ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಯಥಾ ಹಿ ಭಾನೋರುದಯೋ ನೃಚಕ್ಷುಷಾಂ ತಮೋ ನಿಹನ್ಯಾನ್ನ ತು ಸದ್ ವಿಧತ್ತೇ । ಏವಂ ಸಮೀಕ್ಷಾ ನಿಪುಣಾ ಸತೀ ಮೇ ಹನ್ಯಾತ್ತಮಿಸ್ರಂ ಪುರುಷಸ್ಯ ಬುದ್ಧೇಃ

ಹಾಗೆ, ಸೂರ್ಯೋದಯದಿಂದ ಮನುಷ್ಯರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಕತ್ತಲೆ ಹೋಗುವಂತೆ, ಆದರೆ ಕತ್ತಲನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ವಿವೇಕವೂ, ಪುರುಷನ ಬುದ್ಧಿಯ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಏಷ ಸ್ವಯಂಜ್ಯೋತಿರಜೋಽಪ್ರಮೇಯೋ ಮಹಾನುಭೂತಿಃ ಸಕಲಾನುಭೂತಿಃ । ಏಕೋಽದ್ವಿತೀಯೋ ವಚಸಾಂ ವಿರಾಮೇ ಯೇನೇಷಿತಾ ವಾಗಸವಶ್ಚರನ್ತಿ

ಈ ಆತ್ಮನು ಸ್ವತಃ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಜನನರಹಿತ, ಅಳೆಯಲಾಗದವನು, ಮಹಾನ್ ಅನುಭವ, ಎಲ್ಲ ಅನುಭವಗಳ ಮೂಲ. ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ, ಅವನಿಂದ ಮಾತು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣ ಚಲಿಸುತ್ತವೆ, ಮಾತು ನಿಂತಾಗ ಅವನೇ ಉಳಿಯುವನು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಏತಾವಾನ್ ಆತ್ಮಸಮ್ಮೋಹೋ ಯದ್ ವಿಕಲ್ಪಸ್ತು ಕೇವಲೇ । ಆತ್ಮನ್ನೃತೇ ಸ್ವಮಾತ್ಮಾನಂ ಅವಲಮ್ಬೋ ನ ಯಸ್ಯ ಹಿ

ಶುದ್ಧ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಭೇದದ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ಆತ್ಮಮೋಹ. ಆತ್ಮವನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನಿಗೆ ಬೇರೆ ಆಧಾರವಿಲ್ಲ.

ಯನ್ನಾಮಾಕೃತಿಭಿರ್ಗ್ರಾಹ್ಯಂ ಪಞ್ಚವರ್ಣಮಬಾಧಿತಮ್ । ವ್ಯರ್ಥೇನಾಪ್ಯರ್ಥವಾದೋಽಯಂ ದ್ವಯಂ ಪಣ್ಡಿತಮಾನಿನಾಮ್

ಹೆಸರು ಮತ್ತು ರೂಪದಿಂದ, ಐದು ವಿಧವಾಗಿ, ನಿರ್ಬಾಧಿತವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಡುವುದು, ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಕೇವಲ ಶ್ಲಾಘನೆ. ಈ ದ್ವೈತಭಾವವೇ ಜ್ಞಾನಿಯಾಗೆಂದುಕೊಳ್ಳುವವರದು.

ಯೋಗಿನೋಽಪಕ್ವಯೋಗಸ್ಯ ಯುಞ್ಜತಃ ಕಾಯ ಉತ್ಥಿತೈಃ । ಉಪಸರ್ಗೈರ್ವಿಹನ್ಯೇತ ತತ್ರಾಯಂ ವಿಹಿತೋ ವಿಧಿಃ

ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣತೆ ಬರದ ಯೋಗಿಗೆ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ವ್ಯತ್ಯಯಗಳು ತೊಡಕು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ನಿಯಮವಿದೆ.

ಯೋಗಧಾರಣಯಾ ಕಾಂಶ್ಚಿದ್ ಆಸನೈರ್ಧಾರಣಾನ್ವಿತೈಃ । ತಪೋಮನ್ತ್ರೌಷಧೈಃ ಕಾಂಶ್ಚಿದ್ ಉಪಸರ್ಗಾನ್ ವಿನಿರ್ದಹೇತ್

ಯೋಗದ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಕೆಲವರು ಆಸನಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ, ಉಸಿರನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ತಪಸ್ಸು, ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳ ಮೂಲಕ ಅಡಚಣೆಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಕಾಂಶ್ಚಿತ್ ಮಮಾನುಧ್ಯಾನೇನ ನಾಮಸಙ್ಕೀರ್ತನಾದಿಭಿಃ । ಯೋಗೇಶ್ವರಾನುವೃತ್ತ್ಯಾ ವಾ ಹನ್ಯಾದ್ ಅಶುಭದಾನ್ಛನೈಃ

ಕೆಲವರು ನನ್ನ ಧ್ಯಾನದಿಂದ, ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಜಪಿಸುವುದರಿಂದ ಅಥವಾ ಯೋಗೀಶ್ವರರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದರಿಂದ ಅಪಶಕುನುಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಕೇಚಿದ್ ದೇಹಮಿಮಂ ಧೀರಾಃ ಸುಕಲ್ಪಂ ವಯಸಿ ಸ್ಥಿರಮ್ । ವಿಧಾಯ ವಿವಿಧೋಪಾಯೈಃ ಅಥ ಯುಞ್ಜನ್ತಿ ಸಿದ್ಧಯೇ

ಕೆಲವು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ಯೌವನದಲ್ಲೇ ಬಲವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ವಿವಿಧ ವಿಧಾನಗಳಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಪಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನ ಹಿ ತತ್ ಕುಶಲಾದೃತ್ಯಂ ತದಾಯಾಸೋ ಹ್ಯಪಾರ್ಥಕಃ । ಅನ್ತವತ್ತ್ವಾತ್ ಶರೀರಸ್ಯ ಫಲಸ್ಯೇವ ವನಸ್ಪತೇಃ

ಆದರೆ ಇಂತಹ ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ಮಹತ್ವವಿಲ್ಲದೆ ನೋಡಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ದೇಹ ನಾಶವಾಗುವದು, ಮರದ ಹಣ್ಣು ಹಾಳಾಗುವಂತೆ ಫಲವೂ ಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಯೋಗಂ ನಿಷೇವತೋ ನಿತ್ಯಂ ಕಾಯಶ್ಚೇತ್ ಕಲ್ಪತಾಮಿಯಾತ್ । ತತ್ ಶ್ರದ್ದಧ್ಯಾನ್ನ ಮತಿಮಾನ್ ಯೋಗಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ಮತ್ಪರಃ

ಯೋಗವನ್ನು ನಿರಂತರ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದರೆ ದೇಹ ದೀರ್ಘಾಯಸ್ಸಿಗೆ ತಯಾರಾದರೂ, ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಅದರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಡದೆ, ಯೋಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಇಡಬೇಕು.

ಯೋಗಚರ್ಯಾಮಿಮಾಂ ಯೋಗೀ ವಿಚರನ್ ಮದಪಾಶ್ರಯಃ । ನಾನ್ತರಾಯೈರ್ವಿಹನ್ಯೇತ ನಿಃಸ್ಪೃಹಃ ಸ್ವಸುಖಾನುಭೂಃ

ಯೋಗಿಯು ನನ್ನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಈ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದರೆ, ಅವನು ಯಾವುದೇ ಅಡಚಣೆಗಳಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲನಾಗದೆ, ಆಸೆಗಳಿಲ್ಲದೆ, ತನ್ನಲ್ಲೇ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅಜಾನತೀ ಪ್ರಿಯತಮಂ ಯದೋಪರತಮಙ್‌ಗನಾ । ಸುಸ್ಥಿರಾಸನಮಾಸಾದ್ಯ ಯಥಾಪೂರ್ವಮುಪಾಚರತ್

ತಾನು ಪ್ರಿಯತಮನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗದೆ, ಆ ಯುವತಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತು, ಹಳೆಯದಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಯದಾ ನೋಪಲಭೇತಾಙ್ಘ್ರೌ ಊಷ್ಮಾಣಂ ಪತ್ಯುರರ್ಚತೀ । ಆಸೀತ್ ಸಂವಿಗ್ನಹೃದಯಾ ಯೂಥಭ್ರಷ್ಟಾ ಮೃಗೀ ಯಥಾ

ಪತಿಯ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಉಷ್ಣತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದನ್ನು ಅರಿತು, ಅವಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆತಂಕ ಉಂಟಾಗಿ, ಆಕೆ ಹಿಂಡಿನಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಮೃಗಿಯಂತೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

ಆತ್ಮಾನಂ ಶೋಚತೀ ದೀನಂ ಅಬನ್ಧುಂ ವಿಕ್ಲವಾಶ್ರುಭಿಃ । ಸ್ತನೌ ಆಸಿಚ್ಯ ವಿಪಿನೇ ಸುಸ್ವರಂ ಪ್ರರುರೋದ ಸಾ

ಆಕೆ ತನ್ನನ್ನು ದೀನಳಾಗಿ, ಬಂಧುಗಳಿಲ್ಲದವಳಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ತಲೆ ಇಟ್ಟು, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅತ್ತಾಳೆ.

ಉತ್ತಿಷ್ಠೋತ್ತಿಷ್ಠ ರಾಜರ್ಷೇ ಇಮಾಂ ಉದಧಿಮೇಖಲಾಮ್ । ದಸ್ಯುಭ್ಯಃ ಕ್ಷತ್ರಬನ್ಧುಭ್ಯೋ ಬಿಭ್ಯತೀಂ ಪಾತುಮರ್ಹಸಿ

ಏಳು, ಏಳು ರಾಜರ್ಷಿಯೇ! ಈ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಭೂಮಿಯನ್ನು, ದಸ್ಯುಗಳು ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಭಯದಿಂದ, ನೀನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ವಿಲಪನ್ತೀ ಬಾಲಾ ವಿಪಿನೇಽನುಗತಾ ಪತಿಮ್ । ಪತಿತಾ ಪಾದಯೋರ್ಭರ್ತೂ ರುದತ್ಯಶ್ರೂಣ್ಯವರ್ತಯತ್

ಹೀಗೆ ಅಳುತ್ತಾ, ಆ ಯುವತಿ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಪತಿಯ ಹಿಂದೆ ಹೋದಳು; ಪತಿಯ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದಳು.

ಚಿತಿಂ ದಾರುಮಯೀಂ ಚಿತ್ವಾ ತಸ್ಯಾಂ ಪತ್ಯುಃ ಕಲೇವರಮ್ । ಆದೀಪ್ಯ ಚಾನುಮರಣೇ ವಿಲಪನ್ತೀ ಮನೋ ದಧೇ

ಅವಳು ಮರದ ಚಿತೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿ, ಪತಿಯ ದೇಹವನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಪತಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಸತ್ತುಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಅಳುತ್ತಾ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದಳು.

ತತ್ರ ಪೂರ್ವತರಃ ಕಶ್ಚಿತ್ ಸಖಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಆತ್ಮವಾನ್ । ಸಾನ್ತ್ವಯನ್ವಲ್ಗುನಾ ಸಾಮ್ನಾ ತಾಮಾಹ ರುದತೀಂ ಪ್ರಭೋ

ಅಲ್ಲಿ, ಹಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತನಾದ ಆತ್ಮಜ್ಞ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ, ಆ ಅಳುತ್ತಿರುವಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಉವಾಚ - ಕಾ ತ್ವಂ ಕಸ್ಯಾಸಿ ಕೋ ವಾಯಂ ಶಯಾನೋ ಯಸ್ಯ ಶೋಚಸಿ । ಜಾನಾಸಿ ಕಿಂ ಸಖಾಯಂ ಮಾಂ ಯೇನಾಗ್ರೇ ವಿಚಚರ್ಥ ಹ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ಯಾರು? ಯಾರದು? ಈ ಇಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವವನು ಯಾರು, ಅವನಿಗಾಗಿ ನೀನು ಅಳುತ್ತೀಯೆ? ನಾನು ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನೆಂದು ನೀನು ನೆನಪಿಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ?

ಅಪಿ ಸ್ಮರಸಿ ಚಾತ್ಮಾನಂ ಅವಿಜ್ಞಾತಸಖಂ ಸಖೇ । ಹಿತ್ವಾ ಮಾಂ ಪದಮನ್ವಿಚ್ಛನ್ ಭೌಮಭೋಗರತೋ ಗತಃ

ಓ ಸ್ನೇಹಿತೆ, ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು, ನನಗೆ ತಿಳಿಯದ ಸ್ನೇಹಿತನೆಂದು ನೆನಪಿಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ? ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಭೂಮಿಯ ಸೌಖ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಬೇರೆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಹುಡುಕಿದೆಯಲ್ಲ.

ಹಂಸಾವಹಂ ಚ ತ್ವಂ ಚಾರ್ಯ ಸಖಾಯೌ ಮಾನಸಾಯನೌ । ಅಭೂತಾಮನ್ತರಾ ವೌಕಃ ಸಹಸ್ರಪರಿವತ್ಸರಾನ್

ಓ ಆರ್ಯೆ, ನಾನು ಮತ್ತು ನೀನು ಹಂಸರೂ, ಮನಸ್ಸಿನ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಆಗಿದ್ದೆವು; ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಬೇರ್ಪಾಟು ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಸ ತ್ವಂ ವಿಹಾಯ ಮಾಂ ಬನ್ಧೋ ಗತೋ ಗ್ರಾಮ್ಯಮತಿರ್ಮಹೀಮ್ । ವಿಚರನ್ ಪದಮದ್ರಾಕ್ಷೀಃ ಕಯಾಚಿನ್ ನಿರ್ಮಿತಂ ಸ್ತ್ರಿಯಾ

ಆದರೆ ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಲೋಕದ ಆಸೆಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದು, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹಿಳೆಯ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನೋಡಿದೆ.

ಪಞ್ಚಾರಾಮಂ ನವದ್ವಾರಂ ಏಕಪಾಲಂ ತ್ರಿಕೋಷ್ಠಕಮ್ । ಷಟ್ಕುಲಂ ಪಞ್ಚವಿಪಣಂ ಪಞ್ಚಪ್ರಕೃತಿ ಸ್ತ್ರೀಧವಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಐದು ತೋಟಗಳು, ಒಂಬತ್ತು ಬಾಗಿಲುಗಳು, ಒಬ್ಬ ರಕ್ಷಕ, ಮೂರು ಕೋಣೆಗಳು, ಆರು ಕುಟುಂಬಗಳು, ಐದು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಐದು ಸ್ವಭಾವಗಳಿರುವ ಮಹಿಳೆಯ ಮನೆ ಇದೆ.

ಪಞ್ಚೇನ್ದ್ರಿಯಾರ್ಥಾ ಆರಾಮಾ ದ್ವಾರಃ ಪ್ರಾಣಾ ನವ ಪ್ರಭೋ । ತೇಜೋಽಬನ್ನಾನಿ ಕೋಷ್ಠಾನಿ ಕುಲಮಿನ್ದ್ರಿಯಸಙ್‌ಗ್ರಹಃ

ಐದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಆಸಕ್ತಿಗಳು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ; ಒಂಬತ್ತು ಬಾಗಿಲುಗಳು ಪ್ರಾಣನಡಿಗೆಗಳಾಗಿವೆ, ಪ್ರಭು; ಜಠರದ ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ಆಹಾರವು ದೇಹದ ಒಳಗಿನ ಕೋಣೆಗಳಂತೆ; ಕುಟುಂಬವೆಂದರೆ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಗುಂಪು.

ವಿಪಣಸ್ತು ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿಃ ಭೂತಪ್ರಕೃತಿರವ್ಯಯಾ । ಶಕ್ತ್ಯಧೀಶಃ ಪುಮಾಂಸ್ತ್ವತ್ರ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ನಾವಬುಧ್ಯತೇ

ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯೆಂದರೆ ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿಯು; ಭೌತಿಕ ಪ್ರಕೃತಿಯು ನಾಶವಾಗದಂತದ್ದು; ಶಕ್ತಿಯ ಒಡೆಯನು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ, ಆದರೆ ಅವನು ಇದನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಿಂಸ್ತ್ವಂ ರಾಮಯಾ ಸ್ಪೃಷ್ಟೋ ರಮಮಾಣೋಽಶ್ರುತಸ್ಮೃತಿಃ । ತತ್ಸಙ್‌ಗಾದೀದೃಶೀಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ದಶಾಂ ಪಾಪೀಯಸೀಂ ಪ್ರಭೋ

ಅಲ್ಲಿ ನೀನು ರಾಮೆಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾ, ನೆನಪು ಮತ್ತು ಕೇಳುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡೆ; ಆ ಸಂಗದಿಂದ, ಪ್ರಭು, ನೀನು ಇಂತಹ ಕೆಟ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಿದ್ದೆ.

ನ ತ್ವಂ ವಿದರ್ಭದುಹಿತಾ ನಾಯಂ ವೀರಃ ಸುಹೃತ್ತವ । ನ ಪತಿಸ್ತ್ವಂ ಪುರಞ್ಜನ್ಯಾ ರುದ್ಧೋ ನವಮುಖೇ ಯಯಾ

ನೀನು ವಿಧರ್ಭದ ಪುತ್ರಿಯಲ್ಲ, ಈ ವೀರನು ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನೂ ಅಲ್ಲ; ಪುರಂಜನಿಯ ಪತಿಯೂ ನೀನು ಅಲ್ಲ, ಅವಳಿಂದ ಒಂಬತ್ತನೇ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತನಾಗಿದ್ದೆ.

ಮಾಯಾ ಹ್ಯೇಷಾ ಮಯಾ ಸೃಷ್ಟಾ ಯತ್ಪುಮಾಂಸಂ ಸ್ತ್ರಿಯಂ ಸತೀಮ್ । ಮನ್ಯಸೇ ನೋಭಯಂ ಯದ್ವೈ ಹಂಸೌ ಪಶ್ಯಾವಯೋರ್ಗತಿಮ್

ಇದು ನನ್ನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಮಾಯೆ; ಇದರಿಂದ ನೀನು ಪುರುಷನನ್ನೂ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯನ್ನೂ ನಿಜವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಆದರೆ ಎರಡೂ ನಿಜವಲ್ಲ, ಹಂಸಗಳು ತಮ್ಮ ಗತಿಯನ್ನೇ ನೋಡಿದಂತೆ ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ ಒಂದೇ.

ಅಹಂ ಭವಾನ್ನ ಚಾನ್ಯಸ್ತ್ವಂ ತ್ವಮೇವಾಹಂ ವಿಚಕ್ಷ್ವ ಭೋಃ । ನ ನೌ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಕವಯಃ ಛಿದ್ರಂ ಜಾತು ಮನಾಗಪಿ

ನಾನು ನೀನೇ, ನೀನು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ; ನೀನೇ ನಾನಾಗಿದ್ದೇನೆ — ಇದನ್ನು ತಿಳಿ, ಸ್ನೇಹಿತನೇ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ದೋಷವನ್ನೇ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.