ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಕ್ಷತ್ರಬನ್ಧುರ್ಹಿ ಗೃಹಪಾಲೋ ನಿರೂಪಿತಃ । ಸ ಕಥಂ ತದ್‍ಗೃಹೇ ದ್ವಾಃಸ್ಥಃ ಸಭಾಣ್ಡಂ ಭೋಕ್ತುಮರ್ಹತಿ

ಕ್ಷತ್ರಿಯನಾದರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವನನ್ನು ಮನೆಯ ರಕ್ಷಕನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ಇಂತಹ ಬಾಗಿಲು ಕಾಯುವವನು ಮನೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದು?

ಕೃಷ್ಣೇ ಗತೇ ಭಗವತಿ ಶಾಸ್ತರ್ಯುತ್ಪಥಗಾಮಿನಾಮ್ । ತದ್ ಭಿನ್ನಸೇತೂನದ್ಯಾಹಂ ಶಾಸ್ಮಿ ಪಶ್ಯತ ಮೇ ಬಲಮ್

ಕೃಷ್ಣನು, ಭಗವಂತನು, ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ತಪ್ಪಿದವರಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಈಗ ಅವನು ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ, ಧರ್ಮದ ಸೇತುವೆ ಮುರಿದವರನ್ನು ನಾನು ಶಿಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ.

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ರೋಷತಾಮ್ರಾಕ್ಷೋ ವಯಸ್ಯಾನ್ ಋಷಿಬಾಲಕಃ । ಕೌಶಿಕ್ಯಾಪ ಉಪಸ್ಪೃಶ್ಯ ವಾಗ್ವಜ್ರಂ ವಿಸಸರ್ಜ ಹ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿಸಿಕೊಂಡ ಆ ಋಷಿಯ ಬಾಲಕನು ಸ್ನೇಹಿತರ ನಡುವೆ, ಕೌಶಿಕಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧತೆ ಪಡೆದು, ಮಾತಿನ ವಜ್ರವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದನು.

ಇತಿ ಲಙ್‌ಘಿತಮರ್ಯಾದಂ ತಕ್ಷಕಃ ಸಪ್ತಮೇಽಹನಿ । ದಙ್ಕ್ಷ್ಯತಿ ಸ್ಮ ಕುಲಾಙ್ಗಾರಂ ಚೋದಿತೋ ಮೇ ತತದ್ರುಹಮ್

ಈ ರೀತಿ ಮಿತಿ ಮೀರಿ ನಡೆದುದರಿಂದ, ಏಳನೇ ದಿನ ನಾನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ ತಕ್ಷಕನು ಈ ವಂಶದ ನಾಶಕಾರನನ್ನು ಕಡಿದು ಬಿಡುವನು.

ತತೋಽಭ್ಯೇತ್ಯಾಶ್ರಮಂ ಬಾಲೋ ಗಲೇ ಸರ್ಪಕಲೇವರಮ್ । ಪಿತರಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ದುಃಖಾರ್ತೋ ಮುಕ್ತಕಣ್ಠೋ ರುರೋದ ಹ

ನಂತರ ಆ ಬಾಲಕನು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದು, ತಂದೆಯ ಕತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹಾವು ಸತ್ತು ಹತ್ತಿರವಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಜೋರಾಗಿ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

ಸ ವಾ ಆಙ್‌ಗಿರಸೋ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸುತವಿಲಾಪನಮ್ । ಉನ್ಮೀಲ್ಯ ಶನಕೈರ್ನೇತ್ರೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಾಂಸೇ ಮೃತೋರಗಮ್

ಆಂಗಿರಸ ವಂಶದ ಮಹಾಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಮಗನ ಅಳಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದು, ತನ್ನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಸತ್ತ ಹಾವನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ವಿಸೃಜ್ಯ ತಂ ಚ ಪಪ್ರಚ್ಛ ವತ್ಸ ಕಸ್ಮಾದ್ಧಿ ರೋದಿಷಿ । ಕೇನ ವಾ ತೇಽಪಕೃತಂ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸ ನ್ಯವೇದಯತ್

ಆ ಹಾವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮಗನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ಮಗನೇ, ನೀನು ಏಕೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ಯಾರು ನಿನಗೆ ಅಪಕಾರ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಆ ಬಾಲಕನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದನು.

ನಿಶಮ್ಯ ಶಪ್ತಮತದರ್ಹಂ ನರೇನ್ದ್ರಂ ಸ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ನಾತ್ಮಜಮಭ್ಯನನ್ದತ್ । ಅಹೋ ಬತಾಂಹೋ ಮಹದದ್ಯ ತೇ ಕೃತಂ ಅಲ್ಪೀಯಸಿ ದ್ರೋಹ ಉರುರ್ದಮೋ ಧೃತಃ

ರಾಜನಿಗೆ ಅನರ್ಹವಾಗಿ ಶಾಪವನ್ನಿತ್ತೆಂದು ಕೇಳಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮಗನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಲಿಲ್ಲ; 'ಅಯ್ಯೋ, ನೀನು ಇಂದು ದೊಡ್ಡ ಅನರ್ಥವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀಯ, ಅಪರಾಧವು ಸಣ್ಣದಾದರೂ ಶಿಕ್ಷೆ ತುಂಬಾ ಭಾರಿಯಾಗಿದೆ' ಎಂದನು.

ನ ವೈ ನೃಭಿರ್ನರದೇವಂ ಪರಾಖ್ಯಂ ಸಮ್ಮಾತುಮರ್ಹಸ್ಯವಿಪಕ್ವಬುದ್ಧೇ । ಯತ್ತೇಜಸಾ ದುರ್ವಿಷಹೇಣ ಗುಪ್ತಾ ವಿನ್ದನ್ತಿ ಭದ್ರಾಣ್ಯಕುತೋಭಯಾಃ ಪ್ರಜಾಃ

ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದವನೇ, ನೀನು ರಾಜನನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಅವನ ಅಜೇಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಭದ್ರತೆಯಲ್ಲಿಯೂ, ಸುಖದಲ್ಲಿಯೂ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಅಲಕ್ಷ್ಯಮಾಣೇ ನರದೇವನಾಮ್ನಿ ರಥಾಙ್ಗಪಾಣಾವಯಮಙ್ಗ ಲೋಕಃ । ತದಾ ಹಿ ಚೌರಪ್ರಚುರೋ ವಿನಙ್ಕ್ಷ್ಯತಿ ಅರಕ್ಷ್ಯಮಾಣೋಽವಿವ ರೂಥವತ್ ಕ್ಷಣಾತ್

ನರದೇವನೆಂಬ ರಾಜನನ್ನು, ರಥಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು ಎಂದು, ಜನರು ಗೌರವಿಸದಿದ್ದರೆ, ಪ್ರಿಯವನೇ, ಈ ಲೋಕವು ಕಳ್ಳರಿಂದ ತುಂಬಿ, ರಕ್ಷಣೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಕುರಿಗಳನ್ನು ಕಾಯುವವನು ಇಲ್ಲದಂತೆ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ತದದ್ಯ ನಃ ಪಾಪಮುಪೈತ್ಯನನ್ವಯಂ ಯನ್ನಷ್ಟನಾಥಸ್ಯ ವಸೋರ್ವಿಲುಮ್ಪಕಾತ್ । ಪರಸ್ಪರಂ ಘ್ನನ್ತಿ ಶಪನ್ತಿ ವೃಞ್ಜತೇ ಪಶೂನ್ ಸ್ತ್ರಿಯೋಽರ್ಥಾಮ್ ಪುರುದಸ್ಯವೋ ಜನಾಃ

ಇಂದು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪಾಪ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ; ರಕ್ಷಕನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರ ಧನವನ್ನು ಜನರು ದೋಚುತ್ತಾರೆ, ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ಯೆ, ಶಾಪ, ಕಳ್ಳತನ, ಜಾನುವಾರು, ಹೆಂಗಸರು, ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ತದಾಽಽರ್ಯಧರ್ಮಃ ಪ್ರವಿಲೀಯತೇ ನೃಣಾಂ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಾಚಾರಯುತಸ್ತ್ರಯೀಮಯಃ । ತತೋಽರ್ಥಕಾಮಾಭಿನಿವೇಶಿತಾತ್ಮನಾಂ ಶುನಾಂ ಕಪೀನಾಮಿವ ವರ್ಣಸಙ್ಕರಃ

ಆಗ, ಆರ್ಯಧರ್ಮವೂ, ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ಆಚರಣೆಯೂ, ಮೂರು ವೇದಗಳ ಆಧಾರದ ಧರ್ಮವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ, ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಾಮದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾದವರು, ನಾಯಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಪಿಗಳು ಹೇಗೆ ಮಿಶ್ರಣವಾಗುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ ವರ್ಣಗಳ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಧರ್ಮಪಾಲೋ ನರಪತಿಃ ಸ ತು ಸಮ್ರಾಡ್ ಬೃಹಚ್ಛ್ರವಾಃ । ಸಾಕ್ಷಾನ್ ಮಹಾಭಾಗವತೋ ರಾಜರ್ಷಿರ್ಹಯಮೇಧಯಾಟ್

ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಾಯುವ ರಾಜನು ಮಹಾಸಾಮ್ರಾಟ್ ಬೃಹಚ್ಛ್ರವನು, ರಾಜರ್ಷಿ, ಭಕ್ತನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದಾನೆ.

ಅಪಾಪೇಷು ಸ್ವಭೃತ್ಯೇಷು ಬಾಲೇನಾಪಕ್ವಬುದ್ಧಿನಾ । ಪಾಪಂ ಕೃತಂ ತದ್‍ಭಗವಾನ್ ಸರ್ವಾತ್ಮಾ ಕ್ಷನ್ತುಮರ್ಹತಿ

ಅಪರಾಧವಿಲ್ಲದ ರಾಜನ ಮೇಲೆ, ಪರಿಪಕ್ವತೆ ಇಲ್ಲದ ಮಗನಿಂದ ಪಾಪವಾಗಿದ್ದುದು, ಭಗವಂತನು, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿ, ಈ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಲಿ.

ತಿರಸ್ಕೃತಾ ವಿಪ್ರಲಬ್ಧಾಃ ಶಪ್ತಾಃ ಕ್ಷಿಪ್ತಾ ಹತಾ ಅಪಿ । ನಾಸ್ಯ ತತ್ಪ್ರತಿಕುರ್ವನ್ತಿ ತದ್‍ಭಕ್ತಾಃ ಪ್ರಭವೋಽಪಿ ಹಿ

ತಿರಸ್ಕೃತರಾಗಿದರೂ, ಮೋಸಹೋಗಿದರೂ, ಶಾಪಿತರಾಗಿದರೂ, ಅವಮಾನಗೊಂಡರೂ, ಹತ್ಯೆಗೊಳಗಾದರೂ ಸಹ, ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತರು, ಅವರಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದರೂ, ಪ್ರತಿಕಾರ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಇತಿ ಪುತ್ರಕೃತಾಘೇನ ಸೋಽನುತಪ್ತೋ ಮಹಾಮುನಿಃ । ಸ್ವಯಂ ವಿಪ್ರಕೃತೋ ರಾಜ್ಞಾ ನೈವಾಘಂ ತದಚಿನ್ತಯತ್

ಮಗನು ಮಾಡಿದ ಅಪರಾಧದಿಂದ ಆ ಮಹಾಮುನಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಉಂಟಾಯಿತು; ರಾಜನು ತನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದರೂ, ಅವನು ಆ ತಪ್ಪನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಾಯಶಃ ಸಾಧವೋ ಲೋಕೇ ಪರೈರ್ದ್ವನ್ದ್ವೇಷು ಯೋಜಿತಾಃ । ನ ವ್ಯಥನ್ತಿ ನ ಹೃಷ್ಯನ್ತಿ ಯತ ಆತ್ಮಾಗುಣಾಶ್ರಯಃ

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರು ಇತರರಿಂದ ಸೌಖ್ಯ-ದುಃಖಗಳ ನಡುವೆ ಹಾಕಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಅವರು ದುಃಖಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಸಂತೋಷಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಭರವಸೆ ಸ್ವಂತ ಗುಣಗಳ ಮೇಲೆ ಇದೆ.

ನಾಧೌತಪಾದಾಪ್ರಯತಾ ನಾರ್ದ್ರಪಾದಾ ಉದಕ್ಶಿರಾಃ। ಶಯೀತ ನಾಪರಾಙ್ನಾನ್ಯೈರ್ನ ನಗ್ನಾ ನ ಚ ಸನ್ಧ್ಯಯೋಃ

ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದೆ ಮಲಗಬಾರದು, ತೊಳೆದ ಪಾದಗಳನ್ನು ಒಣಗಿಸದೆ ಮಲಗಬಾರದು, ತಲೆ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ಮಲಗಬಾರದು; ಇತರರು ನೀಡಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನಬಾರದು, ಉಡುಪು ಹಾಕದೆ ಮಲಗಬಾರದು, ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಅಥವಾ ಸಂಧ್ಯಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಲಗಬಾರದು.

ಧೌತವಾಸಾ ಶುಚಿರ್ನಿತ್ಯಂ ಸರ್ವಮಙ್ಗಲಸಂಯುತಾ। ಪೂಜಯೇತ್ಪ್ರಾತರಾಶಾತ್ಪ್ರಾಗ್ಗೋವಿಪ್ರಾಞ್ಶ್ರಿಯಮಚ್ಯುತಮ್

ಯಾವಾಗಲೂ ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ತೊಳೆದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬೆಳಗಿನ ಉಪಹಾರಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಹಸುಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಸ್ತ್ರಿಯೋ ವೀರವತೀಶ್ಚಾರ್ಚೇತ್ಸ್ರಗ್ಗನ್ಧಬಲಿಮಣ್ಡನೈಃ। ಪತಿಂ ಚಾರ್ಚ್ಯೋಪತಿಷ್ಠೇತ ಧ್ಯಾಯೇತ್ಕೋಷ್ಠಗತಂ ಚ ತಮ್

ಹೆಂಗಸರು ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯವಂತರು ಹಾರ, ಸುಗಂಧ, ಬಲಿ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಹೆಂಗಸು ತನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವನು ತನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇರುವವನಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಸಾಂವತ್ಸರಂ ಪುಂಸವನಂ ವ್ರತಮೇತದವಿಪ್ಲುತಮ್। ಧಾರಯಿಷ್ಯಸಿ ಚೇತ್ತುಭ್ಯಂ ಶಕ್ರಹಾ ಭವಿತಾ ಸುತಃ

ನೀನು ಈ ಪುಂಸವನ ವ್ರತವನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಿದರೆ, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ಮಗುವು ನಿನಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ಬಾಢಮಿತ್ಯಭ್ಯುಪೇತ್ಯಾಥ ದಿತೀ ರಾಜನ್ಮಹಾಮನಾಃ। ಕಶ್ಯಪಾದ್ಗರ್ಭಮಾಧತ್ತ ವ್ರತಂ ಚಾಞ್ಜೋ ದಧಾರ ಸಾ

'ಹೌದು' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಮಹಾ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ದಿತಿಯವರು ಕಶ್ಯಪರಿಂದ ಗರ್ಭವನ್ನು ಪಡೆದರು ಮತ್ತು ವ್ರತವನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಅನುಸರಿಸಿದರು.

ಮಾತೃಷ್ವಸುರಭಿಪ್ರಾಯಮಿನ್ದ್ರ ಆಜ್ಞಾಯ ಮಾನದ। ಶುಶ್ರೂಷಣೇನಾಶ್ರಮಸ್ಥಾಂ ದಿತಿಂ ಪರ್ಯಚರತ್ಕವಿಃ

ಮಾನ್ಯತೆಯನ್ನು ನೀಡುವ ರಾಜನೇ, ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಸಹೋದರಿಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದಿತಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ನಿತ್ಯಂ ವನಾತ್ಸುಮನಸಃ ಫಲಮೂಲಸಮಿತ್ಕುಶಾನ್। ಪತ್ರಾಙ್ಕುರಮೃದೋಽಪಶ್ಚ ಕಾಲೇ ಕಾಲ ಉಪಾಹರತ್

ಅವನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕಾಡಿನಿಂದ ಹೂವು, ಹಣ್ಣು, ದರ್ಭೆ, ಕುಶ, ಎಲೆ, ಮೊಗ್ಗು, ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತಂದುಕೊಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಏವಂ ತಸ್ಯಾ ವ್ರತಸ್ಥಾಯಾ ವ್ರತಚ್ಛಿದ್ರಂ ಹರಿರ್ನೃಪ। ಪ್ರೇಪ್ಸುಃ ಪರ್ಯಚರಜ್ಜಿಹ್ಮೋ ಮೃಗಹೇವ ಮೃಗಾಕೃತಿಃ

ಅವಳು ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹರಿಯು ಆ ವ್ರತವನ್ನು ಮುರಿಯಬೇಕೆಂದು crooked ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು, ಹಂದಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹಂದಿಯಂತೆ.

ನಾಧ್ಯಗಚ್ಛದ್ವ್ರತಚ್ಛಿದ್ರಂ ತತ್ಪರೋಽಥ ಮಹೀಪತೇ। ಚಿನ್ತಾಂ ತೀವ್ರಾಂ ಗತಃ ಶಕ್ರಃ ಕೇನ ಮೇ ಸ್ಯಾಚ್ಛಿವಂ ತ್ವಿಹ

ಆದರೂ ಅವಳ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ರಾಜನೇ, ಇಂದ್ರನು ತೀವ್ರ ಚಿಂತೆಗೊಂಡನು—ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಸಾಧಿಸಬಹುದು ಎಂದು.

ಏಕದಾ ಸಾ ತು ಸನ್ಧ್ಯಾಯಾಮುಚ್ಛಿಷ್ಟಾ ವ್ರತಕರ್ಶಿತಾ। ಅಸ್ಪೃಷ್ಟವಾರ್ಯಧೌತಾಙ್ಘ್ರಿಃ ಸುಷ್ವಾಪ ವಿಧಿಮೋಹಿತಾ

ಒಂದು ಸಂಜೆ, ವ್ರತದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿ, ಊಟಮಾಡಿ, ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದೆ, ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧಪಡಿಸದೆ, ದಿತಿಯವರು ವಿಧಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮಲಗಿಬಿಟ್ಟರು.

ಲಬ್ಧ್ವಾ ತದನ್ತರಂ ಶಕ್ರೋ ನಿದ್ರಾ ಪಹೃತಚೇತಸಃ। ದಿತೇಃ ಪ್ರವಿಷ್ಟ ಉದರಂ ಯೋಗೇಶೋ ಯೋಗಮಾಯಯಾ

ಆ ಸಮಯವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಯೋಗಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಇಂದ್ರನು, ದಿತಿಯವರ ಮನಸ್ಸು ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ, ಅವಳ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಚಕರ್ತ ಸಪ್ತಧಾ ಗರ್ಭಂ ವಜ್ರೇಣ ಕನಕಪ್ರಭಮ್। ರುದನ್ತಂ ಸಪ್ತಧೈಕೈಕಂ ಮಾ ರೋದೀರಿತಿ ತಾನ್ಪುನಃ

ಅವನು ತನ್ನ ವಜ್ರದಿಂದ ಆ ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಗರ್ಭವನ್ನು ಏಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು 'ಅಳಬೇಡ' ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು.