ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ನ ಜಾತು ಕೌರವೇನ್ದ್ರಾಣಾಂ ದೋರ್ದಣ್ಡಪರಿರಮ್ಭಿತೇ । ಭೂತಲೇಽನುಪತನ್ತ್ಯಸ್ಮಿನ್ ವಿನಾ ತೇ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಶುಚಃ

ಕೌರವರ ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಗ, ನಿನ್ನಿಂದ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ದುಃಖ ಸಂಭವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.

ಮಾ ಸೌರಭೇಯಾತ್ರ ಶುಚೋ ವ್ಯೇತು ತೇ ವೃಷಲಾದ್ಭಯಮ್ । ಮಾ ರೋದೀರಮ್ಬ ಭದ್ರಂ ತೇ ಖಲಾನಾಂ ಮಯಿ ಶಾಸ್ತರಿ

ಸೌರಭಿಯ ಪುತ್ರಿಯೇ, ಇಲ್ಲಿ ದುಃಖಪಡಬೇಡ; ಕೆಳಜನ್ಮದವನಿಂದ ನಿನಗೆ ಭಯ ಬೇಡ. ಅಮ್ಮ, ಅಳಬೇಡ; ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ದುಷ್ಟರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವವನು ನಾನು.

ಯಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರೇ ಪ್ರಜಾಃ ಸರ್ವಾಸ್ತ್ರಸ್ಯನ್ತೇ ಸಾಧ್ವ್ಯಸಾಧುಭಿಃ । ತಸ್ಯ ಮತ್ತಸ್ಯ ನಶ್ಯನ್ತಿ ಕೀರ್ತಿರಾಯುರ್ಭಗೋ ಗತಿಃ

ಯಾವ ರಾಜನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಜ್ಜನರು ಮತ್ತು ದುರ್ಜನರು ಎಲ್ಲರೂ ಹಿಂಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ, ಆ ಮದದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ರಾಜನು ತನ್ನ ಕೀರ್ತಿ, ಆಯುಷ್ಯ, ಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಏಷ ರಾಜ್ಞಾಂ ಪರೋ ಧರ್ಮೋ ಹ್ಯಾರ್ತಾನಾಮಾರ್ತಿನಿಗ್ರಹಃ । ಅತ ಏನಂ ವಧಿಷ್ಯಾಮಿ ಭೂತದ್ರುಹಮಸತ್ತಮಮ್

ರಾಜರಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಧರ್ಮವೆಂದರೆ, ಪೀಡಿತರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವವರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಶತ್ರುವಾದ ದುಷ್ಟನನ್ನು ನಾನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು.

ಕೋಽವೃಶ್ಚತ್ತವ ಪಾದಾಂಸ್ತ್ರೀನ್ ಸೌರಭೇಯ ಚತುಷ್ಪದ । ಮಾ ಭೂವಂಸ್ತ್ವಾದೃಶಾ ರಾಷ್ಟ್ರೇ ರಾಜ್ಞಾಂ ಕೃಷ್ಣಾನುವರ್ತಿನಾಮ್

ಸೌರಭಿಯ ಪುತ್ರಿಯೇ, ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳಿರುವ ನೀನು, ನಿನ್ನ ಮೂರು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಯಾರು ಕಡಿದುಹಾಕಿದರು? ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ರಾಜರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಂತಹವರು ಎಂದಿಗೂ ಇರಬಾರದು.

ಆಖ್ಯಾಹಿ ವೃಷ ಭದ್ರಂ ವಃ ಸಾಧೂನಾಮಕೃತಾಗಸಾಮ್ । ಆತ್ಮವೈರೂಪ್ಯಕರ್ತಾರಂ ಪಾರ್ಥಾನಾಂ ಕೀರ್ತಿದೂಷಣಮ್

ಎಮ್ಮೆಯೇ, ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ; ಪಾಪವಿಲ್ಲದ ಸಜ್ಜನರನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸಿದವನು, ಪಾರ್ಥರ ಕೀರ್ತಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತಂದವನು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.

ಜನೇಽನಾಗಸ್ಯಘಂ ಯುಞ್ಜನ್ ಸರ್ವತೋಽಸ್ಯ ಚ ಮದ್ಭಯಮ್ । ಸಾಧೂನಾಂ ಭದ್ರಮೇವ ಸ್ಯಾದಸಾಧುದಮನೇ ಕೃತೇ

ಯಾರು ನಿರಪರಾಧಿಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭಯವನ್ನು ಹರಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ದುಷ್ಟರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಶುಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅನಾಗಃಸ್ವಿಹ ಭೂತೇಷು ಯ ಆಗಸ್ಕೃನ್ನಿರಙ್ಕುಶಃ । ಆಹರ್ತಾಸ್ಮಿ ಭುಜಂ ಸಾಕ್ಷಾದಮರ್ತ್ಯಸ್ಯಾಪಿ ಸಾಙ್ಗದಮ್

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿರಪರಾಧಿಗಳಾಗಿದ್ದರೂ, ಯಾರು ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದೆ ಪಾಪಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಮರಣಶೀಲನಾಗಿದ್ದರೂ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಂಗಣವಿದ್ದರೂ, ನಾನು ಅವನ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಶಿಕ್ಷಿಸುವೆನು.

ರಾಜ್ಞೋ ಹಿ ಪರಮೋ ಧರ್ಮಃ ಸ್ವಧರ್ಮಸ್ಥಾನುಪಾಲನಮ್ । ಶಾಸತೋಽನ್ಯಾನ್ ಯಥಾಶಾಸ್ತ್ರಮನಾಪದ್ಯುತ್ಪಥಾನಿಹ

ರಾಜನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಧರ್ಮವೆಂದರೆ, ತನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಇತರರನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ನಡೆಸುವುದು; ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ ದಾರಿಯಿಂದ ತಪ್ಪದೆ ನಡೆಯುವುದು.

ಧರ್ಮ ಉವಾಚ ಏತದ್ವಃ ಪಾಣ್ಡವೇಯಾನಾಂ ಯುಕ್ತಮಾರ್ತಾಭಯಂ ವಚಃ । ಯೇಷಾಂ ಗುಣಗಣೈಃ ಕೃಷ್ಣೋ ದೌತ್ಯಾದೌ ಭಗವಾನ್ ಕೃತಃ

ಧರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಪಾಂಡವರೇ, ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಪೀಡಿತರಿಗೆ ಭಯದಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವವರಿಗೆ ತಕ್ಕದ್ದು. ಅವರ ಗುಣಗಳಿಂದಲೇ ಭಗವಂತ ಕೃಷ್ಣನು ದೂತನೂ ನಾಯಕನೂ ಆಗಿದ್ದನು.

ನ ವಯಂ ಕ್ಲೇಶಬೀಜಾನಿ ಯತಃ ಸ್ಯುಃ ಪುರುಷರ್ಷಭ । ಪುರುಷಂ ತಂ ವಿಜಾನೀಮೋ ವಾಕ್ಯಭೇದವಿಮೋಹಿತಾಃ

ನಾವು ದುಃಖದ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ, ಮಾನ್ಯರೆ, ಮಾತಿನ ಭೇದದಿಂದ ಗೊಂದಲಗೊಂಡು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಕೇಚಿದ್ವಿಕಲ್ಪವಸನಾ ಆಹುರಾತ್ಮಾನಮಾತ್ಮನಃ । ದೈವಮನ್ಯೇಽಪರೇ ಕರ್ಮ ಸ್ವಭಾವಮಪರೇ ಪ್ರಭುಮ್

ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು ಆತ್ಮವೇ ಆತ್ಮ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ವಿಧಿ ಎಂದು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಕರ್ಮ ಎಂದು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಸ್ವಭಾವವೇ ಪ್ರಭು ಎಂದು ನಂಬುತ್ತಾರೆ.

ಅಪ್ರತರ್ಕ್ಯಾದನಿರ್ದೇಶ್ಯಾದಿತಿ ಕೇಷ್ವಪಿ ನಿಶ್ಚಯಃ । ಅತ್ರಾನುರೂಪಂ ರಾಜರ್ಷೇ ವಿಮೃಶ ಸ್ವಮನೀಷಯಾ

ಕೆಲವರಿಗೆ ಇದು ಅಕಲ್ಪನೀಯವೂ ವರ್ಣನೆಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವೂ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿದೆ. ರಾಜರ್ಷಿಯೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಯೋಚಿಸು.

ಸೂತ ಉವಾಚ ಏವಂ ಧರ್ಮೇ ಪ್ರವದತಿ ಸ ಸಮ್ರಾಡ್ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ । ಸಮಾಹಿತೇನ ಮನಸಾ ವಿಖೇದಃ ಪರ್ಯಚಷ್ಟ ತಮ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಧರ್ಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದನು, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ.

ರಾಜೋವಾಚ ಧರ್ಮಂ ಬ್ರವೀಷಿ ಧರ್ಮಜ್ಞ ಧರ್ಮೋಽಸಿ ವೃಷರೂಪಧೃಕ್ । ಯದಧರ್ಮಕೃತಃ ಸ್ಥಾನಂ ಸೂಚಕಸ್ಯಾಪಿ ತದ್ಭವೇತ್

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ಧರ್ಮದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವನೂ ಆಗಿದ್ದೀಯೆ, ಎಮ್ಮೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವೇ ಆಗಿದ್ದೀಯೆ. ಅಕ್ರಮ ನಡೆಯುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸುವವನಿಗೂ ಅದೇ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಅಥವಾ ದೇವಮಾಯಾಯಾ ನೂನಂ ಗತಿರಗೋಚರಾ । ಚೇತಸೋ ವಚಸಶ್ಚಾಪಿ ಭೂತಾನಾಮಿತಿ ನಿಶ್ಚಯಃ

ಅಥವಾ ದೇವಮಾಯೆಯ ಮಾರ್ಗ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಮಾತಿಗೂ ಅಗ್ರಹಣೀಯವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಖಚಿತವಾಗಿದೆ.

ತಪಃ ಶೌಚಂ ದಯಾ ಸತ್ಯಮಿತಿ ಪಾದಾಃ ಕೃತೇ ಕೃತಾಃ । ಅಧರ್ಮಾಂಶೈಸ್ತ್ರಯೋ ಭಗ್ನಾಃ ಸ್ಮಯಸಙ್ಗಮದೈಸ್ತವ

ತಪಸ್ಸು, ಶುದ್ಧತೆ, ದಯೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಯ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳು ಸತ್ಯಯುಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದವು; ನಿನ್ನ ಅಹಂಕಾರ, ಆಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಾದಕತೆಯಿಂದ ಮೂರು ಕಾಲುಗಳು ಮುರಿದುಹೋಗಿವೆ.

ಇದಾನೀಂ ಧರ್ಮ ಪಾದಸ್ತೇ ಸತ್ಯಂ ನಿರ್ವರ್ತಯೇದ್ಯತಃ । ತಂ ಜಿಘೃಕ್ಷತ್ಯಧರ್ಮೋಽಯಮನೃತೇನೈಧಿತಃ ಕಲಿಃ

ಈಗ ಧರ್ಮಾ, ನಿನಗೆ ಉಳಿದಿರುವ ಕಾಲು ಸತ್ಯವೇ ಆಗಿದೆ; ಅದನ್ನು ನೀನು ಕಾಯಬೇಕು. ಆದರೆ ಕಳಿಯುಗ, ಸುಳ್ಳಿನಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿ, ಅದನ್ನೂ ಕಬಳಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ಇಯಂ ಚ ಭೂಮಿರ್ಭಗವತಾ ನ್ಯಾಸಿತೋರುಭರಾ ಸತೀ । ಶ್ರೀಮದ್ಭಿಸ್ತತ್ಪದನ್ಯಾಸೈಃ ಸರ್ವತಃ ಕೃತಕೌತುಕಾ

ಈ ಭೂಮಿಯೂ ಭಗವಂತನಿಂದ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದಾಳೆ; ಶ್ರೀಮಂತನ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

ಶೋಚತ್ಯಶ್ರುಕಲಾ ಸಾಧ್ವೀ ದುರ್ಭಗೇವೋಜ್ಝಿತಾ ಸತೀ । ಅಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಾ ನೃಪವ್ಯಾಜಾಃ ಶೂದ್ರಾ ಭೋಕ್ಷ್ಯನ್ತಿ ಮಾಮಿತಿ

ಆ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠೆಯು, ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿ ದುಃಖದಿಂದ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಅಳುತ್ತಾಳೆ; 'ಬೇಸರದ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಶೂದ್ರರು ನನ್ನನ್ನು ಆನಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ' ಎಂದು ವಿಷಾದಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಇತಿ ಧರ್ಮಂ ಮಹೀಂ ಚೈವ ಸಾನ್ತ್ವಯಿತ್ವಾ ಮಹಾರಥಃ । ನಿಶಾತಮಾದದೇ ಖಡ್ಗಂ ಕಲಯೇಽಧರ್ಮಹೇತವೇ

ಹೀಗೆ ಧರ್ಮನನ್ನೂ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಮಹಾರಥಿ ತನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅಧರ್ಮದ ಕಾರಣನನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು.

ತಂ ಜಿಘಾಂಸುಮಭಿಪ್ರೇತ್ಯ ವಿಹಾಯ ನೃಪಲಾಞ್ಛನಮ್ । ತತ್ಪಾದಮೂಲಂ ಶಿರಸಾ ಸಮಗಾದ್ಭಯವಿಹ್ವಲಃ

ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಲು ಮುಂದಾಗಿ, ರಾಜಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಭಯದಿಂದ ಅವನು ಪಾದಮೂಲದಲ್ಲಿ ತಲೆಬಾಗಿದನು.

ಪತಿತಂ ಪಾದಯೋರ್ವೀರಃ ಕೃಪಯಾ ದೀನವತ್ಸಲಃ । ಶರಣ್ಯೋ ನಾವಧೀಚ್ಛ್ಲೋಕ್ಯ ಆಹ ಚೇದಂ ಹಸನ್ನಿವ

ವೀರನು, ಬಾಧಿತರಿಗೆ ದಯೆಯುಳ್ಳವನು, ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಬಿದ್ದವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲದೆ, ಆಶ್ರಯಾರ್ಹನೆಂದು, ಸ್ವಲ್ಪ ನಗುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ರಾಜೋವಾಚ ನ ತೇ ಗುಡಾಕೇಶಯಶೋಧರಾಣಾಂ ಬದ್ಧಾಞ್ಜಲೇರ್ವೈ ಭಯಮಸ್ತಿ ಕಿಞ್ಚಿತ್ । ನ ವರ್ತಿತವ್ಯಂ ಭವತಾ ಕಥಞ್ಚನ ಕ್ಷೇತ್ರೇ ಮದೀಯೇ ತ್ವಮಧರ್ಮಬನ್ಧುಃ

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಗುಡಾಕೇಶನ ವಂಶದ ಮಹಾತ್ಮರಿಂದ, ಕೈಯನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತ ನಿನಗೆ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ನೀನು ನನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಬಾರದು, ಅಧರ್ಮದ ಸಂಗಾತಿಯೆ.

ತ್ವಾಂ ವರ್ತಮಾನಂ ನರದೇವದೇಹೇಷ್ವನುಪ್ರವೃತ್ತೋಽಯಮಧರ್ಮಪೂಗಃ । ಲೋಭೋಽನೃತಂ ಚೌರ್ಯಮನಾರ್ಯಮಂಹೋ ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ ಚ ಮಾಯಾ ಕಲಹಶ್ಚ ದಮ್ಭಃ

ನೀನು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಾಗ, ಈ ಅಧರ್ಮದ ಗುಂಪು ಹುಟ್ಟಿಬಂದಿದೆ: ಲೋಭ, ಸುಳ್ಳು, ಕಳ್ಳತನ, ನೀಚತನ, ಪಾಪ, ಮೋಸ, ಜಗಳ ಮತ್ತು ದಂಭ.

ನ ವರ್ತಿತವ್ಯಂ ತದಧರ್ಮಬನ್ಧೋ ಧರ್ಮೇಣ ಸತ್ಯೇನ ಚ ವರ್ತಿತವ್ಯೇ । ಬ್ರಹ್ಮಾವರ್ತೇ ಯತ್ರ ಯಜನ್ತಿ ಯಜ್ಞೈರ್ಯಜ್ಞೇಶ್ವರಂ ಯಜ್ಞವಿತಾನವಿಜ್ಞಾಃ

ಅಧರ್ಮದ ಸಂಗಾತಿಯೆ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಬಾರದು; ನೀನು ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಾವರ್ತದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ ಯಜ್ಞೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇರುವ ಕಡೆ.

ಯಸ್ಮಿನ್ ಹರಿರ್ಭಗವಾನಿಜ್ಯಮಾನ ಇಜ್ಯಾತ್ಮಮೂರ್ತಿರ್ಯಜತಾಂ ಶಂ ತನೋತಿ । ಕಾಮಾನಮೋಘಾನ್ ಸ್ಥಿರಜಙ್ಗಮಾನಾಮನ್ತರ್ಬಹಿರ್ವಾಯುರಿವೈಷ ಆತ್ಮಾ

ಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯು, ಭಗವಂತನು, ಯಜ್ಞರೂಪದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ, ಅಲ್ಲಿ ಆತನು ಪೂಜಕರಿಗೆ ಶುಭವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ಗಾಳಿಯಂತೆ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಇರುವ ಆತ್ಮನು, ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮಗಳಿಗೆ ಜೀವನು.

ಸೂತ ಉವಾಚ ಪರೀಕ್ಷಿತೈವಮಾದಿಷ್ಟಃ ಸ ಕಲಿರ್ಜಾತವೇಪಥುಃ । ತಮುದ್ಯತಾಸಿಮಾಹೇದಂ ದಣ್ಡಪಾಣಿಮಿವೋದ್ಯತಮ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ಪರೀಕ್ಷಿತನು ಆದೇಶಿಸಿದಾಗ, ಕಳಿಯುಗನು ಭಯದಿಂದ ಕಂಪಿತನಾದನು; ಅವನು, ಪರಿಕ್ಷಿತನು ಖಡ್ಗವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಸಿದ್ಧನಿದ್ದಂತೆ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಕಲಿರುವಾಚ ಯತ್ರ ಕ್ವ ವಾಥ ವತ್ಸ್ಯಾಮಿ ಸಾರ್ವಭೌಮ ತವಾಜ್ಞಯಾ । ಲಕ್ಷಯೇ ತತ್ರ ತತ್ರಾಪಿ ತ್ವಾಮಾತ್ತೇಷುಶರಾಸನಮ್

ಕಲಿಯುಗನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಾನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವಾಸಿಸಬೇಕಾದರೂ, ನಿಮ್ಮ ಆದೇಶದಿಂದ, ನೀವು ಬಾಣ ಮತ್ತು ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತೀರಿ.