ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ನಾಸಾಂ ದ್ವಿಜಾತಿಸಂಸ್ಕಾರೋ ನ ನಿವಾಸೋ ಗುರಾವಪಿ । ನ ತಪೋ ನಾತ್ಮಮೀಮಾಂಸಾ ನ ಶೌಚಂ ನ ಕ್ರಿಯಾಃ ಶುಭಾಃ

ಈ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ದ್ವಿಜರ ಸಂಸ್ಕಾರವೂ ಇಲ್ಲ, ಗುರುನಿವಾಸವೂ ಇಲ್ಲ, ತಪಸ್ಸು ಇಲ್ಲ, ಆತ್ಮಚಿಂತನೆ ಇಲ್ಲ, ಶುದ್ಧತೆ ಇಲ್ಲ, ಶುಭಕರವಾದ ಯಜ್ಞಗಳೂ ಇಲ್ಲ.

ತಥಾಪಿ ಹ್ಯುತ್ತಮಃಶ್ಲೋಕೇ ಕೃಷ್ಣೇ ಯೋಗೇಶ್ವರೇಶ್ವರೇ । ಭಕ್ತಿರ್ದೃಢಾ ನ ಚಾಸ್ಮಾಕಂ ಸಂಸ್ಕಾರಾದಿಮತಾಮಪಿ

ನಾವು ಸಂಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಇತರ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಅತ್ಯುನ್ನತ ಶ್ಲೋಕನಾದ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಭಕ್ತಿ ದೃಢವಾಗಿಲ್ಲ.

ನನು ಸ್ವಾರ್ಥವಿಮೂಢಾನಾಂ ಪ್ರಮತ್ತಾನಾಂ ಗೃಹೇಹಯಾ । ಅಹೋ ನಃ ಸ್ಮಾರಯಾಮಾಸ ಗೋಪವಾಕ್ಯೈಃ ಸತಾಂ ಗತಿಃ

ನಾವು ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಹಿತವನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಮನೆಮದ್ದುಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗಲೂ, ಗೋಪಿ ಮಾತುಗಳ ಮೂಲಕ ಆತನು ನಮಗೆ ಸಜ್ಜನರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನೆನಪಿಗೆ ತಂದನು.

ಅನ್ಯಥಾ ಪೂರ್ಣಕಾಮಸ್ಯ ಕೈವಲ್ಯಾದ್ಯಶಿಷಾಂ ಪತೇಃ । ಈಶಿತವ್ಯೈಃ ಕಿಮಸ್ಮಾಭಿಃ ಈಶಸ್ಯೈತದ್ ವಿಡಮ್ಬನಮ್

ಪೂರ್ಣಕಾಮನಾದ ವರಪ್ರದಾತನಿಂದ, ಅವನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರುವ ನಾವು ಮುಕ್ತಿಯಂತಹ ವರಗಳ ಏನು ಅಗತ್ಯ? ಇದು ಅವನ ಲೀಲೆಯ ಆಟ ಮಾತ್ರ.

ಹಿತ್ವಾನ್ಯಾನ್ ಭಜತೇ ಯಂ ಶ್ರೀಃ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶಾಶಯಾ ಸಕೃತ್ । ಸ್ವಾತ್ಮದೋಷಾಪವರ್ಗೇಣ ತದ್ಯಾಚ್ಞಾ ಜನಮೋಹಿನೀ

ಶ್ರೀದೇವಿ ತನ್ನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆತನನ್ನು ಒಂದೇ ಸಲ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾಳೆ; ತನ್ನ ದೋಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯ ಬೇಡಿಕೆ ಜನರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ಮಾಯೆಯಷ್ಟೆ.

ದೇಶಃ ಕಾಲಃ ಪೃಥಗ್ದ್ರವ್ಯಂ ಮಂತ್ರತಂತ್ರರ್ತ್ವಿಜೋಽಗ್ನಯಃ । ದೇವತಾ ಯಜಮಾನಶ್ಚ ಕ್ರತುರ್ಧರ್ಮಶ್ಚ ಯನ್ಮಯಃ

ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ, ವಿಭಿನ್ನ ವಸ್ತುಗಳು, ಮಂತ್ರ, ವಿಧಿ, ಯಜ್ಞ, ಹೋಮ, ದೇವತೆಗಳು, ಯಜಮಾನ, ಧರ್ಮ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾದವು.

ಸ ಏಷ ಭಗವಾನ್ ಸಾಕ್ಷಾದ್ ವಿಷ್ಣುರ್ಯೋಗೇಶ್ವರೇಶ್ವರಃ । ಜಾತೋ ಯದುಷ್ವಿತ್ಯಾಶ್ರೃಣ್ಮ ಹ್ಯಪಿ ಮೂಢಾ ನ ವಿದ್ಮಹೇ

ಈ ಭಗವಂತನು, ಯೋಗೇಶ್ವರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಿಷ್ಣು, ಯದುಕುಲದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದರೂ, ಮೋಹದಿಂದ ಅವನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಅಹೋ ವಯಂ ಧನ್ಯತಮಾ ಯೇಷಾಂ ನಸ್ತಾದೃಶೀಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ । ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯಾಸಾಂ ಮತಿರ್ಜಾತಾ ಅಸ್ಮಾಕಂ ನಿಶ್ಚಲಾ ಹರೌ

ಅಯ್ಯೋ, ನಾವು ಎಷ್ಟು ಧನ್ಯರು! ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹರಿ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾದ ಮನಸ್ಸು ಹೊಂದಿರುವ ಮಹಿಳೆಯರು ಇದ್ದಾರೆ.

ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ಭಗವತೇ ಕೃಷ್ಣಾಯಾಕುಣ್ಠಮೇಧಸೇ । ಯನ್ಮಾಯಾಮೋಹಿತಧಿಯೋ ಭ್ರಮಾಮಃ ಕರ್ಮವರ್ತ್ಮಸು

ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ನಿನಗೆ, ಭಗವಂತನಾದ ಕೃಷ್ಣ, ಅಚಲ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು; ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಕರ್ಮದ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿವೆ.

ಸ ವೈ ನ ಆದ್ಯಃ ಪುರುಷಃ ಸ್ವಮಾಯಾಮೋಹಿತಾತ್ಮನಾಮ್ । ಅವಿಜ್ಞತಾನುಭಾವಾನಾಂ ಕ್ಷನ್ತುಮರ್ಹತ್ಯತಿಕ್ರಮಮ್

ಆ ಮೊದಲ ಪುರುಷನು ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡು ಅವನನ್ನು ಅರಿಯದವರ ದೋಷಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಇತಿ ಸ್ವಾಘಮನುಸ್ಮೃತ್ಯ ಕೃಷ್ಣೇ ತೇ ಕೃತಹೇಲನಾಃ । ದಿದೃಕ್ಷವೋಽಪ್ಯಚ್ಯುತಯೋಃ ಕಂಸಾದ್‍ಭೀತಾ ನ ಚಾಚಲನ್

ತಮ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದರೂ, ಕಂಸನ ಭಯದಿಂದ ಕೂಡಾ, ಅಚ್ಯುತರನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆ ಯಿಂದ ಅವರು ಹಿಂದೆ ಸರಲಿಲ್ಲ.

ಗ್ರಹಾ ನಿಮಿತ್ತಂ ಸುಖದುಃಖಯೋಶ್ಚೇತ್ಕಿಮಾತ್ಮನೋಽಜಸ್ಯ ಜನಸ್ಯ ತೇ ವೈ। ಗ್ರಹೈರ್ಗ್ರಹಸ್ಯೈವ ವದನ್ತಿ ಪೀಡಾಂ ಕ್ರುಧ್ಯೇತ ಕಸ್ಮೈ ಪುರುಷಸ್ತತೋಽನ್ಯಃ

ಗ್ರಹಗಳು ಸುಖದುಃಖಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವೆಂದರೆ, ಜನ್ಮಹೀನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಅದರಿಂದ ಏನು? ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಗ್ರಹಗಳು ಗ್ರಹಗಳನ್ನೇ ಬಾಧಿಸುತ್ತವೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗಾದರೆ ಯಾರ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಕು?

ಕರ್ಮಾಸ್ತು ಹೇತುಃ ಸುಖದುಃಖಯೋಶ್ಚೇತ್ಕಿಮಾತ್ಮನಸ್ತದ್ಧಿ ಜಡಾಜಡತ್ವೇ। ದೇಹಸ್ತ್ವಚಿತ್ಪುರುಷೋಽಯಂ ಸುಪರ್ಣಃ ಕ್ರುಧ್ಯೇತ ಕಸ್ಮೈ ನ ಹಿ ಕರ್ಮ ಮೂಲಮ್

ಕರ್ಮವೇ ಸುಖದುಃಖಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವೆಂದರೆ, ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಅದರಿಂದ ಏನು ಸಂಬಂಧ? ಕರ್ಮ ಜಡ ಮತ್ತು ಚೇತನಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೇರಿದೆ. ಈ ದೇಹ ಚರ್ಮ ಮಾತ್ರ, ಆದರೆ ಆತ್ಮ ಚೇತನ; ಹಾಗಾದರೆ ಯಾರ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಕು? ಕರ್ಮವೇ ಮೂಲವಲ್ಲ.

ಕಾಲಸ್ತು ಹೇತುಃ ಸುಖದುಃಖಯೋಶ್ಚೇತ್ಕಿಮಾತ್ಮನಸ್ತತ್ರ ತದಾತ್ಮಕೋಽಸೌ। ನಾಗ್ನೇರ್ಹಿ ತಾಪೋ ನ ಹಿಮಸ್ಯ ತತ್ಸ್ಯಾತ್ಕ್ರುಧ್ಯೇತ ಕಸ್ಮೈ ನ ಪರಸ್ಯ ದ್ವನ್ದ್ವಮ್

ಕಾಲವೇ ಸುಖದುಃಖಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವೆಂದರೆ, ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಅದರಿಂದ ಏನು? ಕಾಲವೂ ಆತ್ಮದಂತೆಯೇ. ಬೆಂಕಿಗೆ ಉಷ್ಣತೆ ಅದರ ಸ್ವಭಾವವಲ್ಲ, ಹಿಮಕ್ಕೆ ಚಳಿ ಅದರದು ಅಲ್ಲ; ಹಾಗಾದರೆ ಯಾರ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಕು? ಯಾಕೆಂದರೆ ದ್ವಂದ್ವ ಬೇರೆ ಯಾರದೂ ಅಲ್ಲ.

ನ ಕೇನಚಿತ್ಕ್ವಾಪಿ ಕಥಞ್ಚನಾಸ್ಯ ದ್ವನ್ದ್ವೋಪರಾಗಃ ಪರತಃ ಪರಸ್ಯ। ಯಥಾಹಮಃ ಸಂಸೃತಿರೂಪಿಣಃ ಸ್ಯಾದೇವಂ ಪ್ರಬುದ್ಧೋ ನ ಬಿಭೇತಿ ಭೂತೈಃ

ಯಾರಿಂದಲೂ, ಯಾವಾಗಲೂ, ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ದ್ವಂದ್ವ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಇರುವಂತೆ, ಸಂಸಾರ ಚಕ್ರವೂ ಹಾಗೆ; ಜ್ಞಾನಿಯಾದವನು ಭೂತಗಳನ್ನು ಭಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಏತಾಂ ಸ ಆಸ್ಥಾಯ ಪರಾತ್ಮನಿಷ್ಠಾಮಧ್ಯಾಸಿತಾಂ ಪೂರ್ವತಮೈರ್ಮಹರ್ಷಿಭಿಃ। ಅಹಂ ತರಿಷ್ಯಾಮಿ ದುರನ್ತಪಾರಂ ತಮೋ ಮುಕುನ್ದಾಙ್ಘ್ರಿನಿಷೇವಯೈವ

ಹಳೆಯ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಅನುಸರಿಸಿದ ಪರಮಾತ್ಮನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಧಾರವಿಟ್ಟು, ಮುಕುಂದನ ಪಾದಸೇವೆಯಿಂದ ನಾನು ಅಪಾರವಾದ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದಾಟುತ್ತೇನೆ.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ। ನಿರ್ವಿದ್ಯ ನಷ್ಟದ್ರವಿಣೇ ಗತಕ್ಲಮಃ ಪ್ರವ್ರಜ್ಯ ಗಾಂ ಪರ್ಯಟಮಾನ ಇತ್ಥಮ್। ನಿರಾಕೃತೋಽಸದ್ಭಿರಪಿ ಸ್ವಧರ್ಮಾದಕಮ್ಪಿತೋಽಮೂಂ ಮುನಿರಾಹ ಗಾಥಾಮ್

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕಳೆದು ನಿರಾಸಕ್ತನಾಗಿ, ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ, ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ದುಷ್ಟರಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತನಾದರೂ, ತನ್ನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಚಲನಾಗಿ, ಆ ಮುನಿ ಈ ಗಾಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ಸುಖದುಃಖಪ್ರದೋ ನಾನ್ಯಃ ಪುರುಷಸ್ಯಾತ್ಮವಿಭ್ರಮಃ। ಮಿತ್ರೋದಾಸೀನರಿಪವಃ ಸಂಸಾರಸ್ತಮಸಃ ಕೃತಃ

ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಸುಖದುಃಖಗಳಿಗೆ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಕಾರಣರಲ್ಲ, ಆತ್ಮನೇ ಕಾರಣ. ಸ್ನೇಹಿತ, ಮಧ್ಯಸ್ಥ, ಶತ್ರು ಎಂಬವು ಸಂಸಾರದ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಉಂಟಾದವು.

ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಾತ್ಮನಾ ತಾತ ನಿಗೃಹಾಣ ಮನೋ ಧಿಯಾ। ಮಯ್ಯಾವೇಶಿತಯಾ ಯುಕ್ತ ಏತಾವಾನ್ಯೋಗಸಙ್ಗ್ರಹಃ

ಆದುದರಿಂದ, ಪ್ರಿಯನೇ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸು; ಇದುವೇ ಯೋಗದ ಸಾರಾಂಶ.

ಯ ಏತಾಂ ಭಿಕ್ಷುಣಾ ಗೀತಾಂ ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠಾಂ ಸಮಾಹಿತಃ। ಧಾರಯಞ್ಛ್ರಾವಯಞ್ಛೃಣ್ವನ್ದ್ವನ್ದ್ವೈರ್ನೈವಾಭಿಭೂಯತೇ

ಯಾರು ಈ ಭಿಕ್ಷುವಿನ ಹಾಡನ್ನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಧಾರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರನ್ನು ಜೋಡಿ-ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಎಂದಿಗೂ ಸೋಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಇಂದ್ರಮಖಭಙ್ಗ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಭಗವಾನಪಿ ತತ್ರೈವ ಬಲದೇವೇನ ಸಂಯುತಃ । ಅಪಶ್ಯತ್ ನಿವಸನ್ ಗೋಪಾನ್ ಇನ್ದ್ರಯಾಗಕೃತೋದ್ಯಮಾನ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನು ಬಲರಾಮನ ಜೊತೆಗೆ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದನು. ಅವನು ಗೋವಿನವರನ್ನು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವ ತಯಾರಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದನು.

ತದಭಿಜ್ಞೋಽಪಿ ಭಗವಾನ್ ಸರ್ವಾತ್ಮಾ ಸರ್ವದರ್ಶನಃ । ಪ್ರಶ್ರಯಾವನತೋಽಪೃಚ್ಛತ್ ವೃದ್ಧಾನ್ ನನ್ದಪುರೋಗಮಾನ್

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮನಾದ ಭಗವಂತನು ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ನಂದನನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಕೇಳಿದನು.

ಕಥ್ಯತಾಂ ಮೇ ಪಿತಃ ಕೋಽಯಂ ಸಮ್ಭ್ರಮೋ ವ ಉಪಾಗತಃ । ಕಿಂ ಫಲಂ ಕಸ್ಯ ಚೋದ್ದೇಶಃ ಕೇನ ವಾ ಸಾಧ್ಯತೇ ಮಖಃ

ತಂದೆ, ಈ ಗೊಂದಲ ಏಕೆ ಉಂಟಾಗಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಿ. ಇದರ ಫಲವೇನು? ಯಾರಿಗಾಗಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ? ಯಾರು ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ?

ಏತದ್‍ಬ್ರೂಹಿ ಮಹಾನ್ ಕಾಮೋ ಮಹ್ಯಂ ಶುಶ್ರೂಷವೇ ಪಿತಃ । ನ ಹಿ ಗೋಪ್ಯಂ ಹಿ ಸಾಧೂನಾಂ ಕೃತ್ಯಂ ಸರ್ವಾತ್ಮನಾಮಿಹ

ತಂದೆ, ನಾನು ಇದನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಹಳ ಆಸಕ್ತನಿದ್ದೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಿ. ಸಜ್ಜನರು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮುಚ್ಚಿಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಸ್ತ್ಯಸ್ವ-ಪರದೃಷ್ಟೀನಾಂ ಅಮಿತ್ರೋದಾಸ್ತವಿದ್ವಿಷಾಮ್ । ಉದಾಸೀನೋಽರಿವದ್ ವರ್ಜ್ಯ ಆತ್ಮವತ್ ಸುಹೃದುಚ್ಯತೇ

ಯಾರು ಸ್ನೇಹಿತ, ಶತ್ರು, ಮಧ್ಯಸ್ಥ ಎಂಬ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತನ್ನಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಆತನನ್ನು ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹಿತನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಜ್ಞಾತ್ವಾಜ್ಞಾತ್ವಾ ಚ ಕರ್ಮಾಣಿ ಜನೋಽಯಮನುತಿಷ್ಠತಿ । ವಿದುಷಃ ಕರ್ಮಸಿದ್ಧಿಃ ಸ್ಯಾತ್ ತಥಾ ನಾವಿದುಷೋ ಭವೇತ್

ಜನರು ತಿಳಿದು ಅಥವಾ ತಿಳಿಯದೆ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಕಾರ್ಯ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಅಲ್ಲ.

ತತ್ರ ತಾವತ್ ಕ್ರಿಯಾಯೋಗೋ ಭವತಾಂ ಕಿಂ ವಿಚಾರಿತಃ । ಅಥ ವಾ ಲೌಕಿಕಸ್ತನ್ಮೇ ಪೃಚ್ಛತಃ ಸಾಧು ಭಣ್ಯತಾಮ್

ನೀವು ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಯಾಕೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೀರಿ? ಅಥವಾ ಇದು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವೇ? ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವಂತೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿ.

ಶ್ರೀನನ್ದ ಉವಾಚ - ಪರ್ಜನ್ಯೋ ಭಗವಾನ್ ಇನ್ದ್ರೋ ಮೇಘಾಸ್ತಸ್ಯಾತ್ಮಮೂರ್ತಯಃ । ತೇಽಭಿವರ್ಷನ್ತಿ ಭೂತಾನಾಂ ಪ್ರೀಣನಂ ಜೀವನಂ ಪಯಃ

ಶ್ರೀನಂದನು ಹೇಳಿದನು: ಮಳೆಗಾಲದ ದೇವರಾದ ಇಂದ್ರನು ಭಗವಂತನು; ಮೋಡಗಳು ಅವನ ಸ್ವರೂಪ. ಅವು ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಬದುಕಿಗೆ ನೀರನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತವೆ.

ತಂ ತಾತ ವಯಮನ್ಯೇ ಚ ವಾರ್ಮುಚಾಂ ಪತಿಮೀಶ್ವರಮ್ । ದ್ರವ್ಯೈಸ್ತದ್ ರೇತಸಾ ಸಿದ್ಧೈಃ ಯಜನ್ತೇ ಕ್ರತುಭಿರ್ನರಾಃ

ಮಗನೇ, ನಾವು ಮತ್ತು ಇತರರೂ ಮಳೆ ಸುರಿಸುವ ದೇವರಾದ ಆ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಹವನದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಘೃತದಿಂದ ಯಜ್ಞಮಾಡುತ್ತೇವೆ.