ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ವೇದಾನ್ತವೇದಸುಸ್ನಾತೇ ಗೀತಾಯಾ ಅಪಿ ಕರ್ತರಿ । ಪರಿತಾಪವತಿ ವ್ಯಾಸೇ ಮುಹ್ಯತ್ಯಜ್ಞಾನಸಾಗರೇ

ವೇದ ಮತ್ತು ವೇದಾಂತದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದವನು, ಗೀತೆಯನ್ನು ರಚಿಸಿದವನು ಕೂಡ, ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲಿದಾಗ ವ್ಯಾಸನು ಅಜ್ಞಾನ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು.

ತದಾ ತ್ವಯಾ ಪುರಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಚತುಃಶ್ಲೋಕಸಮನ್ವಿತಮ್ । ತದೀಯಶ್ರವಣಾತ್ ಸದ್ಯೋ ನಿರ್ಬಾಧೋ ಬಾದರಾಯಣಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ನಾಲ್ಕು ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಿರಿ. ಅವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೆ ಬಾದರಾಯಣನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಕಷ್ಟಗಳು ದೂರವಾದವು.

ತತ್ರ ತೇ ವಿಸ್ಮಯಃ ಕೇನ ಯತಃ ಪ್ರಶ್ನಕರೋ ಭವಾನ್ । ಶ್ರೀಮದ್‌ಭಾಗವತಂ ಶ್ರಾವ್ಯ ಶೋಕದುಃಖವಿನಾಶನಮ್

ಹೀಗಿರುವಾಗ, ನಿಮಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಲು ಕಾರಣವೇನು? ನೀವು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಶೋಕ ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳು ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತವೆ.

ನಾರದ ಉವಾಚ - (ವಸಂತಿತಿಲಕಾ) ಯದ್ದರ್ಶನಂ ಚ ವಿನಿಹನ್ತ್ಯಶುಭಾನಿ ಸದ್ಯಃ ಶ್ರೇಯಸ್ತನೋತಿ ಭವದುಃಖದವಾರ್ದಿತಾನಾಮ್ । ನಿಃಶೇಷಶೇಷಮುಖಗೀತಕಥೈಕಪಾನಾಃ ಪ್ರೇಮಪ್ರಕಾಶಕೃತಯೇ ಶರಣಂ ಗತೋಽಸ್ಮಿ

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಯಾವ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೆ ಎಲ್ಲ ಅಶುಭಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ, ಭವದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುವವರಿಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಶುದ್ಧರು ಹಾಡುವ ಕಥೆಗಳ ಅಮೃತದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದರಿಂದ ಪ್ರೀತಿ ಬೆಳೆಯಲು ನಾನು ಅದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.

ಭಾಗ್ಯೋದಯೇನ ಬಹುಜನ್ಮಸಮರ್ಜಿತೇನ ಸತ್ಸಂಗಮಂ ಚ ಲಭತೇ ಪುರುಷೋ ಯದಾ ವೈ । ಅಜ್ಞಾನಹೇತುಕೃತಮೋಹಮದಾನ್ಧಕಾರ ನಾಶಂ ವಿಧಾಯ ಹಿ ತದೋದಯತೇ ವಿವೇಕಃ

ಬಹುಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಒಬ್ಬನು ಸತ್ಸಂಗವನ್ನು ಪಡೆಯುವಾಗ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಮೋಹ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರದ ಕತ್ತಲೆ ದೂರವಾಗಿ, ವಿವೇಕ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಮದ್‌ಭಾಗವತಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮ್ - ತೃತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಸನಕಾದಿಮುಖಾತ್ ಶ್ರೀಮದ್‌ಭಾಗವತಶ್ರವಣೇನ ಭಕ್ತ್ತೇಸ್ತುಷ್ಟೀರ್ಜ್ಞಾನವೈರಾಗ್ಯಯೋಃ ಪುಷ್ಟಿಶ್ಚ - ನಾರದ ಉವಾಚ - (ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಶುಕಶಾಸ್ತ್ರಕಥೋಜ್ಜ್ವಲಮ್ । ಭಕ್ತಿರ್ಜ್ಞಾನವಿರಾಗಾಣಾಂ ಸ್ಥಾಪನಾರ್ಥಂ ಪ್ರಯತ್‍ನತಃ

ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಿಮೆ - ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಸನಕಾದಿಗಳ ಬಾಯಿಂದ ಭಾಗವತವನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಭಕ್ತನಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯವೂ ಪೋಷಿತವಾಗುತ್ತವೆ.

ಕುತ್ರ ಕಾರ್ಯೋ ಮಯಾ ಯಜ್ಞಃ ಸ್ಥಲಂ ತದ್‌ವಾಚ್ಯತಾಮಿಹ । ಮಹಿಮಾ ಶುಕಶಾಸ್ತ್ರಸ್ಯ ವಕ್ತವ್ಯೋ ವೇದಪಾರಗೈಃ

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಶುಕಮುನಿಯ ಉಪದೇಶಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞವನ್ನು, ಭಕ್ತಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯ ಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಕಿಯದ್‌ಭಿಃ ದಿವಸೈಃ ಶ್ರಾವ್ಯಾ ಶ್ರೀಮದ್‌ಭಾಗವತೀ ಕಥಾ । ಕೋ ವಿಧಿಃ ತತ್ರ ಕರ್ತವ್ಯೋ ಮಮೇದಂ ಬ್ರುವತಾಮಿತಃ

ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಮಾಡಬೇಕು? ದಯವಿಟ್ಟು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿ. ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣತರಾದವರು ಶುಕಮುನಿಯ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಬೇಕು.

ಕುಮಾರಾ ಊಚುಃ - ಶ್ರೃಣು ನಾರದ ವಕ್ಷ್ಯಾಮೋ ವಿನಮ್ರಾಯ ವಿವೇಕಿನೇ । ಗಂಗಾದ್ವಾರಸಮೀಪೇ ತು ತಟಂ ಆನನ್ದನಾಮಕಮ್

ಕುಮಾರರು ಹೇಳಿದರು: ನಾರದನೇ, ನಾವು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ನೀವು ವಿನಮ್ರರೂ ವಿವೇಕಿಗಳೂ ಆಗಿದ್ದೀರಿ. ಗಂಗೆಯ ದಡದ ಬಳಿ ಆನಂದ ಎಂಬ ಸ್ಥಳವಿದೆ.

ನಾನಾಋಷಿಗಣೈರ್ಜುಷ್ಟಂ ದೇವಸಿದ್ಧನಿಷೇವನಮ್ । ನಾನಾತರುಲತಾಕೀರ್ಣಂ ನವಕೋಮಲವಾಲುಕಮ್

ಅಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಋಷಿಗಳು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ, ವಿವಿಧ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಲತೆಗಳಿವೆ, ಹೊಸ, ಮೃದುವಾದ ಮಣ್ಣು ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಆವರಿಸಿದೆ.

ರಮ್ಯಂ ಏಕಾನ್ತದೇಶಸ್ಥಂ ಹೇಮಪದ್ಮಸುಸೌರಭಮ್ । ಯತ್ಸಮೀಪಸ್ಥಜೀವಾನಾಂ ವೈರಂ ಚೇತಸಿ ನ ಸ್ಥಿತಮ್

ಆ ಸ್ಥಳ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿದೆ, ಬಂಗಾರದ ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವೈರಾಗ್ಯ ಅಥವಾ ವೈಷಮ್ಯ ಇಲ್ಲ.

ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞಸ್ತ್ವಯಾ ತತ್ರ ಕರ್ತವ್ಯೋ ಹಿ ಅಪ್ರಯತ್‍ನತಃ । ಅಪೂರ್ವರಸರೂಪಾ ಚ ಕಥಾ ತತ್ರ ಭವಿಷ್ಯತಿ

ಅದು ಸುಂದರವಾದ, ಶಾಂತವಾದ ಸ್ಥಳ; ಅಲ್ಲಿನ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲ. ಆ ಸ್ಥಳವು ಹಳದಿ ಕಮಲಗಳ ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.

ಪುರಃಸ್ಥಂ ನಿರ್ಬಲಂ ಚೈವ ಜರಾಜೀರ್ಣಕಲೇವರಮ್ । ತದ್‌ದ್ವಯಂ ಚ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಭಕ್ತಿಸ್ತತ್ರಾಗಮಿಷ್ಯತಿ

ಮುಂದೆ ಬಲಹೀನವಾದ, ವೃದ್ಧವಾದ ದೇಹವನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಆ ಎರಡನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಭಕ್ತಿ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸೇರುತ್ತದೆ.

ಯತ್ರ ಭಾಗವತೀ ವಾರ್ತಾ ತತ್ರ ಭಕ್ತ್ಯಾದಿಕಂ ವ್ರಜೇತ್ । ಕಥಾಶಬ್ದಂ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ತತ್ತ್ರಿಕಂ ತರುಣಾಯತೇ

ಯಾವೆಡೆಗೆ ಭಾಗವತದ ಕಥೆ ನಡೆಯುತ್ತದೋ, ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅವಳ ಸಂಗಾತಿಗಳು ಕೂಡ ಬರುತ್ತಾರೆ; ಆ ಕಥೆಯ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಆ ಮೂವರು ಮತ್ತೆ ಯೌವನ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸೂತ ಉವಾಚ - ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಕುಮಾರಾಸ್ತೇ ನಾರದೇನ ಸಮಂ ತತಃ । ಗಂಗಾತಟಂ ಸಮಾಜಗ್ಮುಃ ಕಥಾಪಾನಾಯ ಸತ್ವರಾಃ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಕುಮಾರರು ನಾರದನ ಜೊತೆಗೆ ಗಂಗೆಯ ತೀರಕ್ಕೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಂದು, ಭಾಗವತ ಕಥೆಯನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಕೇಳಲು ಕುಳಿತರು.

ಯದಾ ಯಾತಾಸ್ತಟಂ ತೇ ತು ತದಾ ಕೋಲಾಹಲೋಽಪ್ಯಭೂತ್ । ಭೂರ್ಲೋಕೇ ದೇವಲೋಕೇ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ತಥೈವ ಚ

ಅವರು ಗಂಗೆಯ ತೀರವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ, ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ದೊಡ್ಡ ಗದ್ದಲ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಶ್ರೀಭಾಗವತಪೀಯೂಷ ಪಾನಾಯ ರಸಲಮ್ಪಟಾಃ । ಧಾವನ್ತೋಽಪ್ಯಾಯಯುಃ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಥಮಂ ಯೇ ಚ ವೈಷ್ಣವಾಃ

ಶ್ರೀಭಾಗವತದ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ಆಸೆಪಟ್ಟು, ಎಲ್ಲರೂ ಅತ್ತ ಓಡಿದರು; ಆದರೆ ವೈಷ್ಣವರು ಮೊದಲಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದರು.

(ವಂಶಸ್ಥ) ಭೃಗುರ್ವಸಿಷ್ಠಶ್ಚ್ಯವನಶ್ಚ ಗೌತಮೋ ಮೇಧಾತಿಥಿರ್ದೇವಲದೇವರಾತೌ । ರಾಮಸ್ತಥಾ ಗಾಧಿಸುತಶ್ಚ ಶಾಕಲೋ ಮೃಕಣ್ಡುಪುತ್ರಾತ್ರಿಜಪಿಪ್ಪಲಾದಾಃ

ಭೃಗು, ವಸಿಷ್ಠ, ಚ್ಯವನ, ಗೌತಮ, ಮೇಧಾತಿಥಿ, ದೇವಲ, ದೇವರಾತ, ರಾಮ, ಗಾಧಿಯ ಮಗ, ಶಾಕಲ, ಮೃಕಂಡು ಪುತ್ರ, ಅತ್ರಿ ಮತ್ತು ಪಿಪ್ಪಲಾದರು ಅಲ್ಲಿ ಹಾಜರಾದರು.

(ಇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ಯೋಗೇಶ್ವರೌ ವ್ಯಾಸಪರಾಶರೌ ಚ ಛಾಯಾಶುಕೋ ಜಾಜಲಿಜಹ್ನುಮುಖ್ಯಾಃ । ಸರ್ವೇಽಪ್ಯಮೀ ಮುನಿಗಣಾಃ ಸಹಪುತ್ರಶಿಷ್ಯಾಃ ಸ್ವಸ್ತ್ರೀಭಿರಾಯಯುರತಿಪ್ರಣಯೇನ ಯುಕ್ತಾಃ

ಯೋಗೇಶ್ವರರಾದ ವ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಪರಾಶರ, ಛಾಯಾಶುಕ, ಜಾಜಲಿ, ಜಹ್ನು ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಮುಖ ಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಪುತ್ರರು, ಶಿಷ್ಯರು ಹಾಗೂ ಹೆಂಡತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದರು.

(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ವೇದಾನ್ತಾನಿ ಚ ವೇದಾಶ್ಚ ಮನ್ತ್ರಾಸ್ತನ್ತ್ರಾಃ ಸಮೂರ್ತಯಃ । ದಶಸಪ್ತಪುರಾಣಾನಿ ಷಟ್ಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ತಥಾಽಽಯಯುಃ

ವೇದಾಂತಗಳು, ವೇದಗಳು, ಮಂತ್ರಗಳು, ತಂತ್ರಗಳು, ಅವುಗಳ ರೂಪಗಳು, ಹತ್ತು ಮತ್ತು ಏಳು ಪುರಾಣಗಳು, ಆರು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳೂ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡವು.

ಗಂಗಾದ್ಯಾ ಸರಿತಸ್ತತ್ರ ಪುಷ್ಕರಾದಿಸರಾಂಸಿ ಚ । ಕ್ಷೇತ್ರಾಣಿ ಚ ದಿಶಃ ಸರ್ವಾ ದಣ್ಡಕಾದಿ ವನಾನಿ ಚ

ಅಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯಂತಹ ನದಿಗಳು, ಪುಷ್ಕರದಂತಹ ಸರೋವರಗಳು, ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ದಂಡಕದಂತಹ ಕಾಡುಗಳೂ ಬಂದವು.

ನಗಾದಯೋ ಯಯುಸ್ತತ್ರ ದೇವಗನ್ಧರ್ವದಾನವಾಃ । ಗುರುತ್ವಾತ್ತತ್ರ ನಾಯಾತಾನ್ ಭೃಗುಃ ಸಮ್ಬೋಧ್ಯ ಚಾನಯತ್

ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರು, ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ದಾನವರು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದರು; ಆದರೆ ಭಾರದಿಂದಾಗಿ ಬರಲಾಗದವರನ್ನು ಭೃಗು ಉಪದೇಶ ನೀಡಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದನು.

ದೀಕ್ಷಿತಾ ನಾರದೇನಾಥ ದತ್ತಂ ಆಸನಮುತ್ತಮಮ್ । ಕುಮಾರಾ ವನ್ದಿತಾಃ ಸರ್ವೈಃ ನಿಷೇದುಃ ಕೃಷ್ಣತತ್ಪರಾಃ

ನಾರದನಿಂದ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದ ನಂತರ, ಉತ್ತಮ ಆಸನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಎಲ್ಲರಿಂದ ಗೌರವ ಪಡೆದ ಕುಮಾರರು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕುಳಿತರು.

ವೈಷ್ಣವಾಶ್ಚ ವಿರಕ್ತಾಶ್ಚ ನ್ಯಾಸಿನೋ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಃ । ಮುಖಭಾಗೇ ಸ್ಥಿತಾಸ್ತೇ ಚ ತದಗ್ರೇ ನಾರದಃ ಸ್ಥಿತಃ

ವೈಷ್ಣವರು, ವೈರಾಗ್ಯಶೀಲರು, ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು; ಅವರ ಮುಂದೆ ನಾರದನು ನಿಂತಿದ್ದನು.

ಏಕಭಾಗೇ ಋಷಿಗಣಾಃ ತದ್ ಅನ್ಯತ್ರ ದಿವೌಕಸಃ । ವೇದೋಪನಿಷದೋ ಅನ್ಯತ್ರ ತೀರ್ಥಾನ್ ಯತ್ರ ಸ್ತ್ರಿಯೋಽನ್ಯತಃ

ಒಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳ ಗುಂಪು, ಬೇರೆಡೆ ದೇವತೆಗಳು, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ತೀರ್ಥಗಳು, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಮಹಿಳೆಯರು ಇದ್ದರು.

ಜಯಶಬ್ದೋ ನಮಃಶಬ್ದೋಃ ಶಂಖಶಬ್ದಸ್ತಥೈವ ಚ । ಚೂರ್ಣಲಾಜಾ ಪ್ರಸೂನಾನಾಂ ನಿಕ್ಷೇಪಃ ಸುಮಹಾನ್ ಅಭೂತ್

ಜಯಧ್ವನಿ, ನಮಸ್ಕಾರದ ಧ್ವನಿ, ಶಂಖದ ಶಬ್ದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೇಳಿಬಂತು; ಹುರಿದ ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಹೂವುಗಳನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲಲಾಯಿತು.

ವಿಮಾನಾನಿ ಸಮಾರುಹ್ಯ ಕಿಯನ್ತೋ ದೇವನಾಯಕಾಃ । ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ ಪ್ರಸೂನೈಸ್ತಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ತತ್ರ ಸಮಾಕಿರನ್

ಅನೇಕ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರು ತಮ್ಮ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಏರಿ, ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೂ ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರು.

ಸೂತ ಉವಾಚ - ಏವಂ ತೇಷ್ವಕಚಿತ್ತೇಷು ಶ್ರೀಮದ್‌ಭಾಗವಸ್ಯ ಚ । ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಊಚಿರೇ ಸ್ಪಷ್ಟಂ ನಾರದಾಯ ಮಹಾತ್ಮನೇ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರ ನಡುವೆ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ಮಹಿಮೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮಹಾತ್ಮ ನಾರದನಿಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಯಿತು.

ಕುಮಾರಾ ಊಚುಃ - ಅಥ ತೇ ವರ್ಣ್ಯತೇಽಸ್ಮಾಭಿಃ ಮಹಿಮಾ ಶುಕಶಾಸ್ತ್ರಜಃ । ಯಸ್ಯ ಶ್ರವಣಮಾತ್ರೇಣ ಮುಕ್ತಿಃ ಕರತಲೇ ಸ್ಥಿತಾ

ಕುಮಾರರು ಹೇಳಿದರು: ಈಗ ನಾವು ಶುಕಮುನಿಯ ಶಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇವೆ; ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದಷ್ಟೇ ಮುಕ್ತಿಯು ಕೈಯಲ್ಲೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ.