙ್ಗತಃ
ಇತರರ ಸಂಗದಿಂದ ಇಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಮೋಹ ಅಥವಾ ಬಂಧನ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಂಗದಿಂದ, ಮತ್ತು ಅವರ ಸಂಗಿಯರ ಸಂಗದಿಂದ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು, ಮೋಹ ಮತ್ತು ಬಂಧನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಜಾಪತಿಃ ಸ್ವಾಂ ದುಹಿತರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತದ್ ರೂಪಧರ್ಷಿತಃ । ರೋಹಿದ್ಭೂತಾಂ ಸೋಽನ್ವಧಾವದ್ ಋಕ್ಷರೂಪೀ ಹತತ್ರಪಃ
ಪ್ರಜಾಪತಿ ತನ್ನದೇ ಮಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ, ಅವಳು ರೋಹಿಣಿ ಎಂಬ ಹೆಣ್ಣು ಜಿಂಕೆಯ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದ್ದಳು. ಅವನು ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ, ಹುಲಿ ಜಿಂಕೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಹಿಂದೆ ಓಡಿದರು.
ತತ್ಸೃಷ್ಟಸೃಷ್ಟಸೃಷ್ಟೇಷು ಕೋ ನ್ವಖಣ್ಡಿತಧೀಃ ಪುಮಾನ್ । ಋಷಿಂ ನಾರಾಯಣಮೃತೇ ಯೋಷಿನ್ ಮಯ್ಯೇಹ ಮಾಯಯಾ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ, ನನ್ನಂತಹ ಹೆಂಗಸನ್ನು, ಮಾಯೆಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡವಳನ್ನು, ಯಾರು ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ? ನಾರಾಯಣ ಎಂಬ ಋಷಿಯ ಹೊರತು, ಯಾರ ಮನಸ್ಸೂ ಅಚಲವಾಗಿರದು.
ಬಲಂ ಮೇ ಪಶ್ಯ ಮಾಯಾಯಾಃ ಸ್ತ್ರೀಮಯ್ಯಾ ಜಯಿನೋ ದಿಶಾಮ್ । ಯಾ ಕರೋತಿ ಪದಾಕ್ರಾನ್ತಾನ್ ಭ್ರೂವಿಜೃಮ್ಭೇಣ ಕೇವಲಮ್
ನನ್ನ ಮಾಯೆಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅದು ಹೆಂಗಸಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರನ್ನೂ ಗೆಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಕೇವಲ ಕಣ್ಣು ಕುಣಿಸುವುದರಿಂದಲೇ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವರನ್ನೂ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.
ಸಙ್ಗಂ ನ ಕುರ್ಯಾತ್ಪ್ರಮದಾಸು ಜಾತು ಯೋಗಸ್ಯ ಪಾರಂ ಪರಮಾರುರುಕ್ಷುಃ । ಮತ್ಸೇವಯಾ ಪ್ರತಿಲಬ್ಧಾತ್ಮಲಾಭೋ ವದನ್ತಿ ಯಾ ನಿರಯದ್ವಾರಮಸ್ಯ
ಯಾರು ಯೋಗದ ಪರಮಾವಧಿಯನ್ನು ತಲುಪಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೆಂಗಸರಿಂದ ದೂರವಿರಬೇಕು. ನನ್ನ ಸೇವೆಯಿಂದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದವರು, ಹೆಂಗಸಿನ ಸಂಗವು ನರಕದ ಬಾಗಿಲೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಯೋಪಯಾತಿ ಶನೈರ್ಮಾಯಾ ಯೋಷಿದ್ ದೇವವಿನಿರ್ಮಿತಾ । ತಾಮೀಕ್ಷೇತಾತ್ಮನೋ ಮೃತ್ಯುಂ ತೃಣೈಃ ಕೂಪಮಿವಾವೃತಮ್
ದೇವತೆಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಹೆಂಗಸಿನ ರೂಪದ ಮಾಯೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳನ್ನು, ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಬಾವಿಯಂತೆ, ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಮರಣವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ಯಾಂ ಮನ್ಯತೇ ಪತಿಂ ಮೋಹಾನ್ ಮನ್ಮಾಯಾಮೃಷಭಾಯತೀಮ್ । ಸ್ತ್ರೀತ್ವಂ ಸ್ತ್ರೀಸಙ್ಗತಃ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ವಿತ್ತಾಪತ್ಯಗೃಹಪ್ರದಮ್
ಮನುಷ್ಯನು ಮೋಹದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಅವಳು ನನ್ನ ಮಾಯೆ, ಎತ್ತು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವವಳು. ಹೆಂಗಸಿನ ಸಂಗದಿಂದ ಅವನು ಹೆಂಗಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದು, ಹಣ, ಮಕ್ಕಳು, ಮನೆಗೆ ಬಂಧನವಾಗುತ್ತಾನೆ.