ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಏಕದಾ ಸಾ ತು ಸನ್ಧ್ಯಾಯಾಮುಚ್ಛಿಷ್ಟಾ ವ್ರತಕರ್ಶಿತಾ। ಅಸ್ಪೃಷ್ಟವಾರ್ಯಧೌತಾಙ್ಘ್ರಿಃ ಸುಷ್ವಾಪ ವಿಧಿಮೋಹಿತಾ

ಒಂದು ಸಂಜೆ, ವ್ರತದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿ, ಊಟಮಾಡಿ, ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದೆ, ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧಪಡಿಸದೆ, ದಿತಿಯವರು ವಿಧಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮಲಗಿಬಿಟ್ಟರು.

ಲಬ್ಧ್ವಾ ತದನ್ತರಂ ಶಕ್ರೋ ನಿದ್ರಾ ಪಹೃತಚೇತಸಃ। ದಿತೇಃ ಪ್ರವಿಷ್ಟ ಉದರಂ ಯೋಗೇಶೋ ಯೋಗಮಾಯಯಾ

ಆ ಸಮಯವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಯೋಗಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಇಂದ್ರನು, ದಿತಿಯವರ ಮನಸ್ಸು ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ, ಅವಳ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಚಕರ್ತ ಸಪ್ತಧಾ ಗರ್ಭಂ ವಜ್ರೇಣ ಕನಕಪ್ರಭಮ್। ರುದನ್ತಂ ಸಪ್ತಧೈಕೈಕಂ ಮಾ ರೋದೀರಿತಿ ತಾನ್ಪುನಃ

ಅವನು ತನ್ನ ವಜ್ರದಿಂದ ಆ ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಗರ್ಭವನ್ನು ಏಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು 'ಅಳಬೇಡ' ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು.

ತಮೂಚುಃ ಪಾಟ್ಯಮಾನಾಸ್ತೇ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಯೋ ನೃಪ। ಕಿಂ ನ ಇನ್ದ್ರ ಜಿಘಾಂಸಸಿ ಭ್ರಾತರೋ ಮರುತಸ್ತವ

ಅವರು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ, ಎಲ್ಲರೂ ಕೈಮುಗಿದು, 'ಇಂದ್ರಾ, ನೀನು ಯಾಕೆ ನಿನ್ನ ತಮ್ಮರಾದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಮಾ ಭೈಷ್ಟ ಭ್ರಾತರೋ ಮಹ್ಯಂ ಯೂಯಮಿತ್ಯಾಹ ಕೌಶಿಕಃ। ಅನನ್ಯಭಾವಾನ್ಪಾರ್ಷದಾನಾತ್ಮನೋ ಮರುತಾಂ ಗಣಾನ್

ಕೌಶಿಕನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಿಮಗೆ ಭಯ ಬೇಡ, ತಮ್ಮಂದಿರೇ, ನೀವು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯರು. ನೀವು ನನ್ನ ಪರಮ ಭಕ್ತರಾದ ಮರುತ್‌ಗಳ ಗುಂಪುಗಳು.'

ನ ಮಮಾರ ದಿತೇರ್ಗರ್ಭಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸಾನುಕಮ್ಪಯಾ। ಬಹುಧಾ ಕುಲಿಶಕ್ಷುಣ್ಣೋ ದ್ರೌಣ್ಯಸ್ತ್ರೇಣ ಯಥಾ ಭವಾನ್

ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಕರುಣೆಯಿಂದ, ದಿತಿಯವರ ಗರ್ಭವು ವಜ್ರದಿಂದ ಎಷ್ಟೇ ಹೊಡೆದರೂ ಸತ್ತಿಲ್ಲ; ಅದು ದ್ರೋಣನ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ನೀನು ಉಳಿದಂತೆ ಉಳಿದಿತು.

ಸಕೃದಿಷ್ಟ್ವಾದಿಪುರುಷಂ ಪುರುಷೋ ಯಾತಿ ಸಾಮ್ಯತಾಮ್। ಸಂವತ್ಸರಂ ಕಿಞ್ಚಿದೂನಂ ದಿತ್ಯಾ ಯದ್ಧರಿರರ್ಚಿತಃ

ಆದಿಪುರುಷನನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಪೂಜಿಸಿದರೂ, ಮನುಷ್ಯನು ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ದಿತಿಯವರು ಒಂದು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾಗುವಷ್ಟು ಕಾಲ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ್ದರು.

ಸಜೂರಿನ್ದ್ರೇಣ ಪಞ್ಚಾಶದ್ದೇವಾಸ್ತೇ ಮರುತೋಽಭವನ್। ವ್ಯಪೋಹ್ಯ ಮಾತೃದೋಷಂ ತೇ ಹರಿಣಾ ಸೋಮಪಾಃ ಕೃತಾಃ

ಇಂದ್ರನ ಜೊತೆಗೆ ಆ ಐವತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಮರುತ್‌ಗಳಾದರು; ತಾಯಿಯ ದೋಷವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ಹರಿಯವರು ಅವರನ್ನು ಸೋಮಪಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು.

ದಿತಿರುತ್ಥಾಯ ದದೃಶೇ ಕುಮಾರಾನನಲಪ್ರಭಾನ್। ಇನ್ದ್ರೇಣ ಸಹಿತಾನ್ದೇವೀ ಪರ್ಯತುಷ್ಯದನಿನ್ದಿತಾ

ದಿತಿಯವರು ಎದ್ದು ಕುಳಿತು, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ, ಇಂದ್ರನ ಜೊತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಹರ್ಷಪಟ್ಟರು.

ಅಥೇನ್ದ್ರಮಾಹ ತಾತಾಹಮಾದಿತ್ಯಾನಾಂ ಭಯಾವಹಮ್। ಅಪತ್ಯಮಿಚ್ಛನ್ತ್ಯಚರಂ ವ್ರತಮೇತತ್ಸುದುಷ್ಕರಮ್

ಆಮೇಲೆ ಅವರು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಮಗನೇ, ನಾನು ಒಂದು ಮಗನಿಗಾಗಿ, ಆದಿತ್ಯರಿಗೆ ಭಯ ಉಂಟುಮಾಡುವಂತಹ ಈ ಬಹಳ ಕಷ್ಟದ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದೆ.'

ಏಕಃ ಸಙ್ಕಲ್ಪಿತಃ ಪುತ್ರಃ ಸಪ್ತ ಸಪ್ತಾಭವನ್ಕಥಮ್। ಯದಿ ತೇ ವಿದಿತಂ ಪುತ್ರ ಸತ್ಯಂ ಕಥಯ ಮಾ ಮೃಷಾ

ಒಂದು ಮಗನಿಗಾಗಿ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಏಕೆ ಏಳುವರು ಏಳು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ? ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ, ಮಗನೇ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು, ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಬೇಡ.'

ಇನ್ದ್ರ ಉವಾಚ। ಅಮ್ಬ ತೇಽಹಂ ವ್ಯವಸಿತಮುಪಧಾರ್ಯಾಗತೋಽನ್ತಿಕಮ್। ಲಬ್ಧಾನ್ತರೋಽಚ್ಛಿದಂ ಗರ್ಭಮರ್ಥಬುದ್ಧಿರ್ನ ಧರ್ಮದೃಕ್

ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: 'ತಾಯಿ, ನಿಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿದು ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದೆ. ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಾಗ ನಾನು ಗರ್ಭವನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿದೆ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶದಲ್ಲಿತ್ತು, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.'

ಕೃತ್ತೋ ಮೇ ಸಪ್ತಧಾ ಗರ್ಭ ಆಸನ್ಸಪ್ತ ಕುಮಾರಕಾಃ। ತೇಽಪಿ ಚೈಕೈಕಶೋ ವೃಕ್ಣಾಃ ಸಪ್ತಧಾ ನಾಪಿ ಮಮ್ರಿರೇ

ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಗರ್ಭವನ್ನು ಏಳು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದೆ, ಅವುಗಳಿಂದ ಏಳು ಮಕ್ಕಳಾದರು. ಆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಏಳು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿದರೂ, ಯಾರೂ ಸತ್ತಿಲ್ಲ.

ತತಸ್ತತ್ಪರಮಾಶ್ಚರ್ಯಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ವ್ಯವಸಿತಂ ಮಯಾ। ಮಹಾಪುರುಷಪೂಜಾಯಾಃ ಸಿದ್ಧಿಃ ಕಾಪ್ಯಾನುಷಙ್ಗಿಣೀ

ನಾನು ಮಾಡಿದ ಈ ಅತ್ಯಾಶ್ಚರ್ಯಕರ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ನೋಡಿ, ಇದು ಮಹಾಪುರುಷನ ಆರಾಧನೆಯ ಫಲವೆಂದು ಅರಿತೆ.

ಆರಾಧನಂ ಭಗವತ ಈಹಮಾನಾ ನಿರಾಶಿಷಃ। ಯೇ ತು ನೇಚ್ಛನ್ತ್ಯಪಿ ಪರಂ ತೇ ಸ್ವಾರ್ಥಕುಶಲಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಯಾರು ಭಗವಂತನನ್ನು ಯಾವುದೇ ಆಶೆ ಇಲ್ಲದೆ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಏನನ್ನೂ ಬಯಸದೇ ಇದ್ದರೂ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನಿಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹಂಬಲಿಸುವವರು ಅಲ್ಲ.

ಆರಾಧ್ಯಾತ್ಮಪ್ರದಂ ದೇವಂ ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಜಗದೀಶ್ವರಮ್। ಕೋ ವೃಣೀತ ಗುಣಸ್ಪರ್ಶಂ ಬುಧಃ ಸ್ಯಾನ್ನರಕೇಽಪಿ ಯತ್

ಯಾರು ಜ್ಞಾನಿಗಳೋ, ಅವರು ಸ್ವಾತ್ಮನನ್ನೂ ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನನ್ನೂ ಕೊಡುವ ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ನರಕಕ್ಕೂ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಗುಣಗಳ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಯಾರು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುತ್ತಾರೆ?

ತದಿದಂ ಮಮ ದೌರ್ಜನ್ಯಂ ಬಾಲಿಶಸ್ಯ ಮಹೀಯಸಿ। ಕ್ಷನ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಮಾತಸ್ತ್ವಂ ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ಗರ್ಭೋ ಮೃತೋತ್ಥಿತಃ

ಆದುದರಿಂದ, ತಾಯಿ, ನಾನು ಬಾಲಿಶನಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಈ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪನ್ನು ನೀವು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನಿಮ್ಮ ಗರ್ಭ ಮತ್ತೆ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ಇನ್ದ್ರಸ್ತಯಾಭ್ಯನುಜ್ಞಾತಃ ಶುದ್ಧಭಾವೇನ ತುಷ್ಟಯಾ। ಮರುದ್ಭಿಃ ಸಹ ತಾಂ ನತ್ವಾ ಜಗಾಮ ತ್ರಿದಿವಂ ಪ್ರಭುಃ

ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಆಕೆಯ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಶುದ್ಧ ಹೃದಯದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದ ಇಂದ್ರನು, ಮರುತರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಕೆಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಏವಂ ತೇ ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತಂ ಯನ್ಮಾಂ ತ್ವಂ ಪರಿಪೃಚ್ಛಸಿ। ಮಙ್ಗಲಂ ಮರುತಾಂ ಜನ್ಮ ಕಿಂ ಭೂಯಃ ಕಥಯಾಮಿ ತೇ

ಈ ರೀತಿ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ, ಮರುತರುಗಳ ಶುಭಜನನವನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಲಿ?

ಸೂತ ಉವಾಚ । ಮಹೀಪತಿಸ್ತ್ವಥ ತತ್ಕರ್ಮ ಗರ್ಹ್ಯಂ ವಿಚಿನ್ತಯನ್ ನಾತ್ಮಕೃತಂ ಸುದುರ್ಮನಾಃ । ಅಹೋ ಮಯಾ ನೀಚಮನಾರ್ಯವತ್ಕೃತಂ ನಿರಾಗಸಿ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಗೂಢತೇಜಸಿ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನು, ತಾನು ಮಾಡದಿದ್ದರೂ, ಆ ನಿಂದನಾರ್ಹವಾದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸಿ, 'ಅಯ್ಯೋ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದ, ಗುಪ್ತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನಾನು ಹೇಗೆ ನೀಚವಾಗಿ, ಅನಾರ್ಯನಂತೆ ವರ್ತಿಸಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ವಿಷಾದಿಸಿದನು.

ಧ್ರುವಂ ತತೋ ಮೇ ಕೃತದೇವಹೇಲನಾದ್ ದುರತ್ಯಯಂ ವ್ಯಸನಂ ನಾತಿದೀರ್ಘಾತ್ । ತದಸ್ತು ಕಾಮಂ ಹ್ಯಘನಿಷ್ಕೃತಾಯ ಮೇ ಯಥಾ ನ ಕುರ್ಯಾಂ ಪುನರೇವಮದ್ಧಾ

'ನಾನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದ ಕಾರಣ, ಬಹಳ ಬೇಗನೆ ತಡೆಯಲಾಗದ ದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯ ನನಗೆ ಸಂಭವಿಸಲಿದೆ. ಅದು ಆಗಲಿ, ಅದು ನನ್ನ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರವಾಗಲಿ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ಇಂತಹ ಕೆಲಸವನ್ನು ಎಂದೂ ಮಾಡದಂತೆ ಆಗಲಿ.'

ಅದ್ಯೈವ ರಾಜ್ಯಂ ಬಲಮೃದ್ಧಕೋಶಂ ಪ್ರಕೋಪಿತಬ್ರಹ್ಮಕುಲಾನಲೋ ಮೇ । ದಹತ್ವಭದ್ರಸ್ಯ ಪುನರ್ನ ಮೇಽಭೂತ್ ಪಾಪೀಯಸೀ ಧೀರ್ದ್ವಿಜದೇವಗೋಭ್ಯಃ

'ಇಂದು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಕುಲದ ಅಗ್ನಿ, ನನ್ನ ರಾಜ್ಯ, ಶಕ್ತಿ, ಧನವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕಲಿ. ನಾನು ದುರ್ಭಾಗ್ಯವಂತನು, ಮತ್ತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ದೇವತೆಗಳು, ಹಸುಗಳಿಗೆ ಪಾಪದ ಚಿಂತನೆ ಬರುವಂತಾಗಬಾರದು.'

ಸ ಚಿನ್ತಯನ್ನಿತ್ಥಮಥಾಶೃಣೋದ್ ಯಥಾ ಮುನೇಃ ಸುತೋಕ್ತೋ ನಿರ್‌ಋತಿಸ್ತಕ್ಷಕಾಖ್ಯಃ । ಸ ಸಾಧು ಮೇನೇ ನ ಚಿರೇಣ ತಕ್ಷಕಾ ನಲಂ ಪ್ರಸಕ್ತಸ್ಯ ವಿರಕ್ತಿಕಾರಣಮ್

ಈ ರೀತಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಋಷಿಪುತ್ರನು ತಾನು ತಕ್ಷಣ ಸಾವನ್ನು ತಾಕ್ಷಕ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಸರ್ಪದ ಮೂಲಕ ವಿಧಿಸಿದ್ದನೆಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅದು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು, ಏಕೆಂದರೆ ತಾಕ್ಷಕನಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಅಸಕ್ತಿಯು ಬರುತ್ತದೆ.

ಅಥೋ ವಿಹಾಯೇಮಮಮುಂ ಚ ಲೋಕಂ ವಿಮರ್ಶಿತೌ ಹೇಯತಯಾ ಪುರಸ್ತಾತ್ । ಕೃಷ್ಣಾಙ್‌ಘ್ರಿಸೇವಾಮಧಿಮನ್ಯಮಾನ ಉಪಾವಿಶತ್ ಪ್ರಾಯಮಮರ್ತ್ಯನದ್ಯಾಮ್

ಆಮೇಲೆ, ಈ ಲೋಕವನ್ನೂ, ಪರಲೋಕವನ್ನೂ, ಅವುಗಳ ವ್ಯರ್ಥತೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಸೇವೆಯನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಅಮರನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸಕ್ಕೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು.

ಯಾ ವೈ ಲಸಚ್ಛ್ರೀತುಲಸೀವಿಮಿಶ್ರ ಕೃಷ್ಣಾಙ್‌ಘ್ರಿರೇಣ್ವಭ್ಯಧಿಕಾಮ್ಬುನೇತ್ರೀ । ಪುನಾತಿ ಲೋಕಾನುಭಯತ್ರ ಸೇಶಾನ್ ಕಸ್ತಾಂ ನ ಸೇವೇತ ಮರಿಷ್ಯಮಾಣಃ

ಅನಂತ ಶ್ರೀಯುಳ್ಳ ತುಳಸಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರವಾದ ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಧೂಳಿಯುಳ್ಳ ಆ ನದಿಯ ನೀರು ಗಂಗೆಯಿಗಿಂತ ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳ ಒಡೆಯರನ್ನೂ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಯಬೇಕಾದವನು ಆಕೆಯನ್ನು ಸೇವಿಸದೆ ಇರುವನು ಯಾರು?

ಇತಿ ವ್ಯವಚ್ಛಿದ್ಯ ಸ ಪಾಣ್ಡವೇಯಃ ಪ್ರಾಯೋಪವೇಶಂ ಪ್ರತಿ ವಿಷ್ಣುಪದ್ಯಾಮ್ । ದಧೌ ಮುಕುನ್ದಾಙ್‌ಘ್ರಿಮನನ್ಯಭಾವೋ ಮುನಿವ್ರತೋ ಮುಕ್ತಸಮಸ್ತಸಙ್ಗಃ

ಈ ರೀತಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಪಾಂಡವನಂದನನು ವಿಷ್ಣುಪದದ ತೀರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಯೋಪವೇಶ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು, ಮುಕುಂದನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟಿದ್ದನು, ಮುನಿವ್ರತದಂತೆ ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದನು.

ತತ್ರೋಪಜಗ್ಮುರ್ಭುವನಂ ಪುನಾನಾ ಮಹಾನುಭಾವಾ ಮುನಯಃ ಸಶಿಷ್ಯಾಃ । ಪ್ರಾಯೇಣ ತೀರ್ಥಾಭಿಗಮಾಪದೇಶೈಃ ಸ್ವಯಂ ಹಿ ತೀರ್ಥಾನಿ ಪುನನ್ತಿ ಸನ್ತಃ

ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಲೋಕವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವ ಮಹಾನ್ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಬಂದರು. ಬಹುತೇಕರು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಬಂದರೂ, ಸಜ್ಜನರು ತಾವು ಇರುವ ತಾಣವನ್ನೇ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅತ್ರಿರ್ವಸಿಷ್ಠಶ್ಚ್ಯವನಃ ಶರದ್ವಾನ್ ಅರಿಷ್ಟನೇಮಿರ್ಭೃಗುರಙ್‌ಗಿರಾಶ್ಚ । ಪರಾಶರೋ ಗಾಧಿಸುತೋಽಥ ರಾಮ ಉತಥ್ಯ ಇನ್ದ್ರಪ್ರಮದೇಧ್ಮವಾಹೌ

ಅತ್ರಿ, ವಸಿಷ್ಠ, ಚ್ಯವನ, ಶರದ್ವಾನ್, ಅರಿಷ್ಟನೇಮಿ, ಭೃಗು ಮತ್ತು ಅಂಗಿರಸರು; ಪರಾಶರ, ಗಾಧಿಯ ಪುತ್ರ, ನಂತರ ರಾಮ, ಉತ್ತಥ್ಯ, ಇಂದ್ರಪ್ರಮದ ಮತ್ತು ಇಧ್ಮವಾಹ ಕೂಡ ಇದ್ದರು.

ಮೇಧಾತಿಥಿರ್ದೇವಲ ಆರ್ಷ್ಟಿಷೇಣೋ ಭಾರದ್ವಾಜೋ ಗೌತಮಃ ಪಿಪ್ಪಲಾದಃ । ಮೈತ್ರೇಯ ಔರ್ವಃ ಕವಷಃ ಕುಮ್ಭಯೋನಿಃ ದ್ವೈಪಾಯನೋ ಭಗವಾನ್ ನಾರದಶ್ಚ

ಮೇಧಾತಿಥಿ, ದೇವಲ, ಆರ್ಷ್ಟಿಷೇಣ, ಭಾರದ್ವಾಜ, ಗೌತಮ, ಪಿಪ್ಪಲಾದ; ಮೈತ್ರೇಯ, ಔರ್ವ, ಕವಷ, ಕುಂಭಯೋನಿ, ದ್ವೈಪಾಯನ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನಾದ ನಾರದರು ಕೂಡ ಆಗಮಿಸಿದರು.