ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಮನ ಏವ ಮನುಷ್ಯಸ್ಯ ಪೂರ್ವರೂಪಾಣಿ ಶಂಸತಿ । ಭವಿಷ್ಯತಶ್ಚ ಭದ್ರಂ ತೇ ತಥೈವ ನ ಭವಿಷ್ಯತಃ

ಮನಸ್ಸೇ ಮನುಷ್ಯನ ಹಿಂದಿನ ರೂಪಗಳನ್ನು, ಮುಂದಾಗುವವುಗಳನ್ನೂ, ಆಗದವುಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ.

ಅದೃಷ್ಟಮಶ್ರುತಂ ಚಾತ್ರ ಕ್ವಚಿತ್ ಮನಸಿ ದೃಶ್ಯತೇ । ಯಥಾ ತಥಾನುಮನ್ತವ್ಯಂ ದೇಶಕಾಲಕ್ರಿಯಾಶ್ರಯಮ್

ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೋಡದದ್ದೂ, ಕೇಳದದ್ದೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ, ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಊಹಿಸಬೇಕು.

ಸರ್ವೇ ಕ್ರಮಾನುರೋಧೇನ ಮನಸೀನ್ದ್ರಿಯಗೋಚರಾಃ । ಆಯಾನ್ತಿ ಬಹುಶೋ ಯಾನ್ತಿ ಸರ್ವೇ ಸಮನಸೋ ಜನಾಃ

ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಬರುವ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ, ಹೋಗುತ್ತವೆ; ಎಲ್ಲರೂ ಇದನ್ನೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸತ್ತ್ವೈಕನಿಷ್ಠೇ ಮನಸಿ ಭಗವತ್ಪಾರ್ಶ್ವವರ್ತಿನಿ । ತಮಶ್ಚನ್ದ್ರಮಸೀವೇದಂ ಉಪರಜ್ಯಾವಭಾಸತೇ

ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧ ಸತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನ ಹತ್ತಿರ ನೆಲೆಸಿದಾಗ, ಚಂದ್ರನ ನೆರಳಿನಂತೆ ಅಂಧಕಾರ ದೂರಾಗಿ ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರಕಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ನಾಹಂ ಮಮೇತಿ ಭಾವೋಽಯಂ ಪುರುಷೇ ವ್ಯವಧೀಯತೇ । ಯಾವದ್‍ಬುದ್ಧಿಮನೋಽಕ್ಷಾರ್ಥ ಗುಣವ್ಯೂಹೋ ಹ್ಯನಾದಿಮಾನ್

'ನಾನು', 'ನನ್ನದು' ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಬುದ್ಧಿ, ಮನಸ್ಸು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಗುಣಗಳೆಂಬ ಆದಿಯಿಲ್ಲದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರುವವರೆಗೆ ಅದು ನಿಲ್ಲದು.

ಸುಪ್ತಿಮೂರ್ಚ್ಛೋಪತಾಪೇಷು ಪ್ರಾಣಾಯನವಿಘಾತತಃ । ನೇಹತೇಽಹಮಿತಿ ಜ್ಞಾನಂ ಮೃತ್ಯುಪ್ರಜ್ವಾರಯೋರಪಿ

ನಿದ್ರೆ, ಮೂರ್ಛೆ, ನೋವುಗಳಲ್ಲಿ ಉಸಿರಾಟ ತಡೆಯಾದಾಗ 'ನಾನು' ಎಂಬ ಜ್ಞಾನವು ಉದಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಮರಣದ ತೀವ್ರತೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ.

ಗರ್ಭೇ ಬಾಲ್ಯೇಽಪ್ಯಪೌಷ್ಕಲ್ಯಾದ್ ಏಕಾದಶವಿಧಂ ತದಾ । ಲಿಙ್‌ಗಂ ನ ದೃಶ್ಯತೇ ಯೂನಃ ಕುಹ್ವಾಂ ಚನ್ದ್ರಮಸೋ ಯಥಾ

ಗರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಪೂರ್ಣತೆ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಹನ್ನೊಂದರ ರೂಪವು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಹೊಸ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಅದು ಮರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ.

ಅರ್ಥೇ ಹಿ ಅವಿದ್ಯಮಾನೇಽಪಿ ಸಂಸೃತಿರ್ನ ನಿವರ್ತತೇ । ಧ್ಯಾಯತೋ ವಿಷಯಾನಸ್ಯ ಸ್ವಪ್ನೇಽನರ್ಥಾಗಮೋ ಯಥಾ

ವಿಷಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಂಸಾರ ನಿಲ್ಲದು; ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದರೆ, ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಜವಲ್ಲದ ದುಃಖ ಬರುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ಪಞ್ಚವಿಧಂ ಲಿಙ್‌ಗಂ ತ್ರಿವೃತ್ಷೋಡಶ ವಿಸ್ತೃತಮ್ । ಏಷ ಚೇತನಯಾ ಯುಕ್ತೋ ಜೀವ ಇತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ

ಹೀಗೆ ಐದು ವಿಧದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಶರೀರವು ಮೂರು ಮತ್ತು ಹದಿನಾರು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಚೇತನೆಯೊಡನೆ ಸೇರುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನೇ ಜೀವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅನೇನ ಪುರುಷೋ ದೇಹಾನ್ ಉಪಾದತ್ತೇ ವಿಮುಞ್ಚತಿ । ಹರ್ಷಂ ಶೋಕಂ ಭಯಂ ದುಃಖಂ ಸುಖಂ ಚಾನೇನ ವಿನ್ದತಿ

ಇದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ದೇಹಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ಇದರಿಂದಲೇ ಸಂತೋಷ, ದುಃಖ, ಭಯ, ನೋವು, ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಯಥಾ ತೃಣಜಲೂಕೇಯಂ ನಾಪಯಾತ್ಯಪಯಾತಿ ಚ । ನ ತ್ಯಜೇನ್ಮ್ರಿಯಮಾಣೋಽಪಿ ಪ್ರಾಗ್ದೇಹಾಭಿಮತಿಂ ಜನಃ

ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಜಲೂಕಿನಂತೆ, ಅದು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಹೀಗೆಯೇ ಮನುಷ್ಯನು ಸಾಯುವಾಗಲೂ ದೇಹದ ಭಾವನೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಅದೃಷ್ಟಂ ದೃಷ್ಟವನ್ನಙ್‌ಕ್ಷೇದ್‍ಭೂತಂ ಸ್ವಪ್ನವದನ್ಯಥಾ । ಭೂತಂ ಭವದ್‍ಭವಿಷ್ಯಚ್ಚ ಸುಪ್ತಂ ಸರ್ವರಹೋರಹಃ

ನೋಡದದ್ದು ನೋಡಿದಂತೆ ನಾಶವಾಗದು, ಅದು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ; ಕನಸಿನಂತೆ. ಹೋದದು, ಇರುವದು, ಬರಬೇಕಾದದು ಎಲ್ಲವೂ ದಿನವೂ ರಾತ್ರಿ ಮಲಗಿರುತ್ತವೆ.

ಯದಾಕ್ಷೈಶ್ಚರಿತಾನ್ ಧ್ಯಾಯನ್ ಕರ್ಮಾಣ್ಯಾಚಿನುತೇಽಸಕೃತ್ । ಸತಿ ಕರ್ಮಣ್ಯವಿದ್ಯಾಯಾಂ ಬನ್ಧಃ ಕರ್ಮಣ್ಯನಾತ್ಮನಃ

ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದಾಗ, ಅಜ್ಞಾನ ಇರುವವರೆಗೆ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಬಂಧನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಅತಸ್ತದ್ ಅಪವಾದಾರ್ಥಂ ಭಜ ಸರ್ವಾತ್ಮನಾ ಹರಿಮ್ । ಪಶ್ಯನ್ ತದಾತ್ಮಕಂ ವಿಶ್ವಂ ಸ್ಥಿತ್ಯುತ್ಪತ್ತ್ಯಪ್ಯಯಾ ಯತಃ

ಆ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ, ಆ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗಲು ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಭಜಿಸು; ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿ, ಉಳಿದು, ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನೋಡು.

ಮೈತ್ರೇಯ ಉವಾಚ - ಭಾಗವತಮುಖ್ಯೋ ಭಗವಾನ್ ನಾರದೋ ಹಂಸಯೋರ್ಗತಿಮ್ । ಪ್ರದರ್ಶ್ಯ ಹ್ಯಮುಮಾಮನ್ತ್ರ್ಯ ಸಿದ್ಧಲೋಕಂ ತತೋಽಗಮತ್

ಮೈತ್ರೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭಗವಂತ ನಾರದನು ಹಂಸರಿಗೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಸಿದ್ಧಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಪ್ರಾಚೀನಬರ್ಹೀ ರಾಜರ್ಷಿಃ ಪ್ರಜಾಸರ್ಗಾಭಿರಕ್ಷಣೇ । ಆದಿಶ್ಯ ಪುತ್ರಾನಗಮತ್ ತಪಸೇ ಕಪಿಲಾಶ್ರಮಮ್

ರಾಜರ್ಷಿ ಪ್ರಾಚೀನಬರ್ಹಿ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರವೃತ್ತಿಯ ರಕ್ಷಣೆ ಕುರಿತು ಉಪದೇಶಿಸಿ, ತಪಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಕಪಿಲಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ತತ್ರೈಕಾಗ್ರಮನಾ ಧೀರೋ ಗೋವಿನ್ದ ಚರಣಾಮ್ಬುಜಮ್ । ವಿಮುಕ್ತಸಙ್‌ಗೋಽನುಭಜನ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ತತ್ಸಾಮ್ಯತಾಮಗಾತ್

ಅಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಂದೇ ಕಡೆ ನೆಟ್ಟು, ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನವನು ಗೋವಿಂದನ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಅವನಂತಾಗುವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಏತದಧ್ಯಾತ್ಮಪಾರೋಕ್ಷ್ಯಂ ಗೀತಂ ದೇವರ್ಷಿಣಾನಘ । ಯಃ ಶ್ರಾವಯೇತ್ ಯಃ ಶ್ರೃಣುಯಾತ್ ಸ ಲಿಙ್‌ಗೇನ ವಿಮುಚ್ಯತೇ

ಪಾಪರಹಿತನೇ, ಈ ಆತ್ಮತತ್ತ್ವದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ದೇವರ್ಷಿಯವರು ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದನ್ನು ಯಾರು ಓದುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಸಾಂಸಾರಿಕ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಏತನ್ಮುಕುನ್ದಯಶಸಾ ಭುವನಂ ಪುನಾನಂ ದೇವರ್ಷಿವರ್ಯಮುಖನಿಃಸೃತಮಾತ್ಮಶೌಚಮ್ । ಯಃ ಕೀರ್ತ್ಯಮಾನಮಧಿಗಚ್ಛತಿ ಪಾರಮೇಷ್ಠ್ಯಂ ನಾಸ್ಮಿನ್ ಭವೇ ಭ್ರಮತಿ ಮುಕ್ತಸಮಸ್ತಬನ್ಧಃ

ಈ ಮುಕುಂದನ ಮಹಿಮೆ, ಲೋಕವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವುದು, ದೇವರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಯಾರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಪರಮಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.

(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಅಧ್ಯಾತ್ಮಪಾರೋಕ್ಷ್ಯಮಿದಂ ಮಯಾಧಿಗತಮದ್‍ಭುತಮ್ । ಏವಂ ಸ್ತ್ರಿಯಾಽಽಶ್ರಮಃ ಪುಂಸಶ್ಛಿನ್ನೋಽಮುತ್ರ ಚ ಸಂಶಯಃ

ಈ ಅದ್ಭುತವಾದ ಆತ್ಮತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಾನು ಈಗ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಇದರಿಂದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳೂ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳೂ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಸಂಶಯಗಳು ಇಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ ಅನ್ತರ್ಹಿತೇ ಭಗವತಿ ಸಹಸೈವ ವ್ರಜಾಙ್ಗನಾಃ । ಅತಪ್ಯಂಸ್ತಮಚಕ್ಷಾಣಾಃ ಕರಿಣ್ಯ ಇವ ಯೂಥಪಮ್ ॥ 10.30.

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನು ಹಠಾತ್ ಅಡಗಿಕೊಂಡಾಗ, ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರು ಅವನನ್ನು ಕಾಣದೆ ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲಿದರು. ಅವರೆಲ್ಲಾ ತಮ್ಮ ನಾಯಕನಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಆನೆಮಂದೆಯ ಹೆಣ್ಣು ಆನೆಗಳಂತೆ ಇದ್ದರು.

ಗತ್ಯಾನುರಾಗಸ್ಮಿತವಿಭ್ರಮೇಕ್ಷಿತೈರ್ಮನೋರಮಾಲಾಪವಿಹಾರವಿಭ್ರಮೈಃ । ಆಕ್ಷಿಪ್ತಚಿತ್ತಾಃ ಪ್ರಮದಾ ರಮಾಪತೇಸ್ತಾಸ್ತಾ ವಿಚೇಷ್ಟಾ ಜಗೃಹುಸ್ತದಾತ್ಮಿಕಾಃ ॥ 10.30.

ಅವನ ನಡೆ, ಪ್ರೀತಿ, ನಗುವು, ಕಣ್ಣುಗಳ ಆಟ, ಮನಮೋಹಕ ಮಾತು, ಲೀಲಾವಿಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡ ಮಹಿಳೆಯರು, ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಕಳೆದುಹೋಗಿ, ಅವನ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ, ತಾವು ಅವನಂತೆಯೇ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.

ಗತಿಸ್ಮಿತಪ್ರೇಕ್ಷಣಭಾಷಣಾದಿಷು ಪ್ರಿಯಾಃ ಪ್ರಿಯಸ್ಯ ಪ್ರತಿರೂಢಮೂರ್ತಯಃ । ಅಸಾವಹಂ ತ್ವಿತ್ಯಬಲಾಸ್ತದಾತ್ಮಿಕಾ ನ್ಯವೇದಿಷುಃ ಕೃಷ್ಣವಿಹಾರವಿಭ್ರಮಾಃ ॥ 10.30.

ನಡೆ, ನಗು, ದೃಷ್ಟಿ, ಮಾತು ಮತ್ತು ಇತರ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಿಯನ ಪ್ರಿಯರು ಅವನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಲೀಲಾವಿಹಾರಗಳನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ, 'ನಾನು ಅವನೇ' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಂಬಿ ನಡೆದುದರು.

ಗಾಯನ್ತ್ಯ ಉಚ್ಚೈರಮುಮೇವ ಸಂಹತಾ ವಿಚಿಕ್ಯುರುನ್ಮತ್ತಕವದ್ವನಾದ್ವನಮ್ । ಪಪ್ರಚ್ಛುರಾಕಾಶವದನ್ತರಂ ಬಹಿರ್ಭೂತೇಷು ಸನ್ತಂ ಪುರುಷಂ ವನಸ್ಪತೀನ್ ॥ 10.30.

ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡು, ಅವನನ್ನು ಕುರಿತು ಜೋರಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಾ, ಅರಣ್ಯದಿಂದ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹುಚ್ಚುಹೋಗಿದವರಂತೆ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹೋದರು. ಅವರು ಮರಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರು, ಆ ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಇದ್ದರೂ, ಒಳಗೆ ಪರಮಾತ್ಮನಿರುವನು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.

ದೃಷ್ಟೋ ವಃ ಕಚ್ಚಿದಶ್ವತ್ಥ ಪ್ಲಕ್ಷ ನ್ಯಗ್ರೋಧ ನೋ ಮನಃ । ನನ್ದಸೂನುರ್ಗತೋ ಹೃತ್ವಾ ಪ್ರೇಮಹಾಸಾವಲೋಕನೈಃ ॥ 10.30.

ಅಶ್ವತ್ಥ, ಪ್ಲಕ್ಷ, ನ್ಯಗ್ರೋಧ ಮರಗಳೇ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರೇಮಭರಿತ ನೋಟ ಮತ್ತು ನಗುವಿನಿಂದ ಕಸಿದುಕೊಂಡ ನಂದನಂದನನು ಈ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಿರುವುದನ್ನು ನೀವು ನೋಡಿದ್ದೀರಾ?

ಕಚ್ಚಿತ್ಕುರಬಕಾಶೋಕ ನಾಗಪುನ್ನಾಗಚಮ್ಪಕಾಃ । ರಾಮಾನುಜೋ ಮಾನಿನೀನಾಮಿತೋ ದರ್ಪಹರಸ್ಮಿತಃ ॥ 10.30.

ಕುರುಬಕ, ಅಶೋಕ, ನಾಗ, ಪುನ್ನಾಗ, ಚಂಪಕ ಮರಗಳೇ, ಗರ್ವಭರಿತ ಯುವತಿಯರ ಮಧ್ಯೆ, ಗರ್ವವನ್ನು ಕಳೆಯುವ ನಗುವುಳ್ಳ ರಾಮನ ತಮ್ಮನು ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದೀರಾ?

ಕಚ್ಚಿತ್ತುಲಸಿ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಗೋವಿನ್ದಚರಣಪ್ರಿಯೇ । ಸಹ ತ್ವಾಲಿಕುಲೈರ್ಬಿಭ್ರದ್ದೃಷ್ಟಸ್ತೇಽತಿಪ್ರಿಯೋಽಚ್ಯುತಃ ॥ 10.30.

ತುಳಸಿ, ಗೋವಿಂದನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಶುಭೆಯೆ, ನಿನ್ನ ಸುತ್ತು ಮಧುಪಗಳು ಗುಂಪಾಗಿ ಇರುವಾಗ, ನಿನಗೆ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನಾದ ಅಚ್ಯುತನು ಇಲ್ಲಿ ಹೋದನು ಎಂದು ನೀನು ನೋಡಿದ್ದೀಯಾ?

ಮಾಲತ್ಯದರ್ಶಿ ವಃ ಕಚ್ಚಿನ್ಮಲ್ಲಿಕೇ ಜಾತಿಯೂಥಿಕೇ । ಪ್ರೀತಿಂ ವೋ ಜನಯನ್ ಯಾತಃ ಕರಸ್ಪರ್ಶೇನ ಮಾಧವಃ ॥ 10.30.

ಮಾಲತಿ, ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಜಾತಿ, ಯೂತಿಕೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾ ಮಾಧವನು ಇಲ್ಲಿ ಹೋದನು ಎಂದು ನೀವು ನೋಡಿದ್ದೀರಾ?

ಚೂತಪ್ರಿಯಾಲಪನಸಾಸನಕೋವಿದಾರ ಜಮ್ಬ್ವರ್ಕಬಿಲ್ವಬಕುಲಾಮ್ರಕದಮ್ಬನೀಪಾಃ । ಯೇಽನ್ಯೇ ಪರಾರ್ಥಭವಕಾ ಯಮುನೋಪಕೂಲಾಃ ಶಂಸನ್ತು ಕೃಷ್ಣಪದವೀಂ ರಹಿತಾತ್ಮನಾಂ ನಃ ॥ 10.30.

ಚೂತ, ಪ್ರಿಯಾಳ, ಪನಸ, ಆಸನ, ಕೋವಿದ, ಜಂಬು, ಅರ್ಕ, ಬಿಲ್ವ, ಬಕುಲ, ಆಮ್ರ, ಕದಂಬ, ನೀಪ ಮತ್ತು ಯಮುನಾ ತೀರದ ಇತರ ಎಲ್ಲ ಮರಗಳೇ, ನಮ್ಮ ಹೃದಯ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವಾಗ ಕೃಷ್ಣನು ಯಾವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋದನು ಎಂದು ದಯವಿಟ್ಟು ನಮಗೆ ಹೇಳಿ.