ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಏತಾವತಾಲಂ ನನು ಸೂಚಿತೇನ ಗುಣೈರಸಾಮ್ಯಾನತಿಶಾಯನಸ್ಯ । ಹಿತ್ವೇತರಾನ್ ಪ್ರಾರ್ಥಯತೋ ವಿಭೂತಿಃ ಯಸ್ಯಾಙ್‌ಘ್ರಿರೇಣುಂ ಜುಷತೇಽನಭೀಪ್ಸೋಃ

ಈವರೆಗೆ ಹೇಳಿದುದೇ ಸಾಕು; ಭಗವಂತನ ಅಪಾರವಾದ, ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೇಲುಗಡೆಯಾದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನ ಪಾದಧೂಳಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿದವರೂ ಆಶಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವನು ಸ್ವತಃ ಅದನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಥಾಪಿ ಯತ್ಪಾದನಖಾವಸೃಷ್ಟಂ ಜಗದ್ವಿರಿಞ್ಚೋಪಹೃತಾರ್ಹಣಾಮ್ಭಃ । ಸೇಶಂ ಪುನಾತ್ಯನ್ಯತಮೋ ಮುಕುನ್ದಾತ್ ಕೋ ನಾಮ ಲೋಕೇ ಭಗವತ್ಪದಾರ್ಥಃ

ಮತ್ತೆ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಅರ್ಚನೆಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ನೀರು ಭಗವಂತನ ಪಾದನಖಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು, ಅದು ಜಗತ್ತನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಪಾದವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಮುಕುಂದನಿಂದ ಪವಿತ್ರನಾಗದೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಯತ್ರಾನುರಕ್ತಾಃ ಸಹಸೈವ ಧೀರಾ ವ್ಯಪೋಹ್ಯ ದೇಹಾದಿಷು ಸಙ್ಗಮೂಢಮ್ । ವ್ರಜನ್ತಿ ತತ್ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಮನ್ತ್ಯಂ ಯಸ್ಮಿನ್ನಹಿಂಸೋಪಶಮಃ ಸ್ವಧರ್ಮಃ

ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರು, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ದೇಹ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಗಳ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತೊರೆದು, ಹಂಸರು ತಲುಪುವ ಪರಮ ಗತಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅಹಿಂಸೆ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಧರ್ಮವಿದೆ.

ಅಹಂ ಹಿ ಪೃಷ್ಟೋಽರ್ಯಮಣೋ ಭವದ್‌ಭಿಃ ಆಚಕ್ಷ ಆತ್ಮಾವಗಮೋಽತ್ರ ಯಾವಾನ್ । ನಭಃ ಪತನ್ತ್ಯಾತ್ಮಸಮಂ ಪತತ್ತ್ರಿಣಃ ತಥಾ ಸಮಂ ವಿಷ್ಣುಗತಿಂ ವಿಪಶ್ಚಿತಃ

ನೀವು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಾನು ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹಕ್ಕಿಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹಾರುವಂತೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಕೂಡ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಮ್ಮ ಅರಿವಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.

ಏಕದಾ ಧನುರುದ್ಯಮ್ಯ ವಿಚರನ್ಮೃಗಯಾಂ ವನೇ । ಮೃಗಾನನುಗತಃ ಶ್ರಾನ್ತಃ ಕ್ಷುಧಿತಸ್ತೃಷಿತೋ ಭೃಶಮ್

ಒಂದು ಸಲ, ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವನ್ಯಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಹಾಕುತ್ತಾ, ಅವನು ಒಂದು ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ತುಂಬಾ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ದಾಹದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿಹೋದನು.

ಜಲಾಶಯಮಚಕ್ಷಾಣಃ ಪ್ರವಿವೇಶ ತಮಾಶ್ರಮಮ್ । ದದರ್ಶ ಮುನಿಮಾಸೀನಂ ಶಾನ್ತಂ ಮೀಲಿತಲೋಚನಮ್

ನೀರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಅವನು ಒಂದು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮುನಿಯನ್ನು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು, ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಶಾಂತವಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ಪ್ರತಿರುದ್ಧೇನ್ದ್ರಿಯಪ್ರಾಣ ಮನೋಬುದ್ಧಿಮುಪಾರತಮ್ । ಸ್ಥಾನತ್ರಯಾತ್ಪರಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಭೂತಮವಿಕ್ರಿಯಮ್

ಆ ಮುನಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಉಸಿರು, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಮೀರಿ, ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಏಕವಾಗಿದ್ದನು, ಅವನು ಅಚಲ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದನು.

ವಿಪ್ರಕೀರ್ಣಜಟಾಚ್ಛನ್ನಂ ರೌರವೇಣಾಜಿನೇನ ಚ । ವಿಶುಷ್ಯತ್ತಾಲುರುದಕಂ ತಥಾಭೂತಮಯಾಚತ

ಮೂಡಲಾದ ಜಟೆ ಮತ್ತು ಚರ್ಮದ ಹೂಡು ಹೊದ್ದಿದ್ದನು. ಅವನ ಗಂಟಲು ನೀರಿಲ್ಲದೆ ಒಣಗಿಹೋಗಿತ್ತು. ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಅವನಿಂದ ನೀರನ್ನು ಬೇಡಿದನು.

ಅಲಬ್ಧತೃಣಭೂಮ್ಯಾದಿಃ ಅಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಾರ್ಘ್ಯಸೂನೃತಃ । ಅವಜ್ಞಾತಂ ಇವಾತ್ಮಾನಂ ಮನ್ಯಮಾನಶ್ಚುಕೋಪ ಹ

ಅವನಿಗೆ ಹುಲ್ಲು, ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಇತರ ಉಪಚಾರಗಳೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ, ಆರತಿ ನೀರೂ ಸೌಮ್ಯವಾದ ಮಾತೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ತಾನು ಅವಮಾನಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಕೋಪಗೊಂಡನು.

ಅಭೂತಪೂರ್ವಃ ಸಹಸಾ ಕ್ಷುತ್ತೃಡ್ಭ್ಯಾಮರ್ದಿತಾತ್ಮನಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಪ್ರತ್ಯಭೂದ್‍ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಮತ್ಸರೋ ಮನ್ಯುರೇವ ಚ

ಹಸಿವು ಮತ್ತು ದಾಹದಿಂದ ಈ ಹಿಂದೆ ಎಂದಿಗೂ ಅನುಭವಿಸದಷ್ಟು ಬಳಲಿದನು. ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮೇಲೆ ಈರ್ಷೆ ಮತ್ತು ಕೋಪವು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು.

ಸ ತು ಬ್ರಹ್ಮಋಷೇರಂಸೇ ಗತಾಸುಮುರಗಂ ರುಷಾ । ವಿನಿರ್ಗಚ್ಛನ್ ಧನುಷ್ಕೋಟ್ಯಾ ನಿಧಾಯ ಪುರಮಾಗತ್

ಆಗ ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ, ಸತ್ತ ಹಾವನ್ನು ಆ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಯ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟನು ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಏಷ ಕಿಂ ನಿಭೃತಾಶೇಷ ಕರಣೋ ಮೀಲಿತೇಕ್ಷಣಃ । ಮೃಷಾ ಸಮಾಧಿರಾಹೋಸ್ವಿತ್ ಕಿಂ ನು ಸ್ಯಾತ್ ಕ್ಷತ್ರಬನ್ಧುಭಿಃ

ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು, ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿರುವುದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಧ್ಯಾನವೇ? ಅಥವಾ ಈಡಿನಟವೋ? ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಇದು ಹೇಗಿರಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಯಾರು ಹೇಳಬಹುದು?

ತಸ್ಯ ಪುತ್ರೋಽತಿತೇಜಸ್ವೀ ವಿಹರನ್ ಬಾಲಕೋಽರ್ಭಕೈಃ । ರಾಜ್ಞಾಘಂ ಪ್ರಾಪಿತಂ ತಾತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ತತ್ರೇದಮಬ್ರವೀತ್

ಅತಿಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಆ ಮಗನು ಇತರ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರಾಜನು ತಂದೆಗೆ ಅಪಮಾನ ಮಾಡಿದ ವಿಚಾರವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕೂಡಲೇ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಅಹೋ ಅಧರ್ಮಃ ಪಾಲಾನಾಂ ಪೀವ್ನಾಂ ಬಲಿಭುಜಾಮಿವ । ಸ್ವಾಮಿನ್ಯಘಂ ಯದ್ ದಾಸಾನಾಂ ದ್ವಾರಪಾನಾಂ ಶುನಾಮಿವ

ಅಯ್ಯೋ, ಈ ರಾಜರು ಎಷ್ಟು ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ! ಬಲವಂತವಾಗಿ ಬಲಿಯನ್ನು ತಿನ್ನುವವರಂತೆ, ದಾಸರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಾಮಿಗೆ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದಂತೆ, ಬಾಗಿಲು ಕಾಯುವವರು ಅಥವಾ ನಾಯಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಾಲಿಕನಿಗೆ ಅಪಕಾರ ಮಾಡಿದಂತೆ ಇದೆ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಕ್ಷತ್ರಬನ್ಧುರ್ಹಿ ಗೃಹಪಾಲೋ ನಿರೂಪಿತಃ । ಸ ಕಥಂ ತದ್‍ಗೃಹೇ ದ್ವಾಃಸ್ಥಃ ಸಭಾಣ್ಡಂ ಭೋಕ್ತುಮರ್ಹತಿ

ಕ್ಷತ್ರಿಯನಾದರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವನನ್ನು ಮನೆಯ ರಕ್ಷಕನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ಇಂತಹ ಬಾಗಿಲು ಕಾಯುವವನು ಮನೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದು?

ಕೃಷ್ಣೇ ಗತೇ ಭಗವತಿ ಶಾಸ್ತರ್ಯುತ್ಪಥಗಾಮಿನಾಮ್ । ತದ್ ಭಿನ್ನಸೇತೂನದ್ಯಾಹಂ ಶಾಸ್ಮಿ ಪಶ್ಯತ ಮೇ ಬಲಮ್

ಕೃಷ್ಣನು, ಭಗವಂತನು, ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ತಪ್ಪಿದವರಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಈಗ ಅವನು ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ, ಧರ್ಮದ ಸೇತುವೆ ಮುರಿದವರನ್ನು ನಾನು ಶಿಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ.

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ರೋಷತಾಮ್ರಾಕ್ಷೋ ವಯಸ್ಯಾನ್ ಋಷಿಬಾಲಕಃ । ಕೌಶಿಕ್ಯಾಪ ಉಪಸ್ಪೃಶ್ಯ ವಾಗ್ವಜ್ರಂ ವಿಸಸರ್ಜ ಹ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿಸಿಕೊಂಡ ಆ ಋಷಿಯ ಬಾಲಕನು ಸ್ನೇಹಿತರ ನಡುವೆ, ಕೌಶಿಕಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧತೆ ಪಡೆದು, ಮಾತಿನ ವಜ್ರವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದನು.

ಇತಿ ಲಙ್‌ಘಿತಮರ್ಯಾದಂ ತಕ್ಷಕಃ ಸಪ್ತಮೇಽಹನಿ । ದಙ್ಕ್ಷ್ಯತಿ ಸ್ಮ ಕುಲಾಙ್ಗಾರಂ ಚೋದಿತೋ ಮೇ ತತದ್ರುಹಮ್

ಈ ರೀತಿ ಮಿತಿ ಮೀರಿ ನಡೆದುದರಿಂದ, ಏಳನೇ ದಿನ ನಾನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ ತಕ್ಷಕನು ಈ ವಂಶದ ನಾಶಕಾರನನ್ನು ಕಡಿದು ಬಿಡುವನು.

ತತೋಽಭ್ಯೇತ್ಯಾಶ್ರಮಂ ಬಾಲೋ ಗಲೇ ಸರ್ಪಕಲೇವರಮ್ । ಪಿತರಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ದುಃಖಾರ್ತೋ ಮುಕ್ತಕಣ್ಠೋ ರುರೋದ ಹ

ನಂತರ ಆ ಬಾಲಕನು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದು, ತಂದೆಯ ಕತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹಾವು ಸತ್ತು ಹತ್ತಿರವಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಜೋರಾಗಿ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

ಸ ವಾ ಆಙ್‌ಗಿರಸೋ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸುತವಿಲಾಪನಮ್ । ಉನ್ಮೀಲ್ಯ ಶನಕೈರ್ನೇತ್ರೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಾಂಸೇ ಮೃತೋರಗಮ್

ಆಂಗಿರಸ ವಂಶದ ಮಹಾಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಮಗನ ಅಳಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದು, ತನ್ನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಸತ್ತ ಹಾವನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ವಿಸೃಜ್ಯ ತಂ ಚ ಪಪ್ರಚ್ಛ ವತ್ಸ ಕಸ್ಮಾದ್ಧಿ ರೋದಿಷಿ । ಕೇನ ವಾ ತೇಽಪಕೃತಂ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸ ನ್ಯವೇದಯತ್

ಆ ಹಾವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮಗನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ಮಗನೇ, ನೀನು ಏಕೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ಯಾರು ನಿನಗೆ ಅಪಕಾರ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಆ ಬಾಲಕನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದನು.

ನಿಶಮ್ಯ ಶಪ್ತಮತದರ್ಹಂ ನರೇನ್ದ್ರಂ ಸ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ನಾತ್ಮಜಮಭ್ಯನನ್ದತ್ । ಅಹೋ ಬತಾಂಹೋ ಮಹದದ್ಯ ತೇ ಕೃತಂ ಅಲ್ಪೀಯಸಿ ದ್ರೋಹ ಉರುರ್ದಮೋ ಧೃತಃ

ರಾಜನಿಗೆ ಅನರ್ಹವಾಗಿ ಶಾಪವನ್ನಿತ್ತೆಂದು ಕೇಳಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮಗನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಲಿಲ್ಲ; 'ಅಯ್ಯೋ, ನೀನು ಇಂದು ದೊಡ್ಡ ಅನರ್ಥವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀಯ, ಅಪರಾಧವು ಸಣ್ಣದಾದರೂ ಶಿಕ್ಷೆ ತುಂಬಾ ಭಾರಿಯಾಗಿದೆ' ಎಂದನು.

ನ ವೈ ನೃಭಿರ್ನರದೇವಂ ಪರಾಖ್ಯಂ ಸಮ್ಮಾತುಮರ್ಹಸ್ಯವಿಪಕ್ವಬುದ್ಧೇ । ಯತ್ತೇಜಸಾ ದುರ್ವಿಷಹೇಣ ಗುಪ್ತಾ ವಿನ್ದನ್ತಿ ಭದ್ರಾಣ್ಯಕುತೋಭಯಾಃ ಪ್ರಜಾಃ

ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದವನೇ, ನೀನು ರಾಜನನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಅವನ ಅಜೇಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಭದ್ರತೆಯಲ್ಲಿಯೂ, ಸುಖದಲ್ಲಿಯೂ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಅಲಕ್ಷ್ಯಮಾಣೇ ನರದೇವನಾಮ್ನಿ ರಥಾಙ್ಗಪಾಣಾವಯಮಙ್ಗ ಲೋಕಃ । ತದಾ ಹಿ ಚೌರಪ್ರಚುರೋ ವಿನಙ್ಕ್ಷ್ಯತಿ ಅರಕ್ಷ್ಯಮಾಣೋಽವಿವ ರೂಥವತ್ ಕ್ಷಣಾತ್

ನರದೇವನೆಂಬ ರಾಜನನ್ನು, ರಥಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು ಎಂದು, ಜನರು ಗೌರವಿಸದಿದ್ದರೆ, ಪ್ರಿಯವನೇ, ಈ ಲೋಕವು ಕಳ್ಳರಿಂದ ತುಂಬಿ, ರಕ್ಷಣೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಕುರಿಗಳನ್ನು ಕಾಯುವವನು ಇಲ್ಲದಂತೆ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ತದದ್ಯ ನಃ ಪಾಪಮುಪೈತ್ಯನನ್ವಯಂ ಯನ್ನಷ್ಟನಾಥಸ್ಯ ವಸೋರ್ವಿಲುಮ್ಪಕಾತ್ । ಪರಸ್ಪರಂ ಘ್ನನ್ತಿ ಶಪನ್ತಿ ವೃಞ್ಜತೇ ಪಶೂನ್ ಸ್ತ್ರಿಯೋಽರ್ಥಾಮ್ ಪುರುದಸ್ಯವೋ ಜನಾಃ

ಇಂದು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪಾಪ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ; ರಕ್ಷಕನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರ ಧನವನ್ನು ಜನರು ದೋಚುತ್ತಾರೆ, ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ಯೆ, ಶಾಪ, ಕಳ್ಳತನ, ಜಾನುವಾರು, ಹೆಂಗಸರು, ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ತದಾಽಽರ್ಯಧರ್ಮಃ ಪ್ರವಿಲೀಯತೇ ನೃಣಾಂ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಾಚಾರಯುತಸ್ತ್ರಯೀಮಯಃ । ತತೋಽರ್ಥಕಾಮಾಭಿನಿವೇಶಿತಾತ್ಮನಾಂ ಶುನಾಂ ಕಪೀನಾಮಿವ ವರ್ಣಸಙ್ಕರಃ

ಆಗ, ಆರ್ಯಧರ್ಮವೂ, ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ಆಚರಣೆಯೂ, ಮೂರು ವೇದಗಳ ಆಧಾರದ ಧರ್ಮವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ, ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಾಮದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾದವರು, ನಾಯಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಪಿಗಳು ಹೇಗೆ ಮಿಶ್ರಣವಾಗುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ ವರ್ಣಗಳ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಧರ್ಮಪಾಲೋ ನರಪತಿಃ ಸ ತು ಸಮ್ರಾಡ್ ಬೃಹಚ್ಛ್ರವಾಃ । ಸಾಕ್ಷಾನ್ ಮಹಾಭಾಗವತೋ ರಾಜರ್ಷಿರ್ಹಯಮೇಧಯಾಟ್

ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಾಯುವ ರಾಜನು ಮಹಾಸಾಮ್ರಾಟ್ ಬೃಹಚ್ಛ್ರವನು, ರಾಜರ್ಷಿ, ಭಕ್ತನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದಾನೆ.

ಅಪಾಪೇಷು ಸ್ವಭೃತ್ಯೇಷು ಬಾಲೇನಾಪಕ್ವಬುದ್ಧಿನಾ । ಪಾಪಂ ಕೃತಂ ತದ್‍ಭಗವಾನ್ ಸರ್ವಾತ್ಮಾ ಕ್ಷನ್ತುಮರ್ಹತಿ

ಅಪರಾಧವಿಲ್ಲದ ರಾಜನ ಮೇಲೆ, ಪರಿಪಕ್ವತೆ ಇಲ್ಲದ ಮಗನಿಂದ ಪಾಪವಾಗಿದ್ದುದು, ಭಗವಂತನು, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿ, ಈ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಲಿ.

ತಿರಸ್ಕೃತಾ ವಿಪ್ರಲಬ್ಧಾಃ ಶಪ್ತಾಃ ಕ್ಷಿಪ್ತಾ ಹತಾ ಅಪಿ । ನಾಸ್ಯ ತತ್ಪ್ರತಿಕುರ್ವನ್ತಿ ತದ್‍ಭಕ್ತಾಃ ಪ್ರಭವೋಽಪಿ ಹಿ

ತಿರಸ್ಕೃತರಾಗಿದರೂ, ಮೋಸಹೋಗಿದರೂ, ಶಾಪಿತರಾಗಿದರೂ, ಅವಮಾನಗೊಂಡರೂ, ಹತ್ಯೆಗೊಳಗಾದರೂ ಸಹ, ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತರು, ಅವರಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದರೂ, ಪ್ರತಿಕಾರ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.