ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ತದದ್ಯ ನಃ ಪಾಪಮುಪೈತ್ಯನನ್ವಯಂ ಯನ್ನಷ್ಟನಾಥಸ್ಯ ವಸೋರ್ವಿಲುಮ್ಪಕಾತ್ । ಪರಸ್ಪರಂ ಘ್ನನ್ತಿ ಶಪನ್ತಿ ವೃಞ್ಜತೇ ಪಶೂನ್ ಸ್ತ್ರಿಯೋಽರ್ಥಾಮ್ ಪುರುದಸ್ಯವೋ ಜನಾಃ

ಇಂದು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪಾಪ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ; ರಕ್ಷಕನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರ ಧನವನ್ನು ಜನರು ದೋಚುತ್ತಾರೆ, ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ಯೆ, ಶಾಪ, ಕಳ್ಳತನ, ಜಾನುವಾರು, ಹೆಂಗಸರು, ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ತದಾಽಽರ್ಯಧರ್ಮಃ ಪ್ರವಿಲೀಯತೇ ನೃಣಾಂ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಾಚಾರಯುತಸ್ತ್ರಯೀಮಯಃ । ತತೋಽರ್ಥಕಾಮಾಭಿನಿವೇಶಿತಾತ್ಮನಾಂ ಶುನಾಂ ಕಪೀನಾಮಿವ ವರ್ಣಸಙ್ಕರಃ

ಆಗ, ಆರ್ಯಧರ್ಮವೂ, ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ಆಚರಣೆಯೂ, ಮೂರು ವೇದಗಳ ಆಧಾರದ ಧರ್ಮವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ, ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಾಮದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾದವರು, ನಾಯಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಪಿಗಳು ಹೇಗೆ ಮಿಶ್ರಣವಾಗುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ ವರ್ಣಗಳ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಧರ್ಮಪಾಲೋ ನರಪತಿಃ ಸ ತು ಸಮ್ರಾಡ್ ಬೃಹಚ್ಛ್ರವಾಃ । ಸಾಕ್ಷಾನ್ ಮಹಾಭಾಗವತೋ ರಾಜರ್ಷಿರ್ಹಯಮೇಧಯಾಟ್

ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಾಯುವ ರಾಜನು ಮಹಾಸಾಮ್ರಾಟ್ ಬೃಹಚ್ಛ್ರವನು, ರಾಜರ್ಷಿ, ಭಕ್ತನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದಾನೆ.

ಅಪಾಪೇಷು ಸ್ವಭೃತ್ಯೇಷು ಬಾಲೇನಾಪಕ್ವಬುದ್ಧಿನಾ । ಪಾಪಂ ಕೃತಂ ತದ್‍ಭಗವಾನ್ ಸರ್ವಾತ್ಮಾ ಕ್ಷನ್ತುಮರ್ಹತಿ

ಅಪರಾಧವಿಲ್ಲದ ರಾಜನ ಮೇಲೆ, ಪರಿಪಕ್ವತೆ ಇಲ್ಲದ ಮಗನಿಂದ ಪಾಪವಾಗಿದ್ದುದು, ಭಗವಂತನು, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿ, ಈ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಲಿ.

ತಿರಸ್ಕೃತಾ ವಿಪ್ರಲಬ್ಧಾಃ ಶಪ್ತಾಃ ಕ್ಷಿಪ್ತಾ ಹತಾ ಅಪಿ । ನಾಸ್ಯ ತತ್ಪ್ರತಿಕುರ್ವನ್ತಿ ತದ್‍ಭಕ್ತಾಃ ಪ್ರಭವೋಽಪಿ ಹಿ

ತಿರಸ್ಕೃತರಾಗಿದರೂ, ಮೋಸಹೋಗಿದರೂ, ಶಾಪಿತರಾಗಿದರೂ, ಅವಮಾನಗೊಂಡರೂ, ಹತ್ಯೆಗೊಳಗಾದರೂ ಸಹ, ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತರು, ಅವರಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದರೂ, ಪ್ರತಿಕಾರ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಇತಿ ಪುತ್ರಕೃತಾಘೇನ ಸೋಽನುತಪ್ತೋ ಮಹಾಮುನಿಃ । ಸ್ವಯಂ ವಿಪ್ರಕೃತೋ ರಾಜ್ಞಾ ನೈವಾಘಂ ತದಚಿನ್ತಯತ್

ಮಗನು ಮಾಡಿದ ಅಪರಾಧದಿಂದ ಆ ಮಹಾಮುನಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಉಂಟಾಯಿತು; ರಾಜನು ತನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದರೂ, ಅವನು ಆ ತಪ್ಪನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಾಯಶಃ ಸಾಧವೋ ಲೋಕೇ ಪರೈರ್ದ್ವನ್ದ್ವೇಷು ಯೋಜಿತಾಃ । ನ ವ್ಯಥನ್ತಿ ನ ಹೃಷ್ಯನ್ತಿ ಯತ ಆತ್ಮಾಗುಣಾಶ್ರಯಃ

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರು ಇತರರಿಂದ ಸೌಖ್ಯ-ದುಃಖಗಳ ನಡುವೆ ಹಾಕಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಅವರು ದುಃಖಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಸಂತೋಷಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಭರವಸೆ ಸ್ವಂತ ಗುಣಗಳ ಮೇಲೆ ಇದೆ.

ನಾಧೌತಪಾದಾಪ್ರಯತಾ ನಾರ್ದ್ರಪಾದಾ ಉದಕ್ಶಿರಾಃ। ಶಯೀತ ನಾಪರಾಙ್ನಾನ್ಯೈರ್ನ ನಗ್ನಾ ನ ಚ ಸನ್ಧ್ಯಯೋಃ

ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದೆ ಮಲಗಬಾರದು, ತೊಳೆದ ಪಾದಗಳನ್ನು ಒಣಗಿಸದೆ ಮಲಗಬಾರದು, ತಲೆ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ಮಲಗಬಾರದು; ಇತರರು ನೀಡಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನಬಾರದು, ಉಡುಪು ಹಾಕದೆ ಮಲಗಬಾರದು, ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಅಥವಾ ಸಂಧ್ಯಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಲಗಬಾರದು.

ಧೌತವಾಸಾ ಶುಚಿರ್ನಿತ್ಯಂ ಸರ್ವಮಙ್ಗಲಸಂಯುತಾ। ಪೂಜಯೇತ್ಪ್ರಾತರಾಶಾತ್ಪ್ರಾಗ್ಗೋವಿಪ್ರಾಞ್ಶ್ರಿಯಮಚ್ಯುತಮ್

ಯಾವಾಗಲೂ ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ತೊಳೆದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬೆಳಗಿನ ಉಪಹಾರಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಹಸುಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಸ್ತ್ರಿಯೋ ವೀರವತೀಶ್ಚಾರ್ಚೇತ್ಸ್ರಗ್ಗನ್ಧಬಲಿಮಣ್ಡನೈಃ। ಪತಿಂ ಚಾರ್ಚ್ಯೋಪತಿಷ್ಠೇತ ಧ್ಯಾಯೇತ್ಕೋಷ್ಠಗತಂ ಚ ತಮ್

ಹೆಂಗಸರು ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯವಂತರು ಹಾರ, ಸುಗಂಧ, ಬಲಿ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಹೆಂಗಸು ತನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವನು ತನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇರುವವನಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಸಾಂವತ್ಸರಂ ಪುಂಸವನಂ ವ್ರತಮೇತದವಿಪ್ಲುತಮ್। ಧಾರಯಿಷ್ಯಸಿ ಚೇತ್ತುಭ್ಯಂ ಶಕ್ರಹಾ ಭವಿತಾ ಸುತಃ

ನೀನು ಈ ಪುಂಸವನ ವ್ರತವನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಿದರೆ, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ಮಗುವು ನಿನಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ಬಾಢಮಿತ್ಯಭ್ಯುಪೇತ್ಯಾಥ ದಿತೀ ರಾಜನ್ಮಹಾಮನಾಃ। ಕಶ್ಯಪಾದ್ಗರ್ಭಮಾಧತ್ತ ವ್ರತಂ ಚಾಞ್ಜೋ ದಧಾರ ಸಾ

'ಹೌದು' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಮಹಾ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ದಿತಿಯವರು ಕಶ್ಯಪರಿಂದ ಗರ್ಭವನ್ನು ಪಡೆದರು ಮತ್ತು ವ್ರತವನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಅನುಸರಿಸಿದರು.

ಮಾತೃಷ್ವಸುರಭಿಪ್ರಾಯಮಿನ್ದ್ರ ಆಜ್ಞಾಯ ಮಾನದ। ಶುಶ್ರೂಷಣೇನಾಶ್ರಮಸ್ಥಾಂ ದಿತಿಂ ಪರ್ಯಚರತ್ಕವಿಃ

ಮಾನ್ಯತೆಯನ್ನು ನೀಡುವ ರಾಜನೇ, ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಸಹೋದರಿಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದಿತಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ನಿತ್ಯಂ ವನಾತ್ಸುಮನಸಃ ಫಲಮೂಲಸಮಿತ್ಕುಶಾನ್। ಪತ್ರಾಙ್ಕುರಮೃದೋಽಪಶ್ಚ ಕಾಲೇ ಕಾಲ ಉಪಾಹರತ್

ಅವನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕಾಡಿನಿಂದ ಹೂವು, ಹಣ್ಣು, ದರ್ಭೆ, ಕುಶ, ಎಲೆ, ಮೊಗ್ಗು, ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತಂದುಕೊಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಏವಂ ತಸ್ಯಾ ವ್ರತಸ್ಥಾಯಾ ವ್ರತಚ್ಛಿದ್ರಂ ಹರಿರ್ನೃಪ। ಪ್ರೇಪ್ಸುಃ ಪರ್ಯಚರಜ್ಜಿಹ್ಮೋ ಮೃಗಹೇವ ಮೃಗಾಕೃತಿಃ

ಅವಳು ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹರಿಯು ಆ ವ್ರತವನ್ನು ಮುರಿಯಬೇಕೆಂದು crooked ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು, ಹಂದಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹಂದಿಯಂತೆ.

ನಾಧ್ಯಗಚ್ಛದ್ವ್ರತಚ್ಛಿದ್ರಂ ತತ್ಪರೋಽಥ ಮಹೀಪತೇ। ಚಿನ್ತಾಂ ತೀವ್ರಾಂ ಗತಃ ಶಕ್ರಃ ಕೇನ ಮೇ ಸ್ಯಾಚ್ಛಿವಂ ತ್ವಿಹ

ಆದರೂ ಅವಳ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ರಾಜನೇ, ಇಂದ್ರನು ತೀವ್ರ ಚಿಂತೆಗೊಂಡನು—ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಸಾಧಿಸಬಹುದು ಎಂದು.

ಏಕದಾ ಸಾ ತು ಸನ್ಧ್ಯಾಯಾಮುಚ್ಛಿಷ್ಟಾ ವ್ರತಕರ್ಶಿತಾ। ಅಸ್ಪೃಷ್ಟವಾರ್ಯಧೌತಾಙ್ಘ್ರಿಃ ಸುಷ್ವಾಪ ವಿಧಿಮೋಹಿತಾ

ಒಂದು ಸಂಜೆ, ವ್ರತದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿ, ಊಟಮಾಡಿ, ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದೆ, ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧಪಡಿಸದೆ, ದಿತಿಯವರು ವಿಧಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮಲಗಿಬಿಟ್ಟರು.

ಲಬ್ಧ್ವಾ ತದನ್ತರಂ ಶಕ್ರೋ ನಿದ್ರಾ ಪಹೃತಚೇತಸಃ। ದಿತೇಃ ಪ್ರವಿಷ್ಟ ಉದರಂ ಯೋಗೇಶೋ ಯೋಗಮಾಯಯಾ

ಆ ಸಮಯವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಯೋಗಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಇಂದ್ರನು, ದಿತಿಯವರ ಮನಸ್ಸು ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ, ಅವಳ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಚಕರ್ತ ಸಪ್ತಧಾ ಗರ್ಭಂ ವಜ್ರೇಣ ಕನಕಪ್ರಭಮ್। ರುದನ್ತಂ ಸಪ್ತಧೈಕೈಕಂ ಮಾ ರೋದೀರಿತಿ ತಾನ್ಪುನಃ

ಅವನು ತನ್ನ ವಜ್ರದಿಂದ ಆ ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಗರ್ಭವನ್ನು ಏಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು 'ಅಳಬೇಡ' ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು.

ತಮೂಚುಃ ಪಾಟ್ಯಮಾನಾಸ್ತೇ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಯೋ ನೃಪ। ಕಿಂ ನ ಇನ್ದ್ರ ಜಿಘಾಂಸಸಿ ಭ್ರಾತರೋ ಮರುತಸ್ತವ

ಅವರು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ, ಎಲ್ಲರೂ ಕೈಮುಗಿದು, 'ಇಂದ್ರಾ, ನೀನು ಯಾಕೆ ನಿನ್ನ ತಮ್ಮರಾದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಮಾ ಭೈಷ್ಟ ಭ್ರಾತರೋ ಮಹ್ಯಂ ಯೂಯಮಿತ್ಯಾಹ ಕೌಶಿಕಃ। ಅನನ್ಯಭಾವಾನ್ಪಾರ್ಷದಾನಾತ್ಮನೋ ಮರುತಾಂ ಗಣಾನ್

ಕೌಶಿಕನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಿಮಗೆ ಭಯ ಬೇಡ, ತಮ್ಮಂದಿರೇ, ನೀವು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯರು. ನೀವು ನನ್ನ ಪರಮ ಭಕ್ತರಾದ ಮರುತ್‌ಗಳ ಗುಂಪುಗಳು.'

ನ ಮಮಾರ ದಿತೇರ್ಗರ್ಭಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸಾನುಕಮ್ಪಯಾ। ಬಹುಧಾ ಕುಲಿಶಕ್ಷುಣ್ಣೋ ದ್ರೌಣ್ಯಸ್ತ್ರೇಣ ಯಥಾ ಭವಾನ್

ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಕರುಣೆಯಿಂದ, ದಿತಿಯವರ ಗರ್ಭವು ವಜ್ರದಿಂದ ಎಷ್ಟೇ ಹೊಡೆದರೂ ಸತ್ತಿಲ್ಲ; ಅದು ದ್ರೋಣನ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ನೀನು ಉಳಿದಂತೆ ಉಳಿದಿತು.

ಸಕೃದಿಷ್ಟ್ವಾದಿಪುರುಷಂ ಪುರುಷೋ ಯಾತಿ ಸಾಮ್ಯತಾಮ್। ಸಂವತ್ಸರಂ ಕಿಞ್ಚಿದೂನಂ ದಿತ್ಯಾ ಯದ್ಧರಿರರ್ಚಿತಃ

ಆದಿಪುರುಷನನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಪೂಜಿಸಿದರೂ, ಮನುಷ್ಯನು ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ದಿತಿಯವರು ಒಂದು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾಗುವಷ್ಟು ಕಾಲ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ್ದರು.

ಸಜೂರಿನ್ದ್ರೇಣ ಪಞ್ಚಾಶದ್ದೇವಾಸ್ತೇ ಮರುತೋಽಭವನ್। ವ್ಯಪೋಹ್ಯ ಮಾತೃದೋಷಂ ತೇ ಹರಿಣಾ ಸೋಮಪಾಃ ಕೃತಾಃ

ಇಂದ್ರನ ಜೊತೆಗೆ ಆ ಐವತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಮರುತ್‌ಗಳಾದರು; ತಾಯಿಯ ದೋಷವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ಹರಿಯವರು ಅವರನ್ನು ಸೋಮಪಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು.

ದಿತಿರುತ್ಥಾಯ ದದೃಶೇ ಕುಮಾರಾನನಲಪ್ರಭಾನ್। ಇನ್ದ್ರೇಣ ಸಹಿತಾನ್ದೇವೀ ಪರ್ಯತುಷ್ಯದನಿನ್ದಿತಾ

ದಿತಿಯವರು ಎದ್ದು ಕುಳಿತು, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ, ಇಂದ್ರನ ಜೊತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಹರ್ಷಪಟ್ಟರು.

ಅಥೇನ್ದ್ರಮಾಹ ತಾತಾಹಮಾದಿತ್ಯಾನಾಂ ಭಯಾವಹಮ್। ಅಪತ್ಯಮಿಚ್ಛನ್ತ್ಯಚರಂ ವ್ರತಮೇತತ್ಸುದುಷ್ಕರಮ್

ಆಮೇಲೆ ಅವರು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಮಗನೇ, ನಾನು ಒಂದು ಮಗನಿಗಾಗಿ, ಆದಿತ್ಯರಿಗೆ ಭಯ ಉಂಟುಮಾಡುವಂತಹ ಈ ಬಹಳ ಕಷ್ಟದ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದೆ.'

ಏಕಃ ಸಙ್ಕಲ್ಪಿತಃ ಪುತ್ರಃ ಸಪ್ತ ಸಪ್ತಾಭವನ್ಕಥಮ್। ಯದಿ ತೇ ವಿದಿತಂ ಪುತ್ರ ಸತ್ಯಂ ಕಥಯ ಮಾ ಮೃಷಾ

ಒಂದು ಮಗನಿಗಾಗಿ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಏಕೆ ಏಳುವರು ಏಳು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ? ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ, ಮಗನೇ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು, ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಬೇಡ.'

ಇನ್ದ್ರ ಉವಾಚ। ಅಮ್ಬ ತೇಽಹಂ ವ್ಯವಸಿತಮುಪಧಾರ್ಯಾಗತೋಽನ್ತಿಕಮ್। ಲಬ್ಧಾನ್ತರೋಽಚ್ಛಿದಂ ಗರ್ಭಮರ್ಥಬುದ್ಧಿರ್ನ ಧರ್ಮದೃಕ್

ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: 'ತಾಯಿ, ನಿಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿದು ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದೆ. ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಾಗ ನಾನು ಗರ್ಭವನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿದೆ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶದಲ್ಲಿತ್ತು, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.'

ಕೃತ್ತೋ ಮೇ ಸಪ್ತಧಾ ಗರ್ಭ ಆಸನ್ಸಪ್ತ ಕುಮಾರಕಾಃ। ತೇಽಪಿ ಚೈಕೈಕಶೋ ವೃಕ್ಣಾಃ ಸಪ್ತಧಾ ನಾಪಿ ಮಮ್ರಿರೇ

ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಗರ್ಭವನ್ನು ಏಳು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದೆ, ಅವುಗಳಿಂದ ಏಳು ಮಕ್ಕಳಾದರು. ಆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಏಳು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿದರೂ, ಯಾರೂ ಸತ್ತಿಲ್ಲ.