ನಾನಾಋಷಿಗಣೈರ್ಜುಷ್ಟಂ ದೇವಸಿದ್ಧನಿಷೇವನಮ್ । ನಾನಾತರುಲತಾಕೀರ್ಣಂ ನವಕೋಮಲವಾಲುಕಮ್
ಅಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಋಷಿಗಳು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ, ವಿವಿಧ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಲತೆಗಳಿವೆ, ಹೊಸ, ಮೃದುವಾದ ಮಣ್ಣು ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಆವರಿಸಿದೆ.
ರಮ್ಯಂ ಏಕಾನ್ತದೇಶಸ್ಥಂ ಹೇಮಪದ್ಮಸುಸೌರಭಮ್ । ಯತ್ಸಮೀಪಸ್ಥಜೀವಾನಾಂ ವೈರಂ ಚೇತಸಿ ನ ಸ್ಥಿತಮ್
ಆ ಸ್ಥಳ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿದೆ, ಬಂಗಾರದ ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವೈರಾಗ್ಯ ಅಥವಾ ವೈಷಮ್ಯ ಇಲ್ಲ.
ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞಸ್ತ್ವಯಾ ತತ್ರ ಕರ್ತವ್ಯೋ ಹಿ ಅಪ್ರಯತ್ನತಃ । ಅಪೂರ್ವರಸರೂಪಾ ಚ ಕಥಾ ತತ್ರ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಅದು ಸುಂದರವಾದ, ಶಾಂತವಾದ ಸ್ಥಳ; ಅಲ್ಲಿನ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲ. ಆ ಸ್ಥಳವು ಹಳದಿ ಕಮಲಗಳ ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.
ಪುರಃಸ್ಥಂ ನಿರ್ಬಲಂ ಚೈವ ಜರಾಜೀರ್ಣಕಲೇವರಮ್ । ತದ್ದ್ವಯಂ ಚ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಭಕ್ತಿಸ್ತತ್ರಾಗಮಿಷ್ಯತಿ
ಮುಂದೆ ಬಲಹೀನವಾದ, ವೃದ್ಧವಾದ ದೇಹವನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಆ ಎರಡನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಭಕ್ತಿ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸೇರುತ್ತದೆ.
ಯತ್ರ ಭಾಗವತೀ ವಾರ್ತಾ ತತ್ರ ಭಕ್ತ್ಯಾದಿಕಂ ವ್ರಜೇತ್ । ಕಥಾಶಬ್ದಂ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ತತ್ತ್ರಿಕಂ ತರುಣಾಯತೇ
ಯಾವೆಡೆಗೆ ಭಾಗವತದ ಕಥೆ ನಡೆಯುತ್ತದೋ, ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅವಳ ಸಂಗಾತಿಗಳು ಕೂಡ ಬರುತ್ತಾರೆ; ಆ ಕಥೆಯ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಆ ಮೂವರು ಮತ್ತೆ ಯೌವನ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಸೂತ ಉವಾಚ - ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಕುಮಾರಾಸ್ತೇ ನಾರದೇನ ಸಮಂ ತತಃ । ಗಂಗಾತಟಂ ಸಮಾಜಗ್ಮುಃ ಕಥಾಪಾನಾಯ ಸತ್ವರಾಃ
ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಕುಮಾರರು ನಾರದನ ಜೊತೆಗೆ ಗಂಗೆಯ ತೀರಕ್ಕೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಂದು, ಭಾಗವತ ಕಥೆಯನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಕೇಳಲು ಕುಳಿತರು.
ಯದಾ ಯಾತಾಸ್ತಟಂ ತೇ ತು ತದಾ ಕೋಲಾಹಲೋಽಪ್ಯಭೂತ್ । ಭೂರ್ಲೋಕೇ ದೇವಲೋಕೇ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ತಥೈವ ಚ
ಅವರು ಗಂಗೆಯ ತೀರವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ, ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ದೊಡ್ಡ ಗದ್ದಲ ಉಂಟಾಯಿತು.
ಶ್ರೀಭಾಗವತಪೀಯೂಷ ಪಾನಾಯ ರಸಲಮ್ಪಟಾಃ । ಧಾವನ್ತೋಽಪ್ಯಾಯಯುಃ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಥಮಂ ಯೇ ಚ ವೈಷ್ಣವಾಃ
ಶ್ರೀಭಾಗವತದ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ಆಸೆಪಟ್ಟು, ಎಲ್ಲರೂ ಅತ್ತ ಓಡಿದರು; ಆದರೆ ವೈಷ್ಣವರು ಮೊದಲಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದರು.
(ವಂಶಸ್ಥ) ಭೃಗುರ್ವಸಿಷ್ಠಶ್ಚ್ಯವನಶ್ಚ ಗೌತಮೋ ಮೇಧಾತಿಥಿರ್ದೇವಲದೇವರಾತೌ । ರಾಮಸ್ತಥಾ ಗಾಧಿಸುತಶ್ಚ ಶಾಕಲೋ ಮೃಕಣ್ಡುಪುತ್ರಾತ್ರಿಜಪಿಪ್ಪಲಾದಾಃ
ಭೃಗು, ವಸಿಷ್ಠ, ಚ್ಯವನ, ಗೌತಮ, ಮೇಧಾತಿಥಿ, ದೇವಲ, ದೇವರಾತ, ರಾಮ, ಗಾಧಿಯ ಮಗ, ಶಾಕಲ, ಮೃಕಂಡು ಪುತ್ರ, ಅತ್ರಿ ಮತ್ತು ಪಿಪ್ಪಲಾದರು ಅಲ್ಲಿ ಹಾಜರಾದರು.
(ಇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ಯೋಗೇಶ್ವರೌ ವ್ಯಾಸಪರಾಶರೌ ಚ ಛಾಯಾಶುಕೋ ಜಾಜಲಿಜಹ್ನುಮುಖ್ಯಾಃ । ಸರ್ವೇಽಪ್ಯಮೀ ಮುನಿಗಣಾಃ ಸಹಪುತ್ರಶಿಷ್ಯಾಃ ಸ್ವಸ್ತ್ರೀಭಿರಾಯಯುರತಿಪ್ರಣಯೇನ ಯುಕ್ತಾಃ
ಯೋಗೇಶ್ವರರಾದ ವ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಪರಾಶರ, ಛಾಯಾಶುಕ, ಜಾಜಲಿ, ಜಹ್ನು ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಮುಖ ಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಪುತ್ರರು, ಶಿಷ್ಯರು ಹಾಗೂ ಹೆಂಡತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದರು.
(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ವೇದಾನ್ತಾನಿ ಚ ವೇದಾಶ್ಚ ಮನ್ತ್ರಾಸ್ತನ್ತ್ರಾಃ ಸಮೂರ್ತಯಃ । ದಶಸಪ್ತಪುರಾಣಾನಿ ಷಟ್ಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ತಥಾಽಽಯಯುಃ
ವೇದಾಂತಗಳು, ವೇದಗಳು, ಮಂತ್ರಗಳು, ತಂತ್ರಗಳು, ಅವುಗಳ ರೂಪಗಳು, ಹತ್ತು ಮತ್ತು ಏಳು ಪುರಾಣಗಳು, ಆರು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳೂ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡವು.
ಗಂಗಾದ್ಯಾ ಸರಿತಸ್ತತ್ರ ಪುಷ್ಕರಾದಿಸರಾಂಸಿ ಚ । ಕ್ಷೇತ್ರಾಣಿ ಚ ದಿಶಃ ಸರ್ವಾ ದಣ್ಡಕಾದಿ ವನಾನಿ ಚ
ಅಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯಂತಹ ನದಿಗಳು, ಪುಷ್ಕರದಂತಹ ಸರೋವರಗಳು, ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ದಂಡಕದಂತಹ ಕಾಡುಗಳೂ ಬಂದವು.
ನಗಾದಯೋ ಯಯುಸ್ತತ್ರ ದೇವಗನ್ಧರ್ವದಾನವಾಃ । ಗುರುತ್ವಾತ್ತತ್ರ ನಾಯಾತಾನ್ ಭೃಗುಃ ಸಮ್ಬೋಧ್ಯ ಚಾನಯತ್
ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರು, ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ದಾನವರು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದರು; ಆದರೆ ಭಾರದಿಂದಾಗಿ ಬರಲಾಗದವರನ್ನು ಭೃಗು ಉಪದೇಶ ನೀಡಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದನು.
ದೀಕ್ಷಿತಾ ನಾರದೇನಾಥ ದತ್ತಂ ಆಸನಮುತ್ತಮಮ್ । ಕುಮಾರಾ ವನ್ದಿತಾಃ ಸರ್ವೈಃ ನಿಷೇದುಃ ಕೃಷ್ಣತತ್ಪರಾಃ
ನಾರದನಿಂದ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದ ನಂತರ, ಉತ್ತಮ ಆಸನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಎಲ್ಲರಿಂದ ಗೌರವ ಪಡೆದ ಕುಮಾರರು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕುಳಿತರು.
ವೈಷ್ಣವಾಶ್ಚ ವಿರಕ್ತಾಶ್ಚ ನ್ಯಾಸಿನೋ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಃ । ಮುಖಭಾಗೇ ಸ್ಥಿತಾಸ್ತೇ ಚ ತದಗ್ರೇ ನಾರದಃ ಸ್ಥಿತಃ
ವೈಷ್ಣವರು, ವೈರಾಗ್ಯಶೀಲರು, ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು; ಅವರ ಮುಂದೆ ನಾರದನು ನಿಂತಿದ್ದನು.
ಏಕಭಾಗೇ ಋಷಿಗಣಾಃ ತದ್ ಅನ್ಯತ್ರ ದಿವೌಕಸಃ । ವೇದೋಪನಿಷದೋ ಅನ್ಯತ್ರ ತೀರ್ಥಾನ್ ಯತ್ರ ಸ್ತ್ರಿಯೋಽನ್ಯತಃ
ಒಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳ ಗುಂಪು, ಬೇರೆಡೆ ದೇವತೆಗಳು, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ತೀರ್ಥಗಳು, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಮಹಿಳೆಯರು ಇದ್ದರು.
ಜಯಶಬ್ದೋ ನಮಃಶಬ್ದೋಃ ಶಂಖಶಬ್ದಸ್ತಥೈವ ಚ । ಚೂರ್ಣಲಾಜಾ ಪ್ರಸೂನಾನಾಂ ನಿಕ್ಷೇಪಃ ಸುಮಹಾನ್ ಅಭೂತ್
ಜಯಧ್ವನಿ, ನಮಸ್ಕಾರದ ಧ್ವನಿ, ಶಂಖದ ಶಬ್ದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೇಳಿಬಂತು; ಹುರಿದ ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಹೂವುಗಳನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲಲಾಯಿತು.
ವಿಮಾನಾನಿ ಸಮಾರುಹ್ಯ ಕಿಯನ್ತೋ ದೇವನಾಯಕಾಃ । ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ ಪ್ರಸೂನೈಸ್ತಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ತತ್ರ ಸಮಾಕಿರನ್
ಅನೇಕ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರು ತಮ್ಮ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಏರಿ, ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೂ ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರು.
ಸೂತ ಉವಾಚ - ಏವಂ ತೇಷ್ವಕಚಿತ್ತೇಷು ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವಸ್ಯ ಚ । ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಊಚಿರೇ ಸ್ಪಷ್ಟಂ ನಾರದಾಯ ಮಹಾತ್ಮನೇ
ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರ ನಡುವೆ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ಮಹಿಮೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮಹಾತ್ಮ ನಾರದನಿಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಯಿತು.
ಕುಮಾರಾ ಊಚುಃ - ಅಥ ತೇ ವರ್ಣ್ಯತೇಽಸ್ಮಾಭಿಃ ಮಹಿಮಾ ಶುಕಶಾಸ್ತ್ರಜಃ । ಯಸ್ಯ ಶ್ರವಣಮಾತ್ರೇಣ ಮುಕ್ತಿಃ ಕರತಲೇ ಸ್ಥಿತಾ
ಕುಮಾರರು ಹೇಳಿದರು: ಈಗ ನಾವು ಶುಕಮುನಿಯ ಶಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇವೆ; ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದಷ್ಟೇ ಮುಕ್ತಿಯು ಕೈಯಲ್ಲೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಸದಾ ಸೇವ್ಯಾ ಸದಾ ಸೇವ್ಯಾ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತೀ ಕಥಾ । ಯಸ್ಯಾಃ ಶ್ರವಣಮಾತ್ರೇಣ ಹರಿಶ್ಚಿತ್ತಂ ಸಮಾಶ್ರಯೇತ್
ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ಕಥೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಕೇಳಬೇಕು, ಯಾವಾಗಲೂ ಸೇವಿಸಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ಕೇಳಿದರೆ ಸಾಕು, ಹರಿಯವರು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಗ್ರನ್ಥೋಽಷ್ಟಾದಶಸಾಹಸ್ತ್ರೋ ದ್ವಾದಶಸ್ಕನ್ಧಸಮ್ಮಿತಃ । ಪರೀಕ್ಷಿತ್ ಶುಕಸಂವಾದಃ ಶ್ರೃಣು ಭಾಗವತಂ ಚ ತತ್
ಈ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಹದಿನೆಂಟು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳಿವೆ, ಹನ್ನೆರಡು ಭಾಗಗಳಿವೆ. ಇದು ಪರೀಕ್ಷಿತ್ ಮತ್ತು ಶುಕಮುನಿಗಳ ಸಂಭಾಷಣೆ. ಈ ಭಾಗವತವನ್ನು ಕೇಳು.
ತಾತ ಸಂಸಾರಚಕ್ರೇಽಸ್ಮಿನ್ ಭ್ರಮತೇಽಜ್ಞಾನತಃ ಪುಮಾನ್ । ಯಾವತ್ ಕರ್ಣಗತಾ ನಾಸ್ತಿ ಶುಕಶಾಸ್ತ್ರಕಥಾ ಕ್ಷಣಮ್
ಮಗನೇ, ಈ ಸಂಸಾರದ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾನೆ. ಶುಕಮುನಿಗಳ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಕಥೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಕಿವಿಗೆ ಬಾರದವರೆಗೆ ಅವನು ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ.
ಕಿಂ ಶ್ರುತೈಬಹುಭಿಃ ಶಾಸ್ತ್ರೈಃ ಪುರಾಣೈಶ್ಚ ಭ್ರಮಾವಹೈಃ । ಏಕಂ ಭಾಗವತಂ ಶಾಸ್ತ್ರಂ ಮುಕ್ತಿದಾನೇನ ಗರ್ಜತಿ
ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಅನೇಕ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು, ಪುರಾಣಗಳು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಒಂದು ಭಾಗವತ ಶಾಸ್ತ್ರವೇ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತದೆ.
ಕಥಾ ಭಾಗವತಸ್ಯಾಪಿ ನಿತ್ಯಂ ಭವತಿ ಯದ್ಗೃಹೇ । ತದ್ಗೃಹಂ ತೀರ್ಥರೂಪಂ ಹಿ ವಸತಾಂ ಪಾಪನಾಶನಮ್
ಯಾವ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಭಾಗವತದ ಕಥೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನಡೆಯುತ್ತದೆಯೋ, ಆ ಮನೆ ತೀರ್ಥವಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಶ್ವಮೇಧಸಹಸ್ರಾಣಿ ವಾಜಪೇಯಶತಾನಿ ಚ । ಶುಕಶಾಸ್ತ್ರಕಥಾಯಾಶ್ಚ ಕಲಾಂ ನಾರ್ಹನ್ತಿ ಷೋಡಶೀಮ್
ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳು, ನೂರು ವಾಜಪೇಯ ಯಾಗಗಳು ಕೂಡ ಶುಕಮುನಿಗಳ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಕಥೆಯ ಒಂದು ಭಾಗದ ಫಲಕ್ಕೂ ಸಮಾನವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ತಾವತ್ ಪಾಪಾನಿ ದೇಹೇಸ್ಮಿನ್ ನಿವಸನ್ತಿ ತಪೋಧನಾಃ । ಯಾವತ್ ನ ಶ್ರೂಯತೇ ಸಮ್ಯಕ್ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಂ ನರೈಃ
ಓ ತಪಸ್ವಿಗಳೇ, ಭಾಗವತವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳದೆ ಇರುವವರೆಗೆ, ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪಾಪಗಳು ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.
ನ ಗಂಗಾ ನ ಗಯಾ ಕಾಶೀ ಪುಷ್ಕರಂ ನ ಪ್ರಯಾಗಕಮ್ । ಶುಕಶಾಸ್ತ್ರಕಥಾಯಾಶ್ಚ ಫಲೇನ ಸಮತಾಂ ನಯೇತ್
ಗಂಗೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಗಯೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಕಾಶಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಪುಷ್ಕರವೂ ಅಲ್ಲ, ಪ್ರಯಾಗವೂ ಅಲ್ಲ—ಇವು ಯಾವುದು ಕೂಡ ಶುಕಮುನಿಗಳ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಕಥೆಯ ಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಲ್ಲ.
ಶ್ಲೋಕಾರ್ಧಂ ಶ್ಲೋಕಪಾದಂ ವಾ ನಿತ್ಯಂ ಭಾಗವತೋದ್ಭವಮ್ । ಪಠಸ್ವ ಸ್ವಮುಖೇನೈವ ಯದೀಚ್ಛಸಿ ಪರಾಂ ಗತಿಮ್
ನೀನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನೆಚ್ಛಿಸುವವನು ಎಂದಾದರೆ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಭಾಗವತದಿಂದ ಅರ್ಧ ಶ್ಲೋಕವಾದರೂ, ಪಾದವಾದರೂ ನಿನ್ನ ಬಾಯಿಂದಲೇ ಓದು.
ವೇದಾದಿಃ ವೇದಮಾತಾ ಚ ಪೌರುಷಂ ಸೂಕ್ತಮೇವ ಚ । ತ್ರಯೀ ಭಾಗವತಂ ಚೈವ ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರ ಏವ ಚ
ವೇದಗಳು, ವೇದಮಾತೆ, ಪುರುಷ ಸೂಕ್ತ, ಮೂರು ವಿಧದ ವೇದಗಳು, ಭಾಗವತ ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರ—