ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ವಿಪ್ರಲಬ್ಧೋ ಮಹಿಷ್ಯೈವಂ ಸರ್ವಪ್ರಕೃತಿವಞ್ಚಿತಃ । ನೇಚ್ಛನ್ ಅನುಕರೋತ್ಯಜ್ಞಃ ಕ್ಲೈಬ್ಯಾತ್ ಕ್ರೀಡಾಮೃಗೋ ಯಥಾ

ಹೀಗೆ, ಹೆಂಡತಿಯ ಮತ್ತು ಅವಳ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಮೋಸಹೊಂದಿದ ಅವನು, ಇಚ್ಛೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ, ದುರ್ಬಲತೆಯಿಂದ ಆಟದ ಪ್ರಾಣಿಯಂತೆ ಅವಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಅಲೌಕಿಕಂ ಪ್ರಭಾವಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಕಿತಾನ್ ಗೋಪಾನ ಪ್ರತಿ ನನ್ದಸ್ಯ ಗರ್ಗೋಕ್ತಿಕಥನಮ್ ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಏವಂವಿಧಾನಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ಗೋಪಾಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ವೀಕ್ಷ್ಯ ತೇ । ಅತದ್ವೀರ್ಯವಿದಃ ಪ್ರೋಚುಃ ಸಮಭ್ಯೇತ್ಯ ಸುವಿಸ್ಮಿತಾಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಅದ್ಭುತ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ನಿಜ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರಿಯದ ಗೋಪಕರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನಂದನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಗರ್ಗನು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನೆದು ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಬಾಲಕಸ್ಯ ಯದೇತಾನಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ಅತಿ ಅದ್‍ಭುತಾನಿ ವೈ । ಕಥಮರ್ಹತ್ಯಸೌ ಜನ್ಮ ಗ್ರಾಮ್ಯೇಷ್ವಾತ್ಮಜುಗುಪ್ಸಿತಮ್

ಅವರು ಹೇಳಿದರು: ಈ ಬಾಲಕನ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿವೆ; ಇಂತಹವನು ಹೇಗೆ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದನು? ಇಲ್ಲಿ ಜನಿಸುವ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹಗುರವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ಯಃ ಸಪ್ತಹಾಯನೋ ಬಾಲಃ ಕರೇಣೈಕೇನ ಲೀಲಯಾ । ಕಥಂ ಬಿಭ್ರದ್ ಗಿರಿವರಂ ಪುಷ್ಕರಂ ಗಜರಾಡಿವ

ಈ ಮಗುವು ಕೇವಲ ಏಳು ದಿನದ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಕೈಯಿಂದಲೇ ಸುಲಭವಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಎತ್ತಿದನು. ಇದು ಎಲೆಮರದ ರಾಜನು ಕಮಲವನ್ನು ಎತ್ತಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ತೋಕೇನಾಮೀಲಿತಾಕ್ಷೇಣ ಪೂತನಾಯಾ ಮಹೌಜಸಃ । ಪೀತಃ ಸ್ತನಃ ಸಹ ಪ್ರಾಣೈಃ ಕಾಲೇನೇವ ವಯಸ್ತನೋಃ

ಮಗು ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಅರ್ಧ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ನಿರಪರಾಧಿಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾ, ಪೂತನೆಯ ಬಲವಾದ ಹಾಲನ್ನು ಅವಳ ಪ್ರಾಣದೊಡನೆ ಕುಡಿಯಿತು. ಇದು ಕಾಲವು ಎಲ್ಲರ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಆಗಿತು.

ಹಿನ್ವತೋಽಧಃ ಶಯಾನಸ್ಯ ಮಾಸ್ಯಸ್ಯ ಚರಣಾವುದಕ್ । ಅನೋಽಪತದ್ ವಿಪರ್ಯಸ್ತಂ ರುದತಃ ಪ್ರಪದಾಹತಮ್

ಮಗು ಕೆಳಗೆ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ, ಅಳುತ್ತಾ ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಗಾಡಿಯ ಚಕ್ರವನ್ನು ತಟ್ಟಿತು. ಆಗ ಆ ಚಕ್ರ ಉರುಳಿ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತು.

ಏಕಹಾಯನ ಆಸೀನೋ ಹ್ರಿಯಮಾಣೋ ವಿಹಾಯಸಾ । ದೈತ್ಯೇನ ಯಸ್ತೃಣಾವರ್ತ ಮಹನ್ ಕಣ್ಠಗ್ರಹಾತುರಮ್

ಒಂದು ವರ್ಷದ ಮಗುವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ದೈತ್ಯನು ತೃಣಾವರ್ತನು ಅವನನ್ನು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು. ಅವನು ಕಂಠವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕಾಡಿದರೂ, ಆ ದೊಡ್ಡ ಸಂಕಟವನ್ನು ಮಗು ಜಯಿಸಿತು.

ಕ್ವಚಿದ್ ಹೈಯಙ್‌ಗವಸ್ತೈನ್ಯೇ ಮಾತ್ರಾ ಬದ್ಧ ಉಲೂಖಲೇ । ಗಚ್ಛನ್ ಅರ್ಜುನಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ ಬಾಹುಭ್ಯಾಂ ತಾವಪಾತಯತ್

ಒಂದು ಬಾರಿ, ಹಾಲನ್ನು ಕದ್ದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ತಾಯಿಯು ಮಗುವನ್ನು ಉಲೂಕಲಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದಳು. ಆಗ ಅವನು ಎರಡು ಅರ್ಜುನ ಮರಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹೋಗಿ, ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಆ ಮರಗಳನ್ನು ಕೆಡವಿದನು.

ವನೇ ಸಞ್ಚಾರಯನ್ ವತ್ಸಾನ್ ಸರಾಮೋ ಬಾಲಕೈರ್ವೃತಃ । ಹನ್ತುಕಾಮಂ ಬಕಂ ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ಮುಖತೋಽರಿಮಪಾಟಯತ್

ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹಸುವಿನ ಕರುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಇತರ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದು, ಬಕಾಸುರನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಂದಾಗ ಅವನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಚೀರಿದನು.

ವತ್ಸೇಷು ವತ್ಸರೂಪೇಣ ಪ್ರವಿಶನ್ತಂ ಜಿಘಾಂಸಯಾ । ಹತ್ವಾ ನ್ಯಪಾತಯತ್ತೇನ ಕಪಿತ್ಥಾನಿ ಚ ಲೀಲಯಾ

ಒಂದು ಬಾರಿ, ದೈತ್ಯನು ಕರುವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹಸುವಿನ ಕರುಗಳೊಳಗೆ ಸೇರಿ ಕೊಲ್ಲಲು ಬಂದನು. ಆಗ ಅವನು ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಕೊಂದು, ಆಟದಂತೆ ಕಪಿತ್ತ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿಸಿದನು.

ಹತ್ವಾ ರಾಸಭದೈತೇಯಂ ತದ್‍ಬನ್ಧೂಂಶ್ಚ ಬಲಾನ್ವಿತಃ । ಚಕ್ರೇ ತಾಲವನಂ ಕ್ಷೇಮಂ ಪರಿಪಕ್ವ ಫಲಾನ್ವಿತಮ್

ಅವನು ಕತ್ತೆ ರೂಪದ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಬಲಿಷ್ಠ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕೊಂದು, ತಾಳವನವನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿಸಿ, ಹಣ್ಣಿನಿಂದ ತುಂಬಿದನು.

ಪ್ರಲಮ್ಬಂ ಘಾತಯಿತ್ವೋಗ್ರಂ ಬಲೇನ ಬಲಶಾಲಿನಾ । ಅಮೋಚಯದ್ ವ್ರಜಪಶೂನ್ ಗೋಪಾಂಶ್ಚಾರಣ್ಯವಹ್ನಿತಃ

ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಅವನು ಭಯಾನಕ ಪ್ರಲಂಬಾಸುರನನ್ನು ಕೊಂದು, ಅರಣ್ಯದ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಗೋಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮತ್ತು ಗೋಪರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು.

ಆಶೀವಿಷತಮಾಹೀನ್ದ್ರಂ ದಮಿತ್ವಾ ವಿಮದಂ ಹ್ರದಾತ್ । ಪ್ರಸಹ್ಯೋದ್ವಾಸ್ಯ ಯಮುನಾಂ ಚಕ್ರೇಽಸೌ ನಿರ್ವಿಷೋದಕಾಮ್

ಅವನು ಮಹಾಸರ್ಪನಾದ ಕಾಲೀಯನನ್ನು ಅವನ ಗರ್ವವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿ, ಕೆರೆಯಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿದನು. ಹೀಗಾಗಿ ಯಮುನೆಯ ನೀರು ವಿಷವಿಲ್ಲದಂತಾಯಿತು.

ದುಸ್ತ್ಯಜಶ್ಚಾನುರಾಗೋಽಸ್ಮಿನ್ ಸರ್ವೇಷಾಂ ನೋ ವ್ರಜೌಕಸಾಮ್ । ನನ್ದ ತೇ ತನಯೇಽಸ್ಮಾಸು ತಸ್ಯಾಪ್ಯೌತ್ಪತ್ತಿಕಃ ಕಥಮ್

ವ್ರಜದ ಎಲ್ಲ ಜನರಿಗೆ ಈ ಮಗುವಿನ ಮೇಲೆ ಬಿಡಲಾಗದ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ. ನಂದ, ನಿನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಸಹಜ ಪ್ರೀತಿ ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿತು?

ಕ್ವ ಸಪ್ತಹಾಯನೋ ಬಾಲಃ ಕ್ವ ಮಹಾದ್ರಿವಿಧಾರಣಮ್ । ತತೋ ನೋ ಜಾಯತೇ ಶಙ್‌ಕಾ ವ್ರಜನಾಥ ತವಾತ್ಮಜೇ

ಏಳು ದಿನದ ಮಗುವಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಎತ್ತುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ವ್ರಜದ ನಾಯಕ, ನಿನ್ನ ಮಗನ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಸಂಶಯ ಉಂಟಾಗಿದೆ.

ಶ್ರೀನನ್ದ ಉವಾಚ - ಶ್ರೂಯತಾಂ ಮೇ ವಚೋ ಗೋಪಾ ವ್ಯೇತು ಶಙ್‌ಕಾ ಚ ವೋಽರ್ಭಕೇ । ಏನಂ ಕುಮಾರಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಗರ್ಗೋ ಮೇ ಯದುವಾಚ ಹ

ಶ್ರೀ ನಂದನು ಹೇಳಿದನು: ಗೋಪರೆ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಈ ಮಗುವಿನ ಕುರಿತು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಸಂಶಯ ದೂರವಾಗಲಿ. ಈ ಮಗನ ಬಗ್ಗೆ ಯದುಮುನಿಯಾದ ಗರ್ಗನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನು.

ವರ್ಣಾಸ್ತ್ರಯಃ ಕಿಲಾಸ್ಯಾಸನ್ ಗೃಹ್ಣತೋಽನುಯುಗಂ ತನೂಃ । ಶುಕ್ಲೋ ರಕ್ತಸ್ತಥಾ ಪೀತ ಇದಾನೀಂ ಕೃಷ್ಣತಾಂ ಗತಃ

ಈತನು ಹಳೆಯ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು – ಬಿಳಿ, ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಹಳದಿ. ಈಗ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ.

ಪ್ರಾಗಯಂ ವಸುದೇವಸ್ಯ ಕ್ವಚಿತ್ ಜಾತಃ ತವಾತ್ಮಜಃ । ವಾಸುದೇವ ಇತಿ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಅಭಿಜ್ಞಾಃ ಸಮ್ಪ್ರಚಕ್ಷತೇ

ಈ ಮಹಾತ್ಮನು ಹಿಂದೆ ವಸುದೇವನ ಮಗನಾಗಿ ಜನಿಸಿದ್ದನು. ಈಗ ನಿನ್ನ ಮಗನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅವನನ್ನು ವಾಸುದೇವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಬಹೂನಿ ಸನ್ತಿ ನಾಮಾನಿ ರೂಪಾಣಿ ಚ ಸುತಸ್ಯ ತೇ । ಗುಣ ಕರ್ಮಾನುರೂಪಾಣಿ ತಾನ್ಯಹಂ ವೇದ ನೋ ಜನಾಃ

ನಿನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಅನೇಕ ಹೆಸರುಗಳು ಮತ್ತು ರೂಪಗಳಿವೆ. ಅವನ ಗುಣ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವುಗಳಿವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ, ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿಯದು.

ಏಷ ವಃ ಶ್ರೇಯ ಆಧಾಸ್ಯದ್ ಗೋಪಗೋಕುಲನನ್ದನಃ । ಅನೇನ ಸರ್ವದುರ್ಗಾಣಿ ಯೂಯಮಞ್ಜಸ್ತರಿಷ್ಯಥ

ಈ ಗೋಪ ಮತ್ತು ಗೋಕುಲದ ಆನಂದದಾಯಕನು ನಿಮಗೆ ಶುಭವನ್ನು ತರುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಂದ ನೀವು ಎಲ್ಲ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಬಹುದು.

ಪುರಾನೇನ ವ್ರಜಪತೇ ಸಾಧವೋ ದಸ್ಯುಪೀಡಿತಾಃ । ಅರಾಜಕೇ ರಕ್ಷ್ಯಮಾಣಾ ಜಿಗ್ಯುರ್ದಸ್ಯೂನ್ಸಮೇಧಿತಾಃ

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ವ್ರಜದ ನಾಯಕನೇ, ರಾಜನಿಲ್ಲದ ದೇಶದಲ್ಲಿ ದಸ್ಯುಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಸಜ್ಜನರನ್ನು ಅವನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ದಸ್ಯುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದರು.

ಯ ಏತಸ್ಮಿನ್ ಮಹಾಭಾಗಾಃ ಪ್ರೀತಿಂ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಮಾನವಾಃ । ನಾರಯೋಽಭಿಭವನ್ತ್ಯೇತಾನ್ ವಿಷ್ಣುಪಕ್ಷಾನಿವಾಸುರಾಃ

ಈ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರು ಇದರಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಬೆಳೆಸಿದರೆ, ಅವರಿಗೆ ದುಃಖಗಳು ಜಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಹೇಗೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ದೈತ್ಯರು ಸೋಲಿಸಲಾರರು, ಹಾಗೆಯೇ.

ತಸ್ಮಾನ್ ನನ್ದ ಕುಮಾರೋಽಯಂ ನಾರಾಯಣಸಮೋ ಗುಣೈಃ । ಶ್ರಿಯಾ ಕೀರ್ತ್ಯಾನುಭಾವೇನ ತತ್ಕರ್ಮಸು ನ ವಿಸ್ಮಯಃ

ಆದುದರಿಂದ, ಈ ನಂದನಂದನನು ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ, ಐಶ್ವರ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕೀರ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಸಮಾನನು; ಅವನ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನೂ ಇಲ್ಲ.

ಇತ್ಯದ್ಧಾ ಮಾಂ ಸಮಾದಿಶ್ಯ ಗರ್ಗೇ ಚ ಸ್ವಗೃಹಂ ಗತೇ । ಮನ್ಯೇ ನಾರಾಯಣಸ್ಯಾಂಶಂ ಕೃಷ್ಣಂ ಅಕ್ಲಿಷ್ಟಕಾರಿಣಮ್

ಹೀಗೆ ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿ ಗರ್ಗರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೋದ ನಂತರ, ನಾನು ಕಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಾಧಿಸುವ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನಾರಾಯಣನ ಭಾಗವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದೆನು.

ಇತಿ ನನ್ದವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಗರ್ಗಗೀತಂ ವ್ರಜೌಕಸಃ । ದೃಷ್ಟಶ್ರುತಾನುಭಾವಾಸ್ತೇ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯಾಮಿತತೇಜಸಃ । ಮುದಿತಾ ನನ್ದಮಾನರ್ಚುಃ ಕೃಷ್ಣಂ ಚ ಗತವಿಸ್ಮಯಾಃ

ನಂದನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಗರ್ಗನ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿ, ವ್ರಜದ ಜನರು ಕೃಷ್ಣನ ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೇಳಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಂದನನ್ನೂ ಕೃಷ್ಣನನ್ನೂ ಗೌರವಿಸಿದರು; ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲದೆ.

( ಶಾರ್ದೂಲವಿಕ್ರೀಡಿತ ) ದೇವೇ ವರ್ಷತಿ ಯಜ್ಞವಿಪ್ಲವರುಷಾ ವಜ್ರಾಸ್ಮವರ್ಷಾನಿಲೈಃ । ಸೀದತ್ಪಾಲಪಶುಸ್ತ್ರಿ ಆತ್ಮಶರಣಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾನುಕಮ್ಪ್ಯುತ್ಸ್ಮಯನ್ । ಉತ್ಪಾಟ್ಯೈಕಕರೇಣ ಶೈಲಮಬಲೋ ಲೀಲೋಚ್ಛಿಲೀನ್ಧ್ರಂ ಯಥಾ । ಬಿಭ್ರದ್ ಗೋಷ್ಠಮಪಾನ್ಮಹೇನ್ದ್ರಮದಭಿತ್ ಪ್ರೀಯಾನ್ನ ಇನ್ದ್ರೋ ಗವಾಮ್

ಯಜ್ಞವನ್ನು ಭಂಗಪಡಿಸಿದುದಕ್ಕೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ದೇವೇಂದ್ರನು ಭಾರೀ ಮಳೆ, ಗಾಳಿ, ಗಬ್ಬೆ ಸುರಿಸಿದಾಗ, ಗೋಪರು ಮತ್ತು ಅವರ ಹಸುಗಳು ಸಂಕಟಗೊಂಡರು. ಅವರು ಆಶ್ರಯವಾಗಿ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಗುತ್ತಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಎತ್ತಿ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಿದನು. ಹೀಗಾಗಿ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಗರ್ವಪಡುವ ಇಂದ್ರನು ಹಸುಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಪೂರ್ವಾರ್ಧೇ ಷಡ್‌ವಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಪರಮಹಂಸರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ ಸಂಹಿತೆಯ ಹತ್ತನೆಯ ಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲ ಭಾಗದ ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ.

ಸನ್ತೋಽನಪೇಕ್ಷಾ ಮಚ್ಚಿತ್ತಾಃ ಪ್ರಶಾನ್ತಾಃ ಸಮದರ್ಶಿನಃ । ನಿರ್ಮಮಾ ನಿರಹಙ್ಕಾರಾ ನಿರ್ದ್ವನ್ದ್ವಾ ನಿಷ್ಪರಿಗ್ರಹಾಃ

ಸಜ್ಜನರು ನಿರ್ಲಿಪ್ತರು, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಇಟ್ಟವರು, ಶಾಂತರು, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡುವವರು, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದವರು, ಸ್ವಾರ್ಥವಿಲ್ಲದವರು, ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರು, ಆಸೆ ಇಲ್ಲದವರು.

ತೇಷು ನಿತ್ಯಂ ಮಹಾಭಾಗ ಮಹಾಭಾಗೇಷು ಮತ್ಕಥಾಃ । ಸಮ್ಭವನ್ತಿ ಹಿತಾ ನೃಣಾಂ ಜುಷತಾಂ ಪ್ರಪುನನ್ತ್ಯಘಮ್

ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತನೇ, ಅವರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕಥೆಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಉದಯಿಸುತ್ತವೆ; ಅವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆಲಿಸುವವರಿಗೆ ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ಹಿತವನ್ನು ತರುತ್ತವೆ.