ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಚೂತಪ್ರವಾಲಬರ್ಹಸ್ತಬಕ್ ಉತ್ಪಲಾಬ್ಜ ಮಾಲಾನುಪೃಕ್ತಪರಿಧಾನ ವಿಚಿತ್ರವೇಶೌ । ಮಧ್ಯೇ ವಿರೇಜತುರಲಂ ಪಶುಪಾಲಗೋಷ್ಠ್ಯಾಂ ರಙ್‌ಗೇ ಯಥಾ ನಟವರೌ ಕ್ವ ಚ ಗಾಯಮಾನೌ

ಮಾವಿನ ಮೊಗ್ಗು, ಹಸಿರು ಎಲೆ, ನವಿಲುಪಿಚ್ಚು, ಕಮಲ ಮತ್ತು ಲಿಲಿಗಳ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಹೂವಿನ ಅಲಂಕಾರವಿರುವ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಹಸುವಿನ ಹುಡುಗರ ನಡುವೆ ನಾಟ್ಯಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯಗಾರರು ಹಾಡುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು.

ಗೋಪ್ಯಃ ಕಿಮಾಚರದಯಂ ಕುಶಲಂ ಸ್ಮ ವೇಣುಃ ದಾಮೋದರಾಧರಸುಧಾಮಪಿ ಗೋಪಿಕಾನಾಮ್ । ಭುಙ್‌ಕ್ತೇ ಸ್ವಯಂ ಯದವಶಿಷ್ಟರಸಂ ಹ್ರದಿನ್ಯೋ ಹೃಷ್ಯತ್ತ್ವಚೋಽಶ್ರು ಮುಮುಚುಸ್ತರವೋ ಯಥಾಽಽರ್ಯಾಃ

ಸ್ನೇಹಿತಿಯರೇ, ಈ ಬಾಸುರಿಗೆ ಯಾವ ಪುಣ್ಯವೋ, ಅದು ಮಾತ್ರ ದಾಮೋದರನ ತುಟಿಯ ಅಮೃತವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಗೋಪಿಯರೂ ಅದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ನದಿಗಳು ಅದರ ಉಳಿದ ಸಿಹಿಯನ್ನು ರುಚಿಸಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಡುಕುತ್ತಾ, ಮರಗಳು ಹಿರಿಯರಂತೆ ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತವೆ.

ವೃನ್ದಾವನಂ ಸಖಿ ಭುವೋ ವಿತನೋತಿ ಕೀರ್ತಿಂ ಯದ್ ದೇವಕೀಸುತಪದಾಮ್ಬು ಜಲಬ್ಧಲಕ್ಷ್ಮಿ । ಗೋವಿನ್ದವೇಣುಮನು ಮತ್ತಮಯೂರನೃತ್ಯಂ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯಾದ್ರಿಸಾನ್ವವರತಾನ್ಯಸಮಸ್ತಸತ್ತ್ವಮ್

ಸ್ನೇಹಿತಿಯೇ, ವೃಂದಾವನ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹರಡುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ದೇವಕಿಯ ಪುತ್ರನ ಪಾದಜಲದಿಂದ ಅದು ಪುಣ್ಯವಾಗಿದೆ. ಗೋವಿಂದನು ಬಾಸುರಿ ಊದುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಯೂರಗಳು ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದಂತೆ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತವೆ, ಪರ್ವತದ ತಪ್ಪಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಶಾಂತವಾಗುತ್ತವೆ.

ಧನ್ಯಾಃ ಸ್ಮ ಮೂಢಮತಯೋಽಪಿ ಹರಿಣ್ಯ ಏತಾ ಯಾ ನನ್ದನನ್ದನಮುಪಾತ್ತ ವಿಚಿತ್ರವೇಶಮ್ । ಆಕರ್ಣ್ಯ ವೇಣುರಣಿತಂ ಸಹಕೃಷ್ಣಸಾರಾಃ ಪೂಜಾಂ ದಧುರ್ವಿರಚಿತಾಂ ಪ್ರಣಯಾವಲೋಕೈಃ

ನಾವು ಧನ್ಯರು, ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಸರಳ ಮನಸ್ಸಿನ ಜಿಂಕೆಗಳೂ ಕೂಡ ಧನ್ಯರು. ಅವು ನಂದನಂದನನ ಅದ್ಭುತ ವೇಷವನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೃಷ್ಣಸಾರಗಳ ಜೊತೆ ಬಾಸುರಿಯ ನಾದವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪ್ರೀತಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತವೆ.

ಕೃಷ್ಣಂ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ವನಿತೋತ್ಸವರೂಪಶೀಲಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಚ ತತ್ಕ್ವಣಿತವೇಣು ವಿವಿಕ್ತಗೀತಮ್ । ದೇವ್ಯೋ ವಿಮಾನಗತಯಃ ಸ್ಮರನುನ್ನಸಾರಾ ಭ್ರಶ್ಯತ್ ಪ್ರಸೂನಕಬರಾ ಮುಮುಹುರ್ವಿನೀವ್ಯಃ

ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡುವುದು, ಅವನ ರೂಪವೂ ನಡೆವೂ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಹಬ್ಬದಂತಿದೆ. ಅವನ ಬಾಸುರಿಯ ಮಧುರವಾದ, ಗುಪ್ತವಾದ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿ, ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲವಾಗಿ, ಹೂವಿನ ಹಾರಗಳು ಜಾರಿಬಿದ್ದು, ಉಡುಪುಗಳು ಸಡಿಲವಾಗಿ, ಮೂರ್ಛೆಹೋದರು.

ಗಾವಶ್ಚ ಕೃಷ್ಣಮುಖನಿರ್ಗತವೇಣುಗೀತ ಪೀಯೂಷಮುತ್ತಭಿತಕರ್ಣಪುಟೈಃ ಪಿಬನ್ತ್ಯಃ । ಶಾವಾಃ ಸ್ನುತಸ್ತನಪಯಃಕವಲಾಃ ಸ್ಮ ತಸ್ಥುಃ ಗೋವಿನ್ದಮಾತ್ಮನಿ ದೃಶಾಶ್ರುಕಲಾಃ ಸ್ಪೃಶನ್ತ್ಯಃ

ಕೃಷ್ಣನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ಬಾಸುರಿಯ ಹಾಡಿನ ಅಮೃತವನ್ನು ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹಸುಗಳು ಕುಡಿಯುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳ ಕರುಗಳು ಹಾಲನ್ನು ಬಾಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ನಿಂತು, ಗೋವಿಂದನನ್ನು ನೋಡುವಾಗ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ.

ಪ್ರಾಯೋ ಬತಾಮ್ಬ ವಿಹಗಾ ಮುನಯೋ ವನೇಽಸ್ಮಿನ್ ಕೃಷ್ಣೇಕ್ಷಿತಂ ತದುದಿತಂ ಕಲವೇಣುಗೀತಮ್ । ಆರುಹ್ಯ ಯೇ ದ್ರುಮಭುಜಾನ್ ರುಚಿರಪ್ರವಾಲಾನ್ ಶ್ರೃಣ್ವತ್ಯಮೀಲಿತದೃಶೋ ವಿಗತಾನ್ಯವಾಚಃ

ತಾಯಿ, ಈ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿನ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಕೂಡ ಧನ್ಯರಾದ ಮುನಿಗಳಂತೆ. ಅವುಗಳು ಸುಂದರವಾದ ಮರದ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಬಾಸುರಿಯ ಹಾಡನ್ನು ಕಿವಿಗೊಟ್ಟು, ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಇತರ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮರೆತು ಕೇಳುತ್ತವೆ.

ನದ್ಯಸ್ತದಾ ತದುಪಧಾರ್ಯ ಮುಕುನ್ದಗೀತಮ್ ಆವರ್ತಲಕ್ಷಿತ ಮನೋಭವಭಗ್ನವೇಗಾಃ । ಆಲಿಙ್‌ಗನಸ್ಥಗಿತಮೂರ್ಮಿಭುಜೈರ್ಮುರಾರೇಃ ಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ಪಾದಯುಗಲಂ ಕಮಲೋಪಹಾರಾಃ

ನದಿಗಳು ಮುಕುಂದನ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವರ ಪ್ರವಾಹಗಳಲ್ಲಿ ವಲಯಗಳು ಮೂಡುತ್ತವೆ, ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆ ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳು ಅಲೆಗಳ ಕೈಗಳಿಂದ ಮುರಾರಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಕಮಲಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತವೆ.

ದೃಷ್ಟ್ವಾಽಽತಪೇ ವ್ರಜಪಶೂನ್ ಸಹ ರಾಮಗೋಪೈಃ ಸಞ್ಚಾರಯನ್ತಮನು ವೇಣುಮುದೀರಯನ್ತಮ್ । ಪ್ರೇಮಪ್ರವೃದ್ಧ ಉದಿತಃ ಕುಸುಮಾವಲೀಭಿಃ ಸಖ್ಯುರ್ವ್ಯಧಾತ್ ಸ್ವವಪುಷಾಮ್ಬುದ ಆತಪತ್ರಮ್

ವೃಂದಾವನದ ಹಸುಗಳು ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಹಸುವಿನ ಹುಡುಗರೊಂದಿಗೆ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಮೇಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಬಾಸುರಿ ಊದುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮರಗಳು ಪ್ರೇಮದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಹೂವುಗಳ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ, ತಮ್ಮದೇ ದೇಹವನ್ನು ಛಾಯೆಯಾಗಿ ಹರಡಿದವು.

ಪೂರ್ಣಾಃ ಪುಲಿನ್ದ್ಯ ಉರುಗಾಯಪದಾಬ್ಜರಾಗ ಶ್ರೀಕುಙ್‌ಕುಮೇನ ದಯಿತಾಸ್ತನಮಣ್ಡಿತೇನ । ತದ್ದರ್ಶನಸ್ಮರರುಜಸ್ತೃಣರೂಷಿತೇನ ಲಿಮ್ಪನ್ತ್ಯ ಆನನಕುಚೇಷು ಜಹುಸ್ತದಾಧಿಮ್

ಪುಲಿಂದ ಮಹಿಳೆಯರು, ಉರುಗಾಯನ ಪಾದಕಮಲಗಳ ಕುಂಕುಮವು ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯರ ಬೊಕ್ಕಸವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಹುಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದನ್ನು ಮುಖ ಮತ್ತು ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ ಪ್ರೇಮದ ನೋವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿಕೊಂಡರು.

ಹನ್ತಾಯಮದ್ರಿರಬಲಾ ಹರಿದಾಸವರ್ಯೋ ಯದ್ ರಾಮಕೃಷ್ಣಚರಣಸ್ಪರಶಪ್ರಮೋದಃ । ಮಾನಂ ತನೋತಿ ಸಹಗೋಗಣಯೋಸ್ತಯೋರ್ಯತ್ ಪಾನೀಯಸೂಯವಸ ಕನ್ದರಕನ್ದಮೂಲೈಃ

ಈ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ನೋಡಿ, ಇದು ಹರಿಯ ಸೇವಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದು. ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಈ ಬೆಟ್ಟವು ಅವರಿಗೂ, ಅವರ ಹಸುವುಗಳಿಗೂ, ಗೆಳೆಯರಿಗೂ ಗೌರವವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ — ತನ್ನ ಮೇಲಿನ ನೀರು, ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲು, ಬೇರುಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಂದಗಳಿಂದ.

ಗಾ ಗೋಪಕೈರನುವನಂ ನಯತೋರುದಾರ ವೇಣುಸ್ವನೈಃ ಕಲಪದೈಸ್ತನುಭೃತ್ಸು ಸಖ್ಯಃ । ಅಸ್ಪನ್ದನಂ ಗತಿಮತಾಂ ಪುಲಕಸ್ತರುಣಾಂ ನಿರ್ಯೋಗಪಾಶಕೃತ ಲಕ್ಷಣಯೋರ್ವಿಚಿತ್ರಮ್

ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರು ಹಸುವುಗಳನ್ನು ಗೋಪ ಬಾಲಕರೊಂದಿಗೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತಾ ಹೋದಾಗ, ಅವರ ಬಾಸುರಿಯ ಮಧುರ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಮೋಹಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಚಲಿಸುವವರು ನಿಶ್ಚಲರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಮರಗಳು ಆನಂದದಿಂದ ಕಂಪಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಬಂಧನಗಳ ಗುರುತುಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಬಿದ್ದ掉ವು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಏವಂವಿಧಾ ಭಗವತೋ ಯಾ ವೃನ್ದಾವನಚಾರಿಣಃ । ವರ್ಣಯನ್ತ್ಯೋ ಮಿಥೋ ಗೋಪ್ಯಃ ಕ್ರೀಡಾಸ್ತನ್ಮಯತಾಂ ಯಯುಃ

ಈ ರೀತಿ, ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಭಗವಂತನ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ವಿವರಿಸುತ್ತಾ, ಗೋಪಿಯರು ಆ ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಲೀನರಾದರು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಪೂರ್ವಾರ್ಧೇ ಏಕವಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇಂತಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಪೂರ್ವಾರ್ಧದ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು.

ವಿಷಯಾಭಿನಿವೇಶೇನ ನಾತ್ಮಾನಂ ವೇದ ನಾಪರಮ್। ವೃಕ್ಷ ಜೀವಿಕಯಾ ಜೀವನ್ವ್ಯರ್ಥಂ ಭಸ್ತ್ರೇವ ಯಃ ಶ್ವಸನ್

ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ತಲೆಮಾಡಿಕೊಂಡವನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೂ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿನದನ್ನೂ ಅರಿಯಲಾರನು. ಅವನು ಕೇವಲ ದೇಹಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾ, ಉಸಿರಾಡುವ ಬಲ್ಬುಳಿಯಂತೆ, ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಫಲಶ್ರುತಿರಿಯಂ ನೄಣಾಂ ನ ಶ್ರೇಯೋ ರೋಚನಂ ಪರಮ್। ಶ್ರೇಯೋವಿವಕ್ಷಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಯಥಾ ಭೈಷಜ್ಯರೋಚನಮ್

ಈ ಫಲಶ್ರುತಿ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಲ್ಲ. ಔಷಧಿಯನ್ನು ರುಚಿಕರವಾಗಿಸಲು ಹೇಗೆ ಸಿಹಿ ಹಾಕುತ್ತಾರೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಜನರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಲು ಇದನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಉತ್ಪತ್ತ್ಯೈವ ಹಿ ಕಾಮೇಷು ಪ್ರಾಣೇಷು ಸ್ವಜನೇಷು ಚ। ಆಸಕ್ತಮನಸೋ ಮರ್ತ್ಯಾ ಆತ್ಮನೋಽನರ್ಥಹೇತುಷು

ಜನರು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಾಮ, ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ತಮ್ಮವರ ಮೇಲೆ ಆಸಕ್ತಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇವುಗಳೆ ಅವರ ದುಃಖಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ.

ನ ತಾನವಿದುಷಃ ಸ್ವಾರ್ಥಂ ಭ್ರಾಮ್ಯತೋ ವೃಜಿನಾಧ್ವನಿ। ಕಥಂ ಯುಞ್ಜ್ಯಾತ್ಪುನಸ್ತೇಷು ತಾಂಸ್ತಮೋ ವಿಶತೋ ಬುಧಃ

ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಹಿತವನ್ನು ಅರಿಯದವರು ದುಃಖದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ. ಜ್ಞಾನಿಯಾಗುವವನು ಅವರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಆ ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಂಧಕಾರದ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ತೊಡಗಿಸಬಹುದು?

ಏವಂ ವ್ಯವಸಿತಂ ಕೇಚಿದವಿಜ್ಞಾಯ ಕುಬುದ್ಧಯಃ। ಫಲಶ್ರುತಿಂ ಕುಸುಮಿತಾಂ ನ ವೇದಜ್ಞಾ ವದನ್ತಿ ಹಿ

ಹೀಗಾಗಿ, ಕೆಲವರು ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಇಲ್ಲದೆ, ತಪ್ಪು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಆ ಪುಷ್ಪಿತ ಫಲಶ್ರುತಿಯನ್ನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ವೇದವನ್ನು ಅರಿತವರು ಅದನ್ನು ಮೆಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲ.

ಕಾಮಿನಃ ಕೃಪಣಾ ಲುಬ್ಧಾಃ ಪುಷ್ಪೇಷು ಫಲಬುದ್ಧಯಃ। ಅಗ್ನಿಮುಗ್ಧಾ ಧೂಮತಾನ್ತಾಃ ಸ್ವಂ ಲೋಕಂ ನ ವಿದನ್ತಿ ತೇ

ಕಾಮಿಗಳು, ದಯನೀಯರು, ಲೋಭಿಗಳು — ಹೂವಿನ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸು ಇಟ್ಟವರು — ಬೆಂಕಿಗೆ ಆಕರ್ಷಿತವಾಗುವ ಪಟಂಗಗಳಂತೆ, ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಲೋಕವನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

ನ ತೇ ಮಾಮಙ್ಗ ಜಾನನ್ತಿ ಹೃದಿಸ್ಥಂ ಯ ಇದಂ ಯತಃ। ಉಕ್ಥಶಸ್ತ್ರಾ ಹ್ಯಸುತೃಪೋ ಯಥಾ ನೀಹಾರಚಕ್ಷುಷಃ

ಪ್ರಿಯವನೇ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ನನ್ನನ್ನು, ಎಲ್ಲವೂ ಯಾವಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿತೋ, ಅವರನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ವೇದಪಾಠ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತಿಯಾಗದವರು, ಮಂಜಿನಲ್ಲಿರುವವರಂತೆ ನನನ್ನು ಕಾಣಲಾಗದು.

ತೇ ಮೇ ಮತಮವಿಜ್ಞಾಯ ಪರೋಕ್ಷಂ ವಿಷಯಾತ್ಮಕಾಃ। ಹಿಂಸಾಯಾಂ ಯದಿ ರಾಗಃ ಸ್ಯಾದ್ಯಜ್ಞ ಏವ ನ ಚೋದನಾ

ನನ್ನ ಪರೋಕ್ಷ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾದವರು ಹಿಂಸೆಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ತೋರಿದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಯಜ್ಞವೂ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಹಿಂಸಾವಿಹಾರಾ ಹ್ಯಾಲಬ್ಧೈಃ ಪಶುಭಿಃ ಸ್ವಸುಖೇಚ್ಛಯಾ। ಯಜನ್ತೇ ದೇವತಾ ಯಜ್ಞೈಃ ಪಿತೃಭೂತಪತೀನ್ಖಲಾಃ

ಕ್ರೂರರು ಸ್ವಂತ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ಪಶುಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ದೇವತೆಗಳು, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಭೂತಪತಿಗಳಿಗೆ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ವಪ್ನೋಪಮಮಮುಂ ಲೋಕಮಸನ್ತಂ ಶ್ರವಣಪ್ರಿಯಮ್। ಆಶಿಷೋ ಹೃದಿ ಸಙ್ಕಲ್ಪ್ಯ ತ್ಯಜನ್ತ್ಯರ್ಥಾನ್ಯಥಾ ವಣಿಕ್

ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ನಿಜವಾದ ಧನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕನಸುಗಳ ಹಿಂದೆ ಓಡುವಂತೆ, ಅವರು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿ, ನಿಜವಾದ ಹಿತವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

ರಜಃಸತ್ತ್ವತಮೋನಿಷ್ಠಾ ರಜಃಸತ್ತ್ವತಮೋಜುಷಃ। ಉಪಾಸತ ಇನ್ದ್ರ ಮುಖ್ಯಾನ್ದೇವಾದೀನ್ನ ಯಥೈವ ಮಾಮ್

ರಾಜಸ, ಸಾತ್ವಿಕ, ತಾಮಸ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದವರು ಮತ್ತು ಆ ಗುಣಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚುವವರು ಇಂದ್ರನಂತಹ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ನನ್ನನ್ನು ನಿಜವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆರಾಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಇಷ್ಟ್ವೇಹ ದೇವತಾ ಯಜ್ಞೈರ್ಗತ್ವಾ ರಂಸ್ಯಾಮಹೇ ದಿವಿ। ತಸ್ಯಾನ್ತ ಇಹ ಭೂಯಾಸ್ಮ ಮಹಾಶಾಲಾ ಮಹಾಕುಲಾಃ

ಇಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, 'ನಾವು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸೋಣ' ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅದು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತರೂ, ದೊಡ್ಡ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿರುವವರೂ ಆಗಬೇಕೆಂದು ಆಶಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಏವಂ ಪುಷ್ಪಿತಯಾ ವಾಚಾ ವ್ಯಾಕ್ಷಿಪ್ತಮನಸಾಂ ನೃಣಾಮ್। ಮಾನಿನಾಂ ಚಾತಿಲುಬ್ಧಾನಾಂ ಮದ್ವಾರ್ತಾಪಿ ನ ರೋಚತೇ

ಹೀಗೆ ಪುಷ್ಪಿತವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲವಾದ, ಅಹಂಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಅತಿಲೋಭಿಗಳು ನನ್ನ ಉಪದೇಶವನ್ನೂ ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ.

ವೇದಾ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮವಿಷಯಾಸ್ತ್ರಿಕಾಣ್ಡವಿಷಯಾ ಇಮೇ। ಪರೋಕ್ಷವಾದಾ ಋಷಯಃ ಪರೋಕ್ಷಂ ಮಮ ಚ ಪ್ರಿಯಮ್

ಈ ವೇದಗಳು ಮೂರು ಭಾಗಗಳ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿವೆ — ಬ್ರಹ್ಮ, ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು. ಋಷಿಗಳು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ; ನನಗೂ ಪರೋಕ್ಷವಾದ ಭಾಷೆ ಇಷ್ಟ.

ಶಬ್ದಬ್ರಹ್ಮ ಸುದುರ್ಬೋಧಂ ಪ್ರಾಣೇನ್ದ್ರಿಯಮನೋಮಯಮ್। ಅನನ್ತಪಾರಂ ಗಮ್ಭೀರಂ ದುರ್ವಿಗಾಹ್ಯಂ ಸಮುದ್ರವತ್

ಶಬ್ದರೂಪದ ಬ್ರಹ್ಮವು ತುಂಬಾ ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತವಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರಾಣ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಅದು ಕೊನೆ ಇಲ್ಲದಷ್ಟು ವಿಶಾಲ, ಆಳವಾದುದು, ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲು ಆಗದಂತಹದು.