ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅಸ್ವರ್ಗ್ಯಮಯಶಸ್ಯಂ ಚ ಫಲ್ಗು ಕೃಚ್ಛ್ರಂ ಭಯಾವಹಮ್ । ಜುಗುಪ್ಸಿತಂ ಚ ಸರ್ವತ್ರ ಹ್ಯೌಪಪತ್ಯಂ ಕುಲಸ್ತ್ರಿಯಃ

ಕುಟುಂಬದ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಗಂಡನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಪುರುಷನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದುವುದು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೂ ಕೊಡದು, ಕೀರ್ತಿಯನ್ನೂ ಕೊಡದು, ಅದು ತೊಂದರೆ, ಭಯ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಿಂದನೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಶ್ರವಣಾದ್ ದರ್ಶನಾದ್ ಧ್ಯಾನಾದ್ ಮಯಿ ಭಾವೋಽನುಕೀರ್ತನಾತ್ । ನ ತಥಾ ಸನ್ನಿಕರ್ಷೇಣ ಪ್ರತಿಯಾತ ತತೋ ಗೃಹಾನ್

ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುವುದು, ನೋಡುವುದು, ಧ್ಯಾನಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಹಾಡುವುದು—ಇವುಗಳಿಂದ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಹತ್ತಿರವಿರುವುದರಿಂದ ಅಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಇತಿ ವಿಪ್ರಿಯಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಗೋಪ್ಯೋ ಗೋವಿನ್ದಭಾಷಿತಮ್ । ವಿಷಣ್ಣಾ ಭಗ್ನಸಙ್‌ಕಲ್ಪಾಃ ಚಿನ್ತಾಮಾಪುರ್ದುರತ್ಯಯಾಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಗೋವಿಂದನು ಹೇಳಿದ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಗೋಪಿಯರು, ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಭಂಗವಾದಂತೆ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ, ತಾಳಲಾಗದ ಚಿಂತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದರು.

ಶ್ರೀಗೋಪ್ಯ ಊಚುಃ । ಮೈವಂ ವಿಭೋಽರ್ಹತಿ ಭವಾನ್ ಗದಿತುಂ ನೃಶಂಸಂ ಸನ್ತ್ಯಜ್ಯ ಸರ್ವವಿಷಯಾಂಸ್ತವ ಪಾದಮೂಲಮ್ । ಭಕ್ತಾ ಭಜಸ್ವ ದುರವಗ್ರಹ ಮಾ ತ್ಯಜಾಸ್ಮಾನ್ ದೇವೋ ಯಥಾಽಽದಿಪುರುಷೋ ಭಜತೇ ಮುಮುಕ್ಷೂನ್

ಗೋಪಿಯರು ಹೇಳಿದರು: ಸ್ವಾಮಿ, ನೀವು ಹೀಗೆ ಕಠಿಣವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ನಾವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಪಾದಾರವಿಂದಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ನಿಮ್ಮ ಭಕ್ತರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬೇಡಿ. ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಾರೈಸುವವರನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮನು ಹೇಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತಾನೋ, ಹಾಗೆ ನೀವೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬಾರದು.

ಯತ್ಪತ್ಯಪತ್ಯಸುಹೃದಾಂ ಅನುವೃತ್ತಿರಙ್‌ಗ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಸ್ವಧರ್ಮ ಇತಿ ಧರ್ಮವಿದಾ ತ್ವಯೋಕ್ತಮ್ । ಅಸ್ತ್ವೇವಮೇತದುಪದೇಶಪದೇ ತ್ವಯೀಶೇ ಪ್ರೇಷ್ಠೋ ಭವಾಂಸ್ತನುಭೃತಾಂ ಕಿಲ ಬನ್ಧುರಾತ್ಮಾ

ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ನೀವು, ಹೆಂಗಸರು ಪತಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಸೇವೆಮಾಡುವುದು ಅವರ ಧರ್ಮ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಅದು ಸತ್ಯವಾಗಿರಲಿ. ಆದರೆ, ಪ್ರಭು, ನೀವೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಿಯನು, ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮಸ್ನೇಹಿತನು, ನಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಬಂಧುವು ನೀನೇ.

ಕುರ್ವನ್ತಿ ಹಿ ತ್ವಯಿ ರತಿಂ ಕುಶಲಾಃ ಸ್ವ ಆತ್ಮನ್ ನಿತ್ಯಪ್ರಿಯೇ ಪತಿಸುತಾದಿಭಿರಾರ್ತಿದೈಃ ಕಿಮ್ । ತನ್ನಃ ಪ್ರಸೀದ ಪರಮೇಶ್ವರ ಮಾ ಸ್ಮ ಛಿನ್ದ್ಯಾ ಆಶಾಂ ಧೃತಾಂ ತ್ವಯಿ ಚಿರಾದರವಿನ್ದನೇತ್ರ

ಬುದ್ಧಿವಂತರಾದವರು ಸದಾ ನಿಮ್ಮಲ್ಲೇ ಪ್ರೀತಿ ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಪತಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಇತರರು ದುಃಖವೇ ತರುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪರಮೇಶ್ವರ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ದಯೆ ತೋರಿಸಿ, ಕಮಲನಯನ, ನಾವು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿರುವ ಆಶೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಬೇಡಿ.

ಚಿತ್ತಂ ಸುಖೇನ ಭವತಾಪಹೃತಂ ಗೃಹೇಷು ಯನ್ನಿರ್ವಿಶತ್ಯುತ ಕರಾವಪಿ ಗೃಹ್ಯಕೃತ್ಯೇ । ಪಾದೌ ಪದಂ ನ ಚಲತಸ್ತವ ಪಾದಮೂಲಾದ್ ಯಾಮಃ ಕಥಂ ವ್ರಜಮಥೋ ಕರವಾಮ ಕಿಂ ವಾ

ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೀವು ಸುಖದಿಂದ ಕಸಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ, ಅದು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಕೈಗಳು ಮನೆ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳು ನಿಮ್ಮ ಪಾದಾರವಿಂದದಿಂದ ದೂರ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುತ್ತಾ ನಾವು ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಹೋಗಬೇಕು? ಅಥವಾ ಇನ್ನೇನು ಮಾಡಬಹುದು?

ಸಿಞ್ಚಾಙ್‌ಗ ನಸ್ತ್ವದಧರಾಮೃತಪೂರಕೇಣ ಹಾಸಾವಲೋಕಕಲಗೀತಜಹೃಚ್ಛಯಾಗ್ನಿಮ್ । ನೋ ಚೇದ್ ವಯಂ ವಿರಹಜಾಗ್ನಿ ಉಪಯುಕ್ತದೇಹಾ ಧ್ಯಾನೇನ ಯಾಮ ಪದಯೋಃ ಪದವೀಂ ಸಖೇ ತೇ

ಪ್ರಿಯನೇ, ನಿಮ್ಮ ತುಟಿಗಳ ಅಮೃತದಿಂದ, ನಗುವಿನಿಂದ, ಕಣ್ಗಳ ನೋಟದಿಂದ, ಮಧುರ ಗೀತದಿಂದ ನಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಆರಿಸು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ವಿಚ್ಛೇದನದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟು ಈ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಾರವಿಂದವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತೇವೆ.

ಯರ್ಹ್ಯಮ್ಬುಜಾಕ್ಷ ತವ ಪಾದತಲಂ ರಮಾಯಾ ದತ್ತಕ್ಷಣಂ ಕ್ವಚಿದರಣ್ಯಜನಪ್ರಿಯಸ್ಯ । ಅಸ್ಪ್ರಾಕ್ಷ್ಮ ತತ್ಪ್ರಭೃತಿ ನಾನ್ಯಸಮಕ್ಷಮಙ್ಗ ಸ್ಥಾತುಂ ತ್ವಯಾಭಿರಮಿತಾ ಬತ ಪಾರಯಾಮಃ

ಕಮಲನಯನ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದತಳವನ್ನು ನಾವು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಿಂದ, ಅದು ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಕೂಡ ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು, ನಾವು ಯಾರ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಳುಗಿದ್ದೇವೆ.

ಶ್ರೀರ್ಯತ್ಪದಾಮ್ಬುಜರಜಶ್ಚಕಮೇ ತುಲಸ್ಯಾ ಲಬ್ಧ್ವಾಪಿ ವಕ್ಷಸಿ ಪದಂ ಕಿಲ ಭೃತ್ಯಜುಷ್ಟಮ್ । ಯಸ್ಯಾಃ ಸ್ವವೀಕ್ಷಣ ಕೃತೇಽನ್ಯಸುರಪ್ರಯಾಸಃ ತದ್ವದ್ ವಯಂ ಚ ತವ ಪಾದರಜಃ ಪ್ರಪನ್ನಾಃ

ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಾರವಿಂದದ ಧೂಳಿಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸಿದಳು. ಅವಳು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದರೂ, ಆ ಧೂಳನ್ನು ಬಯಸಿದಳು. ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಗಳ ನೋಟಕ್ಕಾಗಿ ಇತರ ದೇವತೆಗಳೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಾವು ಕೂಡ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಧೂಳಿಗೆ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ತನ್ನಃ ಪ್ರಸೀದ ವೃಜಿನಾರ್ದನ ತೇಽನ್ಘ್ರಿಮೂಲಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ವಿಸೃಜ್ಯ ವಸತೀಸ್ತ್ವದುಪಾಸನಾಶಾಃ । ತ್ವತ್ಸುನ್ದರಸ್ಮಿತ ನಿರೀಕ್ಷಣತೀವ್ರಕಾಮ ತಪ್ತಾತ್ಮನಾಂ ಪುರುಷಭೂಷಣ ದೇಹಿ ದಾಸ್ಯಮ್

ಆದರಿಂದ, ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನೇ, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರಿಸು. ನಾವು ಮನೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಸೇವೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಸುಂದರ ನಗುವು, ಕಣ್ಗಳ ನೋಟದ ತೀವ್ರ ಆಸೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳು ಉರಿಯುತ್ತಿವೆ. ಪುರುಷರ ಆಭರಣನೇ, ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಮ್ಮ ದಾಸಿಯರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು.

ವೀಕ್ಷ್ಯಾಲಕಾವೃತಮುಖಂ ತವ ಕುಣ್ಡಲಶ್ರೀ ಗಣ್ಡಸ್ಥಲಾಧರಸುಧಂ ಹಸಿತಾವಲೋಕಮ್ । ದತ್ತಾಭಯಂ ಚ ಭುಜದಣ್ಡಯುಗಂ ವಿಲೋಕ್ಯ ವಕ್ಷಃ ಶ್ರಿಯೈಕರಮಣಂ ಚ ಭವಾಮ ದಾಸ್ಯಃ

ನಿಮ್ಮ ಕೂದಲಿನಿಂದ ಆವರಿಸಿದ ಮುಖ, ಕಿವೊಲೆಗಳ ಹೊಳಪು, ತುಟಿಗಳ ಅಮೃತ, ನಗುವಿನ ನೋಟ, ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಬಲವಾದ ಕೈಗಳು, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಏಕಮಾತ್ರ ನಿವಾಸವಾದ ಹೃದಯವನ್ನು ನೋಡುವಾಗ, ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಸೇವೆಯಲ್ಲೇ ಇರಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ.

ಕಾ ಸ್ತ್ರ್ಯಙ್‌ಗ ತೇ ಕಲಪದಾಯತಮೂರ್ಚ್ಛಿತೇನ ಸಮ್ಮೋಹಿತಾರ್ಯಚರಿತಾನ್ನ ಚಲೇತ್ತ್ರಿಲೋಕ್ಯಾಮ್ । ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಸೌಭಗಮಿದಂ ಚ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ರೂಪಂ ಯದ್ ಗೋದ್ವಿಜದ್ರುಮಮೃಗಾಃ ಪುಲಕಾನ್ಯಬಿಭ್ರನ್

ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳು, ದಿವ್ಯ ಲೀಲೆಗಳು ಯಾರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸದೆಯೇ ಇರಬಹುದು? ನಿಮ್ಮ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ, ಹಸುಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಮರಗಳು, ಜಿಂಕೆಗಳೂ ಆನಂದದಿಂದ ನಡುಕುತ್ತಿವೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಯಾರ ಹೃದಯವೂ ಕದಿಯದಿರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?

ವ್ಯಕ್ತಂ ಭವಾನ್ ವ್ರಜಭಯಾರ್ತಿಹರೋಽಭಿಜಾತೋ ದೇವೋ ಯಥಾಽಽದಿಪುರುಷಃ ಸುರಲೋಕಗೋಪ್ತಾ । ತನ್ನೋ ನಿಧೇಹಿ ಕರಪಙ್‌ಕಜಮಾರ್ತಬನ್ಧೋ ತಪ್ತಸ್ತನೇಷು ಚ ಶಿರಃಸು ಚ ಕಿಙ್‌ಕರೀಣಾಮ್

ನೀವು ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಭಯ ಮತ್ತು ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿದ್ದೀರಿ, ದೇವತೆಗಳ ರಕ್ಷಕನಾದ ಪ್ರಾಚೀನ ಪರಮಾತ್ಮನಂತೆ. ದುಃಖಿತರ ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ನಿಮ್ಮ ಕಮಲದ ಕೈಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಹೃದಯಗಳ ಮೇಲೆ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಡಿ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಇತಿ ವಿಕ್ಲವಿತಂ ತಾಸಾಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಯೋಗೇಶ್ವರೇಶ್ವರಃ । ಪ್ರಹಸ್ಯ ಸದಯಂ ಗೋಪೀಃ ಆತ್ಮಾರಾಮೋಽಪ್ಯರೀರಮತ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಗೋಪಿಯರ ದುಃಖಭರಿತ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಸ್ವಾಮಿ, ಆತ್ಮನಂದಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ದಯೆಯಿಂದ ನಗುತ್ತಾ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸಿದರು.

( ಮಿಶ್ರ ) ತಾಭಿಃ ಸಮೇತಾಭಿರುದಾರಚೇಷ್ಟಿತಃ ಪ್ರಿಯೇಕ್ಷಣೋತ್ಫುಲ್ಲಮುಖೀಭಿರಚ್ಯುತಃ । ಉದಾರಹಾಸದ್ವಿಜಕುನ್ದದೀಧತಿಃ ವ್ಯರೋಚತೈಣಾಙ್‌ಕ ಇವೋಡುಭಿರ್ವೃತಃ

ಆ ಗೋಪಿಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಅವರ ಮುಖಗಳು ಪ್ರಿಯನ ನೋಟದಿಂದ ಹರ್ಷದಿಂದ ಅರಳಿದವು. ಅಚ್ಯುತನು, ಹಸಿವಿನ ಹೂವಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ನಗುವಿನಿಂದ, ಅವರ ನಡುವೆ ಚಂದ್ರನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಉಪಗೀಯಮಾನ ಉದ್‍ಗಾಯನ್ ವನಿತಾಶತಯೂಥಪಃ । ಮಾಲಾಂ ಬಿಭ್ರದ್ ವೈಜಯನ್ತೀಂ ವ್ಯಚರನ್ ಮಣ್ಡಯನ್ ವನಮ್

ನೂರಾರು ಗೋಪಿಯರ ನಡುವೆ ಮುಖ್ಯನಾಗಿ, ಅವರು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಸ್ವತಃ ಕೂಡ ಹಾಡುತ್ತಾ, ವೈಜಯಂತಿ ಹಾರ ಧರಿಸಿ, ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾ ವಿಹರಿಸಿದನು.

ನದ್ಯಾಃ ಪುಲಿನಮಾವಿಶ್ಯ ಗೋಪೀಭಿರ್ಹಿಮವಾಲುಕಮ್ । ರೇಮೇ ತತ್ತರಲಾನನ್ದ ಕುಮುದಾಮೋದವಾಯುನಾ

ನದಿಯ ತೀರದ ಹಿಮದಂತೆ ತಂಪಾದ ಮರಳಿನಲ್ಲಿ ಗೋಪಿಯರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಕಮಲದ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ ವಿಹರಿಸಿದನು.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಬಾಹುಪ್ರಸಾರಪರಿರಮ್ಭಕರಾಲಕೋರು ನೀವೀಸ್ತನಾಲಭನನರ್ಮನಖಾಗ್ರಪಾತೈಃ । ಕ್ಷ್ವೇಲ್ಯಾವಲೋಕಹಸಿತೈರ್ವ್ರಜಸುನ್ದರೀಣಾಂ ಉತ್ತಮ್ಭಯನ್ ರತಿಪತಿಂ ರಮಯಾಞ್ಚಕಾರ

ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿ ಅಪ್ಪುಗೆ, ಆಟದ ಹೋರಾಟ, ಸಡಿಲವಾದ ನೀವಿ, ನಖಗಳ ಸ್ಪರ್ಶ, ನಗುವಿನ ನೋಟ, ಹಾಸ್ಯ ಇವುಗಳೊಂದಿಗೆ ವ್ರಜದ ಸುಂದರಿಯರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಮದೇವನನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ, ಅವರನ್ನು ಆನಂದಿಸಿದನು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಏವಂ ಭಗವತಃ ಕೃಷ್ಣಾತ್ ಲಬ್ಧಮಾನಾ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಆತ್ಮಾನಂ ಮೇನಿರೇ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಮಾನಿನ್ಯೋಽಭ್ಯಧಿಕಂ ಭುವಿ

ಈ ರೀತಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದ ಆ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಮಹಿಳೆಯರು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತಾವುಗಳೇ ಅತ್ಯಂತ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.

ತಾಸಾಂ ತತ್ ಸೌಭಗಮದಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಮಾನಂ ಚ ಕೇಶವಃ । ಪ್ರಶಮಾಯ ಪ್ರಸಾದಾಯ ತತ್ರೈವಾನ್ತರಧೀಯತ

ಅವರ ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಗರ್ವವನ್ನು ಕೇಶವನು ನೋಡಿ, ಅವರಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಕಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹಿಸಲು ತಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲಿಂದ ಅಡಗಿದನು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಪೂರ್ವಾರ್ಧೇ ಏಕೋನ್ತ್ರಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಈ ರೀತಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲಾರ್ಧದ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಿದೆ.

( ಮಾಲಿನೀ ) ಭವಭಯಮಪಹನ್ತುಂ ಜ್ಞಾನವಿಜ್ಞಾನಸಾರಂ ನಿಗಮಕೃದ್ ಉಪಜಹ್ರೇ ಭೃಙ್ಗವದ್ ವೇದಸಾರಮ್ । ಅಮೃತಮುದಧಿತಶ್ಚಾ ಪಾಯಯದ್ ಭೃತ್ಯವರ್ಗಾನ್ ಪುರುಷಂ ಋಷಭಮಾದ್ಯಂ ಕೃಷ್ಣಸಂಜ್ಞಂ ನತೋಽಸ್ಮಿ

ಭವಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು, ವೇದಗಳ ಸಾರವನ್ನು ಮಕರಂದದಂತೆ ತೆಗೆದು, ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಜ್ಞಾನಾಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಸಿದ ಮೊದಲ ಪುರುಷನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಹರಿರ್ದೇಹಭೃತಾಮಾತ್ಮಾ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕೃತಿರೀಶ್ವರಃ । ತತ್ಪಾದಮೂಲಂ ಶರಣಂ ಯತಃ ಕ್ಷೇಮೋ ನೃಣಾಮಿಹ

ಹರಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮನು, ಸ್ವತಃ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಒಡೆಯನು; ಅವನ ಪಾದಾರವಿಂದವೇ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನರಿಗೆ ಶರಣಾಗುವ ಸ್ಥಳ, ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಸುಖ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆ ದೊರಕುತ್ತದೆ.

ಸ ವೈ ಪ್ರಿಯತಮಶ್ಚಾತ್ಮಾ ಯತೋ ನ ಭಯಮಣ್ವಪಿ । ಇತಿ ವೇದ ಸ ವೈ ವಿದ್ವಾನ್ ಯೋ ವಿದ್ವಾನ್ ಸ ಗುರುರ್ಹರಿಃ

ಅವನೇ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ಆತ್ಮ, ಅವನಿಂದ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ; ಇದನ್ನು ಅರಿತವನೇ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನಿ, ಆ ಜ್ಞಾನಿಯೇ ಗುರು, ಹರಿ ಸ್ವಯಂ.

ನಾರದ ಉವಾಚ - ಪ್ರಶ್ನ ಏವಂ ಹಿ ಸಞ್ಛಿನ್ನೋ ಭವತಃ ಪುರುಷರ್ಷಭ । ಅತ್ರ ಮೇ ವದತೋ ಗುಹ್ಯಂ ನಿಶಾಮಯ ಸುನಿಶ್ಚಿತಮ್

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಈ ರೀತಿ ಉತ್ತರ ನೀಡಲಾಗಿದೆ; ಈಗ ನಾನು ಹೇಳುವ ಈ ಗುಪ್ತವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳಿ.

ಕ್ಷುದ್ರಂ ಚರಂ ಸುಮನಸಾಂ ಶರಣೇ ಮಿಥಿತ್ವಾ ರಕ್ತಂ ಷಡಙ್‌ಘ್ರಿಗಣಸಾಮಸು ಲುಬ್ಧಕರ್ಣಮ್ । ಅಗ್ರೇ ವೃಕಾನ್ ಅಸುತೃಪೋಽವಿಗಣಯ್ಯ ಯಾನ್ತಂ ಪೃಷ್ಠೇ ಮೃಗಂ ಮೃಗಯ ಲುಬ್ಧಕಬಾಣಭಿನ್ನಮ್

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಾಣಿ, ದಯಾಳು ಜನರ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಆರು ಕಾಲುಗಳಿರುವ ಜೀವಿಗಳ ಮಧುರ ಗಾನದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಹೂಡಿಕೊಂಡು, ಅವರ ಧ್ವನಿಗೆ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮುಂದೆ ಎಂದಿಗೂ ತೃಪ್ತಿಯಾಗದ ನರಿ ಗುಂಪುಗಳಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ, ಹಿಂದೆ ಬೇಟೆಗಾರನ ಬಾಣದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಮೃಗ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆ.