ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಯಾ ಯಾಃ ಕಥಾ ಭಗವತಃ ಕಥನೀಯೋರುಕರ್ಮಣಃ । ಗುಣಕರ್ಮಾಶ್ರಯಾಃ ಪುಮ್ಭಿಃ ಸಂಸೇವ್ಯಾಸ್ತಾ ಬುಭೂಷುಭಿಃ

ಯಾವೆಲ್ಲಾ ಭಗವಂತನ ಮಹಾಕೃತ್ಯಗಳ ಕಥೆಗಳಿವೆಯೋ, ಅವು ಅವನ ಗುಣಗಳನ್ನೂ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಆಧರಿಸಿದವು, ಅವುಗಳನ್ನು ಸತ್ಯ ಜೀವನವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಸೇವಿಸಬೇಕು.

ಋಷಯ ಊಚುಃ ಸೂತ ಜೀವ ಸಮಾಃ ಸೌಮ್ಯ ಶಾಶ್ವತೀರ್ವಿಶದಂ ಯಶಃ । ಯಸ್ತ್ವಂ ಶಂಸಸಿ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಮರ್ತ್ಯಾನಾಂ ಅಮೃತಂ ಹಿ ನಃ

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಸೌಮ್ಯ ಸೂತ, ನೀನು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಶುದ್ಧ ಕೀರ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವಾಗಿರಲಿ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಲೀಲಾಮೃತವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೀಯಲ್ಲ.

ಕರ್ಮಣ್ಯಸ್ಮಿನ್ ಅನಾಶ್ವಾಸೇ ಧೂಮಧೂಮ್ರಾತ್ಮನಾಂ ಭವಾನ್ । ಆಪಾಯಯತಿ ಗೋವಿನ್ದ ಪಾದಪದ್ಮಾಸವಂ ಮಧು

ಈ ಅನಿಶ್ಚಿತ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಜನರ ಮನಸ್ಸು ಧೂಮದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿರುವಾಗ, ನೀನು ನಮಗೆ ಗೋವಿಂದನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳ ಮಧುರಾಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ.

ತುಲಯಾಮ ಲವೇನಾಪಿ ನ ಸ್ವರ್ಗಂ ನಾಪುನರ್ಭವಮ್ । ಭಗವತ್ ಸಙ್‌ಗಿಸಂಗಸ್ಯ ಮರ್ತ್ಯಾನಾಂ ಕಿಮುತಾಶಿಷಃ

ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತರ ಸಂಗವನ್ನು ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೂ, ಮುಕ್ತಿಗೂ ಬದಲಾಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಇನ್ನಿತರೆ ವರಗಳ ಮಾತೇನು?

ಕೋ ನಾಮ ತೃಪ್ಯೇದ್ ರಸವಿತ್ಕಥಾಯಾಂ ಮಹತ್ತಮೈಕಾನ್ತ ಪರಾಯಣಸ್ಯ । ನಾನ್ತಂ ಗುಣಾನಾಂ ಅಗುಣಸ್ಯ ಜಗ್ಮುಃ ಯೋಗೇಶ್ವರಾ ಯೇ ಭವಪಾದ್ಮಮುಖ್ಯಾಃ

ಯಾರು ಮಹಾತ್ಮರು ಪೂಜಿಸುವ ಪರಮ ಆಶ್ರಯನಾದ ಭಗವಂತನ ಕಥೆಗಳ ರಸದಾನವನ್ನು ಕೇಳಿ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ? ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಯೋಗಿಗಳೂ ಕೂಡ, ಗುಣಗಳಿಗೂ ಮೀರುವ ಅವನ ಮಹಿಮೆಗೂ ಅಂತ್ಯವನ್ನೂ ತಲುಪಿಲ್ಲ.

ತನ್ನೋ ಭವಾನ್ ವೈ ಭಗವತ್ಪ್ರಧಾನೋ ಮಹತ್ತಮೈಕಾನ್ತ ಪರಾಯಣಸ್ಯ । ಹರೇರುದಾರಂ ಚರಿತಂ ವಿಶುದ್ಧಂ ಶುಶ್ರೂಷತಾಂ ನೋ ವಿತನೋತು ವಿದ್ವನ್

ನೀನು ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿದ್ದೀ, ಜ್ಞಾನಿಯೇ, ಹರಿ ದೇವರ ಪವಿತ್ರವಾದ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಆಸೆಪಡುವ ನಮಗೆ ದಯವಿಟ್ಟು ವಿವರಿಸು.

ಸ ವೈ ಮಹಾಭಾಗವತಃ ಪರೀಕ್ಷಿದ್ ಯೇನಾಪವರ್ಗಾಖ್ಯಮದಭ್ರಬುದ್ಧಿಃ । ಜ್ಞಾನೇನ ವೈಯಾಸಕಿಶಬ್ದಿತೇನ ಭೇಜೇ ಖಗೇನ್ದ್ರಧ್ವಜಪಾದಮೂಲಮ್

ಪರೀಕ್ಷಿತನು ಮಹಾಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ಸ್ಥಿರವಾದ ಬುದ್ಧಿ ಮೋಕ್ಷದ ಕಡೆ ನೆಟ್ಟಿತ್ತು. ವ್ಯಾಸಪುತ್ರನು ಹೇಳಿದ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅವನು ಗರುಡಧ್ವಜನ ಪಾದಾರವಿಂದವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

ತನ್ನಃ ಪರಂ ಪುಣ್ಯಮಸಂವೃತಾರ್ಥಂ ಆಖ್ಯಾನಮತ್ಯದ್‍ಭುತ ಯೋಗನಿಷ್ಠಮ್ । ಆಖ್ಯಾಹ್ಯನನ್ತಾ ಚರಿತೋಪಪನ್ನಂ ಪಾರೀಕ್ಷಿತಂ ಭಾಗವತಾಭಿರಾಮಮ್

ಆದುದರಿಂದ, ಭಗವಂತನ ಅನಂತ ಚರಿತ್ರೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಪರಿಶುದ್ಧವಾದ, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಯಾದ, ಪರೀಕ್ಷಿತನಿಗೂ ಭಕ್ತರಿಗೂ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡಿದ ಆ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ವಿವರಿಸು.

ಸೂತ ಉವಾಚ । ಅಹೋ ವಯಂ ಜನ್ಮಭೃತೋಽದ್ಯ ಹಾಸ್ಮ ವೃದ್ಧಾನುವೃತ್ತ್ಯಾಪಿ ವಿಲೋಮಜಾತಾಃ । ದೌಷ್ಕುಲ್ಯಮಾಧಿಂ ವಿಧುನೋತಿ ಶೀಘ್ರಂ ಮಹತ್ತಮಾನಾಮಭಿಧಾನಯೋಗಃ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಇಂದು ನಾವು ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹೀನರಾಗಿದ್ದರೂ ಹಿರಿಯರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದರಿಂದ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಮಹಾತ್ಮರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಕುಲದ ದೋಷವೂ ಮನಸ್ಸಿನ ದುಃಖವೂ ಬೇಗನೆ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕುತಃ ಪುನರ್ಗೃಣತೋ ನಾಮ ತಸ್ಯ ಮಹತ್ತಮೈಕಾನ್ತ ಪರಾಯಣಸ್ಯ । ಯೋಽನನ್ತಶಕ್ತಿಃ ಭಗವಾನನನ್ತೋ ಮಹದ್‍ಗುಣತ್ವಾದ್ ಯಮನನ್ತಮಾಹುಃ

ಮಹಾತ್ಮರು ಪೂಜಿಸುವ ಪರಮಾಶ್ರಯನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವವರಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ! ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಭಗವಂತನು, ಅವನ ಮಹಾ ಗುಣಗಳಿಂದ 'ಅನಂತ'ನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಏತಾವತಾಲಂ ನನು ಸೂಚಿತೇನ ಗುಣೈರಸಾಮ್ಯಾನತಿಶಾಯನಸ್ಯ । ಹಿತ್ವೇತರಾನ್ ಪ್ರಾರ್ಥಯತೋ ವಿಭೂತಿಃ ಯಸ್ಯಾಙ್‌ಘ್ರಿರೇಣುಂ ಜುಷತೇಽನಭೀಪ್ಸೋಃ

ಈವರೆಗೆ ಹೇಳಿದುದೇ ಸಾಕು; ಭಗವಂತನ ಅಪಾರವಾದ, ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೇಲುಗಡೆಯಾದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನ ಪಾದಧೂಳಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿದವರೂ ಆಶಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವನು ಸ್ವತಃ ಅದನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಥಾಪಿ ಯತ್ಪಾದನಖಾವಸೃಷ್ಟಂ ಜಗದ್ವಿರಿಞ್ಚೋಪಹೃತಾರ್ಹಣಾಮ್ಭಃ । ಸೇಶಂ ಪುನಾತ್ಯನ್ಯತಮೋ ಮುಕುನ್ದಾತ್ ಕೋ ನಾಮ ಲೋಕೇ ಭಗವತ್ಪದಾರ್ಥಃ

ಮತ್ತೆ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಅರ್ಚನೆಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ನೀರು ಭಗವಂತನ ಪಾದನಖಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು, ಅದು ಜಗತ್ತನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಪಾದವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಮುಕುಂದನಿಂದ ಪವಿತ್ರನಾಗದೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಯತ್ರಾನುರಕ್ತಾಃ ಸಹಸೈವ ಧೀರಾ ವ್ಯಪೋಹ್ಯ ದೇಹಾದಿಷು ಸಙ್ಗಮೂಢಮ್ । ವ್ರಜನ್ತಿ ತತ್ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಮನ್ತ್ಯಂ ಯಸ್ಮಿನ್ನಹಿಂಸೋಪಶಮಃ ಸ್ವಧರ್ಮಃ

ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರು, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ದೇಹ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಗಳ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತೊರೆದು, ಹಂಸರು ತಲುಪುವ ಪರಮ ಗತಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅಹಿಂಸೆ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಧರ್ಮವಿದೆ.

ಅಹಂ ಹಿ ಪೃಷ್ಟೋಽರ್ಯಮಣೋ ಭವದ್‌ಭಿಃ ಆಚಕ್ಷ ಆತ್ಮಾವಗಮೋಽತ್ರ ಯಾವಾನ್ । ನಭಃ ಪತನ್ತ್ಯಾತ್ಮಸಮಂ ಪತತ್ತ್ರಿಣಃ ತಥಾ ಸಮಂ ವಿಷ್ಣುಗತಿಂ ವಿಪಶ್ಚಿತಃ

ನೀವು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಾನು ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹಕ್ಕಿಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹಾರುವಂತೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಕೂಡ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಮ್ಮ ಅರಿವಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.

ಏಕದಾ ಧನುರುದ್ಯಮ್ಯ ವಿಚರನ್ಮೃಗಯಾಂ ವನೇ । ಮೃಗಾನನುಗತಃ ಶ್ರಾನ್ತಃ ಕ್ಷುಧಿತಸ್ತೃಷಿತೋ ಭೃಶಮ್

ಒಂದು ಸಲ, ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವನ್ಯಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಹಾಕುತ್ತಾ, ಅವನು ಒಂದು ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ತುಂಬಾ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ದಾಹದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿಹೋದನು.

ಜಲಾಶಯಮಚಕ್ಷಾಣಃ ಪ್ರವಿವೇಶ ತಮಾಶ್ರಮಮ್ । ದದರ್ಶ ಮುನಿಮಾಸೀನಂ ಶಾನ್ತಂ ಮೀಲಿತಲೋಚನಮ್

ನೀರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಅವನು ಒಂದು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮುನಿಯನ್ನು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು, ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಶಾಂತವಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ಪ್ರತಿರುದ್ಧೇನ್ದ್ರಿಯಪ್ರಾಣ ಮನೋಬುದ್ಧಿಮುಪಾರತಮ್ । ಸ್ಥಾನತ್ರಯಾತ್ಪರಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಭೂತಮವಿಕ್ರಿಯಮ್

ಆ ಮುನಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಉಸಿರು, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಮೀರಿ, ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಏಕವಾಗಿದ್ದನು, ಅವನು ಅಚಲ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದನು.

ವಿಪ್ರಕೀರ್ಣಜಟಾಚ್ಛನ್ನಂ ರೌರವೇಣಾಜಿನೇನ ಚ । ವಿಶುಷ್ಯತ್ತಾಲುರುದಕಂ ತಥಾಭೂತಮಯಾಚತ

ಮೂಡಲಾದ ಜಟೆ ಮತ್ತು ಚರ್ಮದ ಹೂಡು ಹೊದ್ದಿದ್ದನು. ಅವನ ಗಂಟಲು ನೀರಿಲ್ಲದೆ ಒಣಗಿಹೋಗಿತ್ತು. ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಅವನಿಂದ ನೀರನ್ನು ಬೇಡಿದನು.

ಅಲಬ್ಧತೃಣಭೂಮ್ಯಾದಿಃ ಅಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಾರ್ಘ್ಯಸೂನೃತಃ । ಅವಜ್ಞಾತಂ ಇವಾತ್ಮಾನಂ ಮನ್ಯಮಾನಶ್ಚುಕೋಪ ಹ

ಅವನಿಗೆ ಹುಲ್ಲು, ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಇತರ ಉಪಚಾರಗಳೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ, ಆರತಿ ನೀರೂ ಸೌಮ್ಯವಾದ ಮಾತೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ತಾನು ಅವಮಾನಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಕೋಪಗೊಂಡನು.

ಅಭೂತಪೂರ್ವಃ ಸಹಸಾ ಕ್ಷುತ್ತೃಡ್ಭ್ಯಾಮರ್ದಿತಾತ್ಮನಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಪ್ರತ್ಯಭೂದ್‍ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಮತ್ಸರೋ ಮನ್ಯುರೇವ ಚ

ಹಸಿವು ಮತ್ತು ದಾಹದಿಂದ ಈ ಹಿಂದೆ ಎಂದಿಗೂ ಅನುಭವಿಸದಷ್ಟು ಬಳಲಿದನು. ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮೇಲೆ ಈರ್ಷೆ ಮತ್ತು ಕೋಪವು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು.

ಸ ತು ಬ್ರಹ್ಮಋಷೇರಂಸೇ ಗತಾಸುಮುರಗಂ ರುಷಾ । ವಿನಿರ್ಗಚ್ಛನ್ ಧನುಷ್ಕೋಟ್ಯಾ ನಿಧಾಯ ಪುರಮಾಗತ್

ಆಗ ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ, ಸತ್ತ ಹಾವನ್ನು ಆ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಯ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟನು ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಏಷ ಕಿಂ ನಿಭೃತಾಶೇಷ ಕರಣೋ ಮೀಲಿತೇಕ್ಷಣಃ । ಮೃಷಾ ಸಮಾಧಿರಾಹೋಸ್ವಿತ್ ಕಿಂ ನು ಸ್ಯಾತ್ ಕ್ಷತ್ರಬನ್ಧುಭಿಃ

ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು, ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿರುವುದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಧ್ಯಾನವೇ? ಅಥವಾ ಈಡಿನಟವೋ? ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಇದು ಹೇಗಿರಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಯಾರು ಹೇಳಬಹುದು?

ತಸ್ಯ ಪುತ್ರೋಽತಿತೇಜಸ್ವೀ ವಿಹರನ್ ಬಾಲಕೋಽರ್ಭಕೈಃ । ರಾಜ್ಞಾಘಂ ಪ್ರಾಪಿತಂ ತಾತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ತತ್ರೇದಮಬ್ರವೀತ್

ಅತಿಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಆ ಮಗನು ಇತರ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರಾಜನು ತಂದೆಗೆ ಅಪಮಾನ ಮಾಡಿದ ವಿಚಾರವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕೂಡಲೇ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಅಹೋ ಅಧರ್ಮಃ ಪಾಲಾನಾಂ ಪೀವ್ನಾಂ ಬಲಿಭುಜಾಮಿವ । ಸ್ವಾಮಿನ್ಯಘಂ ಯದ್ ದಾಸಾನಾಂ ದ್ವಾರಪಾನಾಂ ಶುನಾಮಿವ

ಅಯ್ಯೋ, ಈ ರಾಜರು ಎಷ್ಟು ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ! ಬಲವಂತವಾಗಿ ಬಲಿಯನ್ನು ತಿನ್ನುವವರಂತೆ, ದಾಸರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಾಮಿಗೆ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದಂತೆ, ಬಾಗಿಲು ಕಾಯುವವರು ಅಥವಾ ನಾಯಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಾಲಿಕನಿಗೆ ಅಪಕಾರ ಮಾಡಿದಂತೆ ಇದೆ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಕ್ಷತ್ರಬನ್ಧುರ್ಹಿ ಗೃಹಪಾಲೋ ನಿರೂಪಿತಃ । ಸ ಕಥಂ ತದ್‍ಗೃಹೇ ದ್ವಾಃಸ್ಥಃ ಸಭಾಣ್ಡಂ ಭೋಕ್ತುಮರ್ಹತಿ

ಕ್ಷತ್ರಿಯನಾದರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವನನ್ನು ಮನೆಯ ರಕ್ಷಕನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ಇಂತಹ ಬಾಗಿಲು ಕಾಯುವವನು ಮನೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದು?

ಕೃಷ್ಣೇ ಗತೇ ಭಗವತಿ ಶಾಸ್ತರ್ಯುತ್ಪಥಗಾಮಿನಾಮ್ । ತದ್ ಭಿನ್ನಸೇತೂನದ್ಯಾಹಂ ಶಾಸ್ಮಿ ಪಶ್ಯತ ಮೇ ಬಲಮ್

ಕೃಷ್ಣನು, ಭಗವಂತನು, ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ತಪ್ಪಿದವರಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಈಗ ಅವನು ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ, ಧರ್ಮದ ಸೇತುವೆ ಮುರಿದವರನ್ನು ನಾನು ಶಿಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ.

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ರೋಷತಾಮ್ರಾಕ್ಷೋ ವಯಸ್ಯಾನ್ ಋಷಿಬಾಲಕಃ । ಕೌಶಿಕ್ಯಾಪ ಉಪಸ್ಪೃಶ್ಯ ವಾಗ್ವಜ್ರಂ ವಿಸಸರ್ಜ ಹ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿಸಿಕೊಂಡ ಆ ಋಷಿಯ ಬಾಲಕನು ಸ್ನೇಹಿತರ ನಡುವೆ, ಕೌಶಿಕಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧತೆ ಪಡೆದು, ಮಾತಿನ ವಜ್ರವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದನು.

ಇತಿ ಲಙ್‌ಘಿತಮರ್ಯಾದಂ ತಕ್ಷಕಃ ಸಪ್ತಮೇಽಹನಿ । ದಙ್ಕ್ಷ್ಯತಿ ಸ್ಮ ಕುಲಾಙ್ಗಾರಂ ಚೋದಿತೋ ಮೇ ತತದ್ರುಹಮ್

ಈ ರೀತಿ ಮಿತಿ ಮೀರಿ ನಡೆದುದರಿಂದ, ಏಳನೇ ದಿನ ನಾನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ ತಕ್ಷಕನು ಈ ವಂಶದ ನಾಶಕಾರನನ್ನು ಕಡಿದು ಬಿಡುವನು.

ತತೋಽಭ್ಯೇತ್ಯಾಶ್ರಮಂ ಬಾಲೋ ಗಲೇ ಸರ್ಪಕಲೇವರಮ್ । ಪಿತರಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ದುಃಖಾರ್ತೋ ಮುಕ್ತಕಣ್ಠೋ ರುರೋದ ಹ

ನಂತರ ಆ ಬಾಲಕನು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದು, ತಂದೆಯ ಕತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹಾವು ಸತ್ತು ಹತ್ತಿರವಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಜೋರಾಗಿ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.