ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಯ ಏನಂ ವಿಸೃಜೇತ್ ಧರ್ಮಂ ಪರಮ್ಪರ್ಯಾಗತಂ ನರಃ । ಕಾಮಾಲ್ಲೋಭಾತ್ ಭಯಾದ್ ದ್ವೇಷಾತ್ ಸ ವೈ ನಾಪ್ನೋತಿ ಶೋಭನಮ್

ಯಾರು ಈ ಪಾರಂಪರ್ಯ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಾಮ, ಲೋಭ, ಭಯ ಅಥವಾ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಶುಭ ಫಲ ಸಿಗದು.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ವಚೋ ನಿಶಮ್ಯ ನನ್ದಸ್ಯ ತಥಾನ್ಯೇಷಾಂ ವ್ರಜೌಕಸಾಮ್ । ಇನ್ದ್ರಾಯ ಮನ್ಯುಂ ಜನಯನ್ ಪಿತರಂ ಪ್ರಾಹ ಕೇಶವಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ನಂದನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರ ವ್ರಜವಾಸಿಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕೇಶವನು ಇಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಕ್ರೋಧ ಹುಟ್ಟಿಸಿ ತಂದೆಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ಕರ್ಮಣಾ ಜಾಯತೇ ಜನ್ತುಃ ಕರ್ಮಣೈವ ವಿಲೀಯತೇ । ಸುಖಂ ದುಃಖಂ ಭಯಂ ಕ್ಷೇಮಂ ಕರ್ಮಣೈವಾಭಿಪದ್ಯತೇ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಪ್ರಾಣಿಯು ಕರ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಕರ್ಮದಿಂದಲೇ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸುಖ, ದುಃಖ, ಭಯ, ರಕ್ಷಣೆ ಎಲ್ಲವೂ ಕರ್ಮದಿಂದಲೇ ಬರುತ್ತವೆ.

ಅಸ್ತಿ ಚೇದೀಶ್ವರಃ ಕಶ್ಚಿತ್ ಫಲರೂಪ್ಯನ್ಯಕರ್ಮಣಾಮ್ । ಕರ್ತಾರಂ ಭಜತೇ ಸೋಽಪಿ ನ ಹ್ಯಕರ್ತುಃ ಪ್ರಭುರ್ಹಿ ಸಃ

ಯಾವುದಾದರೂ ಒಬ್ಬನು ಇತರರ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಫಲ ನೀಡುವ ದೇವರಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಕೂಡ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವನ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಏನು ಮಾಡದವನ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿರಲಾರನು.

ಕಿಮಿನ್ದ್ರೇಣೇಹ ಭೂತಾನಾಂ ಸ್ವಸ್ವಕರ್ಮಾನುವರ್ತಿನಾಮ್ । ಅನೀಶೇನಾನ್ಯಥಾ ಕರ್ತುಂ ಸ್ವಭಾವವಿಹಿತಂ ನೃಣಾಮ್

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಾಗ, ಇಂದ್ರನ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಏನು? ಅವನು ಯಾರಿಗೂ ಅವರ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ನಿರ್ಧರಿತದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಶಕ್ತನಲ್ಲ.

ಸ್ವಭಾವತನ್ತ್ರೋ ಹಿ ಜನಃ ಸ್ವಭಾವಮನುವರ್ತತೇ । ಸ್ವಭಾವಸ್ಥಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ಸದೇವಾಸುರಮಾನುಷಮ್

ಜನರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಮಾನವರು ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ದೇಹಾನುಚ್ಚಾವಚಾಞ್ಜನ್ತುಃ ಪ್ರಾಪ್ಯೋತ್ ಸೃಜತಿ ಕರ್ಮಣಾ । ಶತ್ರುರ್ಮಿತ್ರಮುದಾಸೀನಃ ಕರ್ಮೈವ ಗುರುರೀಶ್ವರಃ

ಯಾವ ಜೀವಿಯು ಎಂತಹ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದರೂ, ಕರ್ಮದಿಂದಲೇ ಅದು ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಸ್ನೇಹಿತ, ಶತ್ರು ಅಥವಾ ಮಧ್ಯಸ್ಥನಾದರೂ, ಕರ್ಮವೇ ಗುರು ಮತ್ತು ಅಧಿಪತಿ.

ತಸ್ಮಾತ್ ಸಂಪೂಜಯೇತ್ಕರ್ಮ ಸ್ವಭಾವಸ್ಥಃ ಸ್ವಕರ್ಮಕೃತ್ । ಅನ್ಜಸಾ ಯೇನ ವರ್ತೇತ ತದೇವಾಸ್ಯ ಹಿ ದೈವತಮ್

ಆದಕಾರಣದಿಂದ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಅದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪೂಜೆಯಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಯಾವ ಕೆಲಸದಿಂದ ಜೀವನ ಸಾಗುತ್ತದೆ, ಅದೇ ಅವರ ದೇವರು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಆಜೀವ್ಯೈಕತರಂ ಭಾವಂ ಯಸ್ತ್ವನ್ಯಮುಪಜೀವತಿ । ನ ತಸ್ಮಾದ್ ವಿನ್ದತೇ ಕ್ಷೇಮಂ ಜಾರಾನ್ನಾರ್ಯಸತೀ ಯಥಾ

ಯಾರಿಗಾದರೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಜೀವನೋಪಾಯ ಇದ್ದರೂ, ಇನ್ನೊಂದು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರನು. ಇದು, ಪತಿಯನ್ನಿಟ್ಟು ಪರಪುರುಷನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವ ಅಶುದ್ಧ ಹೆಂಗಸಿನಂತೆಯೇ.

ವರ್ತೇತ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ವಿಪ್ರೋ ರಾಜನ್ಯೋ ರಕ್ಷಯಾ ಭುವಃ । ವೈಶ್ಯಸ್ತು ವಾರ್ತಯಾ ಜೀವೇತ್ ಶೂದ್ರಸ್ತು ದ್ವಿಜಸೇವಯಾ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವೇದಾಧ್ಯಯನದಿಂದ ಬದುಕಬೇಕು, ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದರಿಂದ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಬೇಕು, ವೈಶ್ಯನು ವ್ಯವಹಾರದಿಂದ ಬದುಕಬೇಕು, ಮತ್ತು ಶೂದ್ರನು ದ್ವಿಜರ ಸೇವೆಯಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸಬೇಕು.

ಕೃಷಿವಾಣಿಜ್ಯಗೋರಕ್ಷಾ ಕುಸೀದಂ ತೂರ್ಯಮುಚ್ಯತೇ । ವಾರ್ತಾ ಚತುರ್ವಿಧಾ ತತ್ರ ವಯಂ ಗೋವೃತ್ತಯೋಽನಿಶಮ್

ಕೃಷಿ, ವ್ಯಾಪಾರ, ಹಸುವಿನ ಪಾಲನೆ, ಸಾಲಕೊಟ್ಟು ಬಡ್ಡಿ ಪಡೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಸಂಗೀತ—ಇವು ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಜೀವನೋಪಾಯಗಳು. ನಾವು ಸದಾ ಹಸುವಿನ ಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದೇವೆ.

ಸತ್ತ್ವಂ ರಜಸ್ತಮ ಇತಿ ಸ್ಥಿತ್ಯುತ್ಪತ್ತ್ಯನ್ತಹೇತವಃ । ರಜಸೋತ್ಪದ್ಯತೇ ವಿಶ್ವಂ ಅನ್ಯೋನ್ಯಂ ವಿವಿಧಂ ಜಗತ್

ಸತ್ತ್ವ, ರಜಸ್ ಮತ್ತು ತಮಸ್ ಎಂಬ ಮೂರು ಗುಣಗಳು ಸ್ಥಿತಿ, ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ. ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಈ ವಿಭಿನ್ನ ಜಗತ್ತು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ರಜಸಾ ಚೋದಿತಾ ಮೇಘಾ ವರ್ಷನ್ತ್ಯಮ್ಬೂನಿ ಸರ್ವತಃ । ಪ್ರಜಾಸ್ತೈರೇವ ಸಿಧ್ಯನ್ತಿ ಮಹೇನ್ದ್ರಃ ಕಿಂ ಕರಿಷ್ಯತಿ

ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಮೇಘಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೀರನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ನೀರಿನಿಂದಲೇ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು?

ನ ನಃ ಪುರೋಜನಪದಾ ನ ಗ್ರಾಮಾ ನ ಗೃಹಾ ವಯಮ್ । ನಿತ್ಯಂ ವನೌಕಸಸ್ತಾತ ವನಶೈಲನಿವಾಸಿನಃ ತಸ್ಮಾದ್‍ಗವಾಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ಅದ್ರೇಶ್ಚಾರಭ್ಯತಾಂ ಮಖಃ । ಯ ಇಂದ್ರಯಾಗಸಂಭಾರಾಃ ತೈರಯಂ ಸಾಧ್ಯತಾಂ ಮಖಃ

ನಮಗೆ ನಗರ, ಹಳ್ಳಿ ಅಥವಾ ಮನೆಗಳಿಲ್ಲ; ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಬೆಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹಸುಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಬೆಟ್ಟಕ್ಕಾಗಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸೋಣ. ಇಂದ್ರನ ಪೂಜೆಗೆ ತಯಾರಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಈ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಬಳಸಿ.

ಪಚ್ಯನ್ತಾಂ ವಿವಿಧಾಃ ಪಾಕಾಃ ಸೂಪಾನ್ತಾಃ ಪಾಯಸಾದಯಃ । ಸಂಯಾವಾಪೂಪಶಷ್ಕುಲ್ಯಃ ಸರ್ವದೋಹಶ್ಚ ಗೃಹ್ಯತಾಮ್

ವಿವಿಧ ವಿಧದ ಪಾಕಗಳು, ಸೂಪು, ಪಾಯಸ, ಹಿಟ್ಟು ಹಿಟ್ಟಿನ ತಿನಿಸುಗಳು, ಅಪೂಪ, ಶಷ್ಕುಲ್ಯ ಮತ್ತು ಹಾಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಬೇಕು.

ಹೂಯನ್ತಾಮಗ್ನಯಃ ಸಮ್ಯಗ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈರ್ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಭಿಃ । ಅನ್ನಂ ಬಹುಗುಣಂ ತೇಭ್ಯೋ ದೇಯಂ ವೋ ಧೇನುದಕ್ಷಿಣಾಃ

ವೇದಪಾಠದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅಗ್ನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಹೋಮ ಮಾಡಲಿ. ಅವರಿಗೆ ಉತ್ತಮವಾದ, ರುಚಿಯಾದ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಹಸುಗಳನ್ನು ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕು.

ಅನ್ಯೇಭ್ಯಶ್ಚಾಶ್ವಚಾಣ್ಡಾಲ ಪತಿತೇಭ್ಯೋ ಯಥಾರ್ಹತಃ । ಯವಸಂ ಚ ಗವಾಂ ದತ್ತ್ವಾ ಗಿರಯೇ ದೀಯತಾಂ ಬಲಿಃ

ಇತರರಿಗೆ, ಅಶ್ವಪಾಲಕರು, ಚಾಂಡಾಳರು ಮತ್ತು ಪತನರಾದವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ದಾನಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಹಸುಗಳಿಗೆ ಯವವನ್ನು ನೀಡಿದ ನಂತರ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವಲಙ್‌ಕೃತಾ ಭುಕ್ತವನ್ತಃ ಸ್ವನುಲಿಪ್ತಾಃ ಸುವಾಸಸಃ । ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಾಂ ಚ ಕುರುತ ಗೋವಿಪ್ರಾನಲಪರ್ವತಾನ್

ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಊಟಮಾಡಿ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉಡುಪು ಧರಿಸಿ, ಹಸುಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಅಗ್ನಿಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿರಿ.

ಏತನ್ಮಮ ಮತಂ ತಾತ ಕ್ರಿಯತಾಂ ಯದಿ ರೋಚತೇ । ಅಯಂ ಗೋಬ್ರಾಹ್ಮಣಾದ್ರೀಣಾಂ ಮಹ್ಯಂ ಚ ದಯಿತೋ ಮಖಃ

ಇದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ, ಪ್ರಿಯನೇ; ನಿಮಗೆ ಒಪ್ಪಿದ್ದರೆ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿರಿ. ಈ ಯಜ್ಞವು ಹಸುಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಬೆಟ್ಟ ಮತ್ತು ನನಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಕಾಲಾತ್ಮನಾ ಭಗವತಾ ಶಕ್ರದರ್ಪಂ ಜಿಘಾಂಸತಾ । ಪ್ರೋಕ್ತಂ ನಿಶಮ್ಯ ನನ್ದಾದ್ಯಾಃ ಸಾಧ್ವಗೃಹ್ಣನ್ತ ತದ್ವಚಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಕಾಲಸ್ವರೂಪನಾದ ಭಗವಂತನು ಇಂದ್ರನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಾಗ, ನಂದ ಮತ್ತು ಇತರವರು ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.

ತಥಾ ಚ ವ್ಯದಧುಃ ಸರ್ವಂ ಯಥಾಽಽಹ ಮಧುಸೂದನಃ । ವಾಚಯಿತ್ವಾ ಸ್ವಸ್ತ್ಯಯನಂ ತದ್ ದ್ರವ್ಯೇಣ ಗಿರಿದ್ವಿಜಾನ್

ಮಧುಸೂದನನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿದರು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ಓದಿಸಿ, ಆ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಬೆಟ್ಟ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರು.

ಉಪಹೃತ್ಯ ಬಲೀನ್ ಸಮ್ಯಗ್ ಸರ್ವಾನ್ ಆದೃತಾ ಯವಸಂ ಗವಾಮ್ । ಗೋಧನಾನಿ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಗಿರಿಂ ಚಕ್ರುಃ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್

ಎಲ್ಲ ಬಲಿಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಹಸುಗಳಿಗೆ ಯವವನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ನೀಡಿ, ಹಸುಗಳನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಇಟ್ಟು, ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದರು.

ಅನಾಂಸ್ಯನಡುದ್ಯುಕ್ತಾನಿ ತೇ ಚಾರುಹ್ಯ ಸ್ವಲಙ್‌ಕೃತಾಃ । ಗೋಪ್ಯಶ್ಚ ಕೃಷ್ಣವೀರ್ಯಾಣಿ ಗಾಯನ್ತ್ಯಃ ಸದ್ವಿಜಾಶಿಷಃ

ಎಲ್ಲರೂ ಹಸುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಏರಿ, ಗೋಪಿಯರು ಕೃಷ್ಣನ ವೀರ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಸಜ್ಜನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ಕೃಷ್ಣಸ್ತ್ವನ್ಯತಮಂ ರೂಪಂ ಗೋಪವಿಶ್ರಮ್ಭಣಂ ಗತಃ । ಶೈಲೋಽಸ್ಮೀತಿ ಬ್ರುವನ್ ಭೂರಿ ಬಲಿಮಾದದ್ ಬೃಹದ್ವಪುಃ

ಕೃಷ್ಣನು ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಗೋಪಿ-ಗೋಪರಿಗೆ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ನೀಡಲು, 'ನಾನು ಈ ಬೆಟ್ಟ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ದೊಡ್ಡ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಬಲಿಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ತಸ್ಮೈ ನಮೋ ವ್ರಜಜನೈಃ ಸಹ ಚಕ್ರೇಽಽತ್ಮನಾಽಽತ್ಮನೇ । ಅಹೋ ಪಶ್ಯತ ಶೈಲೋಽಸೌ ರೂಪೀ ನೋಽನುಗ್ರಹಂ ವ್ಯಧಾತ್

ವೃಂದಾವನದ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನು ಆತ್ಮದಿಂದ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, 'ನೋಡಿ, ಈ ಬೆಟ್ಟ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ನಮಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡಿದನು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಏಷೋಽವಜಾನತೋ ಮರ್ತ್ಯಾನ್ ಕಾಮರೂಪೀ ವನೌಕಸಃ । ಹನ್ತಿ ಹ್ಯಸ್ಮೈ ನಮಸ್ಯಾಮಃ ಶರ್ಮಣೇ ಆತ್ಮನೋ ಗವಾಮ್

ಈತನನ್ನು ಗೌರವಿಸದೆ ಇರುವ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳುವವನು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾ ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಹಸುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸೋಣ.

ಇತ್ಯದ್ರಿಗೋದ್ವಿಜಮಖಂ ವಾಸುದೇವಪ್ರಚೋದಿತಾಃ । ಯಥಾ ವಿಧಾಯ ತೇ ಗೋಪಾ ಸಹಕೃಷ್ಣಾ ವ್ರಜಂ ಯಯುಃ

ವಾಸುದೇವನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ಗೋಪರು ಕೃಷ್ಣನ ಜೊತೆಗೆ ಪರ್ವತ, ಹಸುಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಹವನಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ನಂತರ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಪೂರ್ವಾರ್ಧೇ ಚತುರ್ವಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇದರಿಂದ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಮೊದಲ ಭಾಗದ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.

ಮಾಮಾತ್ಮಾನಂ ಸ್ವಯಂಜ್ಯೋತಿಃ ಸರ್ವಭೂತಗುಹಾಶಯಮ್ । ಆತ್ಮನ್ಯೇವಾತ್ಮನಾ ವೀಕ್ಷ್ಯ ವಿಶೋಕೋಽಭಯಮೃಚ್ಛಸಿ

ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಆತ್ಮನಾಗಿ ಇರುವುದನ್ನು ನೀನು ನಿನ್ನೊಳಗೆ ನಿನ್ನ ಆತ್ಮದಿಂದ ಅರಿತಾಗ, ನೀನು ದುಃಖ ಮತ್ತು ಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತೀ.