ಸುದುಃಸಹಮಿಮಂ ಮನ್ಯ ಆತ್ಮನ್ಯಸದತಿಕ್ರಮಮ್। ವಿದುಷಾಮಪಿ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನ್ಪ್ರಕೃತಿರ್ಹಿ ಬಲೀಯಸೀ। ಋತೇ ತ್ವದ್ಧರ್ಮನಿರತಾನ್ಶಾನ್ತಾಸ್ತೇ ಚರಣಾಲಯಾನ್
ಈ ಆತ್ಮನ ಮೇಲೆ ಆಗುವ ಸಹಿಸಲಾಗದ ಅವಮಾನವನ್ನು ನಾನು ಬಹಳ ಕಷ್ಟಕರವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ವಿಶ್ವನಾಥಾ, ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತರು ಕೂಡ ಇದನ್ನು ಸಹಿಸಲು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರಕೃತಿ ಬಹಳ ಬಲಿಷ್ಠ. ನಿನ್ನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ, ಶಾಂತರು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಪಾದಾರವಿಂದದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ.
ಬೃಹಸ್ಪತಿರ್ಬ್ರಹ್ಮವಾದೇ ಆತ್ಮವತ್ತ್ವೇ ಸ್ವಯಂ ಹರಿಃ । ಭಕ್ತ್ಯಾ ಗೋಗುರುವಿಪ್ರೇಷು ವಿಷ್ವಕ್ಸೇನಾನುವರ್ತಿಷು
ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಬ್ರಹ್ಮವಾದದಲ್ಲಿ, ಹರಿಯು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ, ಗೋವು, ಗುರು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮೇಲೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಕೀರ್ತ್ಯೋರ್ಧ್ವಗೀತಯಾ ಪುಮ್ಭಿಃ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ತತ್ರ ತತ್ರ ಹ । ಪ್ರವಿಷ್ಟಃ ಕರ್ಣರನ್ಧ್ರೇಷು ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ರಾಮಃ ಸತಾಮಿವ
ಮಹಿಳೆಯರ ಕಿವಿಯ ದ್ವಾರದಿಂದ, ಪುರುಷರು ಹಾಡು ಮತ್ತು ಕೀರ್ತನೆಯ ಮೂಲಕ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹೇಗೆ ರಾಮನು ಸತ್ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವನೋ ಹಾಗೆ.
ಅನ್ನಯಾಞ್ಚಾಮಿಷೇಣ ಯಜ್ಞಪತ್ನೀಷು ಅನುಗ್ರಹಃ - ಶ್ರೀಗೋಪ ಊಚುಃ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ರಾಮ ರಾಮ ಮಹಾಬಾಹೋ ಕೃಷ್ಣ ದುಷ್ಟನಿಬರ್ಹಣ । ಏಷಾ ವೈ ಬಾಧತೇ ಕ್ಷುತ್ ನಃ ತಚ್ಛಾನ್ತಿಂ ಕರ್ತುಮರ್ಹಥಃ
ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಹವನದ ಆಹಾರದಿಂದ ಯಜಮಾನರ ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಗೋಪಗಳು ಹೇಳಿದರು: ರಾಮಾ ರಾಮಾ ಮಹಾಬಾಹೋ, ಕೃಷ್ಣಾ ದುಷ್ಟನಾಶಕ, ಈ ಹಸಿವಿನಿಂದ ನಾವು ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ; ದಯವಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ನಿವಾರಿಸಬೇಕು.
ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಇತಿ ವಿಜ್ಞಾಪಿತೋ ಗೋಪೈಃ ಭಗವಾನ್ ದೇವಕೀಸುತಃ । ಭಕ್ತಾಯಾ ವಿಪ್ರಭಾರ್ಯಾಯಾಃ ಪ್ರಸೀದನ್ ಇದಮಬ್ರವೀತ್
ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಗೋಪರು ವಿನಂತಿಸಿದಾಗ, ದೇವಕೀಪುತ್ರನಾದ ಭಗವಂತನು, ಭಕ್ತೆಯಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪತ್ನಿಯ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ದಯಪಾಲಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಪ್ರಯಾತ ದೇವಯಜನಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ । ಸತ್ರಂ ಆಙ್ಗಿರಸಂ ನಾಮ ಹ್ಯಾಸತೇ ಸ್ವರ್ಗಕಾಮ್ಯಯಾ
ನೀವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಯಜ್ಞಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅವರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬಯಸಿ ಆಂಗಿರಸ ಯಾಗವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ತತ್ರ ಗತ್ವೌದನಂ ಗೋಪಾ ಯಾಚತಾಸ್ಮದ್ ವಿಸರ್ಜಿತಾಃ । ಕೀರ್ತಯನ್ತೋ ಭಗವತ ಆರ್ಯಸ್ಯ ಮಮ ಚಾಭಿಧಾಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ಗೋಪಗಳೇ, ನಮ್ಮಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲಾದ ಅನ್ನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭಗವಂತನ ಹೆಸರನ್ನೂ, ಧರ್ಮಾತ್ಮನ ಹೆಸರನ್ನೂ, ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನೂ ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ.
ಇತ್ಯಾದಿಷ್ಟಾ ಭಗವತಾ ಗತ್ವಾ ಯಾಚನ್ತ ತೇ ತಥಾ । ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಪುಟಾ ವಿಪ್ರಾನ್ ದಣ್ಡವತ್ ಪತಿತಾ ಭುವಿ
ಭಗವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಅವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಭೂಮಿಗೆ ದಂಡವತ್ತು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೇಳಿದರು.
ಹೇ ಭೂಮಿದೇವಾಃ ಶ್ರೃಣುತ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯಾದೇಶಕಾರಿಣಃ । ಪ್ರಾಪ್ತಾಞ್ಜಾನೀತ ಭದ್ರಂ ವೋ ಗೋಪಾನ್ ನೋ ರಾಮಚೋದಿತಾನ್
ಭೂಮಿಯ ದೇವತೆಗಳೇ, ಕೇಳಿರಿ! ನಾವು ಕೃಷ್ಣನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ರಾಮನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲಾದ ಗೋಪರು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ; ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ.
( ಮಿಶ್ರ ) ಗಾಶ್ಚಾರಯತೌ ಅವಿದೂರ ಓದನಂ ರಾಮಾಚ್ಯುತೌ ವೋ ಲಷತೋ ಬುಭುಕ್ಷಿತೌ । ತಯೋರ್ದ್ವಿಜಾ ಓದನಮರ್ಥಿನೋರ್ಯದಿ ಶ್ರದ್ಧಾ ಚ ವೋ ಯಚ್ಛತ ಧರ್ಮವಿತ್ತಮಾಃ
ಧರ್ಮವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದವರೇ, ರಾಮ ಮತ್ತು ಅಚ್ಯುತನು ಇಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರವೇ ಹಸುವುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ನಿಮಗಿಂದು ಅನ್ನವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನೀವು ನಂಬಿಕೆ ಇದ್ದರೆ, ಅವರು ಬಯಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಕೊಡಿ.
( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ದೀಕ್ಷಾಯಾಃ ಪಶುಸಂಸ್ಥಾಯಾಃ ಸೌತ್ರಾಮಣ್ಯಾಶ್ಚ ಸತ್ತಮಾಃ । ಅನ್ಯತ್ರ ದೀಕ್ಷಿತಸ್ಯಾಪಿ ನಾನ್ನಮಶ್ನನ್ ಹಿ ದುಷ್ಯತಿ
ಉತ್ತಮರೇ, ಪಶುಯಾಗ ಅಥವಾ ಸೌತ್ರಾಮಣಿ ಯಾಗದ ದೀಕ್ಷೆಯ ಹೊರತು, ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದವನೂ ಕೂಡ ಅನ್ನ ತಿಂದರೆ ಅದು ಕೆಡದು.
ಇತಿ ತೇ ಭಗವದ್ ಯಾಚ್ಞಾಂ ಶೃಣ್ವನ್ತೋಽಪಿ ನ ಶುಶ್ರುವುಃ । ಕ್ಷುದ್ರಾಶಾ ಭೂರಿಕರ್ಮಾಣೋ ಬಾಲಿಶಾ ವೃದ್ಧಮಾನಿನಃ
ಈ ಭಗವಂತನ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ, ಅವರು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ—ಚಿಕ್ಕ ಆಸೆಗಳಿರುವವರು, ಅನೇಕ ವಿಧಿಯ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು, ಬಾಲಿಶರು, ವಯಸ್ಸಿನ ಹೆಮ್ಮೆ ಹೊಂದಿದವರು.
ದೇಶಃ ಕಾಲಃ ಪೃಥಗ್ ದ್ರವ್ಯಂ ಮಂತ್ರತಂತ್ರರ್ತ್ವಿಜೋಽಗ್ನಯಃ । ದೇವತಾ ಯಜಮಾನಶ್ಚ ಕ್ರತುರ್ಧರ್ಮಶ್ಚ ಯನ್ಮಯಃ
ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಸ್ತುಗಳು, ಮಂತ್ರಗಳು, ಕ್ರಮಗಳು, ಯಾಜಕರು, ಅಗ್ನಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಯಜಮಾನ, ಯಾಗ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾದವು.
ತಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಮಂ ಸಾಕ್ಷಾದ್ ಭಗವನ್ತಂ ಅಧೋಕ್ಷಜಮ್ । ಮನುಷ್ಯದೃಷ್ಟ್ಯಾ ದುಷ್ಪ್ರಜ್ಞಾ ಮರ್ತ್ಯಾತ್ಮಾನೋ ನ ಮೇನಿರೇ
ಆ ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಭಗವಂತ, ಅಧೋಕ್ಷಜನನ್ನು, ಬುದ್ಧಿಯಿಲ್ಲದವರು, ತಾವು ಮನುಷ್ಯರೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಕೇವಲ ಮಾನವನಂತೆ ನೋಡಿದರು, ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ.
ನ ತೇ ಯದೋಮಿತಿ ಪ್ರೋಚುಃ ನ ನೇತಿ ಚ ಪರನ್ತಪ । ಗೋಪಾ ನಿರಾಶಾಃ ಪ್ರತ್ಯೇತ್ಯ ತಥೋಚುಃ ಕೃಷ್ಣರಾಮಯೋಃ
ಅವರು 'ಯಾದವರಿಗೆ ಕೊಡಿ' ಎಂದೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ, 'ಕೊಡಬೇಡಿ' ಎಂದೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಗೋಪರು ನಿರಾಶೆಯಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮನಿಗೆ ಏನಾಯಿತೋ ಹೇಳಿದರು.
ತದುಪಾಕರ್ಣ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಹಸ್ಯ ಜಗದೀಶ್ವರಃ । ವ್ಯಾಜಹಾರ ಪುನರ್ಗೋಪಾನ್ ದರ್ಶಯಁಲೌಕಿಕೀಂ ಗತಿಮ್
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು, ಭಗವಂತನು ನಗುತ್ತಾ, ಮತ್ತೆ ಗೋಪರಿಗೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಮಾಂ ಜ್ಞಾಪಯತ ಪತ್ನೀಭ್ಯಃ ಸಸಙ್ಕರ್ಷಣಮಾಗತಮ್ । ದಾಸ್ಯನ್ತಿ ಕಾಮಮನ್ನಂ ವಃ ಸ್ನಿಗ್ಧಾ ಮಯ್ಯುಷಿತಾ ಧಿಯಾ
ನಾನು ಮತ್ತು ಸಂಕರ್ಷಣನೊಡನೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ. ಅವರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವವರಾಗಿ, ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಅನ್ನವನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.
ಗತ್ವಾಥ ಪತ್ನೀಶಾಲಾಯಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾಸೀನಾಃ ಸ್ವಲಙ್ಕೃತಾಃ । ನತ್ವಾ ದ್ವಿಜಸತೀರ್ಗೋಪಾಃ ಪ್ರಶ್ರಿತಾ ಇದಮಬ್ರುವನ್
ಮತ್ತೆ, ಪತ್ನಿಯರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ಅವಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಗೋಪರು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗೌರವದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ನಮೋ ವೋ ವಿಪ್ರಪತ್ನೀಭ್ಯೋ ನಿಬೋಧತ ವಚಾಂಸಿ ನಃ । ಇತೋಽವಿದೂರೇ ಚರತಾ ಕೃಷ್ಣೇನೇಹೇಷಿತಾ ವಯಮ್
ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ನಿಮಗೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪತ್ನಿಯರೇ. ದಯವಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ. ಇಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರವೇ, ನಾವು ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಹಸುವುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
ಗಾಶ್ಚಾರಯನ್ ಸ ಗೋಪಾಲೈಃ ಸರಾಮೋ ದೂರಮಾಗತಃ । ಬುಭುಕ್ಷಿತಸ್ಯ ತಸ್ಯಾನ್ನಂ ಸಾನುಗಸ್ಯ ಪ್ರದೀಯತಾಮ್
ಅವನು ರಾಮನೊಡನೆ ಮತ್ತು ಗೋಪರೊಡನೆ ಹಸುವುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾ ದೂರದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೊಡನೆ ಇದ್ದಾನೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಅವನಿಗೆ ಅನ್ನವನ್ನು ಕೊಡಿ.
ಶ್ರುತ್ವಾಚ್ಯುತಂ ಉಪಾಯಾತಂ ನಿತ್ಯಂ ತದ್ದರ್ಶನೋತ್ಸುಕಾಃ । ತತ್ಕಥಾಕ್ಷಿಪ್ತಮನಸೋ ಬಭೂವುರ್ಜಾತಸಮ್ಭ್ರಮಾಃ
ಅಚ್ಯುತನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಕೇಳಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಆಸೆಪಡುವ ಅವರು, ಅವನ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.
ಚತುರ್ವಿಧಂ ಬಹುಗುಣಂ ಅನ್ನಮಾದಾಯ ಭಾಜನೈಃ । ಅಭಿಸಸ್ರುಃ ಪ್ರಿಯಂ ಸರ್ವಾಃ ಸಮುದ್ರಮಿವ ನಿಮ್ನಗಾಃ
ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಉತ್ತಮ ಅನ್ನವನ್ನು ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯನ ಬಳಿಗೆ ನದಿಗಳು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ ಓಡಿದರು.
ನಿಷಿಧ್ಯಮಾನಾಃ ಪತಿಭಿಃ ಭ್ರಾತೃಭಿರ್ಬನ್ಧುಭಿಃ ಸುತೈಃ । ಭಗವತಿ ಉತ್ತಮಶ್ಲೋಕೇ ದೀರ್ಘಶ್ರುತ ಧೃತಾಶಯಾಃ
ಗಂಡಸರು, ಅಣ್ಣಂದಿರು, ಬಂಧುಗಳು, ಮಕ್ಕಳಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಉತ್ತಮ ಕೀರ್ತಿಯ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದವರು, ಬಹುಕಾಲ ಕೇಳಿದ ಧರ್ಮೋಪದೇಶದಿಂದ ಧೈರ್ಯ ಪಡೆದವರು ಹೊರಟರು.
ಯಮುನೋಪವನೇಽಶೋಕ ನವಪಲ್ಲವಮಣ್ಡಿತೇ । ವಿಚರನ್ತಂ ವೃತಂ ಗೋಪೈಃ ಸಾಗ್ರಜಂ ದದೃಶುಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ
ಯಮುನಾ ತೀರದ ಅಶೋಕ ಮರಗಳ ಹೊಸ ಮೊಗ್ಗುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ವನದಲ್ಲಿ, ಗೋಪರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣನೊಡನೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ನೋಡಿದರು.
( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಶ್ಯಾಮಂ ಹಿರಣ್ಯಪರಿಧಿಂ ವನಮಾಲ್ಯಬರ್ಹ ಧಾತುಪ್ರವಾಲನಟವೇಷಮನವ್ರತಾಂಸೇ । ವಿನ್ಯಸ್ತಹಸ್ತಮಿತರೇಣ ಧುನಾನಮಬ್ಜಂ ಕರ್ಣೋತ್ಪಲಾಲಕ ಕಪೋಲಮುಖಾಬ್ಜಹಾಸಮ್
ಮಳೆಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದ, ಬಂಗಾರದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದ, ಕಾಡಿನ ಹಾರ ಮತ್ತು ನವಿಲುಪಿಚ್ಚುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದ, ಕುಣಿಯುವವನಂತೆ ಉಡುಗೊಟ್ಟಿದ್ದ, ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಮಲವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಮಲವನ್ನು ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದ, ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಉಟ್ತಲ ಹೂ, ಕೆನ್ನೆ ಮೇಲೆ ಕೂದಲು ಬಿದ್ದಿದ್ದ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗುವು ಅರಳಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅವರು ನೋಡಿದರು.
ಪ್ರಾಯಃಶ್ರುತಪ್ರಿಯತಮೋದಯಕರ್ಣಪೂರೈಃ ಯಸ್ಮಿನ್ ನಿಮಗ್ನಮನಸಃ ತಂ ಅಥಾಕ್ಷಿರಂಧ್ರೈಃ । ಅನ್ತಃ ಪ್ರವೇಶ್ಯ ಸುಚಿರಂ ಪರಿರಭ್ಯ ತಾಪಂ ಪ್ರಾಜ್ಞಂ ಯಥಾಭಿಮತಯೋ ವಿಜಹುರ್ನರೇನ್ದ್ರ
ಅವನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಯಾವಾಗಲೂ ಇಷ್ಟಪಡುವ ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಅವನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿತ್ತು. ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಒಳಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ತುಂಬಾ ಆಲಿಂಗನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ರಾಜನೇ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಡುವಂತೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು.
( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ತಾಸ್ತಥಾ ತ್ಯಕ್ತಸರ್ವಾಶಾಃ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಆತ್ಮದಿದೃಕ್ಷಯಾ । ವಿಜ್ಞಾಯಾಖಿಲದೃಗ್ದ್ರಷ್ಟಾ ಪ್ರಾಹ ಪ್ರಹಸಿತಾನನಃ
ಹೀಗೆ, ಎಲ್ಲ ಆಶೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ವಯಂ ಆತ್ಮನನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಬಂದ ಆ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಅವನು, ನಗುವಿನ ಮುಖದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಸ್ವಾಗತಂ ವೋ ಮಹಾಭಾಗಾ ಆಸ್ಯತಾಂ ಕರವಾಮ ಕಿಮ್ । ಯನ್ನೋ ದಿದೃಕ್ಷಯಾ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಉಪಪನ್ನಮಿದಂ ಹಿ ವಃ
ನಿಮ್ಮಿಗೆ ಸ್ವಾಗತ, ಧನ್ಯರಾದವರೆ! ದಯವಿಟ್ಟು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ. ನಾನು ನಿಮಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಲಿ ಹೇಳಿ. ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದಿದ್ದೀರಿ, ಇದು ನಿಮಗೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ.
ನನ್ವದ್ಧಾ ಮಯಿ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಕುಶಲಾಃ ಸ್ವಾರ್ಥದರ್ಶಿನಃ । ಅಹೈತುಕ್ಯವ್ಯವಹಿತಾಂ ಭಕ್ತಿಮಾತ್ಮಪ್ರಿಯೇ ಯಥಾ
ನಿಜವಾಗಿ, ಯಾರು ತಮ್ಮ ಹಿತವನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ ಅವರು ನನಗೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದ, ನಿರಂತರ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಅವರ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನು.
ಪ್ರಾಣಬುದ್ಧಿಮನಃಸ್ವಾತ್ಮ ದಾರಾಪತ್ಯಧನಾದಯಃ । ಯತ್ಸಮ್ಪರ್ಕಾತ್ ಪ್ರಿಯಾ ಆಸನ್ ತತಃ ಕೋ ನ್ವಪರಃ ಪ್ರಿಯಃ
ಜೀವ, ಬುದ್ಧಿ, ಮನಸ್ಸು, ಆತ್ಮ, ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಸಂಪತ್ತು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಪ್ರಿಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ನನಗಿಂತ ಬೇರೆ ಯಾರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಿಯರಾಗಬಹುದು?