ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಗಾಯತ್ರ್ಯುಷ್ಣಿಗನುಷ್ಟುಪ್ಚ ಬೃಹತೀ ಪಙ್ಕ್ತಿರೇವ ಚ। ತ್ರಿಷ್ಟುಬ್ಜಗತ್ಯತಿಚ್ಛನ್ದೋ ಹ್ಯತ್ಯಷ್ಟ್ಯತಿಜಗದ್ವಿರಾಟ್

ಗಾಯತ್ರಿ, ಉಷ್ಣಿಕ್, ಅನುಷ್ಟುಪ್, ಬೃಹತಿ, ಪಂಕ್ತಿ, ತ್ರಿಷ್ಟುಪ್, ಜಗತಿ, ಅತಿಚ್ಛಂದಸ್ಸು, ಅತ್ಯಷ್ಟಿ, ಅತಿಜಗತಿ ಮತ್ತು ವಿರಾಟ್ ಎಂಬುವುವು ಛಂದಸ್ಸುಗಳಾಗಿವೆ.

ಕಿಂ ವಿಧತ್ತೇ ಕಿಮಾಚಷ್ಟೇ ಕಿಮನೂದ್ಯ ವಿಕಲ್ಪಯೇತ್। ಇತ್ಯಸ್ಯಾ ಹೃದಯಂ ಲೋಕೇ ನಾನ್ಯೋ ಮದ್ವೇದ ಕಶ್ಚನ

ಇದು ಏನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ, ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ, ಏನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ವಿಭಜಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಅದರ ಹೃದಯವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಮಾಂ ವಿಧತ್ತೇಽಭಿಧತ್ತೇ ಮಾಂ ವಿಕಲ್ಪ್ಯಾಪೋಹ್ಯತೇ ತ್ವಹಮ್। ಏತಾವಾನ್ಸರ್ವವೇದಾರ್ಥಃ ಶಬ್ದ ಆಸ್ಥಾಯ ಮಾಂ ಭಿದಾಮ್ । ಮಾಯಾಮಾತ್ರಮನೂದ್ಯಾನ್ತೇ ಪ್ರತಿಷಿಧ್ಯ ಪ್ರಸೀದತಿ

ಇದು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ, ನನ್ನನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ನನ್ನನ್ನು ವಿಭಜಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಶಬ್ದದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವೇದಗಳ ಸರ್ವಾರ್ಥವೂ ನನ್ನನ್ನು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಿ, ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿ, ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ತಥೈವ ಹರಿಣೈಃ ಕ್ರೋಡೈಃ ಶ್ವಾವಿತ್ ಗವಯ ಕುಞ್ಜರೈಃ । ಗೋಪುಚ್ಛೈಃ ಹರಿಭಿಃ ಮರ್ಕೈಃ ನಕುಲೈಃ ನಾಭಿಭಿರ್ವೃತಮ್

ಹಾಗೆಯೇ, ಅದು ಹರಣುಗಳು, ಕಾಡುಕೂರಗಳು, ಕಾಡುನಾಯಿಗಳು, ಎಮ್ಮೆಗಳು, ಕಾಡೆಮ್ಮೆಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಹಸುವಿನ ಬಾಲಗಳು, ಕೋತಿಗಳು, ನಕುಲಗಳು ಮತ್ತು ಹಾವುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದೆ.

ಪ್ರವಿಶ್ಯ ತತ್ತೀರ್ಥವರಂ ಆದಿರಾಜಃ ಸಹಾತ್ಮಜಃ । ದದರ್ಶ ಮುನಿಮಾಸೀನಂ ತಸ್ಮಿನ್ ಹುತಹುತಾಶನಮ್

ಆ ಮಹಾಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ರಾಜನು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಋಷಿಯನ್ನು ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು, ಹೋಮಾಗ್ನಿಯು ಹೊತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು.

ವಿದ್ಯೋತಮಾನಂ ವಪುಷಾ ತಪಸಿ ಉಗ್ರಯುಜಾ ಚಿರಮ್ । ನಾತಿಕ್ಷಾಮಂ ಭಗವತಃ ಸ್ನಿಗ್ಧಾಪಾಙ್ಗಾವಲೋಕನಾತ್ । ತದ್ವ್ಯಾಹೃತಾಮೃತಕಲಾ ಪೀಯೂಷಶ್ರವಣೇನ ಚ

ಆ ಋಷಿಯು ತನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ, ದೀರ್ಘಕಾಲ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನು. ಭಗವಂತನ ಸ्नेಹಪೂರ್ಣ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಅಮೃತದಂತೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದರಿಂದ ಅವನು ತುಂಬಾ ಕ್ಷೀಣನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಾಂಶುಂ ಪದ್ಮಪಲಾಶಾಕ್ಷಂ ಜಟಿಲಂ ಚೀರವಾಸಸಮ್ । ಉಪಸಂಶ್ರಿತ್ಯ ಮಲಿನಂ ಯಥಾರ್ಹಣಂ ಅಸಂಸ್ಕೃತಮ್

ಅವನು ಎತ್ತರವಾಗಿದ್ದನು, ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಪಾತೆಗಳಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಜಟಾಮಂಡಲ, ಚೀಲದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದನು, ಯೋಗ್ಯವಾದಂತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಶುದ್ಧನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು, ಆಭರಣವಿಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದನು.

ಅಥೋಟಜಮುಪಾಯಾತಂ ನೃದೇವಂ ಪ್ರಣತಂ ಪುರಃ । ಸಪರ್ಯಯಾ ಪರ್ಯಗೃಹ್ಣಾತ್ ಪ್ರತಿನನ್ದ್ಯಾನುರೂಪಯಾ

ಆಗ ರಾಜನು ಆಶ್ರಮದ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಋಷಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಾಗ, ಋಷಿಯು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಆತಿಥ್ಯ ಮತ್ತು ಗೌರವದೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು.

ಗೃಹೀತಾರ್ಹಣಮಾಸೀನಂ ಸಂಯತಂ ಪ್ರೀಣಯನ್ ಮುನಿಃ । ಸ್ಮರನ್ ಭಗವದಾದೇಶಂ ಇತ್ಯಾಹ ಶ್ಲಕ್ಷ್ಣಯಾ ಗಿರಾ

ಅರ್ಜಿತವಾದ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ರಾಜನನ್ನು ಕುಳಿರಿಸಿ, ಸಂಯಮಿತನಾದ ಋಷಿಯು ಭಗವಂತನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಮೃದುವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು.

ನೂನಂ ಚಙ್ಕ್ರಮಣಂ ದೇವ ಸತಾಂ ಸಂರಕ್ಷಣಾಯ ತೇ । ವಧಾಯ ಚಾಸತಾಂ ಯಸ್ತ್ವಂ ಹರೇಃ ಶಕ್ತಿರ್ಹಿ ಪಾಲಿನೀ

ನೀನು ದೇವರೆ, ನಿನ್ನ ಸಂಚರಣೆ ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ದುಷ್ಟರ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಆಗಿದೆ. ನೀನು ಹರಿಯ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಲೋಕವನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.

ಯೋಽರ್ಕೇನ್ದು ಅಗ್ನೀನ್ದ್ರವಾಯೂನಾಂ ಯಮಧರ್ಮಪ್ರಚೇತಸಾಮ್ । ರೂಪಾಣಿ ಸ್ಥಾನ ಆಧತ್ಸೇ ತಸ್ಮೈ ಶುಕ್ಲಾಯ ತೇ ನಮಃ

ನೀನು ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿ, ಇಂದ್ರ, ವಾಯು, ಯಮ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ವರुणನ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವನು. ಆ ಶುದ್ಧ ಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನ ಯದಾ ರಥಮಾಸ್ಥಾಯ ಜೈತ್ರಂ ಮಣಿಗಣಾರ್ಪಿತಮ್ । ವಿಸ್ಫೂರ್ಜತ್ ಚಣ್ಡಕೋದಣ್ಡೋ ರಥೇನ ತ್ರಾಸಯನ್ ಅಘಾನ್

ನೀನು ವಿಜಯರಥವನ್ನು, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ಭಯಾನಕವಾದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ದುಷ್ಟರನ್ನು ಭಯಭೀತಗೊಳಿಸುತ್ತೀಯೆ.

ಸ್ವಸೈನ್ಯಚರಣಕ್ಷುಣ್ಣಂ ವೇಪಯನ್ ಮಣ್ಡಲಂ ಭುವಃ । ವಿಕರ್ಷನ್ ಬೃಹತೀಂ ಸೇನಾಂ ಪರ್ಯಟಸಿ ಅಂಶುಮಾನಿವ

ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯ ಪಾದಗಳಿಂದ ಭೂಮಂಡಲವನ್ನು ತುಳಿದು, ಅದರ ವಲಯವನ್ನು ಕಂಪಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಮಹಾಸೇನೆಯನ್ನು ಎಳೆದು, ನೀನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತೀಯೆ.

ತದೈವ ಸೇತವಃ ಸರ್ವೇ ವರ್ಣಾಶ್ರಮನಿಬನ್ಧನಾಃ । ಭಗವದ್ ರಚಿತಾ ರಾಜನ್ ಭಿದ್ಯೇರನ್ ಬತ ದಸ್ಯುಭಿಃ

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಭಗವಂತನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳೆಂಬ ಎಲ್ಲ ಗಡಿಗಳು ದನ್ದಾಯಿತರಿಂದ ಮುರಿಯಲ್ಪಡುವವು.

ಅಧರ್ಮಶ್ಚ ಸಮೇಧೇತ ಲೋಲುಪೈರ್ವ್ಯಙ್ಕುಶೈರ್ನೃಭಿಃ । ಶಯಾನೇ ತ್ವಯಿ ಲೋಕೋಽಯಂ ದಸ್ಯುಗ್ರಸ್ತೋ ವಿನಙ್ಕ್ಷ್ಯತಿ

ಹೆಚ್ಚು ಆಸೆಪಟ್ಟು ತಡೆಹಿಡಿಯಲಾಗದ ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಅಧರ್ಮವು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ; ನೀನು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ, ಈ ಲೋಕವು ದನ್ದಾಯಿತರಿಂದ ಹಿಡಿದು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಥಾಪಿ ಪೃಚ್ಛೇ ತ್ವಾಂ ವೀರ ಯದರ್ಥಂ ತ್ವಂ ಇಹಾಗತಃ । ತದ್ವಯಂ ನಿರ್ವ್ಯಲೀಕೇನ ಪ್ರತಿಪದ್ಯಾಮಹೇ ಹೃದಾ

ಆದರೂ ವೀರನೇ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದ ಕಾರಣವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ; ನಾವು ನಿಜವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸೋಣ.

ಚೀರಹರಣಲೀಲಾ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಹೇಮನ್ತೇ ಪ್ರಥಮೇ ಮಾಸಿ ನನ್ದವ್ರಜಕುಮಾರಿಕಾಃ । ಚೇರುರ್ಹವಿಷ್ಯಂ ಭುಞ್ಜಾನಾಃ ಕಾತ್ಯಾಯನ್ಯರ್ಚನವ್ರತಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹಿಮಕಾಲದ ಮೊದಲ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ನಂದನವರ ವ್ರಜದ ಯುವತಿಯರು ಸರಳ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿ, ಕಾತ್ಯಾಯನಿಯ ಪೂಜಾ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು.

ಆಪ್ಲುತ್ಯಾಮ್ಭಸಿ ಕಾಲಿನ್ದ್ಯಾ ಜಲಾನ್ತೇ ಚೋದಿತೇಽರುಣೇ । ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರತಿಕೃತಿಂ ದೇವೀಂ ಆನರ್ಚುಃ ನೃಪ ಸೈಕತೀಮ್

ಕಾಲಿಂದಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ದೇವಿಯ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಆಕೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು, ರಾಜನೇ.

ಗನ್ಧೈರ್ಮಾಲ್ಯೈಃ ಸುರಭಿಭಿಃ ಬಲಿಭಿರ್ಧೂಪದೀಪಕೈಃ । ಉಚ್ಚಾವಚೈಶ್ಚೋಪಹಾರೈಃ ಪ್ರವಾಲಫಲ ತಣ್ಡುಲೈಃ

ಸುಗಂಧದ ಹಾರಗಳು, ಪರಿಮಳಗಳು, ಬಲಿ, ಧೂಪ, ದೀಪ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡದು ಸಣ್ಣದು ಎಂಬ ವಿವಿಧ ಕಾಣಿಕೆಗಳು, ಮೊಗ್ಗು, ಹಣ್ಣು, ಅಕ್ಕಿ ಇವುಗಳಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು.

ಕಾತ್ಯಾಯನಿ ಮಹಾಮಾಯೇ ಮಹಾಯೋಗಿನ್ಯಧೀಶ್ವರಿ । ನನ್ದಗೋಪಸುತಂ ದೇವಿ ಪತಿಂ ಮೇ ಕುರು ತೇ ನಮಃ । ಇತಿ ಮನ್ತ್ರಂ ಜಪನ್ತ್ಯಸ್ತಾಃ ಪೂಜಾಂ ಚಕ್ರುಃ ಕುಮಾರಿಕಾಃ

ಅವರು ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ: 'ಕಾತ್ಯಾಯನಿ, ಮಹಾಮಾಯೆ, ಮಹಾಯೋಗಿನಿ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಧಿಪತಿ, ನಂದಗೋಪನ ಮಗನನ್ನು ನನಗೆ ಪತಿ ಮಾಡಿ ಕೊಡು, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ' ಎಂದು ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರು.

ಏವಂ ಮಾಸಂ ವ್ರತಂ ಚೇರುಃ ಕುಮಾರ್ಯಃ ಕೃಷ್ಣಚೇತಸಃ । ಭದ್ರಕಾಲೀಂ ಸಮಾನರ್ಚುಃ ಭೂಯಾನ್ನನ್ದಸುತಃ ಪತಿಃ

ಹೀಗೆ, ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟ ಯುವತಿಯರು ಒಂದು ತಿಂಗಳು ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಭದ್ರಕಾಲಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು; ನಂದನ ಮಗನು ಪತಿಯಾಗಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸಿದರು.

ಊಷಸ್ಯುತ್ಥಾಯ ಗೋತ್ರೈಃ ಸ್ವೈರನ್ಯೋನ್ಯಾ ಬದ್ಧಬಾಹವಃ । ಕೃಷ್ಣಂ ಉಚ್ಚೈರ್ಜಗುರ್ಯಾನ್ತ್ಯಃ ಕಾಲಿನ್ದ್ಯಾಂ ಸ್ನಾತುಮನ್ವಹಮ್

ಪ್ರತಿ ಬೆಳಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಎದ್ದು, ಕೈಕೈ ಜೋಡಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಾ ಪ್ರತಿದಿನ ಕಾಲಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ನದ್ಯಾಃ ಕದಾಚಿದಾಗತ್ಯ ತೀರೇ ನಿಕ್ಷಿಪ್ಯ ಪೂರ್ವವತ್ । ವಾಸಾಂಸಿ ಕೃಷ್ಣಂ ಗಾಯನ್ತ್ಯೋ ವಿಜಹ್ರುಃ ಸಲಿಲೇ ಮುದಾ

ಒಂದು ದಿನ, ನದಿಯ ತೀರಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಹಳೆಯಂತೆ ತಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಟವಾಡಿದರು.

ಭಗವಾನ್ ತದಭಿಪ್ರೇತ್ಯ ಕೃಷ್ಣೋ ಯೋಗೇಶ್ವರೇಶ್ವರಃ । ವಯಸ್ಯೈರಾವೃತಸ್ತತ್ರ ಗತಸ್ತತ್ಕರ್ಮಸಿದ್ಧಯೇ

ಅವರ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರಿತು, ಎಲ್ಲಾ ಯೋಗಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

ತಾಸಾಂ ವಾಸಾಂಸ್ಯುಪಾದಾಯ ನೀಪಮಾರುಹ್ಯ ಸತ್ವರಃ । ಹಸದ್‌ಭಿಃ ಪ್ರಹಸನ್ ಬಾಲೈಃ ಪರಿಹಾಸಮುವಾಚ ಹ

ತಕ್ಷಣ ಅವರ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಕೃಷ್ಣನು ಒಂದು ನೀಪ ಮರಕ್ಕೆ ಏರಿ, ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ನಗುತ್ತಾ, ಹಾಸ್ಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಅತ್ರಾಗತ್ಯಾಬಲಾಃ ಕಾಮಂ ಸ್ವಂ ಸ್ವಂ ವಾಸಃ ಪ್ರಗೃಹ್ಯತಾಮ್ । ಸತ್ಯಂ ಬ್ರವಾಣಿ ನೋ ನರ್ಮ ಯದ್ಯೂಯಂ ವ್ರತಕರ್ಶಿತಾಃ

ಇಲ್ಲಿ ಬನ್ನಿ ಹುಡುಗಿಯರೇ, ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಪ್ರತಿ ಒಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ; ನಾನು ನಿಜವೇನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಹಾಸ್ಯವಲ್ಲ, ನೀವು ವ್ರತದಿಂದ ಹಿಂಡಿದ್ದರೆ.

ನ ಮಯೋದಿತಪೂರ್ವಂ ವಾ ಅನೃತಂ ತದಿಮೇ ವಿದುಃ । ಏಕೈಕಶಃ ಪ್ರತೀಚ್ಛಧ್ವಂ ಸಹೈವೇತಿ ಸುಮಧ್ಯಮಾಃ

ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರು ಇದನ್ನು ಗೊತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಸುಂದರಿಯರೇ, ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಬೇರೆಬೇರೆ ಬಂದು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಅಲ್ಲ.

ತಸ್ಯ ತತ್ ಕ್ಷ್ವೇಲಿತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಗೋಪ್ಯಃ ಪ್ರೇಮಪರಿಪ್ಲುತಾಃ । ವ್ರೀಡಿತಾಃ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಚಾನ್ಯೋನ್ಯಂ ಜಾತಹಾಸಾ ನ ನಿರ್ಯಯುಃ

ಅವನ ಆಟದ ನೋಟವನ್ನು ನೋಡಿ, ಪ್ರೇಮದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಗೋಪಿಯರು ಪರಸ್ಪರ ನೋಡಿಕೊಂಡು, ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ನಗಿದರು, ಆದರೆ ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬರಲಿಲ್ಲ.

ಏವಂ ಬ್ರುವತಿ ಗೋವಿನ್ದೇ ನರ್ಮಣಾಽಽಕ್ಷಿಪ್ತಚೇತಸಃ । ಆಕಣ್ಠಮಗ್ನಾಃ ಶೀತೋದೇ ವೇಪಮಾನಾಸ್ತಮಬ್ರುವನ್

ಗೋವಿಂದನು ಹೀಗೆ ಹಾಸ್ಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಗಾಬರಿಯಾಗಿತ್ತು; ಅವರು ತಲೆಮುಗಿದಷ್ಟು ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಡುಗುತ್ತಾ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.