ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೀನನ್ದ ಉವಾಚ - ಪರ್ಜನ್ಯೋ ಭಗವಾನ್ ಇನ್ದ್ರೋ ಮೇಘಾಸ್ತಸ್ಯಾತ್ಮಮೂರ್ತಯಃ । ತೇಽಭಿವರ್ಷನ್ತಿ ಭೂತಾನಾಂ ಪ್ರೀಣನಂ ಜೀವನಂ ಪಯಃ

ಶ್ರೀನಂದನು ಹೇಳಿದನು: ಮಳೆಗಾಲದ ದೇವರಾದ ಇಂದ್ರನು ಭಗವಂತನು; ಮೋಡಗಳು ಅವನ ಸ್ವರೂಪ. ಅವು ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಬದುಕಿಗೆ ನೀರನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತವೆ.

ತಂ ತಾತ ವಯಮನ್ಯೇ ಚ ವಾರ್ಮುಚಾಂ ಪತಿಮೀಶ್ವರಮ್ । ದ್ರವ್ಯೈಸ್ತದ್ ರೇತಸಾ ಸಿದ್ಧೈಃ ಯಜನ್ತೇ ಕ್ರತುಭಿರ್ನರಾಃ

ಮಗನೇ, ನಾವು ಮತ್ತು ಇತರರೂ ಮಳೆ ಸುರಿಸುವ ದೇವರಾದ ಆ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಹವನದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಘೃತದಿಂದ ಯಜ್ಞಮಾಡುತ್ತೇವೆ.

ತಚ್ಛೇಷೇಣೋಪಜೀವನ್ತಿ ತ್ರಿವರ್ಗಫಲಹೇತವೇ । ಪುಂಸಾಂ ಪುರುಷಕಾರಾಣಾಂ ಪರ್ಜನ್ಯಃ ಫಲಭಾವನಃ

ಅದರಿಂದ ಉಳಿದದ್ದನ್ನು ಜನರು ಮೂರು ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳಿಗಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಾನವನ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗೆ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವವನು ಮಳೆಯ ದೇವರು.

ಯ ಏನಂ ವಿಸೃಜೇತ್ ಧರ್ಮಂ ಪರಮ್ಪರ್ಯಾಗತಂ ನರಃ । ಕಾಮಾಲ್ಲೋಭಾತ್ ಭಯಾದ್ ದ್ವೇಷಾತ್ ಸ ವೈ ನಾಪ್ನೋತಿ ಶೋಭನಮ್

ಯಾರು ಈ ಪಾರಂಪರ್ಯ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಾಮ, ಲೋಭ, ಭಯ ಅಥವಾ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಶುಭ ಫಲ ಸಿಗದು.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ವಚೋ ನಿಶಮ್ಯ ನನ್ದಸ್ಯ ತಥಾನ್ಯೇಷಾಂ ವ್ರಜೌಕಸಾಮ್ । ಇನ್ದ್ರಾಯ ಮನ್ಯುಂ ಜನಯನ್ ಪಿತರಂ ಪ್ರಾಹ ಕೇಶವಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ನಂದನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರ ವ್ರಜವಾಸಿಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕೇಶವನು ಇಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಕ್ರೋಧ ಹುಟ್ಟಿಸಿ ತಂದೆಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ಕರ್ಮಣಾ ಜಾಯತೇ ಜನ್ತುಃ ಕರ್ಮಣೈವ ವಿಲೀಯತೇ । ಸುಖಂ ದುಃಖಂ ಭಯಂ ಕ್ಷೇಮಂ ಕರ್ಮಣೈವಾಭಿಪದ್ಯತೇ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಪ್ರಾಣಿಯು ಕರ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಕರ್ಮದಿಂದಲೇ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸುಖ, ದುಃಖ, ಭಯ, ರಕ್ಷಣೆ ಎಲ್ಲವೂ ಕರ್ಮದಿಂದಲೇ ಬರುತ್ತವೆ.

ಅಸ್ತಿ ಚೇದೀಶ್ವರಃ ಕಶ್ಚಿತ್ ಫಲರೂಪ್ಯನ್ಯಕರ್ಮಣಾಮ್ । ಕರ್ತಾರಂ ಭಜತೇ ಸೋಽಪಿ ನ ಹ್ಯಕರ್ತುಃ ಪ್ರಭುರ್ಹಿ ಸಃ

ಯಾವುದಾದರೂ ಒಬ್ಬನು ಇತರರ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಫಲ ನೀಡುವ ದೇವರಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಕೂಡ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವನ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಏನು ಮಾಡದವನ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿರಲಾರನು.

ಕಿಮಿನ್ದ್ರೇಣೇಹ ಭೂತಾನಾಂ ಸ್ವಸ್ವಕರ್ಮಾನುವರ್ತಿನಾಮ್ । ಅನೀಶೇನಾನ್ಯಥಾ ಕರ್ತುಂ ಸ್ವಭಾವವಿಹಿತಂ ನೃಣಾಮ್

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಾಗ, ಇಂದ್ರನ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಏನು? ಅವನು ಯಾರಿಗೂ ಅವರ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ನಿರ್ಧರಿತದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಶಕ್ತನಲ್ಲ.

ಸ್ವಭಾವತನ್ತ್ರೋ ಹಿ ಜನಃ ಸ್ವಭಾವಮನುವರ್ತತೇ । ಸ್ವಭಾವಸ್ಥಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ಸದೇವಾಸುರಮಾನುಷಮ್

ಜನರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಮಾನವರು ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ದೇಹಾನುಚ್ಚಾವಚಾಞ್ಜನ್ತುಃ ಪ್ರಾಪ್ಯೋತ್ ಸೃಜತಿ ಕರ್ಮಣಾ । ಶತ್ರುರ್ಮಿತ್ರಮುದಾಸೀನಃ ಕರ್ಮೈವ ಗುರುರೀಶ್ವರಃ

ಯಾವ ಜೀವಿಯು ಎಂತಹ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದರೂ, ಕರ್ಮದಿಂದಲೇ ಅದು ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಸ್ನೇಹಿತ, ಶತ್ರು ಅಥವಾ ಮಧ್ಯಸ್ಥನಾದರೂ, ಕರ್ಮವೇ ಗುರು ಮತ್ತು ಅಧಿಪತಿ.

ತಸ್ಮಾತ್ ಸಂಪೂಜಯೇತ್ಕರ್ಮ ಸ್ವಭಾವಸ್ಥಃ ಸ್ವಕರ್ಮಕೃತ್ । ಅನ್ಜಸಾ ಯೇನ ವರ್ತೇತ ತದೇವಾಸ್ಯ ಹಿ ದೈವತಮ್

ಆದಕಾರಣದಿಂದ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಅದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪೂಜೆಯಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಯಾವ ಕೆಲಸದಿಂದ ಜೀವನ ಸಾಗುತ್ತದೆ, ಅದೇ ಅವರ ದೇವರು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಆಜೀವ್ಯೈಕತರಂ ಭಾವಂ ಯಸ್ತ್ವನ್ಯಮುಪಜೀವತಿ । ನ ತಸ್ಮಾದ್ ವಿನ್ದತೇ ಕ್ಷೇಮಂ ಜಾರಾನ್ನಾರ್ಯಸತೀ ಯಥಾ

ಯಾರಿಗಾದರೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಜೀವನೋಪಾಯ ಇದ್ದರೂ, ಇನ್ನೊಂದು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರನು. ಇದು, ಪತಿಯನ್ನಿಟ್ಟು ಪರಪುರುಷನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವ ಅಶುದ್ಧ ಹೆಂಗಸಿನಂತೆಯೇ.

ವರ್ತೇತ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ವಿಪ್ರೋ ರಾಜನ್ಯೋ ರಕ್ಷಯಾ ಭುವಃ । ವೈಶ್ಯಸ್ತು ವಾರ್ತಯಾ ಜೀವೇತ್ ಶೂದ್ರಸ್ತು ದ್ವಿಜಸೇವಯಾ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವೇದಾಧ್ಯಯನದಿಂದ ಬದುಕಬೇಕು, ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದರಿಂದ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಬೇಕು, ವೈಶ್ಯನು ವ್ಯವಹಾರದಿಂದ ಬದುಕಬೇಕು, ಮತ್ತು ಶೂದ್ರನು ದ್ವಿಜರ ಸೇವೆಯಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸಬೇಕು.

ಕೃಷಿವಾಣಿಜ್ಯಗೋರಕ್ಷಾ ಕುಸೀದಂ ತೂರ್ಯಮುಚ್ಯತೇ । ವಾರ್ತಾ ಚತುರ್ವಿಧಾ ತತ್ರ ವಯಂ ಗೋವೃತ್ತಯೋಽನಿಶಮ್

ಕೃಷಿ, ವ್ಯಾಪಾರ, ಹಸುವಿನ ಪಾಲನೆ, ಸಾಲಕೊಟ್ಟು ಬಡ್ಡಿ ಪಡೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಸಂಗೀತ—ಇವು ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಜೀವನೋಪಾಯಗಳು. ನಾವು ಸದಾ ಹಸುವಿನ ಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದೇವೆ.

ಸತ್ತ್ವಂ ರಜಸ್ತಮ ಇತಿ ಸ್ಥಿತ್ಯುತ್ಪತ್ತ್ಯನ್ತಹೇತವಃ । ರಜಸೋತ್ಪದ್ಯತೇ ವಿಶ್ವಂ ಅನ್ಯೋನ್ಯಂ ವಿವಿಧಂ ಜಗತ್

ಸತ್ತ್ವ, ರಜಸ್ ಮತ್ತು ತಮಸ್ ಎಂಬ ಮೂರು ಗುಣಗಳು ಸ್ಥಿತಿ, ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ. ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಈ ವಿಭಿನ್ನ ಜಗತ್ತು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ರಜಸಾ ಚೋದಿತಾ ಮೇಘಾ ವರ್ಷನ್ತ್ಯಮ್ಬೂನಿ ಸರ್ವತಃ । ಪ್ರಜಾಸ್ತೈರೇವ ಸಿಧ್ಯನ್ತಿ ಮಹೇನ್ದ್ರಃ ಕಿಂ ಕರಿಷ್ಯತಿ

ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಮೇಘಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೀರನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ನೀರಿನಿಂದಲೇ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು?

ನ ನಃ ಪುರೋಜನಪದಾ ನ ಗ್ರಾಮಾ ನ ಗೃಹಾ ವಯಮ್ । ನಿತ್ಯಂ ವನೌಕಸಸ್ತಾತ ವನಶೈಲನಿವಾಸಿನಃ ತಸ್ಮಾದ್‍ಗವಾಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ಅದ್ರೇಶ್ಚಾರಭ್ಯತಾಂ ಮಖಃ । ಯ ಇಂದ್ರಯಾಗಸಂಭಾರಾಃ ತೈರಯಂ ಸಾಧ್ಯತಾಂ ಮಖಃ

ನಮಗೆ ನಗರ, ಹಳ್ಳಿ ಅಥವಾ ಮನೆಗಳಿಲ್ಲ; ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಬೆಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹಸುಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಬೆಟ್ಟಕ್ಕಾಗಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸೋಣ. ಇಂದ್ರನ ಪೂಜೆಗೆ ತಯಾರಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಈ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಬಳಸಿ.

ಪಚ್ಯನ್ತಾಂ ವಿವಿಧಾಃ ಪಾಕಾಃ ಸೂಪಾನ್ತಾಃ ಪಾಯಸಾದಯಃ । ಸಂಯಾವಾಪೂಪಶಷ್ಕುಲ್ಯಃ ಸರ್ವದೋಹಶ್ಚ ಗೃಹ್ಯತಾಮ್

ವಿವಿಧ ವಿಧದ ಪಾಕಗಳು, ಸೂಪು, ಪಾಯಸ, ಹಿಟ್ಟು ಹಿಟ್ಟಿನ ತಿನಿಸುಗಳು, ಅಪೂಪ, ಶಷ್ಕುಲ್ಯ ಮತ್ತು ಹಾಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಬೇಕು.

ಹೂಯನ್ತಾಮಗ್ನಯಃ ಸಮ್ಯಗ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈರ್ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಭಿಃ । ಅನ್ನಂ ಬಹುಗುಣಂ ತೇಭ್ಯೋ ದೇಯಂ ವೋ ಧೇನುದಕ್ಷಿಣಾಃ

ವೇದಪಾಠದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅಗ್ನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಹೋಮ ಮಾಡಲಿ. ಅವರಿಗೆ ಉತ್ತಮವಾದ, ರುಚಿಯಾದ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಹಸುಗಳನ್ನು ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕು.

ಅನ್ಯೇಭ್ಯಶ್ಚಾಶ್ವಚಾಣ್ಡಾಲ ಪತಿತೇಭ್ಯೋ ಯಥಾರ್ಹತಃ । ಯವಸಂ ಚ ಗವಾಂ ದತ್ತ್ವಾ ಗಿರಯೇ ದೀಯತಾಂ ಬಲಿಃ

ಇತರರಿಗೆ, ಅಶ್ವಪಾಲಕರು, ಚಾಂಡಾಳರು ಮತ್ತು ಪತನರಾದವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ದಾನಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಹಸುಗಳಿಗೆ ಯವವನ್ನು ನೀಡಿದ ನಂತರ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವಲಙ್‌ಕೃತಾ ಭುಕ್ತವನ್ತಃ ಸ್ವನುಲಿಪ್ತಾಃ ಸುವಾಸಸಃ । ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಾಂ ಚ ಕುರುತ ಗೋವಿಪ್ರಾನಲಪರ್ವತಾನ್

ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಊಟಮಾಡಿ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉಡುಪು ಧರಿಸಿ, ಹಸುಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಅಗ್ನಿಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿರಿ.

ಏತನ್ಮಮ ಮತಂ ತಾತ ಕ್ರಿಯತಾಂ ಯದಿ ರೋಚತೇ । ಅಯಂ ಗೋಬ್ರಾಹ್ಮಣಾದ್ರೀಣಾಂ ಮಹ್ಯಂ ಚ ದಯಿತೋ ಮಖಃ

ಇದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ, ಪ್ರಿಯನೇ; ನಿಮಗೆ ಒಪ್ಪಿದ್ದರೆ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿರಿ. ಈ ಯಜ್ಞವು ಹಸುಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಬೆಟ್ಟ ಮತ್ತು ನನಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಕಾಲಾತ್ಮನಾ ಭಗವತಾ ಶಕ್ರದರ್ಪಂ ಜಿಘಾಂಸತಾ । ಪ್ರೋಕ್ತಂ ನಿಶಮ್ಯ ನನ್ದಾದ್ಯಾಃ ಸಾಧ್ವಗೃಹ್ಣನ್ತ ತದ್ವಚಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಕಾಲಸ್ವರೂಪನಾದ ಭಗವಂತನು ಇಂದ್ರನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಾಗ, ನಂದ ಮತ್ತು ಇತರವರು ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.

ತಥಾ ಚ ವ್ಯದಧುಃ ಸರ್ವಂ ಯಥಾಽಽಹ ಮಧುಸೂದನಃ । ವಾಚಯಿತ್ವಾ ಸ್ವಸ್ತ್ಯಯನಂ ತದ್ ದ್ರವ್ಯೇಣ ಗಿರಿದ್ವಿಜಾನ್

ಮಧುಸೂದನನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿದರು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ಓದಿಸಿ, ಆ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಬೆಟ್ಟ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರು.

ಉಪಹೃತ್ಯ ಬಲೀನ್ ಸಮ್ಯಗ್ ಸರ್ವಾನ್ ಆದೃತಾ ಯವಸಂ ಗವಾಮ್ । ಗೋಧನಾನಿ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಗಿರಿಂ ಚಕ್ರುಃ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್

ಎಲ್ಲ ಬಲಿಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಹಸುಗಳಿಗೆ ಯವವನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ನೀಡಿ, ಹಸುಗಳನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಇಟ್ಟು, ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದರು.

ಅನಾಂಸ್ಯನಡುದ್ಯುಕ್ತಾನಿ ತೇ ಚಾರುಹ್ಯ ಸ್ವಲಙ್‌ಕೃತಾಃ । ಗೋಪ್ಯಶ್ಚ ಕೃಷ್ಣವೀರ್ಯಾಣಿ ಗಾಯನ್ತ್ಯಃ ಸದ್ವಿಜಾಶಿಷಃ

ಎಲ್ಲರೂ ಹಸುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಏರಿ, ಗೋಪಿಯರು ಕೃಷ್ಣನ ವೀರ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಸಜ್ಜನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ಕೃಷ್ಣಸ್ತ್ವನ್ಯತಮಂ ರೂಪಂ ಗೋಪವಿಶ್ರಮ್ಭಣಂ ಗತಃ । ಶೈಲೋಽಸ್ಮೀತಿ ಬ್ರುವನ್ ಭೂರಿ ಬಲಿಮಾದದ್ ಬೃಹದ್ವಪುಃ

ಕೃಷ್ಣನು ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಗೋಪಿ-ಗೋಪರಿಗೆ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ನೀಡಲು, 'ನಾನು ಈ ಬೆಟ್ಟ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ದೊಡ್ಡ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಬಲಿಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ತಸ್ಮೈ ನಮೋ ವ್ರಜಜನೈಃ ಸಹ ಚಕ್ರೇಽಽತ್ಮನಾಽಽತ್ಮನೇ । ಅಹೋ ಪಶ್ಯತ ಶೈಲೋಽಸೌ ರೂಪೀ ನೋಽನುಗ್ರಹಂ ವ್ಯಧಾತ್

ವೃಂದಾವನದ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನು ಆತ್ಮದಿಂದ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, 'ನೋಡಿ, ಈ ಬೆಟ್ಟ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ನಮಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡಿದನು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಏಷೋಽವಜಾನತೋ ಮರ್ತ್ಯಾನ್ ಕಾಮರೂಪೀ ವನೌಕಸಃ । ಹನ್ತಿ ಹ್ಯಸ್ಮೈ ನಮಸ್ಯಾಮಃ ಶರ್ಮಣೇ ಆತ್ಮನೋ ಗವಾಮ್

ಈತನನ್ನು ಗೌರವಿಸದೆ ಇರುವ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳುವವನು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾ ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಹಸುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸೋಣ.