ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಇತಿ ತೇ ಭಗವದ್ ಯಾಚ್ಞಾಂ ಶೃಣ್ವನ್ತೋಽಪಿ ನ ಶುಶ್ರುವುಃ । ಕ್ಷುದ್ರಾಶಾ ಭೂರಿಕರ್ಮಾಣೋ ಬಾಲಿಶಾ ವೃದ್ಧಮಾನಿನಃ

ಈ ಭಗವಂತನ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ, ಅವರು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ—ಚಿಕ್ಕ ಆಸೆಗಳಿರುವವರು, ಅನೇಕ ವಿಧಿಯ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು, ಬಾಲಿಶರು, ವಯಸ್ಸಿನ ಹೆಮ್ಮೆ ಹೊಂದಿದವರು.

ದೇಶಃ ಕಾಲಃ ಪೃಥಗ್ ದ್ರವ್ಯಂ ಮಂತ್ರತಂತ್ರರ್ತ್ವಿಜೋಽಗ್ನಯಃ । ದೇವತಾ ಯಜಮಾನಶ್ಚ ಕ್ರತುರ್ಧರ್ಮಶ್ಚ ಯನ್ಮಯಃ

ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಸ್ತುಗಳು, ಮಂತ್ರಗಳು, ಕ್ರಮಗಳು, ಯಾಜಕರು, ಅಗ್ನಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಯಜಮಾನ, ಯಾಗ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾದವು.

ತಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಮಂ ಸಾಕ್ಷಾದ್ ಭಗವನ್ತಂ ಅಧೋಕ್ಷಜಮ್ । ಮನುಷ್ಯದೃಷ್ಟ್ಯಾ ದುಷ್ಪ್ರಜ್ಞಾ ಮರ್ತ್ಯಾತ್ಮಾನೋ ನ ಮೇನಿರೇ

ಆ ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಭಗವಂತ, ಅಧೋಕ್ಷಜನನ್ನು, ಬುದ್ಧಿಯಿಲ್ಲದವರು, ತಾವು ಮನುಷ್ಯರೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಕೇವಲ ಮಾನವನಂತೆ ನೋಡಿದರು, ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ.

ನ ತೇ ಯದೋಮಿತಿ ಪ್ರೋಚುಃ ನ ನೇತಿ ಚ ಪರನ್ತಪ । ಗೋಪಾ ನಿರಾಶಾಃ ಪ್ರತ್ಯೇತ್ಯ ತಥೋಚುಃ ಕೃಷ್ಣರಾಮಯೋಃ

ಅವರು 'ಯಾದವರಿಗೆ ಕೊಡಿ' ಎಂದೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ, 'ಕೊಡಬೇಡಿ' ಎಂದೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಗೋಪರು ನಿರಾಶೆಯಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮನಿಗೆ ಏನಾಯಿತೋ ಹೇಳಿದರು.

ತದುಪಾಕರ್ಣ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಹಸ್ಯ ಜಗದೀಶ್ವರಃ । ವ್ಯಾಜಹಾರ ಪುನರ್ಗೋಪಾನ್ ದರ್ಶಯಁಲೌಕಿಕೀಂ ಗತಿಮ್

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು, ಭಗವಂತನು ನಗುತ್ತಾ, ಮತ್ತೆ ಗೋಪರಿಗೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಮಾಂ ಜ್ಞಾಪಯತ ಪತ್‍ನೀಭ್ಯಃ ಸಸಙ್‌ಕರ್ಷಣಮಾಗತಮ್ । ದಾಸ್ಯನ್ತಿ ಕಾಮಮನ್ನಂ ವಃ ಸ್ನಿಗ್ಧಾ ಮಯ್ಯುಷಿತಾ ಧಿಯಾ

ನಾನು ಮತ್ತು ಸಂಕರ್ಷಣನೊಡನೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ. ಅವರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವವರಾಗಿ, ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಅನ್ನವನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಗತ್ವಾಥ ಪತ್‍ನೀಶಾಲಾಯಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾಸೀನಾಃ ಸ್ವಲಙ್‌ಕೃತಾಃ । ನತ್ವಾ ದ್ವಿಜಸತೀರ್ಗೋಪಾಃ ಪ್ರಶ್ರಿತಾ ಇದಮಬ್ರುವನ್

ಮತ್ತೆ, ಪತ್ನಿಯರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ಅವಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಗೋಪರು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗೌರವದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ನಮೋ ವೋ ವಿಪ್ರಪತ್‍ನೀಭ್ಯೋ ನಿಬೋಧತ ವಚಾಂಸಿ ನಃ । ಇತೋಽವಿದೂರೇ ಚರತಾ ಕೃಷ್ಣೇನೇಹೇಷಿತಾ ವಯಮ್

ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ನಿಮಗೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪತ್ನಿಯರೇ. ದಯವಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ. ಇಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರವೇ, ನಾವು ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಹಸುವುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಗಾಶ್ಚಾರಯನ್ ಸ ಗೋಪಾಲೈಃ ಸರಾಮೋ ದೂರಮಾಗತಃ । ಬುಭುಕ್ಷಿತಸ್ಯ ತಸ್ಯಾನ್ನಂ ಸಾನುಗಸ್ಯ ಪ್ರದೀಯತಾಮ್

ಅವನು ರಾಮನೊಡನೆ ಮತ್ತು ಗೋಪರೊಡನೆ ಹಸುವುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾ ದೂರದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೊಡನೆ ಇದ್ದಾನೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಅವನಿಗೆ ಅನ್ನವನ್ನು ಕೊಡಿ.

ಶ್ರುತ್ವಾಚ್ಯುತಂ ಉಪಾಯಾತಂ ನಿತ್ಯಂ ತದ್ದರ್ಶನೋತ್ಸುಕಾಃ । ತತ್ಕಥಾಕ್ಷಿಪ್ತಮನಸೋ ಬಭೂವುರ್ಜಾತಸಮ್ಭ್ರಮಾಃ

ಅಚ್ಯುತನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಕೇಳಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಆಸೆಪಡುವ ಅವರು, ಅವನ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.

ಚತುರ್ವಿಧಂ ಬಹುಗುಣಂ ಅನ್ನಮಾದಾಯ ಭಾಜನೈಃ । ಅಭಿಸಸ್ರುಃ ಪ್ರಿಯಂ ಸರ್ವಾಃ ಸಮುದ್ರಮಿವ ನಿಮ್ನಗಾಃ

ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಉತ್ತಮ ಅನ್ನವನ್ನು ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯನ ಬಳಿಗೆ ನದಿಗಳು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ ಓಡಿದರು.

ನಿಷಿಧ್ಯಮಾನಾಃ ಪತಿಭಿಃ ಭ್ರಾತೃಭಿರ್ಬನ್ಧುಭಿಃ ಸುತೈಃ । ಭಗವತಿ ಉತ್ತಮಶ್ಲೋಕೇ ದೀರ್ಘಶ್ರುತ ಧೃತಾಶಯಾಃ

ಗಂಡಸರು, ಅಣ್ಣಂದಿರು, ಬಂಧುಗಳು, ಮಕ್ಕಳಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಉತ್ತಮ ಕೀರ್ತಿಯ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದವರು, ಬಹುಕಾಲ ಕೇಳಿದ ಧರ್ಮೋಪದೇಶದಿಂದ ಧೈರ್ಯ ಪಡೆದವರು ಹೊರಟರು.

ಯಮುನೋಪವನೇಽಶೋಕ ನವಪಲ್ಲವಮಣ್ಡಿತೇ । ವಿಚರನ್ತಂ ವೃತಂ ಗೋಪೈಃ ಸಾಗ್ರಜಂ ದದೃಶುಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ

ಯಮುನಾ ತೀರದ ಅಶೋಕ ಮರಗಳ ಹೊಸ ಮೊಗ್ಗುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ವನದಲ್ಲಿ, ಗೋಪರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣನೊಡನೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ನೋಡಿದರು.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಶ್ಯಾಮಂ ಹಿರಣ್ಯಪರಿಧಿಂ ವನಮಾಲ್ಯಬರ್ಹ ಧಾತುಪ್ರವಾಲನಟವೇಷಮನವ್ರತಾಂಸೇ । ವಿನ್ಯಸ್ತಹಸ್ತಮಿತರೇಣ ಧುನಾನಮಬ್ಜಂ ಕರ್ಣೋತ್ಪಲಾಲಕ ಕಪೋಲಮುಖಾಬ್ಜಹಾಸಮ್

ಮಳೆಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದ, ಬಂಗಾರದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದ, ಕಾಡಿನ ಹಾರ ಮತ್ತು ನವಿಲುಪಿಚ್ಚುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದ, ಕುಣಿಯುವವನಂತೆ ಉಡುಗೊಟ್ಟಿದ್ದ, ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಮಲವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಮಲವನ್ನು ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದ, ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಉಟ್ತಲ ಹೂ, ಕೆನ್ನೆ ಮೇಲೆ ಕೂದಲು ಬಿದ್ದಿದ್ದ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗುವು ಅರಳಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅವರು ನೋಡಿದರು.

ಪ್ರಾಯಃಶ್ರುತಪ್ರಿಯತಮೋದಯಕರ್ಣಪೂರೈಃ ಯಸ್ಮಿನ್ ನಿಮಗ್ನಮನಸಃ ತಂ ಅಥಾಕ್ಷಿರಂಧ್ರೈಃ । ಅನ್ತಃ ಪ್ರವೇಶ್ಯ ಸುಚಿರಂ ಪರಿರಭ್ಯ ತಾಪಂ ಪ್ರಾಜ್ಞಂ ಯಥಾಭಿಮತಯೋ ವಿಜಹುರ್ನರೇನ್ದ್ರ

ಅವನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಯಾವಾಗಲೂ ಇಷ್ಟಪಡುವ ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಅವನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿತ್ತು. ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಒಳಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ತುಂಬಾ ಆಲಿಂಗನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ರಾಜನೇ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಡುವಂತೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ತಾಸ್ತಥಾ ತ್ಯಕ್ತಸರ್ವಾಶಾಃ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಆತ್ಮದಿದೃಕ್ಷಯಾ । ವಿಜ್ಞಾಯಾಖಿಲದೃಗ್ದ್ರಷ್ಟಾ ಪ್ರಾಹ ಪ್ರಹಸಿತಾನನಃ

ಹೀಗೆ, ಎಲ್ಲ ಆಶೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ವಯಂ ಆತ್ಮನನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಬಂದ ಆ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಅವನು, ನಗುವಿನ ಮುಖದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಸ್ವಾಗತಂ ವೋ ಮಹಾಭಾಗಾ ಆಸ್ಯತಾಂ ಕರವಾಮ ಕಿಮ್ । ಯನ್ನೋ ದಿದೃಕ್ಷಯಾ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಉಪಪನ್ನಮಿದಂ ಹಿ ವಃ

ನಿಮ್ಮಿಗೆ ಸ್ವಾಗತ, ಧನ್ಯರಾದವರೆ! ದಯವಿಟ್ಟು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ. ನಾನು ನಿಮಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಲಿ ಹೇಳಿ. ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದಿದ್ದೀರಿ, ಇದು ನಿಮಗೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ.

ನನ್ವದ್ಧಾ ಮಯಿ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಕುಶಲಾಃ ಸ್ವಾರ್ಥದರ್ಶಿನಃ । ಅಹೈತುಕ್ಯವ್ಯವಹಿತಾಂ ಭಕ್ತಿಮಾತ್ಮಪ್ರಿಯೇ ಯಥಾ

ನಿಜವಾಗಿ, ಯಾರು ತಮ್ಮ ಹಿತವನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ ಅವರು ನನಗೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದ, ನಿರಂತರ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಅವರ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನು.

ಪ್ರಾಣಬುದ್ಧಿಮನಃಸ್ವಾತ್ಮ ದಾರಾಪತ್ಯಧನಾದಯಃ । ಯತ್ಸಮ್ಪರ್ಕಾತ್ ಪ್ರಿಯಾ ಆಸನ್ ತತಃ ಕೋ ನ್ವಪರಃ ಪ್ರಿಯಃ

ಜೀವ, ಬುದ್ಧಿ, ಮನಸ್ಸು, ಆತ್ಮ, ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಸಂಪತ್ತು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಪ್ರಿಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ನನಗಿಂತ ಬೇರೆ ಯಾರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಿಯರಾಗಬಹುದು?

ತದ್ ಯಾತ ದೇವಯಜನಂ ಪತಯೋ ವೋ ದ್ವಿಜಾತಯಃ । ಸ್ವಸತ್ರಂ ಪಾರಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ಯುಷ್ಮಾಭಿರ್ಗೃಹಮೇಧಿನಃ

ಹೀಗಾಗಿ, ದ್ವಿಜರ ಪತ್ನಿಯರೇ, ನೀವು ದೇವಯಜ್ಞದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಿ. ನಿಮ್ಮ ಗೃಹಸ್ಥರಾದ ಗಂಡಸರು ನಿಮ್ಮ ಸಹಾಯದಿಂದ ತಮ್ಮ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವರು.

ಶ್ರೀಪತ್‍ನ್ಯ ಊಚುಃ । ( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಮೈವಂ ವಿಭೋಽರ್ಹತಿ ಭವಾನ್ಗದಿತುಂ ನೃಶಂಸಂ ಸತ್ಯಂ ಕುರುಷ್ವ ನಿಗಮಂ ತವ ಪಾದಮೂಲಮ್ । ಪ್ರಾಪ್ತಾ ವಯಂ ತುಲಸಿದಾಮ ಪದಾವಸೃಷ್ಟಂ ಕೇಶೈರ್ನಿವೋಢುಮತಿಲಙ್‌ಘ್ಯ ಸಮಸ್ತಬನ್ಧೂನ್

ಅವರ ಪತ್ನಿಯರು ಹೇಳಿದರು: ಸ್ವಾಮಿ, ನೀವು ಹೀಗೆ ನಿರ್ದಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಬಾರದು. ನಿಮ್ಮ ಪಾದದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ನೀವು ನಿಭಾಯಿಸಬೇಕು. ನಾವು ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತುಳಸಿಯ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಧೂಳಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಕೂದಲಿನಲ್ಲಿ ಧರಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ.

ಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ನೋ ನ ಪತಯಃ ಪಿತರೌ ಸುತಾ ವಾ ನ ಭ್ರಾತೃಬನ್ಧುಸುಹೃದಃ ಕುತ ಏವ ಚಾನ್ಯೇ । ತಸ್ಮಾದ್ ಭವತ್ಪ್ರಪದಯೋಃ ಪತಿತಾತ್ಮನಾಂ ನೋ ನಾನ್ಯಾ ಭವೇದ್ ಗತಿರರಿನ್ದಮ ತದ್ ವಿಧೇಹಿ

ಈಗ ನಮ್ಮನ್ನು ಗಂಡಸರು, ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳು, ಮಕ್ಕಳು, ಸಹೋದರರು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನೇ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಶರಣಾದ ನಮಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಆಶ್ರಯವೂ ಇಲ್ಲ—ದಯಮಾಡಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ಪತಯೋ ನಾಭ್ಯಸೂಯೇರನ್ ಪಿತೃಭ್ರಾತೃಸುತಾದಯಃ । ಲೋಕಾಶ್ಚ ವೋ ಮಯೋಪೇತಾ ದೇವಾ ಅಪ್ಯನುಮನ್ವತೇ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: ನಿಮ್ಮ ಗಂಡಸರು, ತಂದೆ, ಸಹೋದರರು, ಮಕ್ಕಳು ಅಥವಾ ಇತರರು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದ್ವೇಷಿಸಬಾರದು. ನೀವು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ ಲೋಕದವರು, ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ನ ಪ್ರೀತಯೇಽನುರಾಗಾಯ ಹ್ಯಙ್‌ಗಸಙ್‌ಗೋ ನೃಣಾಮಿಹ । ತನ್ಮನೋ ಮಯಿ ಯುಞ್ಜಾನಾ ಅಚಿರಾನ್ ಮಾಮವಾಪ್ಸ್ಯಥ

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನರ ದೇಹಸಂಬಂಧ ಪ್ರೀತಿ ಅಥವಾ ಆಸಕ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಲ್ಲ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಬೇಗನೇ ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಇತ್ಯುಕ್ತಾ ದ್ವಿಜಪತ್‍ನ್ಯಸ್ತಾ ಯಜ್ಞವಾಟಂ ಪುನರ್ಗತಾಃ । ತೇ ಚಾನಸೂಯವಃ ಸ್ವಾಭಿಃ ಸ್ತ್ರೀಭಿಃ ಸತ್ರಮಪಾರಯನ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದರು: ಹೀಗೆ ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪತ್ನಿಯರು ಮತ್ತೆ ಯಜ್ಞಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ಅವರ ಗಂಡಸರು ಈಗ ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದರು.

ತತ್ರೈಕಾ ವಿಧೃತಾ ಭರ್ತ್ರಾ ಭಗವನ್ತಂ ಯಥಾಶ್ರುತಮ್ । ಹೃದೋಪಗುಹ್ಯ ವಿಜಹೌ ದೇಹಂ ಕರ್ಮಾನುಬನ್ಧನಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಅವಳ ಗಂಡನು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವಳು ಭಗವಂತನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯದಿಂದ ಬಂಧಿತವಾದ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆದಳು.

ಭಗವಾನಪಿ ಗೋವಿನ್ದಃ ತೇನೈವಾನ್ನೇನ ಗೋಪಕಾನ್ । ಚತುರ್ವಿಧೇನಾಶಯಿತ್ವಾ ಸ್ವಯಂ ಚ ಬುಭುಜೇ ಪ್ರಭುಃ

ಆ ಭಗವಂತನಾದ ಗೋವಿಂದನು, ಅದೇ ಅನ್ನದಿಂದ ಗೋಕುಲದವರನ್ನು ನಾಲ್ಕು ವಿಧವಾಗಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ತಾನೂ ಕೂಡ ಆ ಅನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದನು.

ಏವಂ ಲೀಲಾನರವಪುಃ ನೃಲೋಕಮನುಶೀಲಯನ್ । ರೇಮೇ ಗೋಗೋಪಗೋಪೀನಾಂ ರಮಯನ್ರೂಪವಾಕ್ಕೃತೈಃ

ಈ ರೀತಿ, ಲೀಲೆಯಿಂದ ಮಾನವನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಭಗವಂತನು ಹಸುಗಳು, ಗೋಪಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಪಿಕೆಗೆ ತನ್ನ ರೂಪ, ಮಾತು ಮತ್ತು ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ಅಥಾನುಸ್ಮೃತ್ಯ ವಿಪ್ರಾಸ್ತೇ ಅನ್ವತಪ್ಯನ್ ಕೃತಾಗಸಃ । ಯದ್ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯೋರ್ಯಾಚ್ಞಾಂ ಅಹನ್ಮ ನೃವಿಡಮ್ಬಯೋಃ

ಆಮೇಲೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರು ವಿಶ್ವನಾಥನಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಮಾನವನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ತಪ್ಪಿಗೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟರು.