ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಚಿತ್ತೇನ ಹೃದಯಂ ಚೈತ್ಯಃ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞಃ ಪ್ರಾವಿಶದ್ಯದಾ । ವಿರಾಟ್ತದೈವ ಪುರುಷಃ ಸಲಿಲಾದ್ ಉದತಿಷ್ಠತ

ಆಗ ಚಿತ್ತದೊಂದಿಗೆ ಅಂತರ್ಯಾಮಿ, ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ವಿರಾಟ್ ಪುರುಷನು ನೀರಿನಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಂತನು.

ಯಥಾ ಪ್ರಸುಪ್ತಂ ಪುರುಷಂ ಪ್ರಾಣೇನ್ದ್ರಿಯಮನೋಧಿಯಃ । ಪ್ರಭವನ್ತಿ ವಿನಾ ಯೇನ ನೋತ್ಥಾಪಯಿತುಮೋಜಸಾ

ಹಾಗೆ, ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವವನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ ಇವೆಂದರೂ, ಅವನ ಜೀವಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಅವನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ತಮಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರತ್ಯಗಾತ್ಮಾನಂ ಧಿಯಾ ಯೋಗಪ್ರವೃತ್ತಯಾ । ಭಕ್ತ್ಯಾ ವಿರಕ್ತ್ಯಾ ಜ್ಞಾನೇನ ವಿವಿಚ್ಯಾತ್ಮನಿ ಚಿನ್ತಯೇತ್

ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿ, ಭಕ್ತಿ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆತ್ಮವನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ, ತನ್ನೊಳಗೆ ಆ ಅಂತರಾತ್ಮನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ವಿಗತಮದಸ್ಯ ಇಂದ್ರಸ್ಯ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಸನ್ನಿಧೌ ಕ್ಷಮಾಪ್ರಾರ್ಥನಮ್ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಗೋವರ್ಧನೇ ಧೃತೇ ಶೈಲೇ ಆಸಾರಾದ್ ರಕ್ಷಿತೇ ವ್ರಜೇ । ಗೋಲೋಕಾದಾವ್ರಜಜ್ ಕೃಷ್ಣಂ ಸುರಭಿಃ ಶಕ್ರ ಏವ ಚ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಗೋವರ್ಧನ ಪರ್ವತವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ವೃಂದಾವನದ ಜನರನ್ನು ಮಳೆಗಾಲದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದಾಗ, ಗೋಕುಲದಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಸುರಭಿ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನು ಬಂದರು.

ವಿವಿಕ್ತ ಉಪಸಙ್‌ಗಮ್ಯ ವ್ರೀಡೀತಃ ಕೃತಹೇಲನಃ । ಪಸ್ಪರ್ಶ ಪಾದಯೋರೇನಂ ಕಿರೀಟೇನಾರ್ಕವರ್ಚಸಾ

ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ತಪ್ಪಿಗೆ ಲಜ್ಜೆಪಟ್ಟು, ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ತನ್ನ ಕಿರೀಟದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು.

ದೃಷ್ಟಶ್ರುತಾನುಭಾವೋಽಸ್ಯ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯಾಮಿತತೇಜಸಃ । ನಷ್ಟತ್ರಿಲೋಕೇಶಮದ ಇದಮಾಹ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ

ಕೃಷ್ಣನ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೇಳಿ, ಅನುಭವಿಸಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ರಾಜರ ಅಹಂಕಾರವು ನಾಶವಾದಾಗ, ಅವನು ಕೈಮುಗಿದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಇನ್ದ್ರ ಉವಾಚ - ( ಮಿಶ್ರ ) ವಿಶುದ್ಧಸತ್ತ್ವಂ ತವ ಧಾಮ ಶಾನ್ತಂ ತಪೋಮಯಂ ಧ್ವಸ್ತರಜಸ್ತಮಸ್ಕಮ್ । ಮಾಯಾಮಯೋಽಯಂ ಗುಣಸಮ್ಪ್ರವಾಹೋ ನ ವಿದ್ಯತೇ ತೇ ಗ್ರಹಣಾನುಬನ್ಧಃ

ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ನಿನ್ನ ನಿವಾಸವು ಶುದ್ಧವಾದ ಸತ್ತ್ವದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ, ಶಾಂತವಾಗಿದೆ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ತುಂಬಿದೆ, ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತಮಸ್ಸುಗಳಿಲ್ಲ. ಈ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಗುಣಗಳ ಪ್ರವಾಹವು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಂಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ನಿನಗೆ ಯಾವ ಬಂಧವೂ ಇಲ್ಲ.

ಕುತೋ ನು ತದ್ಧೇತವ ಈಶ ತತ್ಕೃತಾ ಲೋಭಾದಯೋ ಯೇಽಬುಧಲಿನ್ಗಭಾವಾಃ । ತಥಾಪಿ ದಣ್ಡಂ ಭಗವಾನ್ಬಿಭರ್ತಿ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಗುಪ್ತ್ಯೈ ಖಲನಿಗ್ರಹಾಯ

ಆಗ ಇಂತಹ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಲೋಭಾದಿ ಕಾರಣಗಳು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಆದರೂ ಭಗವಂತನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಮತ್ತು ದುಷ್ಟರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ದಂಡವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಪಿತಾ ಗುರುಸ್ತ್ವಂ ಜಗತಾಮಧೀಶೋ ದುರತ್ಯಯಃ ಕಾಲ ಉಪಾತ್ತದಣ್ಡಃ । ಹಿತಾಯ ಸ್ವೇಚ್ಛಾತನುಭಿಃ ಸಮೀಹಸೇ ಮಾನಂ ವಿಧುನ್ವನ್ ಜಗದೀಶಮಾನಿನಾಮ್

ನೀನು ಜಗತ್ತಿನ ತಂದೆ, ಗುರು, ಅಧಿಪತಿ, ದಾಟಲಾಗದ ಕಾಲ, ದಂಡವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು. ಎಲ್ಲರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಅಧಿಪತಿಗಳೆಂದು ಅಹಂಕರಿಸುವವರ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತೀ.

( ಇಂದ್ರವಂಶಾ ) ಯೇ ಮದ್ವಿಧಾಜ್ಞಾ ಜಗದೀಶಮಾನಿನಃ ತ್ವಾಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಕಾಲೇಽಭಯಮಾಶು ತನ್ಮದಮ್ । ಹಿತ್ವಾಽಽರ್ಯಮಾರ್ಗಂ ಪ್ರಭಜನ್ತ್ಯಪಸ್ಮಯಾ ಈಹಾ ಖಲಾನಾಮಪಿ ತೇಽನುಶಾಸನಮ್

ನನ್ನಂತಹವರು, ಜಗತ್ತಿನ ಅಧಿಪತಿಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡಾಗ ತಕ್ಷಣ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕಳೆದು, ಸತ್ಪಥವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವಮಾನದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ದುಷ್ಟರಿಗೂ ನಿನ್ನ ಉಪದೇಶ ಫಲಕಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

( ಮಿಶ್ರ ) ಸ ತ್ವಂ ಮಮೈಶ್ವರ್ಯಮದಪ್ಲುತಸ್ಯ ಕೃತಾಗಸಸ್ತೇಽವಿದುಷಃ ಪ್ರಭಾವಮ್ । ಕ್ಷನ್ತುಂ ಪ್ರಭೋಽಥಾರ್ಹಸಿ ಮೂಢಚೇತಸೋ ಮೈವಂ ಪುನರ್ಭೂನ್ಮತಿರೀಶ ಮೇಽಸತೀ

ಆದಕಾರಣ ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯದ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ನಾನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಮೋಹಗೊಂಡಿತ್ತು; ಇಂತಹ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತೆ ನನಗೆ ಬರದಿರಲಿ.

ತವಾವತಾರೋಽಯಮಧೋಕ್ಷಜೇಹ ಭುವೋ ಭರಾಣಾಂ ಉರುಭಾರಜನ್ಮನಾಮ್ । ಚಮೂಪತೀನಾಮಭವಾಯ ದೇವ ಭವಾಯ ಯುಷ್ಮತ್ ಚರಣಾನುವರ್ತಿನಾಮ್

ಈ ಭೂಮಿಯ ಭಾರವಾದ ದುಷ್ಟ ರಾಜರನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು, ಸೇನೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಇಹ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಅವತರಿಸಿದ್ದೀಯ.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ಭಗವತೇ ಪುರುಷಾಯ ಮಹಾತ್ಮನೇ । ವಾಸುದೇವಾಯ ಕೃಷ್ಣಾಯ ಸಾತ್ವತಾಂ ಪತಯೇ ನಮಃ

ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ಭಗವಂತನೆ, ಪರಪುರುಷ, ಮಹಾತ್ಮನೆ; ವಾಸುದೇವನೆ, ಕೃಷ್ಣನೆ, ಸಾತ್ವತರಾಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.

ಸ್ವಚ್ಛನ್ದೋಪಾತ್ತದೇಹಾಯ ವಿಶುದ್ಧಜ್ಞಾನಮೂರ್ತಯೇ । ಸರ್ವಸ್ಮೈ ಸರ್ವಬೀಜಾಯ ಸರ್ವಭೂತಾತ್ಮನೇ ನಮಃ

ಯಾರು ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನರೂಪಿಯಾಗಿರುವವನು, ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಇರುವವನು, ಎಲ್ಲರ ಮೂಲವಾಗಿರುವವನು, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಆತ್ಮನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.

ಮಯೇದಂ ಭಗವನ್ ಗೋಷ್ಠ ನಾಶಾಯಾಸಾರವಾಯುಭಿಃ । ಚೇಷ್ಟಿತಂ ವಿಹತೇ ಯಜ್ಞೇ ಮಾನಿನಾ ತೀವ್ರಮನ್ಯುನಾ

ಪ್ರಭುವೇ, ನಾನು ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಭಾರೀ ಕ್ರೋಧದಿಂದ, ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅಹಂಕಾರಿಗಳು ಅಡಚಿಕೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಈ ಗೋಶಾಲೆಯನ್ನು ಗಾಳಿಯ ಅಲೆಗಳಿಂದ ನಾಶಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸಿದೆನು.

ತ್ವಯೇಶಾನುಗೃಹೀತೋಽಸ್ಮಿ ಧ್ವಸ್ತಸ್ತಮ್ಭೋ ವೃಥೋದ್ಯಮಃ । ಈಶ್ವರಂ ಗುರುಮಾತ್ಮಾನಂ ತ್ವಾಮಹಂ ಶರಣಂ ಗತಃ

ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನನ್ನ ಅಹಂಕಾರವು ಹೋಗಿ, ವ್ಯರ್ಥವಾದ ಪ್ರಯತ್ನವೂ ನಾಶವಾಯಿತು; ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ, ಈಶ್ವರ, ಗುರು ಮತ್ತು ಆತ್ಮನಾದ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಏವಂ ಸಙ್‌ಕೀರ್ತಿತಃ ಕೃಷ್ಣೋ ಮಘೋನಾ ಭಗವಾನಮುಮ್ । ಮೇಘಗಮ್ಭೀರಯಾ ವಾಚಾ ಪ್ರಹಸನ್ ಇದಮಬ್ರವೀತ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮಘವಾನ್ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮೆಘದ ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿಸಿದನು. ಭಗವಂತನು ನಗುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ಮಯಾ ತೇಽಕಾರಿ ಮಘವನ್ ಮಖಭಙ್‌ಗೋಽನುಗೃಹ್ಣತಾ । ಮದನುಸ್ಮೃತಯೇ ನಿತ್ಯಂ ಮತ್ತಸ್ಯೇನ್ದ್ರಶ್ರಿಯಾ ಭೃಶಮ್

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: ಮಘವನ್, ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ, ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕೆಂದು, ಇಂದ್ರನ ಐಶ್ವರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮದುಮುಗಿಯದಿರಲೆಂದು ನಾನು ನಿನ್ನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಿದೆನು.

ಮಾಮೈಶ್ವರ್ಯಶ್ರೀಮದಾನ್ಧೋ ದಣ್ಡಪಾಣಿಂ ನ ಪಶ್ಯತಿ । ತಂ ಭ್ರಂಶಯಾಮಿ ಸಮ್ಪದ್‍ಭ್ಯೋ ಯಸ್ಯ ಚೇಚ್ಛಾಮ್ಯನುಗ್ರಹಮ್

ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತ್ಯದ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಕುರುಡಾದವನು ದಂಡವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವವನನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ನಾನು ಯಾರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ತೋರಿಸಬೇಕೆಂದೆನಿಸಿದಾಗ, ಅವನ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತೇನೆ.

ಗಮ್ಯತಾಂ ಶಕ್ರ ಭದ್ರಂ ವಃ ಕ್ರಿಯತಾಂ ಮೇಽನುಶಾಸನಮ್ । ಸ್ಥೀಯತಾಂ ಸ್ವಾಧಿಕಾರೇಷು ಯುಕ್ತೈರ್ವಃ ಸ್ತಮ್ಭವರ್ಜಿತೈಃ

ಇಗೋ ಶಕ್ರ, ನೀನು ಹೋಗು; ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ನಿರತರಾಗಿ.

ಅಥಾಹ ಸುರಭಿಃ ಕೃಷ್ಣಂ ಅಭಿವನ್ದ್ಯ ಮನಸ್ವಿನೀ । ಸ್ವಸನ್ತಾನೈರುಪಾಮನ್ತ್ರ್ಯ ಗೋಪರೂಪಿಣಮೀಶ್ವರಮ್

ಆಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಸುರಭಿ, ತನ್ನ ಸಂತಾನರೊಂದಿಗೆ, ಗೋಪರೂಪದ ಈಶ್ವರನಾದ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು.

ಸುರಭಿರುವಾಚ - ಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣ ಮಹಾಯೋಗಿನ್ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನ್ ವಿಶ್ವಸಮ್ಭವ । ಭವತಾ ಲೋಕನಾಥೇನ ಸನಾಥಾ ವಯಮಚ್ಯುತ

ಸುರಭಿಯು ಹೇಳಿದಳು: ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ, ಮಹಾಯೋಗಿ, ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮ, ವಿಶ್ವದ ಮೂಲ, ಲೋಕನಾಥನಾದ ನಿನ್ನಿಂದ ನಾವು ರಕ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಅಚ್ಯುತನೆ.

ತ್ವಂ ನಃ ಪರಮಕಂ ದೈವಂ ತ್ವಂ ನ ಇನ್ದ್ರೋ ಜಗತ್ಪತೇ । ಭವಾಯ ಭವ ಗೋವಿಪ್ರ ದೇವಾನಾಂ ಯೇ ಚ ಸಾಧವಃ

ನೀನು ನಮ್ಮ ಪರಮ ದೈವ, ಇಂದ್ರನು ಅಲ್ಲ, ಜಗತ್ಪತಿಯೇ; ಗೋಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಸದ್ಭಕ್ತರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಇರುವೆ.

ಇನ್ದ್ರಂ ನಸ್ತ್ವಾಭಿಷೇಕ್ಷ್ಯಾಮೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಚೋದಿತಾ ವಯಮ್ । ಅವತೀರ್ಣೋಽಸಿ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಮ್ ಭೂಮೇರ್ಭಾರಾಪನುತ್ತಯೇ

ನಾವು ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ಇಂದ್ರನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ನೀನು, ಭೂಮಿಯ ಭಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಇಳಿದು ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಏವಂ ಕೃಷ್ಣಮುಪಾಮನ್ತ್ರ್ಯ ಸುರಭಿಃ ಪಯಸಾತ್ಮನಃ । ಜಲೈರಾಕಾಶಗಙ್‌ಗಾಯಾ ಐರಾವತಕರೋದ್‌ಧೃತೈಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು — ಈ ರೀತಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಸುರಭಿ ತನ್ನ ಹಾಲಿನಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಏರಾವತನು ಆಕಾಶಗಂಗೆಯ ನೀರನ್ನು ತಂದು ಕುಡಿದನು.

ಇನ್ದ್ರಃ ಸುರರ್ಷಿಭಿಃ ಸಾಕಂ ಚೋದಿತೋ ದೇವಮಾತೃಭಿಃ । ಅಭ್ಯಸಿಞ್ಚತ ದಾಶಾರ್ಹಂ ಗೋವಿನ್ದ ಇತಿ ಚಾಭ್ಯಧಾತ್

ಇಂದ್ರನು ದೇವರುಗಳ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವಮಾತೃಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ದಾಶಾರ್ಹ ವಂಶದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ಅವನನ್ನು ಗೋವಿಂದನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.

( ಮಿಶ್ರ ) ತತ್ರಾಗತಾಸ್ತುಮ್ಬುರುನಾರದಾದಯೋ ಗನ್ಧರ್ವವಿದ್ಯಾಧರಸಿದ್ಧಚಾರಣಾಃ । ಜಗುರ್ಯಶೋ ಲೋಕಮಲಾಪಹಂ ಹರೇಃ ಸುರಾಙ್‌ಗನಾಃ ಸಂನನೃತುರ್ಮುದಾನ್ವಿತಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ತುಂಬೂರು, ನಾರದ ಮತ್ತು ಇತರರು—ಗಂಧರ್ವರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು—ಬಂದು, ಹರಿಯ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವಾಂಗನಿಯರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರು.

ತಂ ತುಷ್ಟುವುರ್ದೇವನಿಕಾಯಕೇತವೋ ವ್ಯವಾಕಿರನ್ ಚಾದ್‍ಭುತಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಭಿಃ । ಲೋಕಾಃ ಪರಾಂ ನಿರ್ವೃತಿಮಾಪ್ನುವಂಸ್ತ್ರಯೋ ಗಾವಸ್ತದಾ ಗಾಮನಯನ್ ಪಯೋದ್ರುತಾಮ್

ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುರಿದರು. ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಜನರು ಪರಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಹಸುಗಳು ಹಾಲನ್ನು ಹರಿದು ಕೊಟ್ಟವು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ನಾನಾರಸೌಘಾಃ ಸರಿತೋ ವೃಕ್ಷಾ ಆಸನ್ ಮಧುಸ್ರವಾಃ । ಅಕೃಷ್ಟಪಚ್ಯೌಷಧಯೋ ಗಿರಯೋಽಬಿಭ್ರದುನ್ಮಣೀನ್

ಅನೇಕ ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಮರಗಳು ಮಧು ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಬೆಳೆಗಳು ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳು ಬಿತ್ತದೆ ಬೆಳೆದವು. ಬೆಟ್ಟಗಳು ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದವು.